Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecanto
|
|
| 2. Person Singular |
praecantas
|
|
| 3. Person Singular |
praecantat
|
|
| 1. Person Plural |
praecantamus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantatis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantor
|
|
| 2. Person Singular |
praecantaris praecantare
|
|
| 3. Person Singular |
praecantatur
|
|
| 1. Person Plural |
praecantamur
|
|
| 2. Person Plural |
praecantamini
|
|
| 3. Person Plural |
praecantantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantem
|
|
| 2. Person Singular |
praecantes
|
|
| 3. Person Singular |
praecantet
|
|
| 1. Person Plural |
praecantemus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantetis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecanter
|
|
| 2. Person Singular |
praecanteris praecantere
|
|
| 3. Person Singular |
praecantetur
|
|
| 1. Person Plural |
praecantemur
|
|
| 2. Person Plural |
praecantemini
|
|
| 3. Person Plural |
praecantentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantabam
|
|
| 2. Person Singular |
praecantabas
|
|
| 3. Person Singular |
praecantabat
|
|
| 1. Person Plural |
praecantabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantabar
|
|
| 2. Person Singular |
praecantabaris praecantabare
|
|
| 3. Person Singular |
praecantabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praecantabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praecantabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praecantabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantarem
|
|
| 2. Person Singular |
praecantares
|
|
| 3. Person Singular |
praecantaret
|
|
| 1. Person Plural |
praecantaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantarer
|
|
| 2. Person Singular |
praecantareris praecantarere
|
|
| 3. Person Singular |
praecantaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praecantaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praecantaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praecantarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantabo
|
|
| 2. Person Singular |
praecantabis
|
|
| 3. Person Singular |
praecantabit
|
|
| 1. Person Plural |
praecantabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantabor
|
|
| 2. Person Singular |
praecantaberis praecantabere
|
|
| 3. Person Singular |
praecantabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praecantabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praecantabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praecantabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantavi
|
|
| 2. Person Singular |
praecantavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praecantavit
|
|
| 1. Person Plural |
praecantavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantaverunt praecantavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praecantatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praecantatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praecantati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praecantaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praecantaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praecantaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praecantatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praecantatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praecantati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praecantaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praecantaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praecantaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praecantatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praecantatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praecantati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praecantavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praecantavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praecantavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praecantatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praecantatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praecantati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantavero
|
|
| 2. Person Singular |
praecantaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praecantaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praecantaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praecantatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praecantatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praecantati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecantati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praecantati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praecantare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praecantavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praecantaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praecantari praecantarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praecantatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praecantatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praecanta
|
! |
| 2. Person Plural |
praecantate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praecantato
|
| 3. Person Singular |
praecantato
|
| 2. Person Plural |
praecantatote
|
| 3. Person Plural |
praecantanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praecantare
|
|
| Genitiv |
praecantandi
|
|
| Dativ |
praecantando
|
|
| Akkusativ |
praecantandum
|
|
| Ablativ |
praecantando
|
|
| Vokativ |
praecantande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecantandus
|
praecantanda
|
praecantandum
|
| Genitiv |
praecantandi
|
praecantandae
|
praecantandi
|
| Dativ |
praecantando
|
praecantandae
|
praecantando
|
| Akkusativ |
praecantandum
|
praecantandam
|
praecantandum
|
| Ablativ |
praecantando
|
praecantanda
|
praecantando
|
| Vokativ |
praecantande
|
praecantanda
|
praecantandum
|
Plural
| Nominativ |
praecantandi
|
praecantandae
|
praecantanda
|
| Genitiv |
praecantandorum
|
praecantandarum
|
praecantandorum
|
| Dativ |
praecantandis
|
praecantandis
|
praecantandis
|
| Akkusativ |
praecantandos
|
praecantandas
|
praecantanda
|
| Ablativ |
praecantandis
|
praecantandis
|
praecantandis
|
| Vokativ |
praecantandi
|
praecantandae
|
praecantanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecantans
|
praecantans
|
praecantans
|
| Genitiv |
praecantantis
|
praecantantis
|
praecantantis
|
| Dativ |
praecantanti
|
praecantanti
|
praecantanti
|
| Akkusativ |
praecantantem
|
praecantantem
|
praecantans
|
| Ablativ |
praecantanti praecantante
|
praecantanti praecantante
|
praecantanti praecantante
|
| Vokativ |
praecantans
|
praecantans
|
praecantans
|
Plural
| Nominativ |
praecantantes
|
praecantantes
|
praecantantia
|
| Genitiv |
praecantantium praecantantum
|
praecantantium praecantantum
|
praecantantium praecantantum
|
| Dativ |
praecantantibus
|
praecantantibus
|
praecantantibus
|
| Akkusativ |
praecantantes
|
praecantantes
|
praecantantia
|
| Ablativ |
praecantantibus
|
praecantantibus
|
praecantantibus
|
| Vokativ |
praecantantes
|
praecantantes
|
praecantantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecantatus
|
praecantata
|
praecantatum
|
| Genitiv |
praecantati
|
praecantatae
|
praecantati
|
| Dativ |
praecantato
|
praecantatae
|
praecantato
|
| Akkusativ |
praecantatum
|
praecantatam
|
praecantatum
|
| Ablativ |
praecantato
|
praecantata
|
praecantato
|
| Vokativ |
praecantate
|
praecantata
|
praecantatum
|
Plural
| Nominativ |
praecantati
|
praecantatae
|
praecantata
|
| Genitiv |
praecantatorum
|
praecantatarum
|
praecantatorum
|
| Dativ |
praecantatis
|
praecantatis
|
praecantatis
|
| Akkusativ |
praecantatos
|
praecantatas
|
praecantata
|
| Ablativ |
praecantatis
|
praecantatis
|
praecantatis
|
| Vokativ |
praecantati
|
praecantatae
|
praecantata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecantaturus
|
praecantatura
|
praecantaturum
|
| Genitiv |
praecantaturi
|
praecantaturae
|
praecantaturi
|
| Dativ |
praecantaturo
|
praecantaturae
|
praecantaturo
|
| Akkusativ |
praecantaturum
|
praecantaturam
|
praecantaturum
|
| Ablativ |
praecantaturo
|
praecantatura
|
praecantaturo
|
| Vokativ |
praecantature
|
praecantatura
|
praecantaturum
|
Plural
| Nominativ |
praecantaturi
|
praecantaturae
|
praecantatura
|
| Genitiv |
praecantaturorum
|
praecantaturarum
|
praecantaturorum
|
| Dativ |
praecantaturis
|
praecantaturis
|
praecantaturis
|
| Akkusativ |
praecantaturos
|
praecantaturas
|
praecantatura
|
| Ablativ |
praecantaturis
|
praecantaturis
|
praecantaturis
|
| Vokativ |
praecantaturi
|
praecantaturae
|
praecantatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praecantatum
|
praecantatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecanto
|
ich segne |
| 2. Person Singular |
praecantas
|
du segnest |
| 3. Person Singular |
praecantat
|
er/sie/es segnet |
| 1. Person Plural |
praecantamus
|
wir segnen |
| 2. Person Plural |
praecantatis
|
ihr segnet |
| 3. Person Plural |
praecantant
|
sie segnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantor
|
ich werde gesegnet |
| 2. Person Singular |
praecantaris praecantare
|
du wirst gesegnet |
| 3. Person Singular |
praecantatur
|
er/sie/es wird gesegnet |
| 1. Person Plural |
praecantamur
|
wir werden gesegnet |
| 2. Person Plural |
praecantamini
|
ihr werdet gesegnet |
| 3. Person Plural |
praecantantur
|
sie werden gesegnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantem
|
ich segne |
| 2. Person Singular |
praecantes
|
du segnest |
| 3. Person Singular |
praecantet
|
er/sie/es segne |
| 1. Person Plural |
praecantemus
|
wir segnen |
| 2. Person Plural |
praecantetis
|
ihr segnet |
| 3. Person Plural |
praecantent
|
sie segnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecanter
|
ich werde gesegnet |
| 2. Person Singular |
praecanteris praecantere
|
du werdest gesegnet |
| 3. Person Singular |
praecantetur
|
er/sie/es werde gesegnet |
| 1. Person Plural |
praecantemur
|
wir werden gesegnet |
| 2. Person Plural |
praecantemini
|
ihr werdet gesegnet |
| 3. Person Plural |
praecantentur
|
sie werden gesegnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantabam
|
ich segnete |
| 2. Person Singular |
praecantabas
|
du segnetest |
| 3. Person Singular |
praecantabat
|
er/sie/es segnete |
| 1. Person Plural |
praecantabamus
|
wir segneten |
| 2. Person Plural |
praecantabatis
|
ihr segnetet |
| 3. Person Plural |
praecantabant
|
sie segneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantabar
|
ich wurde gesegnet |
| 2. Person Singular |
praecantabaris praecantabare
|
du wurdest gesegnet |
| 3. Person Singular |
praecantabatur
|
er/sie/es wurde gesegnet |
| 1. Person Plural |
praecantabamur
|
wir wurden gesegnet |
| 2. Person Plural |
praecantabamini
|
ihr wurdet gesegnet |
| 3. Person Plural |
praecantabantur
|
sie wurden gesegnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantarem
|
ich segnete |
| 2. Person Singular |
praecantares
|
du segnetest |
| 3. Person Singular |
praecantaret
|
er/sie/es segnete |
| 1. Person Plural |
praecantaremus
|
wir segneten |
| 2. Person Plural |
praecantaretis
|
ihr segnetet |
| 3. Person Plural |
praecantarent
|
sie segneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantarer
|
ich würde gesegnet |
| 2. Person Singular |
praecantareris praecantarere
|
du würdest gesegnet |
| 3. Person Singular |
praecantaretur
|
er/sie/es würde gesegnet |
| 1. Person Plural |
praecantaremur
|
wir würden gesegnet |
| 2. Person Plural |
praecantaremini
|
ihr würdet gesegnet |
| 3. Person Plural |
praecantarentur
|
sie würden gesegnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantabo
|
ich werde segnen |
| 2. Person Singular |
praecantabis
|
du wirst segnen |
| 3. Person Singular |
praecantabit
|
er/sie/es wird segnen |
| 1. Person Plural |
praecantabimus
|
wir werden segnen |
| 2. Person Plural |
praecantabitis
|
ihr werdet segnen |
| 3. Person Plural |
praecantabunt
|
sie werden segnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantabor
|
ich werde gesegnet werden |
| 2. Person Singular |
praecantaberis praecantabere
|
du wirst gesegnet werden |
| 3. Person Singular |
praecantabitur
|
er/sie/es wird gesegnet werden |
| 1. Person Plural |
praecantabimur
|
wir werden gesegnet werden |
| 2. Person Plural |
praecantabimini
|
ihr werdet gesegnet werden |
| 3. Person Plural |
praecantabuntur
|
sie werden gesegnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantavi
|
ich habe gesegnet |
| 2. Person Singular |
praecantavisti
|
du hast gesegnet |
| 3. Person Singular |
praecantavit
|
er/sie/es hat gesegnet |
| 1. Person Plural |
praecantavimus
|
wir haben gesegnet |
| 2. Person Plural |
praecantavistis
|
ihr habt gesegnet |
| 3. Person Plural |
praecantaverunt praecantavere
|
sie haben gesegnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus sum
|
ich bin gesegnet worden |
| 2. Person Singular |
praecantatus es
|
du bist gesegnet worden |
| 3. Person Singular |
praecantatus est
|
er/sie/es ist gesegnet worden |
| 1. Person Plural |
praecantati sumus
|
wir sind gesegnet worden |
| 2. Person Plural |
praecantati estis
|
ihr seid gesegnet worden |
| 3. Person Plural |
praecantati sunt
|
sie sind gesegnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantaverim
|
ich habe gesegnet |
| 2. Person Singular |
praecantaveris
|
du habest gesegnet |
| 3. Person Singular |
praecantaverit
|
er/sie/es habe gesegnet |
| 1. Person Plural |
praecantaverimus
|
wir haben gesegnet |
| 2. Person Plural |
praecantaveritis
|
ihr habet gesegnet |
| 3. Person Plural |
praecantaverint
|
sie haben gesegnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus sim
|
ich sei gesegnet worden |
| 2. Person Singular |
praecantatus sis
|
du seiest gesegnet worden |
| 3. Person Singular |
praecantatus sit
|
er/sie/es sei gesegnet worden |
| 1. Person Plural |
praecantati simus
|
wir seien gesegnet worden |
| 2. Person Plural |
praecantati sitis
|
ihr seiet gesegnet worden |
| 3. Person Plural |
praecantati sint
|
sie seien gesegnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantaveram
|
ich hatte gesegnet |
| 2. Person Singular |
praecantaveras
|
du hattest gesegnet |
| 3. Person Singular |
praecantaverat
|
er/sie/es hatte gesegnet |
| 1. Person Plural |
praecantaveramus
|
wir hatten gesegnet |
| 2. Person Plural |
praecantaveratis
|
ihr hattet gesegnet |
| 3. Person Plural |
praecantaverant
|
sie hatten gesegnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus eram
|
ich war gesegnet worden |
| 2. Person Singular |
praecantatus eras
|
du warst gesegnet worden |
| 3. Person Singular |
praecantatus erat
|
er/sie/es war gesegnet worden |
| 1. Person Plural |
praecantati eramus
|
wir waren gesegnet worden |
| 2. Person Plural |
praecantati eratis
|
ihr wart gesegnet worden |
| 3. Person Plural |
praecantati erant
|
sie waren gesegnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantavissem
|
ich hätte gesegnet |
| 2. Person Singular |
praecantavisses
|
du hättest gesegnet |
| 3. Person Singular |
praecantavisset
|
er/sie/es hätte gesegnet |
| 1. Person Plural |
praecantavissemus
|
wir hätten gesegnet |
| 2. Person Plural |
praecantavissetis
|
ihr hättet gesegnet |
| 3. Person Plural |
praecantavissent
|
sie hätten gesegnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus essem
|
ich wäre gesegnet worden |
| 2. Person Singular |
praecantatus esses
|
du wärest gesegnet worden |
| 3. Person Singular |
praecantatus esset
|
er/sie/es wäre gesegnet worden |
| 1. Person Plural |
praecantati essemus
|
wir wären gesegnet worden |
| 2. Person Plural |
praecantati essetis
|
ihr wäret gesegnet worden |
| 3. Person Plural |
praecantati essent
|
sie wären gesegnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantavero
|
ich werde gesegnet haben |
| 2. Person Singular |
praecantaveris
|
du wirst gesegnet haben |
| 3. Person Singular |
praecantaverit
|
er/sie/es wird gesegnet haben |
| 1. Person Plural |
praecantaverimus
|
wir werden gesegnet haben |
| 2. Person Plural |
praecantaveritis
|
ihr werdet gesegnet haben |
| 3. Person Plural |
praecantaverint
|
sie werden gesegnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecantatus ero
|
ich werde gesegnet worden sein |
| 2. Person Singular |
praecantatus eris
|
du wirst gesegnet worden sein |
| 3. Person Singular |
praecantatus erit
|
er/sie/es wird gesegnet worden sein |
| 1. Person Plural |
praecantati erimus
|
wir werden gesegnet worden sein |
| 2. Person Plural |
praecantati eritis
|
ihr werdet gesegnet worden sein |
| 3. Person Plural |
praecantati erunt
|
sie werden gesegnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praecantare
|
segnen |
| Vorzeitigkeit |
praecantavisse
|
gesegnet haben |
| Nachzeitigkeit |
praecantaturum esse
|
segnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praecantari praecantarier
|
gesegnet werden |
| Vorzeitigkeit |
praecantatum esse
|
gesegnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praecantatum iri
|
künftig gesegnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praecanta
|
segne! |
| 2. Person Plural |
praecantate
|
segnet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praecantato
|
| 3. Person Singular |
praecantato
|
| 2. Person Plural |
praecantatote
|
| 3. Person Plural |
praecantanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praecantare
|
das Segnen |
| Genitiv |
praecantandi
|
des Segnens |
| Dativ |
praecantando
|
dem Segnen |
| Akkusativ |
praecantandum
|
das Segnen |
| Ablativ |
praecantando
|
durch das Segnen |
| Vokativ |
praecantande
|
Segnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecantandus
|
praecantanda
|
praecantandum
|
| Genitiv |
praecantandi
|
praecantandae
|
praecantandi
|
| Dativ |
praecantando
|
praecantandae
|
praecantando
|
| Akkusativ |
praecantandum
|
praecantandam
|
praecantandum
|
| Ablativ |
praecantando
|
praecantanda
|
praecantando
|
| Vokativ |
praecantande
|
praecantanda
|
praecantandum
|
Plural
| Nominativ |
praecantandi
|
praecantandae
|
praecantanda
|
| Genitiv |
praecantandorum
|
praecantandarum
|
praecantandorum
|
| Dativ |
praecantandis
|
praecantandis
|
praecantandis
|
| Akkusativ |
praecantandos
|
praecantandas
|
praecantanda
|
| Ablativ |
praecantandis
|
praecantandis
|
praecantandis
|
| Vokativ |
praecantandi
|
praecantandae
|
praecantanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecantans
|
praecantans
|
praecantans
|
| Genitiv |
praecantantis
|
praecantantis
|
praecantantis
|
| Dativ |
praecantanti
|
praecantanti
|
praecantanti
|
| Akkusativ |
praecantantem
|
praecantantem
|
praecantans
|
| Ablativ |
praecantanti praecantante
|
praecantanti praecantante
|
praecantanti praecantante
|
| Vokativ |
praecantans
|
praecantans
|
praecantans
|
Plural
| Nominativ |
praecantantes
|
praecantantes
|
praecantantia
|
| Genitiv |
praecantantium praecantantum
|
praecantantium praecantantum
|
praecantantium praecantantum
|
| Dativ |
praecantantibus
|
praecantantibus
|
praecantantibus
|
| Akkusativ |
praecantantes
|
praecantantes
|
praecantantia
|
| Ablativ |
praecantantibus
|
praecantantibus
|
praecantantibus
|
| Vokativ |
praecantantes
|
praecantantes
|
praecantantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecantatus
|
praecantata
|
praecantatum
|
| Genitiv |
praecantati
|
praecantatae
|
praecantati
|
| Dativ |
praecantato
|
praecantatae
|
praecantato
|
| Akkusativ |
praecantatum
|
praecantatam
|
praecantatum
|
| Ablativ |
praecantato
|
praecantata
|
praecantato
|
| Vokativ |
praecantate
|
praecantata
|
praecantatum
|
Plural
| Nominativ |
praecantati
|
praecantatae
|
praecantata
|
| Genitiv |
praecantatorum
|
praecantatarum
|
praecantatorum
|
| Dativ |
praecantatis
|
praecantatis
|
praecantatis
|
| Akkusativ |
praecantatos
|
praecantatas
|
praecantata
|
| Ablativ |
praecantatis
|
praecantatis
|
praecantatis
|
| Vokativ |
praecantati
|
praecantatae
|
praecantata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecantaturus
|
praecantatura
|
praecantaturum
|
| Genitiv |
praecantaturi
|
praecantaturae
|
praecantaturi
|
| Dativ |
praecantaturo
|
praecantaturae
|
praecantaturo
|
| Akkusativ |
praecantaturum
|
praecantaturam
|
praecantaturum
|
| Ablativ |
praecantaturo
|
praecantatura
|
praecantaturo
|
| Vokativ |
praecantature
|
praecantatura
|
praecantaturum
|
Plural
| Nominativ |
praecantaturi
|
praecantaturae
|
praecantatura
|
| Genitiv |
praecantaturorum
|
praecantaturarum
|
praecantaturorum
|
| Dativ |
praecantaturis
|
praecantaturis
|
praecantaturis
|
| Akkusativ |
praecantaturos
|
praecantaturas
|
praecantatura
|
| Ablativ |
praecantaturis
|
praecantaturis
|
praecantaturis
|
| Vokativ |
praecantaturi
|
praecantaturae
|
praecantatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praecantatum
|
praecantatu
|