Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamo
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamas
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamat
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamor
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamaris
praeclamare
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamem
|
|
| 2. Person Singular |
praeclames
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamet
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclametis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclament
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamer
|
|
| 2. Person Singular |
praeclameris
praeclamere
|
|
| 3. Person Singular |
praeclametur
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamemur
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamemini
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamabam
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamabas
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamabat
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamabar
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamabaris
praeclamabare
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamarem
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamares
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamaret
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamarer
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamareris
praeclamarere
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamabo
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamabis
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamabit
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamabor
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamaberis
praeclamabere
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamavi
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamavit
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamaverunt
praeclamavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamavero
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeclamatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praeclamatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praeclamatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praeclamati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeclamati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeclamati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeclamare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeclamavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeclamaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeclamari
praeclamarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeclamatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeclamatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeclama
|
! |
| 2. Person Plural |
praeclamate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeclamato
|
| 3. Person Singular |
praeclamato
|
| 2. Person Plural |
praeclamatote
|
| 3. Person Plural |
praeclamanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeclamare
|
|
| Genitiv |
praeclamandi
|
|
| Dativ |
praeclamando
|
|
| Akkusativ |
praeclamandum
|
|
| Ablativ |
praeclamando
|
|
| Vokativ |
praeclamande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeclamandus
|
praeclamanda
|
praeclamandum
|
| Genitiv |
praeclamandi
|
praeclamandae
|
praeclamandi
|
| Dativ |
praeclamando
|
praeclamandae
|
praeclamando
|
| Akkusativ |
praeclamandum
|
praeclamandam
|
praeclamandum
|
| Ablativ |
praeclamando
|
praeclamanda
|
praeclamando
|
| Vokativ |
praeclamande
|
praeclamanda
|
praeclamandum
|
Plural
| Nominativ |
praeclamandi
|
praeclamandae
|
praeclamanda
|
| Genitiv |
praeclamandorum
|
praeclamandarum
|
praeclamandorum
|
| Dativ |
praeclamandis
|
praeclamandis
|
praeclamandis
|
| Akkusativ |
praeclamandos
|
praeclamandas
|
praeclamanda
|
| Ablativ |
praeclamandis
|
praeclamandis
|
praeclamandis
|
| Vokativ |
praeclamandi
|
praeclamandae
|
praeclamanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeclamans
|
praeclamans
|
praeclamans
|
| Genitiv |
praeclamantis
|
praeclamantis
|
praeclamantis
|
| Dativ |
praeclamanti
|
praeclamanti
|
praeclamanti
|
| Akkusativ |
praeclamantem
|
praeclamantem
|
praeclamans
|
| Ablativ |
praeclamanti
praeclamante
|
praeclamanti
praeclamante
|
praeclamanti
praeclamante
|
| Vokativ |
praeclamans
|
praeclamans
|
praeclamans
|
Plural
| Nominativ |
praeclamantes
|
praeclamantes
|
praeclamantia
|
| Genitiv |
praeclamantium
praeclamantum
|
praeclamantium
praeclamantum
|
praeclamantium
praeclamantum
|
| Dativ |
praeclamantibus
|
praeclamantibus
|
praeclamantibus
|
| Akkusativ |
praeclamantes
|
praeclamantes
|
praeclamantia
|
| Ablativ |
praeclamantibus
|
praeclamantibus
|
praeclamantibus
|
| Vokativ |
praeclamantes
|
praeclamantes
|
praeclamantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeclamatus
|
praeclamata
|
praeclamatum
|
| Genitiv |
praeclamati
|
praeclamatae
|
praeclamati
|
| Dativ |
praeclamato
|
praeclamatae
|
praeclamato
|
| Akkusativ |
praeclamatum
|
praeclamatam
|
praeclamatum
|
| Ablativ |
praeclamato
|
praeclamata
|
praeclamato
|
| Vokativ |
praeclamate
|
praeclamata
|
praeclamatum
|
Plural
| Nominativ |
praeclamati
|
praeclamatae
|
praeclamata
|
| Genitiv |
praeclamatorum
|
praeclamatarum
|
praeclamatorum
|
| Dativ |
praeclamatis
|
praeclamatis
|
praeclamatis
|
| Akkusativ |
praeclamatos
|
praeclamatas
|
praeclamata
|
| Ablativ |
praeclamatis
|
praeclamatis
|
praeclamatis
|
| Vokativ |
praeclamati
|
praeclamatae
|
praeclamata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeclamaturus
|
praeclamatura
|
praeclamaturum
|
| Genitiv |
praeclamaturi
|
praeclamaturae
|
praeclamaturi
|
| Dativ |
praeclamaturo
|
praeclamaturae
|
praeclamaturo
|
| Akkusativ |
praeclamaturum
|
praeclamaturam
|
praeclamaturum
|
| Ablativ |
praeclamaturo
|
praeclamatura
|
praeclamaturo
|
| Vokativ |
praeclamature
|
praeclamatura
|
praeclamaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeclamaturi
|
praeclamaturae
|
praeclamatura
|
| Genitiv |
praeclamaturorum
|
praeclamaturarum
|
praeclamaturorum
|
| Dativ |
praeclamaturis
|
praeclamaturis
|
praeclamaturis
|
| Akkusativ |
praeclamaturos
|
praeclamaturas
|
praeclamatura
|
| Ablativ |
praeclamaturis
|
praeclamaturis
|
praeclamaturis
|
| Vokativ |
praeclamaturi
|
praeclamaturae
|
praeclamatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeclamatum
|
praeclamatu
|