Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placido
|
ich beruhige |
| 2. Person Singular |
placidas
|
du beruhigst |
| 3. Person Singular |
placidat
|
er/sie/es beruhigt |
| 1. Person Plural |
placidamus
|
wir beruhigen |
| 2. Person Plural |
placidatis
|
ihr beruhigt |
| 3. Person Plural |
placidant
|
sie beruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidor
|
ich werde beruhigt |
| 2. Person Singular |
placidaris placidare
|
du wirst beruhigt |
| 3. Person Singular |
placidatur
|
er/sie/es wird beruhigt |
| 1. Person Plural |
placidamur
|
wir werden beruhigt |
| 2. Person Plural |
placidamini
|
ihr werdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
placidantur
|
sie werden beruhigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidem
|
ich beruhige |
| 2. Person Singular |
placides
|
du beruhigest |
| 3. Person Singular |
placidet
|
er/sie/es beruhige |
| 1. Person Plural |
placidemus
|
wir beruhigen |
| 2. Person Plural |
placidetis
|
ihr beruhiget |
| 3. Person Plural |
placident
|
sie beruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placider
|
ich werde beruhigt |
| 2. Person Singular |
placideris placidere
|
du werdest beruhigt |
| 3. Person Singular |
placidetur
|
er/sie/es werde beruhigt |
| 1. Person Plural |
placidemur
|
wir werden beruhigt |
| 2. Person Plural |
placidemini
|
ihr werdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
placidentur
|
sie werden beruhigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidabam
|
ich beruhigte |
| 2. Person Singular |
placidabas
|
du beruhigtest |
| 3. Person Singular |
placidabat
|
er/sie/es beruhigte |
| 1. Person Plural |
placidabamus
|
wir beruhigten |
| 2. Person Plural |
placidabatis
|
ihr beruhigtet |
| 3. Person Plural |
placidabant
|
sie beruhigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidabar
|
ich wurde beruhigt |
| 2. Person Singular |
placidabaris placidabare
|
du wurdest beruhigt |
| 3. Person Singular |
placidabatur
|
er/sie/es wurde beruhigt |
| 1. Person Plural |
placidabamur
|
wir wurden beruhigt |
| 2. Person Plural |
placidabamini
|
ihr wurdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
placidabantur
|
sie wurden beruhigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidarem
|
ich beruhigte |
| 2. Person Singular |
placidares
|
du beruhigtest |
| 3. Person Singular |
placidaret
|
er/sie/es beruhigte |
| 1. Person Plural |
placidaremus
|
wir beruhigten |
| 2. Person Plural |
placidaretis
|
ihr beruhigtet |
| 3. Person Plural |
placidarent
|
sie beruhigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidarer
|
ich würde beruhigt |
| 2. Person Singular |
placidareris placidarere
|
du würdest beruhigt |
| 3. Person Singular |
placidaretur
|
er/sie/es würde beruhigt |
| 1. Person Plural |
placidaremur
|
wir würden beruhigt |
| 2. Person Plural |
placidaremini
|
ihr würdet beruhigt |
| 3. Person Plural |
placidarentur
|
sie würden beruhigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidabo
|
ich werde beruhigen |
| 2. Person Singular |
placidabis
|
du wirst beruhigen |
| 3. Person Singular |
placidabit
|
er/sie/es wird beruhigen |
| 1. Person Plural |
placidabimus
|
wir werden beruhigen |
| 2. Person Plural |
placidabitis
|
ihr werdet beruhigen |
| 3. Person Plural |
placidabunt
|
sie werden beruhigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidabor
|
ich werde beruhigt werden |
| 2. Person Singular |
placidaberis placidabere
|
du wirst beruhigt werden |
| 3. Person Singular |
placidabitur
|
er/sie/es wird beruhigt werden |
| 1. Person Plural |
placidabimur
|
wir werden beruhigt werden |
| 2. Person Plural |
placidabimini
|
ihr werdet beruhigt werden |
| 3. Person Plural |
placidabuntur
|
sie werden beruhigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidavi
|
ich habe beruhigt |
| 2. Person Singular |
placidavisti
|
du hast beruhigt |
| 3. Person Singular |
placidavit
|
er/sie/es hat beruhigt |
| 1. Person Plural |
placidavimus
|
wir haben beruhigt |
| 2. Person Plural |
placidavistis
|
ihr habt beruhigt |
| 3. Person Plural |
placidaverunt placidavere
|
sie haben beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus sum
|
ich bin beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
placidatus es
|
du bist beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
placidatus est
|
er/sie/es ist beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
placidati sumus
|
wir sind beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
placidati estis
|
ihr seid beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
placidati sunt
|
sie sind beruhigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidaverim
|
ich habe beruhigt |
| 2. Person Singular |
placidaveris
|
du habest beruhigt |
| 3. Person Singular |
placidaverit
|
er/sie/es habe beruhigt |
| 1. Person Plural |
placidaverimus
|
wir haben beruhigt |
| 2. Person Plural |
placidaveritis
|
ihr habet beruhigt |
| 3. Person Plural |
placidaverint
|
sie haben beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus sim
|
ich sei beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
placidatus sis
|
du seiest beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
placidatus sit
|
er/sie/es sei beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
placidati simus
|
wir seien beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
placidati sitis
|
ihr seiet beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
placidati sint
|
sie seien beruhigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidaveram
|
ich hatte beruhigt |
| 2. Person Singular |
placidaveras
|
du hattest beruhigt |
| 3. Person Singular |
placidaverat
|
er/sie/es hatte beruhigt |
| 1. Person Plural |
placidaveramus
|
wir hatten beruhigt |
| 2. Person Plural |
placidaveratis
|
ihr hattet beruhigt |
| 3. Person Plural |
placidaverant
|
sie hatten beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus eram
|
ich war beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
placidatus eras
|
du warst beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
placidatus erat
|
er/sie/es war beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
placidati eramus
|
wir waren beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
placidati eratis
|
ihr wart beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
placidati erant
|
sie waren beruhigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidavissem
|
ich hätte beruhigt |
| 2. Person Singular |
placidavisses
|
du hättest beruhigt |
| 3. Person Singular |
placidavisset
|
er/sie/es hätte beruhigt |
| 1. Person Plural |
placidavissemus
|
wir hätten beruhigt |
| 2. Person Plural |
placidavissetis
|
ihr hättet beruhigt |
| 3. Person Plural |
placidavissent
|
sie hätten beruhigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus essem
|
ich wäre beruhigt worden |
| 2. Person Singular |
placidatus esses
|
du wärest beruhigt worden |
| 3. Person Singular |
placidatus esset
|
er/sie/es wäre beruhigt worden |
| 1. Person Plural |
placidati essemus
|
wir wären beruhigt worden |
| 2. Person Plural |
placidati essetis
|
ihr wäret beruhigt worden |
| 3. Person Plural |
placidati essent
|
sie wären beruhigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidavero
|
ich werde beruhigt haben |
| 2. Person Singular |
placidaveris
|
du wirst beruhigt haben |
| 3. Person Singular |
placidaverit
|
er/sie/es wird beruhigt haben |
| 1. Person Plural |
placidaverimus
|
wir werden beruhigt haben |
| 2. Person Plural |
placidaveritis
|
ihr werdet beruhigt haben |
| 3. Person Plural |
placidaverint
|
sie werden beruhigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus ero
|
ich werde beruhigt worden sein |
| 2. Person Singular |
placidatus eris
|
du wirst beruhigt worden sein |
| 3. Person Singular |
placidatus erit
|
er/sie/es wird beruhigt worden sein |
| 1. Person Plural |
placidati erimus
|
wir werden beruhigt worden sein |
| 2. Person Plural |
placidati eritis
|
ihr werdet beruhigt worden sein |
| 3. Person Plural |
placidati erunt
|
sie werden beruhigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
placidare
|
beruhigen |
| Vorzeitigkeit |
placidavisse
|
beruhigt haben |
| Nachzeitigkeit |
placidaturum esse
|
beruhigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
placidari placidarier
|
beruhigt werden |
| Vorzeitigkeit |
placidatum esse
|
beruhigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
placidatum iri
|
künftig beruhigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
placida
|
beruhige; beruhig! |
| 2. Person Plural |
placidate
|
beruhigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
placidato
|
| 3. Person Singular |
placidato
|
| 2. Person Plural |
placidatote
|
| 3. Person Plural |
placidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
placidare
|
das Beruhigen |
| Genitiv |
placidandi
|
des Beruhigens |
| Dativ |
placidando
|
dem Beruhigen |
| Akkusativ |
placidandum
|
das Beruhigen |
| Ablativ |
placidando
|
durch das Beruhigen |
| Vokativ |
placidande
|
Beruhigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
placidandus
|
placidanda
|
placidandum
|
| Genitiv |
placidandi
|
placidandae
|
placidandi
|
| Dativ |
placidando
|
placidandae
|
placidando
|
| Akkusativ |
placidandum
|
placidandam
|
placidandum
|
| Ablativ |
placidando
|
placidanda
|
placidando
|
| Vokativ |
placidande
|
placidanda
|
placidandum
|
Plural
| Nominativ |
placidandi
|
placidandae
|
placidanda
|
| Genitiv |
placidandorum
|
placidandarum
|
placidandorum
|
| Dativ |
placidandis
|
placidandis
|
placidandis
|
| Akkusativ |
placidandos
|
placidandas
|
placidanda
|
| Ablativ |
placidandis
|
placidandis
|
placidandis
|
| Vokativ |
placidandi
|
placidandae
|
placidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
placidans
|
placidans
|
placidans
|
| Genitiv |
placidantis
|
placidantis
|
placidantis
|
| Dativ |
placidanti
|
placidanti
|
placidanti
|
| Akkusativ |
placidantem
|
placidantem
|
placidans
|
| Ablativ |
placidanti placidante
|
placidanti placidante
|
placidanti placidante
|
| Vokativ |
placidans
|
placidans
|
placidans
|
Plural
| Nominativ |
placidantes
|
placidantes
|
placidantia
|
| Genitiv |
placidantium placidantum
|
placidantium placidantum
|
placidantium placidantum
|
| Dativ |
placidantibus
|
placidantibus
|
placidantibus
|
| Akkusativ |
placidantes
|
placidantes
|
placidantia
|
| Ablativ |
placidantibus
|
placidantibus
|
placidantibus
|
| Vokativ |
placidantes
|
placidantes
|
placidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
placidatus
|
placidata
|
placidatum
|
| Genitiv |
placidati
|
placidatae
|
placidati
|
| Dativ |
placidato
|
placidatae
|
placidato
|
| Akkusativ |
placidatum
|
placidatam
|
placidatum
|
| Ablativ |
placidato
|
placidata
|
placidato
|
| Vokativ |
placidate
|
placidata
|
placidatum
|
Plural
| Nominativ |
placidati
|
placidatae
|
placidata
|
| Genitiv |
placidatorum
|
placidatarum
|
placidatorum
|
| Dativ |
placidatis
|
placidatis
|
placidatis
|
| Akkusativ |
placidatos
|
placidatas
|
placidata
|
| Ablativ |
placidatis
|
placidatis
|
placidatis
|
| Vokativ |
placidati
|
placidatae
|
placidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
placidaturus
|
placidatura
|
placidaturum
|
| Genitiv |
placidaturi
|
placidaturae
|
placidaturi
|
| Dativ |
placidaturo
|
placidaturae
|
placidaturo
|
| Akkusativ |
placidaturum
|
placidaturam
|
placidaturum
|
| Ablativ |
placidaturo
|
placidatura
|
placidaturo
|
| Vokativ |
placidature
|
placidatura
|
placidaturum
|
Plural
| Nominativ |
placidaturi
|
placidaturae
|
placidatura
|
| Genitiv |
placidaturorum
|
placidaturarum
|
placidaturorum
|
| Dativ |
placidaturis
|
placidaturis
|
placidaturis
|
| Akkusativ |
placidaturos
|
placidaturas
|
placidatura
|
| Ablativ |
placidaturis
|
placidaturis
|
placidaturis
|
| Vokativ |
placidaturi
|
placidaturae
|
placidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
placidatum
|
placidatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placido
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
placidas
|
du besänftigst |
| 3. Person Singular |
placidat
|
er/sie/es besänftigt |
| 1. Person Plural |
placidamus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
placidatis
|
ihr besänftigt |
| 3. Person Plural |
placidant
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidor
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
placidaris placidare
|
du wirst besänftigt |
| 3. Person Singular |
placidatur
|
er/sie/es wird besänftigt |
| 1. Person Plural |
placidamur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
placidamini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
placidantur
|
sie werden besänftigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidem
|
ich besänftige |
| 2. Person Singular |
placides
|
du besänftigest |
| 3. Person Singular |
placidet
|
er/sie/es besänftige |
| 1. Person Plural |
placidemus
|
wir besänftigen |
| 2. Person Plural |
placidetis
|
ihr besänftiget |
| 3. Person Plural |
placident
|
sie besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placider
|
ich werde besänftigt |
| 2. Person Singular |
placideris placidere
|
du werdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
placidetur
|
er/sie/es werde besänftigt |
| 1. Person Plural |
placidemur
|
wir werden besänftigt |
| 2. Person Plural |
placidemini
|
ihr werdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
placidentur
|
sie werden besänftigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidabam
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
placidabas
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
placidabat
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
placidabamus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
placidabatis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
placidabant
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidabar
|
ich wurde besänftigt |
| 2. Person Singular |
placidabaris placidabare
|
du wurdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
placidabatur
|
er/sie/es wurde besänftigt |
| 1. Person Plural |
placidabamur
|
wir wurden besänftigt |
| 2. Person Plural |
placidabamini
|
ihr wurdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
placidabantur
|
sie wurden besänftigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidarem
|
ich besänftigte |
| 2. Person Singular |
placidares
|
du besänftigtest |
| 3. Person Singular |
placidaret
|
er/sie/es besänftigte |
| 1. Person Plural |
placidaremus
|
wir besänftigten |
| 2. Person Plural |
placidaretis
|
ihr besänftigtet |
| 3. Person Plural |
placidarent
|
sie besänftigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidarer
|
ich würde besänftigt |
| 2. Person Singular |
placidareris placidarere
|
du würdest besänftigt |
| 3. Person Singular |
placidaretur
|
er/sie/es würde besänftigt |
| 1. Person Plural |
placidaremur
|
wir würden besänftigt |
| 2. Person Plural |
placidaremini
|
ihr würdet besänftigt |
| 3. Person Plural |
placidarentur
|
sie würden besänftigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidabo
|
ich werde besänftigen |
| 2. Person Singular |
placidabis
|
du wirst besänftigen |
| 3. Person Singular |
placidabit
|
er/sie/es wird besänftigen |
| 1. Person Plural |
placidabimus
|
wir werden besänftigen |
| 2. Person Plural |
placidabitis
|
ihr werdet besänftigen |
| 3. Person Plural |
placidabunt
|
sie werden besänftigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidabor
|
ich werde besänftigt werden |
| 2. Person Singular |
placidaberis placidabere
|
du wirst besänftigt werden |
| 3. Person Singular |
placidabitur
|
er/sie/es wird besänftigt werden |
| 1. Person Plural |
placidabimur
|
wir werden besänftigt werden |
| 2. Person Plural |
placidabimini
|
ihr werdet besänftigt werden |
| 3. Person Plural |
placidabuntur
|
sie werden besänftigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidavi
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
placidavisti
|
du hast besänftigt |
| 3. Person Singular |
placidavit
|
er/sie/es hat besänftigt |
| 1. Person Plural |
placidavimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
placidavistis
|
ihr habt besänftigt |
| 3. Person Plural |
placidaverunt placidavere
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus sum
|
ich bin besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
placidatus es
|
du bist besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
placidatus est
|
er/sie/es ist besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
placidati sumus
|
wir sind besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
placidati estis
|
ihr seid besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
placidati sunt
|
sie sind besänftigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidaverim
|
ich habe besänftigt |
| 2. Person Singular |
placidaveris
|
du habest besänftigt |
| 3. Person Singular |
placidaverit
|
er/sie/es habe besänftigt |
| 1. Person Plural |
placidaverimus
|
wir haben besänftigt |
| 2. Person Plural |
placidaveritis
|
ihr habet besänftigt |
| 3. Person Plural |
placidaverint
|
sie haben besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus sim
|
ich sei besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
placidatus sis
|
du seiest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
placidatus sit
|
er/sie/es sei besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
placidati simus
|
wir seien besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
placidati sitis
|
ihr seiet besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
placidati sint
|
sie seien besänftigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidaveram
|
ich hatte besänftigt |
| 2. Person Singular |
placidaveras
|
du hattest besänftigt |
| 3. Person Singular |
placidaverat
|
er/sie/es hatte besänftigt |
| 1. Person Plural |
placidaveramus
|
wir hatten besänftigt |
| 2. Person Plural |
placidaveratis
|
ihr hattet besänftigt |
| 3. Person Plural |
placidaverant
|
sie hatten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus eram
|
ich war besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
placidatus eras
|
du warst besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
placidatus erat
|
er/sie/es war besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
placidati eramus
|
wir waren besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
placidati eratis
|
ihr wart besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
placidati erant
|
sie waren besänftigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidavissem
|
ich hätte besänftigt |
| 2. Person Singular |
placidavisses
|
du hättest besänftigt |
| 3. Person Singular |
placidavisset
|
er/sie/es hätte besänftigt |
| 1. Person Plural |
placidavissemus
|
wir hätten besänftigt |
| 2. Person Plural |
placidavissetis
|
ihr hättet besänftigt |
| 3. Person Plural |
placidavissent
|
sie hätten besänftigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus essem
|
ich wäre besänftigt worden |
| 2. Person Singular |
placidatus esses
|
du wärest besänftigt worden |
| 3. Person Singular |
placidatus esset
|
er/sie/es wäre besänftigt worden |
| 1. Person Plural |
placidati essemus
|
wir wären besänftigt worden |
| 2. Person Plural |
placidati essetis
|
ihr wäret besänftigt worden |
| 3. Person Plural |
placidati essent
|
sie wären besänftigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
placidavero
|
ich werde besänftigt haben |
| 2. Person Singular |
placidaveris
|
du wirst besänftigt haben |
| 3. Person Singular |
placidaverit
|
er/sie/es wird besänftigt haben |
| 1. Person Plural |
placidaverimus
|
wir werden besänftigt haben |
| 2. Person Plural |
placidaveritis
|
ihr werdet besänftigt haben |
| 3. Person Plural |
placidaverint
|
sie werden besänftigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
placidatus ero
|
ich werde besänftigt worden sein |
| 2. Person Singular |
placidatus eris
|
du wirst besänftigt worden sein |
| 3. Person Singular |
placidatus erit
|
er/sie/es wird besänftigt worden sein |
| 1. Person Plural |
placidati erimus
|
wir werden besänftigt worden sein |
| 2. Person Plural |
placidati eritis
|
ihr werdet besänftigt worden sein |
| 3. Person Plural |
placidati erunt
|
sie werden besänftigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
placidare
|
besänftigen |
| Vorzeitigkeit |
placidavisse
|
besänftigt haben |
| Nachzeitigkeit |
placidaturum esse
|
besänftigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
placidari placidarier
|
besänftigt werden |
| Vorzeitigkeit |
placidatum esse
|
besänftigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
placidatum iri
|
künftig besänftigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
placida
|
besänftige; besänftig! |
| 2. Person Plural |
placidate
|
besänftigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
placidato
|
| 3. Person Singular |
placidato
|
| 2. Person Plural |
placidatote
|
| 3. Person Plural |
placidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
placidare
|
das Besänftigen |
| Genitiv |
placidandi
|
des Besänftigens |
| Dativ |
placidando
|
dem Besänftigen |
| Akkusativ |
placidandum
|
das Besänftigen |
| Ablativ |
placidando
|
durch das Besänftigen |
| Vokativ |
placidande
|
Besänftigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
placidandus
|
placidanda
|
placidandum
|
| Genitiv |
placidandi
|
placidandae
|
placidandi
|
| Dativ |
placidando
|
placidandae
|
placidando
|
| Akkusativ |
placidandum
|
placidandam
|
placidandum
|
| Ablativ |
placidando
|
placidanda
|
placidando
|
| Vokativ |
placidande
|
placidanda
|
placidandum
|
Plural
| Nominativ |
placidandi
|
placidandae
|
placidanda
|
| Genitiv |
placidandorum
|
placidandarum
|
placidandorum
|
| Dativ |
placidandis
|
placidandis
|
placidandis
|
| Akkusativ |
placidandos
|
placidandas
|
placidanda
|
| Ablativ |
placidandis
|
placidandis
|
placidandis
|
| Vokativ |
placidandi
|
placidandae
|
placidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
placidans
|
placidans
|
placidans
|
| Genitiv |
placidantis
|
placidantis
|
placidantis
|
| Dativ |
placidanti
|
placidanti
|
placidanti
|
| Akkusativ |
placidantem
|
placidantem
|
placidans
|
| Ablativ |
placidanti placidante
|
placidanti placidante
|
placidanti placidante
|
| Vokativ |
placidans
|
placidans
|
placidans
|
Plural
| Nominativ |
placidantes
|
placidantes
|
placidantia
|
| Genitiv |
placidantium placidantum
|
placidantium placidantum
|
placidantium placidantum
|
| Dativ |
placidantibus
|
placidantibus
|
placidantibus
|
| Akkusativ |
placidantes
|
placidantes
|
placidantia
|
| Ablativ |
placidantibus
|
placidantibus
|
placidantibus
|
| Vokativ |
placidantes
|
placidantes
|
placidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
placidatus
|
placidata
|
placidatum
|
| Genitiv |
placidati
|
placidatae
|
placidati
|
| Dativ |
placidato
|
placidatae
|
placidato
|
| Akkusativ |
placidatum
|
placidatam
|
placidatum
|
| Ablativ |
placidato
|
placidata
|
placidato
|
| Vokativ |
placidate
|
placidata
|
placidatum
|
Plural
| Nominativ |
placidati
|
placidatae
|
placidata
|
| Genitiv |
placidatorum
|
placidatarum
|
placidatorum
|
| Dativ |
placidatis
|
placidatis
|
placidatis
|
| Akkusativ |
placidatos
|
placidatas
|
placidata
|
| Ablativ |
placidatis
|
placidatis
|
placidatis
|
| Vokativ |
placidati
|
placidatae
|
placidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
placidaturus
|
placidatura
|
placidaturum
|
| Genitiv |
placidaturi
|
placidaturae
|
placidaturi
|
| Dativ |
placidaturo
|
placidaturae
|
placidaturo
|
| Akkusativ |
placidaturum
|
placidaturam
|
placidaturum
|
| Ablativ |
placidaturo
|
placidatura
|
placidaturo
|
| Vokativ |
placidature
|
placidatura
|
placidaturum
|
Plural
| Nominativ |
placidaturi
|
placidaturae
|
placidatura
|
| Genitiv |
placidaturorum
|
placidaturarum
|
placidaturorum
|
| Dativ |
placidaturis
|
placidaturis
|
placidaturis
|
| Akkusativ |
placidaturos
|
placidaturas
|
placidatura
|
| Ablativ |
placidaturis
|
placidaturis
|
placidaturis
|
| Vokativ |
placidaturi
|
placidaturae
|
placidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
placidatum
|
placidatu
|