praecurare-Übersetzung im Latein Wörterbuch

Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).

Kurzübersicht

Latein	Typ	Flexionsart	Form	Deutsch
praecurare	Verb	A-Konjugation	Infinitiv	vorher besorgen vorher pflegen
praecurare	Verb	A-Konjugation	2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv	noch nicht vorhanden
praecurare	Verb	A-Konjugation	2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv	noch nicht vorhanden
praecurare	Verb	A-Konjugation	3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv	noch nicht vorhanden

Aufstellung aller Formen

Präsens Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praecuro
2. Person Singular	praecuras
3. Person Singular	praecurat
1. Person Plural	praecuramus
2. Person Plural	praecuratis
3. Person Plural	praecurant

	Passiv
1. Person Singular	praecuror
2. Person Singular	praecuraris praecurare
3. Person Singular	praecuratur
1. Person Plural	praecuramur
2. Person Plural	praecuramini
3. Person Plural	praecurantur

Präsens Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praecurem
2. Person Singular	praecures
3. Person Singular	praecuret
1. Person Plural	praecuremus
2. Person Plural	praecuretis
3. Person Plural	praecurent

	Passiv
1. Person Singular	praecurer
2. Person Singular	praecureris praecurere
3. Person Singular	praecuretur
1. Person Plural	praecuremur
2. Person Plural	praecuremini
3. Person Plural	praecurentur

Imperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praecurabam
2. Person Singular	praecurabas
3. Person Singular	praecurabat
1. Person Plural	praecurabamus
2. Person Plural	praecurabatis
3. Person Plural	praecurabant

	Passiv
1. Person Singular	praecurabar
2. Person Singular	praecurabaris praecurabare
3. Person Singular	praecurabatur
1. Person Plural	praecurabamur
2. Person Plural	praecurabamini
3. Person Plural	praecurabantur

Imperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praecurarem
2. Person Singular	praecurares
3. Person Singular	praecuraret
1. Person Plural	praecuraremus
2. Person Plural	praecuraretis
3. Person Plural	praecurarent

	Passiv
1. Person Singular	praecurarer
2. Person Singular	praecurareris praecurarere
3. Person Singular	praecuraretur
1. Person Plural	praecuraremur
2. Person Plural	praecuraremini
3. Person Plural	praecurarentur

Futur I

	Aktiv
1. Person Singular	praecurabo
2. Person Singular	praecurabis
3. Person Singular	praecurabit
1. Person Plural	praecurabimus
2. Person Plural	praecurabitis
3. Person Plural	praecurabunt

	Passiv
1. Person Singular	praecurabor
2. Person Singular	praecuraberis praecurabere
3. Person Singular	praecurabitur
1. Person Plural	praecurabimur
2. Person Plural	praecurabimini
3. Person Plural	praecurabuntur

Perfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praecuravi
2. Person Singular	praecuravisti
3. Person Singular	praecuravit
1. Person Plural	praecuravimus
2. Person Plural	praecuravistis
3. Person Plural	praecuraverunt praecuravere

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus sum
2. Person Singular	praecuratus es
3. Person Singular	praecuratus est
1. Person Plural	praecurati sumus
2. Person Plural	praecurati estis
3. Person Plural	praecurati sunt

Perfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praecuraverim
2. Person Singular	praecuraveris
3. Person Singular	praecuraverit
1. Person Plural	praecuraverimus
2. Person Plural	praecuraveritis
3. Person Plural	praecuraverint

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus sim
2. Person Singular	praecuratus sis
3. Person Singular	praecuratus sit
1. Person Plural	praecurati simus
2. Person Plural	praecurati sitis
3. Person Plural	praecurati sint

Plusquamperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praecuraveram
2. Person Singular	praecuraveras
3. Person Singular	praecuraverat
1. Person Plural	praecuraveramus
2. Person Plural	praecuraveratis
3. Person Plural	praecuraverant

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus eram
2. Person Singular	praecuratus eras
3. Person Singular	praecuratus erat
1. Person Plural	praecurati eramus
2. Person Plural	praecurati eratis
3. Person Plural	praecurati erant

Plusquamperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praecuravissem
2. Person Singular	praecuravisses
3. Person Singular	praecuravisset
1. Person Plural	praecuravissemus
2. Person Plural	praecuravissetis
3. Person Plural	praecuravissent

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus essem
2. Person Singular	praecuratus esses
3. Person Singular	praecuratus esset
1. Person Plural	praecurati essemus
2. Person Plural	praecurati essetis
3. Person Plural	praecurati essent

Futur II

	Aktiv
1. Person Singular	praecuravero
2. Person Singular	praecuraveris
3. Person Singular	praecuraverit
1. Person Plural	praecuraverimus
2. Person Plural	praecuraveritis
3. Person Plural	praecuraverint

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus ero
2. Person Singular	praecuratus eris
3. Person Singular	praecuratus erit
1. Person Plural	praecurati erimus
2. Person Plural	praecurati eritis
3. Person Plural	praecurati erunt

Infinite

	Aktiv
Gleichzeitigkeit	praecurare
Vorzeitigkeit	praecuravisse
Nachzeitigkeit	praecuraturum esse

	Passiv
Gleichzeitigkeit	praecurari praecurarier
Vorzeitigkeit	praecuratum esse
Nachzeitigkeit	praecuratum iri

Imperative

Imperativ I

	Latein	Deutsch
2. Person Singular	praecura	!
2. Person Plural	praecurate	!

Imperativ II

	Latein
2. Person Singular	praecurato
3. Person Singular	praecurato
2. Person Plural	praecuratote
3. Person Plural	praecuranto

Gerundium

	Latein	Deutsch
Nominativ	praecurare
Genitiv	praecurandi
Dativ	praecurando
Akkusativ	praecurandum
Ablativ	praecurando
Vokativ	praecurande

Gerundivum

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praecurandus	praecuranda	praecurandum
Genitiv	praecurandi	praecurandae	praecurandi
Dativ	praecurando	praecurandae	praecurando
Akkusativ	praecurandum	praecurandam	praecurandum
Ablativ	praecurando	praecuranda	praecurando
Vokativ	praecurande	praecuranda	praecurandum

Plural

Nominativ	praecurandi	praecurandae	praecuranda
Genitiv	praecurandorum	praecurandarum	praecurandorum
Dativ	praecurandis	praecurandis	praecurandis
Akkusativ	praecurandos	praecurandas	praecuranda
Ablativ	praecurandis	praecurandis	praecurandis
Vokativ	praecurandi	praecurandae	praecuranda

Partizipien

Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praecurans	praecurans	praecurans
Genitiv	praecurantis	praecurantis	praecurantis
Dativ	praecuranti	praecuranti	praecuranti
Akkusativ	praecurantem	praecurantem	praecurans
Ablativ	praecuranti praecurante	praecuranti praecurante	praecuranti praecurante
Vokativ	praecurans	praecurans	praecurans

Plural

Nominativ	praecurantes	praecurantes	praecurantia
Genitiv	praecurantium praecurantum	praecurantium praecurantum	praecurantium praecurantum
Dativ	praecurantibus	praecurantibus	praecurantibus
Akkusativ	praecurantes	praecurantes	praecurantia
Ablativ	praecurantibus	praecurantibus	praecurantibus
Vokativ	praecurantes	praecurantes	praecurantia

Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praecuratus	praecurata	praecuratum
Genitiv	praecurati	praecuratae	praecurati
Dativ	praecurato	praecuratae	praecurato
Akkusativ	praecuratum	praecuratam	praecuratum
Ablativ	praecurato	praecurata	praecurato
Vokativ	praecurate	praecurata	praecuratum

Plural

Nominativ	praecurati	praecuratae	praecurata
Genitiv	praecuratorum	praecuratarum	praecuratorum
Dativ	praecuratis	praecuratis	praecuratis
Akkusativ	praecuratos	praecuratas	praecurata
Ablativ	praecuratis	praecuratis	praecuratis
Vokativ	praecurati	praecuratae	praecurata

Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praecuraturus	praecuratura	praecuraturum
Genitiv	praecuraturi	praecuraturae	praecuraturi
Dativ	praecuraturo	praecuraturae	praecuraturo
Akkusativ	praecuraturum	praecuraturam	praecuraturum
Ablativ	praecuraturo	praecuratura	praecuraturo
Vokativ	praecurature	praecuratura	praecuraturum

Plural

Nominativ	praecuraturi	praecuraturae	praecuratura
Genitiv	praecuraturorum	praecuraturarum	praecuraturorum
Dativ	praecuraturis	praecuraturis	praecuraturis
Akkusativ	praecuraturos	praecuraturas	praecuratura
Ablativ	praecuraturis	praecuraturis	praecuraturis
Vokativ	praecuraturi	praecuraturae	praecuratura

Supina

Supin I	Supin II
praecuratum	praecuratu

Präsens Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praecuro
2. Person Singular	praecuras
3. Person Singular	praecurat
1. Person Plural	praecuramus
2. Person Plural	praecuratis
3. Person Plural	praecurant

	Passiv
1. Person Singular	praecuror
2. Person Singular	praecuraris praecurare
3. Person Singular	praecuratur
1. Person Plural	praecuramur
2. Person Plural	praecuramini
3. Person Plural	praecurantur

Präsens Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praecurem
2. Person Singular	praecures
3. Person Singular	praecuret
1. Person Plural	praecuremus
2. Person Plural	praecuretis
3. Person Plural	praecurent

	Passiv
1. Person Singular	praecurer
2. Person Singular	praecureris praecurere
3. Person Singular	praecuretur
1. Person Plural	praecuremur
2. Person Plural	praecuremini
3. Person Plural	praecurentur

Imperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praecurabam
2. Person Singular	praecurabas
3. Person Singular	praecurabat
1. Person Plural	praecurabamus
2. Person Plural	praecurabatis
3. Person Plural	praecurabant

	Passiv
1. Person Singular	praecurabar
2. Person Singular	praecurabaris praecurabare
3. Person Singular	praecurabatur
1. Person Plural	praecurabamur
2. Person Plural	praecurabamini
3. Person Plural	praecurabantur

Imperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praecurarem
2. Person Singular	praecurares
3. Person Singular	praecuraret
1. Person Plural	praecuraremus
2. Person Plural	praecuraretis
3. Person Plural	praecurarent

	Passiv
1. Person Singular	praecurarer
2. Person Singular	praecurareris praecurarere
3. Person Singular	praecuraretur
1. Person Plural	praecuraremur
2. Person Plural	praecuraremini
3. Person Plural	praecurarentur

Futur I

	Aktiv
1. Person Singular	praecurabo
2. Person Singular	praecurabis
3. Person Singular	praecurabit
1. Person Plural	praecurabimus
2. Person Plural	praecurabitis
3. Person Plural	praecurabunt

	Passiv
1. Person Singular	praecurabor
2. Person Singular	praecuraberis praecurabere
3. Person Singular	praecurabitur
1. Person Plural	praecurabimur
2. Person Plural	praecurabimini
3. Person Plural	praecurabuntur

Perfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praecuravi
2. Person Singular	praecuravisti
3. Person Singular	praecuravit
1. Person Plural	praecuravimus
2. Person Plural	praecuravistis
3. Person Plural	praecuraverunt praecuravere

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus sum
2. Person Singular	praecuratus es
3. Person Singular	praecuratus est
1. Person Plural	praecurati sumus
2. Person Plural	praecurati estis
3. Person Plural	praecurati sunt

Perfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praecuraverim
2. Person Singular	praecuraveris
3. Person Singular	praecuraverit
1. Person Plural	praecuraverimus
2. Person Plural	praecuraveritis
3. Person Plural	praecuraverint

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus sim
2. Person Singular	praecuratus sis
3. Person Singular	praecuratus sit
1. Person Plural	praecurati simus
2. Person Plural	praecurati sitis
3. Person Plural	praecurati sint

Plusquamperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praecuraveram
2. Person Singular	praecuraveras
3. Person Singular	praecuraverat
1. Person Plural	praecuraveramus
2. Person Plural	praecuraveratis
3. Person Plural	praecuraverant

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus eram
2. Person Singular	praecuratus eras
3. Person Singular	praecuratus erat
1. Person Plural	praecurati eramus
2. Person Plural	praecurati eratis
3. Person Plural	praecurati erant

Plusquamperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praecuravissem
2. Person Singular	praecuravisses
3. Person Singular	praecuravisset
1. Person Plural	praecuravissemus
2. Person Plural	praecuravissetis
3. Person Plural	praecuravissent

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus essem
2. Person Singular	praecuratus esses
3. Person Singular	praecuratus esset
1. Person Plural	praecurati essemus
2. Person Plural	praecurati essetis
3. Person Plural	praecurati essent

Futur II

	Aktiv
1. Person Singular	praecuravero
2. Person Singular	praecuraveris
3. Person Singular	praecuraverit
1. Person Plural	praecuraverimus
2. Person Plural	praecuraveritis
3. Person Plural	praecuraverint

	Passiv
1. Person Singular	praecuratus ero
2. Person Singular	praecuratus eris
3. Person Singular	praecuratus erit
1. Person Plural	praecurati erimus
2. Person Plural	praecurati eritis
3. Person Plural	praecurati erunt

Infinite

	Aktiv
Gleichzeitigkeit	praecurare
Vorzeitigkeit	praecuravisse
Nachzeitigkeit	praecuraturum esse

	Passiv
Gleichzeitigkeit	praecurari praecurarier
Vorzeitigkeit	praecuratum esse
Nachzeitigkeit	praecuratum iri

Imperative

Imperativ I

	Latein	Deutsch
2. Person Singular	praecura	!
2. Person Plural	praecurate	!

Imperativ II

	Latein
2. Person Singular	praecurato
3. Person Singular	praecurato
2. Person Plural	praecuratote
3. Person Plural	praecuranto

Gerundium

	Latein	Deutsch
Nominativ	praecurare
Genitiv	praecurandi
Dativ	praecurando
Akkusativ	praecurandum
Ablativ	praecurando
Vokativ	praecurande

Gerundivum

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praecurandus	praecuranda	praecurandum
Genitiv	praecurandi	praecurandae	praecurandi
Dativ	praecurando	praecurandae	praecurando
Akkusativ	praecurandum	praecurandam	praecurandum
Ablativ	praecurando	praecuranda	praecurando
Vokativ	praecurande	praecuranda	praecurandum

Plural

Nominativ	praecurandi	praecurandae	praecuranda
Genitiv	praecurandorum	praecurandarum	praecurandorum
Dativ	praecurandis	praecurandis	praecurandis
Akkusativ	praecurandos	praecurandas	praecuranda
Ablativ	praecurandis	praecurandis	praecurandis
Vokativ	praecurandi	praecurandae	praecuranda

Partizipien

Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praecurans	praecurans	praecurans
Genitiv	praecurantis	praecurantis	praecurantis
Dativ	praecuranti	praecuranti	praecuranti
Akkusativ	praecurantem	praecurantem	praecurans
Ablativ	praecuranti praecurante	praecuranti praecurante	praecuranti praecurante
Vokativ	praecurans	praecurans	praecurans

Plural

Nominativ	praecurantes	praecurantes	praecurantia
Genitiv	praecurantium praecurantum	praecurantium praecurantum	praecurantium praecurantum
Dativ	praecurantibus	praecurantibus	praecurantibus
Akkusativ	praecurantes	praecurantes	praecurantia
Ablativ	praecurantibus	praecurantibus	praecurantibus
Vokativ	praecurantes	praecurantes	praecurantia

Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praecuratus	praecurata	praecuratum
Genitiv	praecurati	praecuratae	praecurati
Dativ	praecurato	praecuratae	praecurato
Akkusativ	praecuratum	praecuratam	praecuratum
Ablativ	praecurato	praecurata	praecurato
Vokativ	praecurate	praecurata	praecuratum

Plural

Nominativ	praecurati	praecuratae	praecurata
Genitiv	praecuratorum	praecuratarum	praecuratorum
Dativ	praecuratis	praecuratis	praecuratis
Akkusativ	praecuratos	praecuratas	praecurata
Ablativ	praecuratis	praecuratis	praecuratis
Vokativ	praecurati	praecuratae	praecurata

Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praecuraturus	praecuratura	praecuraturum
Genitiv	praecuraturi	praecuraturae	praecuraturi
Dativ	praecuraturo	praecuraturae	praecuraturo
Akkusativ	praecuraturum	praecuraturam	praecuraturum
Ablativ	praecuraturo	praecuratura	praecuraturo
Vokativ	praecurature	praecuratura	praecuraturum

Plural

Nominativ	praecuraturi	praecuraturae	praecuratura
Genitiv	praecuraturorum	praecuraturarum	praecuraturorum
Dativ	praecuraturis	praecuraturis	praecuraturis
Akkusativ	praecuraturos	praecuraturas	praecuratura
Ablativ	praecuraturis	praecuraturis	praecuraturis
Vokativ	praecuraturi	praecuraturae	praecuratura

Supina

Supin I	Supin II
praecuratum	praecuratu