Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praeferre | Verb | Infinitiv | voraustragen anbieten an den Tag legen äußern den Vorzug geben deutlich merken lassen offenbaren verraten vortragen vorziehen zur Schau stellen zur Schau tragen |
|
| praeferre | Verb | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | trag voraus biete an äußere offenbare; offenbar verrate trag vor ziehe vor; zieh vor |
|
| praeferre | Verb | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst vorausgetragen du wirst angeboten du wirst geäußert du wirst geoffenbart du wirst verraten du wirst vorgetragen du wirst vorgezogen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
ich trage voraus |
| 2. Person Singular | praefers |
du trägst voraus |
| 3. Person Singular | praefert |
er/sie/es trägt voraus |
| 1. Person Plural | praeferimus |
wir tragen voraus |
| 2. Person Plural | praefertis |
ihr tragt voraus |
| 3. Person Plural | praeferunt |
sie tragen voraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
ich werde vorausgetragen |
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
du wirst vorausgetragen |
| 3. Person Singular | praefertur |
er/sie/es wird vorausgetragen |
| 1. Person Plural | praeferimur |
wir werden vorausgetragen |
| 2. Person Plural | praeferimini |
ihr werdet vorausgetragen |
| 3. Person Plural | praeferuntur |
sie werden vorausgetragen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich trage voraus |
| 2. Person Singular | praeferas |
du tragest voraus |
| 3. Person Singular | praeferat |
er/sie/es trage voraus |
| 1. Person Plural | praeferamus |
wir tragen voraus |
| 2. Person Plural | praeferatis |
ihr traget voraus |
| 3. Person Plural | praeferant |
sie tragen voraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde vorausgetragen |
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
du werdest vorausgetragen |
| 3. Person Singular | praeferatur |
er/sie/es werde vorausgetragen |
| 1. Person Plural | praeferamur |
wir werden vorausgetragen |
| 2. Person Plural | praeferamini |
ihr werdet vorausgetragen |
| 3. Person Plural | praeferantur |
sie werden vorausgetragen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
ich trug voraus |
| 2. Person Singular | praeferebas |
du trugst voraus |
| 3. Person Singular | praeferebat |
er/sie/es trug voraus |
| 1. Person Plural | praeferebamus |
wir trugen voraus |
| 2. Person Plural | praeferebatis |
ihr trugt voraus |
| 3. Person Plural | praeferebant |
sie trugen voraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
ich wurde vorausgetragen |
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
du wurdest vorausgetragen |
| 3. Person Singular | praeferebatur |
er/sie/es wurde vorausgetragen |
| 1. Person Plural | praeferebamur |
wir wurden vorausgetragen |
| 2. Person Plural | praeferebamini |
ihr wurdet vorausgetragen |
| 3. Person Plural | praeferebantur |
sie wurden vorausgetragen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
ich trüge voraus |
| 2. Person Singular | praeferres |
du trügest voraus |
| 3. Person Singular | praeferret |
er/sie/es trüge voraus |
| 1. Person Plural | praeferremus |
wir trügen voraus |
| 2. Person Plural | praeferretis |
ihr trüget voraus |
| 3. Person Plural | praeferrent |
sie trügen voraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
ich würde vorausgetragen |
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
du würdest vorausgetragen |
| 3. Person Singular | praeferretur |
er/sie/es würde vorausgetragen |
| 1. Person Plural | praeferremur |
wir würden vorausgetragen |
| 2. Person Plural | praeferremini |
ihr würdet vorausgetragen |
| 3. Person Plural | praeferrentur |
sie würden vorausgetragen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich werde voraustragen |
| 2. Person Singular | praeferes |
du wirst voraustragen |
| 3. Person Singular | praeferet |
er/sie/es wird voraustragen |
| 1. Person Plural | praeferemus |
wir werden voraustragen |
| 2. Person Plural | praeferetis |
ihr werdet voraustragen |
| 3. Person Plural | praeferent |
sie werden voraustragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde vorausgetragen werden |
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
du wirst vorausgetragen werden |
| 3. Person Singular | praeferetur |
er/sie/es wird vorausgetragen werden |
| 1. Person Plural | praeferemur |
wir werden vorausgetragen werden |
| 2. Person Plural | praeferemini |
ihr werdet vorausgetragen werden |
| 3. Person Plural | praeferentur |
sie werden vorausgetragen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
ich habe vorausgetragen |
| 2. Person Singular | praetulisti |
du hast vorausgetragen |
| 3. Person Singular | praetulit |
er/sie/es hat vorausgetragen |
| 1. Person Plural | praetulimus |
wir haben vorausgetragen |
| 2. Person Plural | praetulistis |
ihr habt vorausgetragen |
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
sie haben vorausgetragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
ich bin vorausgetragen worden |
| 2. Person Singular | praelatus es |
du bist vorausgetragen worden |
| 3. Person Singular | praelatus est |
er/sie/es ist vorausgetragen worden |
| 1. Person Plural | praelati sumus |
wir sind vorausgetragen worden |
| 2. Person Plural | praelati estis |
ihr seid vorausgetragen worden |
| 3. Person Plural | praelati sunt |
sie sind vorausgetragen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
ich habe vorausgetragen |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du habest vorausgetragen |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es habe vorausgetragen |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir haben vorausgetragen |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr habet vorausgetragen |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie haben vorausgetragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
ich sei vorausgetragen worden |
| 2. Person Singular | praelatus sis |
du seiest vorausgetragen worden |
| 3. Person Singular | praelatus sit |
er/sie/es sei vorausgetragen worden |
| 1. Person Plural | praelati simus |
wir seien vorausgetragen worden |
| 2. Person Plural | praelati sitis |
ihr seiet vorausgetragen worden |
| 3. Person Plural | praelati sint |
sie seien vorausgetragen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
ich hatte vorausgetragen |
| 2. Person Singular | praetuleras |
du hattest vorausgetragen |
| 3. Person Singular | praetulerat |
er/sie/es hatte vorausgetragen |
| 1. Person Plural | praetuleramus |
wir hatten vorausgetragen |
| 2. Person Plural | praetuleratis |
ihr hattet vorausgetragen |
| 3. Person Plural | praetulerant |
sie hatten vorausgetragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
ich war vorausgetragen worden |
| 2. Person Singular | praelatus eras |
du warst vorausgetragen worden |
| 3. Person Singular | praelatus erat |
er/sie/es war vorausgetragen worden |
| 1. Person Plural | praelati eramus |
wir waren vorausgetragen worden |
| 2. Person Plural | praelati eratis |
ihr wart vorausgetragen worden |
| 3. Person Plural | praelati erant |
sie waren vorausgetragen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
ich hätte vorausgetragen |
| 2. Person Singular | praetulisses |
du hättest vorausgetragen |
| 3. Person Singular | praetulisset |
er/sie/es hätte vorausgetragen |
| 1. Person Plural | praetulissemus |
wir hätten vorausgetragen |
| 2. Person Plural | praetulissetis |
ihr hättet vorausgetragen |
| 3. Person Plural | praetulissent |
sie hätten vorausgetragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
ich wäre vorausgetragen worden |
| 2. Person Singular | praelatus esses |
du wärest vorausgetragen worden |
| 3. Person Singular | praelatus esset |
er/sie/es wäre vorausgetragen worden |
| 1. Person Plural | praelati essemus |
wir wären vorausgetragen worden |
| 2. Person Plural | praelati essetis |
ihr wäret vorausgetragen worden |
| 3. Person Plural | praelati essent |
sie wären vorausgetragen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
ich werde vorausgetragen haben |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du wirst vorausgetragen haben |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es wird vorausgetragen haben |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir werden vorausgetragen haben |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr werdet vorausgetragen haben |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie werden vorausgetragen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
ich werde vorausgetragen worden sein |
| 2. Person Singular | praelatus eris |
du wirst vorausgetragen worden sein |
| 3. Person Singular | praelatus erit |
er/sie/es wird vorausgetragen worden sein |
| 1. Person Plural | praelati erimus |
wir werden vorausgetragen worden sein |
| 2. Person Plural | praelati eritis |
ihr werdet vorausgetragen worden sein |
| 3. Person Plural | praelati erunt |
sie werden vorausgetragen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
voraustragen |
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
vorausgetragen haben |
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
voraustragen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
vorausgetragen werden |
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
vorausgetragen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
künftig vorausgetragen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
trag voraus! |
| 2. Person Plural | praeferte |
tragt voraus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
das Voraustragen |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
des Voraustragens |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
dem Voraustragen |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
das Voraustragen |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
durch das Voraustragen |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Voraustragen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
ich biete an |
| 2. Person Singular | praefers |
du bietest an |
| 3. Person Singular | praefert |
er/sie/es bietet an |
| 1. Person Plural | praeferimus |
wir bieten an |
| 2. Person Plural | praefertis |
ihr bietet an |
| 3. Person Plural | praeferunt |
sie bieten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
ich werde angeboten |
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
du wirst angeboten |
| 3. Person Singular | praefertur |
er/sie/es wird angeboten |
| 1. Person Plural | praeferimur |
wir werden angeboten |
| 2. Person Plural | praeferimini |
ihr werdet angeboten |
| 3. Person Plural | praeferuntur |
sie werden angeboten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich biete an |
| 2. Person Singular | praeferas |
du bietest an |
| 3. Person Singular | praeferat |
er/sie/es biete an |
| 1. Person Plural | praeferamus |
wir bieten an |
| 2. Person Plural | praeferatis |
ihr bietet an |
| 3. Person Plural | praeferant |
sie bieten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde angeboten |
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
du werdest angeboten |
| 3. Person Singular | praeferatur |
er/sie/es werde angeboten |
| 1. Person Plural | praeferamur |
wir werden angeboten |
| 2. Person Plural | praeferamini |
ihr werdet angeboten |
| 3. Person Plural | praeferantur |
sie werden angeboten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
ich bot an |
| 2. Person Singular | praeferebas |
du botest an |
| 3. Person Singular | praeferebat |
er/sie/es bot an |
| 1. Person Plural | praeferebamus |
wir boten an |
| 2. Person Plural | praeferebatis |
ihr botet an |
| 3. Person Plural | praeferebant |
sie boten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
ich wurde angeboten |
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
du wurdest angeboten |
| 3. Person Singular | praeferebatur |
er/sie/es wurde angeboten |
| 1. Person Plural | praeferebamur |
wir wurden angeboten |
| 2. Person Plural | praeferebamini |
ihr wurdet angeboten |
| 3. Person Plural | praeferebantur |
sie wurden angeboten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
ich böte an |
| 2. Person Singular | praeferres |
du bötest an |
| 3. Person Singular | praeferret |
er/sie/es böte an |
| 1. Person Plural | praeferremus |
wir böten an |
| 2. Person Plural | praeferretis |
ihr bötet an |
| 3. Person Plural | praeferrent |
sie böten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
ich würde angeboten |
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
du würdest angeboten |
| 3. Person Singular | praeferretur |
er/sie/es würde angeboten |
| 1. Person Plural | praeferremur |
wir würden angeboten |
| 2. Person Plural | praeferremini |
ihr würdet angeboten |
| 3. Person Plural | praeferrentur |
sie würden angeboten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich werde anbieten |
| 2. Person Singular | praeferes |
du wirst anbieten |
| 3. Person Singular | praeferet |
er/sie/es wird anbieten |
| 1. Person Plural | praeferemus |
wir werden anbieten |
| 2. Person Plural | praeferetis |
ihr werdet anbieten |
| 3. Person Plural | praeferent |
sie werden anbieten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde angeboten werden |
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
du wirst angeboten werden |
| 3. Person Singular | praeferetur |
er/sie/es wird angeboten werden |
| 1. Person Plural | praeferemur |
wir werden angeboten werden |
| 2. Person Plural | praeferemini |
ihr werdet angeboten werden |
| 3. Person Plural | praeferentur |
sie werden angeboten werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
ich habe angeboten |
| 2. Person Singular | praetulisti |
du hast angeboten |
| 3. Person Singular | praetulit |
er/sie/es hat angeboten |
| 1. Person Plural | praetulimus |
wir haben angeboten |
| 2. Person Plural | praetulistis |
ihr habt angeboten |
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
sie haben angeboten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
ich bin angeboten worden |
| 2. Person Singular | praelatus es |
du bist angeboten worden |
| 3. Person Singular | praelatus est |
er/sie/es ist angeboten worden |
| 1. Person Plural | praelati sumus |
wir sind angeboten worden |
| 2. Person Plural | praelati estis |
ihr seid angeboten worden |
| 3. Person Plural | praelati sunt |
sie sind angeboten worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
ich habe angeboten |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du habest angeboten |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es habe angeboten |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir haben angeboten |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr habet angeboten |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie haben angeboten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
ich sei angeboten worden |
| 2. Person Singular | praelatus sis |
du seiest angeboten worden |
| 3. Person Singular | praelatus sit |
er/sie/es sei angeboten worden |
| 1. Person Plural | praelati simus |
wir seien angeboten worden |
| 2. Person Plural | praelati sitis |
ihr seiet angeboten worden |
| 3. Person Plural | praelati sint |
sie seien angeboten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
ich hatte angeboten |
| 2. Person Singular | praetuleras |
du hattest angeboten |
| 3. Person Singular | praetulerat |
er/sie/es hatte angeboten |
| 1. Person Plural | praetuleramus |
wir hatten angeboten |
| 2. Person Plural | praetuleratis |
ihr hattet angeboten |
| 3. Person Plural | praetulerant |
sie hatten angeboten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
ich war angeboten worden |
| 2. Person Singular | praelatus eras |
du warst angeboten worden |
| 3. Person Singular | praelatus erat |
er/sie/es war angeboten worden |
| 1. Person Plural | praelati eramus |
wir waren angeboten worden |
| 2. Person Plural | praelati eratis |
ihr wart angeboten worden |
| 3. Person Plural | praelati erant |
sie waren angeboten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
ich hätte angeboten |
| 2. Person Singular | praetulisses |
du hättest angeboten |
| 3. Person Singular | praetulisset |
er/sie/es hätte angeboten |
| 1. Person Plural | praetulissemus |
wir hätten angeboten |
| 2. Person Plural | praetulissetis |
ihr hättet angeboten |
| 3. Person Plural | praetulissent |
sie hätten angeboten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
ich wäre angeboten worden |
| 2. Person Singular | praelatus esses |
du wärest angeboten worden |
| 3. Person Singular | praelatus esset |
er/sie/es wäre angeboten worden |
| 1. Person Plural | praelati essemus |
wir wären angeboten worden |
| 2. Person Plural | praelati essetis |
ihr wäret angeboten worden |
| 3. Person Plural | praelati essent |
sie wären angeboten worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
ich werde angeboten haben |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du wirst angeboten haben |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es wird angeboten haben |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir werden angeboten haben |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr werdet angeboten haben |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie werden angeboten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
ich werde angeboten worden sein |
| 2. Person Singular | praelatus eris |
du wirst angeboten worden sein |
| 3. Person Singular | praelatus erit |
er/sie/es wird angeboten worden sein |
| 1. Person Plural | praelati erimus |
wir werden angeboten worden sein |
| 2. Person Plural | praelati eritis |
ihr werdet angeboten worden sein |
| 3. Person Plural | praelati erunt |
sie werden angeboten worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
anbieten |
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
angeboten haben |
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
anbieten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
angeboten werden |
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
angeboten worden sein |
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
künftig angeboten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
biete an! |
| 2. Person Plural | praeferte |
bietet an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
das Anbieten |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
des Anbietens |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
dem Anbieten |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
das Anbieten |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
durch das Anbieten |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Anbieten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
|
| 2. Person Singular | praefers |
|
| 3. Person Singular | praefert |
|
| 1. Person Plural | praeferimus |
|
| 2. Person Plural | praefertis |
|
| 3. Person Plural | praeferunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
|
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
|
| 3. Person Singular | praefertur |
|
| 1. Person Plural | praeferimur |
|
| 2. Person Plural | praeferimini |
|
| 3. Person Plural | praeferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferas |
|
| 3. Person Singular | praeferat |
|
| 1. Person Plural | praeferamus |
|
| 2. Person Plural | praeferatis |
|
| 3. Person Plural | praeferant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
|
| 3. Person Singular | praeferatur |
|
| 1. Person Plural | praeferamur |
|
| 2. Person Plural | praeferamini |
|
| 3. Person Plural | praeferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
|
| 2. Person Singular | praeferebas |
|
| 3. Person Singular | praeferebat |
|
| 1. Person Plural | praeferebamus |
|
| 2. Person Plural | praeferebatis |
|
| 3. Person Plural | praeferebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
|
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
|
| 3. Person Singular | praeferebatur |
|
| 1. Person Plural | praeferebamur |
|
| 2. Person Plural | praeferebamini |
|
| 3. Person Plural | praeferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
|
| 2. Person Singular | praeferres |
|
| 3. Person Singular | praeferret |
|
| 1. Person Plural | praeferremus |
|
| 2. Person Plural | praeferretis |
|
| 3. Person Plural | praeferrent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
|
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
|
| 3. Person Singular | praeferretur |
|
| 1. Person Plural | praeferremur |
|
| 2. Person Plural | praeferremini |
|
| 3. Person Plural | praeferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferes |
|
| 3. Person Singular | praeferet |
|
| 1. Person Plural | praeferemus |
|
| 2. Person Plural | praeferetis |
|
| 3. Person Plural | praeferent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
|
| 3. Person Singular | praeferetur |
|
| 1. Person Plural | praeferemur |
|
| 2. Person Plural | praeferemini |
|
| 3. Person Plural | praeferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
|
| 2. Person Singular | praetulisti |
|
| 3. Person Singular | praetulit |
|
| 1. Person Plural | praetulimus |
|
| 2. Person Plural | praetulistis |
|
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
|
| 2. Person Singular | praelatus es |
|
| 3. Person Singular | praelatus est |
|
| 1. Person Plural | praelati sumus |
|
| 2. Person Plural | praelati estis |
|
| 3. Person Plural | praelati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
|
| 2. Person Singular | praelatus sis |
|
| 3. Person Singular | praelatus sit |
|
| 1. Person Plural | praelati simus |
|
| 2. Person Plural | praelati sitis |
|
| 3. Person Plural | praelati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
|
| 2. Person Singular | praetuleras |
|
| 3. Person Singular | praetulerat |
|
| 1. Person Plural | praetuleramus |
|
| 2. Person Plural | praetuleratis |
|
| 3. Person Plural | praetulerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
|
| 2. Person Singular | praelatus eras |
|
| 3. Person Singular | praelatus erat |
|
| 1. Person Plural | praelati eramus |
|
| 2. Person Plural | praelati eratis |
|
| 3. Person Plural | praelati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
|
| 2. Person Singular | praetulisses |
|
| 3. Person Singular | praetulisset |
|
| 1. Person Plural | praetulissemus |
|
| 2. Person Plural | praetulissetis |
|
| 3. Person Plural | praetulissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
|
| 2. Person Singular | praelatus esses |
|
| 3. Person Singular | praelatus esset |
|
| 1. Person Plural | praelati essemus |
|
| 2. Person Plural | praelati essetis |
|
| 3. Person Plural | praelati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
|
| 2. Person Singular | praelatus eris |
|
| 3. Person Singular | praelatus erit |
|
| 1. Person Plural | praelati erimus |
|
| 2. Person Plural | praelati eritis |
|
| 3. Person Plural | praelati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
|
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
|
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
|
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
! |
| 2. Person Plural | praeferte |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
|
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
|
| Dativ | praeferendo praeferundo |
|
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
|
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
|
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
ich äußere |
| 2. Person Singular | praefers |
du äußerst |
| 3. Person Singular | praefert |
er/sie/es äußert |
| 1. Person Plural | praeferimus |
wir äußern |
| 2. Person Plural | praefertis |
ihr äußert |
| 3. Person Plural | praeferunt |
sie äußern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
ich werde geäußert |
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
du wirst geäußert |
| 3. Person Singular | praefertur |
er/sie/es wird geäußert |
| 1. Person Plural | praeferimur |
wir werden geäußert |
| 2. Person Plural | praeferimini |
ihr werdet geäußert |
| 3. Person Plural | praeferuntur |
sie werden geäußert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich äußere |
| 2. Person Singular | praeferas |
du äußerst |
| 3. Person Singular | praeferat |
er/sie/es äußere |
| 1. Person Plural | praeferamus |
wir äußern |
| 2. Person Plural | praeferatis |
ihr äußert |
| 3. Person Plural | praeferant |
sie äußern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde geäußert |
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
du werdest geäußert |
| 3. Person Singular | praeferatur |
er/sie/es werde geäußert |
| 1. Person Plural | praeferamur |
wir werden geäußert |
| 2. Person Plural | praeferamini |
ihr werdet geäußert |
| 3. Person Plural | praeferantur |
sie werden geäußert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
ich äußerte |
| 2. Person Singular | praeferebas |
du äußertest |
| 3. Person Singular | praeferebat |
er/sie/es äußerte |
| 1. Person Plural | praeferebamus |
wir äußerten |
| 2. Person Plural | praeferebatis |
ihr äußertet |
| 3. Person Plural | praeferebant |
sie äußerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
ich wurde geäußert |
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
du wurdest geäußert |
| 3. Person Singular | praeferebatur |
er/sie/es wurde geäußert |
| 1. Person Plural | praeferebamur |
wir wurden geäußert |
| 2. Person Plural | praeferebamini |
ihr wurdet geäußert |
| 3. Person Plural | praeferebantur |
sie wurden geäußert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
ich äußerte |
| 2. Person Singular | praeferres |
du äußertest |
| 3. Person Singular | praeferret |
er/sie/es äußerte |
| 1. Person Plural | praeferremus |
wir äußerten |
| 2. Person Plural | praeferretis |
ihr äußertet |
| 3. Person Plural | praeferrent |
sie äußerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
ich würde geäußert |
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
du würdest geäußert |
| 3. Person Singular | praeferretur |
er/sie/es würde geäußert |
| 1. Person Plural | praeferremur |
wir würden geäußert |
| 2. Person Plural | praeferremini |
ihr würdet geäußert |
| 3. Person Plural | praeferrentur |
sie würden geäußert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich werde äußern |
| 2. Person Singular | praeferes |
du wirst äußern |
| 3. Person Singular | praeferet |
er/sie/es wird äußern |
| 1. Person Plural | praeferemus |
wir werden äußern |
| 2. Person Plural | praeferetis |
ihr werdet äußern |
| 3. Person Plural | praeferent |
sie werden äußern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde geäußert werden |
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
du wirst geäußert werden |
| 3. Person Singular | praeferetur |
er/sie/es wird geäußert werden |
| 1. Person Plural | praeferemur |
wir werden geäußert werden |
| 2. Person Plural | praeferemini |
ihr werdet geäußert werden |
| 3. Person Plural | praeferentur |
sie werden geäußert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
ich habe geäußert |
| 2. Person Singular | praetulisti |
du hast geäußert |
| 3. Person Singular | praetulit |
er/sie/es hat geäußert |
| 1. Person Plural | praetulimus |
wir haben geäußert |
| 2. Person Plural | praetulistis |
ihr habt geäußert |
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
sie haben geäußert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
ich bin geäußert worden |
| 2. Person Singular | praelatus es |
du bist geäußert worden |
| 3. Person Singular | praelatus est |
er/sie/es ist geäußert worden |
| 1. Person Plural | praelati sumus |
wir sind geäußert worden |
| 2. Person Plural | praelati estis |
ihr seid geäußert worden |
| 3. Person Plural | praelati sunt |
sie sind geäußert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
ich habe geäußert |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du habest geäußert |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es habe geäußert |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir haben geäußert |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr habet geäußert |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie haben geäußert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
ich sei geäußert worden |
| 2. Person Singular | praelatus sis |
du seiest geäußert worden |
| 3. Person Singular | praelatus sit |
er/sie/es sei geäußert worden |
| 1. Person Plural | praelati simus |
wir seien geäußert worden |
| 2. Person Plural | praelati sitis |
ihr seiet geäußert worden |
| 3. Person Plural | praelati sint |
sie seien geäußert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
ich hatte geäußert |
| 2. Person Singular | praetuleras |
du hattest geäußert |
| 3. Person Singular | praetulerat |
er/sie/es hatte geäußert |
| 1. Person Plural | praetuleramus |
wir hatten geäußert |
| 2. Person Plural | praetuleratis |
ihr hattet geäußert |
| 3. Person Plural | praetulerant |
sie hatten geäußert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
ich war geäußert worden |
| 2. Person Singular | praelatus eras |
du warst geäußert worden |
| 3. Person Singular | praelatus erat |
er/sie/es war geäußert worden |
| 1. Person Plural | praelati eramus |
wir waren geäußert worden |
| 2. Person Plural | praelati eratis |
ihr wart geäußert worden |
| 3. Person Plural | praelati erant |
sie waren geäußert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
ich hätte geäußert |
| 2. Person Singular | praetulisses |
du hättest geäußert |
| 3. Person Singular | praetulisset |
er/sie/es hätte geäußert |
| 1. Person Plural | praetulissemus |
wir hätten geäußert |
| 2. Person Plural | praetulissetis |
ihr hättet geäußert |
| 3. Person Plural | praetulissent |
sie hätten geäußert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
ich wäre geäußert worden |
| 2. Person Singular | praelatus esses |
du wärest geäußert worden |
| 3. Person Singular | praelatus esset |
er/sie/es wäre geäußert worden |
| 1. Person Plural | praelati essemus |
wir wären geäußert worden |
| 2. Person Plural | praelati essetis |
ihr wäret geäußert worden |
| 3. Person Plural | praelati essent |
sie wären geäußert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
ich werde geäußert haben |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du wirst geäußert haben |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es wird geäußert haben |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir werden geäußert haben |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr werdet geäußert haben |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie werden geäußert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
ich werde geäußert worden sein |
| 2. Person Singular | praelatus eris |
du wirst geäußert worden sein |
| 3. Person Singular | praelatus erit |
er/sie/es wird geäußert worden sein |
| 1. Person Plural | praelati erimus |
wir werden geäußert worden sein |
| 2. Person Plural | praelati eritis |
ihr werdet geäußert worden sein |
| 3. Person Plural | praelati erunt |
sie werden geäußert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
äußern |
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
geäußert haben |
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
äußern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
geäußert werden |
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
geäußert worden sein |
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
künftig geäußert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
äußere! |
| 2. Person Plural | praeferte |
äußert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
das Äußern |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
des Äußernes |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
dem Äußern |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
das Äußern |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
durch das Äußern |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Äußern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
|
| 2. Person Singular | praefers |
|
| 3. Person Singular | praefert |
|
| 1. Person Plural | praeferimus |
|
| 2. Person Plural | praefertis |
|
| 3. Person Plural | praeferunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
|
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
|
| 3. Person Singular | praefertur |
|
| 1. Person Plural | praeferimur |
|
| 2. Person Plural | praeferimini |
|
| 3. Person Plural | praeferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferas |
|
| 3. Person Singular | praeferat |
|
| 1. Person Plural | praeferamus |
|
| 2. Person Plural | praeferatis |
|
| 3. Person Plural | praeferant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
|
| 3. Person Singular | praeferatur |
|
| 1. Person Plural | praeferamur |
|
| 2. Person Plural | praeferamini |
|
| 3. Person Plural | praeferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
|
| 2. Person Singular | praeferebas |
|
| 3. Person Singular | praeferebat |
|
| 1. Person Plural | praeferebamus |
|
| 2. Person Plural | praeferebatis |
|
| 3. Person Plural | praeferebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
|
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
|
| 3. Person Singular | praeferebatur |
|
| 1. Person Plural | praeferebamur |
|
| 2. Person Plural | praeferebamini |
|
| 3. Person Plural | praeferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
|
| 2. Person Singular | praeferres |
|
| 3. Person Singular | praeferret |
|
| 1. Person Plural | praeferremus |
|
| 2. Person Plural | praeferretis |
|
| 3. Person Plural | praeferrent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
|
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
|
| 3. Person Singular | praeferretur |
|
| 1. Person Plural | praeferremur |
|
| 2. Person Plural | praeferremini |
|
| 3. Person Plural | praeferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferes |
|
| 3. Person Singular | praeferet |
|
| 1. Person Plural | praeferemus |
|
| 2. Person Plural | praeferetis |
|
| 3. Person Plural | praeferent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
|
| 3. Person Singular | praeferetur |
|
| 1. Person Plural | praeferemur |
|
| 2. Person Plural | praeferemini |
|
| 3. Person Plural | praeferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
|
| 2. Person Singular | praetulisti |
|
| 3. Person Singular | praetulit |
|
| 1. Person Plural | praetulimus |
|
| 2. Person Plural | praetulistis |
|
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
|
| 2. Person Singular | praelatus es |
|
| 3. Person Singular | praelatus est |
|
| 1. Person Plural | praelati sumus |
|
| 2. Person Plural | praelati estis |
|
| 3. Person Plural | praelati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
|
| 2. Person Singular | praelatus sis |
|
| 3. Person Singular | praelatus sit |
|
| 1. Person Plural | praelati simus |
|
| 2. Person Plural | praelati sitis |
|
| 3. Person Plural | praelati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
|
| 2. Person Singular | praetuleras |
|
| 3. Person Singular | praetulerat |
|
| 1. Person Plural | praetuleramus |
|
| 2. Person Plural | praetuleratis |
|
| 3. Person Plural | praetulerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
|
| 2. Person Singular | praelatus eras |
|
| 3. Person Singular | praelatus erat |
|
| 1. Person Plural | praelati eramus |
|
| 2. Person Plural | praelati eratis |
|
| 3. Person Plural | praelati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
|
| 2. Person Singular | praetulisses |
|
| 3. Person Singular | praetulisset |
|
| 1. Person Plural | praetulissemus |
|
| 2. Person Plural | praetulissetis |
|
| 3. Person Plural | praetulissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
|
| 2. Person Singular | praelatus esses |
|
| 3. Person Singular | praelatus esset |
|
| 1. Person Plural | praelati essemus |
|
| 2. Person Plural | praelati essetis |
|
| 3. Person Plural | praelati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
|
| 2. Person Singular | praelatus eris |
|
| 3. Person Singular | praelatus erit |
|
| 1. Person Plural | praelati erimus |
|
| 2. Person Plural | praelati eritis |
|
| 3. Person Plural | praelati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
|
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
|
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
|
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
! |
| 2. Person Plural | praeferte |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
|
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
|
| Dativ | praeferendo praeferundo |
|
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
|
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
|
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
|
| 2. Person Singular | praefers |
|
| 3. Person Singular | praefert |
|
| 1. Person Plural | praeferimus |
|
| 2. Person Plural | praefertis |
|
| 3. Person Plural | praeferunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
|
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
|
| 3. Person Singular | praefertur |
|
| 1. Person Plural | praeferimur |
|
| 2. Person Plural | praeferimini |
|
| 3. Person Plural | praeferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferas |
|
| 3. Person Singular | praeferat |
|
| 1. Person Plural | praeferamus |
|
| 2. Person Plural | praeferatis |
|
| 3. Person Plural | praeferant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
|
| 3. Person Singular | praeferatur |
|
| 1. Person Plural | praeferamur |
|
| 2. Person Plural | praeferamini |
|
| 3. Person Plural | praeferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
|
| 2. Person Singular | praeferebas |
|
| 3. Person Singular | praeferebat |
|
| 1. Person Plural | praeferebamus |
|
| 2. Person Plural | praeferebatis |
|
| 3. Person Plural | praeferebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
|
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
|
| 3. Person Singular | praeferebatur |
|
| 1. Person Plural | praeferebamur |
|
| 2. Person Plural | praeferebamini |
|
| 3. Person Plural | praeferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
|
| 2. Person Singular | praeferres |
|
| 3. Person Singular | praeferret |
|
| 1. Person Plural | praeferremus |
|
| 2. Person Plural | praeferretis |
|
| 3. Person Plural | praeferrent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
|
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
|
| 3. Person Singular | praeferretur |
|
| 1. Person Plural | praeferremur |
|
| 2. Person Plural | praeferremini |
|
| 3. Person Plural | praeferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferes |
|
| 3. Person Singular | praeferet |
|
| 1. Person Plural | praeferemus |
|
| 2. Person Plural | praeferetis |
|
| 3. Person Plural | praeferent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
|
| 3. Person Singular | praeferetur |
|
| 1. Person Plural | praeferemur |
|
| 2. Person Plural | praeferemini |
|
| 3. Person Plural | praeferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
|
| 2. Person Singular | praetulisti |
|
| 3. Person Singular | praetulit |
|
| 1. Person Plural | praetulimus |
|
| 2. Person Plural | praetulistis |
|
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
|
| 2. Person Singular | praelatus es |
|
| 3. Person Singular | praelatus est |
|
| 1. Person Plural | praelati sumus |
|
| 2. Person Plural | praelati estis |
|
| 3. Person Plural | praelati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
|
| 2. Person Singular | praelatus sis |
|
| 3. Person Singular | praelatus sit |
|
| 1. Person Plural | praelati simus |
|
| 2. Person Plural | praelati sitis |
|
| 3. Person Plural | praelati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
|
| 2. Person Singular | praetuleras |
|
| 3. Person Singular | praetulerat |
|
| 1. Person Plural | praetuleramus |
|
| 2. Person Plural | praetuleratis |
|
| 3. Person Plural | praetulerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
|
| 2. Person Singular | praelatus eras |
|
| 3. Person Singular | praelatus erat |
|
| 1. Person Plural | praelati eramus |
|
| 2. Person Plural | praelati eratis |
|
| 3. Person Plural | praelati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
|
| 2. Person Singular | praetulisses |
|
| 3. Person Singular | praetulisset |
|
| 1. Person Plural | praetulissemus |
|
| 2. Person Plural | praetulissetis |
|
| 3. Person Plural | praetulissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
|
| 2. Person Singular | praelatus esses |
|
| 3. Person Singular | praelatus esset |
|
| 1. Person Plural | praelati essemus |
|
| 2. Person Plural | praelati essetis |
|
| 3. Person Plural | praelati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
|
| 2. Person Singular | praelatus eris |
|
| 3. Person Singular | praelatus erit |
|
| 1. Person Plural | praelati erimus |
|
| 2. Person Plural | praelati eritis |
|
| 3. Person Plural | praelati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
|
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
|
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
|
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
! |
| 2. Person Plural | praeferte |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
|
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
|
| Dativ | praeferendo praeferundo |
|
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
|
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
|
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
ich offenbare |
| 2. Person Singular | praefers |
du offenbarst |
| 3. Person Singular | praefert |
er/sie/es offenbart |
| 1. Person Plural | praeferimus |
wir offenbaren |
| 2. Person Plural | praefertis |
ihr offenbart |
| 3. Person Plural | praeferunt |
sie offenbaren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
ich werde geoffenbart |
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
du wirst geoffenbart |
| 3. Person Singular | praefertur |
er/sie/es wird geoffenbart |
| 1. Person Plural | praeferimur |
wir werden geoffenbart |
| 2. Person Plural | praeferimini |
ihr werdet geoffenbart |
| 3. Person Plural | praeferuntur |
sie werden geoffenbart |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich offenbare |
| 2. Person Singular | praeferas |
du offenbarest |
| 3. Person Singular | praeferat |
er/sie/es offenbare |
| 1. Person Plural | praeferamus |
wir offenbaren |
| 2. Person Plural | praeferatis |
ihr offenbaret |
| 3. Person Plural | praeferant |
sie offenbaren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde geoffenbart |
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
du werdest geoffenbart |
| 3. Person Singular | praeferatur |
er/sie/es werde geoffenbart |
| 1. Person Plural | praeferamur |
wir werden geoffenbart |
| 2. Person Plural | praeferamini |
ihr werdet geoffenbart |
| 3. Person Plural | praeferantur |
sie werden geoffenbart |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
ich offenbarte |
| 2. Person Singular | praeferebas |
du offenbartest |
| 3. Person Singular | praeferebat |
er/sie/es offenbarte |
| 1. Person Plural | praeferebamus |
wir offenbarten |
| 2. Person Plural | praeferebatis |
ihr offenbartet |
| 3. Person Plural | praeferebant |
sie offenbarten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
ich wurde geoffenbart |
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
du wurdest geoffenbart |
| 3. Person Singular | praeferebatur |
er/sie/es wurde geoffenbart |
| 1. Person Plural | praeferebamur |
wir wurden geoffenbart |
| 2. Person Plural | praeferebamini |
ihr wurdet geoffenbart |
| 3. Person Plural | praeferebantur |
sie wurden geoffenbart |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
ich offenbarte |
| 2. Person Singular | praeferres |
du offenbartest |
| 3. Person Singular | praeferret |
er/sie/es offenbarte |
| 1. Person Plural | praeferremus |
wir offenbarten |
| 2. Person Plural | praeferretis |
ihr offenbartet |
| 3. Person Plural | praeferrent |
sie offenbarten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
ich würde geoffenbart |
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
du würdest geoffenbart |
| 3. Person Singular | praeferretur |
er/sie/es würde geoffenbart |
| 1. Person Plural | praeferremur |
wir würden geoffenbart |
| 2. Person Plural | praeferremini |
ihr würdet geoffenbart |
| 3. Person Plural | praeferrentur |
sie würden geoffenbart |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich werde offenbaren |
| 2. Person Singular | praeferes |
du wirst offenbaren |
| 3. Person Singular | praeferet |
er/sie/es wird offenbaren |
| 1. Person Plural | praeferemus |
wir werden offenbaren |
| 2. Person Plural | praeferetis |
ihr werdet offenbaren |
| 3. Person Plural | praeferent |
sie werden offenbaren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde geoffenbart werden |
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
du wirst geoffenbart werden |
| 3. Person Singular | praeferetur |
er/sie/es wird geoffenbart werden |
| 1. Person Plural | praeferemur |
wir werden geoffenbart werden |
| 2. Person Plural | praeferemini |
ihr werdet geoffenbart werden |
| 3. Person Plural | praeferentur |
sie werden geoffenbart werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
ich habe geoffenbart |
| 2. Person Singular | praetulisti |
du hast geoffenbart |
| 3. Person Singular | praetulit |
er/sie/es hat geoffenbart |
| 1. Person Plural | praetulimus |
wir haben geoffenbart |
| 2. Person Plural | praetulistis |
ihr habt geoffenbart |
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
sie haben geoffenbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
ich bin geoffenbart worden |
| 2. Person Singular | praelatus es |
du bist geoffenbart worden |
| 3. Person Singular | praelatus est |
er/sie/es ist geoffenbart worden |
| 1. Person Plural | praelati sumus |
wir sind geoffenbart worden |
| 2. Person Plural | praelati estis |
ihr seid geoffenbart worden |
| 3. Person Plural | praelati sunt |
sie sind geoffenbart worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
ich habe geoffenbart |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du habest geoffenbart |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es habe geoffenbart |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir haben geoffenbart |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr habet geoffenbart |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie haben geoffenbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
ich sei geoffenbart worden |
| 2. Person Singular | praelatus sis |
du seiest geoffenbart worden |
| 3. Person Singular | praelatus sit |
er/sie/es sei geoffenbart worden |
| 1. Person Plural | praelati simus |
wir seien geoffenbart worden |
| 2. Person Plural | praelati sitis |
ihr seiet geoffenbart worden |
| 3. Person Plural | praelati sint |
sie seien geoffenbart worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
ich hatte geoffenbart |
| 2. Person Singular | praetuleras |
du hattest geoffenbart |
| 3. Person Singular | praetulerat |
er/sie/es hatte geoffenbart |
| 1. Person Plural | praetuleramus |
wir hatten geoffenbart |
| 2. Person Plural | praetuleratis |
ihr hattet geoffenbart |
| 3. Person Plural | praetulerant |
sie hatten geoffenbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
ich war geoffenbart worden |
| 2. Person Singular | praelatus eras |
du warst geoffenbart worden |
| 3. Person Singular | praelatus erat |
er/sie/es war geoffenbart worden |
| 1. Person Plural | praelati eramus |
wir waren geoffenbart worden |
| 2. Person Plural | praelati eratis |
ihr wart geoffenbart worden |
| 3. Person Plural | praelati erant |
sie waren geoffenbart worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
ich hätte geoffenbart |
| 2. Person Singular | praetulisses |
du hättest geoffenbart |
| 3. Person Singular | praetulisset |
er/sie/es hätte geoffenbart |
| 1. Person Plural | praetulissemus |
wir hätten geoffenbart |
| 2. Person Plural | praetulissetis |
ihr hättet geoffenbart |
| 3. Person Plural | praetulissent |
sie hätten geoffenbart |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
ich wäre geoffenbart worden |
| 2. Person Singular | praelatus esses |
du wärest geoffenbart worden |
| 3. Person Singular | praelatus esset |
er/sie/es wäre geoffenbart worden |
| 1. Person Plural | praelati essemus |
wir wären geoffenbart worden |
| 2. Person Plural | praelati essetis |
ihr wäret geoffenbart worden |
| 3. Person Plural | praelati essent |
sie wären geoffenbart worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
ich werde geoffenbart haben |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du wirst geoffenbart haben |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es wird geoffenbart haben |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir werden geoffenbart haben |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr werdet geoffenbart haben |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie werden geoffenbart haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
ich werde geoffenbart worden sein |
| 2. Person Singular | praelatus eris |
du wirst geoffenbart worden sein |
| 3. Person Singular | praelatus erit |
er/sie/es wird geoffenbart worden sein |
| 1. Person Plural | praelati erimus |
wir werden geoffenbart worden sein |
| 2. Person Plural | praelati eritis |
ihr werdet geoffenbart worden sein |
| 3. Person Plural | praelati erunt |
sie werden geoffenbart worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
offenbaren |
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
geoffenbart haben |
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
offenbaren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
geoffenbart werden |
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
geoffenbart worden sein |
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
künftig geoffenbart werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
offenbare; offenbar! |
| 2. Person Plural | praeferte |
offenbart! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
das Offenbaren |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
des Offenbarens |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
dem Offenbaren |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
das Offenbaren |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
durch das Offenbaren |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Offenbaren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
ich verrate |
| 2. Person Singular | praefers |
du verrätst |
| 3. Person Singular | praefert |
er/sie/es verrät |
| 1. Person Plural | praeferimus |
wir verraten |
| 2. Person Plural | praefertis |
ihr verratet |
| 3. Person Plural | praeferunt |
sie verraten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
ich werde verraten |
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
du wirst verraten |
| 3. Person Singular | praefertur |
er/sie/es wird verraten |
| 1. Person Plural | praeferimur |
wir werden verraten |
| 2. Person Plural | praeferimini |
ihr werdet verraten |
| 3. Person Plural | praeferuntur |
sie werden verraten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich verrate |
| 2. Person Singular | praeferas |
du verratest |
| 3. Person Singular | praeferat |
er/sie/es verrate |
| 1. Person Plural | praeferamus |
wir verraten |
| 2. Person Plural | praeferatis |
ihr verratet |
| 3. Person Plural | praeferant |
sie verraten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde verraten |
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
du werdest verraten |
| 3. Person Singular | praeferatur |
er/sie/es werde verraten |
| 1. Person Plural | praeferamur |
wir werden verraten |
| 2. Person Plural | praeferamini |
ihr werdet verraten |
| 3. Person Plural | praeferantur |
sie werden verraten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
ich verriet |
| 2. Person Singular | praeferebas |
du verrietest |
| 3. Person Singular | praeferebat |
er/sie/es verriet |
| 1. Person Plural | praeferebamus |
wir verrieten |
| 2. Person Plural | praeferebatis |
ihr verrietet |
| 3. Person Plural | praeferebant |
sie verrieten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
ich wurde verraten |
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
du wurdest verraten |
| 3. Person Singular | praeferebatur |
er/sie/es wurde verraten |
| 1. Person Plural | praeferebamur |
wir wurden verraten |
| 2. Person Plural | praeferebamini |
ihr wurdet verraten |
| 3. Person Plural | praeferebantur |
sie wurden verraten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
ich verriete |
| 2. Person Singular | praeferres |
du verrietest |
| 3. Person Singular | praeferret |
er/sie/es verriete |
| 1. Person Plural | praeferremus |
wir verrieten |
| 2. Person Plural | praeferretis |
ihr verrietet |
| 3. Person Plural | praeferrent |
sie verrieten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
ich würde verraten |
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
du würdest verraten |
| 3. Person Singular | praeferretur |
er/sie/es würde verraten |
| 1. Person Plural | praeferremur |
wir würden verraten |
| 2. Person Plural | praeferremini |
ihr würdet verraten |
| 3. Person Plural | praeferrentur |
sie würden verraten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich werde verraten |
| 2. Person Singular | praeferes |
du wirst verraten |
| 3. Person Singular | praeferet |
er/sie/es wird verraten |
| 1. Person Plural | praeferemus |
wir werden verraten |
| 2. Person Plural | praeferetis |
ihr werdet verraten |
| 3. Person Plural | praeferent |
sie werden verraten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde verraten werden |
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
du wirst verraten werden |
| 3. Person Singular | praeferetur |
er/sie/es wird verraten werden |
| 1. Person Plural | praeferemur |
wir werden verraten werden |
| 2. Person Plural | praeferemini |
ihr werdet verraten werden |
| 3. Person Plural | praeferentur |
sie werden verraten werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
ich habe verraten |
| 2. Person Singular | praetulisti |
du hast verraten |
| 3. Person Singular | praetulit |
er/sie/es hat verraten |
| 1. Person Plural | praetulimus |
wir haben verraten |
| 2. Person Plural | praetulistis |
ihr habt verraten |
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
sie haben verraten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
ich bin verraten worden |
| 2. Person Singular | praelatus es |
du bist verraten worden |
| 3. Person Singular | praelatus est |
er/sie/es ist verraten worden |
| 1. Person Plural | praelati sumus |
wir sind verraten worden |
| 2. Person Plural | praelati estis |
ihr seid verraten worden |
| 3. Person Plural | praelati sunt |
sie sind verraten worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
ich habe verraten |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du habest verraten |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es habe verraten |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir haben verraten |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr habet verraten |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie haben verraten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
ich sei verraten worden |
| 2. Person Singular | praelatus sis |
du seiest verraten worden |
| 3. Person Singular | praelatus sit |
er/sie/es sei verraten worden |
| 1. Person Plural | praelati simus |
wir seien verraten worden |
| 2. Person Plural | praelati sitis |
ihr seiet verraten worden |
| 3. Person Plural | praelati sint |
sie seien verraten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
ich hatte verraten |
| 2. Person Singular | praetuleras |
du hattest verraten |
| 3. Person Singular | praetulerat |
er/sie/es hatte verraten |
| 1. Person Plural | praetuleramus |
wir hatten verraten |
| 2. Person Plural | praetuleratis |
ihr hattet verraten |
| 3. Person Plural | praetulerant |
sie hatten verraten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
ich war verraten worden |
| 2. Person Singular | praelatus eras |
du warst verraten worden |
| 3. Person Singular | praelatus erat |
er/sie/es war verraten worden |
| 1. Person Plural | praelati eramus |
wir waren verraten worden |
| 2. Person Plural | praelati eratis |
ihr wart verraten worden |
| 3. Person Plural | praelati erant |
sie waren verraten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
ich hätte verraten |
| 2. Person Singular | praetulisses |
du hättest verraten |
| 3. Person Singular | praetulisset |
er/sie/es hätte verraten |
| 1. Person Plural | praetulissemus |
wir hätten verraten |
| 2. Person Plural | praetulissetis |
ihr hättet verraten |
| 3. Person Plural | praetulissent |
sie hätten verraten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
ich wäre verraten worden |
| 2. Person Singular | praelatus esses |
du wärest verraten worden |
| 3. Person Singular | praelatus esset |
er/sie/es wäre verraten worden |
| 1. Person Plural | praelati essemus |
wir wären verraten worden |
| 2. Person Plural | praelati essetis |
ihr wäret verraten worden |
| 3. Person Plural | praelati essent |
sie wären verraten worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
ich werde verraten haben |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du wirst verraten haben |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es wird verraten haben |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir werden verraten haben |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr werdet verraten haben |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie werden verraten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
ich werde verraten worden sein |
| 2. Person Singular | praelatus eris |
du wirst verraten worden sein |
| 3. Person Singular | praelatus erit |
er/sie/es wird verraten worden sein |
| 1. Person Plural | praelati erimus |
wir werden verraten worden sein |
| 2. Person Plural | praelati eritis |
ihr werdet verraten worden sein |
| 3. Person Plural | praelati erunt |
sie werden verraten worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
verraten |
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
verraten haben |
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
verraten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
verraten werden |
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
verraten worden sein |
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
künftig verraten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
verrate! |
| 2. Person Plural | praeferte |
verratet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
das Verraten |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
des Verratens |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
dem Verraten |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
das Verraten |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
durch das Verraten |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Verraten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
ich trage vor |
| 2. Person Singular | praefers |
du trägst vor |
| 3. Person Singular | praefert |
er/sie/es trägt vor |
| 1. Person Plural | praeferimus |
wir tragen vor |
| 2. Person Plural | praefertis |
ihr tragt vor |
| 3. Person Plural | praeferunt |
sie tragen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
ich werde vorgetragen |
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
du wirst vorgetragen |
| 3. Person Singular | praefertur |
er/sie/es wird vorgetragen |
| 1. Person Plural | praeferimur |
wir werden vorgetragen |
| 2. Person Plural | praeferimini |
ihr werdet vorgetragen |
| 3. Person Plural | praeferuntur |
sie werden vorgetragen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich trage vor |
| 2. Person Singular | praeferas |
du tragest vor |
| 3. Person Singular | praeferat |
er/sie/es trage vor |
| 1. Person Plural | praeferamus |
wir tragen vor |
| 2. Person Plural | praeferatis |
ihr traget vor |
| 3. Person Plural | praeferant |
sie tragen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde vorgetragen |
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
du werdest vorgetragen |
| 3. Person Singular | praeferatur |
er/sie/es werde vorgetragen |
| 1. Person Plural | praeferamur |
wir werden vorgetragen |
| 2. Person Plural | praeferamini |
ihr werdet vorgetragen |
| 3. Person Plural | praeferantur |
sie werden vorgetragen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
ich trug vor |
| 2. Person Singular | praeferebas |
du trugst vor |
| 3. Person Singular | praeferebat |
er/sie/es trug vor |
| 1. Person Plural | praeferebamus |
wir trugen vor |
| 2. Person Plural | praeferebatis |
ihr trugt vor |
| 3. Person Plural | praeferebant |
sie trugen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
ich wurde vorgetragen |
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
du wurdest vorgetragen |
| 3. Person Singular | praeferebatur |
er/sie/es wurde vorgetragen |
| 1. Person Plural | praeferebamur |
wir wurden vorgetragen |
| 2. Person Plural | praeferebamini |
ihr wurdet vorgetragen |
| 3. Person Plural | praeferebantur |
sie wurden vorgetragen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
ich trüge vor |
| 2. Person Singular | praeferres |
du trügest vor |
| 3. Person Singular | praeferret |
er/sie/es trüge vor |
| 1. Person Plural | praeferremus |
wir trügen vor |
| 2. Person Plural | praeferretis |
ihr trüget vor |
| 3. Person Plural | praeferrent |
sie trügen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
ich würde vorgetragen |
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
du würdest vorgetragen |
| 3. Person Singular | praeferretur |
er/sie/es würde vorgetragen |
| 1. Person Plural | praeferremur |
wir würden vorgetragen |
| 2. Person Plural | praeferremini |
ihr würdet vorgetragen |
| 3. Person Plural | praeferrentur |
sie würden vorgetragen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich werde vortragen |
| 2. Person Singular | praeferes |
du wirst vortragen |
| 3. Person Singular | praeferet |
er/sie/es wird vortragen |
| 1. Person Plural | praeferemus |
wir werden vortragen |
| 2. Person Plural | praeferetis |
ihr werdet vortragen |
| 3. Person Plural | praeferent |
sie werden vortragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde vorgetragen werden |
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
du wirst vorgetragen werden |
| 3. Person Singular | praeferetur |
er/sie/es wird vorgetragen werden |
| 1. Person Plural | praeferemur |
wir werden vorgetragen werden |
| 2. Person Plural | praeferemini |
ihr werdet vorgetragen werden |
| 3. Person Plural | praeferentur |
sie werden vorgetragen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
ich habe vorgetragen |
| 2. Person Singular | praetulisti |
du hast vorgetragen |
| 3. Person Singular | praetulit |
er/sie/es hat vorgetragen |
| 1. Person Plural | praetulimus |
wir haben vorgetragen |
| 2. Person Plural | praetulistis |
ihr habt vorgetragen |
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
sie haben vorgetragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
ich bin vorgetragen worden |
| 2. Person Singular | praelatus es |
du bist vorgetragen worden |
| 3. Person Singular | praelatus est |
er/sie/es ist vorgetragen worden |
| 1. Person Plural | praelati sumus |
wir sind vorgetragen worden |
| 2. Person Plural | praelati estis |
ihr seid vorgetragen worden |
| 3. Person Plural | praelati sunt |
sie sind vorgetragen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
ich habe vorgetragen |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du habest vorgetragen |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es habe vorgetragen |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir haben vorgetragen |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr habet vorgetragen |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie haben vorgetragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
ich sei vorgetragen worden |
| 2. Person Singular | praelatus sis |
du seiest vorgetragen worden |
| 3. Person Singular | praelatus sit |
er/sie/es sei vorgetragen worden |
| 1. Person Plural | praelati simus |
wir seien vorgetragen worden |
| 2. Person Plural | praelati sitis |
ihr seiet vorgetragen worden |
| 3. Person Plural | praelati sint |
sie seien vorgetragen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
ich hatte vorgetragen |
| 2. Person Singular | praetuleras |
du hattest vorgetragen |
| 3. Person Singular | praetulerat |
er/sie/es hatte vorgetragen |
| 1. Person Plural | praetuleramus |
wir hatten vorgetragen |
| 2. Person Plural | praetuleratis |
ihr hattet vorgetragen |
| 3. Person Plural | praetulerant |
sie hatten vorgetragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
ich war vorgetragen worden |
| 2. Person Singular | praelatus eras |
du warst vorgetragen worden |
| 3. Person Singular | praelatus erat |
er/sie/es war vorgetragen worden |
| 1. Person Plural | praelati eramus |
wir waren vorgetragen worden |
| 2. Person Plural | praelati eratis |
ihr wart vorgetragen worden |
| 3. Person Plural | praelati erant |
sie waren vorgetragen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
ich hätte vorgetragen |
| 2. Person Singular | praetulisses |
du hättest vorgetragen |
| 3. Person Singular | praetulisset |
er/sie/es hätte vorgetragen |
| 1. Person Plural | praetulissemus |
wir hätten vorgetragen |
| 2. Person Plural | praetulissetis |
ihr hättet vorgetragen |
| 3. Person Plural | praetulissent |
sie hätten vorgetragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
ich wäre vorgetragen worden |
| 2. Person Singular | praelatus esses |
du wärest vorgetragen worden |
| 3. Person Singular | praelatus esset |
er/sie/es wäre vorgetragen worden |
| 1. Person Plural | praelati essemus |
wir wären vorgetragen worden |
| 2. Person Plural | praelati essetis |
ihr wäret vorgetragen worden |
| 3. Person Plural | praelati essent |
sie wären vorgetragen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
ich werde vorgetragen haben |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du wirst vorgetragen haben |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es wird vorgetragen haben |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir werden vorgetragen haben |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr werdet vorgetragen haben |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie werden vorgetragen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
ich werde vorgetragen worden sein |
| 2. Person Singular | praelatus eris |
du wirst vorgetragen worden sein |
| 3. Person Singular | praelatus erit |
er/sie/es wird vorgetragen worden sein |
| 1. Person Plural | praelati erimus |
wir werden vorgetragen worden sein |
| 2. Person Plural | praelati eritis |
ihr werdet vorgetragen worden sein |
| 3. Person Plural | praelati erunt |
sie werden vorgetragen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
vortragen |
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
vorgetragen haben |
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
vortragen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
vorgetragen werden |
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
vorgetragen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
künftig vorgetragen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
trag vor! |
| 2. Person Plural | praeferte |
tragt vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
das Vortragen |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
des Vortragens |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
dem Vortragen |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
das Vortragen |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
durch das Vortragen |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Vortragen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
ich ziehe vor |
| 2. Person Singular | praefers |
du ziehst vor |
| 3. Person Singular | praefert |
er/sie/es zieht vor |
| 1. Person Plural | praeferimus |
wir ziehen vor |
| 2. Person Plural | praefertis |
ihr zieht vor |
| 3. Person Plural | praeferunt |
sie ziehen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
ich werde vorgezogen |
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
du wirst vorgezogen |
| 3. Person Singular | praefertur |
er/sie/es wird vorgezogen |
| 1. Person Plural | praeferimur |
wir werden vorgezogen |
| 2. Person Plural | praeferimini |
ihr werdet vorgezogen |
| 3. Person Plural | praeferuntur |
sie werden vorgezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich ziehe vor |
| 2. Person Singular | praeferas |
du ziehest vor |
| 3. Person Singular | praeferat |
er/sie/es ziehe vor |
| 1. Person Plural | praeferamus |
wir ziehen vor |
| 2. Person Plural | praeferatis |
ihr ziehet vor |
| 3. Person Plural | praeferant |
sie ziehen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde vorgezogen |
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
du werdest vorgezogen |
| 3. Person Singular | praeferatur |
er/sie/es werde vorgezogen |
| 1. Person Plural | praeferamur |
wir werden vorgezogen |
| 2. Person Plural | praeferamini |
ihr werdet vorgezogen |
| 3. Person Plural | praeferantur |
sie werden vorgezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
ich zog vor |
| 2. Person Singular | praeferebas |
du zogst vor |
| 3. Person Singular | praeferebat |
er/sie/es zog vor |
| 1. Person Plural | praeferebamus |
wir zogen vor |
| 2. Person Plural | praeferebatis |
ihr zogt vor |
| 3. Person Plural | praeferebant |
sie zogen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
ich wurde vorgezogen |
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
du wurdest vorgezogen |
| 3. Person Singular | praeferebatur |
er/sie/es wurde vorgezogen |
| 1. Person Plural | praeferebamur |
wir wurden vorgezogen |
| 2. Person Plural | praeferebamini |
ihr wurdet vorgezogen |
| 3. Person Plural | praeferebantur |
sie wurden vorgezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
ich zöge vor |
| 2. Person Singular | praeferres |
du zögest vor |
| 3. Person Singular | praeferret |
er/sie/es zöge vor |
| 1. Person Plural | praeferremus |
wir zögen vor |
| 2. Person Plural | praeferretis |
ihr zöget vor |
| 3. Person Plural | praeferrent |
sie zögen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
ich würde vorgezogen |
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
du würdest vorgezogen |
| 3. Person Singular | praeferretur |
er/sie/es würde vorgezogen |
| 1. Person Plural | praeferremur |
wir würden vorgezogen |
| 2. Person Plural | praeferremini |
ihr würdet vorgezogen |
| 3. Person Plural | praeferrentur |
sie würden vorgezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
ich werde vorziehen |
| 2. Person Singular | praeferes |
du wirst vorziehen |
| 3. Person Singular | praeferet |
er/sie/es wird vorziehen |
| 1. Person Plural | praeferemus |
wir werden vorziehen |
| 2. Person Plural | praeferetis |
ihr werdet vorziehen |
| 3. Person Plural | praeferent |
sie werden vorziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
ich werde vorgezogen werden |
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
du wirst vorgezogen werden |
| 3. Person Singular | praeferetur |
er/sie/es wird vorgezogen werden |
| 1. Person Plural | praeferemur |
wir werden vorgezogen werden |
| 2. Person Plural | praeferemini |
ihr werdet vorgezogen werden |
| 3. Person Plural | praeferentur |
sie werden vorgezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
ich habe vorgezogen |
| 2. Person Singular | praetulisti |
du hast vorgezogen |
| 3. Person Singular | praetulit |
er/sie/es hat vorgezogen |
| 1. Person Plural | praetulimus |
wir haben vorgezogen |
| 2. Person Plural | praetulistis |
ihr habt vorgezogen |
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
sie haben vorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
ich bin vorgezogen worden |
| 2. Person Singular | praelatus es |
du bist vorgezogen worden |
| 3. Person Singular | praelatus est |
er/sie/es ist vorgezogen worden |
| 1. Person Plural | praelati sumus |
wir sind vorgezogen worden |
| 2. Person Plural | praelati estis |
ihr seid vorgezogen worden |
| 3. Person Plural | praelati sunt |
sie sind vorgezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
ich habe vorgezogen |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du habest vorgezogen |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es habe vorgezogen |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir haben vorgezogen |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr habet vorgezogen |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie haben vorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
ich sei vorgezogen worden |
| 2. Person Singular | praelatus sis |
du seiest vorgezogen worden |
| 3. Person Singular | praelatus sit |
er/sie/es sei vorgezogen worden |
| 1. Person Plural | praelati simus |
wir seien vorgezogen worden |
| 2. Person Plural | praelati sitis |
ihr seiet vorgezogen worden |
| 3. Person Plural | praelati sint |
sie seien vorgezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
ich hatte vorgezogen |
| 2. Person Singular | praetuleras |
du hattest vorgezogen |
| 3. Person Singular | praetulerat |
er/sie/es hatte vorgezogen |
| 1. Person Plural | praetuleramus |
wir hatten vorgezogen |
| 2. Person Plural | praetuleratis |
ihr hattet vorgezogen |
| 3. Person Plural | praetulerant |
sie hatten vorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
ich war vorgezogen worden |
| 2. Person Singular | praelatus eras |
du warst vorgezogen worden |
| 3. Person Singular | praelatus erat |
er/sie/es war vorgezogen worden |
| 1. Person Plural | praelati eramus |
wir waren vorgezogen worden |
| 2. Person Plural | praelati eratis |
ihr wart vorgezogen worden |
| 3. Person Plural | praelati erant |
sie waren vorgezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
ich hätte vorgezogen |
| 2. Person Singular | praetulisses |
du hättest vorgezogen |
| 3. Person Singular | praetulisset |
er/sie/es hätte vorgezogen |
| 1. Person Plural | praetulissemus |
wir hätten vorgezogen |
| 2. Person Plural | praetulissetis |
ihr hättet vorgezogen |
| 3. Person Plural | praetulissent |
sie hätten vorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
ich wäre vorgezogen worden |
| 2. Person Singular | praelatus esses |
du wärest vorgezogen worden |
| 3. Person Singular | praelatus esset |
er/sie/es wäre vorgezogen worden |
| 1. Person Plural | praelati essemus |
wir wären vorgezogen worden |
| 2. Person Plural | praelati essetis |
ihr wäret vorgezogen worden |
| 3. Person Plural | praelati essent |
sie wären vorgezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
ich werde vorgezogen haben |
| 2. Person Singular | praetuleris |
du wirst vorgezogen haben |
| 3. Person Singular | praetulerit |
er/sie/es wird vorgezogen haben |
| 1. Person Plural | praetulerimus |
wir werden vorgezogen haben |
| 2. Person Plural | praetuleritis |
ihr werdet vorgezogen haben |
| 3. Person Plural | praetulerint |
sie werden vorgezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
ich werde vorgezogen worden sein |
| 2. Person Singular | praelatus eris |
du wirst vorgezogen worden sein |
| 3. Person Singular | praelatus erit |
er/sie/es wird vorgezogen worden sein |
| 1. Person Plural | praelati erimus |
wir werden vorgezogen worden sein |
| 2. Person Plural | praelati eritis |
ihr werdet vorgezogen worden sein |
| 3. Person Plural | praelati erunt |
sie werden vorgezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
vorziehen |
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
vorgezogen haben |
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
vorziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
vorgezogen werden |
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
vorgezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
künftig vorgezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
ziehe vor; zieh vor! |
| 2. Person Plural | praeferte |
zieht vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
das Vorziehen |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
des Vorziehens |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
dem Vorziehen |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
das Vorziehen |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
durch das Vorziehen |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Vorziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
|
| 2. Person Singular | praefers |
|
| 3. Person Singular | praefert |
|
| 1. Person Plural | praeferimus |
|
| 2. Person Plural | praefertis |
|
| 3. Person Plural | praeferunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
|
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
|
| 3. Person Singular | praefertur |
|
| 1. Person Plural | praeferimur |
|
| 2. Person Plural | praeferimini |
|
| 3. Person Plural | praeferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferas |
|
| 3. Person Singular | praeferat |
|
| 1. Person Plural | praeferamus |
|
| 2. Person Plural | praeferatis |
|
| 3. Person Plural | praeferant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
|
| 3. Person Singular | praeferatur |
|
| 1. Person Plural | praeferamur |
|
| 2. Person Plural | praeferamini |
|
| 3. Person Plural | praeferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
|
| 2. Person Singular | praeferebas |
|
| 3. Person Singular | praeferebat |
|
| 1. Person Plural | praeferebamus |
|
| 2. Person Plural | praeferebatis |
|
| 3. Person Plural | praeferebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
|
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
|
| 3. Person Singular | praeferebatur |
|
| 1. Person Plural | praeferebamur |
|
| 2. Person Plural | praeferebamini |
|
| 3. Person Plural | praeferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
|
| 2. Person Singular | praeferres |
|
| 3. Person Singular | praeferret |
|
| 1. Person Plural | praeferremus |
|
| 2. Person Plural | praeferretis |
|
| 3. Person Plural | praeferrent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
|
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
|
| 3. Person Singular | praeferretur |
|
| 1. Person Plural | praeferremur |
|
| 2. Person Plural | praeferremini |
|
| 3. Person Plural | praeferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferes |
|
| 3. Person Singular | praeferet |
|
| 1. Person Plural | praeferemus |
|
| 2. Person Plural | praeferetis |
|
| 3. Person Plural | praeferent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
|
| 3. Person Singular | praeferetur |
|
| 1. Person Plural | praeferemur |
|
| 2. Person Plural | praeferemini |
|
| 3. Person Plural | praeferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
|
| 2. Person Singular | praetulisti |
|
| 3. Person Singular | praetulit |
|
| 1. Person Plural | praetulimus |
|
| 2. Person Plural | praetulistis |
|
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
|
| 2. Person Singular | praelatus es |
|
| 3. Person Singular | praelatus est |
|
| 1. Person Plural | praelati sumus |
|
| 2. Person Plural | praelati estis |
|
| 3. Person Plural | praelati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
|
| 2. Person Singular | praelatus sis |
|
| 3. Person Singular | praelatus sit |
|
| 1. Person Plural | praelati simus |
|
| 2. Person Plural | praelati sitis |
|
| 3. Person Plural | praelati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
|
| 2. Person Singular | praetuleras |
|
| 3. Person Singular | praetulerat |
|
| 1. Person Plural | praetuleramus |
|
| 2. Person Plural | praetuleratis |
|
| 3. Person Plural | praetulerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
|
| 2. Person Singular | praelatus eras |
|
| 3. Person Singular | praelatus erat |
|
| 1. Person Plural | praelati eramus |
|
| 2. Person Plural | praelati eratis |
|
| 3. Person Plural | praelati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
|
| 2. Person Singular | praetulisses |
|
| 3. Person Singular | praetulisset |
|
| 1. Person Plural | praetulissemus |
|
| 2. Person Plural | praetulissetis |
|
| 3. Person Plural | praetulissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
|
| 2. Person Singular | praelatus esses |
|
| 3. Person Singular | praelatus esset |
|
| 1. Person Plural | praelati essemus |
|
| 2. Person Plural | praelati essetis |
|
| 3. Person Plural | praelati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
|
| 2. Person Singular | praelatus eris |
|
| 3. Person Singular | praelatus erit |
|
| 1. Person Plural | praelati erimus |
|
| 2. Person Plural | praelati eritis |
|
| 3. Person Plural | praelati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
|
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
|
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
|
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
! |
| 2. Person Plural | praeferte |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
|
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
|
| Dativ | praeferendo praeferundo |
|
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
|
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
|
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefero |
|
| 2. Person Singular | praefers |
|
| 3. Person Singular | praefert |
|
| 1. Person Plural | praeferimus |
|
| 2. Person Plural | praefertis |
|
| 3. Person Plural | praeferunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferor |
|
| 2. Person Singular | praeferris praeferre |
|
| 3. Person Singular | praefertur |
|
| 1. Person Plural | praeferimur |
|
| 2. Person Plural | praeferimini |
|
| 3. Person Plural | praeferuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferas |
|
| 3. Person Singular | praeferat |
|
| 1. Person Plural | praeferamus |
|
| 2. Person Plural | praeferatis |
|
| 3. Person Plural | praeferant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praeferaris praeferare |
|
| 3. Person Singular | praeferatur |
|
| 1. Person Plural | praeferamur |
|
| 2. Person Plural | praeferamini |
|
| 3. Person Plural | praeferantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebam |
|
| 2. Person Singular | praeferebas |
|
| 3. Person Singular | praeferebat |
|
| 1. Person Plural | praeferebamus |
|
| 2. Person Plural | praeferebatis |
|
| 3. Person Plural | praeferebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferebar |
|
| 2. Person Singular | praeferebaris praeferebare |
|
| 3. Person Singular | praeferebatur |
|
| 1. Person Plural | praeferebamur |
|
| 2. Person Plural | praeferebamini |
|
| 3. Person Plural | praeferebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrem |
|
| 2. Person Singular | praeferres |
|
| 3. Person Singular | praeferret |
|
| 1. Person Plural | praeferremus |
|
| 2. Person Plural | praeferretis |
|
| 3. Person Plural | praeferrent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferrer |
|
| 2. Person Singular | praeferreris praeferrere |
|
| 3. Person Singular | praeferretur |
|
| 1. Person Plural | praeferremur |
|
| 2. Person Plural | praeferremini |
|
| 3. Person Plural | praeferrentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeferam |
|
| 2. Person Singular | praeferes |
|
| 3. Person Singular | praeferet |
|
| 1. Person Plural | praeferemus |
|
| 2. Person Plural | praeferetis |
|
| 3. Person Plural | praeferent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeferar |
|
| 2. Person Singular | praefereris praeferere |
|
| 3. Person Singular | praeferetur |
|
| 1. Person Plural | praeferemur |
|
| 2. Person Plural | praeferemini |
|
| 3. Person Plural | praeferentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuli |
|
| 2. Person Singular | praetulisti |
|
| 3. Person Singular | praetulit |
|
| 1. Person Plural | praetulimus |
|
| 2. Person Plural | praetulistis |
|
| 3. Person Plural | praetulerunt praetulere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sum |
|
| 2. Person Singular | praelatus es |
|
| 3. Person Singular | praelatus est |
|
| 1. Person Plural | praelati sumus |
|
| 2. Person Plural | praelati estis |
|
| 3. Person Plural | praelati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulerim |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus sim |
|
| 2. Person Singular | praelatus sis |
|
| 3. Person Singular | praelatus sit |
|
| 1. Person Plural | praelati simus |
|
| 2. Person Plural | praelati sitis |
|
| 3. Person Plural | praelati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetuleram |
|
| 2. Person Singular | praetuleras |
|
| 3. Person Singular | praetulerat |
|
| 1. Person Plural | praetuleramus |
|
| 2. Person Plural | praetuleratis |
|
| 3. Person Plural | praetulerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus eram |
|
| 2. Person Singular | praelatus eras |
|
| 3. Person Singular | praelatus erat |
|
| 1. Person Plural | praelati eramus |
|
| 2. Person Plural | praelati eratis |
|
| 3. Person Plural | praelati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulissem |
|
| 2. Person Singular | praetulisses |
|
| 3. Person Singular | praetulisset |
|
| 1. Person Plural | praetulissemus |
|
| 2. Person Plural | praetulissetis |
|
| 3. Person Plural | praetulissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus essem |
|
| 2. Person Singular | praelatus esses |
|
| 3. Person Singular | praelatus esset |
|
| 1. Person Plural | praelati essemus |
|
| 2. Person Plural | praelati essetis |
|
| 3. Person Plural | praelati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praetulero |
|
| 2. Person Singular | praetuleris |
|
| 3. Person Singular | praetulerit |
|
| 1. Person Plural | praetulerimus |
|
| 2. Person Plural | praetuleritis |
|
| 3. Person Plural | praetulerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praelatus ero |
|
| 2. Person Singular | praelatus eris |
|
| 3. Person Singular | praelatus erit |
|
| 1. Person Plural | praelati erimus |
|
| 2. Person Plural | praelati eritis |
|
| 3. Person Plural | praelati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferre |
|
| Vorzeitigkeit | praetulisse |
|
| Nachzeitigkeit | praelaturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeferri praeferrier |
|
| Vorzeitigkeit | praelatum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praelatum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefer |
! |
| 2. Person Plural | praeferte |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeferto |
| 3. Person Singular | praeferto |
| 2. Person Plural | praefertote |
| 3. Person Plural | praeferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeferre |
|
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
|
| Dativ | praeferendo praeferundo |
|
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
|
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
|
| Vokativ | praeferende praeferunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferendus praeferundus |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
| Genitiv | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferendi praeferundi |
| Dativ | praeferendo praeferundo |
praeferendae praeferundae |
praeferendo praeferundo |
| Akkusativ | praeferendum praeferundum |
praeferendam praeferundam |
praeferendum praeferundum |
| Ablativ | praeferendo praeferundo |
praeferenda praeferunda |
praeferendo praeferundo |
| Vokativ | praeferende praeferunde |
praeferenda praeferunda |
praeferendum praeferundum |
Plural
| Nominativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
| Genitiv | praeferendorum praeferundorum |
praeferendarum praeferundarum |
praeferendorum praeferundorum |
| Dativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Akkusativ | praeferendos praeferundos |
praeferendas praeferundas |
praeferenda praeferunda |
| Ablativ | praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
praeferendis praeferundis |
| Vokativ | praeferendi praeferundi |
praeferendae praeferundae |
praeferenda praeferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
| Genitiv | praeferentis |
praeferentis |
praeferentis |
| Dativ | praeferenti |
praeferenti |
praeferenti |
| Akkusativ | praeferentem |
praeferentem |
praeferens |
| Ablativ | praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
praeferenti praeferente |
| Vokativ | praeferens |
praeferens |
praeferens |
Plural
| Nominativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Genitiv | praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
praeferentium praeferentum |
| Dativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Akkusativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
| Ablativ | praeferentibus |
praeferentibus |
praeferentibus |
| Vokativ | praeferentes |
praeferentes |
praeferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelatus |
praelata |
praelatum |
| Genitiv | praelati |
praelatae |
praelati |
| Dativ | praelato |
praelatae |
praelato |
| Akkusativ | praelatum |
praelatam |
praelatum |
| Ablativ | praelato |
praelata |
praelato |
| Vokativ | praelate |
praelata |
praelatum |
Plural
| Nominativ | praelati |
praelatae |
praelata |
| Genitiv | praelatorum |
praelatarum |
praelatorum |
| Dativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Akkusativ | praelatos |
praelatas |
praelata |
| Ablativ | praelatis |
praelatis |
praelatis |
| Vokativ | praelati |
praelatae |
praelata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelaturus |
praelatura |
praelaturum |
| Genitiv | praelaturi |
praelaturae |
praelaturi |
| Dativ | praelaturo |
praelaturae |
praelaturo |
| Akkusativ | praelaturum |
praelaturam |
praelaturum |
| Ablativ | praelaturo |
praelatura |
praelaturo |
| Vokativ | praelature |
praelatura |
praelaturum |
Plural
| Nominativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
| Genitiv | praelaturorum |
praelaturarum |
praelaturorum |
| Dativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Akkusativ | praelaturos |
praelaturas |
praelatura |
| Ablativ | praelaturis |
praelaturis |
praelaturis |
| Vokativ | praelaturi |
praelaturae |
praelatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelatum |
praelatu |