Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodo
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodas
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodat
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodamus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodatis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodor
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodaris praecommodare
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodatur
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodamur
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodamini
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodem
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodes
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodet
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodemus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodetis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommoder
|
|
| 2. Person Singular |
praecommoderis praecommodere
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodetur
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodemur
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodemini
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodabam
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodabas
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodabat
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodabar
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodabaris praecommodabare
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodarem
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodares
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodaret
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodarer
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodareris praecommodarere
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodabo
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodabis
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodabit
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodabor
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodaberis praecommodabere
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodavi
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodavit
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodaverunt praecommodavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodavero
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praecommodatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praecommodatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praecommodati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praecommodati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praecommodati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praecommodare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praecommodavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praecommodaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praecommodari praecommodarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praecommodatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praecommodatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praecommoda
|
! |
| 2. Person Plural |
praecommodate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praecommodato
|
| 3. Person Singular |
praecommodato
|
| 2. Person Plural |
praecommodatote
|
| 3. Person Plural |
praecommodanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praecommodare
|
|
| Genitiv |
praecommodandi
|
|
| Dativ |
praecommodando
|
|
| Akkusativ |
praecommodandum
|
|
| Ablativ |
praecommodando
|
|
| Vokativ |
praecommodande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecommodandus
|
praecommodanda
|
praecommodandum
|
| Genitiv |
praecommodandi
|
praecommodandae
|
praecommodandi
|
| Dativ |
praecommodando
|
praecommodandae
|
praecommodando
|
| Akkusativ |
praecommodandum
|
praecommodandam
|
praecommodandum
|
| Ablativ |
praecommodando
|
praecommodanda
|
praecommodando
|
| Vokativ |
praecommodande
|
praecommodanda
|
praecommodandum
|
Plural
| Nominativ |
praecommodandi
|
praecommodandae
|
praecommodanda
|
| Genitiv |
praecommodandorum
|
praecommodandarum
|
praecommodandorum
|
| Dativ |
praecommodandis
|
praecommodandis
|
praecommodandis
|
| Akkusativ |
praecommodandos
|
praecommodandas
|
praecommodanda
|
| Ablativ |
praecommodandis
|
praecommodandis
|
praecommodandis
|
| Vokativ |
praecommodandi
|
praecommodandae
|
praecommodanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecommodans
|
praecommodans
|
praecommodans
|
| Genitiv |
praecommodantis
|
praecommodantis
|
praecommodantis
|
| Dativ |
praecommodanti
|
praecommodanti
|
praecommodanti
|
| Akkusativ |
praecommodantem
|
praecommodantem
|
praecommodans
|
| Ablativ |
praecommodanti praecommodante
|
praecommodanti praecommodante
|
praecommodanti praecommodante
|
| Vokativ |
praecommodans
|
praecommodans
|
praecommodans
|
Plural
| Nominativ |
praecommodantes
|
praecommodantes
|
praecommodantia
|
| Genitiv |
praecommodantium praecommodantum
|
praecommodantium praecommodantum
|
praecommodantium praecommodantum
|
| Dativ |
praecommodantibus
|
praecommodantibus
|
praecommodantibus
|
| Akkusativ |
praecommodantes
|
praecommodantes
|
praecommodantia
|
| Ablativ |
praecommodantibus
|
praecommodantibus
|
praecommodantibus
|
| Vokativ |
praecommodantes
|
praecommodantes
|
praecommodantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecommodatus
|
praecommodata
|
praecommodatum
|
| Genitiv |
praecommodati
|
praecommodatae
|
praecommodati
|
| Dativ |
praecommodato
|
praecommodatae
|
praecommodato
|
| Akkusativ |
praecommodatum
|
praecommodatam
|
praecommodatum
|
| Ablativ |
praecommodato
|
praecommodata
|
praecommodato
|
| Vokativ |
praecommodate
|
praecommodata
|
praecommodatum
|
Plural
| Nominativ |
praecommodati
|
praecommodatae
|
praecommodata
|
| Genitiv |
praecommodatorum
|
praecommodatarum
|
praecommodatorum
|
| Dativ |
praecommodatis
|
praecommodatis
|
praecommodatis
|
| Akkusativ |
praecommodatos
|
praecommodatas
|
praecommodata
|
| Ablativ |
praecommodatis
|
praecommodatis
|
praecommodatis
|
| Vokativ |
praecommodati
|
praecommodatae
|
praecommodata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecommodaturus
|
praecommodatura
|
praecommodaturum
|
| Genitiv |
praecommodaturi
|
praecommodaturae
|
praecommodaturi
|
| Dativ |
praecommodaturo
|
praecommodaturae
|
praecommodaturo
|
| Akkusativ |
praecommodaturum
|
praecommodaturam
|
praecommodaturum
|
| Ablativ |
praecommodaturo
|
praecommodatura
|
praecommodaturo
|
| Vokativ |
praecommodature
|
praecommodatura
|
praecommodaturum
|
Plural
| Nominativ |
praecommodaturi
|
praecommodaturae
|
praecommodatura
|
| Genitiv |
praecommodaturorum
|
praecommodaturarum
|
praecommodaturorum
|
| Dativ |
praecommodaturis
|
praecommodaturis
|
praecommodaturis
|
| Akkusativ |
praecommodaturos
|
praecommodaturas
|
praecommodatura
|
| Ablativ |
praecommodaturis
|
praecommodaturis
|
praecommodaturis
|
| Vokativ |
praecommodaturi
|
praecommodaturae
|
praecommodatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praecommodatum
|
praecommodatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodo
|
ich leihe voraus |
| 2. Person Singular |
praecommodas
|
du leihst voraus |
| 3. Person Singular |
praecommodat
|
er/sie/es leiht voraus |
| 1. Person Plural |
praecommodamus
|
wir leihen voraus |
| 2. Person Plural |
praecommodatis
|
ihr leiht voraus |
| 3. Person Plural |
praecommodant
|
sie leihen voraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodor
|
ich werde vorausgeliehen |
| 2. Person Singular |
praecommodaris praecommodare
|
du wirst vorausgeliehen |
| 3. Person Singular |
praecommodatur
|
er/sie/es wird vorausgeliehen |
| 1. Person Plural |
praecommodamur
|
wir werden vorausgeliehen |
| 2. Person Plural |
praecommodamini
|
ihr werdet vorausgeliehen |
| 3. Person Plural |
praecommodantur
|
sie werden vorausgeliehen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodem
|
ich leihe voraus |
| 2. Person Singular |
praecommodes
|
du leihest voraus |
| 3. Person Singular |
praecommodet
|
er/sie/es leihe voraus |
| 1. Person Plural |
praecommodemus
|
wir leihen voraus |
| 2. Person Plural |
praecommodetis
|
ihr leihet voraus |
| 3. Person Plural |
praecommodent
|
sie leihen voraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommoder
|
ich werde vorausgeliehen |
| 2. Person Singular |
praecommoderis praecommodere
|
du werdest vorausgeliehen |
| 3. Person Singular |
praecommodetur
|
er/sie/es werde vorausgeliehen |
| 1. Person Plural |
praecommodemur
|
wir werden vorausgeliehen |
| 2. Person Plural |
praecommodemini
|
ihr werdet vorausgeliehen |
| 3. Person Plural |
praecommodentur
|
sie werden vorausgeliehen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodabam
|
ich lieh voraus |
| 2. Person Singular |
praecommodabas
|
du liehst voraus |
| 3. Person Singular |
praecommodabat
|
er/sie/es lieh voraus |
| 1. Person Plural |
praecommodabamus
|
wir liehen voraus |
| 2. Person Plural |
praecommodabatis
|
ihr lieht voraus |
| 3. Person Plural |
praecommodabant
|
sie liehen voraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodabar
|
ich wurde vorausgeliehen |
| 2. Person Singular |
praecommodabaris praecommodabare
|
du wurdest vorausgeliehen |
| 3. Person Singular |
praecommodabatur
|
er/sie/es wurde vorausgeliehen |
| 1. Person Plural |
praecommodabamur
|
wir wurden vorausgeliehen |
| 2. Person Plural |
praecommodabamini
|
ihr wurdet vorausgeliehen |
| 3. Person Plural |
praecommodabantur
|
sie wurden vorausgeliehen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodarem
|
ich liehe voraus |
| 2. Person Singular |
praecommodares
|
du liehest voraus |
| 3. Person Singular |
praecommodaret
|
er/sie/es liehe voraus |
| 1. Person Plural |
praecommodaremus
|
wir liehen voraus |
| 2. Person Plural |
praecommodaretis
|
ihr liehet voraus |
| 3. Person Plural |
praecommodarent
|
sie liehen voraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodarer
|
ich würde vorausgeliehen |
| 2. Person Singular |
praecommodareris praecommodarere
|
du würdest vorausgeliehen |
| 3. Person Singular |
praecommodaretur
|
er/sie/es würde vorausgeliehen |
| 1. Person Plural |
praecommodaremur
|
wir würden vorausgeliehen |
| 2. Person Plural |
praecommodaremini
|
ihr würdet vorausgeliehen |
| 3. Person Plural |
praecommodarentur
|
sie würden vorausgeliehen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodabo
|
ich werde vorausleihen |
| 2. Person Singular |
praecommodabis
|
du wirst vorausleihen |
| 3. Person Singular |
praecommodabit
|
er/sie/es wird vorausleihen |
| 1. Person Plural |
praecommodabimus
|
wir werden vorausleihen |
| 2. Person Plural |
praecommodabitis
|
ihr werdet vorausleihen |
| 3. Person Plural |
praecommodabunt
|
sie werden vorausleihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodabor
|
ich werde vorausgeliehen werden |
| 2. Person Singular |
praecommodaberis praecommodabere
|
du wirst vorausgeliehen werden |
| 3. Person Singular |
praecommodabitur
|
er/sie/es wird vorausgeliehen werden |
| 1. Person Plural |
praecommodabimur
|
wir werden vorausgeliehen werden |
| 2. Person Plural |
praecommodabimini
|
ihr werdet vorausgeliehen werden |
| 3. Person Plural |
praecommodabuntur
|
sie werden vorausgeliehen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodavi
|
ich habe vorausgeliehen |
| 2. Person Singular |
praecommodavisti
|
du hast vorausgeliehen |
| 3. Person Singular |
praecommodavit
|
er/sie/es hat vorausgeliehen |
| 1. Person Plural |
praecommodavimus
|
wir haben vorausgeliehen |
| 2. Person Plural |
praecommodavistis
|
ihr habt vorausgeliehen |
| 3. Person Plural |
praecommodaverunt praecommodavere
|
sie haben vorausgeliehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus sum
|
ich bin vorausgeliehen worden |
| 2. Person Singular |
praecommodatus es
|
du bist vorausgeliehen worden |
| 3. Person Singular |
praecommodatus est
|
er/sie/es ist vorausgeliehen worden |
| 1. Person Plural |
praecommodati sumus
|
wir sind vorausgeliehen worden |
| 2. Person Plural |
praecommodati estis
|
ihr seid vorausgeliehen worden |
| 3. Person Plural |
praecommodati sunt
|
sie sind vorausgeliehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodaverim
|
ich habe vorausgeliehen |
| 2. Person Singular |
praecommodaveris
|
du habest vorausgeliehen |
| 3. Person Singular |
praecommodaverit
|
er/sie/es habe vorausgeliehen |
| 1. Person Plural |
praecommodaverimus
|
wir haben vorausgeliehen |
| 2. Person Plural |
praecommodaveritis
|
ihr habet vorausgeliehen |
| 3. Person Plural |
praecommodaverint
|
sie haben vorausgeliehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus sim
|
ich sei vorausgeliehen worden |
| 2. Person Singular |
praecommodatus sis
|
du seiest vorausgeliehen worden |
| 3. Person Singular |
praecommodatus sit
|
er/sie/es sei vorausgeliehen worden |
| 1. Person Plural |
praecommodati simus
|
wir seien vorausgeliehen worden |
| 2. Person Plural |
praecommodati sitis
|
ihr seiet vorausgeliehen worden |
| 3. Person Plural |
praecommodati sint
|
sie seien vorausgeliehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodaveram
|
ich hatte vorausgeliehen |
| 2. Person Singular |
praecommodaveras
|
du hattest vorausgeliehen |
| 3. Person Singular |
praecommodaverat
|
er/sie/es hatte vorausgeliehen |
| 1. Person Plural |
praecommodaveramus
|
wir hatten vorausgeliehen |
| 2. Person Plural |
praecommodaveratis
|
ihr hattet vorausgeliehen |
| 3. Person Plural |
praecommodaverant
|
sie hatten vorausgeliehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus eram
|
ich war vorausgeliehen worden |
| 2. Person Singular |
praecommodatus eras
|
du warst vorausgeliehen worden |
| 3. Person Singular |
praecommodatus erat
|
er/sie/es war vorausgeliehen worden |
| 1. Person Plural |
praecommodati eramus
|
wir waren vorausgeliehen worden |
| 2. Person Plural |
praecommodati eratis
|
ihr wart vorausgeliehen worden |
| 3. Person Plural |
praecommodati erant
|
sie waren vorausgeliehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodavissem
|
ich hätte vorausgeliehen |
| 2. Person Singular |
praecommodavisses
|
du hättest vorausgeliehen |
| 3. Person Singular |
praecommodavisset
|
er/sie/es hätte vorausgeliehen |
| 1. Person Plural |
praecommodavissemus
|
wir hätten vorausgeliehen |
| 2. Person Plural |
praecommodavissetis
|
ihr hättet vorausgeliehen |
| 3. Person Plural |
praecommodavissent
|
sie hätten vorausgeliehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus essem
|
ich wäre vorausgeliehen worden |
| 2. Person Singular |
praecommodatus esses
|
du wärest vorausgeliehen worden |
| 3. Person Singular |
praecommodatus esset
|
er/sie/es wäre vorausgeliehen worden |
| 1. Person Plural |
praecommodati essemus
|
wir wären vorausgeliehen worden |
| 2. Person Plural |
praecommodati essetis
|
ihr wäret vorausgeliehen worden |
| 3. Person Plural |
praecommodati essent
|
sie wären vorausgeliehen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodavero
|
ich werde vorausgeliehen haben |
| 2. Person Singular |
praecommodaveris
|
du wirst vorausgeliehen haben |
| 3. Person Singular |
praecommodaverit
|
er/sie/es wird vorausgeliehen haben |
| 1. Person Plural |
praecommodaverimus
|
wir werden vorausgeliehen haben |
| 2. Person Plural |
praecommodaveritis
|
ihr werdet vorausgeliehen haben |
| 3. Person Plural |
praecommodaverint
|
sie werden vorausgeliehen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praecommodatus ero
|
ich werde vorausgeliehen worden sein |
| 2. Person Singular |
praecommodatus eris
|
du wirst vorausgeliehen worden sein |
| 3. Person Singular |
praecommodatus erit
|
er/sie/es wird vorausgeliehen worden sein |
| 1. Person Plural |
praecommodati erimus
|
wir werden vorausgeliehen worden sein |
| 2. Person Plural |
praecommodati eritis
|
ihr werdet vorausgeliehen worden sein |
| 3. Person Plural |
praecommodati erunt
|
sie werden vorausgeliehen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praecommodare
|
vorausleihen |
| Vorzeitigkeit |
praecommodavisse
|
vorausgeliehen haben |
| Nachzeitigkeit |
praecommodaturum esse
|
vorausleihen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praecommodari praecommodarier
|
vorausgeliehen werden |
| Vorzeitigkeit |
praecommodatum esse
|
vorausgeliehen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praecommodatum iri
|
künftig vorausgeliehen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praecommoda
|
leihe voraus; leih voraus! |
| 2. Person Plural |
praecommodate
|
leiht voraus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praecommodato
|
| 3. Person Singular |
praecommodato
|
| 2. Person Plural |
praecommodatote
|
| 3. Person Plural |
praecommodanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praecommodare
|
das Vorausleihen |
| Genitiv |
praecommodandi
|
des Vorausleihens |
| Dativ |
praecommodando
|
dem Vorausleihen |
| Akkusativ |
praecommodandum
|
das Vorausleihen |
| Ablativ |
praecommodando
|
durch das Vorausleihen |
| Vokativ |
praecommodande
|
Vorausleihen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecommodandus
|
praecommodanda
|
praecommodandum
|
| Genitiv |
praecommodandi
|
praecommodandae
|
praecommodandi
|
| Dativ |
praecommodando
|
praecommodandae
|
praecommodando
|
| Akkusativ |
praecommodandum
|
praecommodandam
|
praecommodandum
|
| Ablativ |
praecommodando
|
praecommodanda
|
praecommodando
|
| Vokativ |
praecommodande
|
praecommodanda
|
praecommodandum
|
Plural
| Nominativ |
praecommodandi
|
praecommodandae
|
praecommodanda
|
| Genitiv |
praecommodandorum
|
praecommodandarum
|
praecommodandorum
|
| Dativ |
praecommodandis
|
praecommodandis
|
praecommodandis
|
| Akkusativ |
praecommodandos
|
praecommodandas
|
praecommodanda
|
| Ablativ |
praecommodandis
|
praecommodandis
|
praecommodandis
|
| Vokativ |
praecommodandi
|
praecommodandae
|
praecommodanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecommodans
|
praecommodans
|
praecommodans
|
| Genitiv |
praecommodantis
|
praecommodantis
|
praecommodantis
|
| Dativ |
praecommodanti
|
praecommodanti
|
praecommodanti
|
| Akkusativ |
praecommodantem
|
praecommodantem
|
praecommodans
|
| Ablativ |
praecommodanti praecommodante
|
praecommodanti praecommodante
|
praecommodanti praecommodante
|
| Vokativ |
praecommodans
|
praecommodans
|
praecommodans
|
Plural
| Nominativ |
praecommodantes
|
praecommodantes
|
praecommodantia
|
| Genitiv |
praecommodantium praecommodantum
|
praecommodantium praecommodantum
|
praecommodantium praecommodantum
|
| Dativ |
praecommodantibus
|
praecommodantibus
|
praecommodantibus
|
| Akkusativ |
praecommodantes
|
praecommodantes
|
praecommodantia
|
| Ablativ |
praecommodantibus
|
praecommodantibus
|
praecommodantibus
|
| Vokativ |
praecommodantes
|
praecommodantes
|
praecommodantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecommodatus
|
praecommodata
|
praecommodatum
|
| Genitiv |
praecommodati
|
praecommodatae
|
praecommodati
|
| Dativ |
praecommodato
|
praecommodatae
|
praecommodato
|
| Akkusativ |
praecommodatum
|
praecommodatam
|
praecommodatum
|
| Ablativ |
praecommodato
|
praecommodata
|
praecommodato
|
| Vokativ |
praecommodate
|
praecommodata
|
praecommodatum
|
Plural
| Nominativ |
praecommodati
|
praecommodatae
|
praecommodata
|
| Genitiv |
praecommodatorum
|
praecommodatarum
|
praecommodatorum
|
| Dativ |
praecommodatis
|
praecommodatis
|
praecommodatis
|
| Akkusativ |
praecommodatos
|
praecommodatas
|
praecommodata
|
| Ablativ |
praecommodatis
|
praecommodatis
|
praecommodatis
|
| Vokativ |
praecommodati
|
praecommodatae
|
praecommodata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praecommodaturus
|
praecommodatura
|
praecommodaturum
|
| Genitiv |
praecommodaturi
|
praecommodaturae
|
praecommodaturi
|
| Dativ |
praecommodaturo
|
praecommodaturae
|
praecommodaturo
|
| Akkusativ |
praecommodaturum
|
praecommodaturam
|
praecommodaturum
|
| Ablativ |
praecommodaturo
|
praecommodatura
|
praecommodaturo
|
| Vokativ |
praecommodature
|
praecommodatura
|
praecommodaturum
|
Plural
| Nominativ |
praecommodaturi
|
praecommodaturae
|
praecommodatura
|
| Genitiv |
praecommodaturorum
|
praecommodaturarum
|
praecommodaturorum
|
| Dativ |
praecommodaturis
|
praecommodaturis
|
praecommodaturis
|
| Akkusativ |
praecommodaturos
|
praecommodaturas
|
praecommodatura
|
| Ablativ |
praecommodaturis
|
praecommodaturis
|
praecommodaturis
|
| Vokativ |
praecommodaturi
|
praecommodaturae
|
praecommodatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praecommodatum
|
praecommodatu
|