Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
praecavere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
praecautus auch noch Formen von:
praecautus (Adjektiv)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
abzuwenden suchen
gebrauchen
sich hüten (vor), vorsichtig sein
sorgen
verhüten
vorbeugen
Vorsichtsmaßregeln treffen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveo
2. Person Singular
praecaves
3. Person Singular
praecavet
1. Person Plural
praecavemus
2. Person Plural
praecavetis
3. Person Plural
praecavent
Passiv
1. Person Singular
praecaveor
2. Person Singular
praecaveris praecavere
3. Person Singular
praecavetur
1. Person Plural
praecavemur
2. Person Plural
praecavemini
3. Person Plural
praecaventur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaveam
2. Person Singular
praecaveas
3. Person Singular
praecaveat
1. Person Plural
praecaveamus
2. Person Plural
praecaveatis
3. Person Plural
praecaveant
Passiv
1. Person Singular
praecavear
2. Person Singular
praecavearis praecaveare
3. Person Singular
praecaveatur
1. Person Plural
praecaveamur
2. Person Plural
praecaveamini
3. Person Plural
praecaveantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavebam
2. Person Singular
praecavebas
3. Person Singular
praecavebat
1. Person Plural
praecavebamus
2. Person Plural
praecavebatis
3. Person Plural
praecavebant
Passiv
1. Person Singular
praecavebar
2. Person Singular
praecavebaris praecavebare
3. Person Singular
praecavebatur
1. Person Plural
praecavebamur
2. Person Plural
praecavebamini
3. Person Plural
praecavebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverem
2. Person Singular
praecaveres
3. Person Singular
praecaveret
1. Person Plural
praecaveremus
2. Person Plural
praecaveretis
3. Person Plural
praecaverent
Passiv
1. Person Singular
praecaverer
2. Person Singular
praecavereris praecaverere
3. Person Singular
praecaveretur
1. Person Plural
praecaveremur
2. Person Plural
praecaveremini
3. Person Plural
praecaverentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praecavebo
2. Person Singular
praecavebis
3. Person Singular
praecavebit
1. Person Plural
praecavebimus
2. Person Plural
praecavebitis
3. Person Plural
praecavebunt
Passiv
1. Person Singular
praecavebor
2. Person Singular
praecaveberis praecavebere
3. Person Singular
praecavebitur
1. Person Plural
praecavebimur
2. Person Plural
praecavebimini
3. Person Plural
praecavebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavi
2. Person Singular
praecavisti
3. Person Singular
praecavit
1. Person Plural
praecavimus
2. Person Plural
praecavistis
3. Person Plural
praecaverunt praecavere
Passiv
1. Person Singular
praecautus sum
2. Person Singular
praecautus es
3. Person Singular
praecautus est
1. Person Plural
praecauti sumus
2. Person Plural
praecauti estis
3. Person Plural
praecauti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverim
2. Person Singular
praecaveris
3. Person Singular
praecaverit
1. Person Plural
praecaverimus
2. Person Plural
praecaveritis
3. Person Plural
praecaverint
Passiv
1. Person Singular
praecautus sim
2. Person Singular
praecautus sis
3. Person Singular
praecautus sit
1. Person Plural
praecauti simus
2. Person Plural
praecauti sitis
3. Person Plural
praecauti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveram
2. Person Singular
praecaveras
3. Person Singular
praecaverat
1. Person Plural
praecaveramus
2. Person Plural
praecaveratis
3. Person Plural
praecaverant
Passiv
1. Person Singular
praecautus eram
2. Person Singular
praecautus eras
3. Person Singular
praecautus erat
1. Person Plural
praecauti eramus
2. Person Plural
praecauti eratis
3. Person Plural
praecauti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecavissem
2. Person Singular
praecavisses
3. Person Singular
praecavisset
1. Person Plural
praecavissemus
2. Person Plural
praecavissetis
3. Person Plural
praecavissent
Passiv
1. Person Singular
praecautus essem
2. Person Singular
praecautus esses
3. Person Singular
praecautus esset
1. Person Plural
praecauti essemus
2. Person Plural
praecauti essetis
3. Person Plural
praecauti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praecavero
2. Person Singular
praecaveris
3. Person Singular
praecaverit
1. Person Plural
praecaverimus
2. Person Plural
praecaveritis
3. Person Plural
praecaverint
Passiv
1. Person Singular
praecautus ero
2. Person Singular
praecautus eris
3. Person Singular
praecautus erit
1. Person Plural
praecauti erimus
2. Person Plural
praecauti eritis
3. Person Plural
praecauti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praecavere
Vorzeitigkeit
praecavisse
Nachzeitigkeit
praecauturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praecaveri praecaverier
Vorzeitigkeit
praecautum esse
Nachzeitigkeit
praecautum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praecave
!
2. Person Plural
praecavete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praecaveto
3. Person Singular
praecaveto
2. Person Plural
praecavetote
3. Person Plural
praecavento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praecavere
Genitiv
praecavendi
Dativ
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
Ablativ
praecavendo
Vokativ
praecavende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavendus
praecavenda
praecavendum
Genitiv
praecavendi
praecavendae
praecavendi
Dativ
praecavendo
praecavendae
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
praecavendam
praecavendum
Ablativ
praecavendo
praecavenda
praecavendo
Vokativ
praecavende
praecavenda
praecavendum
Plural
Nominativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Genitiv
praecavendorum
praecavendarum
praecavendorum
Dativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Akkusativ
praecavendos
praecavendas
praecavenda
Ablativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Vokativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavens
praecavens
praecavens
Genitiv
praecaventis
praecaventis
praecaventis
Dativ
praecaventi
praecaventi
praecaventi
Akkusativ
praecaventem
praecaventem
praecavens
Ablativ
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
Vokativ
praecavens
praecavens
praecavens
Plural
Nominativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Genitiv
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
Dativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Akkusativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Ablativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Vokativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecautus
praecauta
praecautum
Genitiv
praecauti
praecautae
praecauti
Dativ
praecauto
praecautae
praecauto
Akkusativ
praecautum
praecautam
praecautum
Ablativ
praecauto
praecauta
praecauto
Vokativ
praecaute
praecauta
praecautum
Plural
Nominativ
praecauti
praecautae
praecauta
Genitiv
praecautorum
praecautarum
praecautorum
Dativ
praecautis
praecautis
praecautis
Akkusativ
praecautos
praecautas
praecauta
Ablativ
praecautis
praecautis
praecautis
Vokativ
praecauti
praecautae
praecauta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecauturus
praecautura
praecauturum
Genitiv
praecauturi
praecauturae
praecauturi
Dativ
praecauturo
praecauturae
praecauturo
Akkusativ
praecauturum
praecauturam
praecauturum
Ablativ
praecauturo
praecautura
praecauturo
Vokativ
praecauture
praecautura
praecauturum
Plural
Nominativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Genitiv
praecauturorum
praecauturarum
praecauturorum
Dativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Akkusativ
praecauturos
praecauturas
praecautura
Ablativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Vokativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Supina
Supin I
Supin II
praecautum
praecautu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveo
ich gebrauche
2. Person Singular
praecaves
du gebrauchst
3. Person Singular
praecavet
er/sie/es gebraucht
1. Person Plural
praecavemus
wir gebrauchen
2. Person Plural
praecavetis
ihr gebraucht
3. Person Plural
praecavent
sie gebrauchen
Passiv
1. Person Singular
praecaveor
ich werde gebraucht
2. Person Singular
praecaveris praecavere
du wirst gebraucht
3. Person Singular
praecavetur
er/sie/es wird gebraucht
1. Person Plural
praecavemur
wir werden gebraucht
2. Person Plural
praecavemini
ihr werdet gebraucht
3. Person Plural
praecaventur
sie werden gebraucht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaveam
ich gebrauche
2. Person Singular
praecaveas
du gebrauchest
3. Person Singular
praecaveat
er/sie/es gebrauche
1. Person Plural
praecaveamus
wir gebrauchen
2. Person Plural
praecaveatis
ihr gebrauchet
3. Person Plural
praecaveant
sie gebrauchen
Passiv
1. Person Singular
praecavear
ich werde gebraucht
2. Person Singular
praecavearis praecaveare
du werdest gebraucht
3. Person Singular
praecaveatur
er/sie/es werde gebraucht
1. Person Plural
praecaveamur
wir werden gebraucht
2. Person Plural
praecaveamini
ihr werdet gebraucht
3. Person Plural
praecaveantur
sie werden gebraucht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavebam
ich gebrauchte
2. Person Singular
praecavebas
du gebrauchtest
3. Person Singular
praecavebat
er/sie/es gebrauchte
1. Person Plural
praecavebamus
wir gebrauchten
2. Person Plural
praecavebatis
ihr gebrauchtet
3. Person Plural
praecavebant
sie gebrauchten
Passiv
1. Person Singular
praecavebar
ich wurde gebraucht
2. Person Singular
praecavebaris praecavebare
du wurdest gebraucht
3. Person Singular
praecavebatur
er/sie/es wurde gebraucht
1. Person Plural
praecavebamur
wir wurden gebraucht
2. Person Plural
praecavebamini
ihr wurdet gebraucht
3. Person Plural
praecavebantur
sie wurden gebraucht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverem
ich gebrauchte
2. Person Singular
praecaveres
du gebrauchtest
3. Person Singular
praecaveret
er/sie/es gebrauchte
1. Person Plural
praecaveremus
wir gebrauchten
2. Person Plural
praecaveretis
ihr gebrauchtet
3. Person Plural
praecaverent
sie gebrauchten
Passiv
1. Person Singular
praecaverer
ich würde gebraucht
2. Person Singular
praecavereris praecaverere
du würdest gebraucht
3. Person Singular
praecaveretur
er/sie/es würde gebraucht
1. Person Plural
praecaveremur
wir würden gebraucht
2. Person Plural
praecaveremini
ihr würdet gebraucht
3. Person Plural
praecaverentur
sie würden gebraucht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praecavebo
ich werde gebrauchen
2. Person Singular
praecavebis
du wirst gebrauchen
3. Person Singular
praecavebit
er/sie/es wird gebrauchen
1. Person Plural
praecavebimus
wir werden gebrauchen
2. Person Plural
praecavebitis
ihr werdet gebrauchen
3. Person Plural
praecavebunt
sie werden gebrauchen
Passiv
1. Person Singular
praecavebor
ich werde gebraucht werden
2. Person Singular
praecaveberis praecavebere
du wirst gebraucht werden
3. Person Singular
praecavebitur
er/sie/es wird gebraucht werden
1. Person Plural
praecavebimur
wir werden gebraucht werden
2. Person Plural
praecavebimini
ihr werdet gebraucht werden
3. Person Plural
praecavebuntur
sie werden gebraucht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavi
ich habe gebraucht
2. Person Singular
praecavisti
du hast gebraucht
3. Person Singular
praecavit
er/sie/es hat gebraucht
1. Person Plural
praecavimus
wir haben gebraucht
2. Person Plural
praecavistis
ihr habt gebraucht
3. Person Plural
praecaverunt praecavere
sie haben gebraucht
Passiv
1. Person Singular
praecautus sum
ich bin gebraucht worden
2. Person Singular
praecautus es
du bist gebraucht worden
3. Person Singular
praecautus est
er/sie/es ist gebraucht worden
1. Person Plural
praecauti sumus
wir sind gebraucht worden
2. Person Plural
praecauti estis
ihr seid gebraucht worden
3. Person Plural
praecauti sunt
sie sind gebraucht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverim
ich habe gebraucht
2. Person Singular
praecaveris
du habest gebraucht
3. Person Singular
praecaverit
er/sie/es habe gebraucht
1. Person Plural
praecaverimus
wir haben gebraucht
2. Person Plural
praecaveritis
ihr habet gebraucht
3. Person Plural
praecaverint
sie haben gebraucht
Passiv
1. Person Singular
praecautus sim
ich sei gebraucht worden
2. Person Singular
praecautus sis
du seiest gebraucht worden
3. Person Singular
praecautus sit
er/sie/es sei gebraucht worden
1. Person Plural
praecauti simus
wir seien gebraucht worden
2. Person Plural
praecauti sitis
ihr seiet gebraucht worden
3. Person Plural
praecauti sint
sie seien gebraucht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveram
ich hatte gebraucht
2. Person Singular
praecaveras
du hattest gebraucht
3. Person Singular
praecaverat
er/sie/es hatte gebraucht
1. Person Plural
praecaveramus
wir hatten gebraucht
2. Person Plural
praecaveratis
ihr hattet gebraucht
3. Person Plural
praecaverant
sie hatten gebraucht
Passiv
1. Person Singular
praecautus eram
ich war gebraucht worden
2. Person Singular
praecautus eras
du warst gebraucht worden
3. Person Singular
praecautus erat
er/sie/es war gebraucht worden
1. Person Plural
praecauti eramus
wir waren gebraucht worden
2. Person Plural
praecauti eratis
ihr wart gebraucht worden
3. Person Plural
praecauti erant
sie waren gebraucht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecavissem
ich hätte gebraucht
2. Person Singular
praecavisses
du hättest gebraucht
3. Person Singular
praecavisset
er/sie/es hätte gebraucht
1. Person Plural
praecavissemus
wir hätten gebraucht
2. Person Plural
praecavissetis
ihr hättet gebraucht
3. Person Plural
praecavissent
sie hätten gebraucht
Passiv
1. Person Singular
praecautus essem
ich wäre gebraucht worden
2. Person Singular
praecautus esses
du wärest gebraucht worden
3. Person Singular
praecautus esset
er/sie/es wäre gebraucht worden
1. Person Plural
praecauti essemus
wir wären gebraucht worden
2. Person Plural
praecauti essetis
ihr wäret gebraucht worden
3. Person Plural
praecauti essent
sie wären gebraucht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praecavero
ich werde gebraucht haben
2. Person Singular
praecaveris
du wirst gebraucht haben
3. Person Singular
praecaverit
er/sie/es wird gebraucht haben
1. Person Plural
praecaverimus
wir werden gebraucht haben
2. Person Plural
praecaveritis
ihr werdet gebraucht haben
3. Person Plural
praecaverint
sie werden gebraucht haben
Passiv
1. Person Singular
praecautus ero
ich werde gebraucht worden sein
2. Person Singular
praecautus eris
du wirst gebraucht worden sein
3. Person Singular
praecautus erit
er/sie/es wird gebraucht worden sein
1. Person Plural
praecauti erimus
wir werden gebraucht worden sein
2. Person Plural
praecauti eritis
ihr werdet gebraucht worden sein
3. Person Plural
praecauti erunt
sie werden gebraucht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praecavere
gebrauchen
Vorzeitigkeit
praecavisse
gebraucht haben
Nachzeitigkeit
praecauturum esse
gebrauchen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praecaveri praecaverier
gebraucht werden
Vorzeitigkeit
praecautum esse
gebraucht worden sein
Nachzeitigkeit
praecautum iri
künftig gebraucht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praecave
gebrauche; gebrauch!
2. Person Plural
praecavete
gebraucht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praecaveto
3. Person Singular
praecaveto
2. Person Plural
praecavetote
3. Person Plural
praecavento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praecavere
das Gebrauchen
Genitiv
praecavendi
des Gebrauchens
Dativ
praecavendo
dem Gebrauchen
Akkusativ
praecavendum
das Gebrauchen
Ablativ
praecavendo
durch das Gebrauchen
Vokativ
praecavende
Gebrauchen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavendus
praecavenda
praecavendum
Genitiv
praecavendi
praecavendae
praecavendi
Dativ
praecavendo
praecavendae
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
praecavendam
praecavendum
Ablativ
praecavendo
praecavenda
praecavendo
Vokativ
praecavende
praecavenda
praecavendum
Plural
Nominativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Genitiv
praecavendorum
praecavendarum
praecavendorum
Dativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Akkusativ
praecavendos
praecavendas
praecavenda
Ablativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Vokativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavens
praecavens
praecavens
Genitiv
praecaventis
praecaventis
praecaventis
Dativ
praecaventi
praecaventi
praecaventi
Akkusativ
praecaventem
praecaventem
praecavens
Ablativ
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
Vokativ
praecavens
praecavens
praecavens
Plural
Nominativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Genitiv
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
Dativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Akkusativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Ablativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Vokativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecautus
praecauta
praecautum
Genitiv
praecauti
praecautae
praecauti
Dativ
praecauto
praecautae
praecauto
Akkusativ
praecautum
praecautam
praecautum
Ablativ
praecauto
praecauta
praecauto
Vokativ
praecaute
praecauta
praecautum
Plural
Nominativ
praecauti
praecautae
praecauta
Genitiv
praecautorum
praecautarum
praecautorum
Dativ
praecautis
praecautis
praecautis
Akkusativ
praecautos
praecautas
praecauta
Ablativ
praecautis
praecautis
praecautis
Vokativ
praecauti
praecautae
praecauta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecauturus
praecautura
praecauturum
Genitiv
praecauturi
praecauturae
praecauturi
Dativ
praecauturo
praecauturae
praecauturo
Akkusativ
praecauturum
praecauturam
praecauturum
Ablativ
praecauturo
praecautura
praecauturo
Vokativ
praecauture
praecautura
praecauturum
Plural
Nominativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Genitiv
praecauturorum
praecauturarum
praecauturorum
Dativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Akkusativ
praecauturos
praecauturas
praecautura
Ablativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Vokativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Supina
Supin I
Supin II
praecautum
praecautu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveo
2. Person Singular
praecaves
3. Person Singular
praecavet
1. Person Plural
praecavemus
2. Person Plural
praecavetis
3. Person Plural
praecavent
Passiv
1. Person Singular
praecaveor
2. Person Singular
praecaveris praecavere
3. Person Singular
praecavetur
1. Person Plural
praecavemur
2. Person Plural
praecavemini
3. Person Plural
praecaventur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaveam
2. Person Singular
praecaveas
3. Person Singular
praecaveat
1. Person Plural
praecaveamus
2. Person Plural
praecaveatis
3. Person Plural
praecaveant
Passiv
1. Person Singular
praecavear
2. Person Singular
praecavearis praecaveare
3. Person Singular
praecaveatur
1. Person Plural
praecaveamur
2. Person Plural
praecaveamini
3. Person Plural
praecaveantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavebam
2. Person Singular
praecavebas
3. Person Singular
praecavebat
1. Person Plural
praecavebamus
2. Person Plural
praecavebatis
3. Person Plural
praecavebant
Passiv
1. Person Singular
praecavebar
2. Person Singular
praecavebaris praecavebare
3. Person Singular
praecavebatur
1. Person Plural
praecavebamur
2. Person Plural
praecavebamini
3. Person Plural
praecavebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverem
2. Person Singular
praecaveres
3. Person Singular
praecaveret
1. Person Plural
praecaveremus
2. Person Plural
praecaveretis
3. Person Plural
praecaverent
Passiv
1. Person Singular
praecaverer
2. Person Singular
praecavereris praecaverere
3. Person Singular
praecaveretur
1. Person Plural
praecaveremur
2. Person Plural
praecaveremini
3. Person Plural
praecaverentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praecavebo
2. Person Singular
praecavebis
3. Person Singular
praecavebit
1. Person Plural
praecavebimus
2. Person Plural
praecavebitis
3. Person Plural
praecavebunt
Passiv
1. Person Singular
praecavebor
2. Person Singular
praecaveberis praecavebere
3. Person Singular
praecavebitur
1. Person Plural
praecavebimur
2. Person Plural
praecavebimini
3. Person Plural
praecavebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavi
2. Person Singular
praecavisti
3. Person Singular
praecavit
1. Person Plural
praecavimus
2. Person Plural
praecavistis
3. Person Plural
praecaverunt praecavere
Passiv
1. Person Singular
praecautus sum
2. Person Singular
praecautus es
3. Person Singular
praecautus est
1. Person Plural
praecauti sumus
2. Person Plural
praecauti estis
3. Person Plural
praecauti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverim
2. Person Singular
praecaveris
3. Person Singular
praecaverit
1. Person Plural
praecaverimus
2. Person Plural
praecaveritis
3. Person Plural
praecaverint
Passiv
1. Person Singular
praecautus sim
2. Person Singular
praecautus sis
3. Person Singular
praecautus sit
1. Person Plural
praecauti simus
2. Person Plural
praecauti sitis
3. Person Plural
praecauti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveram
2. Person Singular
praecaveras
3. Person Singular
praecaverat
1. Person Plural
praecaveramus
2. Person Plural
praecaveratis
3. Person Plural
praecaverant
Passiv
1. Person Singular
praecautus eram
2. Person Singular
praecautus eras
3. Person Singular
praecautus erat
1. Person Plural
praecauti eramus
2. Person Plural
praecauti eratis
3. Person Plural
praecauti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecavissem
2. Person Singular
praecavisses
3. Person Singular
praecavisset
1. Person Plural
praecavissemus
2. Person Plural
praecavissetis
3. Person Plural
praecavissent
Passiv
1. Person Singular
praecautus essem
2. Person Singular
praecautus esses
3. Person Singular
praecautus esset
1. Person Plural
praecauti essemus
2. Person Plural
praecauti essetis
3. Person Plural
praecauti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praecavero
2. Person Singular
praecaveris
3. Person Singular
praecaverit
1. Person Plural
praecaverimus
2. Person Plural
praecaveritis
3. Person Plural
praecaverint
Passiv
1. Person Singular
praecautus ero
2. Person Singular
praecautus eris
3. Person Singular
praecautus erit
1. Person Plural
praecauti erimus
2. Person Plural
praecauti eritis
3. Person Plural
praecauti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praecavere
Vorzeitigkeit
praecavisse
Nachzeitigkeit
praecauturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praecaveri praecaverier
Vorzeitigkeit
praecautum esse
Nachzeitigkeit
praecautum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praecave
!
2. Person Plural
praecavete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praecaveto
3. Person Singular
praecaveto
2. Person Plural
praecavetote
3. Person Plural
praecavento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praecavere
Genitiv
praecavendi
Dativ
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
Ablativ
praecavendo
Vokativ
praecavende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavendus
praecavenda
praecavendum
Genitiv
praecavendi
praecavendae
praecavendi
Dativ
praecavendo
praecavendae
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
praecavendam
praecavendum
Ablativ
praecavendo
praecavenda
praecavendo
Vokativ
praecavende
praecavenda
praecavendum
Plural
Nominativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Genitiv
praecavendorum
praecavendarum
praecavendorum
Dativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Akkusativ
praecavendos
praecavendas
praecavenda
Ablativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Vokativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavens
praecavens
praecavens
Genitiv
praecaventis
praecaventis
praecaventis
Dativ
praecaventi
praecaventi
praecaventi
Akkusativ
praecaventem
praecaventem
praecavens
Ablativ
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
Vokativ
praecavens
praecavens
praecavens
Plural
Nominativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Genitiv
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
Dativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Akkusativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Ablativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Vokativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecautus
praecauta
praecautum
Genitiv
praecauti
praecautae
praecauti
Dativ
praecauto
praecautae
praecauto
Akkusativ
praecautum
praecautam
praecautum
Ablativ
praecauto
praecauta
praecauto
Vokativ
praecaute
praecauta
praecautum
Plural
Nominativ
praecauti
praecautae
praecauta
Genitiv
praecautorum
praecautarum
praecautorum
Dativ
praecautis
praecautis
praecautis
Akkusativ
praecautos
praecautas
praecauta
Ablativ
praecautis
praecautis
praecautis
Vokativ
praecauti
praecautae
praecauta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecauturus
praecautura
praecauturum
Genitiv
praecauturi
praecauturae
praecauturi
Dativ
praecauturo
praecauturae
praecauturo
Akkusativ
praecauturum
praecauturam
praecauturum
Ablativ
praecauturo
praecautura
praecauturo
Vokativ
praecauture
praecautura
praecauturum
Plural
Nominativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Genitiv
praecauturorum
praecauturarum
praecauturorum
Dativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Akkusativ
praecauturos
praecauturas
praecautura
Ablativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Vokativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Supina
Supin I
Supin II
praecautum
praecautu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveo
ich sorge mich
2. Person Singular
praecaves
du sorgst dich
3. Person Singular
praecavet
er/sie/es sorgt sich
1. Person Plural
praecavemus
wir sorgen uns
2. Person Plural
praecavetis
ihr sorgt euch
3. Person Plural
praecavent
sie sorgen sich
Passiv
1. Person Singular
praecaveor
2. Person Singular
praecaveris praecavere
3. Person Singular
praecavetur
1. Person Plural
praecavemur
2. Person Plural
praecavemini
3. Person Plural
praecaventur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaveam
ich sorge mich
2. Person Singular
praecaveas
du sorgest dich
3. Person Singular
praecaveat
er/sie/es sorge sich
1. Person Plural
praecaveamus
wir sorgen uns
2. Person Plural
praecaveatis
ihr sorget euch
3. Person Plural
praecaveant
sie sorgen sich
Passiv
1. Person Singular
praecavear
2. Person Singular
praecavearis praecaveare
3. Person Singular
praecaveatur
1. Person Plural
praecaveamur
2. Person Plural
praecaveamini
3. Person Plural
praecaveantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavebam
ich sorgte mich
2. Person Singular
praecavebas
du sorgtest dich
3. Person Singular
praecavebat
er/sie/es sorgte sich
1. Person Plural
praecavebamus
wir sorgten uns
2. Person Plural
praecavebatis
ihr sorgtet euch
3. Person Plural
praecavebant
sie sorgten sich
Passiv
1. Person Singular
praecavebar
2. Person Singular
praecavebaris praecavebare
3. Person Singular
praecavebatur
1. Person Plural
praecavebamur
2. Person Plural
praecavebamini
3. Person Plural
praecavebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverem
ich sorgte mich
2. Person Singular
praecaveres
du sorgtest dich
3. Person Singular
praecaveret
er/sie/es sorgte sich
1. Person Plural
praecaveremus
wir sorgten uns
2. Person Plural
praecaveretis
ihr sorgtet euch
3. Person Plural
praecaverent
sie sorgten sich
Passiv
1. Person Singular
praecaverer
2. Person Singular
praecavereris praecaverere
3. Person Singular
praecaveretur
1. Person Plural
praecaveremur
2. Person Plural
praecaveremini
3. Person Plural
praecaverentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praecavebo
ich werde mich sorgen
2. Person Singular
praecavebis
du wirst dich sorgen
3. Person Singular
praecavebit
er/sie/es wird sich sorgen
1. Person Plural
praecavebimus
wir werden uns sorgen
2. Person Plural
praecavebitis
ihr werdet euch sorgen
3. Person Plural
praecavebunt
sie werden sich sorgen
Passiv
1. Person Singular
praecavebor
2. Person Singular
praecaveberis praecavebere
3. Person Singular
praecavebitur
1. Person Plural
praecavebimur
2. Person Plural
praecavebimini
3. Person Plural
praecavebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavi
ich habe mich gesorgt
2. Person Singular
praecavisti
du hast dich gesorgt
3. Person Singular
praecavit
er/sie/es hat sich gesorgt
1. Person Plural
praecavimus
wir haben uns gesorgt
2. Person Plural
praecavistis
ihr habt euch gesorgt
3. Person Plural
praecaverunt praecavere
sie haben sich gesorgt
Passiv
1. Person Singular
praecautus sum
2. Person Singular
praecautus es
3. Person Singular
praecautus est
1. Person Plural
praecauti sumus
2. Person Plural
praecauti estis
3. Person Plural
praecauti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverim
ich habe mich gesorgt
2. Person Singular
praecaveris
du habest dich gesorgt
3. Person Singular
praecaverit
er/sie/es habe sich gesorgt
1. Person Plural
praecaverimus
wir haben uns gesorgt
2. Person Plural
praecaveritis
ihr habet euch gesorgt
3. Person Plural
praecaverint
sie haben sich gesorgt
Passiv
1. Person Singular
praecautus sim
2. Person Singular
praecautus sis
3. Person Singular
praecautus sit
1. Person Plural
praecauti simus
2. Person Plural
praecauti sitis
3. Person Plural
praecauti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveram
ich hatte mich gesorgt
2. Person Singular
praecaveras
du hattest dich gesorgt
3. Person Singular
praecaverat
er/sie/es hatte sich gesorgt
1. Person Plural
praecaveramus
wir hatten uns gesorgt
2. Person Plural
praecaveratis
ihr hattet euch gesorgt
3. Person Plural
praecaverant
sie hatten sich gesorgt
Passiv
1. Person Singular
praecautus eram
2. Person Singular
praecautus eras
3. Person Singular
praecautus erat
1. Person Plural
praecauti eramus
2. Person Plural
praecauti eratis
3. Person Plural
praecauti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecavissem
ich hätte mich gesorgt
2. Person Singular
praecavisses
du hättest dich gesorgt
3. Person Singular
praecavisset
er/sie/es hätte sich gesorgt
1. Person Plural
praecavissemus
wir hätten uns gesorgt
2. Person Plural
praecavissetis
ihr hättet euch gesorgt
3. Person Plural
praecavissent
sie hätten sich gesorgt
Passiv
1. Person Singular
praecautus essem
2. Person Singular
praecautus esses
3. Person Singular
praecautus esset
1. Person Plural
praecauti essemus
2. Person Plural
praecauti essetis
3. Person Plural
praecauti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praecavero
ich werde mich gesorgt haben
2. Person Singular
praecaveris
du wirst dich gesorgt haben
3. Person Singular
praecaverit
er/sie/es wird sich gesorgt haben
1. Person Plural
praecaverimus
wir werden uns gesorgt haben
2. Person Plural
praecaveritis
ihr werdet euch gesorgt haben
3. Person Plural
praecaverint
sie werden sich gesorgt haben
Passiv
1. Person Singular
praecautus ero
2. Person Singular
praecautus eris
3. Person Singular
praecautus erit
1. Person Plural
praecauti erimus
2. Person Plural
praecauti eritis
3. Person Plural
praecauti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praecavere
sich sorgen
Vorzeitigkeit
praecavisse
sich gesorgt haben
Nachzeitigkeit
praecauturum esse
sich sorgen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praecaveri praecaverier
Vorzeitigkeit
praecautum esse
Nachzeitigkeit
praecautum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praecave
sorge dich; sorg dich!
2. Person Plural
praecavete
sorgt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praecaveto
3. Person Singular
praecaveto
2. Person Plural
praecavetote
3. Person Plural
praecavento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praecavere
das Sich sorgen
Genitiv
praecavendi
des Sich sorgens
Dativ
praecavendo
dem Sich sorgen
Akkusativ
praecavendum
das Sich sorgen
Ablativ
praecavendo
durch das Sich sorgen
Vokativ
praecavende
Sich sorgen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavendus
praecavenda
praecavendum
Genitiv
praecavendi
praecavendae
praecavendi
Dativ
praecavendo
praecavendae
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
praecavendam
praecavendum
Ablativ
praecavendo
praecavenda
praecavendo
Vokativ
praecavende
praecavenda
praecavendum
Plural
Nominativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Genitiv
praecavendorum
praecavendarum
praecavendorum
Dativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Akkusativ
praecavendos
praecavendas
praecavenda
Ablativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Vokativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavens
praecavens
praecavens
Genitiv
praecaventis
praecaventis
praecaventis
Dativ
praecaventi
praecaventi
praecaventi
Akkusativ
praecaventem
praecaventem
praecavens
Ablativ
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
Vokativ
praecavens
praecavens
praecavens
Plural
Nominativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Genitiv
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
Dativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Akkusativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Ablativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Vokativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecautus
praecauta
praecautum
Genitiv
praecauti
praecautae
praecauti
Dativ
praecauto
praecautae
praecauto
Akkusativ
praecautum
praecautam
praecautum
Ablativ
praecauto
praecauta
praecauto
Vokativ
praecaute
praecauta
praecautum
Plural
Nominativ
praecauti
praecautae
praecauta
Genitiv
praecautorum
praecautarum
praecautorum
Dativ
praecautis
praecautis
praecautis
Akkusativ
praecautos
praecautas
praecauta
Ablativ
praecautis
praecautis
praecautis
Vokativ
praecauti
praecautae
praecauta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecauturus
praecautura
praecauturum
Genitiv
praecauturi
praecauturae
praecauturi
Dativ
praecauturo
praecauturae
praecauturo
Akkusativ
praecauturum
praecauturam
praecauturum
Ablativ
praecauturo
praecautura
praecauturo
Vokativ
praecauture
praecautura
praecauturum
Plural
Nominativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Genitiv
praecauturorum
praecauturarum
praecauturorum
Dativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Akkusativ
praecauturos
praecauturas
praecautura
Ablativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Vokativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Supina
Supin I
Supin II
praecautum
praecautu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveo
ich verhüte
2. Person Singular
praecaves
du verhütest
3. Person Singular
praecavet
er/sie/es verhütet
1. Person Plural
praecavemus
wir verhüten
2. Person Plural
praecavetis
ihr verhütet
3. Person Plural
praecavent
sie verhüten
Passiv
1. Person Singular
praecaveor
ich werde verhütet
2. Person Singular
praecaveris praecavere
du wirst verhütet
3. Person Singular
praecavetur
er/sie/es wird verhütet
1. Person Plural
praecavemur
wir werden verhütet
2. Person Plural
praecavemini
ihr werdet verhütet
3. Person Plural
praecaventur
sie werden verhütet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaveam
ich verhüte
2. Person Singular
praecaveas
du verhütest
3. Person Singular
praecaveat
er/sie/es verhüte
1. Person Plural
praecaveamus
wir verhüten
2. Person Plural
praecaveatis
ihr verhütet
3. Person Plural
praecaveant
sie verhüten
Passiv
1. Person Singular
praecavear
ich werde verhütet
2. Person Singular
praecavearis praecaveare
du werdest verhütet
3. Person Singular
praecaveatur
er/sie/es werde verhütet
1. Person Plural
praecaveamur
wir werden verhütet
2. Person Plural
praecaveamini
ihr werdet verhütet
3. Person Plural
praecaveantur
sie werden verhütet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavebam
ich verhütete
2. Person Singular
praecavebas
du verhütetest
3. Person Singular
praecavebat
er/sie/es verhütete
1. Person Plural
praecavebamus
wir verhüteten
2. Person Plural
praecavebatis
ihr verhütetet
3. Person Plural
praecavebant
sie verhüteten
Passiv
1. Person Singular
praecavebar
ich wurde verhütet
2. Person Singular
praecavebaris praecavebare
du wurdest verhütet
3. Person Singular
praecavebatur
er/sie/es wurde verhütet
1. Person Plural
praecavebamur
wir wurden verhütet
2. Person Plural
praecavebamini
ihr wurdet verhütet
3. Person Plural
praecavebantur
sie wurden verhütet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverem
ich verhütete
2. Person Singular
praecaveres
du verhütetest
3. Person Singular
praecaveret
er/sie/es verhütete
1. Person Plural
praecaveremus
wir verhüteten
2. Person Plural
praecaveretis
ihr verhütetet
3. Person Plural
praecaverent
sie verhüteten
Passiv
1. Person Singular
praecaverer
ich würde verhütet
2. Person Singular
praecavereris praecaverere
du würdest verhütet
3. Person Singular
praecaveretur
er/sie/es würde verhütet
1. Person Plural
praecaveremur
wir würden verhütet
2. Person Plural
praecaveremini
ihr würdet verhütet
3. Person Plural
praecaverentur
sie würden verhütet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praecavebo
ich werde verhüten
2. Person Singular
praecavebis
du wirst verhüten
3. Person Singular
praecavebit
er/sie/es wird verhüten
1. Person Plural
praecavebimus
wir werden verhüten
2. Person Plural
praecavebitis
ihr werdet verhüten
3. Person Plural
praecavebunt
sie werden verhüten
Passiv
1. Person Singular
praecavebor
ich werde verhütet werden
2. Person Singular
praecaveberis praecavebere
du wirst verhütet werden
3. Person Singular
praecavebitur
er/sie/es wird verhütet werden
1. Person Plural
praecavebimur
wir werden verhütet werden
2. Person Plural
praecavebimini
ihr werdet verhütet werden
3. Person Plural
praecavebuntur
sie werden verhütet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavi
ich habe verhütet
2. Person Singular
praecavisti
du hast verhütet
3. Person Singular
praecavit
er/sie/es hat verhütet
1. Person Plural
praecavimus
wir haben verhütet
2. Person Plural
praecavistis
ihr habt verhütet
3. Person Plural
praecaverunt praecavere
sie haben verhütet
Passiv
1. Person Singular
praecautus sum
ich bin verhütet worden
2. Person Singular
praecautus es
du bist verhütet worden
3. Person Singular
praecautus est
er/sie/es ist verhütet worden
1. Person Plural
praecauti sumus
wir sind verhütet worden
2. Person Plural
praecauti estis
ihr seid verhütet worden
3. Person Plural
praecauti sunt
sie sind verhütet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverim
ich habe verhütet
2. Person Singular
praecaveris
du habest verhütet
3. Person Singular
praecaverit
er/sie/es habe verhütet
1. Person Plural
praecaverimus
wir haben verhütet
2. Person Plural
praecaveritis
ihr habet verhütet
3. Person Plural
praecaverint
sie haben verhütet
Passiv
1. Person Singular
praecautus sim
ich sei verhütet worden
2. Person Singular
praecautus sis
du seiest verhütet worden
3. Person Singular
praecautus sit
er/sie/es sei verhütet worden
1. Person Plural
praecauti simus
wir seien verhütet worden
2. Person Plural
praecauti sitis
ihr seiet verhütet worden
3. Person Plural
praecauti sint
sie seien verhütet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveram
ich hatte verhütet
2. Person Singular
praecaveras
du hattest verhütet
3. Person Singular
praecaverat
er/sie/es hatte verhütet
1. Person Plural
praecaveramus
wir hatten verhütet
2. Person Plural
praecaveratis
ihr hattet verhütet
3. Person Plural
praecaverant
sie hatten verhütet
Passiv
1. Person Singular
praecautus eram
ich war verhütet worden
2. Person Singular
praecautus eras
du warst verhütet worden
3. Person Singular
praecautus erat
er/sie/es war verhütet worden
1. Person Plural
praecauti eramus
wir waren verhütet worden
2. Person Plural
praecauti eratis
ihr wart verhütet worden
3. Person Plural
praecauti erant
sie waren verhütet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecavissem
ich hätte verhütet
2. Person Singular
praecavisses
du hättest verhütet
3. Person Singular
praecavisset
er/sie/es hätte verhütet
1. Person Plural
praecavissemus
wir hätten verhütet
2. Person Plural
praecavissetis
ihr hättet verhütet
3. Person Plural
praecavissent
sie hätten verhütet
Passiv
1. Person Singular
praecautus essem
ich wäre verhütet worden
2. Person Singular
praecautus esses
du wärest verhütet worden
3. Person Singular
praecautus esset
er/sie/es wäre verhütet worden
1. Person Plural
praecauti essemus
wir wären verhütet worden
2. Person Plural
praecauti essetis
ihr wäret verhütet worden
3. Person Plural
praecauti essent
sie wären verhütet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praecavero
ich werde verhütet haben
2. Person Singular
praecaveris
du wirst verhütet haben
3. Person Singular
praecaverit
er/sie/es wird verhütet haben
1. Person Plural
praecaverimus
wir werden verhütet haben
2. Person Plural
praecaveritis
ihr werdet verhütet haben
3. Person Plural
praecaverint
sie werden verhütet haben
Passiv
1. Person Singular
praecautus ero
ich werde verhütet worden sein
2. Person Singular
praecautus eris
du wirst verhütet worden sein
3. Person Singular
praecautus erit
er/sie/es wird verhütet worden sein
1. Person Plural
praecauti erimus
wir werden verhütet worden sein
2. Person Plural
praecauti eritis
ihr werdet verhütet worden sein
3. Person Plural
praecauti erunt
sie werden verhütet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praecavere
verhüten
Vorzeitigkeit
praecavisse
verhütet haben
Nachzeitigkeit
praecauturum esse
verhüten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praecaveri praecaverier
verhütet werden
Vorzeitigkeit
praecautum esse
verhütet worden sein
Nachzeitigkeit
praecautum iri
künftig verhütet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praecave
verhüte!
2. Person Plural
praecavete
verhütet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praecaveto
3. Person Singular
praecaveto
2. Person Plural
praecavetote
3. Person Plural
praecavento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praecavere
das Verhüten
Genitiv
praecavendi
des Verhütens
Dativ
praecavendo
dem Verhüten
Akkusativ
praecavendum
das Verhüten
Ablativ
praecavendo
durch das Verhüten
Vokativ
praecavende
Verhüten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavendus
praecavenda
praecavendum
Genitiv
praecavendi
praecavendae
praecavendi
Dativ
praecavendo
praecavendae
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
praecavendam
praecavendum
Ablativ
praecavendo
praecavenda
praecavendo
Vokativ
praecavende
praecavenda
praecavendum
Plural
Nominativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Genitiv
praecavendorum
praecavendarum
praecavendorum
Dativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Akkusativ
praecavendos
praecavendas
praecavenda
Ablativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Vokativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavens
praecavens
praecavens
Genitiv
praecaventis
praecaventis
praecaventis
Dativ
praecaventi
praecaventi
praecaventi
Akkusativ
praecaventem
praecaventem
praecavens
Ablativ
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
Vokativ
praecavens
praecavens
praecavens
Plural
Nominativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Genitiv
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
Dativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Akkusativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Ablativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Vokativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecautus
praecauta
praecautum
Genitiv
praecauti
praecautae
praecauti
Dativ
praecauto
praecautae
praecauto
Akkusativ
praecautum
praecautam
praecautum
Ablativ
praecauto
praecauta
praecauto
Vokativ
praecaute
praecauta
praecautum
Plural
Nominativ
praecauti
praecautae
praecauta
Genitiv
praecautorum
praecautarum
praecautorum
Dativ
praecautis
praecautis
praecautis
Akkusativ
praecautos
praecautas
praecauta
Ablativ
praecautis
praecautis
praecautis
Vokativ
praecauti
praecautae
praecauta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecauturus
praecautura
praecauturum
Genitiv
praecauturi
praecauturae
praecauturi
Dativ
praecauturo
praecauturae
praecauturo
Akkusativ
praecauturum
praecauturam
praecauturum
Ablativ
praecauturo
praecautura
praecauturo
Vokativ
praecauture
praecautura
praecauturum
Plural
Nominativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Genitiv
praecauturorum
praecauturarum
praecauturorum
Dativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Akkusativ
praecauturos
praecauturas
praecautura
Ablativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Vokativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Supina
Supin I
Supin II
praecautum
praecautu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveo
ich beuge mich vor
2. Person Singular
praecaves
du beugst dich vor
3. Person Singular
praecavet
er/sie/es beugt sich vor
1. Person Plural
praecavemus
wir beugen uns vor
2. Person Plural
praecavetis
ihr beugt euch vor
3. Person Plural
praecavent
sie beugen sich vor
Passiv
1. Person Singular
praecaveor
2. Person Singular
praecaveris praecavere
3. Person Singular
praecavetur
1. Person Plural
praecavemur
2. Person Plural
praecavemini
3. Person Plural
praecaventur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaveam
ich beuge mich vor
2. Person Singular
praecaveas
du beugest dich vor
3. Person Singular
praecaveat
er/sie/es beuge sich vor
1. Person Plural
praecaveamus
wir beugen uns vor
2. Person Plural
praecaveatis
ihr beuget euch vor
3. Person Plural
praecaveant
sie beugen sich vor
Passiv
1. Person Singular
praecavear
2. Person Singular
praecavearis praecaveare
3. Person Singular
praecaveatur
1. Person Plural
praecaveamur
2. Person Plural
praecaveamini
3. Person Plural
praecaveantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavebam
ich beugte mich vor
2. Person Singular
praecavebas
du beugtest dich vor
3. Person Singular
praecavebat
er/sie/es beugte sich vor
1. Person Plural
praecavebamus
wir beugten uns vor
2. Person Plural
praecavebatis
ihr beugtet euch vor
3. Person Plural
praecavebant
sie beugten sich vor
Passiv
1. Person Singular
praecavebar
2. Person Singular
praecavebaris praecavebare
3. Person Singular
praecavebatur
1. Person Plural
praecavebamur
2. Person Plural
praecavebamini
3. Person Plural
praecavebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverem
ich beugte mich vor
2. Person Singular
praecaveres
du beugtest dich vor
3. Person Singular
praecaveret
er/sie/es beugte sich vor
1. Person Plural
praecaveremus
wir beugten uns vor
2. Person Plural
praecaveretis
ihr beugtet euch vor
3. Person Plural
praecaverent
sie beugten sich vor
Passiv
1. Person Singular
praecaverer
2. Person Singular
praecavereris praecaverere
3. Person Singular
praecaveretur
1. Person Plural
praecaveremur
2. Person Plural
praecaveremini
3. Person Plural
praecaverentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praecavebo
ich werde mich vorbeugen
2. Person Singular
praecavebis
du wirst dich vorbeugen
3. Person Singular
praecavebit
er/sie/es wird sich vorbeugen
1. Person Plural
praecavebimus
wir werden uns vorbeugen
2. Person Plural
praecavebitis
ihr werdet euch vorbeugen
3. Person Plural
praecavebunt
sie werden sich vorbeugen
Passiv
1. Person Singular
praecavebor
2. Person Singular
praecaveberis praecavebere
3. Person Singular
praecavebitur
1. Person Plural
praecavebimur
2. Person Plural
praecavebimini
3. Person Plural
praecavebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavi
ich habe mich vorbeugt
2. Person Singular
praecavisti
du hast dich vorbeugt
3. Person Singular
praecavit
er/sie/es hat sich vorbeugt
1. Person Plural
praecavimus
wir haben uns vorbeugt
2. Person Plural
praecavistis
ihr habt euch vorbeugt
3. Person Plural
praecaverunt praecavere
sie haben sich vorbeugt
Passiv
1. Person Singular
praecautus sum
2. Person Singular
praecautus es
3. Person Singular
praecautus est
1. Person Plural
praecauti sumus
2. Person Plural
praecauti estis
3. Person Plural
praecauti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverim
ich habe mich vorbeugt
2. Person Singular
praecaveris
du habest dich vorbeugt
3. Person Singular
praecaverit
er/sie/es habe sich vorbeugt
1. Person Plural
praecaverimus
wir haben uns vorbeugt
2. Person Plural
praecaveritis
ihr habet euch vorbeugt
3. Person Plural
praecaverint
sie haben sich vorbeugt
Passiv
1. Person Singular
praecautus sim
2. Person Singular
praecautus sis
3. Person Singular
praecautus sit
1. Person Plural
praecauti simus
2. Person Plural
praecauti sitis
3. Person Plural
praecauti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveram
ich hatte mich vorbeugt
2. Person Singular
praecaveras
du hattest dich vorbeugt
3. Person Singular
praecaverat
er/sie/es hatte sich vorbeugt
1. Person Plural
praecaveramus
wir hatten uns vorbeugt
2. Person Plural
praecaveratis
ihr hattet euch vorbeugt
3. Person Plural
praecaverant
sie hatten sich vorbeugt
Passiv
1. Person Singular
praecautus eram
2. Person Singular
praecautus eras
3. Person Singular
praecautus erat
1. Person Plural
praecauti eramus
2. Person Plural
praecauti eratis
3. Person Plural
praecauti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecavissem
ich hätte mich vorbeugt
2. Person Singular
praecavisses
du hättest dich vorbeugt
3. Person Singular
praecavisset
er/sie/es hätte sich vorbeugt
1. Person Plural
praecavissemus
wir hätten uns vorbeugt
2. Person Plural
praecavissetis
ihr hättet euch vorbeugt
3. Person Plural
praecavissent
sie hätten sich vorbeugt
Passiv
1. Person Singular
praecautus essem
2. Person Singular
praecautus esses
3. Person Singular
praecautus esset
1. Person Plural
praecauti essemus
2. Person Plural
praecauti essetis
3. Person Plural
praecauti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praecavero
ich werde mich vorbeugt haben
2. Person Singular
praecaveris
du wirst dich vorbeugt haben
3. Person Singular
praecaverit
er/sie/es wird sich vorbeugt haben
1. Person Plural
praecaverimus
wir werden uns vorbeugt haben
2. Person Plural
praecaveritis
ihr werdet euch vorbeugt haben
3. Person Plural
praecaverint
sie werden sich vorbeugt haben
Passiv
1. Person Singular
praecautus ero
2. Person Singular
praecautus eris
3. Person Singular
praecautus erit
1. Person Plural
praecauti erimus
2. Person Plural
praecauti eritis
3. Person Plural
praecauti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praecavere
sich vorbeugen
Vorzeitigkeit
praecavisse
sich vorbeugt haben
Nachzeitigkeit
praecauturum esse
sich vorbeugen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praecaveri praecaverier
Vorzeitigkeit
praecautum esse
Nachzeitigkeit
praecautum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praecave
beuge dich vor; beug dich vor!
2. Person Plural
praecavete
beugt euch vor!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praecaveto
3. Person Singular
praecaveto
2. Person Plural
praecavetote
3. Person Plural
praecavento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praecavere
das Sich vorbeugen
Genitiv
praecavendi
des Sich vorbeugens
Dativ
praecavendo
dem Sich vorbeugen
Akkusativ
praecavendum
das Sich vorbeugen
Ablativ
praecavendo
durch das Sich vorbeugen
Vokativ
praecavende
Sich vorbeugen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavendus
praecavenda
praecavendum
Genitiv
praecavendi
praecavendae
praecavendi
Dativ
praecavendo
praecavendae
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
praecavendam
praecavendum
Ablativ
praecavendo
praecavenda
praecavendo
Vokativ
praecavende
praecavenda
praecavendum
Plural
Nominativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Genitiv
praecavendorum
praecavendarum
praecavendorum
Dativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Akkusativ
praecavendos
praecavendas
praecavenda
Ablativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Vokativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavens
praecavens
praecavens
Genitiv
praecaventis
praecaventis
praecaventis
Dativ
praecaventi
praecaventi
praecaventi
Akkusativ
praecaventem
praecaventem
praecavens
Ablativ
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
Vokativ
praecavens
praecavens
praecavens
Plural
Nominativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Genitiv
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
Dativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Akkusativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Ablativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Vokativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecautus
praecauta
praecautum
Genitiv
praecauti
praecautae
praecauti
Dativ
praecauto
praecautae
praecauto
Akkusativ
praecautum
praecautam
praecautum
Ablativ
praecauto
praecauta
praecauto
Vokativ
praecaute
praecauta
praecautum
Plural
Nominativ
praecauti
praecautae
praecauta
Genitiv
praecautorum
praecautarum
praecautorum
Dativ
praecautis
praecautis
praecautis
Akkusativ
praecautos
praecautas
praecauta
Ablativ
praecautis
praecautis
praecautis
Vokativ
praecauti
praecautae
praecauta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecauturus
praecautura
praecauturum
Genitiv
praecauturi
praecauturae
praecauturi
Dativ
praecauturo
praecauturae
praecauturo
Akkusativ
praecauturum
praecauturam
praecauturum
Ablativ
praecauturo
praecautura
praecauturo
Vokativ
praecauture
praecautura
praecauturum
Plural
Nominativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Genitiv
praecauturorum
praecauturarum
praecauturorum
Dativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Akkusativ
praecauturos
praecauturas
praecautura
Ablativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Vokativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Supina
Supin I
Supin II
praecautum
praecautu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveo
2. Person Singular
praecaves
3. Person Singular
praecavet
1. Person Plural
praecavemus
2. Person Plural
praecavetis
3. Person Plural
praecavent
Passiv
1. Person Singular
praecaveor
2. Person Singular
praecaveris praecavere
3. Person Singular
praecavetur
1. Person Plural
praecavemur
2. Person Plural
praecavemini
3. Person Plural
praecaventur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaveam
2. Person Singular
praecaveas
3. Person Singular
praecaveat
1. Person Plural
praecaveamus
2. Person Plural
praecaveatis
3. Person Plural
praecaveant
Passiv
1. Person Singular
praecavear
2. Person Singular
praecavearis praecaveare
3. Person Singular
praecaveatur
1. Person Plural
praecaveamur
2. Person Plural
praecaveamini
3. Person Plural
praecaveantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavebam
2. Person Singular
praecavebas
3. Person Singular
praecavebat
1. Person Plural
praecavebamus
2. Person Plural
praecavebatis
3. Person Plural
praecavebant
Passiv
1. Person Singular
praecavebar
2. Person Singular
praecavebaris praecavebare
3. Person Singular
praecavebatur
1. Person Plural
praecavebamur
2. Person Plural
praecavebamini
3. Person Plural
praecavebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverem
2. Person Singular
praecaveres
3. Person Singular
praecaveret
1. Person Plural
praecaveremus
2. Person Plural
praecaveretis
3. Person Plural
praecaverent
Passiv
1. Person Singular
praecaverer
2. Person Singular
praecavereris praecaverere
3. Person Singular
praecaveretur
1. Person Plural
praecaveremur
2. Person Plural
praecaveremini
3. Person Plural
praecaverentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praecavebo
2. Person Singular
praecavebis
3. Person Singular
praecavebit
1. Person Plural
praecavebimus
2. Person Plural
praecavebitis
3. Person Plural
praecavebunt
Passiv
1. Person Singular
praecavebor
2. Person Singular
praecaveberis praecavebere
3. Person Singular
praecavebitur
1. Person Plural
praecavebimur
2. Person Plural
praecavebimini
3. Person Plural
praecavebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecavi
2. Person Singular
praecavisti
3. Person Singular
praecavit
1. Person Plural
praecavimus
2. Person Plural
praecavistis
3. Person Plural
praecaverunt praecavere
Passiv
1. Person Singular
praecautus sum
2. Person Singular
praecautus es
3. Person Singular
praecautus est
1. Person Plural
praecauti sumus
2. Person Plural
praecauti estis
3. Person Plural
praecauti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecaverim
2. Person Singular
praecaveris
3. Person Singular
praecaverit
1. Person Plural
praecaverimus
2. Person Plural
praecaveritis
3. Person Plural
praecaverint
Passiv
1. Person Singular
praecautus sim
2. Person Singular
praecautus sis
3. Person Singular
praecautus sit
1. Person Plural
praecauti simus
2. Person Plural
praecauti sitis
3. Person Plural
praecauti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praecaveram
2. Person Singular
praecaveras
3. Person Singular
praecaverat
1. Person Plural
praecaveramus
2. Person Plural
praecaveratis
3. Person Plural
praecaverant
Passiv
1. Person Singular
praecautus eram
2. Person Singular
praecautus eras
3. Person Singular
praecautus erat
1. Person Plural
praecauti eramus
2. Person Plural
praecauti eratis
3. Person Plural
praecauti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praecavissem
2. Person Singular
praecavisses
3. Person Singular
praecavisset
1. Person Plural
praecavissemus
2. Person Plural
praecavissetis
3. Person Plural
praecavissent
Passiv
1. Person Singular
praecautus essem
2. Person Singular
praecautus esses
3. Person Singular
praecautus esset
1. Person Plural
praecauti essemus
2. Person Plural
praecauti essetis
3. Person Plural
praecauti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praecavero
2. Person Singular
praecaveris
3. Person Singular
praecaverit
1. Person Plural
praecaverimus
2. Person Plural
praecaveritis
3. Person Plural
praecaverint
Passiv
1. Person Singular
praecautus ero
2. Person Singular
praecautus eris
3. Person Singular
praecautus erit
1. Person Plural
praecauti erimus
2. Person Plural
praecauti eritis
3. Person Plural
praecauti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praecavere
Vorzeitigkeit
praecavisse
Nachzeitigkeit
praecauturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praecaveri praecaverier
Vorzeitigkeit
praecautum esse
Nachzeitigkeit
praecautum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praecave
!
2. Person Plural
praecavete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praecaveto
3. Person Singular
praecaveto
2. Person Plural
praecavetote
3. Person Plural
praecavento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praecavere
Genitiv
praecavendi
Dativ
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
Ablativ
praecavendo
Vokativ
praecavende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavendus
praecavenda
praecavendum
Genitiv
praecavendi
praecavendae
praecavendi
Dativ
praecavendo
praecavendae
praecavendo
Akkusativ
praecavendum
praecavendam
praecavendum
Ablativ
praecavendo
praecavenda
praecavendo
Vokativ
praecavende
praecavenda
praecavendum
Plural
Nominativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Genitiv
praecavendorum
praecavendarum
praecavendorum
Dativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Akkusativ
praecavendos
praecavendas
praecavenda
Ablativ
praecavendis
praecavendis
praecavendis
Vokativ
praecavendi
praecavendae
praecavenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecavens
praecavens
praecavens
Genitiv
praecaventis
praecaventis
praecaventis
Dativ
praecaventi
praecaventi
praecaventi
Akkusativ
praecaventem
praecaventem
praecavens
Ablativ
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
praecaventi praecavente
Vokativ
praecavens
praecavens
praecavens
Plural
Nominativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Genitiv
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
praecaventium praecaventum
Dativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Akkusativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Ablativ
praecaventibus
praecaventibus
praecaventibus
Vokativ
praecaventes
praecaventes
praecaventia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecautus
praecauta
praecautum
Genitiv
praecauti
praecautae
praecauti
Dativ
praecauto
praecautae
praecauto
Akkusativ
praecautum
praecautam
praecautum
Ablativ
praecauto
praecauta
praecauto
Vokativ
praecaute
praecauta
praecautum
Plural
Nominativ
praecauti
praecautae
praecauta
Genitiv
praecautorum
praecautarum
praecautorum
Dativ
praecautis
praecautis
praecautis
Akkusativ
praecautos
praecautas
praecauta
Ablativ
praecautis
praecautis
praecautis
Vokativ
praecauti
praecautae
praecauta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praecauturus
praecautura
praecauturum
Genitiv
praecauturi
praecauturae
praecauturi
Dativ
praecauturo
praecauturae
praecauturo
Akkusativ
praecauturum
praecauturam
praecauturum
Ablativ
praecauturo
praecautura
praecauturo
Vokativ
praecauture
praecautura
praecauturum
Plural
Nominativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Genitiv
praecauturorum
praecauturarum
praecauturorum
Dativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Akkusativ
praecauturos
praecauturas
praecautura
Ablativ
praecauturis
praecauturis
praecauturis
Vokativ
praecauturi
praecauturae
praecautura
Supina
Supin I
Supin II
praecautum
praecautu