Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculco
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcas
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcat
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcor
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcaris
praeculcare
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcem
|
|
| 2. Person Singular |
praeculces
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcet
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcer
|
|
| 2. Person Singular |
praeculceris
praeculcere
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcetur
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcemur
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcemini
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcabam
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcabas
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcabat
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcabar
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcabaris
praeculcabare
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcarem
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcares
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcaret
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcarer
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcareris
praeculcarere
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcabo
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcabis
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcabit
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcabor
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcaberis
praeculcabere
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcavi
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcavit
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcaverunt
praeculcavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcavero
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeculcatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praeculcatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praeculcatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praeculcati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeculcati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeculcati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeculcare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeculcavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeculcaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeculcari
praeculcarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeculcatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeculcatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeculca
|
! |
| 2. Person Plural |
praeculcate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeculcato
|
| 3. Person Singular |
praeculcato
|
| 2. Person Plural |
praeculcatote
|
| 3. Person Plural |
praeculcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeculcare
|
|
| Genitiv |
praeculcandi
|
|
| Dativ |
praeculcando
|
|
| Akkusativ |
praeculcandum
|
|
| Ablativ |
praeculcando
|
|
| Vokativ |
praeculcande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeculcandus
|
praeculcanda
|
praeculcandum
|
| Genitiv |
praeculcandi
|
praeculcandae
|
praeculcandi
|
| Dativ |
praeculcando
|
praeculcandae
|
praeculcando
|
| Akkusativ |
praeculcandum
|
praeculcandam
|
praeculcandum
|
| Ablativ |
praeculcando
|
praeculcanda
|
praeculcando
|
| Vokativ |
praeculcande
|
praeculcanda
|
praeculcandum
|
Plural
| Nominativ |
praeculcandi
|
praeculcandae
|
praeculcanda
|
| Genitiv |
praeculcandorum
|
praeculcandarum
|
praeculcandorum
|
| Dativ |
praeculcandis
|
praeculcandis
|
praeculcandis
|
| Akkusativ |
praeculcandos
|
praeculcandas
|
praeculcanda
|
| Ablativ |
praeculcandis
|
praeculcandis
|
praeculcandis
|
| Vokativ |
praeculcandi
|
praeculcandae
|
praeculcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeculcans
|
praeculcans
|
praeculcans
|
| Genitiv |
praeculcantis
|
praeculcantis
|
praeculcantis
|
| Dativ |
praeculcanti
|
praeculcanti
|
praeculcanti
|
| Akkusativ |
praeculcantem
|
praeculcantem
|
praeculcans
|
| Ablativ |
praeculcanti
praeculcante
|
praeculcanti
praeculcante
|
praeculcanti
praeculcante
|
| Vokativ |
praeculcans
|
praeculcans
|
praeculcans
|
Plural
| Nominativ |
praeculcantes
|
praeculcantes
|
praeculcantia
|
| Genitiv |
praeculcantium
praeculcantum
|
praeculcantium
praeculcantum
|
praeculcantium
praeculcantum
|
| Dativ |
praeculcantibus
|
praeculcantibus
|
praeculcantibus
|
| Akkusativ |
praeculcantes
|
praeculcantes
|
praeculcantia
|
| Ablativ |
praeculcantibus
|
praeculcantibus
|
praeculcantibus
|
| Vokativ |
praeculcantes
|
praeculcantes
|
praeculcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeculcatus
|
praeculcata
|
praeculcatum
|
| Genitiv |
praeculcati
|
praeculcatae
|
praeculcati
|
| Dativ |
praeculcato
|
praeculcatae
|
praeculcato
|
| Akkusativ |
praeculcatum
|
praeculcatam
|
praeculcatum
|
| Ablativ |
praeculcato
|
praeculcata
|
praeculcato
|
| Vokativ |
praeculcate
|
praeculcata
|
praeculcatum
|
Plural
| Nominativ |
praeculcati
|
praeculcatae
|
praeculcata
|
| Genitiv |
praeculcatorum
|
praeculcatarum
|
praeculcatorum
|
| Dativ |
praeculcatis
|
praeculcatis
|
praeculcatis
|
| Akkusativ |
praeculcatos
|
praeculcatas
|
praeculcata
|
| Ablativ |
praeculcatis
|
praeculcatis
|
praeculcatis
|
| Vokativ |
praeculcati
|
praeculcatae
|
praeculcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeculcaturus
|
praeculcatura
|
praeculcaturum
|
| Genitiv |
praeculcaturi
|
praeculcaturae
|
praeculcaturi
|
| Dativ |
praeculcaturo
|
praeculcaturae
|
praeculcaturo
|
| Akkusativ |
praeculcaturum
|
praeculcaturam
|
praeculcaturum
|
| Ablativ |
praeculcaturo
|
praeculcatura
|
praeculcaturo
|
| Vokativ |
praeculcature
|
praeculcatura
|
praeculcaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeculcaturi
|
praeculcaturae
|
praeculcatura
|
| Genitiv |
praeculcaturorum
|
praeculcaturarum
|
praeculcaturorum
|
| Dativ |
praeculcaturis
|
praeculcaturis
|
praeculcaturis
|
| Akkusativ |
praeculcaturos
|
praeculcaturas
|
praeculcatura
|
| Ablativ |
praeculcaturis
|
praeculcaturis
|
praeculcaturis
|
| Vokativ |
praeculcaturi
|
praeculcaturae
|
praeculcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeculcatum
|
praeculcatu
|