Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praecutere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | schwingen schwenken voran schütteln voranschütteln vor jemandem schwenken |
| praecutere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst geschwungen du wirst geschwenkt du wirst vorangeschüttelt |
| praecutere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | schwinge; schwing schwenke; schwenk schüttle voran |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutio |
ich schwinge |
| 2. Person Singular | praecutis |
du schwingst |
| 3. Person Singular | praecutit |
er/sie/es schwingt |
| 1. Person Plural | praecutimus |
wir schwingen |
| 2. Person Plural | praecutitis |
ihr schwingt |
| 3. Person Plural | praecutiunt |
sie schwingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutior |
ich werde geschwungen |
| 2. Person Singular | praecuteris praecutere |
du wirst geschwungen |
| 3. Person Singular | praecutitur |
er/sie/es wird geschwungen |
| 1. Person Plural | praecutimur |
wir werden geschwungen |
| 2. Person Plural | praecutimini |
ihr werdet geschwungen |
| 3. Person Plural | praecutiuntur |
sie werden geschwungen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
ich schwinge |
| 2. Person Singular | praecutias |
du schwingest |
| 3. Person Singular | praecutiat |
er/sie/es schwinge |
| 1. Person Plural | praecutiamus |
wir schwingen |
| 2. Person Plural | praecutiatis |
ihr schwinget |
| 3. Person Plural | praecutiant |
sie schwingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
ich werde geschwungen |
| 2. Person Singular | praecutiaris praecutiare |
du werdest geschwungen |
| 3. Person Singular | praecutiatur |
er/sie/es werde geschwungen |
| 1. Person Plural | praecutiamur |
wir werden geschwungen |
| 2. Person Plural | praecutiamini |
ihr werdet geschwungen |
| 3. Person Plural | praecutiantur |
sie werden geschwungen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebam |
ich schwang |
| 2. Person Singular | praecutiebas |
du schwangst |
| 3. Person Singular | praecutiebat |
er/sie/es schwang |
| 1. Person Plural | praecutiebamus |
wir schwangen |
| 2. Person Plural | praecutiebatis |
ihr schwangt |
| 3. Person Plural | praecutiebant |
sie schwangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebar |
ich wurde geschwungen |
| 2. Person Singular | praecutiebaris praecutiebare |
du wurdest geschwungen |
| 3. Person Singular | praecutiebatur |
er/sie/es wurde geschwungen |
| 1. Person Plural | praecutiebamur |
wir wurden geschwungen |
| 2. Person Plural | praecutiebamini |
ihr wurdet geschwungen |
| 3. Person Plural | praecutiebantur |
sie wurden geschwungen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterem |
ich schwänge |
| 2. Person Singular | praecuteres |
du schwängest |
| 3. Person Singular | praecuteret |
er/sie/es schwänge |
| 1. Person Plural | praecuteremus |
wir schwängen |
| 2. Person Plural | praecuteretis |
ihr schwänget |
| 3. Person Plural | praecuterent |
sie schwängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterer |
ich würde geschwungen |
| 2. Person Singular | praecutereris praecuterere |
du würdest geschwungen |
| 3. Person Singular | praecuteretur |
er/sie/es würde geschwungen |
| 1. Person Plural | praecuteremur |
wir würden geschwungen |
| 2. Person Plural | praecuteremini |
ihr würdet geschwungen |
| 3. Person Plural | praecuterentur |
sie würden geschwungen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
ich werde schwingen |
| 2. Person Singular | praecuties |
du wirst schwingen |
| 3. Person Singular | praecutiet |
er/sie/es wird schwingen |
| 1. Person Plural | praecutiemus |
wir werden schwingen |
| 2. Person Plural | praecutietis |
ihr werdet schwingen |
| 3. Person Plural | praecutient |
sie werden schwingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
ich werde geschwungen werden |
| 2. Person Singular | praecutieris praecutiere |
du wirst geschwungen werden |
| 3. Person Singular | praecutietur |
er/sie/es wird geschwungen werden |
| 1. Person Plural | praecutiemur |
wir werden geschwungen werden |
| 2. Person Plural | praecutiemini |
ihr werdet geschwungen werden |
| 3. Person Plural | praecutientur |
sie werden geschwungen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussi |
ich habe geschwungen |
| 2. Person Singular | praecussisti |
du hast geschwungen |
| 3. Person Singular | praecussit |
er/sie/es hat geschwungen |
| 1. Person Plural | praecussimus |
wir haben geschwungen |
| 2. Person Plural | praecussistis |
ihr habt geschwungen |
| 3. Person Plural | praecusserunt praecussere |
sie haben geschwungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sum |
ich bin geschwungen worden |
| 2. Person Singular | praecussus es |
du bist geschwungen worden |
| 3. Person Singular | praecussus est |
er/sie/es ist geschwungen worden |
| 1. Person Plural | praecussi sumus |
wir sind geschwungen worden |
| 2. Person Plural | praecussi estis |
ihr seid geschwungen worden |
| 3. Person Plural | praecussi sunt |
sie sind geschwungen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusserim |
ich habe geschwungen |
| 2. Person Singular | praecusseris |
du habest geschwungen |
| 3. Person Singular | praecusserit |
er/sie/es habe geschwungen |
| 1. Person Plural | praecusserimus |
wir haben geschwungen |
| 2. Person Plural | praecusseritis |
ihr habet geschwungen |
| 3. Person Plural | praecusserint |
sie haben geschwungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sim |
ich sei geschwungen worden |
| 2. Person Singular | praecussus sis |
du seiest geschwungen worden |
| 3. Person Singular | praecussus sit |
er/sie/es sei geschwungen worden |
| 1. Person Plural | praecussi simus |
wir seien geschwungen worden |
| 2. Person Plural | praecussi sitis |
ihr seiet geschwungen worden |
| 3. Person Plural | praecussi sint |
sie seien geschwungen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusseram |
ich hatte geschwungen |
| 2. Person Singular | praecusseras |
du hattest geschwungen |
| 3. Person Singular | praecusserat |
er/sie/es hatte geschwungen |
| 1. Person Plural | praecusseramus |
wir hatten geschwungen |
| 2. Person Plural | praecusseratis |
ihr hattet geschwungen |
| 3. Person Plural | praecusserant |
sie hatten geschwungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus eram |
ich war geschwungen worden |
| 2. Person Singular | praecussus eras |
du warst geschwungen worden |
| 3. Person Singular | praecussus erat |
er/sie/es war geschwungen worden |
| 1. Person Plural | praecussi eramus |
wir waren geschwungen worden |
| 2. Person Plural | praecussi eratis |
ihr wart geschwungen worden |
| 3. Person Plural | praecussi erant |
sie waren geschwungen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussissem |
ich hätte geschwungen |
| 2. Person Singular | praecussisses |
du hättest geschwungen |
| 3. Person Singular | praecussisset |
er/sie/es hätte geschwungen |
| 1. Person Plural | praecussissemus |
wir hätten geschwungen |
| 2. Person Plural | praecussissetis |
ihr hättet geschwungen |
| 3. Person Plural | praecussissent |
sie hätten geschwungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus essem |
ich wäre geschwungen worden |
| 2. Person Singular | praecussus esses |
du wärest geschwungen worden |
| 3. Person Singular | praecussus esset |
er/sie/es wäre geschwungen worden |
| 1. Person Plural | praecussi essemus |
wir wären geschwungen worden |
| 2. Person Plural | praecussi essetis |
ihr wäret geschwungen worden |
| 3. Person Plural | praecussi essent |
sie wären geschwungen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussero |
ich werde geschwungen haben |
| 2. Person Singular | praecusseris |
du wirst geschwungen haben |
| 3. Person Singular | praecusserit |
er/sie/es wird geschwungen haben |
| 1. Person Plural | praecusserimus |
wir werden geschwungen haben |
| 2. Person Plural | praecusseritis |
ihr werdet geschwungen haben |
| 3. Person Plural | praecusserint |
sie werden geschwungen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus ero |
ich werde geschwungen worden sein |
| 2. Person Singular | praecussus eris |
du wirst geschwungen worden sein |
| 3. Person Singular | praecussus erit |
er/sie/es wird geschwungen worden sein |
| 1. Person Plural | praecussi erimus |
wir werden geschwungen worden sein |
| 2. Person Plural | praecussi eritis |
ihr werdet geschwungen worden sein |
| 3. Person Plural | praecussi erunt |
sie werden geschwungen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecutere |
schwingen |
| Vorzeitigkeit | praecussisse |
geschwungen haben |
| Nachzeitigkeit | praecussurum esse |
schwingen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecuti praecutier |
geschwungen werden |
| Vorzeitigkeit | praecussum esse |
geschwungen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praecussum iri |
künftig geschwungen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecute |
schwinge; schwing! |
| 2. Person Plural | praecutite |
schwingt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecutito |
| 3. Person Singular | praecutito |
| 2. Person Plural | praecutitote |
| 3. Person Plural | praecutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecutere |
das Schwingen |
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
des Schwingens |
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
dem Schwingen |
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
das Schwingen |
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
durch das Schwingen |
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
Schwingen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiendus praecutiundus |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendi praecutiundi |
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendo praecutiundo |
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
praecutiendam praecutiundam |
praecutiendum praecutiundum |
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendo praecutiundo |
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
Plural
| Nominativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
| Genitiv | praecutiendorum praecutiundorum |
praecutiendarum praecutiundarum |
praecutiendorum praecutiundorum |
| Dativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Akkusativ | praecutiendos praecutiundos |
praecutiendas praecutiundas |
praecutienda praecutiunda |
| Ablativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Vokativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
| Genitiv | praecutientis |
praecutientis |
praecutientis |
| Dativ | praecutienti |
praecutienti |
praecutienti |
| Akkusativ | praecutientem |
praecutientem |
praecutiens |
| Ablativ | praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
| Vokativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
Plural
| Nominativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Genitiv | praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
| Dativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Akkusativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Ablativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Vokativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussus |
praecussa |
praecussum |
| Genitiv | praecussi |
praecussae |
praecussi |
| Dativ | praecusso |
praecussae |
praecusso |
| Akkusativ | praecussum |
praecussam |
praecussum |
| Ablativ | praecusso |
praecussa |
praecusso |
| Vokativ | praecusse |
praecussa |
praecussum |
Plural
| Nominativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
| Genitiv | praecussorum |
praecussarum |
praecussorum |
| Dativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Akkusativ | praecussos |
praecussas |
praecussa |
| Ablativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Vokativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussurus |
praecussura |
praecussurum |
| Genitiv | praecussuri |
praecussurae |
praecussuri |
| Dativ | praecussuro |
praecussurae |
praecussuro |
| Akkusativ | praecussurum |
praecussuram |
praecussurum |
| Ablativ | praecussuro |
praecussura |
praecussuro |
| Vokativ | praecussure |
praecussura |
praecussurum |
Plural
| Nominativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
| Genitiv | praecussurorum |
praecussurarum |
praecussurorum |
| Dativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Akkusativ | praecussuros |
praecussuras |
praecussura |
| Ablativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Vokativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecussum |
praecussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutio |
ich schwenke |
| 2. Person Singular | praecutis |
du schwenkst |
| 3. Person Singular | praecutit |
er/sie/es schwenkt |
| 1. Person Plural | praecutimus |
wir schwenken |
| 2. Person Plural | praecutitis |
ihr schwenkt |
| 3. Person Plural | praecutiunt |
sie schwenken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutior |
ich werde geschwenkt |
| 2. Person Singular | praecuteris praecutere |
du wirst geschwenkt |
| 3. Person Singular | praecutitur |
er/sie/es wird geschwenkt |
| 1. Person Plural | praecutimur |
wir werden geschwenkt |
| 2. Person Plural | praecutimini |
ihr werdet geschwenkt |
| 3. Person Plural | praecutiuntur |
sie werden geschwenkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
ich schwenke |
| 2. Person Singular | praecutias |
du schwenkest |
| 3. Person Singular | praecutiat |
er/sie/es schwenke |
| 1. Person Plural | praecutiamus |
wir schwenken |
| 2. Person Plural | praecutiatis |
ihr schwenket |
| 3. Person Plural | praecutiant |
sie schwenken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
ich werde geschwenkt |
| 2. Person Singular | praecutiaris praecutiare |
du werdest geschwenkt |
| 3. Person Singular | praecutiatur |
er/sie/es werde geschwenkt |
| 1. Person Plural | praecutiamur |
wir werden geschwenkt |
| 2. Person Plural | praecutiamini |
ihr werdet geschwenkt |
| 3. Person Plural | praecutiantur |
sie werden geschwenkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebam |
ich schwenkte |
| 2. Person Singular | praecutiebas |
du schwenktest |
| 3. Person Singular | praecutiebat |
er/sie/es schwenkte |
| 1. Person Plural | praecutiebamus |
wir schwenkten |
| 2. Person Plural | praecutiebatis |
ihr schwenktet |
| 3. Person Plural | praecutiebant |
sie schwenkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebar |
ich wurde geschwenkt |
| 2. Person Singular | praecutiebaris praecutiebare |
du wurdest geschwenkt |
| 3. Person Singular | praecutiebatur |
er/sie/es wurde geschwenkt |
| 1. Person Plural | praecutiebamur |
wir wurden geschwenkt |
| 2. Person Plural | praecutiebamini |
ihr wurdet geschwenkt |
| 3. Person Plural | praecutiebantur |
sie wurden geschwenkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterem |
ich schwenkte |
| 2. Person Singular | praecuteres |
du schwenktest |
| 3. Person Singular | praecuteret |
er/sie/es schwenkte |
| 1. Person Plural | praecuteremus |
wir schwenkten |
| 2. Person Plural | praecuteretis |
ihr schwenktet |
| 3. Person Plural | praecuterent |
sie schwenkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterer |
ich würde geschwenkt |
| 2. Person Singular | praecutereris praecuterere |
du würdest geschwenkt |
| 3. Person Singular | praecuteretur |
er/sie/es würde geschwenkt |
| 1. Person Plural | praecuteremur |
wir würden geschwenkt |
| 2. Person Plural | praecuteremini |
ihr würdet geschwenkt |
| 3. Person Plural | praecuterentur |
sie würden geschwenkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
ich werde schwenken |
| 2. Person Singular | praecuties |
du wirst schwenken |
| 3. Person Singular | praecutiet |
er/sie/es wird schwenken |
| 1. Person Plural | praecutiemus |
wir werden schwenken |
| 2. Person Plural | praecutietis |
ihr werdet schwenken |
| 3. Person Plural | praecutient |
sie werden schwenken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
ich werde geschwenkt werden |
| 2. Person Singular | praecutieris praecutiere |
du wirst geschwenkt werden |
| 3. Person Singular | praecutietur |
er/sie/es wird geschwenkt werden |
| 1. Person Plural | praecutiemur |
wir werden geschwenkt werden |
| 2. Person Plural | praecutiemini |
ihr werdet geschwenkt werden |
| 3. Person Plural | praecutientur |
sie werden geschwenkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussi |
ich habe geschwenkt |
| 2. Person Singular | praecussisti |
du hast geschwenkt |
| 3. Person Singular | praecussit |
er/sie/es hat geschwenkt |
| 1. Person Plural | praecussimus |
wir haben geschwenkt |
| 2. Person Plural | praecussistis |
ihr habt geschwenkt |
| 3. Person Plural | praecusserunt praecussere |
sie haben geschwenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sum |
ich bin geschwenkt worden |
| 2. Person Singular | praecussus es |
du bist geschwenkt worden |
| 3. Person Singular | praecussus est |
er/sie/es ist geschwenkt worden |
| 1. Person Plural | praecussi sumus |
wir sind geschwenkt worden |
| 2. Person Plural | praecussi estis |
ihr seid geschwenkt worden |
| 3. Person Plural | praecussi sunt |
sie sind geschwenkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusserim |
ich habe geschwenkt |
| 2. Person Singular | praecusseris |
du habest geschwenkt |
| 3. Person Singular | praecusserit |
er/sie/es habe geschwenkt |
| 1. Person Plural | praecusserimus |
wir haben geschwenkt |
| 2. Person Plural | praecusseritis |
ihr habet geschwenkt |
| 3. Person Plural | praecusserint |
sie haben geschwenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sim |
ich sei geschwenkt worden |
| 2. Person Singular | praecussus sis |
du seiest geschwenkt worden |
| 3. Person Singular | praecussus sit |
er/sie/es sei geschwenkt worden |
| 1. Person Plural | praecussi simus |
wir seien geschwenkt worden |
| 2. Person Plural | praecussi sitis |
ihr seiet geschwenkt worden |
| 3. Person Plural | praecussi sint |
sie seien geschwenkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusseram |
ich hatte geschwenkt |
| 2. Person Singular | praecusseras |
du hattest geschwenkt |
| 3. Person Singular | praecusserat |
er/sie/es hatte geschwenkt |
| 1. Person Plural | praecusseramus |
wir hatten geschwenkt |
| 2. Person Plural | praecusseratis |
ihr hattet geschwenkt |
| 3. Person Plural | praecusserant |
sie hatten geschwenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus eram |
ich war geschwenkt worden |
| 2. Person Singular | praecussus eras |
du warst geschwenkt worden |
| 3. Person Singular | praecussus erat |
er/sie/es war geschwenkt worden |
| 1. Person Plural | praecussi eramus |
wir waren geschwenkt worden |
| 2. Person Plural | praecussi eratis |
ihr wart geschwenkt worden |
| 3. Person Plural | praecussi erant |
sie waren geschwenkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussissem |
ich hätte geschwenkt |
| 2. Person Singular | praecussisses |
du hättest geschwenkt |
| 3. Person Singular | praecussisset |
er/sie/es hätte geschwenkt |
| 1. Person Plural | praecussissemus |
wir hätten geschwenkt |
| 2. Person Plural | praecussissetis |
ihr hättet geschwenkt |
| 3. Person Plural | praecussissent |
sie hätten geschwenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus essem |
ich wäre geschwenkt worden |
| 2. Person Singular | praecussus esses |
du wärest geschwenkt worden |
| 3. Person Singular | praecussus esset |
er/sie/es wäre geschwenkt worden |
| 1. Person Plural | praecussi essemus |
wir wären geschwenkt worden |
| 2. Person Plural | praecussi essetis |
ihr wäret geschwenkt worden |
| 3. Person Plural | praecussi essent |
sie wären geschwenkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussero |
ich werde geschwenkt haben |
| 2. Person Singular | praecusseris |
du wirst geschwenkt haben |
| 3. Person Singular | praecusserit |
er/sie/es wird geschwenkt haben |
| 1. Person Plural | praecusserimus |
wir werden geschwenkt haben |
| 2. Person Plural | praecusseritis |
ihr werdet geschwenkt haben |
| 3. Person Plural | praecusserint |
sie werden geschwenkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus ero |
ich werde geschwenkt worden sein |
| 2. Person Singular | praecussus eris |
du wirst geschwenkt worden sein |
| 3. Person Singular | praecussus erit |
er/sie/es wird geschwenkt worden sein |
| 1. Person Plural | praecussi erimus |
wir werden geschwenkt worden sein |
| 2. Person Plural | praecussi eritis |
ihr werdet geschwenkt worden sein |
| 3. Person Plural | praecussi erunt |
sie werden geschwenkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecutere |
schwenken |
| Vorzeitigkeit | praecussisse |
geschwenkt haben |
| Nachzeitigkeit | praecussurum esse |
schwenken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecuti praecutier |
geschwenkt werden |
| Vorzeitigkeit | praecussum esse |
geschwenkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praecussum iri |
künftig geschwenkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecute |
schwenke; schwenk! |
| 2. Person Plural | praecutite |
schwenkt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecutito |
| 3. Person Singular | praecutito |
| 2. Person Plural | praecutitote |
| 3. Person Plural | praecutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecutere |
das Schwenken |
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
des Schwenkens |
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
dem Schwenken |
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
das Schwenken |
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
durch das Schwenken |
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
Schwenken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiendus praecutiundus |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendi praecutiundi |
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendo praecutiundo |
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
praecutiendam praecutiundam |
praecutiendum praecutiundum |
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendo praecutiundo |
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
Plural
| Nominativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
| Genitiv | praecutiendorum praecutiundorum |
praecutiendarum praecutiundarum |
praecutiendorum praecutiundorum |
| Dativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Akkusativ | praecutiendos praecutiundos |
praecutiendas praecutiundas |
praecutienda praecutiunda |
| Ablativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Vokativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
| Genitiv | praecutientis |
praecutientis |
praecutientis |
| Dativ | praecutienti |
praecutienti |
praecutienti |
| Akkusativ | praecutientem |
praecutientem |
praecutiens |
| Ablativ | praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
| Vokativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
Plural
| Nominativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Genitiv | praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
| Dativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Akkusativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Ablativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Vokativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussus |
praecussa |
praecussum |
| Genitiv | praecussi |
praecussae |
praecussi |
| Dativ | praecusso |
praecussae |
praecusso |
| Akkusativ | praecussum |
praecussam |
praecussum |
| Ablativ | praecusso |
praecussa |
praecusso |
| Vokativ | praecusse |
praecussa |
praecussum |
Plural
| Nominativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
| Genitiv | praecussorum |
praecussarum |
praecussorum |
| Dativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Akkusativ | praecussos |
praecussas |
praecussa |
| Ablativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Vokativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussurus |
praecussura |
praecussurum |
| Genitiv | praecussuri |
praecussurae |
praecussuri |
| Dativ | praecussuro |
praecussurae |
praecussuro |
| Akkusativ | praecussurum |
praecussuram |
praecussurum |
| Ablativ | praecussuro |
praecussura |
praecussuro |
| Vokativ | praecussure |
praecussura |
praecussurum |
Plural
| Nominativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
| Genitiv | praecussurorum |
praecussurarum |
praecussurorum |
| Dativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Akkusativ | praecussuros |
praecussuras |
praecussura |
| Ablativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Vokativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecussum |
praecussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutio |
|
| 2. Person Singular | praecutis |
|
| 3. Person Singular | praecutit |
|
| 1. Person Plural | praecutimus |
|
| 2. Person Plural | praecutitis |
|
| 3. Person Plural | praecutiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutior |
|
| 2. Person Singular | praecuteris praecutere |
|
| 3. Person Singular | praecutitur |
|
| 1. Person Plural | praecutimur |
|
| 2. Person Plural | praecutimini |
|
| 3. Person Plural | praecutiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
|
| 2. Person Singular | praecutias |
|
| 3. Person Singular | praecutiat |
|
| 1. Person Plural | praecutiamus |
|
| 2. Person Plural | praecutiatis |
|
| 3. Person Plural | praecutiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
|
| 2. Person Singular | praecutiaris praecutiare |
|
| 3. Person Singular | praecutiatur |
|
| 1. Person Plural | praecutiamur |
|
| 2. Person Plural | praecutiamini |
|
| 3. Person Plural | praecutiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebam |
|
| 2. Person Singular | praecutiebas |
|
| 3. Person Singular | praecutiebat |
|
| 1. Person Plural | praecutiebamus |
|
| 2. Person Plural | praecutiebatis |
|
| 3. Person Plural | praecutiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebar |
|
| 2. Person Singular | praecutiebaris praecutiebare |
|
| 3. Person Singular | praecutiebatur |
|
| 1. Person Plural | praecutiebamur |
|
| 2. Person Plural | praecutiebamini |
|
| 3. Person Plural | praecutiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterem |
|
| 2. Person Singular | praecuteres |
|
| 3. Person Singular | praecuteret |
|
| 1. Person Plural | praecuteremus |
|
| 2. Person Plural | praecuteretis |
|
| 3. Person Plural | praecuterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterer |
|
| 2. Person Singular | praecutereris praecuterere |
|
| 3. Person Singular | praecuteretur |
|
| 1. Person Plural | praecuteremur |
|
| 2. Person Plural | praecuteremini |
|
| 3. Person Plural | praecuterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
|
| 2. Person Singular | praecuties |
|
| 3. Person Singular | praecutiet |
|
| 1. Person Plural | praecutiemus |
|
| 2. Person Plural | praecutietis |
|
| 3. Person Plural | praecutient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
|
| 2. Person Singular | praecutieris praecutiere |
|
| 3. Person Singular | praecutietur |
|
| 1. Person Plural | praecutiemur |
|
| 2. Person Plural | praecutiemini |
|
| 3. Person Plural | praecutientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussi |
|
| 2. Person Singular | praecussisti |
|
| 3. Person Singular | praecussit |
|
| 1. Person Plural | praecussimus |
|
| 2. Person Plural | praecussistis |
|
| 3. Person Plural | praecusserunt praecussere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sum |
|
| 2. Person Singular | praecussus es |
|
| 3. Person Singular | praecussus est |
|
| 1. Person Plural | praecussi sumus |
|
| 2. Person Plural | praecussi estis |
|
| 3. Person Plural | praecussi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusserim |
|
| 2. Person Singular | praecusseris |
|
| 3. Person Singular | praecusserit |
|
| 1. Person Plural | praecusserimus |
|
| 2. Person Plural | praecusseritis |
|
| 3. Person Plural | praecusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sim |
|
| 2. Person Singular | praecussus sis |
|
| 3. Person Singular | praecussus sit |
|
| 1. Person Plural | praecussi simus |
|
| 2. Person Plural | praecussi sitis |
|
| 3. Person Plural | praecussi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusseram |
|
| 2. Person Singular | praecusseras |
|
| 3. Person Singular | praecusserat |
|
| 1. Person Plural | praecusseramus |
|
| 2. Person Plural | praecusseratis |
|
| 3. Person Plural | praecusserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus eram |
|
| 2. Person Singular | praecussus eras |
|
| 3. Person Singular | praecussus erat |
|
| 1. Person Plural | praecussi eramus |
|
| 2. Person Plural | praecussi eratis |
|
| 3. Person Plural | praecussi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussissem |
|
| 2. Person Singular | praecussisses |
|
| 3. Person Singular | praecussisset |
|
| 1. Person Plural | praecussissemus |
|
| 2. Person Plural | praecussissetis |
|
| 3. Person Plural | praecussissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus essem |
|
| 2. Person Singular | praecussus esses |
|
| 3. Person Singular | praecussus esset |
|
| 1. Person Plural | praecussi essemus |
|
| 2. Person Plural | praecussi essetis |
|
| 3. Person Plural | praecussi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussero |
|
| 2. Person Singular | praecusseris |
|
| 3. Person Singular | praecusserit |
|
| 1. Person Plural | praecusserimus |
|
| 2. Person Plural | praecusseritis |
|
| 3. Person Plural | praecusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus ero |
|
| 2. Person Singular | praecussus eris |
|
| 3. Person Singular | praecussus erit |
|
| 1. Person Plural | praecussi erimus |
|
| 2. Person Plural | praecussi eritis |
|
| 3. Person Plural | praecussi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecutere |
|
| Vorzeitigkeit | praecussisse |
|
| Nachzeitigkeit | praecussurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecuti praecutier |
|
| Vorzeitigkeit | praecussum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praecussum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecute |
! |
| 2. Person Plural | praecutite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecutito |
| 3. Person Singular | praecutito |
| 2. Person Plural | praecutitote |
| 3. Person Plural | praecutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecutere |
|
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
|
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
|
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
|
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
|
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiendus praecutiundus |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendi praecutiundi |
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendo praecutiundo |
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
praecutiendam praecutiundam |
praecutiendum praecutiundum |
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendo praecutiundo |
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
Plural
| Nominativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
| Genitiv | praecutiendorum praecutiundorum |
praecutiendarum praecutiundarum |
praecutiendorum praecutiundorum |
| Dativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Akkusativ | praecutiendos praecutiundos |
praecutiendas praecutiundas |
praecutienda praecutiunda |
| Ablativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Vokativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
| Genitiv | praecutientis |
praecutientis |
praecutientis |
| Dativ | praecutienti |
praecutienti |
praecutienti |
| Akkusativ | praecutientem |
praecutientem |
praecutiens |
| Ablativ | praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
| Vokativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
Plural
| Nominativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Genitiv | praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
| Dativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Akkusativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Ablativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Vokativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussus |
praecussa |
praecussum |
| Genitiv | praecussi |
praecussae |
praecussi |
| Dativ | praecusso |
praecussae |
praecusso |
| Akkusativ | praecussum |
praecussam |
praecussum |
| Ablativ | praecusso |
praecussa |
praecusso |
| Vokativ | praecusse |
praecussa |
praecussum |
Plural
| Nominativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
| Genitiv | praecussorum |
praecussarum |
praecussorum |
| Dativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Akkusativ | praecussos |
praecussas |
praecussa |
| Ablativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Vokativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussurus |
praecussura |
praecussurum |
| Genitiv | praecussuri |
praecussurae |
praecussuri |
| Dativ | praecussuro |
praecussurae |
praecussuro |
| Akkusativ | praecussurum |
praecussuram |
praecussurum |
| Ablativ | praecussuro |
praecussura |
praecussuro |
| Vokativ | praecussure |
praecussura |
praecussurum |
Plural
| Nominativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
| Genitiv | praecussurorum |
praecussurarum |
praecussurorum |
| Dativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Akkusativ | praecussuros |
praecussuras |
praecussura |
| Ablativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Vokativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecussum |
praecussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutio |
ich schüttle voran |
| 2. Person Singular | praecutis |
du schüttelst voran |
| 3. Person Singular | praecutit |
er/sie/es schüttelt voran |
| 1. Person Plural | praecutimus |
wir schütteln voran |
| 2. Person Plural | praecutitis |
ihr schüttelt voran |
| 3. Person Plural | praecutiunt |
sie schütteln voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutior |
ich werde vorangeschüttelt |
| 2. Person Singular | praecuteris praecutere |
du wirst vorangeschüttelt |
| 3. Person Singular | praecutitur |
er/sie/es wird vorangeschüttelt |
| 1. Person Plural | praecutimur |
wir werden vorangeschüttelt |
| 2. Person Plural | praecutimini |
ihr werdet vorangeschüttelt |
| 3. Person Plural | praecutiuntur |
sie werden vorangeschüttelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
ich schüttle voran |
| 2. Person Singular | praecutias |
du schüttelst voran |
| 3. Person Singular | praecutiat |
er/sie/es schüttle voran |
| 1. Person Plural | praecutiamus |
wir schütteln voran |
| 2. Person Plural | praecutiatis |
ihr schüttelt voran |
| 3. Person Plural | praecutiant |
sie schütteln voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
ich werde vorangeschüttelt |
| 2. Person Singular | praecutiaris praecutiare |
du werdest vorangeschüttelt |
| 3. Person Singular | praecutiatur |
er/sie/es werde vorangeschüttelt |
| 1. Person Plural | praecutiamur |
wir werden vorangeschüttelt |
| 2. Person Plural | praecutiamini |
ihr werdet vorangeschüttelt |
| 3. Person Plural | praecutiantur |
sie werden vorangeschüttelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebam |
ich schüttelte voran |
| 2. Person Singular | praecutiebas |
du schütteltest voran |
| 3. Person Singular | praecutiebat |
er/sie/es schüttelte voran |
| 1. Person Plural | praecutiebamus |
wir schüttelten voran |
| 2. Person Plural | praecutiebatis |
ihr schütteltet voran |
| 3. Person Plural | praecutiebant |
sie schüttelten voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebar |
ich wurde vorangeschüttelt |
| 2. Person Singular | praecutiebaris praecutiebare |
du wurdest vorangeschüttelt |
| 3. Person Singular | praecutiebatur |
er/sie/es wurde vorangeschüttelt |
| 1. Person Plural | praecutiebamur |
wir wurden vorangeschüttelt |
| 2. Person Plural | praecutiebamini |
ihr wurdet vorangeschüttelt |
| 3. Person Plural | praecutiebantur |
sie wurden vorangeschüttelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterem |
ich schüttelte voran |
| 2. Person Singular | praecuteres |
du schütteltest voran |
| 3. Person Singular | praecuteret |
er/sie/es schüttelte voran |
| 1. Person Plural | praecuteremus |
wir schüttelten voran |
| 2. Person Plural | praecuteretis |
ihr schütteltet voran |
| 3. Person Plural | praecuterent |
sie schüttelten voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterer |
ich würde vorangeschüttelt |
| 2. Person Singular | praecutereris praecuterere |
du würdest vorangeschüttelt |
| 3. Person Singular | praecuteretur |
er/sie/es würde vorangeschüttelt |
| 1. Person Plural | praecuteremur |
wir würden vorangeschüttelt |
| 2. Person Plural | praecuteremini |
ihr würdet vorangeschüttelt |
| 3. Person Plural | praecuterentur |
sie würden vorangeschüttelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
ich werde voranschütteln |
| 2. Person Singular | praecuties |
du wirst voranschütteln |
| 3. Person Singular | praecutiet |
er/sie/es wird voranschütteln |
| 1. Person Plural | praecutiemus |
wir werden voranschütteln |
| 2. Person Plural | praecutietis |
ihr werdet voranschütteln |
| 3. Person Plural | praecutient |
sie werden voranschütteln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
ich werde vorangeschüttelt werden |
| 2. Person Singular | praecutieris praecutiere |
du wirst vorangeschüttelt werden |
| 3. Person Singular | praecutietur |
er/sie/es wird vorangeschüttelt werden |
| 1. Person Plural | praecutiemur |
wir werden vorangeschüttelt werden |
| 2. Person Plural | praecutiemini |
ihr werdet vorangeschüttelt werden |
| 3. Person Plural | praecutientur |
sie werden vorangeschüttelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussi |
ich habe vorangeschüttelt |
| 2. Person Singular | praecussisti |
du hast vorangeschüttelt |
| 3. Person Singular | praecussit |
er/sie/es hat vorangeschüttelt |
| 1. Person Plural | praecussimus |
wir haben vorangeschüttelt |
| 2. Person Plural | praecussistis |
ihr habt vorangeschüttelt |
| 3. Person Plural | praecusserunt praecussere |
sie haben vorangeschüttelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sum |
ich bin vorangeschüttelt worden |
| 2. Person Singular | praecussus es |
du bist vorangeschüttelt worden |
| 3. Person Singular | praecussus est |
er/sie/es ist vorangeschüttelt worden |
| 1. Person Plural | praecussi sumus |
wir sind vorangeschüttelt worden |
| 2. Person Plural | praecussi estis |
ihr seid vorangeschüttelt worden |
| 3. Person Plural | praecussi sunt |
sie sind vorangeschüttelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusserim |
ich habe vorangeschüttelt |
| 2. Person Singular | praecusseris |
du habest vorangeschüttelt |
| 3. Person Singular | praecusserit |
er/sie/es habe vorangeschüttelt |
| 1. Person Plural | praecusserimus |
wir haben vorangeschüttelt |
| 2. Person Plural | praecusseritis |
ihr habet vorangeschüttelt |
| 3. Person Plural | praecusserint |
sie haben vorangeschüttelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sim |
ich sei vorangeschüttelt worden |
| 2. Person Singular | praecussus sis |
du seiest vorangeschüttelt worden |
| 3. Person Singular | praecussus sit |
er/sie/es sei vorangeschüttelt worden |
| 1. Person Plural | praecussi simus |
wir seien vorangeschüttelt worden |
| 2. Person Plural | praecussi sitis |
ihr seiet vorangeschüttelt worden |
| 3. Person Plural | praecussi sint |
sie seien vorangeschüttelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusseram |
ich hatte vorangeschüttelt |
| 2. Person Singular | praecusseras |
du hattest vorangeschüttelt |
| 3. Person Singular | praecusserat |
er/sie/es hatte vorangeschüttelt |
| 1. Person Plural | praecusseramus |
wir hatten vorangeschüttelt |
| 2. Person Plural | praecusseratis |
ihr hattet vorangeschüttelt |
| 3. Person Plural | praecusserant |
sie hatten vorangeschüttelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus eram |
ich war vorangeschüttelt worden |
| 2. Person Singular | praecussus eras |
du warst vorangeschüttelt worden |
| 3. Person Singular | praecussus erat |
er/sie/es war vorangeschüttelt worden |
| 1. Person Plural | praecussi eramus |
wir waren vorangeschüttelt worden |
| 2. Person Plural | praecussi eratis |
ihr wart vorangeschüttelt worden |
| 3. Person Plural | praecussi erant |
sie waren vorangeschüttelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussissem |
ich hätte vorangeschüttelt |
| 2. Person Singular | praecussisses |
du hättest vorangeschüttelt |
| 3. Person Singular | praecussisset |
er/sie/es hätte vorangeschüttelt |
| 1. Person Plural | praecussissemus |
wir hätten vorangeschüttelt |
| 2. Person Plural | praecussissetis |
ihr hättet vorangeschüttelt |
| 3. Person Plural | praecussissent |
sie hätten vorangeschüttelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus essem |
ich wäre vorangeschüttelt worden |
| 2. Person Singular | praecussus esses |
du wärest vorangeschüttelt worden |
| 3. Person Singular | praecussus esset |
er/sie/es wäre vorangeschüttelt worden |
| 1. Person Plural | praecussi essemus |
wir wären vorangeschüttelt worden |
| 2. Person Plural | praecussi essetis |
ihr wäret vorangeschüttelt worden |
| 3. Person Plural | praecussi essent |
sie wären vorangeschüttelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussero |
ich werde vorangeschüttelt haben |
| 2. Person Singular | praecusseris |
du wirst vorangeschüttelt haben |
| 3. Person Singular | praecusserit |
er/sie/es wird vorangeschüttelt haben |
| 1. Person Plural | praecusserimus |
wir werden vorangeschüttelt haben |
| 2. Person Plural | praecusseritis |
ihr werdet vorangeschüttelt haben |
| 3. Person Plural | praecusserint |
sie werden vorangeschüttelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus ero |
ich werde vorangeschüttelt worden sein |
| 2. Person Singular | praecussus eris |
du wirst vorangeschüttelt worden sein |
| 3. Person Singular | praecussus erit |
er/sie/es wird vorangeschüttelt worden sein |
| 1. Person Plural | praecussi erimus |
wir werden vorangeschüttelt worden sein |
| 2. Person Plural | praecussi eritis |
ihr werdet vorangeschüttelt worden sein |
| 3. Person Plural | praecussi erunt |
sie werden vorangeschüttelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecutere |
voranschütteln |
| Vorzeitigkeit | praecussisse |
vorangeschüttelt haben |
| Nachzeitigkeit | praecussurum esse |
voranschütteln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecuti praecutier |
vorangeschüttelt werden |
| Vorzeitigkeit | praecussum esse |
vorangeschüttelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praecussum iri |
künftig vorangeschüttelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecute |
schüttle voran! |
| 2. Person Plural | praecutite |
schüttelt voran! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecutito |
| 3. Person Singular | praecutito |
| 2. Person Plural | praecutitote |
| 3. Person Plural | praecutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecutere |
das Voranschütteln |
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
des Voranschüttelnes |
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
dem Voranschütteln |
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
das Voranschütteln |
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
durch das Voranschütteln |
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
Voranschütteln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiendus praecutiundus |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendi praecutiundi |
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendo praecutiundo |
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
praecutiendam praecutiundam |
praecutiendum praecutiundum |
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendo praecutiundo |
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
Plural
| Nominativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
| Genitiv | praecutiendorum praecutiundorum |
praecutiendarum praecutiundarum |
praecutiendorum praecutiundorum |
| Dativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Akkusativ | praecutiendos praecutiundos |
praecutiendas praecutiundas |
praecutienda praecutiunda |
| Ablativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Vokativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
| Genitiv | praecutientis |
praecutientis |
praecutientis |
| Dativ | praecutienti |
praecutienti |
praecutienti |
| Akkusativ | praecutientem |
praecutientem |
praecutiens |
| Ablativ | praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
| Vokativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
Plural
| Nominativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Genitiv | praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
| Dativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Akkusativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Ablativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Vokativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussus |
praecussa |
praecussum |
| Genitiv | praecussi |
praecussae |
praecussi |
| Dativ | praecusso |
praecussae |
praecusso |
| Akkusativ | praecussum |
praecussam |
praecussum |
| Ablativ | praecusso |
praecussa |
praecusso |
| Vokativ | praecusse |
praecussa |
praecussum |
Plural
| Nominativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
| Genitiv | praecussorum |
praecussarum |
praecussorum |
| Dativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Akkusativ | praecussos |
praecussas |
praecussa |
| Ablativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Vokativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussurus |
praecussura |
praecussurum |
| Genitiv | praecussuri |
praecussurae |
praecussuri |
| Dativ | praecussuro |
praecussurae |
praecussuro |
| Akkusativ | praecussurum |
praecussuram |
praecussurum |
| Ablativ | praecussuro |
praecussura |
praecussuro |
| Vokativ | praecussure |
praecussura |
praecussurum |
Plural
| Nominativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
| Genitiv | praecussurorum |
praecussurarum |
praecussurorum |
| Dativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Akkusativ | praecussuros |
praecussuras |
praecussura |
| Ablativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Vokativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecussum |
praecussu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutio |
|
| 2. Person Singular | praecutis |
|
| 3. Person Singular | praecutit |
|
| 1. Person Plural | praecutimus |
|
| 2. Person Plural | praecutitis |
|
| 3. Person Plural | praecutiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutior |
|
| 2. Person Singular | praecuteris praecutere |
|
| 3. Person Singular | praecutitur |
|
| 1. Person Plural | praecutimur |
|
| 2. Person Plural | praecutimini |
|
| 3. Person Plural | praecutiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
|
| 2. Person Singular | praecutias |
|
| 3. Person Singular | praecutiat |
|
| 1. Person Plural | praecutiamus |
|
| 2. Person Plural | praecutiatis |
|
| 3. Person Plural | praecutiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
|
| 2. Person Singular | praecutiaris praecutiare |
|
| 3. Person Singular | praecutiatur |
|
| 1. Person Plural | praecutiamur |
|
| 2. Person Plural | praecutiamini |
|
| 3. Person Plural | praecutiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebam |
|
| 2. Person Singular | praecutiebas |
|
| 3. Person Singular | praecutiebat |
|
| 1. Person Plural | praecutiebamus |
|
| 2. Person Plural | praecutiebatis |
|
| 3. Person Plural | praecutiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiebar |
|
| 2. Person Singular | praecutiebaris praecutiebare |
|
| 3. Person Singular | praecutiebatur |
|
| 1. Person Plural | praecutiebamur |
|
| 2. Person Plural | praecutiebamini |
|
| 3. Person Plural | praecutiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterem |
|
| 2. Person Singular | praecuteres |
|
| 3. Person Singular | praecuteret |
|
| 1. Person Plural | praecuteremus |
|
| 2. Person Plural | praecuteretis |
|
| 3. Person Plural | praecuterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecuterer |
|
| 2. Person Singular | praecutereris praecuterere |
|
| 3. Person Singular | praecuteretur |
|
| 1. Person Plural | praecuteremur |
|
| 2. Person Plural | praecuteremini |
|
| 3. Person Plural | praecuterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiam |
|
| 2. Person Singular | praecuties |
|
| 3. Person Singular | praecutiet |
|
| 1. Person Plural | praecutiemus |
|
| 2. Person Plural | praecutietis |
|
| 3. Person Plural | praecutient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecutiar |
|
| 2. Person Singular | praecutieris praecutiere |
|
| 3. Person Singular | praecutietur |
|
| 1. Person Plural | praecutiemur |
|
| 2. Person Plural | praecutiemini |
|
| 3. Person Plural | praecutientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussi |
|
| 2. Person Singular | praecussisti |
|
| 3. Person Singular | praecussit |
|
| 1. Person Plural | praecussimus |
|
| 2. Person Plural | praecussistis |
|
| 3. Person Plural | praecusserunt praecussere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sum |
|
| 2. Person Singular | praecussus es |
|
| 3. Person Singular | praecussus est |
|
| 1. Person Plural | praecussi sumus |
|
| 2. Person Plural | praecussi estis |
|
| 3. Person Plural | praecussi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusserim |
|
| 2. Person Singular | praecusseris |
|
| 3. Person Singular | praecusserit |
|
| 1. Person Plural | praecusserimus |
|
| 2. Person Plural | praecusseritis |
|
| 3. Person Plural | praecusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus sim |
|
| 2. Person Singular | praecussus sis |
|
| 3. Person Singular | praecussus sit |
|
| 1. Person Plural | praecussi simus |
|
| 2. Person Plural | praecussi sitis |
|
| 3. Person Plural | praecussi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecusseram |
|
| 2. Person Singular | praecusseras |
|
| 3. Person Singular | praecusserat |
|
| 1. Person Plural | praecusseramus |
|
| 2. Person Plural | praecusseratis |
|
| 3. Person Plural | praecusserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus eram |
|
| 2. Person Singular | praecussus eras |
|
| 3. Person Singular | praecussus erat |
|
| 1. Person Plural | praecussi eramus |
|
| 2. Person Plural | praecussi eratis |
|
| 3. Person Plural | praecussi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussissem |
|
| 2. Person Singular | praecussisses |
|
| 3. Person Singular | praecussisset |
|
| 1. Person Plural | praecussissemus |
|
| 2. Person Plural | praecussissetis |
|
| 3. Person Plural | praecussissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus essem |
|
| 2. Person Singular | praecussus esses |
|
| 3. Person Singular | praecussus esset |
|
| 1. Person Plural | praecussi essemus |
|
| 2. Person Plural | praecussi essetis |
|
| 3. Person Plural | praecussi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praecussero |
|
| 2. Person Singular | praecusseris |
|
| 3. Person Singular | praecusserit |
|
| 1. Person Plural | praecusserimus |
|
| 2. Person Plural | praecusseritis |
|
| 3. Person Plural | praecusserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praecussus ero |
|
| 2. Person Singular | praecussus eris |
|
| 3. Person Singular | praecussus erit |
|
| 1. Person Plural | praecussi erimus |
|
| 2. Person Plural | praecussi eritis |
|
| 3. Person Plural | praecussi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecutere |
|
| Vorzeitigkeit | praecussisse |
|
| Nachzeitigkeit | praecussurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praecuti praecutier |
|
| Vorzeitigkeit | praecussum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praecussum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praecute |
! |
| 2. Person Plural | praecutite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praecutito |
| 3. Person Singular | praecutito |
| 2. Person Plural | praecutitote |
| 3. Person Plural | praecutunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praecutere |
|
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
|
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
|
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
|
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
|
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiendus praecutiundus |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
| Genitiv | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendi praecutiundi |
| Dativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutiendae praecutiundae |
praecutiendo praecutiundo |
| Akkusativ | praecutiendum praecutiundum |
praecutiendam praecutiundam |
praecutiendum praecutiundum |
| Ablativ | praecutiendo praecutiundo |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendo praecutiundo |
| Vokativ | praecutiende praecutiunde |
praecutienda praecutiunda |
praecutiendum praecutiundum |
Plural
| Nominativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
| Genitiv | praecutiendorum praecutiundorum |
praecutiendarum praecutiundarum |
praecutiendorum praecutiundorum |
| Dativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Akkusativ | praecutiendos praecutiundos |
praecutiendas praecutiundas |
praecutienda praecutiunda |
| Ablativ | praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
praecutiendis praecutiundis |
| Vokativ | praecutiendi praecutiundi |
praecutiendae praecutiundae |
praecutienda praecutiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
| Genitiv | praecutientis |
praecutientis |
praecutientis |
| Dativ | praecutienti |
praecutienti |
praecutienti |
| Akkusativ | praecutientem |
praecutientem |
praecutiens |
| Ablativ | praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
praecutienti praecutiente |
| Vokativ | praecutiens |
praecutiens |
praecutiens |
Plural
| Nominativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Genitiv | praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
praecutientium praecutientum |
| Dativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Akkusativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
| Ablativ | praecutientibus |
praecutientibus |
praecutientibus |
| Vokativ | praecutientes |
praecutientes |
praecutientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussus |
praecussa |
praecussum |
| Genitiv | praecussi |
praecussae |
praecussi |
| Dativ | praecusso |
praecussae |
praecusso |
| Akkusativ | praecussum |
praecussam |
praecussum |
| Ablativ | praecusso |
praecussa |
praecusso |
| Vokativ | praecusse |
praecussa |
praecussum |
Plural
| Nominativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
| Genitiv | praecussorum |
praecussarum |
praecussorum |
| Dativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Akkusativ | praecussos |
praecussas |
praecussa |
| Ablativ | praecussis |
praecussis |
praecussis |
| Vokativ | praecussi |
praecussae |
praecussa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praecussurus |
praecussura |
praecussurum |
| Genitiv | praecussuri |
praecussurae |
praecussuri |
| Dativ | praecussuro |
praecussurae |
praecussuro |
| Akkusativ | praecussurum |
praecussuram |
praecussurum |
| Ablativ | praecussuro |
praecussura |
praecussuro |
| Vokativ | praecussure |
praecussura |
praecussurum |
Plural
| Nominativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
| Genitiv | praecussurorum |
praecussurarum |
praecussurorum |
| Dativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Akkusativ | praecussuros |
praecussuras |
praecussura |
| Ablativ | praecussuris |
praecussuris |
praecussuris |
| Vokativ | praecussuri |
praecussurae |
praecussura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praecussum |
praecussu |