Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| plangere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | schlagen beklagen betrauern die Hände ringen u. dgl laut trauern Ov.: lamentari et plangere Ov.: planxere Dryades planguntur matres schlagen/klopfen Suet.: quas neque lugeri neque plangi fas est |
| plangere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst geschlagen werden du wirst beklagt werden du wirst betrauert werden |
| plangere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst geschlagen du wirst beklagt du wirst betrauert |
| plangere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | schlag schlage dich; schlag dich beklage; beklag beklage dich; beklag dich betrauere |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
ich schlage |
| 2. Person Singular | plangis |
du schlägst |
| 3. Person Singular | plangit |
er/sie/es schlägt |
| 1. Person Plural | plangimus |
wir schlagen |
| 2. Person Plural | plangitis |
ihr schlagt |
| 3. Person Plural | plangunt |
sie schlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
ich werde geschlagen |
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
du wirst geschlagen |
| 3. Person Singular | plangitur |
er/sie/es wird geschlagen |
| 1. Person Plural | plangimur |
wir werden geschlagen |
| 2. Person Plural | plangimini |
ihr werdet geschlagen |
| 3. Person Plural | planguntur |
sie werden geschlagen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
ich schlage |
| 2. Person Singular | plangas |
du schlagest |
| 3. Person Singular | plangat |
er/sie/es schlage |
| 1. Person Plural | plangamus |
wir schlagen |
| 2. Person Plural | plangatis |
ihr schlaget |
| 3. Person Plural | plangant |
sie schlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
ich werde geschlagen |
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
du werdest geschlagen |
| 3. Person Singular | plangatur |
er/sie/es werde geschlagen |
| 1. Person Plural | plangamur |
wir werden geschlagen |
| 2. Person Plural | plangamini |
ihr werdet geschlagen |
| 3. Person Plural | plangantur |
sie werden geschlagen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
ich schlug |
| 2. Person Singular | plangebas |
du schlugst |
| 3. Person Singular | plangebat |
er/sie/es schlug |
| 1. Person Plural | plangebamus |
wir schlugen |
| 2. Person Plural | plangebatis |
ihr schlugt |
| 3. Person Plural | plangebant |
sie schlugen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
ich wurde geschlagen |
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
du wurdest geschlagen |
| 3. Person Singular | plangebatur |
er/sie/es wurde geschlagen |
| 1. Person Plural | plangebamur |
wir wurden geschlagen |
| 2. Person Plural | plangebamini |
ihr wurdet geschlagen |
| 3. Person Plural | plangebantur |
sie wurden geschlagen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
ich schlüge |
| 2. Person Singular | plangeres |
du schlügest |
| 3. Person Singular | plangeret |
er/sie/es schlüge |
| 1. Person Plural | plangeremus |
wir schlügen |
| 2. Person Plural | plangeretis |
ihr schlüget |
| 3. Person Plural | plangerent |
sie schlügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
ich würde geschlagen |
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
du würdest geschlagen |
| 3. Person Singular | plangeretur |
er/sie/es würde geschlagen |
| 1. Person Plural | plangeremur |
wir würden geschlagen |
| 2. Person Plural | plangeremini |
ihr würdet geschlagen |
| 3. Person Plural | plangerentur |
sie würden geschlagen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
ich werde schlagen |
| 2. Person Singular | planges |
du wirst schlagen |
| 3. Person Singular | planget |
er/sie/es wird schlagen |
| 1. Person Plural | plangemus |
wir werden schlagen |
| 2. Person Plural | plangetis |
ihr werdet schlagen |
| 3. Person Plural | plangent |
sie werden schlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
ich werde geschlagen werden |
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
du wirst geschlagen werden |
| 3. Person Singular | plangetur |
er/sie/es wird geschlagen werden |
| 1. Person Plural | plangemur |
wir werden geschlagen werden |
| 2. Person Plural | plangemini |
ihr werdet geschlagen werden |
| 3. Person Plural | plangentur |
sie werden geschlagen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
ich habe geschlagen |
| 2. Person Singular | planxisti |
du hast geschlagen |
| 3. Person Singular | planxit |
er/sie/es hat geschlagen |
| 1. Person Plural | planximus |
wir haben geschlagen |
| 2. Person Plural | planxistis |
ihr habt geschlagen |
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
sie haben geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
ich bin geschlagen worden |
| 2. Person Singular | planctus es |
du bist geschlagen worden |
| 3. Person Singular | planctus est |
er/sie/es ist geschlagen worden |
| 1. Person Plural | plancti sumus |
wir sind geschlagen worden |
| 2. Person Plural | plancti estis |
ihr seid geschlagen worden |
| 3. Person Plural | plancti sunt |
sie sind geschlagen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
ich habe geschlagen |
| 2. Person Singular | planxeris |
du habest geschlagen |
| 3. Person Singular | planxerit |
er/sie/es habe geschlagen |
| 1. Person Plural | planxerimus |
wir haben geschlagen |
| 2. Person Plural | planxeritis |
ihr habet geschlagen |
| 3. Person Plural | planxerint |
sie haben geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
ich sei geschlagen worden |
| 2. Person Singular | planctus sis |
du seiest geschlagen worden |
| 3. Person Singular | planctus sit |
er/sie/es sei geschlagen worden |
| 1. Person Plural | plancti simus |
wir seien geschlagen worden |
| 2. Person Plural | plancti sitis |
ihr seiet geschlagen worden |
| 3. Person Plural | plancti sint |
sie seien geschlagen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
ich hatte geschlagen |
| 2. Person Singular | planxeras |
du hattest geschlagen |
| 3. Person Singular | planxerat |
er/sie/es hatte geschlagen |
| 1. Person Plural | planxeramus |
wir hatten geschlagen |
| 2. Person Plural | planxeratis |
ihr hattet geschlagen |
| 3. Person Plural | planxerant |
sie hatten geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
ich war geschlagen worden |
| 2. Person Singular | planctus eras |
du warst geschlagen worden |
| 3. Person Singular | planctus erat |
er/sie/es war geschlagen worden |
| 1. Person Plural | plancti eramus |
wir waren geschlagen worden |
| 2. Person Plural | plancti eratis |
ihr wart geschlagen worden |
| 3. Person Plural | plancti erant |
sie waren geschlagen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
ich hätte geschlagen |
| 2. Person Singular | planxisses |
du hättest geschlagen |
| 3. Person Singular | planxisset |
er/sie/es hätte geschlagen |
| 1. Person Plural | planxissemus |
wir hätten geschlagen |
| 2. Person Plural | planxissetis |
ihr hättet geschlagen |
| 3. Person Plural | planxissent |
sie hätten geschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
ich wäre geschlagen worden |
| 2. Person Singular | planctus esses |
du wärest geschlagen worden |
| 3. Person Singular | planctus esset |
er/sie/es wäre geschlagen worden |
| 1. Person Plural | plancti essemus |
wir wären geschlagen worden |
| 2. Person Plural | plancti essetis |
ihr wäret geschlagen worden |
| 3. Person Plural | plancti essent |
sie wären geschlagen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
ich werde geschlagen haben |
| 2. Person Singular | planxeris |
du wirst geschlagen haben |
| 3. Person Singular | planxerit |
er/sie/es wird geschlagen haben |
| 1. Person Plural | planxerimus |
wir werden geschlagen haben |
| 2. Person Plural | planxeritis |
ihr werdet geschlagen haben |
| 3. Person Plural | planxerint |
sie werden geschlagen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
ich werde geschlagen worden sein |
| 2. Person Singular | planctus eris |
du wirst geschlagen worden sein |
| 3. Person Singular | planctus erit |
er/sie/es wird geschlagen worden sein |
| 1. Person Plural | plancti erimus |
wir werden geschlagen worden sein |
| 2. Person Plural | plancti eritis |
ihr werdet geschlagen worden sein |
| 3. Person Plural | plancti erunt |
sie werden geschlagen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
schlagen |
| Vorzeitigkeit | planxisse |
geschlagen haben |
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
schlagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
geschlagen werden |
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
geschlagen worden sein |
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
künftig geschlagen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
schlag! |
| 2. Person Plural | plangite |
schlagt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
das Schlagen |
| Genitiv | plangendi plangundi |
des Schlagens |
| Dativ | plangendo plangundo |
dem Schlagen |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
das Schlagen |
| Ablativ | plangendo plangundo |
durch das Schlagen |
| Vokativ | plangende plangunde |
Schlagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
ich beklage |
| 2. Person Singular | plangis |
du beklagst |
| 3. Person Singular | plangit |
er/sie/es beklagt |
| 1. Person Plural | plangimus |
wir beklagen |
| 2. Person Plural | plangitis |
ihr beklagt |
| 3. Person Plural | plangunt |
sie beklagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
ich werde beklagt |
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
du wirst beklagt |
| 3. Person Singular | plangitur |
er/sie/es wird beklagt |
| 1. Person Plural | plangimur |
wir werden beklagt |
| 2. Person Plural | plangimini |
ihr werdet beklagt |
| 3. Person Plural | planguntur |
sie werden beklagt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
ich beklage |
| 2. Person Singular | plangas |
du beklagest |
| 3. Person Singular | plangat |
er/sie/es beklage |
| 1. Person Plural | plangamus |
wir beklagen |
| 2. Person Plural | plangatis |
ihr beklaget |
| 3. Person Plural | plangant |
sie beklagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
ich werde beklagt |
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
du werdest beklagt |
| 3. Person Singular | plangatur |
er/sie/es werde beklagt |
| 1. Person Plural | plangamur |
wir werden beklagt |
| 2. Person Plural | plangamini |
ihr werdet beklagt |
| 3. Person Plural | plangantur |
sie werden beklagt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
ich beklagte |
| 2. Person Singular | plangebas |
du beklagtest |
| 3. Person Singular | plangebat |
er/sie/es beklagte |
| 1. Person Plural | plangebamus |
wir beklagten |
| 2. Person Plural | plangebatis |
ihr beklagtet |
| 3. Person Plural | plangebant |
sie beklagten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
ich wurde beklagt |
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
du wurdest beklagt |
| 3. Person Singular | plangebatur |
er/sie/es wurde beklagt |
| 1. Person Plural | plangebamur |
wir wurden beklagt |
| 2. Person Plural | plangebamini |
ihr wurdet beklagt |
| 3. Person Plural | plangebantur |
sie wurden beklagt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
ich beklagte |
| 2. Person Singular | plangeres |
du beklagtest |
| 3. Person Singular | plangeret |
er/sie/es beklagte |
| 1. Person Plural | plangeremus |
wir beklagten |
| 2. Person Plural | plangeretis |
ihr beklagtet |
| 3. Person Plural | plangerent |
sie beklagten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
ich würde beklagt |
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
du würdest beklagt |
| 3. Person Singular | plangeretur |
er/sie/es würde beklagt |
| 1. Person Plural | plangeremur |
wir würden beklagt |
| 2. Person Plural | plangeremini |
ihr würdet beklagt |
| 3. Person Plural | plangerentur |
sie würden beklagt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
ich werde beklagen |
| 2. Person Singular | planges |
du wirst beklagen |
| 3. Person Singular | planget |
er/sie/es wird beklagen |
| 1. Person Plural | plangemus |
wir werden beklagen |
| 2. Person Plural | plangetis |
ihr werdet beklagen |
| 3. Person Plural | plangent |
sie werden beklagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
ich werde beklagt werden |
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
du wirst beklagt werden |
| 3. Person Singular | plangetur |
er/sie/es wird beklagt werden |
| 1. Person Plural | plangemur |
wir werden beklagt werden |
| 2. Person Plural | plangemini |
ihr werdet beklagt werden |
| 3. Person Plural | plangentur |
sie werden beklagt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
ich habe beklagt |
| 2. Person Singular | planxisti |
du hast beklagt |
| 3. Person Singular | planxit |
er/sie/es hat beklagt |
| 1. Person Plural | planximus |
wir haben beklagt |
| 2. Person Plural | planxistis |
ihr habt beklagt |
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
sie haben beklagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
ich bin beklagt worden |
| 2. Person Singular | planctus es |
du bist beklagt worden |
| 3. Person Singular | planctus est |
er/sie/es ist beklagt worden |
| 1. Person Plural | plancti sumus |
wir sind beklagt worden |
| 2. Person Plural | plancti estis |
ihr seid beklagt worden |
| 3. Person Plural | plancti sunt |
sie sind beklagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
ich habe beklagt |
| 2. Person Singular | planxeris |
du habest beklagt |
| 3. Person Singular | planxerit |
er/sie/es habe beklagt |
| 1. Person Plural | planxerimus |
wir haben beklagt |
| 2. Person Plural | planxeritis |
ihr habet beklagt |
| 3. Person Plural | planxerint |
sie haben beklagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
ich sei beklagt worden |
| 2. Person Singular | planctus sis |
du seiest beklagt worden |
| 3. Person Singular | planctus sit |
er/sie/es sei beklagt worden |
| 1. Person Plural | plancti simus |
wir seien beklagt worden |
| 2. Person Plural | plancti sitis |
ihr seiet beklagt worden |
| 3. Person Plural | plancti sint |
sie seien beklagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
ich hatte beklagt |
| 2. Person Singular | planxeras |
du hattest beklagt |
| 3. Person Singular | planxerat |
er/sie/es hatte beklagt |
| 1. Person Plural | planxeramus |
wir hatten beklagt |
| 2. Person Plural | planxeratis |
ihr hattet beklagt |
| 3. Person Plural | planxerant |
sie hatten beklagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
ich war beklagt worden |
| 2. Person Singular | planctus eras |
du warst beklagt worden |
| 3. Person Singular | planctus erat |
er/sie/es war beklagt worden |
| 1. Person Plural | plancti eramus |
wir waren beklagt worden |
| 2. Person Plural | plancti eratis |
ihr wart beklagt worden |
| 3. Person Plural | plancti erant |
sie waren beklagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
ich hätte beklagt |
| 2. Person Singular | planxisses |
du hättest beklagt |
| 3. Person Singular | planxisset |
er/sie/es hätte beklagt |
| 1. Person Plural | planxissemus |
wir hätten beklagt |
| 2. Person Plural | planxissetis |
ihr hättet beklagt |
| 3. Person Plural | planxissent |
sie hätten beklagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
ich wäre beklagt worden |
| 2. Person Singular | planctus esses |
du wärest beklagt worden |
| 3. Person Singular | planctus esset |
er/sie/es wäre beklagt worden |
| 1. Person Plural | plancti essemus |
wir wären beklagt worden |
| 2. Person Plural | plancti essetis |
ihr wäret beklagt worden |
| 3. Person Plural | plancti essent |
sie wären beklagt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
ich werde beklagt haben |
| 2. Person Singular | planxeris |
du wirst beklagt haben |
| 3. Person Singular | planxerit |
er/sie/es wird beklagt haben |
| 1. Person Plural | planxerimus |
wir werden beklagt haben |
| 2. Person Plural | planxeritis |
ihr werdet beklagt haben |
| 3. Person Plural | planxerint |
sie werden beklagt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
ich werde beklagt worden sein |
| 2. Person Singular | planctus eris |
du wirst beklagt worden sein |
| 3. Person Singular | planctus erit |
er/sie/es wird beklagt worden sein |
| 1. Person Plural | plancti erimus |
wir werden beklagt worden sein |
| 2. Person Plural | plancti eritis |
ihr werdet beklagt worden sein |
| 3. Person Plural | plancti erunt |
sie werden beklagt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
beklagen |
| Vorzeitigkeit | planxisse |
beklagt haben |
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
beklagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
beklagt werden |
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
beklagt worden sein |
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
künftig beklagt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
beklage; beklag! |
| 2. Person Plural | plangite |
beklagt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
das Beklagen |
| Genitiv | plangendi plangundi |
des Beklagens |
| Dativ | plangendo plangundo |
dem Beklagen |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
das Beklagen |
| Ablativ | plangendo plangundo |
durch das Beklagen |
| Vokativ | plangende plangunde |
Beklagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
ich betrauere |
| 2. Person Singular | plangis |
du betrauerst |
| 3. Person Singular | plangit |
er/sie/es betrauert |
| 1. Person Plural | plangimus |
wir betrauern |
| 2. Person Plural | plangitis |
ihr betrauert |
| 3. Person Plural | plangunt |
sie betrauern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
ich werde betrauert |
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
du wirst betrauert |
| 3. Person Singular | plangitur |
er/sie/es wird betrauert |
| 1. Person Plural | plangimur |
wir werden betrauert |
| 2. Person Plural | plangimini |
ihr werdet betrauert |
| 3. Person Plural | planguntur |
sie werden betrauert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
ich betrauere |
| 2. Person Singular | plangas |
du betrauerst |
| 3. Person Singular | plangat |
er/sie/es betrauere |
| 1. Person Plural | plangamus |
wir betrauern |
| 2. Person Plural | plangatis |
ihr betrauert |
| 3. Person Plural | plangant |
sie betrauern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
ich werde betrauert |
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
du werdest betrauert |
| 3. Person Singular | plangatur |
er/sie/es werde betrauert |
| 1. Person Plural | plangamur |
wir werden betrauert |
| 2. Person Plural | plangamini |
ihr werdet betrauert |
| 3. Person Plural | plangantur |
sie werden betrauert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
ich betrauerte |
| 2. Person Singular | plangebas |
du betrauertest |
| 3. Person Singular | plangebat |
er/sie/es betrauerte |
| 1. Person Plural | plangebamus |
wir betrauerten |
| 2. Person Plural | plangebatis |
ihr betrauertet |
| 3. Person Plural | plangebant |
sie betrauerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
ich wurde betrauert |
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
du wurdest betrauert |
| 3. Person Singular | plangebatur |
er/sie/es wurde betrauert |
| 1. Person Plural | plangebamur |
wir wurden betrauert |
| 2. Person Plural | plangebamini |
ihr wurdet betrauert |
| 3. Person Plural | plangebantur |
sie wurden betrauert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
ich betrauerte |
| 2. Person Singular | plangeres |
du betrauertest |
| 3. Person Singular | plangeret |
er/sie/es betrauerte |
| 1. Person Plural | plangeremus |
wir betrauerten |
| 2. Person Plural | plangeretis |
ihr betrauertet |
| 3. Person Plural | plangerent |
sie betrauerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
ich würde betrauert |
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
du würdest betrauert |
| 3. Person Singular | plangeretur |
er/sie/es würde betrauert |
| 1. Person Plural | plangeremur |
wir würden betrauert |
| 2. Person Plural | plangeremini |
ihr würdet betrauert |
| 3. Person Plural | plangerentur |
sie würden betrauert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
ich werde betrauern |
| 2. Person Singular | planges |
du wirst betrauern |
| 3. Person Singular | planget |
er/sie/es wird betrauern |
| 1. Person Plural | plangemus |
wir werden betrauern |
| 2. Person Plural | plangetis |
ihr werdet betrauern |
| 3. Person Plural | plangent |
sie werden betrauern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
ich werde betrauert werden |
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
du wirst betrauert werden |
| 3. Person Singular | plangetur |
er/sie/es wird betrauert werden |
| 1. Person Plural | plangemur |
wir werden betrauert werden |
| 2. Person Plural | plangemini |
ihr werdet betrauert werden |
| 3. Person Plural | plangentur |
sie werden betrauert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
ich habe betrauert |
| 2. Person Singular | planxisti |
du hast betrauert |
| 3. Person Singular | planxit |
er/sie/es hat betrauert |
| 1. Person Plural | planximus |
wir haben betrauert |
| 2. Person Plural | planxistis |
ihr habt betrauert |
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
sie haben betrauert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
ich bin betrauert worden |
| 2. Person Singular | planctus es |
du bist betrauert worden |
| 3. Person Singular | planctus est |
er/sie/es ist betrauert worden |
| 1. Person Plural | plancti sumus |
wir sind betrauert worden |
| 2. Person Plural | plancti estis |
ihr seid betrauert worden |
| 3. Person Plural | plancti sunt |
sie sind betrauert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
ich habe betrauert |
| 2. Person Singular | planxeris |
du habest betrauert |
| 3. Person Singular | planxerit |
er/sie/es habe betrauert |
| 1. Person Plural | planxerimus |
wir haben betrauert |
| 2. Person Plural | planxeritis |
ihr habet betrauert |
| 3. Person Plural | planxerint |
sie haben betrauert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
ich sei betrauert worden |
| 2. Person Singular | planctus sis |
du seiest betrauert worden |
| 3. Person Singular | planctus sit |
er/sie/es sei betrauert worden |
| 1. Person Plural | plancti simus |
wir seien betrauert worden |
| 2. Person Plural | plancti sitis |
ihr seiet betrauert worden |
| 3. Person Plural | plancti sint |
sie seien betrauert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
ich hatte betrauert |
| 2. Person Singular | planxeras |
du hattest betrauert |
| 3. Person Singular | planxerat |
er/sie/es hatte betrauert |
| 1. Person Plural | planxeramus |
wir hatten betrauert |
| 2. Person Plural | planxeratis |
ihr hattet betrauert |
| 3. Person Plural | planxerant |
sie hatten betrauert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
ich war betrauert worden |
| 2. Person Singular | planctus eras |
du warst betrauert worden |
| 3. Person Singular | planctus erat |
er/sie/es war betrauert worden |
| 1. Person Plural | plancti eramus |
wir waren betrauert worden |
| 2. Person Plural | plancti eratis |
ihr wart betrauert worden |
| 3. Person Plural | plancti erant |
sie waren betrauert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
ich hätte betrauert |
| 2. Person Singular | planxisses |
du hättest betrauert |
| 3. Person Singular | planxisset |
er/sie/es hätte betrauert |
| 1. Person Plural | planxissemus |
wir hätten betrauert |
| 2. Person Plural | planxissetis |
ihr hättet betrauert |
| 3. Person Plural | planxissent |
sie hätten betrauert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
ich wäre betrauert worden |
| 2. Person Singular | planctus esses |
du wärest betrauert worden |
| 3. Person Singular | planctus esset |
er/sie/es wäre betrauert worden |
| 1. Person Plural | plancti essemus |
wir wären betrauert worden |
| 2. Person Plural | plancti essetis |
ihr wäret betrauert worden |
| 3. Person Plural | plancti essent |
sie wären betrauert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
ich werde betrauert haben |
| 2. Person Singular | planxeris |
du wirst betrauert haben |
| 3. Person Singular | planxerit |
er/sie/es wird betrauert haben |
| 1. Person Plural | planxerimus |
wir werden betrauert haben |
| 2. Person Plural | planxeritis |
ihr werdet betrauert haben |
| 3. Person Plural | planxerint |
sie werden betrauert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
ich werde betrauert worden sein |
| 2. Person Singular | planctus eris |
du wirst betrauert worden sein |
| 3. Person Singular | planctus erit |
er/sie/es wird betrauert worden sein |
| 1. Person Plural | plancti erimus |
wir werden betrauert worden sein |
| 2. Person Plural | plancti eritis |
ihr werdet betrauert worden sein |
| 3. Person Plural | plancti erunt |
sie werden betrauert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
betrauern |
| Vorzeitigkeit | planxisse |
betrauert haben |
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
betrauern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
betrauert werden |
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
betrauert worden sein |
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
künftig betrauert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
betrauere! |
| 2. Person Plural | plangite |
betrauert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
das Betrauern |
| Genitiv | plangendi plangundi |
des Betrauernes |
| Dativ | plangendo plangundo |
dem Betrauern |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
das Betrauern |
| Ablativ | plangendo plangundo |
durch das Betrauern |
| Vokativ | plangende plangunde |
Betrauern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
|
| 2. Person Singular | plangis |
|
| 3. Person Singular | plangit |
|
| 1. Person Plural | plangimus |
|
| 2. Person Plural | plangitis |
|
| 3. Person Plural | plangunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangitur |
|
| 1. Person Plural | plangimur |
|
| 2. Person Plural | plangimini |
|
| 3. Person Plural | planguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | plangas |
|
| 3. Person Singular | plangat |
|
| 1. Person Plural | plangamus |
|
| 2. Person Plural | plangatis |
|
| 3. Person Plural | plangant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
|
| 3. Person Singular | plangatur |
|
| 1. Person Plural | plangamur |
|
| 2. Person Plural | plangamini |
|
| 3. Person Plural | plangantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
|
| 2. Person Singular | plangebas |
|
| 3. Person Singular | plangebat |
|
| 1. Person Plural | plangebamus |
|
| 2. Person Plural | plangebatis |
|
| 3. Person Plural | plangebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
|
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
|
| 3. Person Singular | plangebatur |
|
| 1. Person Plural | plangebamur |
|
| 2. Person Plural | plangebamini |
|
| 3. Person Plural | plangebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
|
| 2. Person Singular | plangeres |
|
| 3. Person Singular | plangeret |
|
| 1. Person Plural | plangeremus |
|
| 2. Person Plural | plangeretis |
|
| 3. Person Plural | plangerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
|
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
|
| 3. Person Singular | plangeretur |
|
| 1. Person Plural | plangeremur |
|
| 2. Person Plural | plangeremini |
|
| 3. Person Plural | plangerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | planges |
|
| 3. Person Singular | planget |
|
| 1. Person Plural | plangemus |
|
| 2. Person Plural | plangetis |
|
| 3. Person Plural | plangent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangetur |
|
| 1. Person Plural | plangemur |
|
| 2. Person Plural | plangemini |
|
| 3. Person Plural | plangentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
|
| 2. Person Singular | planxisti |
|
| 3. Person Singular | planxit |
|
| 1. Person Plural | planximus |
|
| 2. Person Plural | planxistis |
|
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
|
| 2. Person Singular | planctus es |
|
| 3. Person Singular | planctus est |
|
| 1. Person Plural | plancti sumus |
|
| 2. Person Plural | plancti estis |
|
| 3. Person Plural | plancti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
|
| 2. Person Singular | planctus sis |
|
| 3. Person Singular | planctus sit |
|
| 1. Person Plural | plancti simus |
|
| 2. Person Plural | plancti sitis |
|
| 3. Person Plural | plancti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
|
| 2. Person Singular | planxeras |
|
| 3. Person Singular | planxerat |
|
| 1. Person Plural | planxeramus |
|
| 2. Person Plural | planxeratis |
|
| 3. Person Plural | planxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
|
| 2. Person Singular | planctus eras |
|
| 3. Person Singular | planctus erat |
|
| 1. Person Plural | plancti eramus |
|
| 2. Person Plural | plancti eratis |
|
| 3. Person Plural | plancti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
|
| 2. Person Singular | planxisses |
|
| 3. Person Singular | planxisset |
|
| 1. Person Plural | planxissemus |
|
| 2. Person Plural | planxissetis |
|
| 3. Person Plural | planxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
|
| 2. Person Singular | planctus esses |
|
| 3. Person Singular | planctus esset |
|
| 1. Person Plural | plancti essemus |
|
| 2. Person Plural | plancti essetis |
|
| 3. Person Plural | plancti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
|
| 2. Person Singular | planctus eris |
|
| 3. Person Singular | planctus erit |
|
| 1. Person Plural | plancti erimus |
|
| 2. Person Plural | plancti eritis |
|
| 3. Person Plural | plancti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
|
| Vorzeitigkeit | planxisse |
|
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
|
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
! |
| 2. Person Plural | plangite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
|
| Genitiv | plangendi plangundi |
|
| Dativ | plangendo plangundo |
|
| Akkusativ | plangendum plangundum |
|
| Ablativ | plangendo plangundo |
|
| Vokativ | plangende plangunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
|
| 2. Person Singular | plangis |
|
| 3. Person Singular | plangit |
|
| 1. Person Plural | plangimus |
|
| 2. Person Plural | plangitis |
|
| 3. Person Plural | plangunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangitur |
|
| 1. Person Plural | plangimur |
|
| 2. Person Plural | plangimini |
|
| 3. Person Plural | planguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | plangas |
|
| 3. Person Singular | plangat |
|
| 1. Person Plural | plangamus |
|
| 2. Person Plural | plangatis |
|
| 3. Person Plural | plangant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
|
| 3. Person Singular | plangatur |
|
| 1. Person Plural | plangamur |
|
| 2. Person Plural | plangamini |
|
| 3. Person Plural | plangantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
|
| 2. Person Singular | plangebas |
|
| 3. Person Singular | plangebat |
|
| 1. Person Plural | plangebamus |
|
| 2. Person Plural | plangebatis |
|
| 3. Person Plural | plangebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
|
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
|
| 3. Person Singular | plangebatur |
|
| 1. Person Plural | plangebamur |
|
| 2. Person Plural | plangebamini |
|
| 3. Person Plural | plangebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
|
| 2. Person Singular | plangeres |
|
| 3. Person Singular | plangeret |
|
| 1. Person Plural | plangeremus |
|
| 2. Person Plural | plangeretis |
|
| 3. Person Plural | plangerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
|
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
|
| 3. Person Singular | plangeretur |
|
| 1. Person Plural | plangeremur |
|
| 2. Person Plural | plangeremini |
|
| 3. Person Plural | plangerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | planges |
|
| 3. Person Singular | planget |
|
| 1. Person Plural | plangemus |
|
| 2. Person Plural | plangetis |
|
| 3. Person Plural | plangent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangetur |
|
| 1. Person Plural | plangemur |
|
| 2. Person Plural | plangemini |
|
| 3. Person Plural | plangentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
|
| 2. Person Singular | planxisti |
|
| 3. Person Singular | planxit |
|
| 1. Person Plural | planximus |
|
| 2. Person Plural | planxistis |
|
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
|
| 2. Person Singular | planctus es |
|
| 3. Person Singular | planctus est |
|
| 1. Person Plural | plancti sumus |
|
| 2. Person Plural | plancti estis |
|
| 3. Person Plural | plancti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
|
| 2. Person Singular | planctus sis |
|
| 3. Person Singular | planctus sit |
|
| 1. Person Plural | plancti simus |
|
| 2. Person Plural | plancti sitis |
|
| 3. Person Plural | plancti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
|
| 2. Person Singular | planxeras |
|
| 3. Person Singular | planxerat |
|
| 1. Person Plural | planxeramus |
|
| 2. Person Plural | planxeratis |
|
| 3. Person Plural | planxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
|
| 2. Person Singular | planctus eras |
|
| 3. Person Singular | planctus erat |
|
| 1. Person Plural | plancti eramus |
|
| 2. Person Plural | plancti eratis |
|
| 3. Person Plural | plancti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
|
| 2. Person Singular | planxisses |
|
| 3. Person Singular | planxisset |
|
| 1. Person Plural | planxissemus |
|
| 2. Person Plural | planxissetis |
|
| 3. Person Plural | planxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
|
| 2. Person Singular | planctus esses |
|
| 3. Person Singular | planctus esset |
|
| 1. Person Plural | plancti essemus |
|
| 2. Person Plural | plancti essetis |
|
| 3. Person Plural | plancti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
|
| 2. Person Singular | planctus eris |
|
| 3. Person Singular | planctus erit |
|
| 1. Person Plural | plancti erimus |
|
| 2. Person Plural | plancti eritis |
|
| 3. Person Plural | plancti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
|
| Vorzeitigkeit | planxisse |
|
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
|
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
! |
| 2. Person Plural | plangite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
|
| Genitiv | plangendi plangundi |
|
| Dativ | plangendo plangundo |
|
| Akkusativ | plangendum plangundum |
|
| Ablativ | plangendo plangundo |
|
| Vokativ | plangende plangunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
|
| 2. Person Singular | plangis |
|
| 3. Person Singular | plangit |
|
| 1. Person Plural | plangimus |
|
| 2. Person Plural | plangitis |
|
| 3. Person Plural | plangunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangitur |
|
| 1. Person Plural | plangimur |
|
| 2. Person Plural | plangimini |
|
| 3. Person Plural | planguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | plangas |
|
| 3. Person Singular | plangat |
|
| 1. Person Plural | plangamus |
|
| 2. Person Plural | plangatis |
|
| 3. Person Plural | plangant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
|
| 3. Person Singular | plangatur |
|
| 1. Person Plural | plangamur |
|
| 2. Person Plural | plangamini |
|
| 3. Person Plural | plangantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
|
| 2. Person Singular | plangebas |
|
| 3. Person Singular | plangebat |
|
| 1. Person Plural | plangebamus |
|
| 2. Person Plural | plangebatis |
|
| 3. Person Plural | plangebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
|
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
|
| 3. Person Singular | plangebatur |
|
| 1. Person Plural | plangebamur |
|
| 2. Person Plural | plangebamini |
|
| 3. Person Plural | plangebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
|
| 2. Person Singular | plangeres |
|
| 3. Person Singular | plangeret |
|
| 1. Person Plural | plangeremus |
|
| 2. Person Plural | plangeretis |
|
| 3. Person Plural | plangerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
|
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
|
| 3. Person Singular | plangeretur |
|
| 1. Person Plural | plangeremur |
|
| 2. Person Plural | plangeremini |
|
| 3. Person Plural | plangerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | planges |
|
| 3. Person Singular | planget |
|
| 1. Person Plural | plangemus |
|
| 2. Person Plural | plangetis |
|
| 3. Person Plural | plangent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangetur |
|
| 1. Person Plural | plangemur |
|
| 2. Person Plural | plangemini |
|
| 3. Person Plural | plangentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
|
| 2. Person Singular | planxisti |
|
| 3. Person Singular | planxit |
|
| 1. Person Plural | planximus |
|
| 2. Person Plural | planxistis |
|
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
|
| 2. Person Singular | planctus es |
|
| 3. Person Singular | planctus est |
|
| 1. Person Plural | plancti sumus |
|
| 2. Person Plural | plancti estis |
|
| 3. Person Plural | plancti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
|
| 2. Person Singular | planctus sis |
|
| 3. Person Singular | planctus sit |
|
| 1. Person Plural | plancti simus |
|
| 2. Person Plural | plancti sitis |
|
| 3. Person Plural | plancti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
|
| 2. Person Singular | planxeras |
|
| 3. Person Singular | planxerat |
|
| 1. Person Plural | planxeramus |
|
| 2. Person Plural | planxeratis |
|
| 3. Person Plural | planxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
|
| 2. Person Singular | planctus eras |
|
| 3. Person Singular | planctus erat |
|
| 1. Person Plural | plancti eramus |
|
| 2. Person Plural | plancti eratis |
|
| 3. Person Plural | plancti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
|
| 2. Person Singular | planxisses |
|
| 3. Person Singular | planxisset |
|
| 1. Person Plural | planxissemus |
|
| 2. Person Plural | planxissetis |
|
| 3. Person Plural | planxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
|
| 2. Person Singular | planctus esses |
|
| 3. Person Singular | planctus esset |
|
| 1. Person Plural | plancti essemus |
|
| 2. Person Plural | plancti essetis |
|
| 3. Person Plural | plancti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
|
| 2. Person Singular | planctus eris |
|
| 3. Person Singular | planctus erit |
|
| 1. Person Plural | plancti erimus |
|
| 2. Person Plural | plancti eritis |
|
| 3. Person Plural | plancti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
|
| Vorzeitigkeit | planxisse |
|
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
|
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
! |
| 2. Person Plural | plangite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
|
| Genitiv | plangendi plangundi |
|
| Dativ | plangendo plangundo |
|
| Akkusativ | plangendum plangundum |
|
| Ablativ | plangendo plangundo |
|
| Vokativ | plangende plangunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
|
| 2. Person Singular | plangis |
|
| 3. Person Singular | plangit |
|
| 1. Person Plural | plangimus |
|
| 2. Person Plural | plangitis |
|
| 3. Person Plural | plangunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangitur |
|
| 1. Person Plural | plangimur |
|
| 2. Person Plural | plangimini |
|
| 3. Person Plural | planguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | plangas |
|
| 3. Person Singular | plangat |
|
| 1. Person Plural | plangamus |
|
| 2. Person Plural | plangatis |
|
| 3. Person Plural | plangant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
|
| 3. Person Singular | plangatur |
|
| 1. Person Plural | plangamur |
|
| 2. Person Plural | plangamini |
|
| 3. Person Plural | plangantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
|
| 2. Person Singular | plangebas |
|
| 3. Person Singular | plangebat |
|
| 1. Person Plural | plangebamus |
|
| 2. Person Plural | plangebatis |
|
| 3. Person Plural | plangebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
|
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
|
| 3. Person Singular | plangebatur |
|
| 1. Person Plural | plangebamur |
|
| 2. Person Plural | plangebamini |
|
| 3. Person Plural | plangebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
|
| 2. Person Singular | plangeres |
|
| 3. Person Singular | plangeret |
|
| 1. Person Plural | plangeremus |
|
| 2. Person Plural | plangeretis |
|
| 3. Person Plural | plangerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
|
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
|
| 3. Person Singular | plangeretur |
|
| 1. Person Plural | plangeremur |
|
| 2. Person Plural | plangeremini |
|
| 3. Person Plural | plangerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | planges |
|
| 3. Person Singular | planget |
|
| 1. Person Plural | plangemus |
|
| 2. Person Plural | plangetis |
|
| 3. Person Plural | plangent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangetur |
|
| 1. Person Plural | plangemur |
|
| 2. Person Plural | plangemini |
|
| 3. Person Plural | plangentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
|
| 2. Person Singular | planxisti |
|
| 3. Person Singular | planxit |
|
| 1. Person Plural | planximus |
|
| 2. Person Plural | planxistis |
|
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
|
| 2. Person Singular | planctus es |
|
| 3. Person Singular | planctus est |
|
| 1. Person Plural | plancti sumus |
|
| 2. Person Plural | plancti estis |
|
| 3. Person Plural | plancti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
|
| 2. Person Singular | planctus sis |
|
| 3. Person Singular | planctus sit |
|
| 1. Person Plural | plancti simus |
|
| 2. Person Plural | plancti sitis |
|
| 3. Person Plural | plancti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
|
| 2. Person Singular | planxeras |
|
| 3. Person Singular | planxerat |
|
| 1. Person Plural | planxeramus |
|
| 2. Person Plural | planxeratis |
|
| 3. Person Plural | planxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
|
| 2. Person Singular | planctus eras |
|
| 3. Person Singular | planctus erat |
|
| 1. Person Plural | plancti eramus |
|
| 2. Person Plural | plancti eratis |
|
| 3. Person Plural | plancti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
|
| 2. Person Singular | planxisses |
|
| 3. Person Singular | planxisset |
|
| 1. Person Plural | planxissemus |
|
| 2. Person Plural | planxissetis |
|
| 3. Person Plural | planxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
|
| 2. Person Singular | planctus esses |
|
| 3. Person Singular | planctus esset |
|
| 1. Person Plural | plancti essemus |
|
| 2. Person Plural | plancti essetis |
|
| 3. Person Plural | plancti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
|
| 2. Person Singular | planctus eris |
|
| 3. Person Singular | planctus erit |
|
| 1. Person Plural | plancti erimus |
|
| 2. Person Plural | plancti eritis |
|
| 3. Person Plural | plancti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
|
| Vorzeitigkeit | planxisse |
|
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
|
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
! |
| 2. Person Plural | plangite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
|
| Genitiv | plangendi plangundi |
|
| Dativ | plangendo plangundo |
|
| Akkusativ | plangendum plangundum |
|
| Ablativ | plangendo plangundo |
|
| Vokativ | plangende plangunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
|
| 2. Person Singular | plangis |
|
| 3. Person Singular | plangit |
|
| 1. Person Plural | plangimus |
|
| 2. Person Plural | plangitis |
|
| 3. Person Plural | plangunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangitur |
|
| 1. Person Plural | plangimur |
|
| 2. Person Plural | plangimini |
|
| 3. Person Plural | planguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | plangas |
|
| 3. Person Singular | plangat |
|
| 1. Person Plural | plangamus |
|
| 2. Person Plural | plangatis |
|
| 3. Person Plural | plangant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
|
| 3. Person Singular | plangatur |
|
| 1. Person Plural | plangamur |
|
| 2. Person Plural | plangamini |
|
| 3. Person Plural | plangantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
|
| 2. Person Singular | plangebas |
|
| 3. Person Singular | plangebat |
|
| 1. Person Plural | plangebamus |
|
| 2. Person Plural | plangebatis |
|
| 3. Person Plural | plangebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
|
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
|
| 3. Person Singular | plangebatur |
|
| 1. Person Plural | plangebamur |
|
| 2. Person Plural | plangebamini |
|
| 3. Person Plural | plangebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
|
| 2. Person Singular | plangeres |
|
| 3. Person Singular | plangeret |
|
| 1. Person Plural | plangeremus |
|
| 2. Person Plural | plangeretis |
|
| 3. Person Plural | plangerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
|
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
|
| 3. Person Singular | plangeretur |
|
| 1. Person Plural | plangeremur |
|
| 2. Person Plural | plangeremini |
|
| 3. Person Plural | plangerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | planges |
|
| 3. Person Singular | planget |
|
| 1. Person Plural | plangemus |
|
| 2. Person Plural | plangetis |
|
| 3. Person Plural | plangent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangetur |
|
| 1. Person Plural | plangemur |
|
| 2. Person Plural | plangemini |
|
| 3. Person Plural | plangentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
|
| 2. Person Singular | planxisti |
|
| 3. Person Singular | planxit |
|
| 1. Person Plural | planximus |
|
| 2. Person Plural | planxistis |
|
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
|
| 2. Person Singular | planctus es |
|
| 3. Person Singular | planctus est |
|
| 1. Person Plural | plancti sumus |
|
| 2. Person Plural | plancti estis |
|
| 3. Person Plural | plancti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
|
| 2. Person Singular | planctus sis |
|
| 3. Person Singular | planctus sit |
|
| 1. Person Plural | plancti simus |
|
| 2. Person Plural | plancti sitis |
|
| 3. Person Plural | plancti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
|
| 2. Person Singular | planxeras |
|
| 3. Person Singular | planxerat |
|
| 1. Person Plural | planxeramus |
|
| 2. Person Plural | planxeratis |
|
| 3. Person Plural | planxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
|
| 2. Person Singular | planctus eras |
|
| 3. Person Singular | planctus erat |
|
| 1. Person Plural | plancti eramus |
|
| 2. Person Plural | plancti eratis |
|
| 3. Person Plural | plancti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
|
| 2. Person Singular | planxisses |
|
| 3. Person Singular | planxisset |
|
| 1. Person Plural | planxissemus |
|
| 2. Person Plural | planxissetis |
|
| 3. Person Plural | planxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
|
| 2. Person Singular | planctus esses |
|
| 3. Person Singular | planctus esset |
|
| 1. Person Plural | plancti essemus |
|
| 2. Person Plural | plancti essetis |
|
| 3. Person Plural | plancti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
|
| 2. Person Singular | planctus eris |
|
| 3. Person Singular | planctus erit |
|
| 1. Person Plural | plancti erimus |
|
| 2. Person Plural | plancti eritis |
|
| 3. Person Plural | plancti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
|
| Vorzeitigkeit | planxisse |
|
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
|
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
! |
| 2. Person Plural | plangite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
|
| Genitiv | plangendi plangundi |
|
| Dativ | plangendo plangundo |
|
| Akkusativ | plangendum plangundum |
|
| Ablativ | plangendo plangundo |
|
| Vokativ | plangende plangunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
|
| 2. Person Singular | plangis |
|
| 3. Person Singular | plangit |
|
| 1. Person Plural | plangimus |
|
| 2. Person Plural | plangitis |
|
| 3. Person Plural | plangunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangitur |
|
| 1. Person Plural | plangimur |
|
| 2. Person Plural | plangimini |
|
| 3. Person Plural | planguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | plangas |
|
| 3. Person Singular | plangat |
|
| 1. Person Plural | plangamus |
|
| 2. Person Plural | plangatis |
|
| 3. Person Plural | plangant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
|
| 3. Person Singular | plangatur |
|
| 1. Person Plural | plangamur |
|
| 2. Person Plural | plangamini |
|
| 3. Person Plural | plangantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
|
| 2. Person Singular | plangebas |
|
| 3. Person Singular | plangebat |
|
| 1. Person Plural | plangebamus |
|
| 2. Person Plural | plangebatis |
|
| 3. Person Plural | plangebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
|
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
|
| 3. Person Singular | plangebatur |
|
| 1. Person Plural | plangebamur |
|
| 2. Person Plural | plangebamini |
|
| 3. Person Plural | plangebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
|
| 2. Person Singular | plangeres |
|
| 3. Person Singular | plangeret |
|
| 1. Person Plural | plangeremus |
|
| 2. Person Plural | plangeretis |
|
| 3. Person Plural | plangerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
|
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
|
| 3. Person Singular | plangeretur |
|
| 1. Person Plural | plangeremur |
|
| 2. Person Plural | plangeremini |
|
| 3. Person Plural | plangerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | planges |
|
| 3. Person Singular | planget |
|
| 1. Person Plural | plangemus |
|
| 2. Person Plural | plangetis |
|
| 3. Person Plural | plangent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangetur |
|
| 1. Person Plural | plangemur |
|
| 2. Person Plural | plangemini |
|
| 3. Person Plural | plangentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
|
| 2. Person Singular | planxisti |
|
| 3. Person Singular | planxit |
|
| 1. Person Plural | planximus |
|
| 2. Person Plural | planxistis |
|
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
|
| 2. Person Singular | planctus es |
|
| 3. Person Singular | planctus est |
|
| 1. Person Plural | plancti sumus |
|
| 2. Person Plural | plancti estis |
|
| 3. Person Plural | plancti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
|
| 2. Person Singular | planctus sis |
|
| 3. Person Singular | planctus sit |
|
| 1. Person Plural | plancti simus |
|
| 2. Person Plural | plancti sitis |
|
| 3. Person Plural | plancti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
|
| 2. Person Singular | planxeras |
|
| 3. Person Singular | planxerat |
|
| 1. Person Plural | planxeramus |
|
| 2. Person Plural | planxeratis |
|
| 3. Person Plural | planxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
|
| 2. Person Singular | planctus eras |
|
| 3. Person Singular | planctus erat |
|
| 1. Person Plural | plancti eramus |
|
| 2. Person Plural | plancti eratis |
|
| 3. Person Plural | plancti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
|
| 2. Person Singular | planxisses |
|
| 3. Person Singular | planxisset |
|
| 1. Person Plural | planxissemus |
|
| 2. Person Plural | planxissetis |
|
| 3. Person Plural | planxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
|
| 2. Person Singular | planctus esses |
|
| 3. Person Singular | planctus esset |
|
| 1. Person Plural | plancti essemus |
|
| 2. Person Plural | plancti essetis |
|
| 3. Person Plural | plancti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
|
| 2. Person Singular | planctus eris |
|
| 3. Person Singular | planctus erit |
|
| 1. Person Plural | plancti erimus |
|
| 2. Person Plural | plancti eritis |
|
| 3. Person Plural | plancti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
|
| Vorzeitigkeit | planxisse |
|
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
|
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
! |
| 2. Person Plural | plangite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
|
| Genitiv | plangendi plangundi |
|
| Dativ | plangendo plangundo |
|
| Akkusativ | plangendum plangundum |
|
| Ablativ | plangendo plangundo |
|
| Vokativ | plangende plangunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plango |
|
| 2. Person Singular | plangis |
|
| 3. Person Singular | plangit |
|
| 1. Person Plural | plangimus |
|
| 2. Person Plural | plangitis |
|
| 3. Person Plural | plangunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangor |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangitur |
|
| 1. Person Plural | plangimur |
|
| 2. Person Plural | plangimini |
|
| 3. Person Plural | planguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | plangas |
|
| 3. Person Singular | plangat |
|
| 1. Person Plural | plangamus |
|
| 2. Person Plural | plangatis |
|
| 3. Person Plural | plangant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangaris plangare |
|
| 3. Person Singular | plangatur |
|
| 1. Person Plural | plangamur |
|
| 2. Person Plural | plangamini |
|
| 3. Person Plural | plangantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangebam |
|
| 2. Person Singular | plangebas |
|
| 3. Person Singular | plangebat |
|
| 1. Person Plural | plangebamus |
|
| 2. Person Plural | plangebatis |
|
| 3. Person Plural | plangebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangebar |
|
| 2. Person Singular | plangebaris plangebare |
|
| 3. Person Singular | plangebatur |
|
| 1. Person Plural | plangebamur |
|
| 2. Person Plural | plangebamini |
|
| 3. Person Plural | plangebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangerem |
|
| 2. Person Singular | plangeres |
|
| 3. Person Singular | plangeret |
|
| 1. Person Plural | plangeremus |
|
| 2. Person Plural | plangeretis |
|
| 3. Person Plural | plangerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangerer |
|
| 2. Person Singular | plangereris plangerere |
|
| 3. Person Singular | plangeretur |
|
| 1. Person Plural | plangeremur |
|
| 2. Person Plural | plangeremini |
|
| 3. Person Plural | plangerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | plangam |
|
| 2. Person Singular | planges |
|
| 3. Person Singular | planget |
|
| 1. Person Plural | plangemus |
|
| 2. Person Plural | plangetis |
|
| 3. Person Plural | plangent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | plangar |
|
| 2. Person Singular | plangeris plangere |
|
| 3. Person Singular | plangetur |
|
| 1. Person Plural | plangemur |
|
| 2. Person Plural | plangemini |
|
| 3. Person Plural | plangentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxi |
|
| 2. Person Singular | planxisti |
|
| 3. Person Singular | planxit |
|
| 1. Person Plural | planximus |
|
| 2. Person Plural | planxistis |
|
| 3. Person Plural | planxerunt planxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sum |
|
| 2. Person Singular | planctus es |
|
| 3. Person Singular | planctus est |
|
| 1. Person Plural | plancti sumus |
|
| 2. Person Plural | plancti estis |
|
| 3. Person Plural | plancti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxerim |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus sim |
|
| 2. Person Singular | planctus sis |
|
| 3. Person Singular | planctus sit |
|
| 1. Person Plural | plancti simus |
|
| 2. Person Plural | plancti sitis |
|
| 3. Person Plural | plancti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxeram |
|
| 2. Person Singular | planxeras |
|
| 3. Person Singular | planxerat |
|
| 1. Person Plural | planxeramus |
|
| 2. Person Plural | planxeratis |
|
| 3. Person Plural | planxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus eram |
|
| 2. Person Singular | planctus eras |
|
| 3. Person Singular | planctus erat |
|
| 1. Person Plural | plancti eramus |
|
| 2. Person Plural | plancti eratis |
|
| 3. Person Plural | plancti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxissem |
|
| 2. Person Singular | planxisses |
|
| 3. Person Singular | planxisset |
|
| 1. Person Plural | planxissemus |
|
| 2. Person Plural | planxissetis |
|
| 3. Person Plural | planxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus essem |
|
| 2. Person Singular | planctus esses |
|
| 3. Person Singular | planctus esset |
|
| 1. Person Plural | plancti essemus |
|
| 2. Person Plural | plancti essetis |
|
| 3. Person Plural | plancti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | planxero |
|
| 2. Person Singular | planxeris |
|
| 3. Person Singular | planxerit |
|
| 1. Person Plural | planxerimus |
|
| 2. Person Plural | planxeritis |
|
| 3. Person Plural | planxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | planctus ero |
|
| 2. Person Singular | planctus eris |
|
| 3. Person Singular | planctus erit |
|
| 1. Person Plural | plancti erimus |
|
| 2. Person Plural | plancti eritis |
|
| 3. Person Plural | plancti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangere |
|
| Vorzeitigkeit | planxisse |
|
| Nachzeitigkeit | plancturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | plangi plangier |
|
| Vorzeitigkeit | planctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | planctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | plange |
! |
| 2. Person Plural | plangite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | plangito |
| 3. Person Singular | plangito |
| 2. Person Plural | plangitote |
| 3. Person Plural | plangunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | plangere |
|
| Genitiv | plangendi plangundi |
|
| Dativ | plangendo plangundo |
|
| Akkusativ | plangendum plangundum |
|
| Ablativ | plangendo plangundo |
|
| Vokativ | plangende plangunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangendus plangundus |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
| Genitiv | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangendi plangundi |
| Dativ | plangendo plangundo |
plangendae plangundae |
plangendo plangundo |
| Akkusativ | plangendum plangundum |
plangendam plangundam |
plangendum plangundum |
| Ablativ | plangendo plangundo |
plangenda plangunda |
plangendo plangundo |
| Vokativ | plangende plangunde |
plangenda plangunda |
plangendum plangundum |
Plural
| Nominativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
| Genitiv | plangendorum plangundorum |
plangendarum plangundarum |
plangendorum plangundorum |
| Dativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Akkusativ | plangendos plangundos |
plangendas plangundas |
plangenda plangunda |
| Ablativ | plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
plangendis plangundis |
| Vokativ | plangendi plangundi |
plangendae plangundae |
plangenda plangunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plangens |
plangens |
plangens |
| Genitiv | plangentis |
plangentis |
plangentis |
| Dativ | plangenti |
plangenti |
plangenti |
| Akkusativ | plangentem |
plangentem |
plangens |
| Ablativ | plangenti plangente |
plangenti plangente |
plangenti plangente |
| Vokativ | plangens |
plangens |
plangens |
Plural
| Nominativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Genitiv | plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
plangentium plangentum |
| Dativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Akkusativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
| Ablativ | plangentibus |
plangentibus |
plangentibus |
| Vokativ | plangentes |
plangentes |
plangentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | planctus |
plancta |
planctum |
| Genitiv | plancti |
planctae |
plancti |
| Dativ | plancto |
planctae |
plancto |
| Akkusativ | planctum |
planctam |
planctum |
| Ablativ | plancto |
plancta |
plancto |
| Vokativ | plancte |
plancta |
planctum |
Plural
| Nominativ | plancti |
planctae |
plancta |
| Genitiv | planctorum |
planctarum |
planctorum |
| Dativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Akkusativ | planctos |
planctas |
plancta |
| Ablativ | planctis |
planctis |
planctis |
| Vokativ | plancti |
planctae |
plancta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | plancturus |
planctura |
plancturum |
| Genitiv | plancturi |
plancturae |
plancturi |
| Dativ | plancturo |
plancturae |
plancturo |
| Akkusativ | plancturum |
plancturam |
plancturum |
| Ablativ | plancturo |
planctura |
plancturo |
| Vokativ | plancture |
planctura |
plancturum |
Plural
| Nominativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
| Genitiv | plancturorum |
plancturarum |
plancturorum |
| Dativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Akkusativ | plancturos |
plancturas |
planctura |
| Ablativ | plancturis |
plancturis |
plancturis |
| Vokativ | plancturi |
plancturae |
planctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| planctum |
planctu |