Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivino
|
ich ahne |
| 2. Person Singular |
praedivinas
|
du ahnst |
| 3. Person Singular |
praedivinat
|
er/sie/es ahnt |
| 1. Person Plural |
praedivinamus
|
wir ahnen |
| 2. Person Plural |
praedivinatis
|
ihr ahnt |
| 3. Person Plural |
praedivinant
|
sie ahnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinor
|
ich werde geahnt |
| 2. Person Singular |
praedivinaris praedivinare
|
du wirst geahnt |
| 3. Person Singular |
praedivinatur
|
er/sie/es wird geahnt |
| 1. Person Plural |
praedivinamur
|
wir werden geahnt |
| 2. Person Plural |
praedivinamini
|
ihr werdet geahnt |
| 3. Person Plural |
praedivinantur
|
sie werden geahnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinem
|
ich ahne |
| 2. Person Singular |
praedivines
|
du ahnest |
| 3. Person Singular |
praedivinet
|
er/sie/es ahne |
| 1. Person Plural |
praedivinemus
|
wir ahnen |
| 2. Person Plural |
praedivinetis
|
ihr ahnet |
| 3. Person Plural |
praedivinent
|
sie ahnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praediviner
|
ich werde geahnt |
| 2. Person Singular |
praedivineris praedivinere
|
du werdest geahnt |
| 3. Person Singular |
praedivinetur
|
er/sie/es werde geahnt |
| 1. Person Plural |
praedivinemur
|
wir werden geahnt |
| 2. Person Plural |
praedivinemini
|
ihr werdet geahnt |
| 3. Person Plural |
praedivinentur
|
sie werden geahnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabam
|
ich ahnte |
| 2. Person Singular |
praedivinabas
|
du ahntest |
| 3. Person Singular |
praedivinabat
|
er/sie/es ahnte |
| 1. Person Plural |
praedivinabamus
|
wir ahnten |
| 2. Person Plural |
praedivinabatis
|
ihr ahntet |
| 3. Person Plural |
praedivinabant
|
sie ahnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabar
|
ich wurde geahnt |
| 2. Person Singular |
praedivinabaris praedivinabare
|
du wurdest geahnt |
| 3. Person Singular |
praedivinabatur
|
er/sie/es wurde geahnt |
| 1. Person Plural |
praedivinabamur
|
wir wurden geahnt |
| 2. Person Plural |
praedivinabamini
|
ihr wurdet geahnt |
| 3. Person Plural |
praedivinabantur
|
sie wurden geahnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinarem
|
ich ahnte |
| 2. Person Singular |
praedivinares
|
du ahntest |
| 3. Person Singular |
praedivinaret
|
er/sie/es ahnte |
| 1. Person Plural |
praedivinaremus
|
wir ahnten |
| 2. Person Plural |
praedivinaretis
|
ihr ahntet |
| 3. Person Plural |
praedivinarent
|
sie ahnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinarer
|
ich würde geahnt |
| 2. Person Singular |
praedivinareris praedivinarere
|
du würdest geahnt |
| 3. Person Singular |
praedivinaretur
|
er/sie/es würde geahnt |
| 1. Person Plural |
praedivinaremur
|
wir würden geahnt |
| 2. Person Plural |
praedivinaremini
|
ihr würdet geahnt |
| 3. Person Plural |
praedivinarentur
|
sie würden geahnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabo
|
ich werde ahnen |
| 2. Person Singular |
praedivinabis
|
du wirst ahnen |
| 3. Person Singular |
praedivinabit
|
er/sie/es wird ahnen |
| 1. Person Plural |
praedivinabimus
|
wir werden ahnen |
| 2. Person Plural |
praedivinabitis
|
ihr werdet ahnen |
| 3. Person Plural |
praedivinabunt
|
sie werden ahnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabor
|
ich werde geahnt werden |
| 2. Person Singular |
praedivinaberis praedivinabere
|
du wirst geahnt werden |
| 3. Person Singular |
praedivinabitur
|
er/sie/es wird geahnt werden |
| 1. Person Plural |
praedivinabimur
|
wir werden geahnt werden |
| 2. Person Plural |
praedivinabimini
|
ihr werdet geahnt werden |
| 3. Person Plural |
praedivinabuntur
|
sie werden geahnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavi
|
ich habe geahnt |
| 2. Person Singular |
praedivinavisti
|
du hast geahnt |
| 3. Person Singular |
praedivinavit
|
er/sie/es hat geahnt |
| 1. Person Plural |
praedivinavimus
|
wir haben geahnt |
| 2. Person Plural |
praedivinavistis
|
ihr habt geahnt |
| 3. Person Plural |
praedivinaverunt praedivinavere
|
sie haben geahnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus sum
|
ich bin geahnt worden |
| 2. Person Singular |
praedivinatus es
|
du bist geahnt worden |
| 3. Person Singular |
praedivinatus est
|
er/sie/es ist geahnt worden |
| 1. Person Plural |
praedivinati sumus
|
wir sind geahnt worden |
| 2. Person Plural |
praedivinati estis
|
ihr seid geahnt worden |
| 3. Person Plural |
praedivinati sunt
|
sie sind geahnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinaverim
|
ich habe geahnt |
| 2. Person Singular |
praedivinaveris
|
du habest geahnt |
| 3. Person Singular |
praedivinaverit
|
er/sie/es habe geahnt |
| 1. Person Plural |
praedivinaverimus
|
wir haben geahnt |
| 2. Person Plural |
praedivinaveritis
|
ihr habet geahnt |
| 3. Person Plural |
praedivinaverint
|
sie haben geahnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus sim
|
ich sei geahnt worden |
| 2. Person Singular |
praedivinatus sis
|
du seiest geahnt worden |
| 3. Person Singular |
praedivinatus sit
|
er/sie/es sei geahnt worden |
| 1. Person Plural |
praedivinati simus
|
wir seien geahnt worden |
| 2. Person Plural |
praedivinati sitis
|
ihr seiet geahnt worden |
| 3. Person Plural |
praedivinati sint
|
sie seien geahnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinaveram
|
ich hatte geahnt |
| 2. Person Singular |
praedivinaveras
|
du hattest geahnt |
| 3. Person Singular |
praedivinaverat
|
er/sie/es hatte geahnt |
| 1. Person Plural |
praedivinaveramus
|
wir hatten geahnt |
| 2. Person Plural |
praedivinaveratis
|
ihr hattet geahnt |
| 3. Person Plural |
praedivinaverant
|
sie hatten geahnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus eram
|
ich war geahnt worden |
| 2. Person Singular |
praedivinatus eras
|
du warst geahnt worden |
| 3. Person Singular |
praedivinatus erat
|
er/sie/es war geahnt worden |
| 1. Person Plural |
praedivinati eramus
|
wir waren geahnt worden |
| 2. Person Plural |
praedivinati eratis
|
ihr wart geahnt worden |
| 3. Person Plural |
praedivinati erant
|
sie waren geahnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavissem
|
ich hätte geahnt |
| 2. Person Singular |
praedivinavisses
|
du hättest geahnt |
| 3. Person Singular |
praedivinavisset
|
er/sie/es hätte geahnt |
| 1. Person Plural |
praedivinavissemus
|
wir hätten geahnt |
| 2. Person Plural |
praedivinavissetis
|
ihr hättet geahnt |
| 3. Person Plural |
praedivinavissent
|
sie hätten geahnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus essem
|
ich wäre geahnt worden |
| 2. Person Singular |
praedivinatus esses
|
du wärest geahnt worden |
| 3. Person Singular |
praedivinatus esset
|
er/sie/es wäre geahnt worden |
| 1. Person Plural |
praedivinati essemus
|
wir wären geahnt worden |
| 2. Person Plural |
praedivinati essetis
|
ihr wäret geahnt worden |
| 3. Person Plural |
praedivinati essent
|
sie wären geahnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavero
|
ich werde geahnt haben |
| 2. Person Singular |
praedivinaveris
|
du wirst geahnt haben |
| 3. Person Singular |
praedivinaverit
|
er/sie/es wird geahnt haben |
| 1. Person Plural |
praedivinaverimus
|
wir werden geahnt haben |
| 2. Person Plural |
praedivinaveritis
|
ihr werdet geahnt haben |
| 3. Person Plural |
praedivinaverint
|
sie werden geahnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus ero
|
ich werde geahnt worden sein |
| 2. Person Singular |
praedivinatus eris
|
du wirst geahnt worden sein |
| 3. Person Singular |
praedivinatus erit
|
er/sie/es wird geahnt worden sein |
| 1. Person Plural |
praedivinati erimus
|
wir werden geahnt worden sein |
| 2. Person Plural |
praedivinati eritis
|
ihr werdet geahnt worden sein |
| 3. Person Plural |
praedivinati erunt
|
sie werden geahnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praedivinare
|
ahnen |
| Vorzeitigkeit |
praedivinavisse
|
geahnt haben |
| Nachzeitigkeit |
praedivinaturum esse
|
ahnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praedivinari praedivinarier
|
geahnt werden |
| Vorzeitigkeit |
praedivinatum esse
|
geahnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praedivinatum iri
|
künftig geahnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praedivina
|
ahne; ahn! |
| 2. Person Plural |
praedivinate
|
ahnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praedivinato
|
| 3. Person Singular |
praedivinato
|
| 2. Person Plural |
praedivinatote
|
| 3. Person Plural |
praedivinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praedivinare
|
das Ahnen |
| Genitiv |
praedivinandi
|
des Ahnens |
| Dativ |
praedivinando
|
dem Ahnen |
| Akkusativ |
praedivinandum
|
das Ahnen |
| Ablativ |
praedivinando
|
durch das Ahnen |
| Vokativ |
praedivinande
|
Ahnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinandus
|
praedivinanda
|
praedivinandum
|
| Genitiv |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinandi
|
| Dativ |
praedivinando
|
praedivinandae
|
praedivinando
|
| Akkusativ |
praedivinandum
|
praedivinandam
|
praedivinandum
|
| Ablativ |
praedivinando
|
praedivinanda
|
praedivinando
|
| Vokativ |
praedivinande
|
praedivinanda
|
praedivinandum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinanda
|
| Genitiv |
praedivinandorum
|
praedivinandarum
|
praedivinandorum
|
| Dativ |
praedivinandis
|
praedivinandis
|
praedivinandis
|
| Akkusativ |
praedivinandos
|
praedivinandas
|
praedivinanda
|
| Ablativ |
praedivinandis
|
praedivinandis
|
praedivinandis
|
| Vokativ |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinans
|
praedivinans
|
praedivinans
|
| Genitiv |
praedivinantis
|
praedivinantis
|
praedivinantis
|
| Dativ |
praedivinanti
|
praedivinanti
|
praedivinanti
|
| Akkusativ |
praedivinantem
|
praedivinantem
|
praedivinans
|
| Ablativ |
praedivinanti praedivinante
|
praedivinanti praedivinante
|
praedivinanti praedivinante
|
| Vokativ |
praedivinans
|
praedivinans
|
praedivinans
|
Plural
| Nominativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
| Genitiv |
praedivinantium praedivinantum
|
praedivinantium praedivinantum
|
praedivinantium praedivinantum
|
| Dativ |
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
| Akkusativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
| Ablativ |
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
| Vokativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinatus
|
praedivinata
|
praedivinatum
|
| Genitiv |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinati
|
| Dativ |
praedivinato
|
praedivinatae
|
praedivinato
|
| Akkusativ |
praedivinatum
|
praedivinatam
|
praedivinatum
|
| Ablativ |
praedivinato
|
praedivinata
|
praedivinato
|
| Vokativ |
praedivinate
|
praedivinata
|
praedivinatum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinata
|
| Genitiv |
praedivinatorum
|
praedivinatarum
|
praedivinatorum
|
| Dativ |
praedivinatis
|
praedivinatis
|
praedivinatis
|
| Akkusativ |
praedivinatos
|
praedivinatas
|
praedivinata
|
| Ablativ |
praedivinatis
|
praedivinatis
|
praedivinatis
|
| Vokativ |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinaturus
|
praedivinatura
|
praedivinaturum
|
| Genitiv |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinaturi
|
| Dativ |
praedivinaturo
|
praedivinaturae
|
praedivinaturo
|
| Akkusativ |
praedivinaturum
|
praedivinaturam
|
praedivinaturum
|
| Ablativ |
praedivinaturo
|
praedivinatura
|
praedivinaturo
|
| Vokativ |
praedivinature
|
praedivinatura
|
praedivinaturum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinatura
|
| Genitiv |
praedivinaturorum
|
praedivinaturarum
|
praedivinaturorum
|
| Dativ |
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
| Akkusativ |
praedivinaturos
|
praedivinaturas
|
praedivinatura
|
| Ablativ |
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
| Vokativ |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praedivinatum
|
praedivinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivino
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinas
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinat
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinamus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinatis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinor
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaris praedivinare
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinamur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinamini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinem
|
|
| 2. Person Singular |
praedivines
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinet
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinemus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinetis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praediviner
|
|
| 2. Person Singular |
praedivineris praedivinere
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinetur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinemur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinemini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabam
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinabas
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinabat
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabar
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinabaris praedivinabare
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinarem
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinares
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaret
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinarer
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinareris praedivinarere
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabo
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinabis
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinabit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabor
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaberis praedivinabere
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavi
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinavit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinaverunt praedivinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavero
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praedivinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praedivinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praedivinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praedivinari praedivinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praedivinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praedivinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praedivina
|
! |
| 2. Person Plural |
praedivinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praedivinato
|
| 3. Person Singular |
praedivinato
|
| 2. Person Plural |
praedivinatote
|
| 3. Person Plural |
praedivinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praedivinare
|
|
| Genitiv |
praedivinandi
|
|
| Dativ |
praedivinando
|
|
| Akkusativ |
praedivinandum
|
|
| Ablativ |
praedivinando
|
|
| Vokativ |
praedivinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinandus
|
praedivinanda
|
praedivinandum
|
| Genitiv |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinandi
|
| Dativ |
praedivinando
|
praedivinandae
|
praedivinando
|
| Akkusativ |
praedivinandum
|
praedivinandam
|
praedivinandum
|
| Ablativ |
praedivinando
|
praedivinanda
|
praedivinando
|
| Vokativ |
praedivinande
|
praedivinanda
|
praedivinandum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinanda
|
| Genitiv |
praedivinandorum
|
praedivinandarum
|
praedivinandorum
|
| Dativ |
praedivinandis
|
praedivinandis
|
praedivinandis
|
| Akkusativ |
praedivinandos
|
praedivinandas
|
praedivinanda
|
| Ablativ |
praedivinandis
|
praedivinandis
|
praedivinandis
|
| Vokativ |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinans
|
praedivinans
|
praedivinans
|
| Genitiv |
praedivinantis
|
praedivinantis
|
praedivinantis
|
| Dativ |
praedivinanti
|
praedivinanti
|
praedivinanti
|
| Akkusativ |
praedivinantem
|
praedivinantem
|
praedivinans
|
| Ablativ |
praedivinanti praedivinante
|
praedivinanti praedivinante
|
praedivinanti praedivinante
|
| Vokativ |
praedivinans
|
praedivinans
|
praedivinans
|
Plural
| Nominativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
| Genitiv |
praedivinantium praedivinantum
|
praedivinantium praedivinantum
|
praedivinantium praedivinantum
|
| Dativ |
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
| Akkusativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
| Ablativ |
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
| Vokativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinatus
|
praedivinata
|
praedivinatum
|
| Genitiv |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinati
|
| Dativ |
praedivinato
|
praedivinatae
|
praedivinato
|
| Akkusativ |
praedivinatum
|
praedivinatam
|
praedivinatum
|
| Ablativ |
praedivinato
|
praedivinata
|
praedivinato
|
| Vokativ |
praedivinate
|
praedivinata
|
praedivinatum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinata
|
| Genitiv |
praedivinatorum
|
praedivinatarum
|
praedivinatorum
|
| Dativ |
praedivinatis
|
praedivinatis
|
praedivinatis
|
| Akkusativ |
praedivinatos
|
praedivinatas
|
praedivinata
|
| Ablativ |
praedivinatis
|
praedivinatis
|
praedivinatis
|
| Vokativ |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinaturus
|
praedivinatura
|
praedivinaturum
|
| Genitiv |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinaturi
|
| Dativ |
praedivinaturo
|
praedivinaturae
|
praedivinaturo
|
| Akkusativ |
praedivinaturum
|
praedivinaturam
|
praedivinaturum
|
| Ablativ |
praedivinaturo
|
praedivinatura
|
praedivinaturo
|
| Vokativ |
praedivinature
|
praedivinatura
|
praedivinaturum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinatura
|
| Genitiv |
praedivinaturorum
|
praedivinaturarum
|
praedivinaturorum
|
| Dativ |
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
| Akkusativ |
praedivinaturos
|
praedivinaturas
|
praedivinatura
|
| Ablativ |
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
| Vokativ |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praedivinatum
|
praedivinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivino
|
ich weiß voraus |
| 2. Person Singular |
praedivinas
|
du weißt voraus |
| 3. Person Singular |
praedivinat
|
er/sie/es weiß voraus |
| 1. Person Plural |
praedivinamus
|
wir wissen voraus |
| 2. Person Plural |
praedivinatis
|
ihr wisst voraus |
| 3. Person Plural |
praedivinant
|
sie wissen voraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinor
|
ich werde vorausgewusst |
| 2. Person Singular |
praedivinaris praedivinare
|
du wirst vorausgewusst |
| 3. Person Singular |
praedivinatur
|
er/sie/es wird vorausgewusst |
| 1. Person Plural |
praedivinamur
|
wir werden vorausgewusst |
| 2. Person Plural |
praedivinamini
|
ihr werdet vorausgewusst |
| 3. Person Plural |
praedivinantur
|
sie werden vorausgewusst |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinem
|
ich wisse voraus |
| 2. Person Singular |
praedivines
|
du wissest voraus |
| 3. Person Singular |
praedivinet
|
er/sie/es wisse voraus |
| 1. Person Plural |
praedivinemus
|
wir wissen voraus |
| 2. Person Plural |
praedivinetis
|
ihr wisset voraus |
| 3. Person Plural |
praedivinent
|
sie wissen voraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praediviner
|
ich werde vorausgewusst |
| 2. Person Singular |
praedivineris praedivinere
|
du werdest vorausgewusst |
| 3. Person Singular |
praedivinetur
|
er/sie/es werde vorausgewusst |
| 1. Person Plural |
praedivinemur
|
wir werden vorausgewusst |
| 2. Person Plural |
praedivinemini
|
ihr werdet vorausgewusst |
| 3. Person Plural |
praedivinentur
|
sie werden vorausgewusst |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabam
|
ich wusste voraus |
| 2. Person Singular |
praedivinabas
|
du wusstest voraus |
| 3. Person Singular |
praedivinabat
|
er/sie/es wusste voraus |
| 1. Person Plural |
praedivinabamus
|
wir wussten voraus |
| 2. Person Plural |
praedivinabatis
|
ihr wusstet voraus |
| 3. Person Plural |
praedivinabant
|
sie wussten voraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabar
|
ich wurde vorausgewusst |
| 2. Person Singular |
praedivinabaris praedivinabare
|
du wurdest vorausgewusst |
| 3. Person Singular |
praedivinabatur
|
er/sie/es wurde vorausgewusst |
| 1. Person Plural |
praedivinabamur
|
wir wurden vorausgewusst |
| 2. Person Plural |
praedivinabamini
|
ihr wurdet vorausgewusst |
| 3. Person Plural |
praedivinabantur
|
sie wurden vorausgewusst |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinarem
|
ich wüsste voraus |
| 2. Person Singular |
praedivinares
|
du wüsstest voraus |
| 3. Person Singular |
praedivinaret
|
er/sie/es wüsste voraus |
| 1. Person Plural |
praedivinaremus
|
wir wüssten voraus |
| 2. Person Plural |
praedivinaretis
|
ihr wüsstet voraus |
| 3. Person Plural |
praedivinarent
|
sie wüssten voraus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinarer
|
ich würde vorausgewusst |
| 2. Person Singular |
praedivinareris praedivinarere
|
du würdest vorausgewusst |
| 3. Person Singular |
praedivinaretur
|
er/sie/es würde vorausgewusst |
| 1. Person Plural |
praedivinaremur
|
wir würden vorausgewusst |
| 2. Person Plural |
praedivinaremini
|
ihr würdet vorausgewusst |
| 3. Person Plural |
praedivinarentur
|
sie würden vorausgewusst |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabo
|
ich werde vorauswissen |
| 2. Person Singular |
praedivinabis
|
du wirst vorauswissen |
| 3. Person Singular |
praedivinabit
|
er/sie/es wird vorauswissen |
| 1. Person Plural |
praedivinabimus
|
wir werden vorauswissen |
| 2. Person Plural |
praedivinabitis
|
ihr werdet vorauswissen |
| 3. Person Plural |
praedivinabunt
|
sie werden vorauswissen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabor
|
ich werde vorausgewusst werden |
| 2. Person Singular |
praedivinaberis praedivinabere
|
du wirst vorausgewusst werden |
| 3. Person Singular |
praedivinabitur
|
er/sie/es wird vorausgewusst werden |
| 1. Person Plural |
praedivinabimur
|
wir werden vorausgewusst werden |
| 2. Person Plural |
praedivinabimini
|
ihr werdet vorausgewusst werden |
| 3. Person Plural |
praedivinabuntur
|
sie werden vorausgewusst werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavi
|
ich habe vorausgewusst |
| 2. Person Singular |
praedivinavisti
|
du hast vorausgewusst |
| 3. Person Singular |
praedivinavit
|
er/sie/es hat vorausgewusst |
| 1. Person Plural |
praedivinavimus
|
wir haben vorausgewusst |
| 2. Person Plural |
praedivinavistis
|
ihr habt vorausgewusst |
| 3. Person Plural |
praedivinaverunt praedivinavere
|
sie haben vorausgewusst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus sum
|
ich bin vorausgewusst worden |
| 2. Person Singular |
praedivinatus es
|
du bist vorausgewusst worden |
| 3. Person Singular |
praedivinatus est
|
er/sie/es ist vorausgewusst worden |
| 1. Person Plural |
praedivinati sumus
|
wir sind vorausgewusst worden |
| 2. Person Plural |
praedivinati estis
|
ihr seid vorausgewusst worden |
| 3. Person Plural |
praedivinati sunt
|
sie sind vorausgewusst worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinaverim
|
ich habe vorausgewusst |
| 2. Person Singular |
praedivinaveris
|
du habest vorausgewusst |
| 3. Person Singular |
praedivinaverit
|
er/sie/es habe vorausgewusst |
| 1. Person Plural |
praedivinaverimus
|
wir haben vorausgewusst |
| 2. Person Plural |
praedivinaveritis
|
ihr habet vorausgewusst |
| 3. Person Plural |
praedivinaverint
|
sie haben vorausgewusst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus sim
|
ich sei vorausgewusst worden |
| 2. Person Singular |
praedivinatus sis
|
du seiest vorausgewusst worden |
| 3. Person Singular |
praedivinatus sit
|
er/sie/es sei vorausgewusst worden |
| 1. Person Plural |
praedivinati simus
|
wir seien vorausgewusst worden |
| 2. Person Plural |
praedivinati sitis
|
ihr seiet vorausgewusst worden |
| 3. Person Plural |
praedivinati sint
|
sie seien vorausgewusst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinaveram
|
ich hatte vorausgewusst |
| 2. Person Singular |
praedivinaveras
|
du hattest vorausgewusst |
| 3. Person Singular |
praedivinaverat
|
er/sie/es hatte vorausgewusst |
| 1. Person Plural |
praedivinaveramus
|
wir hatten vorausgewusst |
| 2. Person Plural |
praedivinaveratis
|
ihr hattet vorausgewusst |
| 3. Person Plural |
praedivinaverant
|
sie hatten vorausgewusst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus eram
|
ich war vorausgewusst worden |
| 2. Person Singular |
praedivinatus eras
|
du warst vorausgewusst worden |
| 3. Person Singular |
praedivinatus erat
|
er/sie/es war vorausgewusst worden |
| 1. Person Plural |
praedivinati eramus
|
wir waren vorausgewusst worden |
| 2. Person Plural |
praedivinati eratis
|
ihr wart vorausgewusst worden |
| 3. Person Plural |
praedivinati erant
|
sie waren vorausgewusst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavissem
|
ich hätte vorausgewusst |
| 2. Person Singular |
praedivinavisses
|
du hättest vorausgewusst |
| 3. Person Singular |
praedivinavisset
|
er/sie/es hätte vorausgewusst |
| 1. Person Plural |
praedivinavissemus
|
wir hätten vorausgewusst |
| 2. Person Plural |
praedivinavissetis
|
ihr hättet vorausgewusst |
| 3. Person Plural |
praedivinavissent
|
sie hätten vorausgewusst |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus essem
|
ich wäre vorausgewusst worden |
| 2. Person Singular |
praedivinatus esses
|
du wärest vorausgewusst worden |
| 3. Person Singular |
praedivinatus esset
|
er/sie/es wäre vorausgewusst worden |
| 1. Person Plural |
praedivinati essemus
|
wir wären vorausgewusst worden |
| 2. Person Plural |
praedivinati essetis
|
ihr wäret vorausgewusst worden |
| 3. Person Plural |
praedivinati essent
|
sie wären vorausgewusst worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavero
|
ich werde vorausgewusst haben |
| 2. Person Singular |
praedivinaveris
|
du wirst vorausgewusst haben |
| 3. Person Singular |
praedivinaverit
|
er/sie/es wird vorausgewusst haben |
| 1. Person Plural |
praedivinaverimus
|
wir werden vorausgewusst haben |
| 2. Person Plural |
praedivinaveritis
|
ihr werdet vorausgewusst haben |
| 3. Person Plural |
praedivinaverint
|
sie werden vorausgewusst haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus ero
|
ich werde vorausgewusst worden sein |
| 2. Person Singular |
praedivinatus eris
|
du wirst vorausgewusst worden sein |
| 3. Person Singular |
praedivinatus erit
|
er/sie/es wird vorausgewusst worden sein |
| 1. Person Plural |
praedivinati erimus
|
wir werden vorausgewusst worden sein |
| 2. Person Plural |
praedivinati eritis
|
ihr werdet vorausgewusst worden sein |
| 3. Person Plural |
praedivinati erunt
|
sie werden vorausgewusst worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praedivinare
|
vorauswissen |
| Vorzeitigkeit |
praedivinavisse
|
vorausgewusst haben |
| Nachzeitigkeit |
praedivinaturum esse
|
vorauswissen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praedivinari praedivinarier
|
vorausgewusst werden |
| Vorzeitigkeit |
praedivinatum esse
|
vorausgewusst worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praedivinatum iri
|
künftig vorausgewusst werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praedivina
|
wisse voraus! |
| 2. Person Plural |
praedivinate
|
wisst voraus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praedivinato
|
| 3. Person Singular |
praedivinato
|
| 2. Person Plural |
praedivinatote
|
| 3. Person Plural |
praedivinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praedivinare
|
das Vorauswissen |
| Genitiv |
praedivinandi
|
des Vorauswissens |
| Dativ |
praedivinando
|
dem Vorauswissen |
| Akkusativ |
praedivinandum
|
das Vorauswissen |
| Ablativ |
praedivinando
|
durch das Vorauswissen |
| Vokativ |
praedivinande
|
Vorauswissen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinandus
|
praedivinanda
|
praedivinandum
|
| Genitiv |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinandi
|
| Dativ |
praedivinando
|
praedivinandae
|
praedivinando
|
| Akkusativ |
praedivinandum
|
praedivinandam
|
praedivinandum
|
| Ablativ |
praedivinando
|
praedivinanda
|
praedivinando
|
| Vokativ |
praedivinande
|
praedivinanda
|
praedivinandum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinanda
|
| Genitiv |
praedivinandorum
|
praedivinandarum
|
praedivinandorum
|
| Dativ |
praedivinandis
|
praedivinandis
|
praedivinandis
|
| Akkusativ |
praedivinandos
|
praedivinandas
|
praedivinanda
|
| Ablativ |
praedivinandis
|
praedivinandis
|
praedivinandis
|
| Vokativ |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinans
|
praedivinans
|
praedivinans
|
| Genitiv |
praedivinantis
|
praedivinantis
|
praedivinantis
|
| Dativ |
praedivinanti
|
praedivinanti
|
praedivinanti
|
| Akkusativ |
praedivinantem
|
praedivinantem
|
praedivinans
|
| Ablativ |
praedivinanti praedivinante
|
praedivinanti praedivinante
|
praedivinanti praedivinante
|
| Vokativ |
praedivinans
|
praedivinans
|
praedivinans
|
Plural
| Nominativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
| Genitiv |
praedivinantium praedivinantum
|
praedivinantium praedivinantum
|
praedivinantium praedivinantum
|
| Dativ |
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
| Akkusativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
| Ablativ |
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
| Vokativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinatus
|
praedivinata
|
praedivinatum
|
| Genitiv |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinati
|
| Dativ |
praedivinato
|
praedivinatae
|
praedivinato
|
| Akkusativ |
praedivinatum
|
praedivinatam
|
praedivinatum
|
| Ablativ |
praedivinato
|
praedivinata
|
praedivinato
|
| Vokativ |
praedivinate
|
praedivinata
|
praedivinatum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinata
|
| Genitiv |
praedivinatorum
|
praedivinatarum
|
praedivinatorum
|
| Dativ |
praedivinatis
|
praedivinatis
|
praedivinatis
|
| Akkusativ |
praedivinatos
|
praedivinatas
|
praedivinata
|
| Ablativ |
praedivinatis
|
praedivinatis
|
praedivinatis
|
| Vokativ |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinaturus
|
praedivinatura
|
praedivinaturum
|
| Genitiv |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinaturi
|
| Dativ |
praedivinaturo
|
praedivinaturae
|
praedivinaturo
|
| Akkusativ |
praedivinaturum
|
praedivinaturam
|
praedivinaturum
|
| Ablativ |
praedivinaturo
|
praedivinatura
|
praedivinaturo
|
| Vokativ |
praedivinature
|
praedivinatura
|
praedivinaturum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinatura
|
| Genitiv |
praedivinaturorum
|
praedivinaturarum
|
praedivinaturorum
|
| Dativ |
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
| Akkusativ |
praedivinaturos
|
praedivinaturas
|
praedivinatura
|
| Ablativ |
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
| Vokativ |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praedivinatum
|
praedivinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivino
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinas
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinat
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinamus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinatis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinor
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaris praedivinare
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinamur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinamini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinem
|
|
| 2. Person Singular |
praedivines
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinet
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinemus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinetis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praediviner
|
|
| 2. Person Singular |
praedivineris praedivinere
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinetur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinemur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinemini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabam
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinabas
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinabat
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabar
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinabaris praedivinabare
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinarem
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinares
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaret
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinarer
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinareris praedivinarere
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabo
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinabis
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinabit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinabor
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaberis praedivinabere
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavi
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinavit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinaverunt praedivinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinavero
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praedivinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praedivinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praedivinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praedivinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praedivinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praedivinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praedivinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praedivinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praedivinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praedivinari praedivinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praedivinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praedivinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praedivina
|
! |
| 2. Person Plural |
praedivinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praedivinato
|
| 3. Person Singular |
praedivinato
|
| 2. Person Plural |
praedivinatote
|
| 3. Person Plural |
praedivinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praedivinare
|
|
| Genitiv |
praedivinandi
|
|
| Dativ |
praedivinando
|
|
| Akkusativ |
praedivinandum
|
|
| Ablativ |
praedivinando
|
|
| Vokativ |
praedivinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinandus
|
praedivinanda
|
praedivinandum
|
| Genitiv |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinandi
|
| Dativ |
praedivinando
|
praedivinandae
|
praedivinando
|
| Akkusativ |
praedivinandum
|
praedivinandam
|
praedivinandum
|
| Ablativ |
praedivinando
|
praedivinanda
|
praedivinando
|
| Vokativ |
praedivinande
|
praedivinanda
|
praedivinandum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinanda
|
| Genitiv |
praedivinandorum
|
praedivinandarum
|
praedivinandorum
|
| Dativ |
praedivinandis
|
praedivinandis
|
praedivinandis
|
| Akkusativ |
praedivinandos
|
praedivinandas
|
praedivinanda
|
| Ablativ |
praedivinandis
|
praedivinandis
|
praedivinandis
|
| Vokativ |
praedivinandi
|
praedivinandae
|
praedivinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinans
|
praedivinans
|
praedivinans
|
| Genitiv |
praedivinantis
|
praedivinantis
|
praedivinantis
|
| Dativ |
praedivinanti
|
praedivinanti
|
praedivinanti
|
| Akkusativ |
praedivinantem
|
praedivinantem
|
praedivinans
|
| Ablativ |
praedivinanti praedivinante
|
praedivinanti praedivinante
|
praedivinanti praedivinante
|
| Vokativ |
praedivinans
|
praedivinans
|
praedivinans
|
Plural
| Nominativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
| Genitiv |
praedivinantium praedivinantum
|
praedivinantium praedivinantum
|
praedivinantium praedivinantum
|
| Dativ |
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
| Akkusativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
| Ablativ |
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
praedivinantibus
|
| Vokativ |
praedivinantes
|
praedivinantes
|
praedivinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinatus
|
praedivinata
|
praedivinatum
|
| Genitiv |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinati
|
| Dativ |
praedivinato
|
praedivinatae
|
praedivinato
|
| Akkusativ |
praedivinatum
|
praedivinatam
|
praedivinatum
|
| Ablativ |
praedivinato
|
praedivinata
|
praedivinato
|
| Vokativ |
praedivinate
|
praedivinata
|
praedivinatum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinata
|
| Genitiv |
praedivinatorum
|
praedivinatarum
|
praedivinatorum
|
| Dativ |
praedivinatis
|
praedivinatis
|
praedivinatis
|
| Akkusativ |
praedivinatos
|
praedivinatas
|
praedivinata
|
| Ablativ |
praedivinatis
|
praedivinatis
|
praedivinatis
|
| Vokativ |
praedivinati
|
praedivinatae
|
praedivinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praedivinaturus
|
praedivinatura
|
praedivinaturum
|
| Genitiv |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinaturi
|
| Dativ |
praedivinaturo
|
praedivinaturae
|
praedivinaturo
|
| Akkusativ |
praedivinaturum
|
praedivinaturam
|
praedivinaturum
|
| Ablativ |
praedivinaturo
|
praedivinatura
|
praedivinaturo
|
| Vokativ |
praedivinature
|
praedivinatura
|
praedivinaturum
|
Plural
| Nominativ |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinatura
|
| Genitiv |
praedivinaturorum
|
praedivinaturarum
|
praedivinaturorum
|
| Dativ |
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
| Akkusativ |
praedivinaturos
|
praedivinaturas
|
praedivinatura
|
| Ablativ |
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
praedivinaturis
|
| Vokativ |
praedivinaturi
|
praedivinaturae
|
praedivinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praedivinatum
|
praedivinatu
|