Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praecognoscere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | vorher erfahren im Voraus wissen vorab kennenlernen |
| praecognoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| praecognoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| praecognoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | noch nicht vorhanden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognosco |
|
| 2. Person Singular | praecognoscis |
|
| 3. Person Singular | praecognoscit |
|
| 1. Person Plural | praecognoscimus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscitis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscor |
|
| 2. Person Singular | praecognosceris praecognoscere |
|
| 3. Person Singular | praecognoscitur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscimur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscimini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscam |
|
| 2. Person Singular | praecognoscas |
|
| 3. Person Singular | praecognoscat |
|
| 1. Person Plural | praecognoscamus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscatis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscar |
|
| 2. Person Singular | praecognoscaris praecognoscare |
|
| 3. Person Singular | praecognoscatur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscamur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscamini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscebam |
|
| 2. Person Singular | praecognoscebas |
|
| 3. Person Singular | praecognoscebat |
|
| 1. Person Plural | praecognoscebamus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscebatis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscebar |
|
| 2. Person Singular | praecognoscebaris praecognoscebare |
|
| 3. Person Singular | praecognoscebatur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscebamur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscebamini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscerem |
|
| 2. Person Singular | praecognosceres |
|
| 3. Person Singular | praecognosceret |
|
| 1. Person Plural | praecognosceremus |
|
| 2. Person Plural | praecognosceretis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscerer |
|
| 2. Person Singular | praecognoscereris praecognoscerere |
|
| 3. Person Singular | praecognosceretur |
|
| 1. Person Plural | praecognosceremur |
|
| 2. Person Plural | praecognosceremini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscam |
|
| 2. Person Singular | praecognosces |
|
| 3. Person Singular | praecognoscet |
|
| 1. Person Plural | praecognoscemus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscetis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscar |
|
| 2. Person Singular | praecognosceris praecognoscere |
|
| 3. Person Singular | praecognoscetur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscemur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscemini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognovi |
|
| 2. Person Singular | praecognovisti |
|
| 3. Person Singular | praecognovit |
|
| 1. Person Plural | praecognovimus |
|
| 2. Person Plural | praecognovistis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverunt praecognovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus sum |
|
| 2. Person Singular | praecognitus es |
|
| 3. Person Singular | praecognitus est |
|
| 1. Person Plural | praecogniti sumus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti estis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoverim |
|
| 2. Person Singular | praecognoveris |
|
| 3. Person Singular | praecognoverit |
|
| 1. Person Plural | praecognoverimus |
|
| 2. Person Plural | praecognoveritis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus sim |
|
| 2. Person Singular | praecognitus sis |
|
| 3. Person Singular | praecognitus sit |
|
| 1. Person Plural | praecogniti simus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti sitis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoveram |
|
| 2. Person Singular | praecognoveras |
|
| 3. Person Singular | praecognoverat |
|
| 1. Person Plural | praecognoveramus |
|
| 2. Person Plural | praecognoveratis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus eram |
|
| 2. Person Singular | praecognitus eras |
|
| 3. Person Singular | praecognitus erat |
|
| 1. Person Plural | praecogniti eramus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti eratis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognovissem |
|
| 2. Person Singular | praecognovisses |
|
| 3. Person Singular | praecognovisset |
|
| 1. Person Plural | praecognovissemus |
|
| 2. Person Plural | praecognovissetis |
|
| 3. Person Plural | praecognovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus essem |
|
| 2. Person Singular | praecognitus esses |
|
| 3. Person Singular | praecognitus esset |
|
| 1. Person Plural | praecogniti essemus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti essetis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognovero |
|
| 2. Person Singular | praecognoveris |
|
| 3. Person Singular | praecognoverit |
|
| 1. Person Plural | praecognoverimus |
|
| 2. Person Plural | praecognoveritis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus ero |
|
| 2. Person Singular | praecognitus eris |
|
| 3. Person Singular | praecognitus erit |
|
| 1. Person Plural | praecogniti erimus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti eritis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecognoscere |
|
| Vorzeitigkeit | praecognovisse |
|
| Nachzeitigkeit | praecogniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecognosci praecognoscier |
|
| Vorzeitigkeit | praecognitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praecognitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecognosce |
! |
| 2. Person Plural | praecognoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecognoscito |
| 3. Person Singular | praecognoscito |
| 2. Person Plural | praecognoscitote |
| 3. Person Plural | praecognoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecognoscere |
|
| Genitiv | praecognoscendi praecognoscundi |
|
| Dativ | praecognoscendo praecognoscundo |
|
| Akkusativ | praecognoscendum praecognoscundum |
|
| Ablativ | praecognoscendo praecognoscundo |
|
| Vokativ | praecognoscende praecognoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecognoscendus praecognoscundus |
praecognoscenda praecognoscunda |
praecognoscendum praecognoscundum |
| Genitiv | praecognoscendi praecognoscundi |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscendi praecognoscundi |
| Dativ | praecognoscendo praecognoscundo |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscendo praecognoscundo |
| Akkusativ | praecognoscendum praecognoscundum |
praecognoscendam praecognoscundam |
praecognoscendum praecognoscundum |
| Ablativ | praecognoscendo praecognoscundo |
praecognoscenda praecognoscunda |
praecognoscendo praecognoscundo |
| Vokativ | praecognoscende praecognoscunde |
praecognoscenda praecognoscunda |
praecognoscendum praecognoscundum |
Plural
| Nominativ | praecognoscendi praecognoscundi |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscenda praecognoscunda |
| Genitiv | praecognoscendorum praecognoscundorum |
praecognoscendarum praecognoscundarum |
praecognoscendorum praecognoscundorum |
| Dativ | praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
| Akkusativ | praecognoscendos praecognoscundos |
praecognoscendas praecognoscundas |
praecognoscenda praecognoscunda |
| Ablativ | praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
| Vokativ | praecognoscendi praecognoscundi |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscenda praecognoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecognoscens |
praecognoscens |
praecognoscens |
| Genitiv | praecognoscentis |
praecognoscentis |
praecognoscentis |
| Dativ | praecognoscenti |
praecognoscenti |
praecognoscenti |
| Akkusativ | praecognoscentem |
praecognoscentem |
praecognoscens |
| Ablativ | praecognoscenti praecognoscente |
praecognoscenti praecognoscente |
praecognoscenti praecognoscente |
| Vokativ | praecognoscens |
praecognoscens |
praecognoscens |
Plural
| Nominativ | praecognoscentes |
praecognoscentes |
praecognoscentia |
| Genitiv | praecognoscentium praecognoscentum |
praecognoscentium praecognoscentum |
praecognoscentium praecognoscentum |
| Dativ | praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
| Akkusativ | praecognoscentes |
praecognoscentes |
praecognoscentia |
| Ablativ | praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
| Vokativ | praecognoscentes |
praecognoscentes |
praecognoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecognitus |
praecognita |
praecognitum |
| Genitiv | praecogniti |
praecognitae |
praecogniti |
| Dativ | praecognito |
praecognitae |
praecognito |
| Akkusativ | praecognitum |
praecognitam |
praecognitum |
| Ablativ | praecognito |
praecognita |
praecognito |
| Vokativ | praecognite |
praecognita |
praecognitum |
Plural
| Nominativ | praecogniti |
praecognitae |
praecognita |
| Genitiv | praecognitorum |
praecognitarum |
praecognitorum |
| Dativ | praecognitis |
praecognitis |
praecognitis |
| Akkusativ | praecognitos |
praecognitas |
praecognita |
| Ablativ | praecognitis |
praecognitis |
praecognitis |
| Vokativ | praecogniti |
praecognitae |
praecognita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecogniturus |
praecognitura |
praecogniturum |
| Genitiv | praecognituri |
praecogniturae |
praecognituri |
| Dativ | praecognituro |
praecogniturae |
praecognituro |
| Akkusativ | praecogniturum |
praecognituram |
praecogniturum |
| Ablativ | praecognituro |
praecognitura |
praecognituro |
| Vokativ | praecogniture |
praecognitura |
praecogniturum |
Plural
| Nominativ | praecognituri |
praecogniturae |
praecognitura |
| Genitiv | praecogniturorum |
praecogniturarum |
praecogniturorum |
| Dativ | praecognituris |
praecognituris |
praecognituris |
| Akkusativ | praecognituros |
praecognituras |
praecognitura |
| Ablativ | praecognituris |
praecognituris |
praecognituris |
| Vokativ | praecognituri |
praecogniturae |
praecognitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecognitum |
praecognitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognosco |
|
| 2. Person Singular | praecognoscis |
|
| 3. Person Singular | praecognoscit |
|
| 1. Person Plural | praecognoscimus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscitis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscor |
|
| 2. Person Singular | praecognosceris praecognoscere |
|
| 3. Person Singular | praecognoscitur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscimur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscimini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscam |
|
| 2. Person Singular | praecognoscas |
|
| 3. Person Singular | praecognoscat |
|
| 1. Person Plural | praecognoscamus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscatis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscar |
|
| 2. Person Singular | praecognoscaris praecognoscare |
|
| 3. Person Singular | praecognoscatur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscamur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscamini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscebam |
|
| 2. Person Singular | praecognoscebas |
|
| 3. Person Singular | praecognoscebat |
|
| 1. Person Plural | praecognoscebamus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscebatis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscebar |
|
| 2. Person Singular | praecognoscebaris praecognoscebare |
|
| 3. Person Singular | praecognoscebatur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscebamur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscebamini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscerem |
|
| 2. Person Singular | praecognosceres |
|
| 3. Person Singular | praecognosceret |
|
| 1. Person Plural | praecognosceremus |
|
| 2. Person Plural | praecognosceretis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscerer |
|
| 2. Person Singular | praecognoscereris praecognoscerere |
|
| 3. Person Singular | praecognosceretur |
|
| 1. Person Plural | praecognosceremur |
|
| 2. Person Plural | praecognosceremini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscam |
|
| 2. Person Singular | praecognosces |
|
| 3. Person Singular | praecognoscet |
|
| 1. Person Plural | praecognoscemus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscetis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscar |
|
| 2. Person Singular | praecognosceris praecognoscere |
|
| 3. Person Singular | praecognoscetur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscemur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscemini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognovi |
|
| 2. Person Singular | praecognovisti |
|
| 3. Person Singular | praecognovit |
|
| 1. Person Plural | praecognovimus |
|
| 2. Person Plural | praecognovistis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverunt praecognovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus sum |
|
| 2. Person Singular | praecognitus es |
|
| 3. Person Singular | praecognitus est |
|
| 1. Person Plural | praecogniti sumus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti estis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoverim |
|
| 2. Person Singular | praecognoveris |
|
| 3. Person Singular | praecognoverit |
|
| 1. Person Plural | praecognoverimus |
|
| 2. Person Plural | praecognoveritis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus sim |
|
| 2. Person Singular | praecognitus sis |
|
| 3. Person Singular | praecognitus sit |
|
| 1. Person Plural | praecogniti simus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti sitis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoveram |
|
| 2. Person Singular | praecognoveras |
|
| 3. Person Singular | praecognoverat |
|
| 1. Person Plural | praecognoveramus |
|
| 2. Person Plural | praecognoveratis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus eram |
|
| 2. Person Singular | praecognitus eras |
|
| 3. Person Singular | praecognitus erat |
|
| 1. Person Plural | praecogniti eramus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti eratis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognovissem |
|
| 2. Person Singular | praecognovisses |
|
| 3. Person Singular | praecognovisset |
|
| 1. Person Plural | praecognovissemus |
|
| 2. Person Plural | praecognovissetis |
|
| 3. Person Plural | praecognovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus essem |
|
| 2. Person Singular | praecognitus esses |
|
| 3. Person Singular | praecognitus esset |
|
| 1. Person Plural | praecogniti essemus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti essetis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognovero |
|
| 2. Person Singular | praecognoveris |
|
| 3. Person Singular | praecognoverit |
|
| 1. Person Plural | praecognoverimus |
|
| 2. Person Plural | praecognoveritis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus ero |
|
| 2. Person Singular | praecognitus eris |
|
| 3. Person Singular | praecognitus erit |
|
| 1. Person Plural | praecogniti erimus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti eritis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecognoscere |
|
| Vorzeitigkeit | praecognovisse |
|
| Nachzeitigkeit | praecogniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecognosci praecognoscier |
|
| Vorzeitigkeit | praecognitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praecognitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecognosce |
! |
| 2. Person Plural | praecognoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecognoscito |
| 3. Person Singular | praecognoscito |
| 2. Person Plural | praecognoscitote |
| 3. Person Plural | praecognoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecognoscere |
|
| Genitiv | praecognoscendi praecognoscundi |
|
| Dativ | praecognoscendo praecognoscundo |
|
| Akkusativ | praecognoscendum praecognoscundum |
|
| Ablativ | praecognoscendo praecognoscundo |
|
| Vokativ | praecognoscende praecognoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecognoscendus praecognoscundus |
praecognoscenda praecognoscunda |
praecognoscendum praecognoscundum |
| Genitiv | praecognoscendi praecognoscundi |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscendi praecognoscundi |
| Dativ | praecognoscendo praecognoscundo |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscendo praecognoscundo |
| Akkusativ | praecognoscendum praecognoscundum |
praecognoscendam praecognoscundam |
praecognoscendum praecognoscundum |
| Ablativ | praecognoscendo praecognoscundo |
praecognoscenda praecognoscunda |
praecognoscendo praecognoscundo |
| Vokativ | praecognoscende praecognoscunde |
praecognoscenda praecognoscunda |
praecognoscendum praecognoscundum |
Plural
| Nominativ | praecognoscendi praecognoscundi |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscenda praecognoscunda |
| Genitiv | praecognoscendorum praecognoscundorum |
praecognoscendarum praecognoscundarum |
praecognoscendorum praecognoscundorum |
| Dativ | praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
| Akkusativ | praecognoscendos praecognoscundos |
praecognoscendas praecognoscundas |
praecognoscenda praecognoscunda |
| Ablativ | praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
| Vokativ | praecognoscendi praecognoscundi |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscenda praecognoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecognoscens |
praecognoscens |
praecognoscens |
| Genitiv | praecognoscentis |
praecognoscentis |
praecognoscentis |
| Dativ | praecognoscenti |
praecognoscenti |
praecognoscenti |
| Akkusativ | praecognoscentem |
praecognoscentem |
praecognoscens |
| Ablativ | praecognoscenti praecognoscente |
praecognoscenti praecognoscente |
praecognoscenti praecognoscente |
| Vokativ | praecognoscens |
praecognoscens |
praecognoscens |
Plural
| Nominativ | praecognoscentes |
praecognoscentes |
praecognoscentia |
| Genitiv | praecognoscentium praecognoscentum |
praecognoscentium praecognoscentum |
praecognoscentium praecognoscentum |
| Dativ | praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
| Akkusativ | praecognoscentes |
praecognoscentes |
praecognoscentia |
| Ablativ | praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
| Vokativ | praecognoscentes |
praecognoscentes |
praecognoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecognitus |
praecognita |
praecognitum |
| Genitiv | praecogniti |
praecognitae |
praecogniti |
| Dativ | praecognito |
praecognitae |
praecognito |
| Akkusativ | praecognitum |
praecognitam |
praecognitum |
| Ablativ | praecognito |
praecognita |
praecognito |
| Vokativ | praecognite |
praecognita |
praecognitum |
Plural
| Nominativ | praecogniti |
praecognitae |
praecognita |
| Genitiv | praecognitorum |
praecognitarum |
praecognitorum |
| Dativ | praecognitis |
praecognitis |
praecognitis |
| Akkusativ | praecognitos |
praecognitas |
praecognita |
| Ablativ | praecognitis |
praecognitis |
praecognitis |
| Vokativ | praecogniti |
praecognitae |
praecognita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecogniturus |
praecognitura |
praecogniturum |
| Genitiv | praecognituri |
praecogniturae |
praecognituri |
| Dativ | praecognituro |
praecogniturae |
praecognituro |
| Akkusativ | praecogniturum |
praecognituram |
praecogniturum |
| Ablativ | praecognituro |
praecognitura |
praecognituro |
| Vokativ | praecogniture |
praecognitura |
praecogniturum |
Plural
| Nominativ | praecognituri |
praecogniturae |
praecognitura |
| Genitiv | praecogniturorum |
praecogniturarum |
praecogniturorum |
| Dativ | praecognituris |
praecognituris |
praecognituris |
| Akkusativ | praecognituros |
praecognituras |
praecognitura |
| Ablativ | praecognituris |
praecognituris |
praecognituris |
| Vokativ | praecognituri |
praecogniturae |
praecognitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecognitum |
praecognitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognosco |
|
| 2. Person Singular | praecognoscis |
|
| 3. Person Singular | praecognoscit |
|
| 1. Person Plural | praecognoscimus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscitis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscor |
|
| 2. Person Singular | praecognosceris praecognoscere |
|
| 3. Person Singular | praecognoscitur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscimur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscimini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscam |
|
| 2. Person Singular | praecognoscas |
|
| 3. Person Singular | praecognoscat |
|
| 1. Person Plural | praecognoscamus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscatis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscar |
|
| 2. Person Singular | praecognoscaris praecognoscare |
|
| 3. Person Singular | praecognoscatur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscamur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscamini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscebam |
|
| 2. Person Singular | praecognoscebas |
|
| 3. Person Singular | praecognoscebat |
|
| 1. Person Plural | praecognoscebamus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscebatis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscebar |
|
| 2. Person Singular | praecognoscebaris praecognoscebare |
|
| 3. Person Singular | praecognoscebatur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscebamur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscebamini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscerem |
|
| 2. Person Singular | praecognosceres |
|
| 3. Person Singular | praecognosceret |
|
| 1. Person Plural | praecognosceremus |
|
| 2. Person Plural | praecognosceretis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscerer |
|
| 2. Person Singular | praecognoscereris praecognoscerere |
|
| 3. Person Singular | praecognosceretur |
|
| 1. Person Plural | praecognosceremur |
|
| 2. Person Plural | praecognosceremini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscam |
|
| 2. Person Singular | praecognosces |
|
| 3. Person Singular | praecognoscet |
|
| 1. Person Plural | praecognoscemus |
|
| 2. Person Plural | praecognoscetis |
|
| 3. Person Plural | praecognoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoscar |
|
| 2. Person Singular | praecognosceris praecognoscere |
|
| 3. Person Singular | praecognoscetur |
|
| 1. Person Plural | praecognoscemur |
|
| 2. Person Plural | praecognoscemini |
|
| 3. Person Plural | praecognoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognovi |
|
| 2. Person Singular | praecognovisti |
|
| 3. Person Singular | praecognovit |
|
| 1. Person Plural | praecognovimus |
|
| 2. Person Plural | praecognovistis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverunt praecognovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus sum |
|
| 2. Person Singular | praecognitus es |
|
| 3. Person Singular | praecognitus est |
|
| 1. Person Plural | praecogniti sumus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti estis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoverim |
|
| 2. Person Singular | praecognoveris |
|
| 3. Person Singular | praecognoverit |
|
| 1. Person Plural | praecognoverimus |
|
| 2. Person Plural | praecognoveritis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus sim |
|
| 2. Person Singular | praecognitus sis |
|
| 3. Person Singular | praecognitus sit |
|
| 1. Person Plural | praecogniti simus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti sitis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognoveram |
|
| 2. Person Singular | praecognoveras |
|
| 3. Person Singular | praecognoverat |
|
| 1. Person Plural | praecognoveramus |
|
| 2. Person Plural | praecognoveratis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus eram |
|
| 2. Person Singular | praecognitus eras |
|
| 3. Person Singular | praecognitus erat |
|
| 1. Person Plural | praecogniti eramus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti eratis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognovissem |
|
| 2. Person Singular | praecognovisses |
|
| 3. Person Singular | praecognovisset |
|
| 1. Person Plural | praecognovissemus |
|
| 2. Person Plural | praecognovissetis |
|
| 3. Person Plural | praecognovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus essem |
|
| 2. Person Singular | praecognitus esses |
|
| 3. Person Singular | praecognitus esset |
|
| 1. Person Plural | praecogniti essemus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti essetis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecognovero |
|
| 2. Person Singular | praecognoveris |
|
| 3. Person Singular | praecognoverit |
|
| 1. Person Plural | praecognoverimus |
|
| 2. Person Plural | praecognoveritis |
|
| 3. Person Plural | praecognoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecognitus ero |
|
| 2. Person Singular | praecognitus eris |
|
| 3. Person Singular | praecognitus erit |
|
| 1. Person Plural | praecogniti erimus |
|
| 2. Person Plural | praecogniti eritis |
|
| 3. Person Plural | praecogniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecognoscere |
|
| Vorzeitigkeit | praecognovisse |
|
| Nachzeitigkeit | praecogniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecognosci praecognoscier |
|
| Vorzeitigkeit | praecognitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praecognitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecognosce |
! |
| 2. Person Plural | praecognoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecognoscito |
| 3. Person Singular | praecognoscito |
| 2. Person Plural | praecognoscitote |
| 3. Person Plural | praecognoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecognoscere |
|
| Genitiv | praecognoscendi praecognoscundi |
|
| Dativ | praecognoscendo praecognoscundo |
|
| Akkusativ | praecognoscendum praecognoscundum |
|
| Ablativ | praecognoscendo praecognoscundo |
|
| Vokativ | praecognoscende praecognoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecognoscendus praecognoscundus |
praecognoscenda praecognoscunda |
praecognoscendum praecognoscundum |
| Genitiv | praecognoscendi praecognoscundi |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscendi praecognoscundi |
| Dativ | praecognoscendo praecognoscundo |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscendo praecognoscundo |
| Akkusativ | praecognoscendum praecognoscundum |
praecognoscendam praecognoscundam |
praecognoscendum praecognoscundum |
| Ablativ | praecognoscendo praecognoscundo |
praecognoscenda praecognoscunda |
praecognoscendo praecognoscundo |
| Vokativ | praecognoscende praecognoscunde |
praecognoscenda praecognoscunda |
praecognoscendum praecognoscundum |
Plural
| Nominativ | praecognoscendi praecognoscundi |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscenda praecognoscunda |
| Genitiv | praecognoscendorum praecognoscundorum |
praecognoscendarum praecognoscundarum |
praecognoscendorum praecognoscundorum |
| Dativ | praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
| Akkusativ | praecognoscendos praecognoscundos |
praecognoscendas praecognoscundas |
praecognoscenda praecognoscunda |
| Ablativ | praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
praecognoscendis praecognoscundis |
| Vokativ | praecognoscendi praecognoscundi |
praecognoscendae praecognoscundae |
praecognoscenda praecognoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecognoscens |
praecognoscens |
praecognoscens |
| Genitiv | praecognoscentis |
praecognoscentis |
praecognoscentis |
| Dativ | praecognoscenti |
praecognoscenti |
praecognoscenti |
| Akkusativ | praecognoscentem |
praecognoscentem |
praecognoscens |
| Ablativ | praecognoscenti praecognoscente |
praecognoscenti praecognoscente |
praecognoscenti praecognoscente |
| Vokativ | praecognoscens |
praecognoscens |
praecognoscens |
Plural
| Nominativ | praecognoscentes |
praecognoscentes |
praecognoscentia |
| Genitiv | praecognoscentium praecognoscentum |
praecognoscentium praecognoscentum |
praecognoscentium praecognoscentum |
| Dativ | praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
| Akkusativ | praecognoscentes |
praecognoscentes |
praecognoscentia |
| Ablativ | praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
praecognoscentibus |
| Vokativ | praecognoscentes |
praecognoscentes |
praecognoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecognitus |
praecognita |
praecognitum |
| Genitiv | praecogniti |
praecognitae |
praecogniti |
| Dativ | praecognito |
praecognitae |
praecognito |
| Akkusativ | praecognitum |
praecognitam |
praecognitum |
| Ablativ | praecognito |
praecognita |
praecognito |
| Vokativ | praecognite |
praecognita |
praecognitum |
Plural
| Nominativ | praecogniti |
praecognitae |
praecognita |
| Genitiv | praecognitorum |
praecognitarum |
praecognitorum |
| Dativ | praecognitis |
praecognitis |
praecognitis |
| Akkusativ | praecognitos |
praecognitas |
praecognita |
| Ablativ | praecognitis |
praecognitis |
praecognitis |
| Vokativ | praecogniti |
praecognitae |
praecognita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecogniturus |
praecognitura |
praecogniturum |
| Genitiv | praecognituri |
praecogniturae |
praecognituri |
| Dativ | praecognituro |
praecogniturae |
praecognituro |
| Akkusativ | praecogniturum |
praecognituram |
praecogniturum |
| Ablativ | praecognituro |
praecognitura |
praecognituro |
| Vokativ | praecogniture |
praecognitura |
praecogniturum |
Plural
| Nominativ | praecognituri |
praecogniturae |
praecognitura |
| Genitiv | praecogniturorum |
praecogniturarum |
praecogniturorum |
| Dativ | praecognituris |
praecognituris |
praecognituris |
| Akkusativ | praecognituros |
praecognituras |
praecognitura |
| Ablativ | praecognituris |
praecognituris |
praecognituris |
| Vokativ | praecognituri |
praecogniturae |
praecognitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecognitum |
praecognitu |