aussagen
äußern
behaupten
bekanntmachen
erklären
hervorheben
loben/empfehlen
öffentlich ausrufen
öffentlich verkünden/erklären/bekannt machen/veröffentlichen/förmlich ankündigen
predigen
verkündigen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
ich sage aus
2. Person Singular
praedicas
du sagst aus
3. Person Singular
praedicat
er/sie/es sagt aus
1. Person Plural
praedicamus
wir sagen aus
2. Person Plural
praedicatis
ihr sagt aus
3. Person Plural
praedicant
sie sagen aus
Passiv
1. Person Singular
praedicor
ich werde ausgesagt
2. Person Singular
praedicaris praedicare
du wirst ausgesagt
3. Person Singular
praedicatur
er/sie/es wird ausgesagt
1. Person Plural
praedicamur
wir werden ausgesagt
2. Person Plural
praedicamini
ihr werdet ausgesagt
3. Person Plural
praedicantur
sie werden ausgesagt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
ich sage aus
2. Person Singular
praedices
du sagest aus
3. Person Singular
praedicet
er/sie/es sage aus
1. Person Plural
praedicemus
wir sagen aus
2. Person Plural
praedicetis
ihr saget aus
3. Person Plural
praedicent
sie sagen aus
Passiv
1. Person Singular
praedicer
ich werde ausgesagt
2. Person Singular
praediceris praedicere
du werdest ausgesagt
3. Person Singular
praedicetur
er/sie/es werde ausgesagt
1. Person Plural
praedicemur
wir werden ausgesagt
2. Person Plural
praedicemini
ihr werdet ausgesagt
3. Person Plural
praedicentur
sie werden ausgesagt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
ich sagte aus
2. Person Singular
praedicabas
du sagtest aus
3. Person Singular
praedicabat
er/sie/es sagte aus
1. Person Plural
praedicabamus
wir sagten aus
2. Person Plural
praedicabatis
ihr sagtet aus
3. Person Plural
praedicabant
sie sagten aus
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
ich wurde ausgesagt
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
du wurdest ausgesagt
3. Person Singular
praedicabatur
er/sie/es wurde ausgesagt
1. Person Plural
praedicabamur
wir wurden ausgesagt
2. Person Plural
praedicabamini
ihr wurdet ausgesagt
3. Person Plural
praedicabantur
sie wurden ausgesagt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
ich sagte aus
2. Person Singular
praedicares
du sagtest aus
3. Person Singular
praedicaret
er/sie/es sagte aus
1. Person Plural
praedicaremus
wir sagten aus
2. Person Plural
praedicaretis
ihr sagtet aus
3. Person Plural
praedicarent
sie sagten aus
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
ich würde ausgesagt
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
du würdest ausgesagt
3. Person Singular
praedicaretur
er/sie/es würde ausgesagt
1. Person Plural
praedicaremur
wir würden ausgesagt
2. Person Plural
praedicaremini
ihr würdet ausgesagt
3. Person Plural
praedicarentur
sie würden ausgesagt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
ich werde aussagen
2. Person Singular
praedicabis
du wirst aussagen
3. Person Singular
praedicabit
er/sie/es wird aussagen
1. Person Plural
praedicabimus
wir werden aussagen
2. Person Plural
praedicabitis
ihr werdet aussagen
3. Person Plural
praedicabunt
sie werden aussagen
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
ich werde ausgesagt werden
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
du wirst ausgesagt werden
3. Person Singular
praedicabitur
er/sie/es wird ausgesagt werden
1. Person Plural
praedicabimur
wir werden ausgesagt werden
2. Person Plural
praedicabimini
ihr werdet ausgesagt werden
3. Person Plural
praedicabuntur
sie werden ausgesagt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
ich habe ausgesagt
2. Person Singular
praedicavisti
du hast ausgesagt
3. Person Singular
praedicavit
er/sie/es hat ausgesagt
1. Person Plural
praedicavimus
wir haben ausgesagt
2. Person Plural
praedicavistis
ihr habt ausgesagt
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
sie haben ausgesagt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
ich bin ausgesagt worden
2. Person Singular
praedicatus es
du bist ausgesagt worden
3. Person Singular
praedicatus est
er/sie/es ist ausgesagt worden
1. Person Plural
praedicati sumus
wir sind ausgesagt worden
2. Person Plural
praedicati estis
ihr seid ausgesagt worden
3. Person Plural
praedicati sunt
sie sind ausgesagt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
ich habe ausgesagt
2. Person Singular
praedicaveris
du habest ausgesagt
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es habe ausgesagt
1. Person Plural
praedicaverimus
wir haben ausgesagt
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr habet ausgesagt
3. Person Plural
praedicaverint
sie haben ausgesagt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
ich sei ausgesagt worden
2. Person Singular
praedicatus sis
du seiest ausgesagt worden
3. Person Singular
praedicatus sit
er/sie/es sei ausgesagt worden
1. Person Plural
praedicati simus
wir seien ausgesagt worden
2. Person Plural
praedicati sitis
ihr seiet ausgesagt worden
3. Person Plural
praedicati sint
sie seien ausgesagt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
ich hatte ausgesagt
2. Person Singular
praedicaveras
du hattest ausgesagt
3. Person Singular
praedicaverat
er/sie/es hatte ausgesagt
1. Person Plural
praedicaveramus
wir hatten ausgesagt
2. Person Plural
praedicaveratis
ihr hattet ausgesagt
3. Person Plural
praedicaverant
sie hatten ausgesagt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
ich war ausgesagt worden
2. Person Singular
praedicatus eras
du warst ausgesagt worden
3. Person Singular
praedicatus erat
er/sie/es war ausgesagt worden
1. Person Plural
praedicati eramus
wir waren ausgesagt worden
2. Person Plural
praedicati eratis
ihr wart ausgesagt worden
3. Person Plural
praedicati erant
sie waren ausgesagt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
ich hätte ausgesagt
2. Person Singular
praedicavisses
du hättest ausgesagt
3. Person Singular
praedicavisset
er/sie/es hätte ausgesagt
1. Person Plural
praedicavissemus
wir hätten ausgesagt
2. Person Plural
praedicavissetis
ihr hättet ausgesagt
3. Person Plural
praedicavissent
sie hätten ausgesagt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
ich wäre ausgesagt worden
2. Person Singular
praedicatus esses
du wärest ausgesagt worden
3. Person Singular
praedicatus esset
er/sie/es wäre ausgesagt worden
1. Person Plural
praedicati essemus
wir wären ausgesagt worden
2. Person Plural
praedicati essetis
ihr wäret ausgesagt worden
3. Person Plural
praedicati essent
sie wären ausgesagt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
ich werde ausgesagt haben
2. Person Singular
praedicaveris
du wirst ausgesagt haben
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es wird ausgesagt haben
1. Person Plural
praedicaverimus
wir werden ausgesagt haben
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr werdet ausgesagt haben
3. Person Plural
praedicaverint
sie werden ausgesagt haben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
ich werde ausgesagt worden sein
2. Person Singular
praedicatus eris
du wirst ausgesagt worden sein
3. Person Singular
praedicatus erit
er/sie/es wird ausgesagt worden sein
1. Person Plural
praedicati erimus
wir werden ausgesagt worden sein
2. Person Plural
praedicati eritis
ihr werdet ausgesagt worden sein
3. Person Plural
praedicati erunt
sie werden ausgesagt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
aussagen
Vorzeitigkeit
praedicavisse
ausgesagt haben
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
aussagen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
ausgesagt werden
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
ausgesagt worden sein
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
künftig ausgesagt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
sage aus; sag aus!
2. Person Plural
praedicate
sagt aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
das Aussagen
Genitiv
praedicandi
des Aussagens
Dativ
praedicando
dem Aussagen
Akkusativ
praedicandum
das Aussagen
Ablativ
praedicando
durch das Aussagen
Vokativ
praedicande
Aussagen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
ich äußere
2. Person Singular
praedicas
du äußerst
3. Person Singular
praedicat
er/sie/es äußert
1. Person Plural
praedicamus
wir äußern
2. Person Plural
praedicatis
ihr äußert
3. Person Plural
praedicant
sie äußern
Passiv
1. Person Singular
praedicor
ich werde geäußert
2. Person Singular
praedicaris praedicare
du wirst geäußert
3. Person Singular
praedicatur
er/sie/es wird geäußert
1. Person Plural
praedicamur
wir werden geäußert
2. Person Plural
praedicamini
ihr werdet geäußert
3. Person Plural
praedicantur
sie werden geäußert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
ich äußere
2. Person Singular
praedices
du äußerst
3. Person Singular
praedicet
er/sie/es äußere
1. Person Plural
praedicemus
wir äußern
2. Person Plural
praedicetis
ihr äußert
3. Person Plural
praedicent
sie äußern
Passiv
1. Person Singular
praedicer
ich werde geäußert
2. Person Singular
praediceris praedicere
du werdest geäußert
3. Person Singular
praedicetur
er/sie/es werde geäußert
1. Person Plural
praedicemur
wir werden geäußert
2. Person Plural
praedicemini
ihr werdet geäußert
3. Person Plural
praedicentur
sie werden geäußert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
ich äußerte
2. Person Singular
praedicabas
du äußertest
3. Person Singular
praedicabat
er/sie/es äußerte
1. Person Plural
praedicabamus
wir äußerten
2. Person Plural
praedicabatis
ihr äußertet
3. Person Plural
praedicabant
sie äußerten
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
ich wurde geäußert
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
du wurdest geäußert
3. Person Singular
praedicabatur
er/sie/es wurde geäußert
1. Person Plural
praedicabamur
wir wurden geäußert
2. Person Plural
praedicabamini
ihr wurdet geäußert
3. Person Plural
praedicabantur
sie wurden geäußert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
ich äußerte
2. Person Singular
praedicares
du äußertest
3. Person Singular
praedicaret
er/sie/es äußerte
1. Person Plural
praedicaremus
wir äußerten
2. Person Plural
praedicaretis
ihr äußertet
3. Person Plural
praedicarent
sie äußerten
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
ich würde geäußert
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
du würdest geäußert
3. Person Singular
praedicaretur
er/sie/es würde geäußert
1. Person Plural
praedicaremur
wir würden geäußert
2. Person Plural
praedicaremini
ihr würdet geäußert
3. Person Plural
praedicarentur
sie würden geäußert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
ich werde äußern
2. Person Singular
praedicabis
du wirst äußern
3. Person Singular
praedicabit
er/sie/es wird äußern
1. Person Plural
praedicabimus
wir werden äußern
2. Person Plural
praedicabitis
ihr werdet äußern
3. Person Plural
praedicabunt
sie werden äußern
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
ich werde geäußert werden
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
du wirst geäußert werden
3. Person Singular
praedicabitur
er/sie/es wird geäußert werden
1. Person Plural
praedicabimur
wir werden geäußert werden
2. Person Plural
praedicabimini
ihr werdet geäußert werden
3. Person Plural
praedicabuntur
sie werden geäußert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
ich habe geäußert
2. Person Singular
praedicavisti
du hast geäußert
3. Person Singular
praedicavit
er/sie/es hat geäußert
1. Person Plural
praedicavimus
wir haben geäußert
2. Person Plural
praedicavistis
ihr habt geäußert
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
sie haben geäußert
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
ich bin geäußert worden
2. Person Singular
praedicatus es
du bist geäußert worden
3. Person Singular
praedicatus est
er/sie/es ist geäußert worden
1. Person Plural
praedicati sumus
wir sind geäußert worden
2. Person Plural
praedicati estis
ihr seid geäußert worden
3. Person Plural
praedicati sunt
sie sind geäußert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
ich habe geäußert
2. Person Singular
praedicaveris
du habest geäußert
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es habe geäußert
1. Person Plural
praedicaverimus
wir haben geäußert
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr habet geäußert
3. Person Plural
praedicaverint
sie haben geäußert
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
ich sei geäußert worden
2. Person Singular
praedicatus sis
du seiest geäußert worden
3. Person Singular
praedicatus sit
er/sie/es sei geäußert worden
1. Person Plural
praedicati simus
wir seien geäußert worden
2. Person Plural
praedicati sitis
ihr seiet geäußert worden
3. Person Plural
praedicati sint
sie seien geäußert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
ich hatte geäußert
2. Person Singular
praedicaveras
du hattest geäußert
3. Person Singular
praedicaverat
er/sie/es hatte geäußert
1. Person Plural
praedicaveramus
wir hatten geäußert
2. Person Plural
praedicaveratis
ihr hattet geäußert
3. Person Plural
praedicaverant
sie hatten geäußert
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
ich war geäußert worden
2. Person Singular
praedicatus eras
du warst geäußert worden
3. Person Singular
praedicatus erat
er/sie/es war geäußert worden
1. Person Plural
praedicati eramus
wir waren geäußert worden
2. Person Plural
praedicati eratis
ihr wart geäußert worden
3. Person Plural
praedicati erant
sie waren geäußert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
ich hätte geäußert
2. Person Singular
praedicavisses
du hättest geäußert
3. Person Singular
praedicavisset
er/sie/es hätte geäußert
1. Person Plural
praedicavissemus
wir hätten geäußert
2. Person Plural
praedicavissetis
ihr hättet geäußert
3. Person Plural
praedicavissent
sie hätten geäußert
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
ich wäre geäußert worden
2. Person Singular
praedicatus esses
du wärest geäußert worden
3. Person Singular
praedicatus esset
er/sie/es wäre geäußert worden
1. Person Plural
praedicati essemus
wir wären geäußert worden
2. Person Plural
praedicati essetis
ihr wäret geäußert worden
3. Person Plural
praedicati essent
sie wären geäußert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
ich werde geäußert haben
2. Person Singular
praedicaveris
du wirst geäußert haben
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es wird geäußert haben
1. Person Plural
praedicaverimus
wir werden geäußert haben
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr werdet geäußert haben
3. Person Plural
praedicaverint
sie werden geäußert haben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
ich werde geäußert worden sein
2. Person Singular
praedicatus eris
du wirst geäußert worden sein
3. Person Singular
praedicatus erit
er/sie/es wird geäußert worden sein
1. Person Plural
praedicati erimus
wir werden geäußert worden sein
2. Person Plural
praedicati eritis
ihr werdet geäußert worden sein
3. Person Plural
praedicati erunt
sie werden geäußert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
äußern
Vorzeitigkeit
praedicavisse
geäußert haben
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
äußern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
geäußert werden
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
geäußert worden sein
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
künftig geäußert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
äußere!
2. Person Plural
praedicate
äußert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
das Äußern
Genitiv
praedicandi
des Äußernes
Dativ
praedicando
dem Äußern
Akkusativ
praedicandum
das Äußern
Ablativ
praedicando
durch das Äußern
Vokativ
praedicande
Äußern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
ich behaupte
2. Person Singular
praedicas
du behauptest
3. Person Singular
praedicat
er/sie/es behauptet
1. Person Plural
praedicamus
wir behaupten
2. Person Plural
praedicatis
ihr behauptet
3. Person Plural
praedicant
sie behaupten
Passiv
1. Person Singular
praedicor
ich werde behauptet
2. Person Singular
praedicaris praedicare
du wirst behauptet
3. Person Singular
praedicatur
er/sie/es wird behauptet
1. Person Plural
praedicamur
wir werden behauptet
2. Person Plural
praedicamini
ihr werdet behauptet
3. Person Plural
praedicantur
sie werden behauptet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
ich behaupte
2. Person Singular
praedices
du behauptest
3. Person Singular
praedicet
er/sie/es behaupte
1. Person Plural
praedicemus
wir behaupten
2. Person Plural
praedicetis
ihr behauptet
3. Person Plural
praedicent
sie behaupten
Passiv
1. Person Singular
praedicer
ich werde behauptet
2. Person Singular
praediceris praedicere
du werdest behauptet
3. Person Singular
praedicetur
er/sie/es werde behauptet
1. Person Plural
praedicemur
wir werden behauptet
2. Person Plural
praedicemini
ihr werdet behauptet
3. Person Plural
praedicentur
sie werden behauptet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
ich behauptete
2. Person Singular
praedicabas
du behauptetest
3. Person Singular
praedicabat
er/sie/es behauptete
1. Person Plural
praedicabamus
wir behaupteten
2. Person Plural
praedicabatis
ihr behauptetet
3. Person Plural
praedicabant
sie behaupteten
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
ich wurde behauptet
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
du wurdest behauptet
3. Person Singular
praedicabatur
er/sie/es wurde behauptet
1. Person Plural
praedicabamur
wir wurden behauptet
2. Person Plural
praedicabamini
ihr wurdet behauptet
3. Person Plural
praedicabantur
sie wurden behauptet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
ich behauptete
2. Person Singular
praedicares
du behauptetest
3. Person Singular
praedicaret
er/sie/es behauptete
1. Person Plural
praedicaremus
wir behaupteten
2. Person Plural
praedicaretis
ihr behauptetet
3. Person Plural
praedicarent
sie behaupteten
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
ich würde behauptet
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
du würdest behauptet
3. Person Singular
praedicaretur
er/sie/es würde behauptet
1. Person Plural
praedicaremur
wir würden behauptet
2. Person Plural
praedicaremini
ihr würdet behauptet
3. Person Plural
praedicarentur
sie würden behauptet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
ich werde behaupten
2. Person Singular
praedicabis
du wirst behaupten
3. Person Singular
praedicabit
er/sie/es wird behaupten
1. Person Plural
praedicabimus
wir werden behaupten
2. Person Plural
praedicabitis
ihr werdet behaupten
3. Person Plural
praedicabunt
sie werden behaupten
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
ich werde behauptet werden
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
du wirst behauptet werden
3. Person Singular
praedicabitur
er/sie/es wird behauptet werden
1. Person Plural
praedicabimur
wir werden behauptet werden
2. Person Plural
praedicabimini
ihr werdet behauptet werden
3. Person Plural
praedicabuntur
sie werden behauptet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
ich habe behauptet
2. Person Singular
praedicavisti
du hast behauptet
3. Person Singular
praedicavit
er/sie/es hat behauptet
1. Person Plural
praedicavimus
wir haben behauptet
2. Person Plural
praedicavistis
ihr habt behauptet
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
sie haben behauptet
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
ich bin behauptet worden
2. Person Singular
praedicatus es
du bist behauptet worden
3. Person Singular
praedicatus est
er/sie/es ist behauptet worden
1. Person Plural
praedicati sumus
wir sind behauptet worden
2. Person Plural
praedicati estis
ihr seid behauptet worden
3. Person Plural
praedicati sunt
sie sind behauptet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
ich habe behauptet
2. Person Singular
praedicaveris
du habest behauptet
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es habe behauptet
1. Person Plural
praedicaverimus
wir haben behauptet
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr habet behauptet
3. Person Plural
praedicaverint
sie haben behauptet
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
ich sei behauptet worden
2. Person Singular
praedicatus sis
du seiest behauptet worden
3. Person Singular
praedicatus sit
er/sie/es sei behauptet worden
1. Person Plural
praedicati simus
wir seien behauptet worden
2. Person Plural
praedicati sitis
ihr seiet behauptet worden
3. Person Plural
praedicati sint
sie seien behauptet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
ich hatte behauptet
2. Person Singular
praedicaveras
du hattest behauptet
3. Person Singular
praedicaverat
er/sie/es hatte behauptet
1. Person Plural
praedicaveramus
wir hatten behauptet
2. Person Plural
praedicaveratis
ihr hattet behauptet
3. Person Plural
praedicaverant
sie hatten behauptet
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
ich war behauptet worden
2. Person Singular
praedicatus eras
du warst behauptet worden
3. Person Singular
praedicatus erat
er/sie/es war behauptet worden
1. Person Plural
praedicati eramus
wir waren behauptet worden
2. Person Plural
praedicati eratis
ihr wart behauptet worden
3. Person Plural
praedicati erant
sie waren behauptet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
ich hätte behauptet
2. Person Singular
praedicavisses
du hättest behauptet
3. Person Singular
praedicavisset
er/sie/es hätte behauptet
1. Person Plural
praedicavissemus
wir hätten behauptet
2. Person Plural
praedicavissetis
ihr hättet behauptet
3. Person Plural
praedicavissent
sie hätten behauptet
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
ich wäre behauptet worden
2. Person Singular
praedicatus esses
du wärest behauptet worden
3. Person Singular
praedicatus esset
er/sie/es wäre behauptet worden
1. Person Plural
praedicati essemus
wir wären behauptet worden
2. Person Plural
praedicati essetis
ihr wäret behauptet worden
3. Person Plural
praedicati essent
sie wären behauptet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
ich werde behauptet haben
2. Person Singular
praedicaveris
du wirst behauptet haben
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es wird behauptet haben
1. Person Plural
praedicaverimus
wir werden behauptet haben
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr werdet behauptet haben
3. Person Plural
praedicaverint
sie werden behauptet haben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
ich werde behauptet worden sein
2. Person Singular
praedicatus eris
du wirst behauptet worden sein
3. Person Singular
praedicatus erit
er/sie/es wird behauptet worden sein
1. Person Plural
praedicati erimus
wir werden behauptet worden sein
2. Person Plural
praedicati eritis
ihr werdet behauptet worden sein
3. Person Plural
praedicati erunt
sie werden behauptet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
behaupten
Vorzeitigkeit
praedicavisse
behauptet haben
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
behaupten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
behauptet werden
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
behauptet worden sein
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
künftig behauptet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
behaupte!
2. Person Plural
praedicate
behauptet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
das Behaupten
Genitiv
praedicandi
des Behauptens
Dativ
praedicando
dem Behaupten
Akkusativ
praedicandum
das Behaupten
Ablativ
praedicando
durch das Behaupten
Vokativ
praedicande
Behaupten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
ich mache bekannt
2. Person Singular
praedicas
du machst bekannt
3. Person Singular
praedicat
er/sie/es macht bekannt
1. Person Plural
praedicamus
wir machen bekannt
2. Person Plural
praedicatis
ihr macht bekannt
3. Person Plural
praedicant
sie machen bekannt
Passiv
1. Person Singular
praedicor
ich werde bekanntgemacht
2. Person Singular
praedicaris praedicare
du wirst bekanntgemacht
3. Person Singular
praedicatur
er/sie/es wird bekanntgemacht
1. Person Plural
praedicamur
wir werden bekanntgemacht
2. Person Plural
praedicamini
ihr werdet bekanntgemacht
3. Person Plural
praedicantur
sie werden bekanntgemacht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
ich mache bekannt
2. Person Singular
praedices
du machest bekannt
3. Person Singular
praedicet
er/sie/es mache bekannt
1. Person Plural
praedicemus
wir machen bekannt
2. Person Plural
praedicetis
ihr machet bekannt
3. Person Plural
praedicent
sie machen bekannt
Passiv
1. Person Singular
praedicer
ich werde bekanntgemacht
2. Person Singular
praediceris praedicere
du werdest bekanntgemacht
3. Person Singular
praedicetur
er/sie/es werde bekanntgemacht
1. Person Plural
praedicemur
wir werden bekanntgemacht
2. Person Plural
praedicemini
ihr werdet bekanntgemacht
3. Person Plural
praedicentur
sie werden bekanntgemacht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
ich machte bekannt
2. Person Singular
praedicabas
du machtest bekannt
3. Person Singular
praedicabat
er/sie/es machte bekannt
1. Person Plural
praedicabamus
wir machten bekannt
2. Person Plural
praedicabatis
ihr machtet bekannt
3. Person Plural
praedicabant
sie machten bekannt
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
ich wurde bekanntgemacht
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
du wurdest bekanntgemacht
3. Person Singular
praedicabatur
er/sie/es wurde bekanntgemacht
1. Person Plural
praedicabamur
wir wurden bekanntgemacht
2. Person Plural
praedicabamini
ihr wurdet bekanntgemacht
3. Person Plural
praedicabantur
sie wurden bekanntgemacht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
ich machte bekannt
2. Person Singular
praedicares
du machtest bekannt
3. Person Singular
praedicaret
er/sie/es machte bekannt
1. Person Plural
praedicaremus
wir machten bekannt
2. Person Plural
praedicaretis
ihr machtet bekannt
3. Person Plural
praedicarent
sie machten bekannt
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
ich würde bekanntgemacht
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
du würdest bekanntgemacht
3. Person Singular
praedicaretur
er/sie/es würde bekanntgemacht
1. Person Plural
praedicaremur
wir würden bekanntgemacht
2. Person Plural
praedicaremini
ihr würdet bekanntgemacht
3. Person Plural
praedicarentur
sie würden bekanntgemacht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
ich werde bekanntmachen
2. Person Singular
praedicabis
du wirst bekanntmachen
3. Person Singular
praedicabit
er/sie/es wird bekanntmachen
1. Person Plural
praedicabimus
wir werden bekanntmachen
2. Person Plural
praedicabitis
ihr werdet bekanntmachen
3. Person Plural
praedicabunt
sie werden bekanntmachen
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
ich werde bekanntgemacht werden
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
du wirst bekanntgemacht werden
3. Person Singular
praedicabitur
er/sie/es wird bekanntgemacht werden
1. Person Plural
praedicabimur
wir werden bekanntgemacht werden
2. Person Plural
praedicabimini
ihr werdet bekanntgemacht werden
3. Person Plural
praedicabuntur
sie werden bekanntgemacht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
ich habe bekanntgemacht
2. Person Singular
praedicavisti
du hast bekanntgemacht
3. Person Singular
praedicavit
er/sie/es hat bekanntgemacht
1. Person Plural
praedicavimus
wir haben bekanntgemacht
2. Person Plural
praedicavistis
ihr habt bekanntgemacht
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
sie haben bekanntgemacht
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
ich bin bekanntgemacht worden
2. Person Singular
praedicatus es
du bist bekanntgemacht worden
3. Person Singular
praedicatus est
er/sie/es ist bekanntgemacht worden
1. Person Plural
praedicati sumus
wir sind bekanntgemacht worden
2. Person Plural
praedicati estis
ihr seid bekanntgemacht worden
3. Person Plural
praedicati sunt
sie sind bekanntgemacht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
ich habe bekanntgemacht
2. Person Singular
praedicaveris
du habest bekanntgemacht
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es habe bekanntgemacht
1. Person Plural
praedicaverimus
wir haben bekanntgemacht
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr habet bekanntgemacht
3. Person Plural
praedicaverint
sie haben bekanntgemacht
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
ich sei bekanntgemacht worden
2. Person Singular
praedicatus sis
du seiest bekanntgemacht worden
3. Person Singular
praedicatus sit
er/sie/es sei bekanntgemacht worden
1. Person Plural
praedicati simus
wir seien bekanntgemacht worden
2. Person Plural
praedicati sitis
ihr seiet bekanntgemacht worden
3. Person Plural
praedicati sint
sie seien bekanntgemacht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
ich hatte bekanntgemacht
2. Person Singular
praedicaveras
du hattest bekanntgemacht
3. Person Singular
praedicaverat
er/sie/es hatte bekanntgemacht
1. Person Plural
praedicaveramus
wir hatten bekanntgemacht
2. Person Plural
praedicaveratis
ihr hattet bekanntgemacht
3. Person Plural
praedicaverant
sie hatten bekanntgemacht
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
ich war bekanntgemacht worden
2. Person Singular
praedicatus eras
du warst bekanntgemacht worden
3. Person Singular
praedicatus erat
er/sie/es war bekanntgemacht worden
1. Person Plural
praedicati eramus
wir waren bekanntgemacht worden
2. Person Plural
praedicati eratis
ihr wart bekanntgemacht worden
3. Person Plural
praedicati erant
sie waren bekanntgemacht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
ich hätte bekanntgemacht
2. Person Singular
praedicavisses
du hättest bekanntgemacht
3. Person Singular
praedicavisset
er/sie/es hätte bekanntgemacht
1. Person Plural
praedicavissemus
wir hätten bekanntgemacht
2. Person Plural
praedicavissetis
ihr hättet bekanntgemacht
3. Person Plural
praedicavissent
sie hätten bekanntgemacht
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
ich wäre bekanntgemacht worden
2. Person Singular
praedicatus esses
du wärest bekanntgemacht worden
3. Person Singular
praedicatus esset
er/sie/es wäre bekanntgemacht worden
1. Person Plural
praedicati essemus
wir wären bekanntgemacht worden
2. Person Plural
praedicati essetis
ihr wäret bekanntgemacht worden
3. Person Plural
praedicati essent
sie wären bekanntgemacht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
ich werde bekanntgemacht haben
2. Person Singular
praedicaveris
du wirst bekanntgemacht haben
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es wird bekanntgemacht haben
1. Person Plural
praedicaverimus
wir werden bekanntgemacht haben
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr werdet bekanntgemacht haben
3. Person Plural
praedicaverint
sie werden bekanntgemacht haben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
ich werde bekanntgemacht worden sein
2. Person Singular
praedicatus eris
du wirst bekanntgemacht worden sein
3. Person Singular
praedicatus erit
er/sie/es wird bekanntgemacht worden sein
1. Person Plural
praedicati erimus
wir werden bekanntgemacht worden sein
2. Person Plural
praedicati eritis
ihr werdet bekanntgemacht worden sein
3. Person Plural
praedicati erunt
sie werden bekanntgemacht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
bekanntmachen
Vorzeitigkeit
praedicavisse
bekanntgemacht haben
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
bekanntmachen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
bekanntgemacht werden
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
bekanntgemacht worden sein
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
künftig bekanntgemacht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
mache bekannt; mach bekannt!
2. Person Plural
praedicate
macht bekannt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
das Bekanntmachen
Genitiv
praedicandi
des Bekanntmachens
Dativ
praedicando
dem Bekanntmachen
Akkusativ
praedicandum
das Bekanntmachen
Ablativ
praedicando
durch das Bekanntmachen
Vokativ
praedicande
Bekanntmachen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
ich erkläre
2. Person Singular
praedicas
du erklärst
3. Person Singular
praedicat
er/sie/es erklärt
1. Person Plural
praedicamus
wir erklären
2. Person Plural
praedicatis
ihr erklärt
3. Person Plural
praedicant
sie erklären
Passiv
1. Person Singular
praedicor
ich werde erklärt
2. Person Singular
praedicaris praedicare
du wirst erklärt
3. Person Singular
praedicatur
er/sie/es wird erklärt
1. Person Plural
praedicamur
wir werden erklärt
2. Person Plural
praedicamini
ihr werdet erklärt
3. Person Plural
praedicantur
sie werden erklärt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
ich erkläre
2. Person Singular
praedices
du erklärest
3. Person Singular
praedicet
er/sie/es erkläre
1. Person Plural
praedicemus
wir erklären
2. Person Plural
praedicetis
ihr erkläret
3. Person Plural
praedicent
sie erklären
Passiv
1. Person Singular
praedicer
ich werde erklärt
2. Person Singular
praediceris praedicere
du werdest erklärt
3. Person Singular
praedicetur
er/sie/es werde erklärt
1. Person Plural
praedicemur
wir werden erklärt
2. Person Plural
praedicemini
ihr werdet erklärt
3. Person Plural
praedicentur
sie werden erklärt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
ich erklärte
2. Person Singular
praedicabas
du erklärtest
3. Person Singular
praedicabat
er/sie/es erklärte
1. Person Plural
praedicabamus
wir erklärten
2. Person Plural
praedicabatis
ihr erklärtet
3. Person Plural
praedicabant
sie erklärten
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
ich wurde erklärt
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
du wurdest erklärt
3. Person Singular
praedicabatur
er/sie/es wurde erklärt
1. Person Plural
praedicabamur
wir wurden erklärt
2. Person Plural
praedicabamini
ihr wurdet erklärt
3. Person Plural
praedicabantur
sie wurden erklärt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
ich erklärte
2. Person Singular
praedicares
du erklärtest
3. Person Singular
praedicaret
er/sie/es erklärte
1. Person Plural
praedicaremus
wir erklärten
2. Person Plural
praedicaretis
ihr erklärtet
3. Person Plural
praedicarent
sie erklärten
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
ich würde erklärt
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
du würdest erklärt
3. Person Singular
praedicaretur
er/sie/es würde erklärt
1. Person Plural
praedicaremur
wir würden erklärt
2. Person Plural
praedicaremini
ihr würdet erklärt
3. Person Plural
praedicarentur
sie würden erklärt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
ich werde erklären
2. Person Singular
praedicabis
du wirst erklären
3. Person Singular
praedicabit
er/sie/es wird erklären
1. Person Plural
praedicabimus
wir werden erklären
2. Person Plural
praedicabitis
ihr werdet erklären
3. Person Plural
praedicabunt
sie werden erklären
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
ich werde erklärt werden
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
du wirst erklärt werden
3. Person Singular
praedicabitur
er/sie/es wird erklärt werden
1. Person Plural
praedicabimur
wir werden erklärt werden
2. Person Plural
praedicabimini
ihr werdet erklärt werden
3. Person Plural
praedicabuntur
sie werden erklärt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
ich habe erklärt
2. Person Singular
praedicavisti
du hast erklärt
3. Person Singular
praedicavit
er/sie/es hat erklärt
1. Person Plural
praedicavimus
wir haben erklärt
2. Person Plural
praedicavistis
ihr habt erklärt
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
sie haben erklärt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
ich bin erklärt worden
2. Person Singular
praedicatus es
du bist erklärt worden
3. Person Singular
praedicatus est
er/sie/es ist erklärt worden
1. Person Plural
praedicati sumus
wir sind erklärt worden
2. Person Plural
praedicati estis
ihr seid erklärt worden
3. Person Plural
praedicati sunt
sie sind erklärt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
ich habe erklärt
2. Person Singular
praedicaveris
du habest erklärt
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es habe erklärt
1. Person Plural
praedicaverimus
wir haben erklärt
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr habet erklärt
3. Person Plural
praedicaverint
sie haben erklärt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
ich sei erklärt worden
2. Person Singular
praedicatus sis
du seiest erklärt worden
3. Person Singular
praedicatus sit
er/sie/es sei erklärt worden
1. Person Plural
praedicati simus
wir seien erklärt worden
2. Person Plural
praedicati sitis
ihr seiet erklärt worden
3. Person Plural
praedicati sint
sie seien erklärt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
ich hatte erklärt
2. Person Singular
praedicaveras
du hattest erklärt
3. Person Singular
praedicaverat
er/sie/es hatte erklärt
1. Person Plural
praedicaveramus
wir hatten erklärt
2. Person Plural
praedicaveratis
ihr hattet erklärt
3. Person Plural
praedicaverant
sie hatten erklärt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
ich war erklärt worden
2. Person Singular
praedicatus eras
du warst erklärt worden
3. Person Singular
praedicatus erat
er/sie/es war erklärt worden
1. Person Plural
praedicati eramus
wir waren erklärt worden
2. Person Plural
praedicati eratis
ihr wart erklärt worden
3. Person Plural
praedicati erant
sie waren erklärt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
ich hätte erklärt
2. Person Singular
praedicavisses
du hättest erklärt
3. Person Singular
praedicavisset
er/sie/es hätte erklärt
1. Person Plural
praedicavissemus
wir hätten erklärt
2. Person Plural
praedicavissetis
ihr hättet erklärt
3. Person Plural
praedicavissent
sie hätten erklärt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
ich wäre erklärt worden
2. Person Singular
praedicatus esses
du wärest erklärt worden
3. Person Singular
praedicatus esset
er/sie/es wäre erklärt worden
1. Person Plural
praedicati essemus
wir wären erklärt worden
2. Person Plural
praedicati essetis
ihr wäret erklärt worden
3. Person Plural
praedicati essent
sie wären erklärt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
ich werde erklärt haben
2. Person Singular
praedicaveris
du wirst erklärt haben
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es wird erklärt haben
1. Person Plural
praedicaverimus
wir werden erklärt haben
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr werdet erklärt haben
3. Person Plural
praedicaverint
sie werden erklärt haben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
ich werde erklärt worden sein
2. Person Singular
praedicatus eris
du wirst erklärt worden sein
3. Person Singular
praedicatus erit
er/sie/es wird erklärt worden sein
1. Person Plural
praedicati erimus
wir werden erklärt worden sein
2. Person Plural
praedicati eritis
ihr werdet erklärt worden sein
3. Person Plural
praedicati erunt
sie werden erklärt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
erklären
Vorzeitigkeit
praedicavisse
erklärt haben
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
erklären werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
erklärt werden
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
erklärt worden sein
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
künftig erklärt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
erkläre; erklär!
2. Person Plural
praedicate
erklärt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
das Erklären
Genitiv
praedicandi
des Erklärens
Dativ
praedicando
dem Erklären
Akkusativ
praedicandum
das Erklären
Ablativ
praedicando
durch das Erklären
Vokativ
praedicande
Erklären!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
ich hebe hervor
2. Person Singular
praedicas
du hebst hervor
3. Person Singular
praedicat
er/sie/es hebt hervor
1. Person Plural
praedicamus
wir heben hervor
2. Person Plural
praedicatis
ihr hebt hervor
3. Person Plural
praedicant
sie heben hervor
Passiv
1. Person Singular
praedicor
ich werde hervorgehoben
2. Person Singular
praedicaris praedicare
du wirst hervorgehoben
3. Person Singular
praedicatur
er/sie/es wird hervorgehoben
1. Person Plural
praedicamur
wir werden hervorgehoben
2. Person Plural
praedicamini
ihr werdet hervorgehoben
3. Person Plural
praedicantur
sie werden hervorgehoben
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
ich hebe hervor
2. Person Singular
praedices
du hebest hervor
3. Person Singular
praedicet
er/sie/es hebe hervor
1. Person Plural
praedicemus
wir heben hervor
2. Person Plural
praedicetis
ihr hebet hervor
3. Person Plural
praedicent
sie heben hervor
Passiv
1. Person Singular
praedicer
ich werde hervorgehoben
2. Person Singular
praediceris praedicere
du werdest hervorgehoben
3. Person Singular
praedicetur
er/sie/es werde hervorgehoben
1. Person Plural
praedicemur
wir werden hervorgehoben
2. Person Plural
praedicemini
ihr werdet hervorgehoben
3. Person Plural
praedicentur
sie werden hervorgehoben
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
ich hob hervor
2. Person Singular
praedicabas
du hobst hervor
3. Person Singular
praedicabat
er/sie/es hob hervor
1. Person Plural
praedicabamus
wir hoben hervor
2. Person Plural
praedicabatis
ihr hobt hervor
3. Person Plural
praedicabant
sie hoben hervor
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
ich wurde hervorgehoben
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
du wurdest hervorgehoben
3. Person Singular
praedicabatur
er/sie/es wurde hervorgehoben
1. Person Plural
praedicabamur
wir wurden hervorgehoben
2. Person Plural
praedicabamini
ihr wurdet hervorgehoben
3. Person Plural
praedicabantur
sie wurden hervorgehoben
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
ich höbe hervor
2. Person Singular
praedicares
du höbest hervor
3. Person Singular
praedicaret
er/sie/es höbe hervor
1. Person Plural
praedicaremus
wir höben hervor
2. Person Plural
praedicaretis
ihr höbet hervor
3. Person Plural
praedicarent
sie höben hervor
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
ich würde hervorgehoben
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
du würdest hervorgehoben
3. Person Singular
praedicaretur
er/sie/es würde hervorgehoben
1. Person Plural
praedicaremur
wir würden hervorgehoben
2. Person Plural
praedicaremini
ihr würdet hervorgehoben
3. Person Plural
praedicarentur
sie würden hervorgehoben
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
ich werde hervorheben
2. Person Singular
praedicabis
du wirst hervorheben
3. Person Singular
praedicabit
er/sie/es wird hervorheben
1. Person Plural
praedicabimus
wir werden hervorheben
2. Person Plural
praedicabitis
ihr werdet hervorheben
3. Person Plural
praedicabunt
sie werden hervorheben
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
ich werde hervorgehoben werden
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
du wirst hervorgehoben werden
3. Person Singular
praedicabitur
er/sie/es wird hervorgehoben werden
1. Person Plural
praedicabimur
wir werden hervorgehoben werden
2. Person Plural
praedicabimini
ihr werdet hervorgehoben werden
3. Person Plural
praedicabuntur
sie werden hervorgehoben werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
ich habe hervorgehoben
2. Person Singular
praedicavisti
du hast hervorgehoben
3. Person Singular
praedicavit
er/sie/es hat hervorgehoben
1. Person Plural
praedicavimus
wir haben hervorgehoben
2. Person Plural
praedicavistis
ihr habt hervorgehoben
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
sie haben hervorgehoben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
ich bin hervorgehoben worden
2. Person Singular
praedicatus es
du bist hervorgehoben worden
3. Person Singular
praedicatus est
er/sie/es ist hervorgehoben worden
1. Person Plural
praedicati sumus
wir sind hervorgehoben worden
2. Person Plural
praedicati estis
ihr seid hervorgehoben worden
3. Person Plural
praedicati sunt
sie sind hervorgehoben worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
ich habe hervorgehoben
2. Person Singular
praedicaveris
du habest hervorgehoben
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es habe hervorgehoben
1. Person Plural
praedicaverimus
wir haben hervorgehoben
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr habet hervorgehoben
3. Person Plural
praedicaverint
sie haben hervorgehoben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
ich sei hervorgehoben worden
2. Person Singular
praedicatus sis
du seiest hervorgehoben worden
3. Person Singular
praedicatus sit
er/sie/es sei hervorgehoben worden
1. Person Plural
praedicati simus
wir seien hervorgehoben worden
2. Person Plural
praedicati sitis
ihr seiet hervorgehoben worden
3. Person Plural
praedicati sint
sie seien hervorgehoben worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
ich hatte hervorgehoben
2. Person Singular
praedicaveras
du hattest hervorgehoben
3. Person Singular
praedicaverat
er/sie/es hatte hervorgehoben
1. Person Plural
praedicaveramus
wir hatten hervorgehoben
2. Person Plural
praedicaveratis
ihr hattet hervorgehoben
3. Person Plural
praedicaverant
sie hatten hervorgehoben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
ich war hervorgehoben worden
2. Person Singular
praedicatus eras
du warst hervorgehoben worden
3. Person Singular
praedicatus erat
er/sie/es war hervorgehoben worden
1. Person Plural
praedicati eramus
wir waren hervorgehoben worden
2. Person Plural
praedicati eratis
ihr wart hervorgehoben worden
3. Person Plural
praedicati erant
sie waren hervorgehoben worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
ich hätte hervorgehoben
2. Person Singular
praedicavisses
du hättest hervorgehoben
3. Person Singular
praedicavisset
er/sie/es hätte hervorgehoben
1. Person Plural
praedicavissemus
wir hätten hervorgehoben
2. Person Plural
praedicavissetis
ihr hättet hervorgehoben
3. Person Plural
praedicavissent
sie hätten hervorgehoben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
ich wäre hervorgehoben worden
2. Person Singular
praedicatus esses
du wärest hervorgehoben worden
3. Person Singular
praedicatus esset
er/sie/es wäre hervorgehoben worden
1. Person Plural
praedicati essemus
wir wären hervorgehoben worden
2. Person Plural
praedicati essetis
ihr wäret hervorgehoben worden
3. Person Plural
praedicati essent
sie wären hervorgehoben worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
ich werde hervorgehoben haben
2. Person Singular
praedicaveris
du wirst hervorgehoben haben
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es wird hervorgehoben haben
1. Person Plural
praedicaverimus
wir werden hervorgehoben haben
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr werdet hervorgehoben haben
3. Person Plural
praedicaverint
sie werden hervorgehoben haben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
ich werde hervorgehoben worden sein
2. Person Singular
praedicatus eris
du wirst hervorgehoben worden sein
3. Person Singular
praedicatus erit
er/sie/es wird hervorgehoben worden sein
1. Person Plural
praedicati erimus
wir werden hervorgehoben worden sein
2. Person Plural
praedicati eritis
ihr werdet hervorgehoben worden sein
3. Person Plural
praedicati erunt
sie werden hervorgehoben worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
hervorheben
Vorzeitigkeit
praedicavisse
hervorgehoben haben
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
hervorheben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
hervorgehoben werden
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
hervorgehoben worden sein
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
künftig hervorgehoben werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
hebe hervor; heb hervor!
2. Person Plural
praedicate
hebt hervor!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
das Hervorheben
Genitiv
praedicandi
des Hervorhebens
Dativ
praedicando
dem Hervorheben
Akkusativ
praedicandum
das Hervorheben
Ablativ
praedicando
durch das Hervorheben
Vokativ
praedicande
Hervorheben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
2. Person Singular
praedicas
3. Person Singular
praedicat
1. Person Plural
praedicamus
2. Person Plural
praedicatis
3. Person Plural
praedicant
Passiv
1. Person Singular
praedicor
2. Person Singular
praedicaris praedicare
3. Person Singular
praedicatur
1. Person Plural
praedicamur
2. Person Plural
praedicamini
3. Person Plural
praedicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
2. Person Singular
praedices
3. Person Singular
praedicet
1. Person Plural
praedicemus
2. Person Plural
praedicetis
3. Person Plural
praedicent
Passiv
1. Person Singular
praedicer
2. Person Singular
praediceris praedicere
3. Person Singular
praedicetur
1. Person Plural
praedicemur
2. Person Plural
praedicemini
3. Person Plural
praedicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
2. Person Singular
praedicabas
3. Person Singular
praedicabat
1. Person Plural
praedicabamus
2. Person Plural
praedicabatis
3. Person Plural
praedicabant
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
3. Person Singular
praedicabatur
1. Person Plural
praedicabamur
2. Person Plural
praedicabamini
3. Person Plural
praedicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
2. Person Singular
praedicares
3. Person Singular
praedicaret
1. Person Plural
praedicaremus
2. Person Plural
praedicaretis
3. Person Plural
praedicarent
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
3. Person Singular
praedicaretur
1. Person Plural
praedicaremur
2. Person Plural
praedicaremini
3. Person Plural
praedicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
2. Person Singular
praedicabis
3. Person Singular
praedicabit
1. Person Plural
praedicabimus
2. Person Plural
praedicabitis
3. Person Plural
praedicabunt
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
3. Person Singular
praedicabitur
1. Person Plural
praedicabimur
2. Person Plural
praedicabimini
3. Person Plural
praedicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
2. Person Singular
praedicavisti
3. Person Singular
praedicavit
1. Person Plural
praedicavimus
2. Person Plural
praedicavistis
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
2. Person Singular
praedicatus es
3. Person Singular
praedicatus est
1. Person Plural
praedicati sumus
2. Person Plural
praedicati estis
3. Person Plural
praedicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
2. Person Singular
praedicaveris
3. Person Singular
praedicaverit
1. Person Plural
praedicaverimus
2. Person Plural
praedicaveritis
3. Person Plural
praedicaverint
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
2. Person Singular
praedicatus sis
3. Person Singular
praedicatus sit
1. Person Plural
praedicati simus
2. Person Plural
praedicati sitis
3. Person Plural
praedicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
2. Person Singular
praedicaveras
3. Person Singular
praedicaverat
1. Person Plural
praedicaveramus
2. Person Plural
praedicaveratis
3. Person Plural
praedicaverant
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
2. Person Singular
praedicatus eras
3. Person Singular
praedicatus erat
1. Person Plural
praedicati eramus
2. Person Plural
praedicati eratis
3. Person Plural
praedicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
2. Person Singular
praedicavisses
3. Person Singular
praedicavisset
1. Person Plural
praedicavissemus
2. Person Plural
praedicavissetis
3. Person Plural
praedicavissent
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
2. Person Singular
praedicatus esses
3. Person Singular
praedicatus esset
1. Person Plural
praedicati essemus
2. Person Plural
praedicati essetis
3. Person Plural
praedicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
2. Person Singular
praedicaveris
3. Person Singular
praedicaverit
1. Person Plural
praedicaverimus
2. Person Plural
praedicaveritis
3. Person Plural
praedicaverint
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
2. Person Singular
praedicatus eris
3. Person Singular
praedicatus erit
1. Person Plural
praedicati erimus
2. Person Plural
praedicati eritis
3. Person Plural
praedicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
Vorzeitigkeit
praedicavisse
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
!
2. Person Plural
praedicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
Genitiv
praedicandi
Dativ
praedicando
Akkusativ
praedicandum
Ablativ
praedicando
Vokativ
praedicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
2. Person Singular
praedicas
3. Person Singular
praedicat
1. Person Plural
praedicamus
2. Person Plural
praedicatis
3. Person Plural
praedicant
Passiv
1. Person Singular
praedicor
2. Person Singular
praedicaris praedicare
3. Person Singular
praedicatur
1. Person Plural
praedicamur
2. Person Plural
praedicamini
3. Person Plural
praedicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
2. Person Singular
praedices
3. Person Singular
praedicet
1. Person Plural
praedicemus
2. Person Plural
praedicetis
3. Person Plural
praedicent
Passiv
1. Person Singular
praedicer
2. Person Singular
praediceris praedicere
3. Person Singular
praedicetur
1. Person Plural
praedicemur
2. Person Plural
praedicemini
3. Person Plural
praedicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
2. Person Singular
praedicabas
3. Person Singular
praedicabat
1. Person Plural
praedicabamus
2. Person Plural
praedicabatis
3. Person Plural
praedicabant
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
3. Person Singular
praedicabatur
1. Person Plural
praedicabamur
2. Person Plural
praedicabamini
3. Person Plural
praedicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
2. Person Singular
praedicares
3. Person Singular
praedicaret
1. Person Plural
praedicaremus
2. Person Plural
praedicaretis
3. Person Plural
praedicarent
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
3. Person Singular
praedicaretur
1. Person Plural
praedicaremur
2. Person Plural
praedicaremini
3. Person Plural
praedicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
2. Person Singular
praedicabis
3. Person Singular
praedicabit
1. Person Plural
praedicabimus
2. Person Plural
praedicabitis
3. Person Plural
praedicabunt
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
3. Person Singular
praedicabitur
1. Person Plural
praedicabimur
2. Person Plural
praedicabimini
3. Person Plural
praedicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
2. Person Singular
praedicavisti
3. Person Singular
praedicavit
1. Person Plural
praedicavimus
2. Person Plural
praedicavistis
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
2. Person Singular
praedicatus es
3. Person Singular
praedicatus est
1. Person Plural
praedicati sumus
2. Person Plural
praedicati estis
3. Person Plural
praedicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
2. Person Singular
praedicaveris
3. Person Singular
praedicaverit
1. Person Plural
praedicaverimus
2. Person Plural
praedicaveritis
3. Person Plural
praedicaverint
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
2. Person Singular
praedicatus sis
3. Person Singular
praedicatus sit
1. Person Plural
praedicati simus
2. Person Plural
praedicati sitis
3. Person Plural
praedicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
2. Person Singular
praedicaveras
3. Person Singular
praedicaverat
1. Person Plural
praedicaveramus
2. Person Plural
praedicaveratis
3. Person Plural
praedicaverant
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
2. Person Singular
praedicatus eras
3. Person Singular
praedicatus erat
1. Person Plural
praedicati eramus
2. Person Plural
praedicati eratis
3. Person Plural
praedicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
2. Person Singular
praedicavisses
3. Person Singular
praedicavisset
1. Person Plural
praedicavissemus
2. Person Plural
praedicavissetis
3. Person Plural
praedicavissent
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
2. Person Singular
praedicatus esses
3. Person Singular
praedicatus esset
1. Person Plural
praedicati essemus
2. Person Plural
praedicati essetis
3. Person Plural
praedicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
2. Person Singular
praedicaveris
3. Person Singular
praedicaverit
1. Person Plural
praedicaverimus
2. Person Plural
praedicaveritis
3. Person Plural
praedicaverint
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
2. Person Singular
praedicatus eris
3. Person Singular
praedicatus erit
1. Person Plural
praedicati erimus
2. Person Plural
praedicati eritis
3. Person Plural
praedicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
Vorzeitigkeit
praedicavisse
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
!
2. Person Plural
praedicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
Genitiv
praedicandi
Dativ
praedicando
Akkusativ
praedicandum
Ablativ
praedicando
Vokativ
praedicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
2. Person Singular
praedicas
3. Person Singular
praedicat
1. Person Plural
praedicamus
2. Person Plural
praedicatis
3. Person Plural
praedicant
Passiv
1. Person Singular
praedicor
2. Person Singular
praedicaris praedicare
3. Person Singular
praedicatur
1. Person Plural
praedicamur
2. Person Plural
praedicamini
3. Person Plural
praedicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
2. Person Singular
praedices
3. Person Singular
praedicet
1. Person Plural
praedicemus
2. Person Plural
praedicetis
3. Person Plural
praedicent
Passiv
1. Person Singular
praedicer
2. Person Singular
praediceris praedicere
3. Person Singular
praedicetur
1. Person Plural
praedicemur
2. Person Plural
praedicemini
3. Person Plural
praedicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
2. Person Singular
praedicabas
3. Person Singular
praedicabat
1. Person Plural
praedicabamus
2. Person Plural
praedicabatis
3. Person Plural
praedicabant
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
3. Person Singular
praedicabatur
1. Person Plural
praedicabamur
2. Person Plural
praedicabamini
3. Person Plural
praedicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
2. Person Singular
praedicares
3. Person Singular
praedicaret
1. Person Plural
praedicaremus
2. Person Plural
praedicaretis
3. Person Plural
praedicarent
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
3. Person Singular
praedicaretur
1. Person Plural
praedicaremur
2. Person Plural
praedicaremini
3. Person Plural
praedicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
2. Person Singular
praedicabis
3. Person Singular
praedicabit
1. Person Plural
praedicabimus
2. Person Plural
praedicabitis
3. Person Plural
praedicabunt
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
3. Person Singular
praedicabitur
1. Person Plural
praedicabimur
2. Person Plural
praedicabimini
3. Person Plural
praedicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
2. Person Singular
praedicavisti
3. Person Singular
praedicavit
1. Person Plural
praedicavimus
2. Person Plural
praedicavistis
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
2. Person Singular
praedicatus es
3. Person Singular
praedicatus est
1. Person Plural
praedicati sumus
2. Person Plural
praedicati estis
3. Person Plural
praedicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
2. Person Singular
praedicaveris
3. Person Singular
praedicaverit
1. Person Plural
praedicaverimus
2. Person Plural
praedicaveritis
3. Person Plural
praedicaverint
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
2. Person Singular
praedicatus sis
3. Person Singular
praedicatus sit
1. Person Plural
praedicati simus
2. Person Plural
praedicati sitis
3. Person Plural
praedicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
2. Person Singular
praedicaveras
3. Person Singular
praedicaverat
1. Person Plural
praedicaveramus
2. Person Plural
praedicaveratis
3. Person Plural
praedicaverant
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
2. Person Singular
praedicatus eras
3. Person Singular
praedicatus erat
1. Person Plural
praedicati eramus
2. Person Plural
praedicati eratis
3. Person Plural
praedicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
2. Person Singular
praedicavisses
3. Person Singular
praedicavisset
1. Person Plural
praedicavissemus
2. Person Plural
praedicavissetis
3. Person Plural
praedicavissent
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
2. Person Singular
praedicatus esses
3. Person Singular
praedicatus esset
1. Person Plural
praedicati essemus
2. Person Plural
praedicati essetis
3. Person Plural
praedicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
2. Person Singular
praedicaveris
3. Person Singular
praedicaverit
1. Person Plural
praedicaverimus
2. Person Plural
praedicaveritis
3. Person Plural
praedicaverint
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
2. Person Singular
praedicatus eris
3. Person Singular
praedicatus erit
1. Person Plural
praedicati erimus
2. Person Plural
praedicati eritis
3. Person Plural
praedicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
Vorzeitigkeit
praedicavisse
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
!
2. Person Plural
praedicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
Genitiv
praedicandi
Dativ
praedicando
Akkusativ
praedicandum
Ablativ
praedicando
Vokativ
praedicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
ich predige
2. Person Singular
praedicas
du predigst
3. Person Singular
praedicat
er/sie/es predigt
1. Person Plural
praedicamus
wir predigen
2. Person Plural
praedicatis
ihr predigt
3. Person Plural
praedicant
sie predigen
Passiv
1. Person Singular
praedicor
ich werde gepredigt
2. Person Singular
praedicaris praedicare
du wirst gepredigt
3. Person Singular
praedicatur
er/sie/es wird gepredigt
1. Person Plural
praedicamur
wir werden gepredigt
2. Person Plural
praedicamini
ihr werdet gepredigt
3. Person Plural
praedicantur
sie werden gepredigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
ich predige
2. Person Singular
praedices
du predigest
3. Person Singular
praedicet
er/sie/es predige
1. Person Plural
praedicemus
wir predigen
2. Person Plural
praedicetis
ihr prediget
3. Person Plural
praedicent
sie predigen
Passiv
1. Person Singular
praedicer
ich werde gepredigt
2. Person Singular
praediceris praedicere
du werdest gepredigt
3. Person Singular
praedicetur
er/sie/es werde gepredigt
1. Person Plural
praedicemur
wir werden gepredigt
2. Person Plural
praedicemini
ihr werdet gepredigt
3. Person Plural
praedicentur
sie werden gepredigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
ich predigte
2. Person Singular
praedicabas
du predigtest
3. Person Singular
praedicabat
er/sie/es predigte
1. Person Plural
praedicabamus
wir predigten
2. Person Plural
praedicabatis
ihr predigtet
3. Person Plural
praedicabant
sie predigten
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
ich wurde gepredigt
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
du wurdest gepredigt
3. Person Singular
praedicabatur
er/sie/es wurde gepredigt
1. Person Plural
praedicabamur
wir wurden gepredigt
2. Person Plural
praedicabamini
ihr wurdet gepredigt
3. Person Plural
praedicabantur
sie wurden gepredigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
ich predigte
2. Person Singular
praedicares
du predigtest
3. Person Singular
praedicaret
er/sie/es predigte
1. Person Plural
praedicaremus
wir predigten
2. Person Plural
praedicaretis
ihr predigtet
3. Person Plural
praedicarent
sie predigten
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
ich würde gepredigt
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
du würdest gepredigt
3. Person Singular
praedicaretur
er/sie/es würde gepredigt
1. Person Plural
praedicaremur
wir würden gepredigt
2. Person Plural
praedicaremini
ihr würdet gepredigt
3. Person Plural
praedicarentur
sie würden gepredigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
ich werde predigen
2. Person Singular
praedicabis
du wirst predigen
3. Person Singular
praedicabit
er/sie/es wird predigen
1. Person Plural
praedicabimus
wir werden predigen
2. Person Plural
praedicabitis
ihr werdet predigen
3. Person Plural
praedicabunt
sie werden predigen
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
ich werde gepredigt werden
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
du wirst gepredigt werden
3. Person Singular
praedicabitur
er/sie/es wird gepredigt werden
1. Person Plural
praedicabimur
wir werden gepredigt werden
2. Person Plural
praedicabimini
ihr werdet gepredigt werden
3. Person Plural
praedicabuntur
sie werden gepredigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
ich habe gepredigt
2. Person Singular
praedicavisti
du hast gepredigt
3. Person Singular
praedicavit
er/sie/es hat gepredigt
1. Person Plural
praedicavimus
wir haben gepredigt
2. Person Plural
praedicavistis
ihr habt gepredigt
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
sie haben gepredigt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
ich bin gepredigt worden
2. Person Singular
praedicatus es
du bist gepredigt worden
3. Person Singular
praedicatus est
er/sie/es ist gepredigt worden
1. Person Plural
praedicati sumus
wir sind gepredigt worden
2. Person Plural
praedicati estis
ihr seid gepredigt worden
3. Person Plural
praedicati sunt
sie sind gepredigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
ich habe gepredigt
2. Person Singular
praedicaveris
du habest gepredigt
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es habe gepredigt
1. Person Plural
praedicaverimus
wir haben gepredigt
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr habet gepredigt
3. Person Plural
praedicaverint
sie haben gepredigt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
ich sei gepredigt worden
2. Person Singular
praedicatus sis
du seiest gepredigt worden
3. Person Singular
praedicatus sit
er/sie/es sei gepredigt worden
1. Person Plural
praedicati simus
wir seien gepredigt worden
2. Person Plural
praedicati sitis
ihr seiet gepredigt worden
3. Person Plural
praedicati sint
sie seien gepredigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
ich hatte gepredigt
2. Person Singular
praedicaveras
du hattest gepredigt
3. Person Singular
praedicaverat
er/sie/es hatte gepredigt
1. Person Plural
praedicaveramus
wir hatten gepredigt
2. Person Plural
praedicaveratis
ihr hattet gepredigt
3. Person Plural
praedicaverant
sie hatten gepredigt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
ich war gepredigt worden
2. Person Singular
praedicatus eras
du warst gepredigt worden
3. Person Singular
praedicatus erat
er/sie/es war gepredigt worden
1. Person Plural
praedicati eramus
wir waren gepredigt worden
2. Person Plural
praedicati eratis
ihr wart gepredigt worden
3. Person Plural
praedicati erant
sie waren gepredigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
ich hätte gepredigt
2. Person Singular
praedicavisses
du hättest gepredigt
3. Person Singular
praedicavisset
er/sie/es hätte gepredigt
1. Person Plural
praedicavissemus
wir hätten gepredigt
2. Person Plural
praedicavissetis
ihr hättet gepredigt
3. Person Plural
praedicavissent
sie hätten gepredigt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
ich wäre gepredigt worden
2. Person Singular
praedicatus esses
du wärest gepredigt worden
3. Person Singular
praedicatus esset
er/sie/es wäre gepredigt worden
1. Person Plural
praedicati essemus
wir wären gepredigt worden
2. Person Plural
praedicati essetis
ihr wäret gepredigt worden
3. Person Plural
praedicati essent
sie wären gepredigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
ich werde gepredigt haben
2. Person Singular
praedicaveris
du wirst gepredigt haben
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es wird gepredigt haben
1. Person Plural
praedicaverimus
wir werden gepredigt haben
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr werdet gepredigt haben
3. Person Plural
praedicaverint
sie werden gepredigt haben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
ich werde gepredigt worden sein
2. Person Singular
praedicatus eris
du wirst gepredigt worden sein
3. Person Singular
praedicatus erit
er/sie/es wird gepredigt worden sein
1. Person Plural
praedicati erimus
wir werden gepredigt worden sein
2. Person Plural
praedicati eritis
ihr werdet gepredigt worden sein
3. Person Plural
praedicati erunt
sie werden gepredigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
predigen
Vorzeitigkeit
praedicavisse
gepredigt haben
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
predigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
gepredigt werden
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
gepredigt worden sein
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
künftig gepredigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
predige; predig!
2. Person Plural
praedicate
predigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
das Predigen
Genitiv
praedicandi
des Predigens
Dativ
praedicando
dem Predigen
Akkusativ
praedicandum
das Predigen
Ablativ
praedicando
durch das Predigen
Vokativ
praedicande
Predigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedico
ich verkündige
2. Person Singular
praedicas
du verkündigst
3. Person Singular
praedicat
er/sie/es verkündigt
1. Person Plural
praedicamus
wir verkündigen
2. Person Plural
praedicatis
ihr verkündigt
3. Person Plural
praedicant
sie verkündigen
Passiv
1. Person Singular
praedicor
ich werde verkündigt
2. Person Singular
praedicaris praedicare
du wirst verkündigt
3. Person Singular
praedicatur
er/sie/es wird verkündigt
1. Person Plural
praedicamur
wir werden verkündigt
2. Person Plural
praedicamini
ihr werdet verkündigt
3. Person Plural
praedicantur
sie werden verkündigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicem
ich verkündige
2. Person Singular
praedices
du verkündigest
3. Person Singular
praedicet
er/sie/es verkündige
1. Person Plural
praedicemus
wir verkündigen
2. Person Plural
praedicetis
ihr verkündiget
3. Person Plural
praedicent
sie verkündigen
Passiv
1. Person Singular
praedicer
ich werde verkündigt
2. Person Singular
praediceris praedicere
du werdest verkündigt
3. Person Singular
praedicetur
er/sie/es werde verkündigt
1. Person Plural
praedicemur
wir werden verkündigt
2. Person Plural
praedicemini
ihr werdet verkündigt
3. Person Plural
praedicentur
sie werden verkündigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicabam
ich verkündigte
2. Person Singular
praedicabas
du verkündigtest
3. Person Singular
praedicabat
er/sie/es verkündigte
1. Person Plural
praedicabamus
wir verkündigten
2. Person Plural
praedicabatis
ihr verkündigtet
3. Person Plural
praedicabant
sie verkündigten
Passiv
1. Person Singular
praedicabar
ich wurde verkündigt
2. Person Singular
praedicabaris praedicabare
du wurdest verkündigt
3. Person Singular
praedicabatur
er/sie/es wurde verkündigt
1. Person Plural
praedicabamur
wir wurden verkündigt
2. Person Plural
praedicabamini
ihr wurdet verkündigt
3. Person Plural
praedicabantur
sie wurden verkündigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicarem
ich verkündigte
2. Person Singular
praedicares
du verkündigtest
3. Person Singular
praedicaret
er/sie/es verkündigte
1. Person Plural
praedicaremus
wir verkündigten
2. Person Plural
praedicaretis
ihr verkündigtet
3. Person Plural
praedicarent
sie verkündigten
Passiv
1. Person Singular
praedicarer
ich würde verkündigt
2. Person Singular
praedicareris praedicarere
du würdest verkündigt
3. Person Singular
praedicaretur
er/sie/es würde verkündigt
1. Person Plural
praedicaremur
wir würden verkündigt
2. Person Plural
praedicaremini
ihr würdet verkündigt
3. Person Plural
praedicarentur
sie würden verkündigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praedicabo
ich werde verkündigen
2. Person Singular
praedicabis
du wirst verkündigen
3. Person Singular
praedicabit
er/sie/es wird verkündigen
1. Person Plural
praedicabimus
wir werden verkündigen
2. Person Plural
praedicabitis
ihr werdet verkündigen
3. Person Plural
praedicabunt
sie werden verkündigen
Passiv
1. Person Singular
praedicabor
ich werde verkündigt werden
2. Person Singular
praedicaberis praedicabere
du wirst verkündigt werden
3. Person Singular
praedicabitur
er/sie/es wird verkündigt werden
1. Person Plural
praedicabimur
wir werden verkündigt werden
2. Person Plural
praedicabimini
ihr werdet verkündigt werden
3. Person Plural
praedicabuntur
sie werden verkündigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicavi
ich habe verkündigt
2. Person Singular
praedicavisti
du hast verkündigt
3. Person Singular
praedicavit
er/sie/es hat verkündigt
1. Person Plural
praedicavimus
wir haben verkündigt
2. Person Plural
praedicavistis
ihr habt verkündigt
3. Person Plural
praedicaverunt praedicavere
sie haben verkündigt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sum
ich bin verkündigt worden
2. Person Singular
praedicatus es
du bist verkündigt worden
3. Person Singular
praedicatus est
er/sie/es ist verkündigt worden
1. Person Plural
praedicati sumus
wir sind verkündigt worden
2. Person Plural
praedicati estis
ihr seid verkündigt worden
3. Person Plural
praedicati sunt
sie sind verkündigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicaverim
ich habe verkündigt
2. Person Singular
praedicaveris
du habest verkündigt
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es habe verkündigt
1. Person Plural
praedicaverimus
wir haben verkündigt
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr habet verkündigt
3. Person Plural
praedicaverint
sie haben verkündigt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus sim
ich sei verkündigt worden
2. Person Singular
praedicatus sis
du seiest verkündigt worden
3. Person Singular
praedicatus sit
er/sie/es sei verkündigt worden
1. Person Plural
praedicati simus
wir seien verkündigt worden
2. Person Plural
praedicati sitis
ihr seiet verkündigt worden
3. Person Plural
praedicati sint
sie seien verkündigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praedicaveram
ich hatte verkündigt
2. Person Singular
praedicaveras
du hattest verkündigt
3. Person Singular
praedicaverat
er/sie/es hatte verkündigt
1. Person Plural
praedicaveramus
wir hatten verkündigt
2. Person Plural
praedicaveratis
ihr hattet verkündigt
3. Person Plural
praedicaverant
sie hatten verkündigt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus eram
ich war verkündigt worden
2. Person Singular
praedicatus eras
du warst verkündigt worden
3. Person Singular
praedicatus erat
er/sie/es war verkündigt worden
1. Person Plural
praedicati eramus
wir waren verkündigt worden
2. Person Plural
praedicati eratis
ihr wart verkündigt worden
3. Person Plural
praedicati erant
sie waren verkündigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praedicavissem
ich hätte verkündigt
2. Person Singular
praedicavisses
du hättest verkündigt
3. Person Singular
praedicavisset
er/sie/es hätte verkündigt
1. Person Plural
praedicavissemus
wir hätten verkündigt
2. Person Plural
praedicavissetis
ihr hättet verkündigt
3. Person Plural
praedicavissent
sie hätten verkündigt
Passiv
1. Person Singular
praedicatus essem
ich wäre verkündigt worden
2. Person Singular
praedicatus esses
du wärest verkündigt worden
3. Person Singular
praedicatus esset
er/sie/es wäre verkündigt worden
1. Person Plural
praedicati essemus
wir wären verkündigt worden
2. Person Plural
praedicati essetis
ihr wäret verkündigt worden
3. Person Plural
praedicati essent
sie wären verkündigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praedicavero
ich werde verkündigt haben
2. Person Singular
praedicaveris
du wirst verkündigt haben
3. Person Singular
praedicaverit
er/sie/es wird verkündigt haben
1. Person Plural
praedicaverimus
wir werden verkündigt haben
2. Person Plural
praedicaveritis
ihr werdet verkündigt haben
3. Person Plural
praedicaverint
sie werden verkündigt haben
Passiv
1. Person Singular
praedicatus ero
ich werde verkündigt worden sein
2. Person Singular
praedicatus eris
du wirst verkündigt worden sein
3. Person Singular
praedicatus erit
er/sie/es wird verkündigt worden sein
1. Person Plural
praedicati erimus
wir werden verkündigt worden sein
2. Person Plural
praedicati eritis
ihr werdet verkündigt worden sein
3. Person Plural
praedicati erunt
sie werden verkündigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praedicare
verkündigen
Vorzeitigkeit
praedicavisse
verkündigt haben
Nachzeitigkeit
praedicaturum esse
verkündigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praedicari praedicarier
verkündigt werden
Vorzeitigkeit
praedicatum esse
verkündigt worden sein
Nachzeitigkeit
praedicatum iri
künftig verkündigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praedica
verkündige; verkündig!
2. Person Plural
praedicate
verkündigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praedicato
3. Person Singular
praedicato
2. Person Plural
praedicatote
3. Person Plural
praedicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praedicare
das Verkündigen
Genitiv
praedicandi
des Verkündigens
Dativ
praedicando
dem Verkündigen
Akkusativ
praedicandum
das Verkündigen
Ablativ
praedicando
durch das Verkündigen
Vokativ
praedicande
Verkündigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicandus
praedicanda
praedicandum
Genitiv
praedicandi
praedicandae
praedicandi
Dativ
praedicando
praedicandae
praedicando
Akkusativ
praedicandum
praedicandam
praedicandum
Ablativ
praedicando
praedicanda
praedicando
Vokativ
praedicande
praedicanda
praedicandum
Plural
Nominativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Genitiv
praedicandorum
praedicandarum
praedicandorum
Dativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Akkusativ
praedicandos
praedicandas
praedicanda
Ablativ
praedicandis
praedicandis
praedicandis
Vokativ
praedicandi
praedicandae
praedicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicans
praedicans
praedicans
Genitiv
praedicantis
praedicantis
praedicantis
Dativ
praedicanti
praedicanti
praedicanti
Akkusativ
praedicantem
praedicantem
praedicans
Ablativ
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
praedicanti praedicante
Vokativ
praedicans
praedicans
praedicans
Plural
Nominativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Genitiv
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
praedicantium praedicantum
Dativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Akkusativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Ablativ
praedicantibus
praedicantibus
praedicantibus
Vokativ
praedicantes
praedicantes
praedicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicatus
praedicata
praedicatum
Genitiv
praedicati
praedicatae
praedicati
Dativ
praedicato
praedicatae
praedicato
Akkusativ
praedicatum
praedicatam
praedicatum
Ablativ
praedicato
praedicata
praedicato
Vokativ
praedicate
praedicata
praedicatum
Plural
Nominativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Genitiv
praedicatorum
praedicatarum
praedicatorum
Dativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Akkusativ
praedicatos
praedicatas
praedicata
Ablativ
praedicatis
praedicatis
praedicatis
Vokativ
praedicati
praedicatae
praedicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praedicaturus
praedicatura
praedicaturum
Genitiv
praedicaturi
praedicaturae
praedicaturi
Dativ
praedicaturo
praedicaturae
praedicaturo
Akkusativ
praedicaturum
praedicaturam
praedicaturum
Ablativ
praedicaturo
praedicatura
praedicaturo
Vokativ
praedicature
praedicatura
praedicaturum
Plural
Nominativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Genitiv
praedicaturorum
praedicaturarum
praedicaturorum
Dativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Akkusativ
praedicaturos
praedicaturas
praedicatura
Ablativ
praedicaturis
praedicaturis
praedicaturis
Vokativ
praedicaturi
praedicaturae
praedicatura
Supina
Supin I
Supin II
praedicatum
praedicatu