Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
planare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
planaris auch noch Formen von:
planaris (Adjektiv)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
plano
|
|
| 2. Person Singular |
planas
|
|
| 3. Person Singular |
planat
|
|
| 1. Person Plural |
planamus
|
|
| 2. Person Plural |
planatis
|
|
| 3. Person Plural |
planant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planor
|
|
| 2. Person Singular |
planaris planare
|
|
| 3. Person Singular |
planatur
|
|
| 1. Person Plural |
planamur
|
|
| 2. Person Plural |
planamini
|
|
| 3. Person Plural |
planantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planem
|
|
| 2. Person Singular |
planes
|
|
| 3. Person Singular |
planet
|
|
| 1. Person Plural |
planemus
|
|
| 2. Person Plural |
planetis
|
|
| 3. Person Plural |
planent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planer
|
|
| 2. Person Singular |
planeris planere
|
|
| 3. Person Singular |
planetur
|
|
| 1. Person Plural |
planemur
|
|
| 2. Person Plural |
planemini
|
|
| 3. Person Plural |
planentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planabam
|
|
| 2. Person Singular |
planabas
|
|
| 3. Person Singular |
planabat
|
|
| 1. Person Plural |
planabamus
|
|
| 2. Person Plural |
planabatis
|
|
| 3. Person Plural |
planabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planabar
|
|
| 2. Person Singular |
planabaris planabare
|
|
| 3. Person Singular |
planabatur
|
|
| 1. Person Plural |
planabamur
|
|
| 2. Person Plural |
planabamini
|
|
| 3. Person Plural |
planabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planarem
|
|
| 2. Person Singular |
planares
|
|
| 3. Person Singular |
planaret
|
|
| 1. Person Plural |
planaremus
|
|
| 2. Person Plural |
planaretis
|
|
| 3. Person Plural |
planarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planarer
|
|
| 2. Person Singular |
planareris planarere
|
|
| 3. Person Singular |
planaretur
|
|
| 1. Person Plural |
planaremur
|
|
| 2. Person Plural |
planaremini
|
|
| 3. Person Plural |
planarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planabo
|
|
| 2. Person Singular |
planabis
|
|
| 3. Person Singular |
planabit
|
|
| 1. Person Plural |
planabimus
|
|
| 2. Person Plural |
planabitis
|
|
| 3. Person Plural |
planabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planabor
|
|
| 2. Person Singular |
planaberis planabere
|
|
| 3. Person Singular |
planabitur
|
|
| 1. Person Plural |
planabimur
|
|
| 2. Person Plural |
planabimini
|
|
| 3. Person Plural |
planabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planavi
|
|
| 2. Person Singular |
planavisti
|
|
| 3. Person Singular |
planavit
|
|
| 1. Person Plural |
planavimus
|
|
| 2. Person Plural |
planavistis
|
|
| 3. Person Plural |
planaverunt planavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
planatus es
|
|
| 3. Person Singular |
planatus est
|
|
| 1. Person Plural |
planati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
planati estis
|
|
| 3. Person Plural |
planati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planaverim
|
|
| 2. Person Singular |
planaveris
|
|
| 3. Person Singular |
planaverit
|
|
| 1. Person Plural |
planaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
planaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
planaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
planatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
planatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
planati simus
|
|
| 2. Person Plural |
planati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
planati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planaveram
|
|
| 2. Person Singular |
planaveras
|
|
| 3. Person Singular |
planaverat
|
|
| 1. Person Plural |
planaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
planaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
planaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
planatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
planatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
planati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
planati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
planati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planavissem
|
|
| 2. Person Singular |
planavisses
|
|
| 3. Person Singular |
planavisset
|
|
| 1. Person Plural |
planavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
planavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
planavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
planatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
planatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
planati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
planati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
planati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planavero
|
|
| 2. Person Singular |
planaveris
|
|
| 3. Person Singular |
planaverit
|
|
| 1. Person Plural |
planaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
planaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
planaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
planatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
planatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
planati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
planati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
planati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
planare
|
|
| Vorzeitigkeit |
planavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
planaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
planari planarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
planatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
planatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
plana
|
! |
| 2. Person Plural |
planate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
planato
|
| 3. Person Singular |
planato
|
| 2. Person Plural |
planatote
|
| 3. Person Plural |
plananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
planare
|
|
| Genitiv |
planandi
|
|
| Dativ |
planando
|
|
| Akkusativ |
planandum
|
|
| Ablativ |
planando
|
|
| Vokativ |
planande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
planandus
|
plananda
|
planandum
|
| Genitiv |
planandi
|
planandae
|
planandi
|
| Dativ |
planando
|
planandae
|
planando
|
| Akkusativ |
planandum
|
planandam
|
planandum
|
| Ablativ |
planando
|
plananda
|
planando
|
| Vokativ |
planande
|
plananda
|
planandum
|
Plural
| Nominativ |
planandi
|
planandae
|
plananda
|
| Genitiv |
planandorum
|
planandarum
|
planandorum
|
| Dativ |
planandis
|
planandis
|
planandis
|
| Akkusativ |
planandos
|
planandas
|
plananda
|
| Ablativ |
planandis
|
planandis
|
planandis
|
| Vokativ |
planandi
|
planandae
|
plananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
planans
|
planans
|
planans
|
| Genitiv |
planantis
|
planantis
|
planantis
|
| Dativ |
plananti
|
plananti
|
plananti
|
| Akkusativ |
planantem
|
planantem
|
planans
|
| Ablativ |
plananti planante
|
plananti planante
|
plananti planante
|
| Vokativ |
planans
|
planans
|
planans
|
Plural
| Nominativ |
planantes
|
planantes
|
planantia
|
| Genitiv |
planantium planantum
|
planantium planantum
|
planantium planantum
|
| Dativ |
planantibus
|
planantibus
|
planantibus
|
| Akkusativ |
planantes
|
planantes
|
planantia
|
| Ablativ |
planantibus
|
planantibus
|
planantibus
|
| Vokativ |
planantes
|
planantes
|
planantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
planatus
|
planata
|
planatum
|
| Genitiv |
planati
|
planatae
|
planati
|
| Dativ |
planato
|
planatae
|
planato
|
| Akkusativ |
planatum
|
planatam
|
planatum
|
| Ablativ |
planato
|
planata
|
planato
|
| Vokativ |
planate
|
planata
|
planatum
|
Plural
| Nominativ |
planati
|
planatae
|
planata
|
| Genitiv |
planatorum
|
planatarum
|
planatorum
|
| Dativ |
planatis
|
planatis
|
planatis
|
| Akkusativ |
planatos
|
planatas
|
planata
|
| Ablativ |
planatis
|
planatis
|
planatis
|
| Vokativ |
planati
|
planatae
|
planata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
planaturus
|
planatura
|
planaturum
|
| Genitiv |
planaturi
|
planaturae
|
planaturi
|
| Dativ |
planaturo
|
planaturae
|
planaturo
|
| Akkusativ |
planaturum
|
planaturam
|
planaturum
|
| Ablativ |
planaturo
|
planatura
|
planaturo
|
| Vokativ |
planature
|
planatura
|
planaturum
|
Plural
| Nominativ |
planaturi
|
planaturae
|
planatura
|
| Genitiv |
planaturorum
|
planaturarum
|
planaturorum
|
| Dativ |
planaturis
|
planaturis
|
planaturis
|
| Akkusativ |
planaturos
|
planaturas
|
planatura
|
| Ablativ |
planaturis
|
planaturis
|
planaturis
|
| Vokativ |
planaturi
|
planaturae
|
planatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
planatum
|
planatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
plano
|
ich ebne |
| 2. Person Singular |
planas
|
du ebnest |
| 3. Person Singular |
planat
|
er/sie/es ebnet |
| 1. Person Plural |
planamus
|
wir ebnen |
| 2. Person Plural |
planatis
|
ihr ebnet |
| 3. Person Plural |
planant
|
sie ebnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planor
|
ich werde geebnet |
| 2. Person Singular |
planaris planare
|
du wirst geebnet |
| 3. Person Singular |
planatur
|
er/sie/es wird geebnet |
| 1. Person Plural |
planamur
|
wir werden geebnet |
| 2. Person Plural |
planamini
|
ihr werdet geebnet |
| 3. Person Plural |
planantur
|
sie werden geebnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planem
|
ich ebne |
| 2. Person Singular |
planes
|
du ebnest |
| 3. Person Singular |
planet
|
er/sie/es ebne |
| 1. Person Plural |
planemus
|
wir ebnen |
| 2. Person Plural |
planetis
|
ihr ebnet |
| 3. Person Plural |
planent
|
sie ebnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planer
|
ich werde geebnet |
| 2. Person Singular |
planeris planere
|
du werdest geebnet |
| 3. Person Singular |
planetur
|
er/sie/es werde geebnet |
| 1. Person Plural |
planemur
|
wir werden geebnet |
| 2. Person Plural |
planemini
|
ihr werdet geebnet |
| 3. Person Plural |
planentur
|
sie werden geebnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planabam
|
ich ebnete |
| 2. Person Singular |
planabas
|
du ebnetest |
| 3. Person Singular |
planabat
|
er/sie/es ebnete |
| 1. Person Plural |
planabamus
|
wir ebneten |
| 2. Person Plural |
planabatis
|
ihr ebnetet |
| 3. Person Plural |
planabant
|
sie ebneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planabar
|
ich wurde geebnet |
| 2. Person Singular |
planabaris planabare
|
du wurdest geebnet |
| 3. Person Singular |
planabatur
|
er/sie/es wurde geebnet |
| 1. Person Plural |
planabamur
|
wir wurden geebnet |
| 2. Person Plural |
planabamini
|
ihr wurdet geebnet |
| 3. Person Plural |
planabantur
|
sie wurden geebnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planarem
|
ich ebnete |
| 2. Person Singular |
planares
|
du ebnetest |
| 3. Person Singular |
planaret
|
er/sie/es ebnete |
| 1. Person Plural |
planaremus
|
wir ebneten |
| 2. Person Plural |
planaretis
|
ihr ebnetet |
| 3. Person Plural |
planarent
|
sie ebneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planarer
|
ich würde geebnet |
| 2. Person Singular |
planareris planarere
|
du würdest geebnet |
| 3. Person Singular |
planaretur
|
er/sie/es würde geebnet |
| 1. Person Plural |
planaremur
|
wir würden geebnet |
| 2. Person Plural |
planaremini
|
ihr würdet geebnet |
| 3. Person Plural |
planarentur
|
sie würden geebnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planabo
|
ich werde ebnen |
| 2. Person Singular |
planabis
|
du wirst ebnen |
| 3. Person Singular |
planabit
|
er/sie/es wird ebnen |
| 1. Person Plural |
planabimus
|
wir werden ebnen |
| 2. Person Plural |
planabitis
|
ihr werdet ebnen |
| 3. Person Plural |
planabunt
|
sie werden ebnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planabor
|
ich werde geebnet werden |
| 2. Person Singular |
planaberis planabere
|
du wirst geebnet werden |
| 3. Person Singular |
planabitur
|
er/sie/es wird geebnet werden |
| 1. Person Plural |
planabimur
|
wir werden geebnet werden |
| 2. Person Plural |
planabimini
|
ihr werdet geebnet werden |
| 3. Person Plural |
planabuntur
|
sie werden geebnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planavi
|
ich habe geebnet |
| 2. Person Singular |
planavisti
|
du hast geebnet |
| 3. Person Singular |
planavit
|
er/sie/es hat geebnet |
| 1. Person Plural |
planavimus
|
wir haben geebnet |
| 2. Person Plural |
planavistis
|
ihr habt geebnet |
| 3. Person Plural |
planaverunt planavere
|
sie haben geebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus sum
|
ich bin geebnet worden |
| 2. Person Singular |
planatus es
|
du bist geebnet worden |
| 3. Person Singular |
planatus est
|
er/sie/es ist geebnet worden |
| 1. Person Plural |
planati sumus
|
wir sind geebnet worden |
| 2. Person Plural |
planati estis
|
ihr seid geebnet worden |
| 3. Person Plural |
planati sunt
|
sie sind geebnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planaverim
|
ich habe geebnet |
| 2. Person Singular |
planaveris
|
du habest geebnet |
| 3. Person Singular |
planaverit
|
er/sie/es habe geebnet |
| 1. Person Plural |
planaverimus
|
wir haben geebnet |
| 2. Person Plural |
planaveritis
|
ihr habet geebnet |
| 3. Person Plural |
planaverint
|
sie haben geebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus sim
|
ich sei geebnet worden |
| 2. Person Singular |
planatus sis
|
du seiest geebnet worden |
| 3. Person Singular |
planatus sit
|
er/sie/es sei geebnet worden |
| 1. Person Plural |
planati simus
|
wir seien geebnet worden |
| 2. Person Plural |
planati sitis
|
ihr seiet geebnet worden |
| 3. Person Plural |
planati sint
|
sie seien geebnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planaveram
|
ich hatte geebnet |
| 2. Person Singular |
planaveras
|
du hattest geebnet |
| 3. Person Singular |
planaverat
|
er/sie/es hatte geebnet |
| 1. Person Plural |
planaveramus
|
wir hatten geebnet |
| 2. Person Plural |
planaveratis
|
ihr hattet geebnet |
| 3. Person Plural |
planaverant
|
sie hatten geebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus eram
|
ich war geebnet worden |
| 2. Person Singular |
planatus eras
|
du warst geebnet worden |
| 3. Person Singular |
planatus erat
|
er/sie/es war geebnet worden |
| 1. Person Plural |
planati eramus
|
wir waren geebnet worden |
| 2. Person Plural |
planati eratis
|
ihr wart geebnet worden |
| 3. Person Plural |
planati erant
|
sie waren geebnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planavissem
|
ich hätte geebnet |
| 2. Person Singular |
planavisses
|
du hättest geebnet |
| 3. Person Singular |
planavisset
|
er/sie/es hätte geebnet |
| 1. Person Plural |
planavissemus
|
wir hätten geebnet |
| 2. Person Plural |
planavissetis
|
ihr hättet geebnet |
| 3. Person Plural |
planavissent
|
sie hätten geebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus essem
|
ich wäre geebnet worden |
| 2. Person Singular |
planatus esses
|
du wärest geebnet worden |
| 3. Person Singular |
planatus esset
|
er/sie/es wäre geebnet worden |
| 1. Person Plural |
planati essemus
|
wir wären geebnet worden |
| 2. Person Plural |
planati essetis
|
ihr wäret geebnet worden |
| 3. Person Plural |
planati essent
|
sie wären geebnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
planavero
|
ich werde geebnet haben |
| 2. Person Singular |
planaveris
|
du wirst geebnet haben |
| 3. Person Singular |
planaverit
|
er/sie/es wird geebnet haben |
| 1. Person Plural |
planaverimus
|
wir werden geebnet haben |
| 2. Person Plural |
planaveritis
|
ihr werdet geebnet haben |
| 3. Person Plural |
planaverint
|
sie werden geebnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
planatus ero
|
ich werde geebnet worden sein |
| 2. Person Singular |
planatus eris
|
du wirst geebnet worden sein |
| 3. Person Singular |
planatus erit
|
er/sie/es wird geebnet worden sein |
| 1. Person Plural |
planati erimus
|
wir werden geebnet worden sein |
| 2. Person Plural |
planati eritis
|
ihr werdet geebnet worden sein |
| 3. Person Plural |
planati erunt
|
sie werden geebnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
planare
|
ebnen |
| Vorzeitigkeit |
planavisse
|
geebnet haben |
| Nachzeitigkeit |
planaturum esse
|
ebnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
planari planarier
|
geebnet werden |
| Vorzeitigkeit |
planatum esse
|
geebnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
planatum iri
|
künftig geebnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
plana
|
ebne! |
| 2. Person Plural |
planate
|
ebnet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
planato
|
| 3. Person Singular |
planato
|
| 2. Person Plural |
planatote
|
| 3. Person Plural |
plananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
planare
|
das Ebnen |
| Genitiv |
planandi
|
des Ebnens |
| Dativ |
planando
|
dem Ebnen |
| Akkusativ |
planandum
|
das Ebnen |
| Ablativ |
planando
|
durch das Ebnen |
| Vokativ |
planande
|
Ebnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
planandus
|
plananda
|
planandum
|
| Genitiv |
planandi
|
planandae
|
planandi
|
| Dativ |
planando
|
planandae
|
planando
|
| Akkusativ |
planandum
|
planandam
|
planandum
|
| Ablativ |
planando
|
plananda
|
planando
|
| Vokativ |
planande
|
plananda
|
planandum
|
Plural
| Nominativ |
planandi
|
planandae
|
plananda
|
| Genitiv |
planandorum
|
planandarum
|
planandorum
|
| Dativ |
planandis
|
planandis
|
planandis
|
| Akkusativ |
planandos
|
planandas
|
plananda
|
| Ablativ |
planandis
|
planandis
|
planandis
|
| Vokativ |
planandi
|
planandae
|
plananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
planans
|
planans
|
planans
|
| Genitiv |
planantis
|
planantis
|
planantis
|
| Dativ |
plananti
|
plananti
|
plananti
|
| Akkusativ |
planantem
|
planantem
|
planans
|
| Ablativ |
plananti planante
|
plananti planante
|
plananti planante
|
| Vokativ |
planans
|
planans
|
planans
|
Plural
| Nominativ |
planantes
|
planantes
|
planantia
|
| Genitiv |
planantium planantum
|
planantium planantum
|
planantium planantum
|
| Dativ |
planantibus
|
planantibus
|
planantibus
|
| Akkusativ |
planantes
|
planantes
|
planantia
|
| Ablativ |
planantibus
|
planantibus
|
planantibus
|
| Vokativ |
planantes
|
planantes
|
planantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
planatus
|
planata
|
planatum
|
| Genitiv |
planati
|
planatae
|
planati
|
| Dativ |
planato
|
planatae
|
planato
|
| Akkusativ |
planatum
|
planatam
|
planatum
|
| Ablativ |
planato
|
planata
|
planato
|
| Vokativ |
planate
|
planata
|
planatum
|
Plural
| Nominativ |
planati
|
planatae
|
planata
|
| Genitiv |
planatorum
|
planatarum
|
planatorum
|
| Dativ |
planatis
|
planatis
|
planatis
|
| Akkusativ |
planatos
|
planatas
|
planata
|
| Ablativ |
planatis
|
planatis
|
planatis
|
| Vokativ |
planati
|
planatae
|
planata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
planaturus
|
planatura
|
planaturum
|
| Genitiv |
planaturi
|
planaturae
|
planaturi
|
| Dativ |
planaturo
|
planaturae
|
planaturo
|
| Akkusativ |
planaturum
|
planaturam
|
planaturum
|
| Ablativ |
planaturo
|
planatura
|
planaturo
|
| Vokativ |
planature
|
planatura
|
planaturum
|
Plural
| Nominativ |
planaturi
|
planaturae
|
planatura
|
| Genitiv |
planaturorum
|
planaturarum
|
planaturorum
|
| Dativ |
planaturis
|
planaturis
|
planaturis
|
| Akkusativ |
planaturos
|
planaturas
|
planatura
|
| Ablativ |
planaturis
|
planaturis
|
planaturis
|
| Vokativ |
planaturi
|
planaturae
|
planatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
planatum
|
planatu
|