Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecepto
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptas
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptat
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptor
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptaris
praeceptare
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptem
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptes
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptet
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecepter
|
|
| 2. Person Singular |
praecepteris
praeceptere
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptetur
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptemur
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptemini
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptabam
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptabas
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptabat
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptabar
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptabaris
praeceptabare
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptarem
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptares
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptaret
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptarer
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptareris
praeceptarere
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptabo
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptabis
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptabit
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptabor
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptaberis
praeceptabere
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptavi
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptavit
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptaverunt
praeceptavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptavero
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeceptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praeceptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praeceptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praeceptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeceptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeceptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeceptare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeceptavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeceptaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeceptari
praeceptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeceptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeceptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praecepta
|
! |
| 2. Person Plural |
praeceptate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeceptato
|
| 3. Person Singular |
praeceptato
|
| 2. Person Plural |
praeceptatote
|
| 3. Person Plural |
praeceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeceptare
|
|
| Genitiv |
praeceptandi
|
|
| Dativ |
praeceptando
|
|
| Akkusativ |
praeceptandum
|
|
| Ablativ |
praeceptando
|
|
| Vokativ |
praeceptande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeceptandus
|
praeceptanda
|
praeceptandum
|
| Genitiv |
praeceptandi
|
praeceptandae
|
praeceptandi
|
| Dativ |
praeceptando
|
praeceptandae
|
praeceptando
|
| Akkusativ |
praeceptandum
|
praeceptandam
|
praeceptandum
|
| Ablativ |
praeceptando
|
praeceptanda
|
praeceptando
|
| Vokativ |
praeceptande
|
praeceptanda
|
praeceptandum
|
Plural
| Nominativ |
praeceptandi
|
praeceptandae
|
praeceptanda
|
| Genitiv |
praeceptandorum
|
praeceptandarum
|
praeceptandorum
|
| Dativ |
praeceptandis
|
praeceptandis
|
praeceptandis
|
| Akkusativ |
praeceptandos
|
praeceptandas
|
praeceptanda
|
| Ablativ |
praeceptandis
|
praeceptandis
|
praeceptandis
|
| Vokativ |
praeceptandi
|
praeceptandae
|
praeceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeceptans
|
praeceptans
|
praeceptans
|
| Genitiv |
praeceptantis
|
praeceptantis
|
praeceptantis
|
| Dativ |
praeceptanti
|
praeceptanti
|
praeceptanti
|
| Akkusativ |
praeceptantem
|
praeceptantem
|
praeceptans
|
| Ablativ |
praeceptanti
praeceptante
|
praeceptanti
praeceptante
|
praeceptanti
praeceptante
|
| Vokativ |
praeceptans
|
praeceptans
|
praeceptans
|
Plural
| Nominativ |
praeceptantes
|
praeceptantes
|
praeceptantia
|
| Genitiv |
praeceptantium
praeceptantum
|
praeceptantium
praeceptantum
|
praeceptantium
praeceptantum
|
| Dativ |
praeceptantibus
|
praeceptantibus
|
praeceptantibus
|
| Akkusativ |
praeceptantes
|
praeceptantes
|
praeceptantia
|
| Ablativ |
praeceptantibus
|
praeceptantibus
|
praeceptantibus
|
| Vokativ |
praeceptantes
|
praeceptantes
|
praeceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeceptatus
|
praeceptata
|
praeceptatum
|
| Genitiv |
praeceptati
|
praeceptatae
|
praeceptati
|
| Dativ |
praeceptato
|
praeceptatae
|
praeceptato
|
| Akkusativ |
praeceptatum
|
praeceptatam
|
praeceptatum
|
| Ablativ |
praeceptato
|
praeceptata
|
praeceptato
|
| Vokativ |
praeceptate
|
praeceptata
|
praeceptatum
|
Plural
| Nominativ |
praeceptati
|
praeceptatae
|
praeceptata
|
| Genitiv |
praeceptatorum
|
praeceptatarum
|
praeceptatorum
|
| Dativ |
praeceptatis
|
praeceptatis
|
praeceptatis
|
| Akkusativ |
praeceptatos
|
praeceptatas
|
praeceptata
|
| Ablativ |
praeceptatis
|
praeceptatis
|
praeceptatis
|
| Vokativ |
praeceptati
|
praeceptatae
|
praeceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeceptaturus
|
praeceptatura
|
praeceptaturum
|
| Genitiv |
praeceptaturi
|
praeceptaturae
|
praeceptaturi
|
| Dativ |
praeceptaturo
|
praeceptaturae
|
praeceptaturo
|
| Akkusativ |
praeceptaturum
|
praeceptaturam
|
praeceptaturum
|
| Ablativ |
praeceptaturo
|
praeceptatura
|
praeceptaturo
|
| Vokativ |
praeceptature
|
praeceptatura
|
praeceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeceptaturi
|
praeceptaturae
|
praeceptatura
|
| Genitiv |
praeceptaturorum
|
praeceptaturarum
|
praeceptaturorum
|
| Dativ |
praeceptaturis
|
praeceptaturis
|
praeceptaturis
|
| Akkusativ |
praeceptaturos
|
praeceptaturas
|
praeceptatura
|
| Ablativ |
praeceptaturis
|
praeceptaturis
|
praeceptaturis
|
| Vokativ |
praeceptaturi
|
praeceptaturae
|
praeceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeceptatum
|
praeceptatu
|