Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von polire (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort politura auch noch Formen von: politura (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| polire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | abputzen abtünchen abweißen anstreichen appretieren feilen glätten glätten, polieren polieren verfeinern, den letzten Schliff geben |
| politura | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von abputzen |
| politura | Verb im Partizip | I-Konjugation | Ablativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von abputzen |
| politura | Verb im Partizip | I-Konjugation | Vokativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von abputzen |
| politura | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von abputzen |
| politura | Verb im Partizip | I-Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von abputzen |
| politura | Verb im Partizip | I-Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von abputzen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
ich putze ab |
| 2. Person Singular | polis |
du putzt ab |
| 3. Person Singular | polit |
er/sie/es putzt ab |
| 1. Person Plural | polimus |
wir putzen ab |
| 2. Person Plural | politis |
ihr putzt ab |
| 3. Person Plural | poliunt |
sie putzen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
ich werde abgeputzt |
| 2. Person Singular | poliris polire |
du wirst abgeputzt |
| 3. Person Singular | politur |
er/sie/es wird abgeputzt |
| 1. Person Plural | polimur |
wir werden abgeputzt |
| 2. Person Plural | polimini |
ihr werdet abgeputzt |
| 3. Person Plural | poliuntur |
sie werden abgeputzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
ich putze ab |
| 2. Person Singular | polias |
du putzest ab |
| 3. Person Singular | poliat |
er/sie/es putze ab |
| 1. Person Plural | poliamus |
wir putzen ab |
| 2. Person Plural | poliatis |
ihr putzet ab |
| 3. Person Plural | poliant |
sie putzen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
ich werde abgeputzt |
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
du werdest abgeputzt |
| 3. Person Singular | poliatur |
er/sie/es werde abgeputzt |
| 1. Person Plural | poliamur |
wir werden abgeputzt |
| 2. Person Plural | poliamini |
ihr werdet abgeputzt |
| 3. Person Plural | poliantur |
sie werden abgeputzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
ich putzte ab |
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
du putztest ab |
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
er/sie/es putzte ab |
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
wir putzten ab |
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
ihr putztet ab |
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
sie putzten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
ich wurde abgeputzt |
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
du wurdest abgeputzt |
| 3. Person Singular | poliebatur |
er/sie/es wurde abgeputzt |
| 1. Person Plural | poliebamur |
wir wurden abgeputzt |
| 2. Person Plural | poliebamini |
ihr wurdet abgeputzt |
| 3. Person Plural | poliebantur |
sie wurden abgeputzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
ich putzte ab |
| 2. Person Singular | polires |
du putztest ab |
| 3. Person Singular | poliret |
er/sie/es putzte ab |
| 1. Person Plural | poliremus |
wir putzten ab |
| 2. Person Plural | poliretis |
ihr putztet ab |
| 3. Person Plural | polirent |
sie putzten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
ich würde abgeputzt |
| 2. Person Singular | polireris polirere |
du würdest abgeputzt |
| 3. Person Singular | poliretur |
er/sie/es würde abgeputzt |
| 1. Person Plural | poliremur |
wir würden abgeputzt |
| 2. Person Plural | poliremini |
ihr würdet abgeputzt |
| 3. Person Plural | polirentur |
sie würden abgeputzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
ich werde abputzen |
| 2. Person Singular | polies polibis |
du wirst abputzen |
| 3. Person Singular | poliet polibit |
er/sie/es wird abputzen |
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
wir werden abputzen |
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
ihr werdet abputzen |
| 3. Person Plural | polient polibunt |
sie werden abputzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
ich werde abgeputzt werden |
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
du wirst abgeputzt werden |
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
er/sie/es wird abgeputzt werden |
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
wir werden abgeputzt werden |
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
ihr werdet abgeputzt werden |
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
sie werden abgeputzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
ich habe abgeputzt |
| 2. Person Singular | polivisti |
du hast abgeputzt |
| 3. Person Singular | polivit |
er/sie/es hat abgeputzt |
| 1. Person Plural | polivimus |
wir haben abgeputzt |
| 2. Person Plural | polivistis |
ihr habt abgeputzt |
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
sie haben abgeputzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
ich bin abgeputzt worden |
| 2. Person Singular | politus es |
du bist abgeputzt worden |
| 3. Person Singular | politus est |
er/sie/es ist abgeputzt worden |
| 1. Person Plural | politi sumus |
wir sind abgeputzt worden |
| 2. Person Plural | politi estis |
ihr seid abgeputzt worden |
| 3. Person Plural | politi sunt |
sie sind abgeputzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
ich habe abgeputzt |
| 2. Person Singular | poliveris |
du habest abgeputzt |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es habe abgeputzt |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir haben abgeputzt |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr habet abgeputzt |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie haben abgeputzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
ich sei abgeputzt worden |
| 2. Person Singular | politus sis |
du seiest abgeputzt worden |
| 3. Person Singular | politus sit |
er/sie/es sei abgeputzt worden |
| 1. Person Plural | politi simus |
wir seien abgeputzt worden |
| 2. Person Plural | politi sitis |
ihr seiet abgeputzt worden |
| 3. Person Plural | politi sint |
sie seien abgeputzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
ich hatte abgeputzt |
| 2. Person Singular | poliveras |
du hattest abgeputzt |
| 3. Person Singular | poliverat |
er/sie/es hatte abgeputzt |
| 1. Person Plural | poliveramus |
wir hatten abgeputzt |
| 2. Person Plural | poliveratis |
ihr hattet abgeputzt |
| 3. Person Plural | poliverant |
sie hatten abgeputzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
ich war abgeputzt worden |
| 2. Person Singular | politus eras |
du warst abgeputzt worden |
| 3. Person Singular | politus erat |
er/sie/es war abgeputzt worden |
| 1. Person Plural | politi eramus |
wir waren abgeputzt worden |
| 2. Person Plural | politi eratis |
ihr wart abgeputzt worden |
| 3. Person Plural | politi erant |
sie waren abgeputzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
ich hätte abgeputzt |
| 2. Person Singular | polivisses |
du hättest abgeputzt |
| 3. Person Singular | polivisset |
er/sie/es hätte abgeputzt |
| 1. Person Plural | polivissemus |
wir hätten abgeputzt |
| 2. Person Plural | polivissetis |
ihr hättet abgeputzt |
| 3. Person Plural | polivissent |
sie hätten abgeputzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
ich wäre abgeputzt worden |
| 2. Person Singular | politus esses |
du wärest abgeputzt worden |
| 3. Person Singular | politus esset |
er/sie/es wäre abgeputzt worden |
| 1. Person Plural | politi essemus |
wir wären abgeputzt worden |
| 2. Person Plural | politi essetis |
ihr wäret abgeputzt worden |
| 3. Person Plural | politi essent |
sie wären abgeputzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
ich werde abgeputzt haben |
| 2. Person Singular | poliveris |
du wirst abgeputzt haben |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es wird abgeputzt haben |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir werden abgeputzt haben |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr werdet abgeputzt haben |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie werden abgeputzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
ich werde abgeputzt worden sein |
| 2. Person Singular | politus eris |
du wirst abgeputzt worden sein |
| 3. Person Singular | politus erit |
er/sie/es wird abgeputzt worden sein |
| 1. Person Plural | politi erimus |
wir werden abgeputzt worden sein |
| 2. Person Plural | politi eritis |
ihr werdet abgeputzt worden sein |
| 3. Person Plural | politi erunt |
sie werden abgeputzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
abputzen |
| Vorzeitigkeit | polivisse |
abgeputzt haben |
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
abputzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
abgeputzt werden |
| Vorzeitigkeit | politum esse |
abgeputzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | politum iri |
künftig abgeputzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
putze ab; putz ab! |
| 2. Person Plural | polite |
putzt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
das Abputzen |
| Genitiv | poliendi poliundi |
des Abputzens |
| Dativ | poliendo poliundo |
dem Abputzen |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
das Abputzen |
| Ablativ | poliendo poliundo |
durch das Abputzen |
| Vokativ | poliende poliunde |
Abputzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
ich tünche ab |
| 2. Person Singular | polis |
du tünchst ab |
| 3. Person Singular | polit |
er/sie/es tüncht ab |
| 1. Person Plural | polimus |
wir tünchen ab |
| 2. Person Plural | politis |
ihr tüncht ab |
| 3. Person Plural | poliunt |
sie tünchen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
ich werde abgetüncht |
| 2. Person Singular | poliris polire |
du wirst abgetüncht |
| 3. Person Singular | politur |
er/sie/es wird abgetüncht |
| 1. Person Plural | polimur |
wir werden abgetüncht |
| 2. Person Plural | polimini |
ihr werdet abgetüncht |
| 3. Person Plural | poliuntur |
sie werden abgetüncht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
ich tünche ab |
| 2. Person Singular | polias |
du tünchest ab |
| 3. Person Singular | poliat |
er/sie/es tünche ab |
| 1. Person Plural | poliamus |
wir tünchen ab |
| 2. Person Plural | poliatis |
ihr tünchet ab |
| 3. Person Plural | poliant |
sie tünchen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
ich werde abgetüncht |
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
du werdest abgetüncht |
| 3. Person Singular | poliatur |
er/sie/es werde abgetüncht |
| 1. Person Plural | poliamur |
wir werden abgetüncht |
| 2. Person Plural | poliamini |
ihr werdet abgetüncht |
| 3. Person Plural | poliantur |
sie werden abgetüncht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
ich tünchte ab |
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
du tünchtest ab |
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
er/sie/es tünchte ab |
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
wir tünchten ab |
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
ihr tünchtet ab |
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
sie tünchten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
ich wurde abgetüncht |
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
du wurdest abgetüncht |
| 3. Person Singular | poliebatur |
er/sie/es wurde abgetüncht |
| 1. Person Plural | poliebamur |
wir wurden abgetüncht |
| 2. Person Plural | poliebamini |
ihr wurdet abgetüncht |
| 3. Person Plural | poliebantur |
sie wurden abgetüncht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
ich tünchte ab |
| 2. Person Singular | polires |
du tünchtest ab |
| 3. Person Singular | poliret |
er/sie/es tünchte ab |
| 1. Person Plural | poliremus |
wir tünchten ab |
| 2. Person Plural | poliretis |
ihr tünchtet ab |
| 3. Person Plural | polirent |
sie tünchten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
ich würde abgetüncht |
| 2. Person Singular | polireris polirere |
du würdest abgetüncht |
| 3. Person Singular | poliretur |
er/sie/es würde abgetüncht |
| 1. Person Plural | poliremur |
wir würden abgetüncht |
| 2. Person Plural | poliremini |
ihr würdet abgetüncht |
| 3. Person Plural | polirentur |
sie würden abgetüncht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
ich werde abtünchen |
| 2. Person Singular | polies polibis |
du wirst abtünchen |
| 3. Person Singular | poliet polibit |
er/sie/es wird abtünchen |
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
wir werden abtünchen |
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
ihr werdet abtünchen |
| 3. Person Plural | polient polibunt |
sie werden abtünchen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
ich werde abgetüncht werden |
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
du wirst abgetüncht werden |
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
er/sie/es wird abgetüncht werden |
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
wir werden abgetüncht werden |
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
ihr werdet abgetüncht werden |
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
sie werden abgetüncht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
ich habe abgetüncht |
| 2. Person Singular | polivisti |
du hast abgetüncht |
| 3. Person Singular | polivit |
er/sie/es hat abgetüncht |
| 1. Person Plural | polivimus |
wir haben abgetüncht |
| 2. Person Plural | polivistis |
ihr habt abgetüncht |
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
sie haben abgetüncht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
ich bin abgetüncht worden |
| 2. Person Singular | politus es |
du bist abgetüncht worden |
| 3. Person Singular | politus est |
er/sie/es ist abgetüncht worden |
| 1. Person Plural | politi sumus |
wir sind abgetüncht worden |
| 2. Person Plural | politi estis |
ihr seid abgetüncht worden |
| 3. Person Plural | politi sunt |
sie sind abgetüncht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
ich habe abgetüncht |
| 2. Person Singular | poliveris |
du habest abgetüncht |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es habe abgetüncht |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir haben abgetüncht |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr habet abgetüncht |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie haben abgetüncht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
ich sei abgetüncht worden |
| 2. Person Singular | politus sis |
du seiest abgetüncht worden |
| 3. Person Singular | politus sit |
er/sie/es sei abgetüncht worden |
| 1. Person Plural | politi simus |
wir seien abgetüncht worden |
| 2. Person Plural | politi sitis |
ihr seiet abgetüncht worden |
| 3. Person Plural | politi sint |
sie seien abgetüncht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
ich hatte abgetüncht |
| 2. Person Singular | poliveras |
du hattest abgetüncht |
| 3. Person Singular | poliverat |
er/sie/es hatte abgetüncht |
| 1. Person Plural | poliveramus |
wir hatten abgetüncht |
| 2. Person Plural | poliveratis |
ihr hattet abgetüncht |
| 3. Person Plural | poliverant |
sie hatten abgetüncht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
ich war abgetüncht worden |
| 2. Person Singular | politus eras |
du warst abgetüncht worden |
| 3. Person Singular | politus erat |
er/sie/es war abgetüncht worden |
| 1. Person Plural | politi eramus |
wir waren abgetüncht worden |
| 2. Person Plural | politi eratis |
ihr wart abgetüncht worden |
| 3. Person Plural | politi erant |
sie waren abgetüncht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
ich hätte abgetüncht |
| 2. Person Singular | polivisses |
du hättest abgetüncht |
| 3. Person Singular | polivisset |
er/sie/es hätte abgetüncht |
| 1. Person Plural | polivissemus |
wir hätten abgetüncht |
| 2. Person Plural | polivissetis |
ihr hättet abgetüncht |
| 3. Person Plural | polivissent |
sie hätten abgetüncht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
ich wäre abgetüncht worden |
| 2. Person Singular | politus esses |
du wärest abgetüncht worden |
| 3. Person Singular | politus esset |
er/sie/es wäre abgetüncht worden |
| 1. Person Plural | politi essemus |
wir wären abgetüncht worden |
| 2. Person Plural | politi essetis |
ihr wäret abgetüncht worden |
| 3. Person Plural | politi essent |
sie wären abgetüncht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
ich werde abgetüncht haben |
| 2. Person Singular | poliveris |
du wirst abgetüncht haben |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es wird abgetüncht haben |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir werden abgetüncht haben |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr werdet abgetüncht haben |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie werden abgetüncht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
ich werde abgetüncht worden sein |
| 2. Person Singular | politus eris |
du wirst abgetüncht worden sein |
| 3. Person Singular | politus erit |
er/sie/es wird abgetüncht worden sein |
| 1. Person Plural | politi erimus |
wir werden abgetüncht worden sein |
| 2. Person Plural | politi eritis |
ihr werdet abgetüncht worden sein |
| 3. Person Plural | politi erunt |
sie werden abgetüncht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
abtünchen |
| Vorzeitigkeit | polivisse |
abgetüncht haben |
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
abtünchen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
abgetüncht werden |
| Vorzeitigkeit | politum esse |
abgetüncht worden sein |
| Nachzeitigkeit | politum iri |
künftig abgetüncht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
tünche ab; tünch ab! |
| 2. Person Plural | polite |
tüncht ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
das Abtünchen |
| Genitiv | poliendi poliundi |
des Abtünchens |
| Dativ | poliendo poliundo |
dem Abtünchen |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
das Abtünchen |
| Ablativ | poliendo poliundo |
durch das Abtünchen |
| Vokativ | poliende poliunde |
Abtünchen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
ich weiße ab |
| 2. Person Singular | polis |
du weißt ab |
| 3. Person Singular | polit |
er/sie/es weißt ab |
| 1. Person Plural | polimus |
wir weißen ab |
| 2. Person Plural | politis |
ihr weißt ab |
| 3. Person Plural | poliunt |
sie weißen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
ich werde abgeweißt |
| 2. Person Singular | poliris polire |
du wirst abgeweißt |
| 3. Person Singular | politur |
er/sie/es wird abgeweißt |
| 1. Person Plural | polimur |
wir werden abgeweißt |
| 2. Person Plural | polimini |
ihr werdet abgeweißt |
| 3. Person Plural | poliuntur |
sie werden abgeweißt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
ich weiße ab |
| 2. Person Singular | polias |
du weißest ab |
| 3. Person Singular | poliat |
er/sie/es weiße ab |
| 1. Person Plural | poliamus |
wir weißen ab |
| 2. Person Plural | poliatis |
ihr weißet ab |
| 3. Person Plural | poliant |
sie weißen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
ich werde abgeweißt |
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
du werdest abgeweißt |
| 3. Person Singular | poliatur |
er/sie/es werde abgeweißt |
| 1. Person Plural | poliamur |
wir werden abgeweißt |
| 2. Person Plural | poliamini |
ihr werdet abgeweißt |
| 3. Person Plural | poliantur |
sie werden abgeweißt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
ich weißte ab |
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
du weißtest ab |
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
er/sie/es weißte ab |
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
wir weißten ab |
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
ihr weißtet ab |
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
sie weißten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
ich wurde abgeweißt |
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
du wurdest abgeweißt |
| 3. Person Singular | poliebatur |
er/sie/es wurde abgeweißt |
| 1. Person Plural | poliebamur |
wir wurden abgeweißt |
| 2. Person Plural | poliebamini |
ihr wurdet abgeweißt |
| 3. Person Plural | poliebantur |
sie wurden abgeweißt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
ich weißte ab |
| 2. Person Singular | polires |
du weißtest ab |
| 3. Person Singular | poliret |
er/sie/es weißte ab |
| 1. Person Plural | poliremus |
wir weißten ab |
| 2. Person Plural | poliretis |
ihr weißtet ab |
| 3. Person Plural | polirent |
sie weißten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
ich würde abgeweißt |
| 2. Person Singular | polireris polirere |
du würdest abgeweißt |
| 3. Person Singular | poliretur |
er/sie/es würde abgeweißt |
| 1. Person Plural | poliremur |
wir würden abgeweißt |
| 2. Person Plural | poliremini |
ihr würdet abgeweißt |
| 3. Person Plural | polirentur |
sie würden abgeweißt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
ich werde abweißen |
| 2. Person Singular | polies polibis |
du wirst abweißen |
| 3. Person Singular | poliet polibit |
er/sie/es wird abweißen |
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
wir werden abweißen |
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
ihr werdet abweißen |
| 3. Person Plural | polient polibunt |
sie werden abweißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
ich werde abgeweißt werden |
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
du wirst abgeweißt werden |
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
er/sie/es wird abgeweißt werden |
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
wir werden abgeweißt werden |
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
ihr werdet abgeweißt werden |
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
sie werden abgeweißt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
ich habe abgeweißt |
| 2. Person Singular | polivisti |
du hast abgeweißt |
| 3. Person Singular | polivit |
er/sie/es hat abgeweißt |
| 1. Person Plural | polivimus |
wir haben abgeweißt |
| 2. Person Plural | polivistis |
ihr habt abgeweißt |
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
sie haben abgeweißt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
ich bin abgeweißt worden |
| 2. Person Singular | politus es |
du bist abgeweißt worden |
| 3. Person Singular | politus est |
er/sie/es ist abgeweißt worden |
| 1. Person Plural | politi sumus |
wir sind abgeweißt worden |
| 2. Person Plural | politi estis |
ihr seid abgeweißt worden |
| 3. Person Plural | politi sunt |
sie sind abgeweißt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
ich habe abgeweißt |
| 2. Person Singular | poliveris |
du habest abgeweißt |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es habe abgeweißt |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir haben abgeweißt |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr habet abgeweißt |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie haben abgeweißt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
ich sei abgeweißt worden |
| 2. Person Singular | politus sis |
du seiest abgeweißt worden |
| 3. Person Singular | politus sit |
er/sie/es sei abgeweißt worden |
| 1. Person Plural | politi simus |
wir seien abgeweißt worden |
| 2. Person Plural | politi sitis |
ihr seiet abgeweißt worden |
| 3. Person Plural | politi sint |
sie seien abgeweißt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
ich hatte abgeweißt |
| 2. Person Singular | poliveras |
du hattest abgeweißt |
| 3. Person Singular | poliverat |
er/sie/es hatte abgeweißt |
| 1. Person Plural | poliveramus |
wir hatten abgeweißt |
| 2. Person Plural | poliveratis |
ihr hattet abgeweißt |
| 3. Person Plural | poliverant |
sie hatten abgeweißt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
ich war abgeweißt worden |
| 2. Person Singular | politus eras |
du warst abgeweißt worden |
| 3. Person Singular | politus erat |
er/sie/es war abgeweißt worden |
| 1. Person Plural | politi eramus |
wir waren abgeweißt worden |
| 2. Person Plural | politi eratis |
ihr wart abgeweißt worden |
| 3. Person Plural | politi erant |
sie waren abgeweißt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
ich hätte abgeweißt |
| 2. Person Singular | polivisses |
du hättest abgeweißt |
| 3. Person Singular | polivisset |
er/sie/es hätte abgeweißt |
| 1. Person Plural | polivissemus |
wir hätten abgeweißt |
| 2. Person Plural | polivissetis |
ihr hättet abgeweißt |
| 3. Person Plural | polivissent |
sie hätten abgeweißt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
ich wäre abgeweißt worden |
| 2. Person Singular | politus esses |
du wärest abgeweißt worden |
| 3. Person Singular | politus esset |
er/sie/es wäre abgeweißt worden |
| 1. Person Plural | politi essemus |
wir wären abgeweißt worden |
| 2. Person Plural | politi essetis |
ihr wäret abgeweißt worden |
| 3. Person Plural | politi essent |
sie wären abgeweißt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
ich werde abgeweißt haben |
| 2. Person Singular | poliveris |
du wirst abgeweißt haben |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es wird abgeweißt haben |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir werden abgeweißt haben |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr werdet abgeweißt haben |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie werden abgeweißt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
ich werde abgeweißt worden sein |
| 2. Person Singular | politus eris |
du wirst abgeweißt worden sein |
| 3. Person Singular | politus erit |
er/sie/es wird abgeweißt worden sein |
| 1. Person Plural | politi erimus |
wir werden abgeweißt worden sein |
| 2. Person Plural | politi eritis |
ihr werdet abgeweißt worden sein |
| 3. Person Plural | politi erunt |
sie werden abgeweißt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
abweißen |
| Vorzeitigkeit | polivisse |
abgeweißt haben |
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
abweißen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
abgeweißt werden |
| Vorzeitigkeit | politum esse |
abgeweißt worden sein |
| Nachzeitigkeit | politum iri |
künftig abgeweißt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
weiße ab; weiß ab! |
| 2. Person Plural | polite |
weißt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
das Abweißen |
| Genitiv | poliendi poliundi |
des Abweißens |
| Dativ | poliendo poliundo |
dem Abweißen |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
das Abweißen |
| Ablativ | poliendo poliundo |
durch das Abweißen |
| Vokativ | poliende poliunde |
Abweißen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
ich streiche an |
| 2. Person Singular | polis |
du streichst an |
| 3. Person Singular | polit |
er/sie/es streicht an |
| 1. Person Plural | polimus |
wir streichen an |
| 2. Person Plural | politis |
ihr streicht an |
| 3. Person Plural | poliunt |
sie streichen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
ich werde angestrichen |
| 2. Person Singular | poliris polire |
du wirst angestrichen |
| 3. Person Singular | politur |
er/sie/es wird angestrichen |
| 1. Person Plural | polimur |
wir werden angestrichen |
| 2. Person Plural | polimini |
ihr werdet angestrichen |
| 3. Person Plural | poliuntur |
sie werden angestrichen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
ich streiche an |
| 2. Person Singular | polias |
du streichest an |
| 3. Person Singular | poliat |
er/sie/es streiche an |
| 1. Person Plural | poliamus |
wir streichen an |
| 2. Person Plural | poliatis |
ihr streichet an |
| 3. Person Plural | poliant |
sie streichen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
ich werde angestrichen |
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
du werdest angestrichen |
| 3. Person Singular | poliatur |
er/sie/es werde angestrichen |
| 1. Person Plural | poliamur |
wir werden angestrichen |
| 2. Person Plural | poliamini |
ihr werdet angestrichen |
| 3. Person Plural | poliantur |
sie werden angestrichen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
ich strich an |
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
du strichst an |
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
er/sie/es strich an |
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
wir strichen an |
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
ihr stricht an |
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
sie strichen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
ich wurde angestrichen |
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
du wurdest angestrichen |
| 3. Person Singular | poliebatur |
er/sie/es wurde angestrichen |
| 1. Person Plural | poliebamur |
wir wurden angestrichen |
| 2. Person Plural | poliebamini |
ihr wurdet angestrichen |
| 3. Person Plural | poliebantur |
sie wurden angestrichen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
ich striche an |
| 2. Person Singular | polires |
du strichest an |
| 3. Person Singular | poliret |
er/sie/es striche an |
| 1. Person Plural | poliremus |
wir strichen an |
| 2. Person Plural | poliretis |
ihr strichet an |
| 3. Person Plural | polirent |
sie strichen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
ich würde angestrichen |
| 2. Person Singular | polireris polirere |
du würdest angestrichen |
| 3. Person Singular | poliretur |
er/sie/es würde angestrichen |
| 1. Person Plural | poliremur |
wir würden angestrichen |
| 2. Person Plural | poliremini |
ihr würdet angestrichen |
| 3. Person Plural | polirentur |
sie würden angestrichen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
ich werde anstreichen |
| 2. Person Singular | polies polibis |
du wirst anstreichen |
| 3. Person Singular | poliet polibit |
er/sie/es wird anstreichen |
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
wir werden anstreichen |
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
ihr werdet anstreichen |
| 3. Person Plural | polient polibunt |
sie werden anstreichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
ich werde angestrichen werden |
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
du wirst angestrichen werden |
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
er/sie/es wird angestrichen werden |
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
wir werden angestrichen werden |
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
ihr werdet angestrichen werden |
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
sie werden angestrichen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
ich habe angestrichen |
| 2. Person Singular | polivisti |
du hast angestrichen |
| 3. Person Singular | polivit |
er/sie/es hat angestrichen |
| 1. Person Plural | polivimus |
wir haben angestrichen |
| 2. Person Plural | polivistis |
ihr habt angestrichen |
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
sie haben angestrichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
ich bin angestrichen worden |
| 2. Person Singular | politus es |
du bist angestrichen worden |
| 3. Person Singular | politus est |
er/sie/es ist angestrichen worden |
| 1. Person Plural | politi sumus |
wir sind angestrichen worden |
| 2. Person Plural | politi estis |
ihr seid angestrichen worden |
| 3. Person Plural | politi sunt |
sie sind angestrichen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
ich habe angestrichen |
| 2. Person Singular | poliveris |
du habest angestrichen |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es habe angestrichen |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir haben angestrichen |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr habet angestrichen |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie haben angestrichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
ich sei angestrichen worden |
| 2. Person Singular | politus sis |
du seiest angestrichen worden |
| 3. Person Singular | politus sit |
er/sie/es sei angestrichen worden |
| 1. Person Plural | politi simus |
wir seien angestrichen worden |
| 2. Person Plural | politi sitis |
ihr seiet angestrichen worden |
| 3. Person Plural | politi sint |
sie seien angestrichen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
ich hatte angestrichen |
| 2. Person Singular | poliveras |
du hattest angestrichen |
| 3. Person Singular | poliverat |
er/sie/es hatte angestrichen |
| 1. Person Plural | poliveramus |
wir hatten angestrichen |
| 2. Person Plural | poliveratis |
ihr hattet angestrichen |
| 3. Person Plural | poliverant |
sie hatten angestrichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
ich war angestrichen worden |
| 2. Person Singular | politus eras |
du warst angestrichen worden |
| 3. Person Singular | politus erat |
er/sie/es war angestrichen worden |
| 1. Person Plural | politi eramus |
wir waren angestrichen worden |
| 2. Person Plural | politi eratis |
ihr wart angestrichen worden |
| 3. Person Plural | politi erant |
sie waren angestrichen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
ich hätte angestrichen |
| 2. Person Singular | polivisses |
du hättest angestrichen |
| 3. Person Singular | polivisset |
er/sie/es hätte angestrichen |
| 1. Person Plural | polivissemus |
wir hätten angestrichen |
| 2. Person Plural | polivissetis |
ihr hättet angestrichen |
| 3. Person Plural | polivissent |
sie hätten angestrichen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
ich wäre angestrichen worden |
| 2. Person Singular | politus esses |
du wärest angestrichen worden |
| 3. Person Singular | politus esset |
er/sie/es wäre angestrichen worden |
| 1. Person Plural | politi essemus |
wir wären angestrichen worden |
| 2. Person Plural | politi essetis |
ihr wäret angestrichen worden |
| 3. Person Plural | politi essent |
sie wären angestrichen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
ich werde angestrichen haben |
| 2. Person Singular | poliveris |
du wirst angestrichen haben |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es wird angestrichen haben |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir werden angestrichen haben |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr werdet angestrichen haben |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie werden angestrichen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
ich werde angestrichen worden sein |
| 2. Person Singular | politus eris |
du wirst angestrichen worden sein |
| 3. Person Singular | politus erit |
er/sie/es wird angestrichen worden sein |
| 1. Person Plural | politi erimus |
wir werden angestrichen worden sein |
| 2. Person Plural | politi eritis |
ihr werdet angestrichen worden sein |
| 3. Person Plural | politi erunt |
sie werden angestrichen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
anstreichen |
| Vorzeitigkeit | polivisse |
angestrichen haben |
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
anstreichen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
angestrichen werden |
| Vorzeitigkeit | politum esse |
angestrichen worden sein |
| Nachzeitigkeit | politum iri |
künftig angestrichen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
streiche an; streich an! |
| 2. Person Plural | polite |
streicht an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
das Anstreichen |
| Genitiv | poliendi poliundi |
des Anstreichens |
| Dativ | poliendo poliundo |
dem Anstreichen |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
das Anstreichen |
| Ablativ | poliendo poliundo |
durch das Anstreichen |
| Vokativ | poliende poliunde |
Anstreichen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
ich appretiere |
| 2. Person Singular | polis |
du appretierst |
| 3. Person Singular | polit |
er/sie/es appretiert |
| 1. Person Plural | polimus |
wir appretieren |
| 2. Person Plural | politis |
ihr appretiert |
| 3. Person Plural | poliunt |
sie appretieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
ich werde appretiert |
| 2. Person Singular | poliris polire |
du wirst appretiert |
| 3. Person Singular | politur |
er/sie/es wird appretiert |
| 1. Person Plural | polimur |
wir werden appretiert |
| 2. Person Plural | polimini |
ihr werdet appretiert |
| 3. Person Plural | poliuntur |
sie werden appretiert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
ich appretiere |
| 2. Person Singular | polias |
du appretierest |
| 3. Person Singular | poliat |
er/sie/es appretiere |
| 1. Person Plural | poliamus |
wir appretieren |
| 2. Person Plural | poliatis |
ihr appretieret |
| 3. Person Plural | poliant |
sie appretieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
ich werde appretiert |
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
du werdest appretiert |
| 3. Person Singular | poliatur |
er/sie/es werde appretiert |
| 1. Person Plural | poliamur |
wir werden appretiert |
| 2. Person Plural | poliamini |
ihr werdet appretiert |
| 3. Person Plural | poliantur |
sie werden appretiert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
ich appretierte |
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
du appretiertest |
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
er/sie/es appretierte |
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
wir appretierten |
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
ihr appretiertet |
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
sie appretierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
ich wurde appretiert |
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
du wurdest appretiert |
| 3. Person Singular | poliebatur |
er/sie/es wurde appretiert |
| 1. Person Plural | poliebamur |
wir wurden appretiert |
| 2. Person Plural | poliebamini |
ihr wurdet appretiert |
| 3. Person Plural | poliebantur |
sie wurden appretiert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
ich appretierte |
| 2. Person Singular | polires |
du appretiertest |
| 3. Person Singular | poliret |
er/sie/es appretierte |
| 1. Person Plural | poliremus |
wir appretierten |
| 2. Person Plural | poliretis |
ihr appretiertet |
| 3. Person Plural | polirent |
sie appretierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
ich würde appretiert |
| 2. Person Singular | polireris polirere |
du würdest appretiert |
| 3. Person Singular | poliretur |
er/sie/es würde appretiert |
| 1. Person Plural | poliremur |
wir würden appretiert |
| 2. Person Plural | poliremini |
ihr würdet appretiert |
| 3. Person Plural | polirentur |
sie würden appretiert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
ich werde appretieren |
| 2. Person Singular | polies polibis |
du wirst appretieren |
| 3. Person Singular | poliet polibit |
er/sie/es wird appretieren |
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
wir werden appretieren |
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
ihr werdet appretieren |
| 3. Person Plural | polient polibunt |
sie werden appretieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
ich werde appretiert werden |
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
du wirst appretiert werden |
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
er/sie/es wird appretiert werden |
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
wir werden appretiert werden |
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
ihr werdet appretiert werden |
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
sie werden appretiert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
ich habe appretiert |
| 2. Person Singular | polivisti |
du hast appretiert |
| 3. Person Singular | polivit |
er/sie/es hat appretiert |
| 1. Person Plural | polivimus |
wir haben appretiert |
| 2. Person Plural | polivistis |
ihr habt appretiert |
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
sie haben appretiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
ich bin appretiert worden |
| 2. Person Singular | politus es |
du bist appretiert worden |
| 3. Person Singular | politus est |
er/sie/es ist appretiert worden |
| 1. Person Plural | politi sumus |
wir sind appretiert worden |
| 2. Person Plural | politi estis |
ihr seid appretiert worden |
| 3. Person Plural | politi sunt |
sie sind appretiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
ich habe appretiert |
| 2. Person Singular | poliveris |
du habest appretiert |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es habe appretiert |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir haben appretiert |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr habet appretiert |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie haben appretiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
ich sei appretiert worden |
| 2. Person Singular | politus sis |
du seiest appretiert worden |
| 3. Person Singular | politus sit |
er/sie/es sei appretiert worden |
| 1. Person Plural | politi simus |
wir seien appretiert worden |
| 2. Person Plural | politi sitis |
ihr seiet appretiert worden |
| 3. Person Plural | politi sint |
sie seien appretiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
ich hatte appretiert |
| 2. Person Singular | poliveras |
du hattest appretiert |
| 3. Person Singular | poliverat |
er/sie/es hatte appretiert |
| 1. Person Plural | poliveramus |
wir hatten appretiert |
| 2. Person Plural | poliveratis |
ihr hattet appretiert |
| 3. Person Plural | poliverant |
sie hatten appretiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
ich war appretiert worden |
| 2. Person Singular | politus eras |
du warst appretiert worden |
| 3. Person Singular | politus erat |
er/sie/es war appretiert worden |
| 1. Person Plural | politi eramus |
wir waren appretiert worden |
| 2. Person Plural | politi eratis |
ihr wart appretiert worden |
| 3. Person Plural | politi erant |
sie waren appretiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
ich hätte appretiert |
| 2. Person Singular | polivisses |
du hättest appretiert |
| 3. Person Singular | polivisset |
er/sie/es hätte appretiert |
| 1. Person Plural | polivissemus |
wir hätten appretiert |
| 2. Person Plural | polivissetis |
ihr hättet appretiert |
| 3. Person Plural | polivissent |
sie hätten appretiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
ich wäre appretiert worden |
| 2. Person Singular | politus esses |
du wärest appretiert worden |
| 3. Person Singular | politus esset |
er/sie/es wäre appretiert worden |
| 1. Person Plural | politi essemus |
wir wären appretiert worden |
| 2. Person Plural | politi essetis |
ihr wäret appretiert worden |
| 3. Person Plural | politi essent |
sie wären appretiert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
ich werde appretiert haben |
| 2. Person Singular | poliveris |
du wirst appretiert haben |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es wird appretiert haben |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir werden appretiert haben |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr werdet appretiert haben |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie werden appretiert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
ich werde appretiert worden sein |
| 2. Person Singular | politus eris |
du wirst appretiert worden sein |
| 3. Person Singular | politus erit |
er/sie/es wird appretiert worden sein |
| 1. Person Plural | politi erimus |
wir werden appretiert worden sein |
| 2. Person Plural | politi eritis |
ihr werdet appretiert worden sein |
| 3. Person Plural | politi erunt |
sie werden appretiert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
appretieren |
| Vorzeitigkeit | polivisse |
appretiert haben |
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
appretieren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
appretiert werden |
| Vorzeitigkeit | politum esse |
appretiert worden sein |
| Nachzeitigkeit | politum iri |
künftig appretiert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
appretiere; appretier! |
| 2. Person Plural | polite |
appretiert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
das Appretieren |
| Genitiv | poliendi poliundi |
des Appretierens |
| Dativ | poliendo poliundo |
dem Appretieren |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
das Appretieren |
| Ablativ | poliendo poliundo |
durch das Appretieren |
| Vokativ | poliende poliunde |
Appretieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
ich feile |
| 2. Person Singular | polis |
du feilst |
| 3. Person Singular | polit |
er/sie/es feilt |
| 1. Person Plural | polimus |
wir feilen |
| 2. Person Plural | politis |
ihr feilt |
| 3. Person Plural | poliunt |
sie feilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
ich werde gefeilt |
| 2. Person Singular | poliris polire |
du wirst gefeilt |
| 3. Person Singular | politur |
er/sie/es wird gefeilt |
| 1. Person Plural | polimur |
wir werden gefeilt |
| 2. Person Plural | polimini |
ihr werdet gefeilt |
| 3. Person Plural | poliuntur |
sie werden gefeilt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
ich feile |
| 2. Person Singular | polias |
du feilest |
| 3. Person Singular | poliat |
er/sie/es feile |
| 1. Person Plural | poliamus |
wir feilen |
| 2. Person Plural | poliatis |
ihr feilet |
| 3. Person Plural | poliant |
sie feilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
ich werde gefeilt |
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
du werdest gefeilt |
| 3. Person Singular | poliatur |
er/sie/es werde gefeilt |
| 1. Person Plural | poliamur |
wir werden gefeilt |
| 2. Person Plural | poliamini |
ihr werdet gefeilt |
| 3. Person Plural | poliantur |
sie werden gefeilt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
ich feilte |
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
du feiltest |
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
er/sie/es feilte |
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
wir feilten |
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
ihr feiltet |
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
sie feilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
ich wurde gefeilt |
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
du wurdest gefeilt |
| 3. Person Singular | poliebatur |
er/sie/es wurde gefeilt |
| 1. Person Plural | poliebamur |
wir wurden gefeilt |
| 2. Person Plural | poliebamini |
ihr wurdet gefeilt |
| 3. Person Plural | poliebantur |
sie wurden gefeilt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
ich feilte |
| 2. Person Singular | polires |
du feiltest |
| 3. Person Singular | poliret |
er/sie/es feilte |
| 1. Person Plural | poliremus |
wir feilten |
| 2. Person Plural | poliretis |
ihr feiltet |
| 3. Person Plural | polirent |
sie feilten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
ich würde gefeilt |
| 2. Person Singular | polireris polirere |
du würdest gefeilt |
| 3. Person Singular | poliretur |
er/sie/es würde gefeilt |
| 1. Person Plural | poliremur |
wir würden gefeilt |
| 2. Person Plural | poliremini |
ihr würdet gefeilt |
| 3. Person Plural | polirentur |
sie würden gefeilt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
ich werde feilen |
| 2. Person Singular | polies polibis |
du wirst feilen |
| 3. Person Singular | poliet polibit |
er/sie/es wird feilen |
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
wir werden feilen |
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
ihr werdet feilen |
| 3. Person Plural | polient polibunt |
sie werden feilen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
ich werde gefeilt werden |
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
du wirst gefeilt werden |
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
er/sie/es wird gefeilt werden |
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
wir werden gefeilt werden |
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
ihr werdet gefeilt werden |
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
sie werden gefeilt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
ich habe gefeilt |
| 2. Person Singular | polivisti |
du hast gefeilt |
| 3. Person Singular | polivit |
er/sie/es hat gefeilt |
| 1. Person Plural | polivimus |
wir haben gefeilt |
| 2. Person Plural | polivistis |
ihr habt gefeilt |
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
sie haben gefeilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
ich bin gefeilt worden |
| 2. Person Singular | politus es |
du bist gefeilt worden |
| 3. Person Singular | politus est |
er/sie/es ist gefeilt worden |
| 1. Person Plural | politi sumus |
wir sind gefeilt worden |
| 2. Person Plural | politi estis |
ihr seid gefeilt worden |
| 3. Person Plural | politi sunt |
sie sind gefeilt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
ich habe gefeilt |
| 2. Person Singular | poliveris |
du habest gefeilt |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es habe gefeilt |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir haben gefeilt |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr habet gefeilt |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie haben gefeilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
ich sei gefeilt worden |
| 2. Person Singular | politus sis |
du seiest gefeilt worden |
| 3. Person Singular | politus sit |
er/sie/es sei gefeilt worden |
| 1. Person Plural | politi simus |
wir seien gefeilt worden |
| 2. Person Plural | politi sitis |
ihr seiet gefeilt worden |
| 3. Person Plural | politi sint |
sie seien gefeilt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
ich hatte gefeilt |
| 2. Person Singular | poliveras |
du hattest gefeilt |
| 3. Person Singular | poliverat |
er/sie/es hatte gefeilt |
| 1. Person Plural | poliveramus |
wir hatten gefeilt |
| 2. Person Plural | poliveratis |
ihr hattet gefeilt |
| 3. Person Plural | poliverant |
sie hatten gefeilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
ich war gefeilt worden |
| 2. Person Singular | politus eras |
du warst gefeilt worden |
| 3. Person Singular | politus erat |
er/sie/es war gefeilt worden |
| 1. Person Plural | politi eramus |
wir waren gefeilt worden |
| 2. Person Plural | politi eratis |
ihr wart gefeilt worden |
| 3. Person Plural | politi erant |
sie waren gefeilt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
ich hätte gefeilt |
| 2. Person Singular | polivisses |
du hättest gefeilt |
| 3. Person Singular | polivisset |
er/sie/es hätte gefeilt |
| 1. Person Plural | polivissemus |
wir hätten gefeilt |
| 2. Person Plural | polivissetis |
ihr hättet gefeilt |
| 3. Person Plural | polivissent |
sie hätten gefeilt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
ich wäre gefeilt worden |
| 2. Person Singular | politus esses |
du wärest gefeilt worden |
| 3. Person Singular | politus esset |
er/sie/es wäre gefeilt worden |
| 1. Person Plural | politi essemus |
wir wären gefeilt worden |
| 2. Person Plural | politi essetis |
ihr wäret gefeilt worden |
| 3. Person Plural | politi essent |
sie wären gefeilt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
ich werde gefeilt haben |
| 2. Person Singular | poliveris |
du wirst gefeilt haben |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es wird gefeilt haben |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir werden gefeilt haben |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr werdet gefeilt haben |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie werden gefeilt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
ich werde gefeilt worden sein |
| 2. Person Singular | politus eris |
du wirst gefeilt worden sein |
| 3. Person Singular | politus erit |
er/sie/es wird gefeilt worden sein |
| 1. Person Plural | politi erimus |
wir werden gefeilt worden sein |
| 2. Person Plural | politi eritis |
ihr werdet gefeilt worden sein |
| 3. Person Plural | politi erunt |
sie werden gefeilt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
feilen |
| Vorzeitigkeit | polivisse |
gefeilt haben |
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
feilen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
gefeilt werden |
| Vorzeitigkeit | politum esse |
gefeilt worden sein |
| Nachzeitigkeit | politum iri |
künftig gefeilt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
feile; feil! |
| 2. Person Plural | polite |
feilt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
das Feilen |
| Genitiv | poliendi poliundi |
des Feilens |
| Dativ | poliendo poliundo |
dem Feilen |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
das Feilen |
| Ablativ | poliendo poliundo |
durch das Feilen |
| Vokativ | poliende poliunde |
Feilen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
ich glätte |
| 2. Person Singular | polis |
du glättest |
| 3. Person Singular | polit |
er/sie/es glättet |
| 1. Person Plural | polimus |
wir glätten |
| 2. Person Plural | politis |
ihr glättet |
| 3. Person Plural | poliunt |
sie glätten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
ich werde geglättet |
| 2. Person Singular | poliris polire |
du wirst geglättet |
| 3. Person Singular | politur |
er/sie/es wird geglättet |
| 1. Person Plural | polimur |
wir werden geglättet |
| 2. Person Plural | polimini |
ihr werdet geglättet |
| 3. Person Plural | poliuntur |
sie werden geglättet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
ich glätte |
| 2. Person Singular | polias |
du glättest |
| 3. Person Singular | poliat |
er/sie/es glätte |
| 1. Person Plural | poliamus |
wir glätten |
| 2. Person Plural | poliatis |
ihr glättet |
| 3. Person Plural | poliant |
sie glätten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
ich werde geglättet |
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
du werdest geglättet |
| 3. Person Singular | poliatur |
er/sie/es werde geglättet |
| 1. Person Plural | poliamur |
wir werden geglättet |
| 2. Person Plural | poliamini |
ihr werdet geglättet |
| 3. Person Plural | poliantur |
sie werden geglättet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
ich glättete |
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
du glättetest |
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
er/sie/es glättete |
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
wir glätteten |
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
ihr glättetet |
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
sie glätteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
ich wurde geglättet |
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
du wurdest geglättet |
| 3. Person Singular | poliebatur |
er/sie/es wurde geglättet |
| 1. Person Plural | poliebamur |
wir wurden geglättet |
| 2. Person Plural | poliebamini |
ihr wurdet geglättet |
| 3. Person Plural | poliebantur |
sie wurden geglättet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
ich glättete |
| 2. Person Singular | polires |
du glättetest |
| 3. Person Singular | poliret |
er/sie/es glättete |
| 1. Person Plural | poliremus |
wir glätteten |
| 2. Person Plural | poliretis |
ihr glättetet |
| 3. Person Plural | polirent |
sie glätteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
ich würde geglättet |
| 2. Person Singular | polireris polirere |
du würdest geglättet |
| 3. Person Singular | poliretur |
er/sie/es würde geglättet |
| 1. Person Plural | poliremur |
wir würden geglättet |
| 2. Person Plural | poliremini |
ihr würdet geglättet |
| 3. Person Plural | polirentur |
sie würden geglättet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
ich werde glätten |
| 2. Person Singular | polies polibis |
du wirst glätten |
| 3. Person Singular | poliet polibit |
er/sie/es wird glätten |
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
wir werden glätten |
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
ihr werdet glätten |
| 3. Person Plural | polient polibunt |
sie werden glätten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
ich werde geglättet werden |
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
du wirst geglättet werden |
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
er/sie/es wird geglättet werden |
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
wir werden geglättet werden |
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
ihr werdet geglättet werden |
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
sie werden geglättet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
ich habe geglättet |
| 2. Person Singular | polivisti |
du hast geglättet |
| 3. Person Singular | polivit |
er/sie/es hat geglättet |
| 1. Person Plural | polivimus |
wir haben geglättet |
| 2. Person Plural | polivistis |
ihr habt geglättet |
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
sie haben geglättet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
ich bin geglättet worden |
| 2. Person Singular | politus es |
du bist geglättet worden |
| 3. Person Singular | politus est |
er/sie/es ist geglättet worden |
| 1. Person Plural | politi sumus |
wir sind geglättet worden |
| 2. Person Plural | politi estis |
ihr seid geglättet worden |
| 3. Person Plural | politi sunt |
sie sind geglättet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
ich habe geglättet |
| 2. Person Singular | poliveris |
du habest geglättet |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es habe geglättet |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir haben geglättet |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr habet geglättet |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie haben geglättet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
ich sei geglättet worden |
| 2. Person Singular | politus sis |
du seiest geglättet worden |
| 3. Person Singular | politus sit |
er/sie/es sei geglättet worden |
| 1. Person Plural | politi simus |
wir seien geglättet worden |
| 2. Person Plural | politi sitis |
ihr seiet geglättet worden |
| 3. Person Plural | politi sint |
sie seien geglättet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
ich hatte geglättet |
| 2. Person Singular | poliveras |
du hattest geglättet |
| 3. Person Singular | poliverat |
er/sie/es hatte geglättet |
| 1. Person Plural | poliveramus |
wir hatten geglättet |
| 2. Person Plural | poliveratis |
ihr hattet geglättet |
| 3. Person Plural | poliverant |
sie hatten geglättet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
ich war geglättet worden |
| 2. Person Singular | politus eras |
du warst geglättet worden |
| 3. Person Singular | politus erat |
er/sie/es war geglättet worden |
| 1. Person Plural | politi eramus |
wir waren geglättet worden |
| 2. Person Plural | politi eratis |
ihr wart geglättet worden |
| 3. Person Plural | politi erant |
sie waren geglättet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
ich hätte geglättet |
| 2. Person Singular | polivisses |
du hättest geglättet |
| 3. Person Singular | polivisset |
er/sie/es hätte geglättet |
| 1. Person Plural | polivissemus |
wir hätten geglättet |
| 2. Person Plural | polivissetis |
ihr hättet geglättet |
| 3. Person Plural | polivissent |
sie hätten geglättet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
ich wäre geglättet worden |
| 2. Person Singular | politus esses |
du wärest geglättet worden |
| 3. Person Singular | politus esset |
er/sie/es wäre geglättet worden |
| 1. Person Plural | politi essemus |
wir wären geglättet worden |
| 2. Person Plural | politi essetis |
ihr wäret geglättet worden |
| 3. Person Plural | politi essent |
sie wären geglättet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
ich werde geglättet haben |
| 2. Person Singular | poliveris |
du wirst geglättet haben |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es wird geglättet haben |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir werden geglättet haben |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr werdet geglättet haben |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie werden geglättet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
ich werde geglättet worden sein |
| 2. Person Singular | politus eris |
du wirst geglättet worden sein |
| 3. Person Singular | politus erit |
er/sie/es wird geglättet worden sein |
| 1. Person Plural | politi erimus |
wir werden geglättet worden sein |
| 2. Person Plural | politi eritis |
ihr werdet geglättet worden sein |
| 3. Person Plural | politi erunt |
sie werden geglättet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
glätten |
| Vorzeitigkeit | polivisse |
geglättet haben |
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
glätten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
geglättet werden |
| Vorzeitigkeit | politum esse |
geglättet worden sein |
| Nachzeitigkeit | politum iri |
künftig geglättet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
glätte! |
| 2. Person Plural | polite |
glättet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
das Glätten |
| Genitiv | poliendi poliundi |
des Glättens |
| Dativ | poliendo poliundo |
dem Glätten |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
das Glätten |
| Ablativ | poliendo poliundo |
durch das Glätten |
| Vokativ | poliende poliunde |
Glätten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
|
| 2. Person Singular | polis |
|
| 3. Person Singular | polit |
|
| 1. Person Plural | polimus |
|
| 2. Person Plural | politis |
|
| 3. Person Plural | poliunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
|
| 2. Person Singular | poliris polire |
|
| 3. Person Singular | politur |
|
| 1. Person Plural | polimur |
|
| 2. Person Plural | polimini |
|
| 3. Person Plural | poliuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
|
| 2. Person Singular | polias |
|
| 3. Person Singular | poliat |
|
| 1. Person Plural | poliamus |
|
| 2. Person Plural | poliatis |
|
| 3. Person Plural | poliant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
|
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
|
| 3. Person Singular | poliatur |
|
| 1. Person Plural | poliamur |
|
| 2. Person Plural | poliamini |
|
| 3. Person Plural | poliantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
|
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
|
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
|
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
|
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
|
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
|
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
|
| 3. Person Singular | poliebatur |
|
| 1. Person Plural | poliebamur |
|
| 2. Person Plural | poliebamini |
|
| 3. Person Plural | poliebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
|
| 2. Person Singular | polires |
|
| 3. Person Singular | poliret |
|
| 1. Person Plural | poliremus |
|
| 2. Person Plural | poliretis |
|
| 3. Person Plural | polirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
|
| 2. Person Singular | polireris polirere |
|
| 3. Person Singular | poliretur |
|
| 1. Person Plural | poliremur |
|
| 2. Person Plural | poliremini |
|
| 3. Person Plural | polirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
|
| 2. Person Singular | polies polibis |
|
| 3. Person Singular | poliet polibit |
|
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
|
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
|
| 3. Person Plural | polient polibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
|
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
|
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
|
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
|
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
|
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
|
| 2. Person Singular | polivisti |
|
| 3. Person Singular | polivit |
|
| 1. Person Plural | polivimus |
|
| 2. Person Plural | polivistis |
|
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
|
| 2. Person Singular | politus es |
|
| 3. Person Singular | politus est |
|
| 1. Person Plural | politi sumus |
|
| 2. Person Plural | politi estis |
|
| 3. Person Plural | politi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
|
| 2. Person Singular | poliveris |
|
| 3. Person Singular | poliverit |
|
| 1. Person Plural | poliverimus |
|
| 2. Person Plural | poliveritis |
|
| 3. Person Plural | poliverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
|
| 2. Person Singular | politus sis |
|
| 3. Person Singular | politus sit |
|
| 1. Person Plural | politi simus |
|
| 2. Person Plural | politi sitis |
|
| 3. Person Plural | politi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
|
| 2. Person Singular | poliveras |
|
| 3. Person Singular | poliverat |
|
| 1. Person Plural | poliveramus |
|
| 2. Person Plural | poliveratis |
|
| 3. Person Plural | poliverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
|
| 2. Person Singular | politus eras |
|
| 3. Person Singular | politus erat |
|
| 1. Person Plural | politi eramus |
|
| 2. Person Plural | politi eratis |
|
| 3. Person Plural | politi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
|
| 2. Person Singular | polivisses |
|
| 3. Person Singular | polivisset |
|
| 1. Person Plural | polivissemus |
|
| 2. Person Plural | polivissetis |
|
| 3. Person Plural | polivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
|
| 2. Person Singular | politus esses |
|
| 3. Person Singular | politus esset |
|
| 1. Person Plural | politi essemus |
|
| 2. Person Plural | politi essetis |
|
| 3. Person Plural | politi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
|
| 2. Person Singular | poliveris |
|
| 3. Person Singular | poliverit |
|
| 1. Person Plural | poliverimus |
|
| 2. Person Plural | poliveritis |
|
| 3. Person Plural | poliverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
|
| 2. Person Singular | politus eris |
|
| 3. Person Singular | politus erit |
|
| 1. Person Plural | politi erimus |
|
| 2. Person Plural | politi eritis |
|
| 3. Person Plural | politi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
|
| Vorzeitigkeit | polivisse |
|
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
|
| Vorzeitigkeit | politum esse |
|
| Nachzeitigkeit | politum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
! |
| 2. Person Plural | polite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
|
| Genitiv | poliendi poliundi |
|
| Dativ | poliendo poliundo |
|
| Akkusativ | poliendum poliundum |
|
| Ablativ | poliendo poliundo |
|
| Vokativ | poliende poliunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
ich poliere |
| 2. Person Singular | polis |
du polierst |
| 3. Person Singular | polit |
er/sie/es poliert |
| 1. Person Plural | polimus |
wir polieren |
| 2. Person Plural | politis |
ihr poliert |
| 3. Person Plural | poliunt |
sie polieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
ich werde poliert |
| 2. Person Singular | poliris polire |
du wirst poliert |
| 3. Person Singular | politur |
er/sie/es wird poliert |
| 1. Person Plural | polimur |
wir werden poliert |
| 2. Person Plural | polimini |
ihr werdet poliert |
| 3. Person Plural | poliuntur |
sie werden poliert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
ich poliere |
| 2. Person Singular | polias |
du polierest |
| 3. Person Singular | poliat |
er/sie/es poliere |
| 1. Person Plural | poliamus |
wir polieren |
| 2. Person Plural | poliatis |
ihr polieret |
| 3. Person Plural | poliant |
sie polieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
ich werde poliert |
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
du werdest poliert |
| 3. Person Singular | poliatur |
er/sie/es werde poliert |
| 1. Person Plural | poliamur |
wir werden poliert |
| 2. Person Plural | poliamini |
ihr werdet poliert |
| 3. Person Plural | poliantur |
sie werden poliert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
ich polierte |
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
du poliertest |
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
er/sie/es polierte |
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
wir polierten |
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
ihr poliertet |
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
sie polierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
ich wurde poliert |
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
du wurdest poliert |
| 3. Person Singular | poliebatur |
er/sie/es wurde poliert |
| 1. Person Plural | poliebamur |
wir wurden poliert |
| 2. Person Plural | poliebamini |
ihr wurdet poliert |
| 3. Person Plural | poliebantur |
sie wurden poliert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
ich polierte |
| 2. Person Singular | polires |
du poliertest |
| 3. Person Singular | poliret |
er/sie/es polierte |
| 1. Person Plural | poliremus |
wir polierten |
| 2. Person Plural | poliretis |
ihr poliertet |
| 3. Person Plural | polirent |
sie polierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
ich würde poliert |
| 2. Person Singular | polireris polirere |
du würdest poliert |
| 3. Person Singular | poliretur |
er/sie/es würde poliert |
| 1. Person Plural | poliremur |
wir würden poliert |
| 2. Person Plural | poliremini |
ihr würdet poliert |
| 3. Person Plural | polirentur |
sie würden poliert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
ich werde polieren |
| 2. Person Singular | polies polibis |
du wirst polieren |
| 3. Person Singular | poliet polibit |
er/sie/es wird polieren |
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
wir werden polieren |
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
ihr werdet polieren |
| 3. Person Plural | polient polibunt |
sie werden polieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
ich werde poliert werden |
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
du wirst poliert werden |
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
er/sie/es wird poliert werden |
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
wir werden poliert werden |
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
ihr werdet poliert werden |
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
sie werden poliert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
ich habe poliert |
| 2. Person Singular | polivisti |
du hast poliert |
| 3. Person Singular | polivit |
er/sie/es hat poliert |
| 1. Person Plural | polivimus |
wir haben poliert |
| 2. Person Plural | polivistis |
ihr habt poliert |
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
sie haben poliert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
ich bin poliert worden |
| 2. Person Singular | politus es |
du bist poliert worden |
| 3. Person Singular | politus est |
er/sie/es ist poliert worden |
| 1. Person Plural | politi sumus |
wir sind poliert worden |
| 2. Person Plural | politi estis |
ihr seid poliert worden |
| 3. Person Plural | politi sunt |
sie sind poliert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
ich habe poliert |
| 2. Person Singular | poliveris |
du habest poliert |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es habe poliert |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir haben poliert |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr habet poliert |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie haben poliert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
ich sei poliert worden |
| 2. Person Singular | politus sis |
du seiest poliert worden |
| 3. Person Singular | politus sit |
er/sie/es sei poliert worden |
| 1. Person Plural | politi simus |
wir seien poliert worden |
| 2. Person Plural | politi sitis |
ihr seiet poliert worden |
| 3. Person Plural | politi sint |
sie seien poliert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
ich hatte poliert |
| 2. Person Singular | poliveras |
du hattest poliert |
| 3. Person Singular | poliverat |
er/sie/es hatte poliert |
| 1. Person Plural | poliveramus |
wir hatten poliert |
| 2. Person Plural | poliveratis |
ihr hattet poliert |
| 3. Person Plural | poliverant |
sie hatten poliert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
ich war poliert worden |
| 2. Person Singular | politus eras |
du warst poliert worden |
| 3. Person Singular | politus erat |
er/sie/es war poliert worden |
| 1. Person Plural | politi eramus |
wir waren poliert worden |
| 2. Person Plural | politi eratis |
ihr wart poliert worden |
| 3. Person Plural | politi erant |
sie waren poliert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
ich hätte poliert |
| 2. Person Singular | polivisses |
du hättest poliert |
| 3. Person Singular | polivisset |
er/sie/es hätte poliert |
| 1. Person Plural | polivissemus |
wir hätten poliert |
| 2. Person Plural | polivissetis |
ihr hättet poliert |
| 3. Person Plural | polivissent |
sie hätten poliert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
ich wäre poliert worden |
| 2. Person Singular | politus esses |
du wärest poliert worden |
| 3. Person Singular | politus esset |
er/sie/es wäre poliert worden |
| 1. Person Plural | politi essemus |
wir wären poliert worden |
| 2. Person Plural | politi essetis |
ihr wäret poliert worden |
| 3. Person Plural | politi essent |
sie wären poliert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
ich werde poliert haben |
| 2. Person Singular | poliveris |
du wirst poliert haben |
| 3. Person Singular | poliverit |
er/sie/es wird poliert haben |
| 1. Person Plural | poliverimus |
wir werden poliert haben |
| 2. Person Plural | poliveritis |
ihr werdet poliert haben |
| 3. Person Plural | poliverint |
sie werden poliert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
ich werde poliert worden sein |
| 2. Person Singular | politus eris |
du wirst poliert worden sein |
| 3. Person Singular | politus erit |
er/sie/es wird poliert worden sein |
| 1. Person Plural | politi erimus |
wir werden poliert worden sein |
| 2. Person Plural | politi eritis |
ihr werdet poliert worden sein |
| 3. Person Plural | politi erunt |
sie werden poliert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
polieren |
| Vorzeitigkeit | polivisse |
poliert haben |
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
polieren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
poliert werden |
| Vorzeitigkeit | politum esse |
poliert worden sein |
| Nachzeitigkeit | politum iri |
künftig poliert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
poliere; polier! |
| 2. Person Plural | polite |
poliert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
das Polieren |
| Genitiv | poliendi poliundi |
des Polierens |
| Dativ | poliendo poliundo |
dem Polieren |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
das Polieren |
| Ablativ | poliendo poliundo |
durch das Polieren |
| Vokativ | poliende poliunde |
Polieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polio |
|
| 2. Person Singular | polis |
|
| 3. Person Singular | polit |
|
| 1. Person Plural | polimus |
|
| 2. Person Plural | politis |
|
| 3. Person Plural | poliunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polior |
|
| 2. Person Singular | poliris polire |
|
| 3. Person Singular | politur |
|
| 1. Person Plural | polimur |
|
| 2. Person Plural | polimini |
|
| 3. Person Plural | poliuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam |
|
| 2. Person Singular | polias |
|
| 3. Person Singular | poliat |
|
| 1. Person Plural | poliamus |
|
| 2. Person Plural | poliatis |
|
| 3. Person Plural | poliant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar |
|
| 2. Person Singular | poliaris poliare |
|
| 3. Person Singular | poliatur |
|
| 1. Person Plural | poliamur |
|
| 2. Person Plural | poliamini |
|
| 3. Person Plural | poliantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliebam polbam |
|
| 2. Person Singular | poliebas polbas |
|
| 3. Person Singular | poliebat polbat |
|
| 1. Person Plural | poliebamus polbamus |
|
| 2. Person Plural | poliebatis polbatis |
|
| 3. Person Plural | poliebant polbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliebar |
|
| 2. Person Singular | poliebaris poliebare |
|
| 3. Person Singular | poliebatur |
|
| 1. Person Plural | poliebamur |
|
| 2. Person Plural | poliebamini |
|
| 3. Person Plural | poliebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polirem |
|
| 2. Person Singular | polires |
|
| 3. Person Singular | poliret |
|
| 1. Person Plural | poliremus |
|
| 2. Person Plural | poliretis |
|
| 3. Person Plural | polirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | polirer |
|
| 2. Person Singular | polireris polirere |
|
| 3. Person Singular | poliretur |
|
| 1. Person Plural | poliremur |
|
| 2. Person Plural | poliremini |
|
| 3. Person Plural | polirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliam polibo |
|
| 2. Person Singular | polies polibis |
|
| 3. Person Singular | poliet polibit |
|
| 1. Person Plural | poliemus polibimus |
|
| 2. Person Plural | polietis polibitis |
|
| 3. Person Plural | polient polibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | poliar polibor |
|
| 2. Person Singular | polieris poliere poliberis |
|
| 3. Person Singular | polietur poliberit |
|
| 1. Person Plural | poliemur polibimur |
|
| 2. Person Plural | poliemini polibimini |
|
| 3. Person Plural | polientur polibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivi |
|
| 2. Person Singular | polivisti |
|
| 3. Person Singular | polivit |
|
| 1. Person Plural | polivimus |
|
| 2. Person Plural | polivistis |
|
| 3. Person Plural | poliverunt polivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sum |
|
| 2. Person Singular | politus es |
|
| 3. Person Singular | politus est |
|
| 1. Person Plural | politi sumus |
|
| 2. Person Plural | politi estis |
|
| 3. Person Plural | politi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliverim |
|
| 2. Person Singular | poliveris |
|
| 3. Person Singular | poliverit |
|
| 1. Person Plural | poliverimus |
|
| 2. Person Plural | poliveritis |
|
| 3. Person Plural | poliverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus sim |
|
| 2. Person Singular | politus sis |
|
| 3. Person Singular | politus sit |
|
| 1. Person Plural | politi simus |
|
| 2. Person Plural | politi sitis |
|
| 3. Person Plural | politi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | poliveram |
|
| 2. Person Singular | poliveras |
|
| 3. Person Singular | poliverat |
|
| 1. Person Plural | poliveramus |
|
| 2. Person Plural | poliveratis |
|
| 3. Person Plural | poliverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus eram |
|
| 2. Person Singular | politus eras |
|
| 3. Person Singular | politus erat |
|
| 1. Person Plural | politi eramus |
|
| 2. Person Plural | politi eratis |
|
| 3. Person Plural | politi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivissem |
|
| 2. Person Singular | polivisses |
|
| 3. Person Singular | polivisset |
|
| 1. Person Plural | polivissemus |
|
| 2. Person Plural | polivissetis |
|
| 3. Person Plural | polivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus essem |
|
| 2. Person Singular | politus esses |
|
| 3. Person Singular | politus esset |
|
| 1. Person Plural | politi essemus |
|
| 2. Person Plural | politi essetis |
|
| 3. Person Plural | politi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | polivero |
|
| 2. Person Singular | poliveris |
|
| 3. Person Singular | poliverit |
|
| 1. Person Plural | poliverimus |
|
| 2. Person Plural | poliveritis |
|
| 3. Person Plural | poliverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | politus ero |
|
| 2. Person Singular | politus eris |
|
| 3. Person Singular | politus erit |
|
| 1. Person Plural | politi erimus |
|
| 2. Person Plural | politi eritis |
|
| 3. Person Plural | politi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | polire |
|
| Vorzeitigkeit | polivisse |
|
| Nachzeitigkeit | politurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | poliri polirier |
|
| Vorzeitigkeit | politum esse |
|
| Nachzeitigkeit | politum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | poli |
! |
| 2. Person Plural | polite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | polito |
| 3. Person Singular | polito |
| 2. Person Plural | politote |
| 3. Person Plural | poliunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | polire |
|
| Genitiv | poliendi poliundi |
|
| Dativ | poliendo poliundo |
|
| Akkusativ | poliendum poliundum |
|
| Ablativ | poliendo poliundo |
|
| Vokativ | poliende poliunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliendus poliundus |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
| Genitiv | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
poliendi poliundi |
| Dativ | poliendo poliundo |
poliendae poliundae |
poliendo poliundo |
| Akkusativ | poliendum poliundum |
poliendam poliundam |
poliendum poliundum |
| Ablativ | poliendo poliundo |
polienda poliunda |
poliendo poliundo |
| Vokativ | poliende poliunde |
polienda poliunda |
poliendum poliundum |
Plural
| Nominativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
| Genitiv | poliendorum poliundorum |
poliendarum poliundarum |
poliendorum poliundorum |
| Dativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Akkusativ | poliendos poliundos |
poliendas poliundas |
polienda poliunda |
| Ablativ | poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
poliendis poliundis |
| Vokativ | poliendi poliundi |
poliendae poliundae |
polienda poliunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | poliens |
poliens |
poliens |
| Genitiv | polientis |
polientis |
polientis |
| Dativ | polienti |
polienti |
polienti |
| Akkusativ | polientem |
polientem |
poliens |
| Ablativ | polienti poliente |
polienti poliente |
polienti poliente |
| Vokativ | poliens |
poliens |
poliens |
Plural
| Nominativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Genitiv | polientium polientum |
polientium polientum |
polientium polientum |
| Dativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Akkusativ | polientes |
polientes |
polientia |
| Ablativ | polientibus |
polientibus |
polientibus |
| Vokativ | polientes |
polientes |
polientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politus |
polita |
politum |
| Genitiv | politi |
politae |
politi |
| Dativ | polito |
politae |
polito |
| Akkusativ | politum |
politam |
politum |
| Ablativ | polito |
polita |
polito |
| Vokativ | polite |
polita |
politum |
Plural
| Nominativ | politi |
politae |
polita |
| Genitiv | politorum |
politarum |
politorum |
| Dativ | politis |
politis |
politis |
| Akkusativ | politos |
politas |
polita |
| Ablativ | politis |
politis |
politis |
| Vokativ | politi |
politae |
polita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | politurus |
politura |
politurum |
| Genitiv | polituri |
politurae |
polituri |
| Dativ | polituro |
politurae |
polituro |
| Akkusativ | politurum |
polituram |
politurum |
| Ablativ | polituro |
politura |
polituro |
| Vokativ | politure |
politura |
politurum |
Plural
| Nominativ | polituri |
politurae |
politura |
| Genitiv | politurorum |
politurarum |
politurorum |
| Dativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Akkusativ | polituros |
polituras |
politura |
| Ablativ | polituris |
polituris |
polituris |
| Vokativ | polituri |
politurae |
politura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| politum |
politu |