Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von praecurrere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort praecursus auch noch Formen von: praecursus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praecurrere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | vorangehen vorauslaufen, vorauseilen vorwegnehmen |
| praecursus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von vorangehen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurro |
ich gehe voran |
| 2. Person Singular | praecurris |
du gehst voran |
| 3. Person Singular | praecurrit |
er/sie/es geht voran |
| 1. Person Plural | praecurrimus |
wir gehen voran |
| 2. Person Plural | praecurritis |
ihr geht voran |
| 3. Person Plural | praecurrunt |
sie gehen voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurror |
|
| 2. Person Singular | praecurreris praecurrere |
|
| 3. Person Singular | praecurritur |
|
| 1. Person Plural | praecurrimur |
|
| 2. Person Plural | praecurrimini |
|
| 3. Person Plural | praecurruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurram |
ich gehe voran |
| 2. Person Singular | praecurras |
du gehest voran |
| 3. Person Singular | praecurrat |
er/sie/es gehe voran |
| 1. Person Plural | praecurramus |
wir gehen voran |
| 2. Person Plural | praecurratis |
ihr gehet voran |
| 3. Person Plural | praecurrant |
sie gehen voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrar |
|
| 2. Person Singular | praecurraris praecurrare |
|
| 3. Person Singular | praecurratur |
|
| 1. Person Plural | praecurramur |
|
| 2. Person Plural | praecurramini |
|
| 3. Person Plural | praecurrantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrebam |
ich ging voran |
| 2. Person Singular | praecurrebas |
du gingst voran |
| 3. Person Singular | praecurrebat |
er/sie/es ging voran |
| 1. Person Plural | praecurrebamus |
wir gingen voran |
| 2. Person Plural | praecurrebatis |
ihr gingt voran |
| 3. Person Plural | praecurrebant |
sie gingen voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrebar |
|
| 2. Person Singular | praecurrebaris praecurrebare |
|
| 3. Person Singular | praecurrebatur |
|
| 1. Person Plural | praecurrebamur |
|
| 2. Person Plural | praecurrebamini |
|
| 3. Person Plural | praecurrebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrerem |
ich ginge voran |
| 2. Person Singular | praecurreres |
du gingest voran |
| 3. Person Singular | praecurreret |
er/sie/es ginge voran |
| 1. Person Plural | praecurreremus |
wir gingen voran |
| 2. Person Plural | praecurreretis |
ihr ginget voran |
| 3. Person Plural | praecurrerent |
sie gingen voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrerer |
|
| 2. Person Singular | praecurrereris praecurrerere |
|
| 3. Person Singular | praecurreretur |
|
| 1. Person Plural | praecurreremur |
|
| 2. Person Plural | praecurreremini |
|
| 3. Person Plural | praecurrerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurram |
ich werde vorangehen |
| 2. Person Singular | praecurres |
du wirst vorangehen |
| 3. Person Singular | praecurret |
er/sie/es wird vorangehen |
| 1. Person Plural | praecurremus |
wir werden vorangehen |
| 2. Person Plural | praecurretis |
ihr werdet vorangehen |
| 3. Person Plural | praecurrent |
sie werden vorangehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrar |
|
| 2. Person Singular | praecurreris praecurrere |
|
| 3. Person Singular | praecurretur |
|
| 1. Person Plural | praecurremur |
|
| 2. Person Plural | praecurremini |
|
| 3. Person Plural | praecurrentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurri praecurri |
ich bin vorangegangen |
| 2. Person Singular | praecucurristi praecurristi |
du bist vorangegangen |
| 3. Person Singular | praecucurrit praecurrit |
er/sie/es ist vorangegangen |
| 1. Person Plural | praecucurrimus praecurrimus |
wir sind vorangegangen |
| 2. Person Plural | praecucurristis praecurristis |
ihr seid vorangegangen |
| 3. Person Plural | praecucurrerunt praecucurrere praecurrerunt praecurrere |
sie sind vorangegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus sum |
|
| 2. Person Singular | praecursus es |
|
| 3. Person Singular | praecursus est |
|
| 1. Person Plural | praecursi sumus |
|
| 2. Person Plural | praecursi estis |
|
| 3. Person Plural | praecursi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurrerim praecurrerim |
ich sei vorangegangen |
| 2. Person Singular | praecucurreris praecurreris |
du seiest vorangegangen |
| 3. Person Singular | praecucurrerit praecurrerit |
er/sie/es sei vorangegangen |
| 1. Person Plural | praecucurrerimus praecurrerimus |
wir seien vorangegangen |
| 2. Person Plural | praecucurreritis praecurreritis |
ihr seiet vorangegangen |
| 3. Person Plural | praecucurrerint praecurrerint |
sie seien vorangegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus sim |
|
| 2. Person Singular | praecursus sis |
|
| 3. Person Singular | praecursus sit |
|
| 1. Person Plural | praecursi simus |
|
| 2. Person Plural | praecursi sitis |
|
| 3. Person Plural | praecursi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurreram praecurreram |
ich war vorangegangen |
| 2. Person Singular | praecucurreras praecurreras |
du warst vorangegangen |
| 3. Person Singular | praecucurrerat praecurrerat |
er/sie/es war vorangegangen |
| 1. Person Plural | praecucurreramus praecurreramus |
wir waren vorangegangen |
| 2. Person Plural | praecucurreratis praecurreratis |
ihr wart vorangegangen |
| 3. Person Plural | praecucurrerant praecurrerant |
sie waren vorangegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus eram |
|
| 2. Person Singular | praecursus eras |
|
| 3. Person Singular | praecursus erat |
|
| 1. Person Plural | praecursi eramus |
|
| 2. Person Plural | praecursi eratis |
|
| 3. Person Plural | praecursi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurrissem praecurrissem |
ich wäre vorangegangen |
| 2. Person Singular | praecucurrisses praecurrisses |
du wärest vorangegangen |
| 3. Person Singular | praecucurrisset praecurrisset |
er/sie/es wäre vorangegangen |
| 1. Person Plural | praecucurrissemus praecurrissemus |
wir wären vorangegangen |
| 2. Person Plural | praecucurrissetis praecurrissetis |
ihr wäret vorangegangen |
| 3. Person Plural | praecucurrissent praecurrissent |
sie wären vorangegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus essem |
|
| 2. Person Singular | praecursus esses |
|
| 3. Person Singular | praecursus esset |
|
| 1. Person Plural | praecursi essemus |
|
| 2. Person Plural | praecursi essetis |
|
| 3. Person Plural | praecursi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurrero praecurrero |
ich werde vorangegangen sein |
| 2. Person Singular | praecucurreris praecurreris |
du wirst vorangegangen sein |
| 3. Person Singular | praecucurrerit praecurrerit |
er/sie/es wird vorangegangen sein |
| 1. Person Plural | praecucurrerimus praecurrerimus |
wir werden vorangegangen sein |
| 2. Person Plural | praecucurreritis praecurreritis |
ihr werdet vorangegangen sein |
| 3. Person Plural | praecucurrerint praecurrerint |
sie werden vorangegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus ero |
|
| 2. Person Singular | praecursus eris |
|
| 3. Person Singular | praecursus erit |
|
| 1. Person Plural | praecursi erimus |
|
| 2. Person Plural | praecursi eritis |
|
| 3. Person Plural | praecursi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecurrere |
vorangehen |
| Vorzeitigkeit | praecucurrisse praecurrisse |
vorangegangen sein |
| Nachzeitigkeit | praecursurum esse |
vorangehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecurri praecurrier |
|
| Vorzeitigkeit | praecursum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praecursum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecurre |
gehe voran; geh voran! |
| 2. Person Plural | praecurrite |
geht voran! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecurrito |
| 3. Person Singular | praecurrito |
| 2. Person Plural | praecurritote |
| 3. Person Plural | praecurrunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecurrere |
das Vorangehen |
| Genitiv | praecurrendi praecurrundi |
des Vorangehens |
| Dativ | praecurrendo praecurrundo |
dem Vorangehen |
| Akkusativ | praecurrendum praecurrundum |
das Vorangehen |
| Ablativ | praecurrendo praecurrundo |
durch das Vorangehen |
| Vokativ | praecurrende praecurrunde |
Vorangehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecurrendus praecurrundus |
praecurrenda praecurrunda |
praecurrendum praecurrundum |
| Genitiv | praecurrendi praecurrundi |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrendi praecurrundi |
| Dativ | praecurrendo praecurrundo |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrendo praecurrundo |
| Akkusativ | praecurrendum praecurrundum |
praecurrendam praecurrundam |
praecurrendum praecurrundum |
| Ablativ | praecurrendo praecurrundo |
praecurrenda praecurrunda |
praecurrendo praecurrundo |
| Vokativ | praecurrende praecurrunde |
praecurrenda praecurrunda |
praecurrendum praecurrundum |
Plural
| Nominativ | praecurrendi praecurrundi |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrenda praecurrunda |
| Genitiv | praecurrendorum praecurrundorum |
praecurrendarum praecurrundarum |
praecurrendorum praecurrundorum |
| Dativ | praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
| Akkusativ | praecurrendos praecurrundos |
praecurrendas praecurrundas |
praecurrenda praecurrunda |
| Ablativ | praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
| Vokativ | praecurrendi praecurrundi |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrenda praecurrunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecurrens |
praecurrens |
praecurrens |
| Genitiv | praecurrentis |
praecurrentis |
praecurrentis |
| Dativ | praecurrenti |
praecurrenti |
praecurrenti |
| Akkusativ | praecurrentem |
praecurrentem |
praecurrens |
| Ablativ | praecurrenti praecurrente |
praecurrenti praecurrente |
praecurrenti praecurrente |
| Vokativ | praecurrens |
praecurrens |
praecurrens |
Plural
| Nominativ | praecurrentes |
praecurrentes |
praecurrentia |
| Genitiv | praecurrentium praecurrentum |
praecurrentium praecurrentum |
praecurrentium praecurrentum |
| Dativ | praecurrentibus |
praecurrentibus |
praecurrentibus |
| Akkusativ | praecurrentes |
praecurrentes |
praecurrentia |
| Ablativ | praecurrentibus |
praecurrentibus |
praecurrentibus |
| Vokativ | praecurrentes |
praecurrentes |
praecurrentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecursus |
praecursa |
praecursum |
| Genitiv | praecursi |
praecursae |
praecursi |
| Dativ | praecurso |
praecursae |
praecurso |
| Akkusativ | praecursum |
praecursam |
praecursum |
| Ablativ | praecurso |
praecursa |
praecurso |
| Vokativ | praecurse |
praecursa |
praecursum |
Plural
| Nominativ | praecursi |
praecursae |
praecursa |
| Genitiv | praecursorum |
praecursarum |
praecursorum |
| Dativ | praecursis |
praecursis |
praecursis |
| Akkusativ | praecursos |
praecursas |
praecursa |
| Ablativ | praecursis |
praecursis |
praecursis |
| Vokativ | praecursi |
praecursae |
praecursa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecursurus |
praecursura |
praecursurum |
| Genitiv | praecursuri |
praecursurae |
praecursuri |
| Dativ | praecursuro |
praecursurae |
praecursuro |
| Akkusativ | praecursurum |
praecursuram |
praecursurum |
| Ablativ | praecursuro |
praecursura |
praecursuro |
| Vokativ | praecursure |
praecursura |
praecursurum |
Plural
| Nominativ | praecursuri |
praecursurae |
praecursura |
| Genitiv | praecursurorum |
praecursurarum |
praecursurorum |
| Dativ | praecursuris |
praecursuris |
praecursuris |
| Akkusativ | praecursuros |
praecursuras |
praecursura |
| Ablativ | praecursuris |
praecursuris |
praecursuris |
| Vokativ | praecursuri |
praecursurae |
praecursura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecursum |
praecursu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurro |
|
| 2. Person Singular | praecurris |
|
| 3. Person Singular | praecurrit |
|
| 1. Person Plural | praecurrimus |
|
| 2. Person Plural | praecurritis |
|
| 3. Person Plural | praecurrunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurror |
|
| 2. Person Singular | praecurreris praecurrere |
|
| 3. Person Singular | praecurritur |
|
| 1. Person Plural | praecurrimur |
|
| 2. Person Plural | praecurrimini |
|
| 3. Person Plural | praecurruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurram |
|
| 2. Person Singular | praecurras |
|
| 3. Person Singular | praecurrat |
|
| 1. Person Plural | praecurramus |
|
| 2. Person Plural | praecurratis |
|
| 3. Person Plural | praecurrant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrar |
|
| 2. Person Singular | praecurraris praecurrare |
|
| 3. Person Singular | praecurratur |
|
| 1. Person Plural | praecurramur |
|
| 2. Person Plural | praecurramini |
|
| 3. Person Plural | praecurrantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrebam |
|
| 2. Person Singular | praecurrebas |
|
| 3. Person Singular | praecurrebat |
|
| 1. Person Plural | praecurrebamus |
|
| 2. Person Plural | praecurrebatis |
|
| 3. Person Plural | praecurrebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrebar |
|
| 2. Person Singular | praecurrebaris praecurrebare |
|
| 3. Person Singular | praecurrebatur |
|
| 1. Person Plural | praecurrebamur |
|
| 2. Person Plural | praecurrebamini |
|
| 3. Person Plural | praecurrebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrerem |
|
| 2. Person Singular | praecurreres |
|
| 3. Person Singular | praecurreret |
|
| 1. Person Plural | praecurreremus |
|
| 2. Person Plural | praecurreretis |
|
| 3. Person Plural | praecurrerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrerer |
|
| 2. Person Singular | praecurrereris praecurrerere |
|
| 3. Person Singular | praecurreretur |
|
| 1. Person Plural | praecurreremur |
|
| 2. Person Plural | praecurreremini |
|
| 3. Person Plural | praecurrerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurram |
|
| 2. Person Singular | praecurres |
|
| 3. Person Singular | praecurret |
|
| 1. Person Plural | praecurremus |
|
| 2. Person Plural | praecurretis |
|
| 3. Person Plural | praecurrent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrar |
|
| 2. Person Singular | praecurreris praecurrere |
|
| 3. Person Singular | praecurretur |
|
| 1. Person Plural | praecurremur |
|
| 2. Person Plural | praecurremini |
|
| 3. Person Plural | praecurrentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurri praecurri |
|
| 2. Person Singular | praecucurristi praecurristi |
|
| 3. Person Singular | praecucurrit praecurrit |
|
| 1. Person Plural | praecucurrimus praecurrimus |
|
| 2. Person Plural | praecucurristis praecurristis |
|
| 3. Person Plural | praecucurrerunt praecucurrere praecurrerunt praecurrere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus sum |
|
| 2. Person Singular | praecursus es |
|
| 3. Person Singular | praecursus est |
|
| 1. Person Plural | praecursi sumus |
|
| 2. Person Plural | praecursi estis |
|
| 3. Person Plural | praecursi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurrerim praecurrerim |
|
| 2. Person Singular | praecucurreris praecurreris |
|
| 3. Person Singular | praecucurrerit praecurrerit |
|
| 1. Person Plural | praecucurrerimus praecurrerimus |
|
| 2. Person Plural | praecucurreritis praecurreritis |
|
| 3. Person Plural | praecucurrerint praecurrerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus sim |
|
| 2. Person Singular | praecursus sis |
|
| 3. Person Singular | praecursus sit |
|
| 1. Person Plural | praecursi simus |
|
| 2. Person Plural | praecursi sitis |
|
| 3. Person Plural | praecursi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurreram praecurreram |
|
| 2. Person Singular | praecucurreras praecurreras |
|
| 3. Person Singular | praecucurrerat praecurrerat |
|
| 1. Person Plural | praecucurreramus praecurreramus |
|
| 2. Person Plural | praecucurreratis praecurreratis |
|
| 3. Person Plural | praecucurrerant praecurrerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus eram |
|
| 2. Person Singular | praecursus eras |
|
| 3. Person Singular | praecursus erat |
|
| 1. Person Plural | praecursi eramus |
|
| 2. Person Plural | praecursi eratis |
|
| 3. Person Plural | praecursi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurrissem praecurrissem |
|
| 2. Person Singular | praecucurrisses praecurrisses |
|
| 3. Person Singular | praecucurrisset praecurrisset |
|
| 1. Person Plural | praecucurrissemus praecurrissemus |
|
| 2. Person Plural | praecucurrissetis praecurrissetis |
|
| 3. Person Plural | praecucurrissent praecurrissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus essem |
|
| 2. Person Singular | praecursus esses |
|
| 3. Person Singular | praecursus esset |
|
| 1. Person Plural | praecursi essemus |
|
| 2. Person Plural | praecursi essetis |
|
| 3. Person Plural | praecursi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurrero praecurrero |
|
| 2. Person Singular | praecucurreris praecurreris |
|
| 3. Person Singular | praecucurrerit praecurrerit |
|
| 1. Person Plural | praecucurrerimus praecurrerimus |
|
| 2. Person Plural | praecucurreritis praecurreritis |
|
| 3. Person Plural | praecucurrerint praecurrerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus ero |
|
| 2. Person Singular | praecursus eris |
|
| 3. Person Singular | praecursus erit |
|
| 1. Person Plural | praecursi erimus |
|
| 2. Person Plural | praecursi eritis |
|
| 3. Person Plural | praecursi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecurrere |
|
| Vorzeitigkeit | praecucurrisse praecurrisse |
|
| Nachzeitigkeit | praecursurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecurri praecurrier |
|
| Vorzeitigkeit | praecursum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praecursum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecurre |
! |
| 2. Person Plural | praecurrite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecurrito |
| 3. Person Singular | praecurrito |
| 2. Person Plural | praecurritote |
| 3. Person Plural | praecurrunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecurrere |
|
| Genitiv | praecurrendi praecurrundi |
|
| Dativ | praecurrendo praecurrundo |
|
| Akkusativ | praecurrendum praecurrundum |
|
| Ablativ | praecurrendo praecurrundo |
|
| Vokativ | praecurrende praecurrunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecurrendus praecurrundus |
praecurrenda praecurrunda |
praecurrendum praecurrundum |
| Genitiv | praecurrendi praecurrundi |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrendi praecurrundi |
| Dativ | praecurrendo praecurrundo |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrendo praecurrundo |
| Akkusativ | praecurrendum praecurrundum |
praecurrendam praecurrundam |
praecurrendum praecurrundum |
| Ablativ | praecurrendo praecurrundo |
praecurrenda praecurrunda |
praecurrendo praecurrundo |
| Vokativ | praecurrende praecurrunde |
praecurrenda praecurrunda |
praecurrendum praecurrundum |
Plural
| Nominativ | praecurrendi praecurrundi |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrenda praecurrunda |
| Genitiv | praecurrendorum praecurrundorum |
praecurrendarum praecurrundarum |
praecurrendorum praecurrundorum |
| Dativ | praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
| Akkusativ | praecurrendos praecurrundos |
praecurrendas praecurrundas |
praecurrenda praecurrunda |
| Ablativ | praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
| Vokativ | praecurrendi praecurrundi |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrenda praecurrunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecurrens |
praecurrens |
praecurrens |
| Genitiv | praecurrentis |
praecurrentis |
praecurrentis |
| Dativ | praecurrenti |
praecurrenti |
praecurrenti |
| Akkusativ | praecurrentem |
praecurrentem |
praecurrens |
| Ablativ | praecurrenti praecurrente |
praecurrenti praecurrente |
praecurrenti praecurrente |
| Vokativ | praecurrens |
praecurrens |
praecurrens |
Plural
| Nominativ | praecurrentes |
praecurrentes |
praecurrentia |
| Genitiv | praecurrentium praecurrentum |
praecurrentium praecurrentum |
praecurrentium praecurrentum |
| Dativ | praecurrentibus |
praecurrentibus |
praecurrentibus |
| Akkusativ | praecurrentes |
praecurrentes |
praecurrentia |
| Ablativ | praecurrentibus |
praecurrentibus |
praecurrentibus |
| Vokativ | praecurrentes |
praecurrentes |
praecurrentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecursus |
praecursa |
praecursum |
| Genitiv | praecursi |
praecursae |
praecursi |
| Dativ | praecurso |
praecursae |
praecurso |
| Akkusativ | praecursum |
praecursam |
praecursum |
| Ablativ | praecurso |
praecursa |
praecurso |
| Vokativ | praecurse |
praecursa |
praecursum |
Plural
| Nominativ | praecursi |
praecursae |
praecursa |
| Genitiv | praecursorum |
praecursarum |
praecursorum |
| Dativ | praecursis |
praecursis |
praecursis |
| Akkusativ | praecursos |
praecursas |
praecursa |
| Ablativ | praecursis |
praecursis |
praecursis |
| Vokativ | praecursi |
praecursae |
praecursa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecursurus |
praecursura |
praecursurum |
| Genitiv | praecursuri |
praecursurae |
praecursuri |
| Dativ | praecursuro |
praecursurae |
praecursuro |
| Akkusativ | praecursurum |
praecursuram |
praecursurum |
| Ablativ | praecursuro |
praecursura |
praecursuro |
| Vokativ | praecursure |
praecursura |
praecursurum |
Plural
| Nominativ | praecursuri |
praecursurae |
praecursura |
| Genitiv | praecursurorum |
praecursurarum |
praecursurorum |
| Dativ | praecursuris |
praecursuris |
praecursuris |
| Akkusativ | praecursuros |
praecursuras |
praecursura |
| Ablativ | praecursuris |
praecursuris |
praecursuris |
| Vokativ | praecursuri |
praecursurae |
praecursura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecursum |
praecursu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurro |
ich nehme vorweg |
| 2. Person Singular | praecurris |
du nimmst vorweg |
| 3. Person Singular | praecurrit |
er/sie/es nimmt vorweg |
| 1. Person Plural | praecurrimus |
wir nehmen vorweg |
| 2. Person Plural | praecurritis |
ihr nehmt vorweg |
| 3. Person Plural | praecurrunt |
sie nehmen vorweg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurror |
ich werde vorweggenommen |
| 2. Person Singular | praecurreris praecurrere |
du wirst vorweggenommen |
| 3. Person Singular | praecurritur |
er/sie/es wird vorweggenommen |
| 1. Person Plural | praecurrimur |
wir werden vorweggenommen |
| 2. Person Plural | praecurrimini |
ihr werdet vorweggenommen |
| 3. Person Plural | praecurruntur |
sie werden vorweggenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurram |
ich nehme vorweg |
| 2. Person Singular | praecurras |
du nehmest vorweg |
| 3. Person Singular | praecurrat |
er/sie/es nehme vorweg |
| 1. Person Plural | praecurramus |
wir nehmen vorweg |
| 2. Person Plural | praecurratis |
ihr nehmet vorweg |
| 3. Person Plural | praecurrant |
sie nehmen vorweg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrar |
ich werde vorweggenommen |
| 2. Person Singular | praecurraris praecurrare |
du werdest vorweggenommen |
| 3. Person Singular | praecurratur |
er/sie/es werde vorweggenommen |
| 1. Person Plural | praecurramur |
wir werden vorweggenommen |
| 2. Person Plural | praecurramini |
ihr werdet vorweggenommen |
| 3. Person Plural | praecurrantur |
sie werden vorweggenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrebam |
ich nahm vorweg |
| 2. Person Singular | praecurrebas |
du nahmst vorweg |
| 3. Person Singular | praecurrebat |
er/sie/es nahm vorweg |
| 1. Person Plural | praecurrebamus |
wir nahmen vorweg |
| 2. Person Plural | praecurrebatis |
ihr nahmt vorweg |
| 3. Person Plural | praecurrebant |
sie nahmen vorweg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrebar |
ich wurde vorweggenommen |
| 2. Person Singular | praecurrebaris praecurrebare |
du wurdest vorweggenommen |
| 3. Person Singular | praecurrebatur |
er/sie/es wurde vorweggenommen |
| 1. Person Plural | praecurrebamur |
wir wurden vorweggenommen |
| 2. Person Plural | praecurrebamini |
ihr wurdet vorweggenommen |
| 3. Person Plural | praecurrebantur |
sie wurden vorweggenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrerem |
ich nähme vorweg |
| 2. Person Singular | praecurreres |
du nähmest vorweg |
| 3. Person Singular | praecurreret |
er/sie/es nähme vorweg |
| 1. Person Plural | praecurreremus |
wir nähmen vorweg |
| 2. Person Plural | praecurreretis |
ihr nähmet vorweg |
| 3. Person Plural | praecurrerent |
sie nähmen vorweg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrerer |
ich würde vorweggenommen |
| 2. Person Singular | praecurrereris praecurrerere |
du würdest vorweggenommen |
| 3. Person Singular | praecurreretur |
er/sie/es würde vorweggenommen |
| 1. Person Plural | praecurreremur |
wir würden vorweggenommen |
| 2. Person Plural | praecurreremini |
ihr würdet vorweggenommen |
| 3. Person Plural | praecurrerentur |
sie würden vorweggenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecurram |
ich werde vorwegnehmen |
| 2. Person Singular | praecurres |
du wirst vorwegnehmen |
| 3. Person Singular | praecurret |
er/sie/es wird vorwegnehmen |
| 1. Person Plural | praecurremus |
wir werden vorwegnehmen |
| 2. Person Plural | praecurretis |
ihr werdet vorwegnehmen |
| 3. Person Plural | praecurrent |
sie werden vorwegnehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecurrar |
ich werde vorweggenommen werden |
| 2. Person Singular | praecurreris praecurrere |
du wirst vorweggenommen werden |
| 3. Person Singular | praecurretur |
er/sie/es wird vorweggenommen werden |
| 1. Person Plural | praecurremur |
wir werden vorweggenommen werden |
| 2. Person Plural | praecurremini |
ihr werdet vorweggenommen werden |
| 3. Person Plural | praecurrentur |
sie werden vorweggenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurri praecurri |
ich habe vorweggenommen |
| 2. Person Singular | praecucurristi praecurristi |
du hast vorweggenommen |
| 3. Person Singular | praecucurrit praecurrit |
er/sie/es hat vorweggenommen |
| 1. Person Plural | praecucurrimus praecurrimus |
wir haben vorweggenommen |
| 2. Person Plural | praecucurristis praecurristis |
ihr habt vorweggenommen |
| 3. Person Plural | praecucurrerunt praecucurrere praecurrerunt praecurrere |
sie haben vorweggenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus sum |
ich bin vorweggenommen worden |
| 2. Person Singular | praecursus es |
du bist vorweggenommen worden |
| 3. Person Singular | praecursus est |
er/sie/es ist vorweggenommen worden |
| 1. Person Plural | praecursi sumus |
wir sind vorweggenommen worden |
| 2. Person Plural | praecursi estis |
ihr seid vorweggenommen worden |
| 3. Person Plural | praecursi sunt |
sie sind vorweggenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurrerim praecurrerim |
ich habe vorweggenommen |
| 2. Person Singular | praecucurreris praecurreris |
du habest vorweggenommen |
| 3. Person Singular | praecucurrerit praecurrerit |
er/sie/es habe vorweggenommen |
| 1. Person Plural | praecucurrerimus praecurrerimus |
wir haben vorweggenommen |
| 2. Person Plural | praecucurreritis praecurreritis |
ihr habet vorweggenommen |
| 3. Person Plural | praecucurrerint praecurrerint |
sie haben vorweggenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus sim |
ich sei vorweggenommen worden |
| 2. Person Singular | praecursus sis |
du seiest vorweggenommen worden |
| 3. Person Singular | praecursus sit |
er/sie/es sei vorweggenommen worden |
| 1. Person Plural | praecursi simus |
wir seien vorweggenommen worden |
| 2. Person Plural | praecursi sitis |
ihr seiet vorweggenommen worden |
| 3. Person Plural | praecursi sint |
sie seien vorweggenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurreram praecurreram |
ich hatte vorweggenommen |
| 2. Person Singular | praecucurreras praecurreras |
du hattest vorweggenommen |
| 3. Person Singular | praecucurrerat praecurrerat |
er/sie/es hatte vorweggenommen |
| 1. Person Plural | praecucurreramus praecurreramus |
wir hatten vorweggenommen |
| 2. Person Plural | praecucurreratis praecurreratis |
ihr hattet vorweggenommen |
| 3. Person Plural | praecucurrerant praecurrerant |
sie hatten vorweggenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus eram |
ich war vorweggenommen worden |
| 2. Person Singular | praecursus eras |
du warst vorweggenommen worden |
| 3. Person Singular | praecursus erat |
er/sie/es war vorweggenommen worden |
| 1. Person Plural | praecursi eramus |
wir waren vorweggenommen worden |
| 2. Person Plural | praecursi eratis |
ihr wart vorweggenommen worden |
| 3. Person Plural | praecursi erant |
sie waren vorweggenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurrissem praecurrissem |
ich hätte vorweggenommen |
| 2. Person Singular | praecucurrisses praecurrisses |
du hättest vorweggenommen |
| 3. Person Singular | praecucurrisset praecurrisset |
er/sie/es hätte vorweggenommen |
| 1. Person Plural | praecucurrissemus praecurrissemus |
wir hätten vorweggenommen |
| 2. Person Plural | praecucurrissetis praecurrissetis |
ihr hättet vorweggenommen |
| 3. Person Plural | praecucurrissent praecurrissent |
sie hätten vorweggenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus essem |
ich wäre vorweggenommen worden |
| 2. Person Singular | praecursus esses |
du wärest vorweggenommen worden |
| 3. Person Singular | praecursus esset |
er/sie/es wäre vorweggenommen worden |
| 1. Person Plural | praecursi essemus |
wir wären vorweggenommen worden |
| 2. Person Plural | praecursi essetis |
ihr wäret vorweggenommen worden |
| 3. Person Plural | praecursi essent |
sie wären vorweggenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecucurrero praecurrero |
ich werde vorweggenommen haben |
| 2. Person Singular | praecucurreris praecurreris |
du wirst vorweggenommen haben |
| 3. Person Singular | praecucurrerit praecurrerit |
er/sie/es wird vorweggenommen haben |
| 1. Person Plural | praecucurrerimus praecurrerimus |
wir werden vorweggenommen haben |
| 2. Person Plural | praecucurreritis praecurreritis |
ihr werdet vorweggenommen haben |
| 3. Person Plural | praecucurrerint praecurrerint |
sie werden vorweggenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecursus ero |
ich werde vorweggenommen worden sein |
| 2. Person Singular | praecursus eris |
du wirst vorweggenommen worden sein |
| 3. Person Singular | praecursus erit |
er/sie/es wird vorweggenommen worden sein |
| 1. Person Plural | praecursi erimus |
wir werden vorweggenommen worden sein |
| 2. Person Plural | praecursi eritis |
ihr werdet vorweggenommen worden sein |
| 3. Person Plural | praecursi erunt |
sie werden vorweggenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecurrere |
vorwegnehmen |
| Vorzeitigkeit | praecucurrisse praecurrisse |
vorweggenommen haben |
| Nachzeitigkeit | praecursurum esse |
vorwegnehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecurri praecurrier |
vorweggenommen werden |
| Vorzeitigkeit | praecursum esse |
vorweggenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praecursum iri |
künftig vorweggenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecurre |
nimm vorweg! |
| 2. Person Plural | praecurrite |
nehmt vorweg! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecurrito |
| 3. Person Singular | praecurrito |
| 2. Person Plural | praecurritote |
| 3. Person Plural | praecurrunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecurrere |
das Vorwegnehmen |
| Genitiv | praecurrendi praecurrundi |
des Vorwegnehmens |
| Dativ | praecurrendo praecurrundo |
dem Vorwegnehmen |
| Akkusativ | praecurrendum praecurrundum |
das Vorwegnehmen |
| Ablativ | praecurrendo praecurrundo |
durch das Vorwegnehmen |
| Vokativ | praecurrende praecurrunde |
Vorwegnehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecurrendus praecurrundus |
praecurrenda praecurrunda |
praecurrendum praecurrundum |
| Genitiv | praecurrendi praecurrundi |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrendi praecurrundi |
| Dativ | praecurrendo praecurrundo |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrendo praecurrundo |
| Akkusativ | praecurrendum praecurrundum |
praecurrendam praecurrundam |
praecurrendum praecurrundum |
| Ablativ | praecurrendo praecurrundo |
praecurrenda praecurrunda |
praecurrendo praecurrundo |
| Vokativ | praecurrende praecurrunde |
praecurrenda praecurrunda |
praecurrendum praecurrundum |
Plural
| Nominativ | praecurrendi praecurrundi |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrenda praecurrunda |
| Genitiv | praecurrendorum praecurrundorum |
praecurrendarum praecurrundarum |
praecurrendorum praecurrundorum |
| Dativ | praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
| Akkusativ | praecurrendos praecurrundos |
praecurrendas praecurrundas |
praecurrenda praecurrunda |
| Ablativ | praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
praecurrendis praecurrundis |
| Vokativ | praecurrendi praecurrundi |
praecurrendae praecurrundae |
praecurrenda praecurrunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecurrens |
praecurrens |
praecurrens |
| Genitiv | praecurrentis |
praecurrentis |
praecurrentis |
| Dativ | praecurrenti |
praecurrenti |
praecurrenti |
| Akkusativ | praecurrentem |
praecurrentem |
praecurrens |
| Ablativ | praecurrenti praecurrente |
praecurrenti praecurrente |
praecurrenti praecurrente |
| Vokativ | praecurrens |
praecurrens |
praecurrens |
Plural
| Nominativ | praecurrentes |
praecurrentes |
praecurrentia |
| Genitiv | praecurrentium praecurrentum |
praecurrentium praecurrentum |
praecurrentium praecurrentum |
| Dativ | praecurrentibus |
praecurrentibus |
praecurrentibus |
| Akkusativ | praecurrentes |
praecurrentes |
praecurrentia |
| Ablativ | praecurrentibus |
praecurrentibus |
praecurrentibus |
| Vokativ | praecurrentes |
praecurrentes |
praecurrentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecursus |
praecursa |
praecursum |
| Genitiv | praecursi |
praecursae |
praecursi |
| Dativ | praecurso |
praecursae |
praecurso |
| Akkusativ | praecursum |
praecursam |
praecursum |
| Ablativ | praecurso |
praecursa |
praecurso |
| Vokativ | praecurse |
praecursa |
praecursum |
Plural
| Nominativ | praecursi |
praecursae |
praecursa |
| Genitiv | praecursorum |
praecursarum |
praecursorum |
| Dativ | praecursis |
praecursis |
praecursis |
| Akkusativ | praecursos |
praecursas |
praecursa |
| Ablativ | praecursis |
praecursis |
praecursis |
| Vokativ | praecursi |
praecursae |
praecursa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecursurus |
praecursura |
praecursurum |
| Genitiv | praecursuri |
praecursurae |
praecursuri |
| Dativ | praecursuro |
praecursurae |
praecursuro |
| Akkusativ | praecursurum |
praecursuram |
praecursurum |
| Ablativ | praecursuro |
praecursura |
praecursuro |
| Vokativ | praecursure |
praecursura |
praecursurum |
Plural
| Nominativ | praecursuri |
praecursurae |
praecursura |
| Genitiv | praecursurorum |
praecursurarum |
praecursurorum |
| Dativ | praecursuris |
praecursuris |
praecursuris |
| Akkusativ | praecursuros |
praecursuras |
praecursura |
| Ablativ | praecursuris |
praecursuris |
praecursuris |
| Vokativ | praecursuri |
praecursurae |
praecursura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecursum |
praecursu |