Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefoco
|
ich ersticke |
| 2. Person Singular |
praefocas
|
du erstickst |
| 3. Person Singular |
praefocat
|
er/sie/es erstickt |
| 1. Person Plural |
praefocamus
|
wir ersticken |
| 2. Person Plural |
praefocatis
|
ihr erstickt |
| 3. Person Plural |
praefocant
|
sie ersticken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocor
|
ich werde erstickt |
| 2. Person Singular |
praefocaris praefocare
|
du wirst erstickt |
| 3. Person Singular |
praefocatur
|
er/sie/es wird erstickt |
| 1. Person Plural |
praefocamur
|
wir werden erstickt |
| 2. Person Plural |
praefocamini
|
ihr werdet erstickt |
| 3. Person Plural |
praefocantur
|
sie werden erstickt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocem
|
ich ersticke |
| 2. Person Singular |
praefoces
|
du erstickest |
| 3. Person Singular |
praefocet
|
er/sie/es ersticke |
| 1. Person Plural |
praefocemus
|
wir ersticken |
| 2. Person Plural |
praefocetis
|
ihr ersticket |
| 3. Person Plural |
praefocent
|
sie ersticken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocer
|
ich werde erstickt |
| 2. Person Singular |
praefoceris praefocere
|
du werdest erstickt |
| 3. Person Singular |
praefocetur
|
er/sie/es werde erstickt |
| 1. Person Plural |
praefocemur
|
wir werden erstickt |
| 2. Person Plural |
praefocemini
|
ihr werdet erstickt |
| 3. Person Plural |
praefocentur
|
sie werden erstickt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabam
|
ich erstickte |
| 2. Person Singular |
praefocabas
|
du ersticktest |
| 3. Person Singular |
praefocabat
|
er/sie/es erstickte |
| 1. Person Plural |
praefocabamus
|
wir erstickten |
| 2. Person Plural |
praefocabatis
|
ihr ersticktet |
| 3. Person Plural |
praefocabant
|
sie erstickten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabar
|
ich wurde erstickt |
| 2. Person Singular |
praefocabaris praefocabare
|
du wurdest erstickt |
| 3. Person Singular |
praefocabatur
|
er/sie/es wurde erstickt |
| 1. Person Plural |
praefocabamur
|
wir wurden erstickt |
| 2. Person Plural |
praefocabamini
|
ihr wurdet erstickt |
| 3. Person Plural |
praefocabantur
|
sie wurden erstickt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocarem
|
ich erstickte |
| 2. Person Singular |
praefocares
|
du ersticktest |
| 3. Person Singular |
praefocaret
|
er/sie/es erstickte |
| 1. Person Plural |
praefocaremus
|
wir erstickten |
| 2. Person Plural |
praefocaretis
|
ihr ersticktet |
| 3. Person Plural |
praefocarent
|
sie erstickten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocarer
|
ich würde erstickt |
| 2. Person Singular |
praefocareris praefocarere
|
du würdest erstickt |
| 3. Person Singular |
praefocaretur
|
er/sie/es würde erstickt |
| 1. Person Plural |
praefocaremur
|
wir würden erstickt |
| 2. Person Plural |
praefocaremini
|
ihr würdet erstickt |
| 3. Person Plural |
praefocarentur
|
sie würden erstickt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabo
|
ich werde ersticken |
| 2. Person Singular |
praefocabis
|
du wirst ersticken |
| 3. Person Singular |
praefocabit
|
er/sie/es wird ersticken |
| 1. Person Plural |
praefocabimus
|
wir werden ersticken |
| 2. Person Plural |
praefocabitis
|
ihr werdet ersticken |
| 3. Person Plural |
praefocabunt
|
sie werden ersticken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabor
|
ich werde erstickt werden |
| 2. Person Singular |
praefocaberis praefocabere
|
du wirst erstickt werden |
| 3. Person Singular |
praefocabitur
|
er/sie/es wird erstickt werden |
| 1. Person Plural |
praefocabimur
|
wir werden erstickt werden |
| 2. Person Plural |
praefocabimini
|
ihr werdet erstickt werden |
| 3. Person Plural |
praefocabuntur
|
sie werden erstickt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocavi
|
ich habe erstickt |
| 2. Person Singular |
praefocavisti
|
du hast erstickt |
| 3. Person Singular |
praefocavit
|
er/sie/es hat erstickt |
| 1. Person Plural |
praefocavimus
|
wir haben erstickt |
| 2. Person Plural |
praefocavistis
|
ihr habt erstickt |
| 3. Person Plural |
praefocaverunt praefocavere
|
sie haben erstickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus sum
|
ich bin erstickt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus es
|
du bist erstickt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus est
|
er/sie/es ist erstickt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati sumus
|
wir sind erstickt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati estis
|
ihr seid erstickt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati sunt
|
sie sind erstickt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocaverim
|
ich habe erstickt |
| 2. Person Singular |
praefocaveris
|
du habest erstickt |
| 3. Person Singular |
praefocaverit
|
er/sie/es habe erstickt |
| 1. Person Plural |
praefocaverimus
|
wir haben erstickt |
| 2. Person Plural |
praefocaveritis
|
ihr habet erstickt |
| 3. Person Plural |
praefocaverint
|
sie haben erstickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus sim
|
ich sei erstickt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus sis
|
du seiest erstickt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus sit
|
er/sie/es sei erstickt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati simus
|
wir seien erstickt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati sitis
|
ihr seiet erstickt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati sint
|
sie seien erstickt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocaveram
|
ich hatte erstickt |
| 2. Person Singular |
praefocaveras
|
du hattest erstickt |
| 3. Person Singular |
praefocaverat
|
er/sie/es hatte erstickt |
| 1. Person Plural |
praefocaveramus
|
wir hatten erstickt |
| 2. Person Plural |
praefocaveratis
|
ihr hattet erstickt |
| 3. Person Plural |
praefocaverant
|
sie hatten erstickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus eram
|
ich war erstickt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus eras
|
du warst erstickt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus erat
|
er/sie/es war erstickt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati eramus
|
wir waren erstickt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati eratis
|
ihr wart erstickt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati erant
|
sie waren erstickt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocavissem
|
ich hätte erstickt |
| 2. Person Singular |
praefocavisses
|
du hättest erstickt |
| 3. Person Singular |
praefocavisset
|
er/sie/es hätte erstickt |
| 1. Person Plural |
praefocavissemus
|
wir hätten erstickt |
| 2. Person Plural |
praefocavissetis
|
ihr hättet erstickt |
| 3. Person Plural |
praefocavissent
|
sie hätten erstickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus essem
|
ich wäre erstickt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus esses
|
du wärest erstickt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus esset
|
er/sie/es wäre erstickt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati essemus
|
wir wären erstickt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati essetis
|
ihr wäret erstickt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati essent
|
sie wären erstickt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocavero
|
ich werde erstickt haben |
| 2. Person Singular |
praefocaveris
|
du wirst erstickt haben |
| 3. Person Singular |
praefocaverit
|
er/sie/es wird erstickt haben |
| 1. Person Plural |
praefocaverimus
|
wir werden erstickt haben |
| 2. Person Plural |
praefocaveritis
|
ihr werdet erstickt haben |
| 3. Person Plural |
praefocaverint
|
sie werden erstickt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus ero
|
ich werde erstickt worden sein |
| 2. Person Singular |
praefocatus eris
|
du wirst erstickt worden sein |
| 3. Person Singular |
praefocatus erit
|
er/sie/es wird erstickt worden sein |
| 1. Person Plural |
praefocati erimus
|
wir werden erstickt worden sein |
| 2. Person Plural |
praefocati eritis
|
ihr werdet erstickt worden sein |
| 3. Person Plural |
praefocati erunt
|
sie werden erstickt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefocare
|
ersticken |
| Vorzeitigkeit |
praefocavisse
|
erstickt haben |
| Nachzeitigkeit |
praefocaturum esse
|
ersticken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefocari praefocarier
|
erstickt werden |
| Vorzeitigkeit |
praefocatum esse
|
erstickt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praefocatum iri
|
künftig erstickt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praefoca
|
ersticke; erstick! |
| 2. Person Plural |
praefocate
|
erstickt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praefocato
|
| 3. Person Singular |
praefocato
|
| 2. Person Plural |
praefocatote
|
| 3. Person Plural |
praefocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praefocare
|
das Ersticken |
| Genitiv |
praefocandi
|
des Erstickens |
| Dativ |
praefocando
|
dem Ersticken |
| Akkusativ |
praefocandum
|
das Ersticken |
| Ablativ |
praefocando
|
durch das Ersticken |
| Vokativ |
praefocande
|
Ersticken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocandus
|
praefocanda
|
praefocandum
|
| Genitiv |
praefocandi
|
praefocandae
|
praefocandi
|
| Dativ |
praefocando
|
praefocandae
|
praefocando
|
| Akkusativ |
praefocandum
|
praefocandam
|
praefocandum
|
| Ablativ |
praefocando
|
praefocanda
|
praefocando
|
| Vokativ |
praefocande
|
praefocanda
|
praefocandum
|
Plural
| Nominativ |
praefocandi
|
praefocandae
|
praefocanda
|
| Genitiv |
praefocandorum
|
praefocandarum
|
praefocandorum
|
| Dativ |
praefocandis
|
praefocandis
|
praefocandis
|
| Akkusativ |
praefocandos
|
praefocandas
|
praefocanda
|
| Ablativ |
praefocandis
|
praefocandis
|
praefocandis
|
| Vokativ |
praefocandi
|
praefocandae
|
praefocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocans
|
praefocans
|
praefocans
|
| Genitiv |
praefocantis
|
praefocantis
|
praefocantis
|
| Dativ |
praefocanti
|
praefocanti
|
praefocanti
|
| Akkusativ |
praefocantem
|
praefocantem
|
praefocans
|
| Ablativ |
praefocanti praefocante
|
praefocanti praefocante
|
praefocanti praefocante
|
| Vokativ |
praefocans
|
praefocans
|
praefocans
|
Plural
| Nominativ |
praefocantes
|
praefocantes
|
praefocantia
|
| Genitiv |
praefocantium praefocantum
|
praefocantium praefocantum
|
praefocantium praefocantum
|
| Dativ |
praefocantibus
|
praefocantibus
|
praefocantibus
|
| Akkusativ |
praefocantes
|
praefocantes
|
praefocantia
|
| Ablativ |
praefocantibus
|
praefocantibus
|
praefocantibus
|
| Vokativ |
praefocantes
|
praefocantes
|
praefocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocatus
|
praefocata
|
praefocatum
|
| Genitiv |
praefocati
|
praefocatae
|
praefocati
|
| Dativ |
praefocato
|
praefocatae
|
praefocato
|
| Akkusativ |
praefocatum
|
praefocatam
|
praefocatum
|
| Ablativ |
praefocato
|
praefocata
|
praefocato
|
| Vokativ |
praefocate
|
praefocata
|
praefocatum
|
Plural
| Nominativ |
praefocati
|
praefocatae
|
praefocata
|
| Genitiv |
praefocatorum
|
praefocatarum
|
praefocatorum
|
| Dativ |
praefocatis
|
praefocatis
|
praefocatis
|
| Akkusativ |
praefocatos
|
praefocatas
|
praefocata
|
| Ablativ |
praefocatis
|
praefocatis
|
praefocatis
|
| Vokativ |
praefocati
|
praefocatae
|
praefocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocaturus
|
praefocatura
|
praefocaturum
|
| Genitiv |
praefocaturi
|
praefocaturae
|
praefocaturi
|
| Dativ |
praefocaturo
|
praefocaturae
|
praefocaturo
|
| Akkusativ |
praefocaturum
|
praefocaturam
|
praefocaturum
|
| Ablativ |
praefocaturo
|
praefocatura
|
praefocaturo
|
| Vokativ |
praefocature
|
praefocatura
|
praefocaturum
|
Plural
| Nominativ |
praefocaturi
|
praefocaturae
|
praefocatura
|
| Genitiv |
praefocaturorum
|
praefocaturarum
|
praefocaturorum
|
| Dativ |
praefocaturis
|
praefocaturis
|
praefocaturis
|
| Akkusativ |
praefocaturos
|
praefocaturas
|
praefocatura
|
| Ablativ |
praefocaturis
|
praefocaturis
|
praefocaturis
|
| Vokativ |
praefocaturi
|
praefocaturae
|
praefocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praefocatum
|
praefocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefoco
|
ich erwürge |
| 2. Person Singular |
praefocas
|
du erwürgst |
| 3. Person Singular |
praefocat
|
er/sie/es erwürgt |
| 1. Person Plural |
praefocamus
|
wir erwürgen |
| 2. Person Plural |
praefocatis
|
ihr erwürgt |
| 3. Person Plural |
praefocant
|
sie erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocor
|
ich werde erwürgt |
| 2. Person Singular |
praefocaris praefocare
|
du wirst erwürgt |
| 3. Person Singular |
praefocatur
|
er/sie/es wird erwürgt |
| 1. Person Plural |
praefocamur
|
wir werden erwürgt |
| 2. Person Plural |
praefocamini
|
ihr werdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
praefocantur
|
sie werden erwürgt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocem
|
ich erwürge |
| 2. Person Singular |
praefoces
|
du erwürgest |
| 3. Person Singular |
praefocet
|
er/sie/es erwürge |
| 1. Person Plural |
praefocemus
|
wir erwürgen |
| 2. Person Plural |
praefocetis
|
ihr erwürget |
| 3. Person Plural |
praefocent
|
sie erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocer
|
ich werde erwürgt |
| 2. Person Singular |
praefoceris praefocere
|
du werdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
praefocetur
|
er/sie/es werde erwürgt |
| 1. Person Plural |
praefocemur
|
wir werden erwürgt |
| 2. Person Plural |
praefocemini
|
ihr werdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
praefocentur
|
sie werden erwürgt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabam
|
ich erwürgte |
| 2. Person Singular |
praefocabas
|
du erwürgtest |
| 3. Person Singular |
praefocabat
|
er/sie/es erwürgte |
| 1. Person Plural |
praefocabamus
|
wir erwürgten |
| 2. Person Plural |
praefocabatis
|
ihr erwürgtet |
| 3. Person Plural |
praefocabant
|
sie erwürgten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabar
|
ich wurde erwürgt |
| 2. Person Singular |
praefocabaris praefocabare
|
du wurdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
praefocabatur
|
er/sie/es wurde erwürgt |
| 1. Person Plural |
praefocabamur
|
wir wurden erwürgt |
| 2. Person Plural |
praefocabamini
|
ihr wurdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
praefocabantur
|
sie wurden erwürgt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocarem
|
ich erwürgte |
| 2. Person Singular |
praefocares
|
du erwürgtest |
| 3. Person Singular |
praefocaret
|
er/sie/es erwürgte |
| 1. Person Plural |
praefocaremus
|
wir erwürgten |
| 2. Person Plural |
praefocaretis
|
ihr erwürgtet |
| 3. Person Plural |
praefocarent
|
sie erwürgten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocarer
|
ich würde erwürgt |
| 2. Person Singular |
praefocareris praefocarere
|
du würdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
praefocaretur
|
er/sie/es würde erwürgt |
| 1. Person Plural |
praefocaremur
|
wir würden erwürgt |
| 2. Person Plural |
praefocaremini
|
ihr würdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
praefocarentur
|
sie würden erwürgt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabo
|
ich werde erwürgen |
| 2. Person Singular |
praefocabis
|
du wirst erwürgen |
| 3. Person Singular |
praefocabit
|
er/sie/es wird erwürgen |
| 1. Person Plural |
praefocabimus
|
wir werden erwürgen |
| 2. Person Plural |
praefocabitis
|
ihr werdet erwürgen |
| 3. Person Plural |
praefocabunt
|
sie werden erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabor
|
ich werde erwürgt werden |
| 2. Person Singular |
praefocaberis praefocabere
|
du wirst erwürgt werden |
| 3. Person Singular |
praefocabitur
|
er/sie/es wird erwürgt werden |
| 1. Person Plural |
praefocabimur
|
wir werden erwürgt werden |
| 2. Person Plural |
praefocabimini
|
ihr werdet erwürgt werden |
| 3. Person Plural |
praefocabuntur
|
sie werden erwürgt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocavi
|
ich habe erwürgt |
| 2. Person Singular |
praefocavisti
|
du hast erwürgt |
| 3. Person Singular |
praefocavit
|
er/sie/es hat erwürgt |
| 1. Person Plural |
praefocavimus
|
wir haben erwürgt |
| 2. Person Plural |
praefocavistis
|
ihr habt erwürgt |
| 3. Person Plural |
praefocaverunt praefocavere
|
sie haben erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus sum
|
ich bin erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus es
|
du bist erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus est
|
er/sie/es ist erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati sumus
|
wir sind erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati estis
|
ihr seid erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati sunt
|
sie sind erwürgt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocaverim
|
ich habe erwürgt |
| 2. Person Singular |
praefocaveris
|
du habest erwürgt |
| 3. Person Singular |
praefocaverit
|
er/sie/es habe erwürgt |
| 1. Person Plural |
praefocaverimus
|
wir haben erwürgt |
| 2. Person Plural |
praefocaveritis
|
ihr habet erwürgt |
| 3. Person Plural |
praefocaverint
|
sie haben erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus sim
|
ich sei erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus sis
|
du seiest erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus sit
|
er/sie/es sei erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati simus
|
wir seien erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati sitis
|
ihr seiet erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati sint
|
sie seien erwürgt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocaveram
|
ich hatte erwürgt |
| 2. Person Singular |
praefocaveras
|
du hattest erwürgt |
| 3. Person Singular |
praefocaverat
|
er/sie/es hatte erwürgt |
| 1. Person Plural |
praefocaveramus
|
wir hatten erwürgt |
| 2. Person Plural |
praefocaveratis
|
ihr hattet erwürgt |
| 3. Person Plural |
praefocaverant
|
sie hatten erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus eram
|
ich war erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus eras
|
du warst erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus erat
|
er/sie/es war erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati eramus
|
wir waren erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati eratis
|
ihr wart erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati erant
|
sie waren erwürgt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocavissem
|
ich hätte erwürgt |
| 2. Person Singular |
praefocavisses
|
du hättest erwürgt |
| 3. Person Singular |
praefocavisset
|
er/sie/es hätte erwürgt |
| 1. Person Plural |
praefocavissemus
|
wir hätten erwürgt |
| 2. Person Plural |
praefocavissetis
|
ihr hättet erwürgt |
| 3. Person Plural |
praefocavissent
|
sie hätten erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus essem
|
ich wäre erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus esses
|
du wärest erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus esset
|
er/sie/es wäre erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati essemus
|
wir wären erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati essetis
|
ihr wäret erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati essent
|
sie wären erwürgt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocavero
|
ich werde erwürgt haben |
| 2. Person Singular |
praefocaveris
|
du wirst erwürgt haben |
| 3. Person Singular |
praefocaverit
|
er/sie/es wird erwürgt haben |
| 1. Person Plural |
praefocaverimus
|
wir werden erwürgt haben |
| 2. Person Plural |
praefocaveritis
|
ihr werdet erwürgt haben |
| 3. Person Plural |
praefocaverint
|
sie werden erwürgt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus ero
|
ich werde erwürgt worden sein |
| 2. Person Singular |
praefocatus eris
|
du wirst erwürgt worden sein |
| 3. Person Singular |
praefocatus erit
|
er/sie/es wird erwürgt worden sein |
| 1. Person Plural |
praefocati erimus
|
wir werden erwürgt worden sein |
| 2. Person Plural |
praefocati eritis
|
ihr werdet erwürgt worden sein |
| 3. Person Plural |
praefocati erunt
|
sie werden erwürgt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefocare
|
erwürgen |
| Vorzeitigkeit |
praefocavisse
|
erwürgt haben |
| Nachzeitigkeit |
praefocaturum esse
|
erwürgen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefocari praefocarier
|
erwürgt werden |
| Vorzeitigkeit |
praefocatum esse
|
erwürgt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praefocatum iri
|
künftig erwürgt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praefoca
|
erwürge; erwürg! |
| 2. Person Plural |
praefocate
|
erwürgt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praefocato
|
| 3. Person Singular |
praefocato
|
| 2. Person Plural |
praefocatote
|
| 3. Person Plural |
praefocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praefocare
|
das Erwürgen |
| Genitiv |
praefocandi
|
des Erwürgens |
| Dativ |
praefocando
|
dem Erwürgen |
| Akkusativ |
praefocandum
|
das Erwürgen |
| Ablativ |
praefocando
|
durch das Erwürgen |
| Vokativ |
praefocande
|
Erwürgen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocandus
|
praefocanda
|
praefocandum
|
| Genitiv |
praefocandi
|
praefocandae
|
praefocandi
|
| Dativ |
praefocando
|
praefocandae
|
praefocando
|
| Akkusativ |
praefocandum
|
praefocandam
|
praefocandum
|
| Ablativ |
praefocando
|
praefocanda
|
praefocando
|
| Vokativ |
praefocande
|
praefocanda
|
praefocandum
|
Plural
| Nominativ |
praefocandi
|
praefocandae
|
praefocanda
|
| Genitiv |
praefocandorum
|
praefocandarum
|
praefocandorum
|
| Dativ |
praefocandis
|
praefocandis
|
praefocandis
|
| Akkusativ |
praefocandos
|
praefocandas
|
praefocanda
|
| Ablativ |
praefocandis
|
praefocandis
|
praefocandis
|
| Vokativ |
praefocandi
|
praefocandae
|
praefocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocans
|
praefocans
|
praefocans
|
| Genitiv |
praefocantis
|
praefocantis
|
praefocantis
|
| Dativ |
praefocanti
|
praefocanti
|
praefocanti
|
| Akkusativ |
praefocantem
|
praefocantem
|
praefocans
|
| Ablativ |
praefocanti praefocante
|
praefocanti praefocante
|
praefocanti praefocante
|
| Vokativ |
praefocans
|
praefocans
|
praefocans
|
Plural
| Nominativ |
praefocantes
|
praefocantes
|
praefocantia
|
| Genitiv |
praefocantium praefocantum
|
praefocantium praefocantum
|
praefocantium praefocantum
|
| Dativ |
praefocantibus
|
praefocantibus
|
praefocantibus
|
| Akkusativ |
praefocantes
|
praefocantes
|
praefocantia
|
| Ablativ |
praefocantibus
|
praefocantibus
|
praefocantibus
|
| Vokativ |
praefocantes
|
praefocantes
|
praefocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocatus
|
praefocata
|
praefocatum
|
| Genitiv |
praefocati
|
praefocatae
|
praefocati
|
| Dativ |
praefocato
|
praefocatae
|
praefocato
|
| Akkusativ |
praefocatum
|
praefocatam
|
praefocatum
|
| Ablativ |
praefocato
|
praefocata
|
praefocato
|
| Vokativ |
praefocate
|
praefocata
|
praefocatum
|
Plural
| Nominativ |
praefocati
|
praefocatae
|
praefocata
|
| Genitiv |
praefocatorum
|
praefocatarum
|
praefocatorum
|
| Dativ |
praefocatis
|
praefocatis
|
praefocatis
|
| Akkusativ |
praefocatos
|
praefocatas
|
praefocata
|
| Ablativ |
praefocatis
|
praefocatis
|
praefocatis
|
| Vokativ |
praefocati
|
praefocatae
|
praefocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocaturus
|
praefocatura
|
praefocaturum
|
| Genitiv |
praefocaturi
|
praefocaturae
|
praefocaturi
|
| Dativ |
praefocaturo
|
praefocaturae
|
praefocaturo
|
| Akkusativ |
praefocaturum
|
praefocaturam
|
praefocaturum
|
| Ablativ |
praefocaturo
|
praefocatura
|
praefocaturo
|
| Vokativ |
praefocature
|
praefocatura
|
praefocaturum
|
Plural
| Nominativ |
praefocaturi
|
praefocaturae
|
praefocatura
|
| Genitiv |
praefocaturorum
|
praefocaturarum
|
praefocaturorum
|
| Dativ |
praefocaturis
|
praefocaturis
|
praefocaturis
|
| Akkusativ |
praefocaturos
|
praefocaturas
|
praefocatura
|
| Ablativ |
praefocaturis
|
praefocaturis
|
praefocaturis
|
| Vokativ |
praefocaturi
|
praefocaturae
|
praefocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praefocatum
|
praefocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefoco
|
ich schnüre zu |
| 2. Person Singular |
praefocas
|
du schnürst zu |
| 3. Person Singular |
praefocat
|
er/sie/es schnürt zu |
| 1. Person Plural |
praefocamus
|
wir schnüren zu |
| 2. Person Plural |
praefocatis
|
ihr schnürt zu |
| 3. Person Plural |
praefocant
|
sie schnüren zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocor
|
ich werde zugeschnürt |
| 2. Person Singular |
praefocaris praefocare
|
du wirst zugeschnürt |
| 3. Person Singular |
praefocatur
|
er/sie/es wird zugeschnürt |
| 1. Person Plural |
praefocamur
|
wir werden zugeschnürt |
| 2. Person Plural |
praefocamini
|
ihr werdet zugeschnürt |
| 3. Person Plural |
praefocantur
|
sie werden zugeschnürt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocem
|
ich schnüre zu |
| 2. Person Singular |
praefoces
|
du schnürest zu |
| 3. Person Singular |
praefocet
|
er/sie/es schnüre zu |
| 1. Person Plural |
praefocemus
|
wir schnüren zu |
| 2. Person Plural |
praefocetis
|
ihr schnüret zu |
| 3. Person Plural |
praefocent
|
sie schnüren zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocer
|
ich werde zugeschnürt |
| 2. Person Singular |
praefoceris praefocere
|
du werdest zugeschnürt |
| 3. Person Singular |
praefocetur
|
er/sie/es werde zugeschnürt |
| 1. Person Plural |
praefocemur
|
wir werden zugeschnürt |
| 2. Person Plural |
praefocemini
|
ihr werdet zugeschnürt |
| 3. Person Plural |
praefocentur
|
sie werden zugeschnürt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabam
|
ich schnürte zu |
| 2. Person Singular |
praefocabas
|
du schnürtest zu |
| 3. Person Singular |
praefocabat
|
er/sie/es schnürte zu |
| 1. Person Plural |
praefocabamus
|
wir schnürten zu |
| 2. Person Plural |
praefocabatis
|
ihr schnürtet zu |
| 3. Person Plural |
praefocabant
|
sie schnürten zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabar
|
ich wurde zugeschnürt |
| 2. Person Singular |
praefocabaris praefocabare
|
du wurdest zugeschnürt |
| 3. Person Singular |
praefocabatur
|
er/sie/es wurde zugeschnürt |
| 1. Person Plural |
praefocabamur
|
wir wurden zugeschnürt |
| 2. Person Plural |
praefocabamini
|
ihr wurdet zugeschnürt |
| 3. Person Plural |
praefocabantur
|
sie wurden zugeschnürt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocarem
|
ich schnürte zu |
| 2. Person Singular |
praefocares
|
du schnürtest zu |
| 3. Person Singular |
praefocaret
|
er/sie/es schnürte zu |
| 1. Person Plural |
praefocaremus
|
wir schnürten zu |
| 2. Person Plural |
praefocaretis
|
ihr schnürtet zu |
| 3. Person Plural |
praefocarent
|
sie schnürten zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocarer
|
ich würde zugeschnürt |
| 2. Person Singular |
praefocareris praefocarere
|
du würdest zugeschnürt |
| 3. Person Singular |
praefocaretur
|
er/sie/es würde zugeschnürt |
| 1. Person Plural |
praefocaremur
|
wir würden zugeschnürt |
| 2. Person Plural |
praefocaremini
|
ihr würdet zugeschnürt |
| 3. Person Plural |
praefocarentur
|
sie würden zugeschnürt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabo
|
ich werde zuschnüren |
| 2. Person Singular |
praefocabis
|
du wirst zuschnüren |
| 3. Person Singular |
praefocabit
|
er/sie/es wird zuschnüren |
| 1. Person Plural |
praefocabimus
|
wir werden zuschnüren |
| 2. Person Plural |
praefocabitis
|
ihr werdet zuschnüren |
| 3. Person Plural |
praefocabunt
|
sie werden zuschnüren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocabor
|
ich werde zugeschnürt werden |
| 2. Person Singular |
praefocaberis praefocabere
|
du wirst zugeschnürt werden |
| 3. Person Singular |
praefocabitur
|
er/sie/es wird zugeschnürt werden |
| 1. Person Plural |
praefocabimur
|
wir werden zugeschnürt werden |
| 2. Person Plural |
praefocabimini
|
ihr werdet zugeschnürt werden |
| 3. Person Plural |
praefocabuntur
|
sie werden zugeschnürt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocavi
|
ich habe zugeschnürt |
| 2. Person Singular |
praefocavisti
|
du hast zugeschnürt |
| 3. Person Singular |
praefocavit
|
er/sie/es hat zugeschnürt |
| 1. Person Plural |
praefocavimus
|
wir haben zugeschnürt |
| 2. Person Plural |
praefocavistis
|
ihr habt zugeschnürt |
| 3. Person Plural |
praefocaverunt praefocavere
|
sie haben zugeschnürt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus sum
|
ich bin zugeschnürt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus es
|
du bist zugeschnürt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus est
|
er/sie/es ist zugeschnürt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati sumus
|
wir sind zugeschnürt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati estis
|
ihr seid zugeschnürt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati sunt
|
sie sind zugeschnürt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocaverim
|
ich habe zugeschnürt |
| 2. Person Singular |
praefocaveris
|
du habest zugeschnürt |
| 3. Person Singular |
praefocaverit
|
er/sie/es habe zugeschnürt |
| 1. Person Plural |
praefocaverimus
|
wir haben zugeschnürt |
| 2. Person Plural |
praefocaveritis
|
ihr habet zugeschnürt |
| 3. Person Plural |
praefocaverint
|
sie haben zugeschnürt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus sim
|
ich sei zugeschnürt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus sis
|
du seiest zugeschnürt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus sit
|
er/sie/es sei zugeschnürt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati simus
|
wir seien zugeschnürt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati sitis
|
ihr seiet zugeschnürt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati sint
|
sie seien zugeschnürt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocaveram
|
ich hatte zugeschnürt |
| 2. Person Singular |
praefocaveras
|
du hattest zugeschnürt |
| 3. Person Singular |
praefocaverat
|
er/sie/es hatte zugeschnürt |
| 1. Person Plural |
praefocaveramus
|
wir hatten zugeschnürt |
| 2. Person Plural |
praefocaveratis
|
ihr hattet zugeschnürt |
| 3. Person Plural |
praefocaverant
|
sie hatten zugeschnürt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus eram
|
ich war zugeschnürt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus eras
|
du warst zugeschnürt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus erat
|
er/sie/es war zugeschnürt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati eramus
|
wir waren zugeschnürt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati eratis
|
ihr wart zugeschnürt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati erant
|
sie waren zugeschnürt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocavissem
|
ich hätte zugeschnürt |
| 2. Person Singular |
praefocavisses
|
du hättest zugeschnürt |
| 3. Person Singular |
praefocavisset
|
er/sie/es hätte zugeschnürt |
| 1. Person Plural |
praefocavissemus
|
wir hätten zugeschnürt |
| 2. Person Plural |
praefocavissetis
|
ihr hättet zugeschnürt |
| 3. Person Plural |
praefocavissent
|
sie hätten zugeschnürt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus essem
|
ich wäre zugeschnürt worden |
| 2. Person Singular |
praefocatus esses
|
du wärest zugeschnürt worden |
| 3. Person Singular |
praefocatus esset
|
er/sie/es wäre zugeschnürt worden |
| 1. Person Plural |
praefocati essemus
|
wir wären zugeschnürt worden |
| 2. Person Plural |
praefocati essetis
|
ihr wäret zugeschnürt worden |
| 3. Person Plural |
praefocati essent
|
sie wären zugeschnürt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocavero
|
ich werde zugeschnürt haben |
| 2. Person Singular |
praefocaveris
|
du wirst zugeschnürt haben |
| 3. Person Singular |
praefocaverit
|
er/sie/es wird zugeschnürt haben |
| 1. Person Plural |
praefocaverimus
|
wir werden zugeschnürt haben |
| 2. Person Plural |
praefocaveritis
|
ihr werdet zugeschnürt haben |
| 3. Person Plural |
praefocaverint
|
sie werden zugeschnürt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefocatus ero
|
ich werde zugeschnürt worden sein |
| 2. Person Singular |
praefocatus eris
|
du wirst zugeschnürt worden sein |
| 3. Person Singular |
praefocatus erit
|
er/sie/es wird zugeschnürt worden sein |
| 1. Person Plural |
praefocati erimus
|
wir werden zugeschnürt worden sein |
| 2. Person Plural |
praefocati eritis
|
ihr werdet zugeschnürt worden sein |
| 3. Person Plural |
praefocati erunt
|
sie werden zugeschnürt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefocare
|
zuschnüren |
| Vorzeitigkeit |
praefocavisse
|
zugeschnürt haben |
| Nachzeitigkeit |
praefocaturum esse
|
zuschnüren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefocari praefocarier
|
zugeschnürt werden |
| Vorzeitigkeit |
praefocatum esse
|
zugeschnürt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praefocatum iri
|
künftig zugeschnürt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praefoca
|
schnüre zu; schnür zu! |
| 2. Person Plural |
praefocate
|
schnürt zu! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praefocato
|
| 3. Person Singular |
praefocato
|
| 2. Person Plural |
praefocatote
|
| 3. Person Plural |
praefocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praefocare
|
das Zuschnüren |
| Genitiv |
praefocandi
|
des Zuschnürens |
| Dativ |
praefocando
|
dem Zuschnüren |
| Akkusativ |
praefocandum
|
das Zuschnüren |
| Ablativ |
praefocando
|
durch das Zuschnüren |
| Vokativ |
praefocande
|
Zuschnüren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocandus
|
praefocanda
|
praefocandum
|
| Genitiv |
praefocandi
|
praefocandae
|
praefocandi
|
| Dativ |
praefocando
|
praefocandae
|
praefocando
|
| Akkusativ |
praefocandum
|
praefocandam
|
praefocandum
|
| Ablativ |
praefocando
|
praefocanda
|
praefocando
|
| Vokativ |
praefocande
|
praefocanda
|
praefocandum
|
Plural
| Nominativ |
praefocandi
|
praefocandae
|
praefocanda
|
| Genitiv |
praefocandorum
|
praefocandarum
|
praefocandorum
|
| Dativ |
praefocandis
|
praefocandis
|
praefocandis
|
| Akkusativ |
praefocandos
|
praefocandas
|
praefocanda
|
| Ablativ |
praefocandis
|
praefocandis
|
praefocandis
|
| Vokativ |
praefocandi
|
praefocandae
|
praefocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocans
|
praefocans
|
praefocans
|
| Genitiv |
praefocantis
|
praefocantis
|
praefocantis
|
| Dativ |
praefocanti
|
praefocanti
|
praefocanti
|
| Akkusativ |
praefocantem
|
praefocantem
|
praefocans
|
| Ablativ |
praefocanti praefocante
|
praefocanti praefocante
|
praefocanti praefocante
|
| Vokativ |
praefocans
|
praefocans
|
praefocans
|
Plural
| Nominativ |
praefocantes
|
praefocantes
|
praefocantia
|
| Genitiv |
praefocantium praefocantum
|
praefocantium praefocantum
|
praefocantium praefocantum
|
| Dativ |
praefocantibus
|
praefocantibus
|
praefocantibus
|
| Akkusativ |
praefocantes
|
praefocantes
|
praefocantia
|
| Ablativ |
praefocantibus
|
praefocantibus
|
praefocantibus
|
| Vokativ |
praefocantes
|
praefocantes
|
praefocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocatus
|
praefocata
|
praefocatum
|
| Genitiv |
praefocati
|
praefocatae
|
praefocati
|
| Dativ |
praefocato
|
praefocatae
|
praefocato
|
| Akkusativ |
praefocatum
|
praefocatam
|
praefocatum
|
| Ablativ |
praefocato
|
praefocata
|
praefocato
|
| Vokativ |
praefocate
|
praefocata
|
praefocatum
|
Plural
| Nominativ |
praefocati
|
praefocatae
|
praefocata
|
| Genitiv |
praefocatorum
|
praefocatarum
|
praefocatorum
|
| Dativ |
praefocatis
|
praefocatis
|
praefocatis
|
| Akkusativ |
praefocatos
|
praefocatas
|
praefocata
|
| Ablativ |
praefocatis
|
praefocatis
|
praefocatis
|
| Vokativ |
praefocati
|
praefocatae
|
praefocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefocaturus
|
praefocatura
|
praefocaturum
|
| Genitiv |
praefocaturi
|
praefocaturae
|
praefocaturi
|
| Dativ |
praefocaturo
|
praefocaturae
|
praefocaturo
|
| Akkusativ |
praefocaturum
|
praefocaturam
|
praefocaturum
|
| Ablativ |
praefocaturo
|
praefocatura
|
praefocaturo
|
| Vokativ |
praefocature
|
praefocatura
|
praefocaturum
|
Plural
| Nominativ |
praefocaturi
|
praefocaturae
|
praefocatura
|
| Genitiv |
praefocaturorum
|
praefocaturarum
|
praefocaturorum
|
| Dativ |
praefocaturis
|
praefocaturis
|
praefocaturis
|
| Akkusativ |
praefocaturos
|
praefocaturas
|
praefocatura
|
| Ablativ |
praefocaturis
|
praefocaturis
|
praefocaturis
|
| Vokativ |
praefocaturi
|
praefocaturae
|
praefocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praefocatum
|
praefocatu
|