Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformo
|
ich richte ab |
| 2. Person Singular |
praeformas
|
du richtest ab |
| 3. Person Singular |
praeformat
|
er/sie/es richtet ab |
| 1. Person Plural |
praeformamus
|
wir richten ab |
| 2. Person Plural |
praeformatis
|
ihr richtet ab |
| 3. Person Plural |
praeformant
|
sie richten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformor
|
ich werde abgerichtet |
| 2. Person Singular |
praeformaris praeformare
|
du wirst abgerichtet |
| 3. Person Singular |
praeformatur
|
er/sie/es wird abgerichtet |
| 1. Person Plural |
praeformamur
|
wir werden abgerichtet |
| 2. Person Plural |
praeformamini
|
ihr werdet abgerichtet |
| 3. Person Plural |
praeformantur
|
sie werden abgerichtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformem
|
ich richte ab |
| 2. Person Singular |
praeformes
|
du richtest ab |
| 3. Person Singular |
praeformet
|
er/sie/es richte ab |
| 1. Person Plural |
praeformemus
|
wir richten ab |
| 2. Person Plural |
praeformetis
|
ihr richtet ab |
| 3. Person Plural |
praeforment
|
sie richten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformer
|
ich werde abgerichtet |
| 2. Person Singular |
praeformeris praeformere
|
du werdest abgerichtet |
| 3. Person Singular |
praeformetur
|
er/sie/es werde abgerichtet |
| 1. Person Plural |
praeformemur
|
wir werden abgerichtet |
| 2. Person Plural |
praeformemini
|
ihr werdet abgerichtet |
| 3. Person Plural |
praeformentur
|
sie werden abgerichtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabam
|
ich richtete ab |
| 2. Person Singular |
praeformabas
|
du richtetest ab |
| 3. Person Singular |
praeformabat
|
er/sie/es richtete ab |
| 1. Person Plural |
praeformabamus
|
wir richteten ab |
| 2. Person Plural |
praeformabatis
|
ihr richtetet ab |
| 3. Person Plural |
praeformabant
|
sie richteten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabar
|
ich wurde abgerichtet |
| 2. Person Singular |
praeformabaris praeformabare
|
du wurdest abgerichtet |
| 3. Person Singular |
praeformabatur
|
er/sie/es wurde abgerichtet |
| 1. Person Plural |
praeformabamur
|
wir wurden abgerichtet |
| 2. Person Plural |
praeformabamini
|
ihr wurdet abgerichtet |
| 3. Person Plural |
praeformabantur
|
sie wurden abgerichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarem
|
ich richtete ab |
| 2. Person Singular |
praeformares
|
du richtetest ab |
| 3. Person Singular |
praeformaret
|
er/sie/es richtete ab |
| 1. Person Plural |
praeformaremus
|
wir richteten ab |
| 2. Person Plural |
praeformaretis
|
ihr richtetet ab |
| 3. Person Plural |
praeformarent
|
sie richteten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarer
|
ich würde abgerichtet |
| 2. Person Singular |
praeformareris praeformarere
|
du würdest abgerichtet |
| 3. Person Singular |
praeformaretur
|
er/sie/es würde abgerichtet |
| 1. Person Plural |
praeformaremur
|
wir würden abgerichtet |
| 2. Person Plural |
praeformaremini
|
ihr würdet abgerichtet |
| 3. Person Plural |
praeformarentur
|
sie würden abgerichtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabo
|
ich werde abrichten |
| 2. Person Singular |
praeformabis
|
du wirst abrichten |
| 3. Person Singular |
praeformabit
|
er/sie/es wird abrichten |
| 1. Person Plural |
praeformabimus
|
wir werden abrichten |
| 2. Person Plural |
praeformabitis
|
ihr werdet abrichten |
| 3. Person Plural |
praeformabunt
|
sie werden abrichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabor
|
ich werde abgerichtet werden |
| 2. Person Singular |
praeformaberis praeformabere
|
du wirst abgerichtet werden |
| 3. Person Singular |
praeformabitur
|
er/sie/es wird abgerichtet werden |
| 1. Person Plural |
praeformabimur
|
wir werden abgerichtet werden |
| 2. Person Plural |
praeformabimini
|
ihr werdet abgerichtet werden |
| 3. Person Plural |
praeformabuntur
|
sie werden abgerichtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavi
|
ich habe abgerichtet |
| 2. Person Singular |
praeformavisti
|
du hast abgerichtet |
| 3. Person Singular |
praeformavit
|
er/sie/es hat abgerichtet |
| 1. Person Plural |
praeformavimus
|
wir haben abgerichtet |
| 2. Person Plural |
praeformavistis
|
ihr habt abgerichtet |
| 3. Person Plural |
praeformaverunt praeformavere
|
sie haben abgerichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sum
|
ich bin abgerichtet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus es
|
du bist abgerichtet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus est
|
er/sie/es ist abgerichtet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati sumus
|
wir sind abgerichtet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati estis
|
ihr seid abgerichtet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sunt
|
sie sind abgerichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaverim
|
ich habe abgerichtet |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du habest abgerichtet |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es habe abgerichtet |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir haben abgerichtet |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr habet abgerichtet |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie haben abgerichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sim
|
ich sei abgerichtet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus sis
|
du seiest abgerichtet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus sit
|
er/sie/es sei abgerichtet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati simus
|
wir seien abgerichtet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati sitis
|
ihr seiet abgerichtet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sint
|
sie seien abgerichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaveram
|
ich hatte abgerichtet |
| 2. Person Singular |
praeformaveras
|
du hattest abgerichtet |
| 3. Person Singular |
praeformaverat
|
er/sie/es hatte abgerichtet |
| 1. Person Plural |
praeformaveramus
|
wir hatten abgerichtet |
| 2. Person Plural |
praeformaveratis
|
ihr hattet abgerichtet |
| 3. Person Plural |
praeformaverant
|
sie hatten abgerichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus eram
|
ich war abgerichtet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus eras
|
du warst abgerichtet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus erat
|
er/sie/es war abgerichtet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati eramus
|
wir waren abgerichtet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati eratis
|
ihr wart abgerichtet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati erant
|
sie waren abgerichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavissem
|
ich hätte abgerichtet |
| 2. Person Singular |
praeformavisses
|
du hättest abgerichtet |
| 3. Person Singular |
praeformavisset
|
er/sie/es hätte abgerichtet |
| 1. Person Plural |
praeformavissemus
|
wir hätten abgerichtet |
| 2. Person Plural |
praeformavissetis
|
ihr hättet abgerichtet |
| 3. Person Plural |
praeformavissent
|
sie hätten abgerichtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus essem
|
ich wäre abgerichtet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus esses
|
du wärest abgerichtet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus esset
|
er/sie/es wäre abgerichtet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati essemus
|
wir wären abgerichtet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati essetis
|
ihr wäret abgerichtet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati essent
|
sie wären abgerichtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavero
|
ich werde abgerichtet haben |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du wirst abgerichtet haben |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es wird abgerichtet haben |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir werden abgerichtet haben |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr werdet abgerichtet haben |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie werden abgerichtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus ero
|
ich werde abgerichtet worden sein |
| 2. Person Singular |
praeformatus eris
|
du wirst abgerichtet worden sein |
| 3. Person Singular |
praeformatus erit
|
er/sie/es wird abgerichtet worden sein |
| 1. Person Plural |
praeformati erimus
|
wir werden abgerichtet worden sein |
| 2. Person Plural |
praeformati eritis
|
ihr werdet abgerichtet worden sein |
| 3. Person Plural |
praeformati erunt
|
sie werden abgerichtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformare
|
abrichten |
| Vorzeitigkeit |
praeformavisse
|
abgerichtet haben |
| Nachzeitigkeit |
praeformaturum esse
|
abrichten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformari praeformarier
|
abgerichtet werden |
| Vorzeitigkeit |
praeformatum esse
|
abgerichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praeformatum iri
|
künftig abgerichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeforma
|
richte ab! |
| 2. Person Plural |
praeformate
|
richtet ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeformato
|
| 3. Person Singular |
praeformato
|
| 2. Person Plural |
praeformatote
|
| 3. Person Plural |
praeformanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeformare
|
das Abrichten |
| Genitiv |
praeformandi
|
des Abrichtens |
| Dativ |
praeformando
|
dem Abrichten |
| Akkusativ |
praeformandum
|
das Abrichten |
| Ablativ |
praeformando
|
durch das Abrichten |
| Vokativ |
praeformande
|
Abrichten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformandus
|
praeformanda
|
praeformandum
|
| Genitiv |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformandi
|
| Dativ |
praeformando
|
praeformandae
|
praeformando
|
| Akkusativ |
praeformandum
|
praeformandam
|
praeformandum
|
| Ablativ |
praeformando
|
praeformanda
|
praeformando
|
| Vokativ |
praeformande
|
praeformanda
|
praeformandum
|
Plural
| Nominativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
| Genitiv |
praeformandorum
|
praeformandarum
|
praeformandorum
|
| Dativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Akkusativ |
praeformandos
|
praeformandas
|
praeformanda
|
| Ablativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Vokativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
| Genitiv |
praeformantis
|
praeformantis
|
praeformantis
|
| Dativ |
praeformanti
|
praeformanti
|
praeformanti
|
| Akkusativ |
praeformantem
|
praeformantem
|
praeformans
|
| Ablativ |
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
| Vokativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
Plural
| Nominativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Genitiv |
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
| Dativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Akkusativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Ablativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Vokativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformatus
|
praeformata
|
praeformatum
|
| Genitiv |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformati
|
| Dativ |
praeformato
|
praeformatae
|
praeformato
|
| Akkusativ |
praeformatum
|
praeformatam
|
praeformatum
|
| Ablativ |
praeformato
|
praeformata
|
praeformato
|
| Vokativ |
praeformate
|
praeformata
|
praeformatum
|
Plural
| Nominativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
| Genitiv |
praeformatorum
|
praeformatarum
|
praeformatorum
|
| Dativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Akkusativ |
praeformatos
|
praeformatas
|
praeformata
|
| Ablativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Vokativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformaturus
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
| Genitiv |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformaturi
|
| Dativ |
praeformaturo
|
praeformaturae
|
praeformaturo
|
| Akkusativ |
praeformaturum
|
praeformaturam
|
praeformaturum
|
| Ablativ |
praeformaturo
|
praeformatura
|
praeformaturo
|
| Vokativ |
praeformature
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
| Genitiv |
praeformaturorum
|
praeformaturarum
|
praeformaturorum
|
| Dativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Akkusativ |
praeformaturos
|
praeformaturas
|
praeformatura
|
| Ablativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Vokativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeformatum
|
praeformatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformo
|
ich bilde vor |
| 2. Person Singular |
praeformas
|
du bildest vor |
| 3. Person Singular |
praeformat
|
er/sie/es bildet vor |
| 1. Person Plural |
praeformamus
|
wir bilden vor |
| 2. Person Plural |
praeformatis
|
ihr bildet vor |
| 3. Person Plural |
praeformant
|
sie bilden vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformor
|
ich werde vorgebildet |
| 2. Person Singular |
praeformaris praeformare
|
du wirst vorgebildet |
| 3. Person Singular |
praeformatur
|
er/sie/es wird vorgebildet |
| 1. Person Plural |
praeformamur
|
wir werden vorgebildet |
| 2. Person Plural |
praeformamini
|
ihr werdet vorgebildet |
| 3. Person Plural |
praeformantur
|
sie werden vorgebildet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformem
|
ich bilde vor |
| 2. Person Singular |
praeformes
|
du bildest vor |
| 3. Person Singular |
praeformet
|
er/sie/es bilde vor |
| 1. Person Plural |
praeformemus
|
wir bilden vor |
| 2. Person Plural |
praeformetis
|
ihr bildet vor |
| 3. Person Plural |
praeforment
|
sie bilden vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformer
|
ich werde vorgebildet |
| 2. Person Singular |
praeformeris praeformere
|
du werdest vorgebildet |
| 3. Person Singular |
praeformetur
|
er/sie/es werde vorgebildet |
| 1. Person Plural |
praeformemur
|
wir werden vorgebildet |
| 2. Person Plural |
praeformemini
|
ihr werdet vorgebildet |
| 3. Person Plural |
praeformentur
|
sie werden vorgebildet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabam
|
ich bildete vor |
| 2. Person Singular |
praeformabas
|
du bildetest vor |
| 3. Person Singular |
praeformabat
|
er/sie/es bildete vor |
| 1. Person Plural |
praeformabamus
|
wir bildeten vor |
| 2. Person Plural |
praeformabatis
|
ihr bildetet vor |
| 3. Person Plural |
praeformabant
|
sie bildeten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabar
|
ich wurde vorgebildet |
| 2. Person Singular |
praeformabaris praeformabare
|
du wurdest vorgebildet |
| 3. Person Singular |
praeformabatur
|
er/sie/es wurde vorgebildet |
| 1. Person Plural |
praeformabamur
|
wir wurden vorgebildet |
| 2. Person Plural |
praeformabamini
|
ihr wurdet vorgebildet |
| 3. Person Plural |
praeformabantur
|
sie wurden vorgebildet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarem
|
ich bildete vor |
| 2. Person Singular |
praeformares
|
du bildetest vor |
| 3. Person Singular |
praeformaret
|
er/sie/es bildete vor |
| 1. Person Plural |
praeformaremus
|
wir bildeten vor |
| 2. Person Plural |
praeformaretis
|
ihr bildetet vor |
| 3. Person Plural |
praeformarent
|
sie bildeten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarer
|
ich würde vorgebildet |
| 2. Person Singular |
praeformareris praeformarere
|
du würdest vorgebildet |
| 3. Person Singular |
praeformaretur
|
er/sie/es würde vorgebildet |
| 1. Person Plural |
praeformaremur
|
wir würden vorgebildet |
| 2. Person Plural |
praeformaremini
|
ihr würdet vorgebildet |
| 3. Person Plural |
praeformarentur
|
sie würden vorgebildet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabo
|
ich werde vorbilden |
| 2. Person Singular |
praeformabis
|
du wirst vorbilden |
| 3. Person Singular |
praeformabit
|
er/sie/es wird vorbilden |
| 1. Person Plural |
praeformabimus
|
wir werden vorbilden |
| 2. Person Plural |
praeformabitis
|
ihr werdet vorbilden |
| 3. Person Plural |
praeformabunt
|
sie werden vorbilden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabor
|
ich werde vorgebildet werden |
| 2. Person Singular |
praeformaberis praeformabere
|
du wirst vorgebildet werden |
| 3. Person Singular |
praeformabitur
|
er/sie/es wird vorgebildet werden |
| 1. Person Plural |
praeformabimur
|
wir werden vorgebildet werden |
| 2. Person Plural |
praeformabimini
|
ihr werdet vorgebildet werden |
| 3. Person Plural |
praeformabuntur
|
sie werden vorgebildet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavi
|
ich habe vorgebildet |
| 2. Person Singular |
praeformavisti
|
du hast vorgebildet |
| 3. Person Singular |
praeformavit
|
er/sie/es hat vorgebildet |
| 1. Person Plural |
praeformavimus
|
wir haben vorgebildet |
| 2. Person Plural |
praeformavistis
|
ihr habt vorgebildet |
| 3. Person Plural |
praeformaverunt praeformavere
|
sie haben vorgebildet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sum
|
ich bin vorgebildet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus es
|
du bist vorgebildet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus est
|
er/sie/es ist vorgebildet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati sumus
|
wir sind vorgebildet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati estis
|
ihr seid vorgebildet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sunt
|
sie sind vorgebildet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaverim
|
ich habe vorgebildet |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du habest vorgebildet |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es habe vorgebildet |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir haben vorgebildet |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr habet vorgebildet |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie haben vorgebildet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sim
|
ich sei vorgebildet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus sis
|
du seiest vorgebildet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus sit
|
er/sie/es sei vorgebildet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati simus
|
wir seien vorgebildet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati sitis
|
ihr seiet vorgebildet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sint
|
sie seien vorgebildet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaveram
|
ich hatte vorgebildet |
| 2. Person Singular |
praeformaveras
|
du hattest vorgebildet |
| 3. Person Singular |
praeformaverat
|
er/sie/es hatte vorgebildet |
| 1. Person Plural |
praeformaveramus
|
wir hatten vorgebildet |
| 2. Person Plural |
praeformaveratis
|
ihr hattet vorgebildet |
| 3. Person Plural |
praeformaverant
|
sie hatten vorgebildet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus eram
|
ich war vorgebildet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus eras
|
du warst vorgebildet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus erat
|
er/sie/es war vorgebildet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati eramus
|
wir waren vorgebildet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati eratis
|
ihr wart vorgebildet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati erant
|
sie waren vorgebildet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavissem
|
ich hätte vorgebildet |
| 2. Person Singular |
praeformavisses
|
du hättest vorgebildet |
| 3. Person Singular |
praeformavisset
|
er/sie/es hätte vorgebildet |
| 1. Person Plural |
praeformavissemus
|
wir hätten vorgebildet |
| 2. Person Plural |
praeformavissetis
|
ihr hättet vorgebildet |
| 3. Person Plural |
praeformavissent
|
sie hätten vorgebildet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus essem
|
ich wäre vorgebildet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus esses
|
du wärest vorgebildet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus esset
|
er/sie/es wäre vorgebildet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati essemus
|
wir wären vorgebildet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati essetis
|
ihr wäret vorgebildet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati essent
|
sie wären vorgebildet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavero
|
ich werde vorgebildet haben |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du wirst vorgebildet haben |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es wird vorgebildet haben |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir werden vorgebildet haben |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr werdet vorgebildet haben |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie werden vorgebildet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus ero
|
ich werde vorgebildet worden sein |
| 2. Person Singular |
praeformatus eris
|
du wirst vorgebildet worden sein |
| 3. Person Singular |
praeformatus erit
|
er/sie/es wird vorgebildet worden sein |
| 1. Person Plural |
praeformati erimus
|
wir werden vorgebildet worden sein |
| 2. Person Plural |
praeformati eritis
|
ihr werdet vorgebildet worden sein |
| 3. Person Plural |
praeformati erunt
|
sie werden vorgebildet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformare
|
vorbilden |
| Vorzeitigkeit |
praeformavisse
|
vorgebildet haben |
| Nachzeitigkeit |
praeformaturum esse
|
vorbilden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformari praeformarier
|
vorgebildet werden |
| Vorzeitigkeit |
praeformatum esse
|
vorgebildet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praeformatum iri
|
künftig vorgebildet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeforma
|
bilde vor! |
| 2. Person Plural |
praeformate
|
bildet vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeformato
|
| 3. Person Singular |
praeformato
|
| 2. Person Plural |
praeformatote
|
| 3. Person Plural |
praeformanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeformare
|
das Vorbilden |
| Genitiv |
praeformandi
|
des Vorbildens |
| Dativ |
praeformando
|
dem Vorbilden |
| Akkusativ |
praeformandum
|
das Vorbilden |
| Ablativ |
praeformando
|
durch das Vorbilden |
| Vokativ |
praeformande
|
Vorbilden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformandus
|
praeformanda
|
praeformandum
|
| Genitiv |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformandi
|
| Dativ |
praeformando
|
praeformandae
|
praeformando
|
| Akkusativ |
praeformandum
|
praeformandam
|
praeformandum
|
| Ablativ |
praeformando
|
praeformanda
|
praeformando
|
| Vokativ |
praeformande
|
praeformanda
|
praeformandum
|
Plural
| Nominativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
| Genitiv |
praeformandorum
|
praeformandarum
|
praeformandorum
|
| Dativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Akkusativ |
praeformandos
|
praeformandas
|
praeformanda
|
| Ablativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Vokativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
| Genitiv |
praeformantis
|
praeformantis
|
praeformantis
|
| Dativ |
praeformanti
|
praeformanti
|
praeformanti
|
| Akkusativ |
praeformantem
|
praeformantem
|
praeformans
|
| Ablativ |
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
| Vokativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
Plural
| Nominativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Genitiv |
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
| Dativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Akkusativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Ablativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Vokativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformatus
|
praeformata
|
praeformatum
|
| Genitiv |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformati
|
| Dativ |
praeformato
|
praeformatae
|
praeformato
|
| Akkusativ |
praeformatum
|
praeformatam
|
praeformatum
|
| Ablativ |
praeformato
|
praeformata
|
praeformato
|
| Vokativ |
praeformate
|
praeformata
|
praeformatum
|
Plural
| Nominativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
| Genitiv |
praeformatorum
|
praeformatarum
|
praeformatorum
|
| Dativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Akkusativ |
praeformatos
|
praeformatas
|
praeformata
|
| Ablativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Vokativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformaturus
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
| Genitiv |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformaturi
|
| Dativ |
praeformaturo
|
praeformaturae
|
praeformaturo
|
| Akkusativ |
praeformaturum
|
praeformaturam
|
praeformaturum
|
| Ablativ |
praeformaturo
|
praeformatura
|
praeformaturo
|
| Vokativ |
praeformature
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
| Genitiv |
praeformaturorum
|
praeformaturarum
|
praeformaturorum
|
| Dativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Akkusativ |
praeformaturos
|
praeformaturas
|
praeformatura
|
| Ablativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Vokativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeformatum
|
praeformatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformo
|
|
| 2. Person Singular |
praeformas
|
|
| 3. Person Singular |
praeformat
|
|
| 1. Person Plural |
praeformamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformor
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaris praeformare
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformem
|
|
| 2. Person Singular |
praeformes
|
|
| 3. Person Singular |
praeformet
|
|
| 1. Person Plural |
praeformemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeforment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformer
|
|
| 2. Person Singular |
praeformeris praeformere
|
|
| 3. Person Singular |
praeformetur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformemur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformemini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabam
|
|
| 2. Person Singular |
praeformabas
|
|
| 3. Person Singular |
praeformabat
|
|
| 1. Person Plural |
praeformabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabar
|
|
| 2. Person Singular |
praeformabaris praeformabare
|
|
| 3. Person Singular |
praeformabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarem
|
|
| 2. Person Singular |
praeformares
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaret
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarer
|
|
| 2. Person Singular |
praeformareris praeformarere
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabo
|
|
| 2. Person Singular |
praeformabis
|
|
| 3. Person Singular |
praeformabit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabor
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaberis praeformabere
|
|
| 3. Person Singular |
praeformabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavi
|
|
| 2. Person Singular |
praeformavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praeformavit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformaverunt praeformavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praeformavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praeformavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praeformavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavero
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeformavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeformaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformari praeformarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeformatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeformatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeforma
|
! |
| 2. Person Plural |
praeformate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeformato
|
| 3. Person Singular |
praeformato
|
| 2. Person Plural |
praeformatote
|
| 3. Person Plural |
praeformanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeformare
|
|
| Genitiv |
praeformandi
|
|
| Dativ |
praeformando
|
|
| Akkusativ |
praeformandum
|
|
| Ablativ |
praeformando
|
|
| Vokativ |
praeformande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformandus
|
praeformanda
|
praeformandum
|
| Genitiv |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformandi
|
| Dativ |
praeformando
|
praeformandae
|
praeformando
|
| Akkusativ |
praeformandum
|
praeformandam
|
praeformandum
|
| Ablativ |
praeformando
|
praeformanda
|
praeformando
|
| Vokativ |
praeformande
|
praeformanda
|
praeformandum
|
Plural
| Nominativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
| Genitiv |
praeformandorum
|
praeformandarum
|
praeformandorum
|
| Dativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Akkusativ |
praeformandos
|
praeformandas
|
praeformanda
|
| Ablativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Vokativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
| Genitiv |
praeformantis
|
praeformantis
|
praeformantis
|
| Dativ |
praeformanti
|
praeformanti
|
praeformanti
|
| Akkusativ |
praeformantem
|
praeformantem
|
praeformans
|
| Ablativ |
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
| Vokativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
Plural
| Nominativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Genitiv |
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
| Dativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Akkusativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Ablativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Vokativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformatus
|
praeformata
|
praeformatum
|
| Genitiv |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformati
|
| Dativ |
praeformato
|
praeformatae
|
praeformato
|
| Akkusativ |
praeformatum
|
praeformatam
|
praeformatum
|
| Ablativ |
praeformato
|
praeformata
|
praeformato
|
| Vokativ |
praeformate
|
praeformata
|
praeformatum
|
Plural
| Nominativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
| Genitiv |
praeformatorum
|
praeformatarum
|
praeformatorum
|
| Dativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Akkusativ |
praeformatos
|
praeformatas
|
praeformata
|
| Ablativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Vokativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformaturus
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
| Genitiv |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformaturi
|
| Dativ |
praeformaturo
|
praeformaturae
|
praeformaturo
|
| Akkusativ |
praeformaturum
|
praeformaturam
|
praeformaturum
|
| Ablativ |
praeformaturo
|
praeformatura
|
praeformaturo
|
| Vokativ |
praeformature
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
| Genitiv |
praeformaturorum
|
praeformaturarum
|
praeformaturorum
|
| Dativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Akkusativ |
praeformaturos
|
praeformaturas
|
praeformatura
|
| Ablativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Vokativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeformatum
|
praeformatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformo
|
|
| 2. Person Singular |
praeformas
|
|
| 3. Person Singular |
praeformat
|
|
| 1. Person Plural |
praeformamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformor
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaris praeformare
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformem
|
|
| 2. Person Singular |
praeformes
|
|
| 3. Person Singular |
praeformet
|
|
| 1. Person Plural |
praeformemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeforment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformer
|
|
| 2. Person Singular |
praeformeris praeformere
|
|
| 3. Person Singular |
praeformetur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformemur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformemini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabam
|
|
| 2. Person Singular |
praeformabas
|
|
| 3. Person Singular |
praeformabat
|
|
| 1. Person Plural |
praeformabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabar
|
|
| 2. Person Singular |
praeformabaris praeformabare
|
|
| 3. Person Singular |
praeformabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarem
|
|
| 2. Person Singular |
praeformares
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaret
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarer
|
|
| 2. Person Singular |
praeformareris praeformarere
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabo
|
|
| 2. Person Singular |
praeformabis
|
|
| 3. Person Singular |
praeformabit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabor
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaberis praeformabere
|
|
| 3. Person Singular |
praeformabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praeformabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praeformabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praeformabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavi
|
|
| 2. Person Singular |
praeformavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praeformavit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformaverunt praeformavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praeformavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praeformavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praeformavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavero
|
|
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praeformatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praeformatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praeformati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeformati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeformati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeformavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeformaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformari praeformarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeformatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeformatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeforma
|
! |
| 2. Person Plural |
praeformate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeformato
|
| 3. Person Singular |
praeformato
|
| 2. Person Plural |
praeformatote
|
| 3. Person Plural |
praeformanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeformare
|
|
| Genitiv |
praeformandi
|
|
| Dativ |
praeformando
|
|
| Akkusativ |
praeformandum
|
|
| Ablativ |
praeformando
|
|
| Vokativ |
praeformande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformandus
|
praeformanda
|
praeformandum
|
| Genitiv |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformandi
|
| Dativ |
praeformando
|
praeformandae
|
praeformando
|
| Akkusativ |
praeformandum
|
praeformandam
|
praeformandum
|
| Ablativ |
praeformando
|
praeformanda
|
praeformando
|
| Vokativ |
praeformande
|
praeformanda
|
praeformandum
|
Plural
| Nominativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
| Genitiv |
praeformandorum
|
praeformandarum
|
praeformandorum
|
| Dativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Akkusativ |
praeformandos
|
praeformandas
|
praeformanda
|
| Ablativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Vokativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
| Genitiv |
praeformantis
|
praeformantis
|
praeformantis
|
| Dativ |
praeformanti
|
praeformanti
|
praeformanti
|
| Akkusativ |
praeformantem
|
praeformantem
|
praeformans
|
| Ablativ |
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
| Vokativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
Plural
| Nominativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Genitiv |
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
| Dativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Akkusativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Ablativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Vokativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformatus
|
praeformata
|
praeformatum
|
| Genitiv |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformati
|
| Dativ |
praeformato
|
praeformatae
|
praeformato
|
| Akkusativ |
praeformatum
|
praeformatam
|
praeformatum
|
| Ablativ |
praeformato
|
praeformata
|
praeformato
|
| Vokativ |
praeformate
|
praeformata
|
praeformatum
|
Plural
| Nominativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
| Genitiv |
praeformatorum
|
praeformatarum
|
praeformatorum
|
| Dativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Akkusativ |
praeformatos
|
praeformatas
|
praeformata
|
| Ablativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Vokativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformaturus
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
| Genitiv |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformaturi
|
| Dativ |
praeformaturo
|
praeformaturae
|
praeformaturo
|
| Akkusativ |
praeformaturum
|
praeformaturam
|
praeformaturum
|
| Ablativ |
praeformaturo
|
praeformatura
|
praeformaturo
|
| Vokativ |
praeformature
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
| Genitiv |
praeformaturorum
|
praeformaturarum
|
praeformaturorum
|
| Dativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Akkusativ |
praeformaturos
|
praeformaturas
|
praeformatura
|
| Ablativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Vokativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeformatum
|
praeformatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformo
|
ich schreibe vor |
| 2. Person Singular |
praeformas
|
du schreibst vor |
| 3. Person Singular |
praeformat
|
er/sie/es schreibt vor |
| 1. Person Plural |
praeformamus
|
wir schreiben vor |
| 2. Person Plural |
praeformatis
|
ihr schreibt vor |
| 3. Person Plural |
praeformant
|
sie schreiben vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformor
|
ich werde vorgeschrieben |
| 2. Person Singular |
praeformaris praeformare
|
du wirst vorgeschrieben |
| 3. Person Singular |
praeformatur
|
er/sie/es wird vorgeschrieben |
| 1. Person Plural |
praeformamur
|
wir werden vorgeschrieben |
| 2. Person Plural |
praeformamini
|
ihr werdet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural |
praeformantur
|
sie werden vorgeschrieben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformem
|
ich schreibe vor |
| 2. Person Singular |
praeformes
|
du schreibest vor |
| 3. Person Singular |
praeformet
|
er/sie/es schreibe vor |
| 1. Person Plural |
praeformemus
|
wir schreiben vor |
| 2. Person Plural |
praeformetis
|
ihr schreibet vor |
| 3. Person Plural |
praeforment
|
sie schreiben vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformer
|
ich werde vorgeschrieben |
| 2. Person Singular |
praeformeris praeformere
|
du werdest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular |
praeformetur
|
er/sie/es werde vorgeschrieben |
| 1. Person Plural |
praeformemur
|
wir werden vorgeschrieben |
| 2. Person Plural |
praeformemini
|
ihr werdet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural |
praeformentur
|
sie werden vorgeschrieben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabam
|
ich schrieb vor |
| 2. Person Singular |
praeformabas
|
du schriebst vor |
| 3. Person Singular |
praeformabat
|
er/sie/es schrieb vor |
| 1. Person Plural |
praeformabamus
|
wir schrieben vor |
| 2. Person Plural |
praeformabatis
|
ihr schriebt vor |
| 3. Person Plural |
praeformabant
|
sie schrieben vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabar
|
ich wurde vorgeschrieben |
| 2. Person Singular |
praeformabaris praeformabare
|
du wurdest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular |
praeformabatur
|
er/sie/es wurde vorgeschrieben |
| 1. Person Plural |
praeformabamur
|
wir wurden vorgeschrieben |
| 2. Person Plural |
praeformabamini
|
ihr wurdet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural |
praeformabantur
|
sie wurden vorgeschrieben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarem
|
ich schriebe vor |
| 2. Person Singular |
praeformares
|
du schriebest vor |
| 3. Person Singular |
praeformaret
|
er/sie/es schriebe vor |
| 1. Person Plural |
praeformaremus
|
wir schrieben vor |
| 2. Person Plural |
praeformaretis
|
ihr schriebet vor |
| 3. Person Plural |
praeformarent
|
sie schrieben vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarer
|
ich würde vorgeschrieben |
| 2. Person Singular |
praeformareris praeformarere
|
du würdest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular |
praeformaretur
|
er/sie/es würde vorgeschrieben |
| 1. Person Plural |
praeformaremur
|
wir würden vorgeschrieben |
| 2. Person Plural |
praeformaremini
|
ihr würdet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural |
praeformarentur
|
sie würden vorgeschrieben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabo
|
ich werde vorschreiben |
| 2. Person Singular |
praeformabis
|
du wirst vorschreiben |
| 3. Person Singular |
praeformabit
|
er/sie/es wird vorschreiben |
| 1. Person Plural |
praeformabimus
|
wir werden vorschreiben |
| 2. Person Plural |
praeformabitis
|
ihr werdet vorschreiben |
| 3. Person Plural |
praeformabunt
|
sie werden vorschreiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabor
|
ich werde vorgeschrieben werden |
| 2. Person Singular |
praeformaberis praeformabere
|
du wirst vorgeschrieben werden |
| 3. Person Singular |
praeformabitur
|
er/sie/es wird vorgeschrieben werden |
| 1. Person Plural |
praeformabimur
|
wir werden vorgeschrieben werden |
| 2. Person Plural |
praeformabimini
|
ihr werdet vorgeschrieben werden |
| 3. Person Plural |
praeformabuntur
|
sie werden vorgeschrieben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavi
|
ich habe vorgeschrieben |
| 2. Person Singular |
praeformavisti
|
du hast vorgeschrieben |
| 3. Person Singular |
praeformavit
|
er/sie/es hat vorgeschrieben |
| 1. Person Plural |
praeformavimus
|
wir haben vorgeschrieben |
| 2. Person Plural |
praeformavistis
|
ihr habt vorgeschrieben |
| 3. Person Plural |
praeformaverunt praeformavere
|
sie haben vorgeschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sum
|
ich bin vorgeschrieben worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus es
|
du bist vorgeschrieben worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus est
|
er/sie/es ist vorgeschrieben worden |
| 1. Person Plural |
praeformati sumus
|
wir sind vorgeschrieben worden |
| 2. Person Plural |
praeformati estis
|
ihr seid vorgeschrieben worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sunt
|
sie sind vorgeschrieben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaverim
|
ich habe vorgeschrieben |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du habest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es habe vorgeschrieben |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir haben vorgeschrieben |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr habet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie haben vorgeschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sim
|
ich sei vorgeschrieben worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus sis
|
du seiest vorgeschrieben worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus sit
|
er/sie/es sei vorgeschrieben worden |
| 1. Person Plural |
praeformati simus
|
wir seien vorgeschrieben worden |
| 2. Person Plural |
praeformati sitis
|
ihr seiet vorgeschrieben worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sint
|
sie seien vorgeschrieben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaveram
|
ich hatte vorgeschrieben |
| 2. Person Singular |
praeformaveras
|
du hattest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular |
praeformaverat
|
er/sie/es hatte vorgeschrieben |
| 1. Person Plural |
praeformaveramus
|
wir hatten vorgeschrieben |
| 2. Person Plural |
praeformaveratis
|
ihr hattet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural |
praeformaverant
|
sie hatten vorgeschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus eram
|
ich war vorgeschrieben worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus eras
|
du warst vorgeschrieben worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus erat
|
er/sie/es war vorgeschrieben worden |
| 1. Person Plural |
praeformati eramus
|
wir waren vorgeschrieben worden |
| 2. Person Plural |
praeformati eratis
|
ihr wart vorgeschrieben worden |
| 3. Person Plural |
praeformati erant
|
sie waren vorgeschrieben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavissem
|
ich hätte vorgeschrieben |
| 2. Person Singular |
praeformavisses
|
du hättest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular |
praeformavisset
|
er/sie/es hätte vorgeschrieben |
| 1. Person Plural |
praeformavissemus
|
wir hätten vorgeschrieben |
| 2. Person Plural |
praeformavissetis
|
ihr hättet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural |
praeformavissent
|
sie hätten vorgeschrieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus essem
|
ich wäre vorgeschrieben worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus esses
|
du wärest vorgeschrieben worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus esset
|
er/sie/es wäre vorgeschrieben worden |
| 1. Person Plural |
praeformati essemus
|
wir wären vorgeschrieben worden |
| 2. Person Plural |
praeformati essetis
|
ihr wäret vorgeschrieben worden |
| 3. Person Plural |
praeformati essent
|
sie wären vorgeschrieben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavero
|
ich werde vorgeschrieben haben |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du wirst vorgeschrieben haben |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es wird vorgeschrieben haben |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir werden vorgeschrieben haben |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr werdet vorgeschrieben haben |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie werden vorgeschrieben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus ero
|
ich werde vorgeschrieben worden sein |
| 2. Person Singular |
praeformatus eris
|
du wirst vorgeschrieben worden sein |
| 3. Person Singular |
praeformatus erit
|
er/sie/es wird vorgeschrieben worden sein |
| 1. Person Plural |
praeformati erimus
|
wir werden vorgeschrieben worden sein |
| 2. Person Plural |
praeformati eritis
|
ihr werdet vorgeschrieben worden sein |
| 3. Person Plural |
praeformati erunt
|
sie werden vorgeschrieben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformare
|
vorschreiben |
| Vorzeitigkeit |
praeformavisse
|
vorgeschrieben haben |
| Nachzeitigkeit |
praeformaturum esse
|
vorschreiben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformari praeformarier
|
vorgeschrieben werden |
| Vorzeitigkeit |
praeformatum esse
|
vorgeschrieben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praeformatum iri
|
künftig vorgeschrieben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeforma
|
schreibe vor; schreib vor! |
| 2. Person Plural |
praeformate
|
schreibt vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeformato
|
| 3. Person Singular |
praeformato
|
| 2. Person Plural |
praeformatote
|
| 3. Person Plural |
praeformanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeformare
|
das Vorschreiben |
| Genitiv |
praeformandi
|
des Vorschreibens |
| Dativ |
praeformando
|
dem Vorschreiben |
| Akkusativ |
praeformandum
|
das Vorschreiben |
| Ablativ |
praeformando
|
durch das Vorschreiben |
| Vokativ |
praeformande
|
Vorschreiben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformandus
|
praeformanda
|
praeformandum
|
| Genitiv |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformandi
|
| Dativ |
praeformando
|
praeformandae
|
praeformando
|
| Akkusativ |
praeformandum
|
praeformandam
|
praeformandum
|
| Ablativ |
praeformando
|
praeformanda
|
praeformando
|
| Vokativ |
praeformande
|
praeformanda
|
praeformandum
|
Plural
| Nominativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
| Genitiv |
praeformandorum
|
praeformandarum
|
praeformandorum
|
| Dativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Akkusativ |
praeformandos
|
praeformandas
|
praeformanda
|
| Ablativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Vokativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
| Genitiv |
praeformantis
|
praeformantis
|
praeformantis
|
| Dativ |
praeformanti
|
praeformanti
|
praeformanti
|
| Akkusativ |
praeformantem
|
praeformantem
|
praeformans
|
| Ablativ |
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
| Vokativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
Plural
| Nominativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Genitiv |
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
| Dativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Akkusativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Ablativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Vokativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformatus
|
praeformata
|
praeformatum
|
| Genitiv |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformati
|
| Dativ |
praeformato
|
praeformatae
|
praeformato
|
| Akkusativ |
praeformatum
|
praeformatam
|
praeformatum
|
| Ablativ |
praeformato
|
praeformata
|
praeformato
|
| Vokativ |
praeformate
|
praeformata
|
praeformatum
|
Plural
| Nominativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
| Genitiv |
praeformatorum
|
praeformatarum
|
praeformatorum
|
| Dativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Akkusativ |
praeformatos
|
praeformatas
|
praeformata
|
| Ablativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Vokativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformaturus
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
| Genitiv |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformaturi
|
| Dativ |
praeformaturo
|
praeformaturae
|
praeformaturo
|
| Akkusativ |
praeformaturum
|
praeformaturam
|
praeformaturum
|
| Ablativ |
praeformaturo
|
praeformatura
|
praeformaturo
|
| Vokativ |
praeformature
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
| Genitiv |
praeformaturorum
|
praeformaturarum
|
praeformaturorum
|
| Dativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Akkusativ |
praeformaturos
|
praeformaturas
|
praeformatura
|
| Ablativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Vokativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeformatum
|
praeformatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformo
|
ich zeichne vor |
| 2. Person Singular |
praeformas
|
du zeichnest vor |
| 3. Person Singular |
praeformat
|
er/sie/es zeichnet vor |
| 1. Person Plural |
praeformamus
|
wir zeichnen vor |
| 2. Person Plural |
praeformatis
|
ihr zeichnet vor |
| 3. Person Plural |
praeformant
|
sie zeichnen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformor
|
ich werde vorgezeichnet |
| 2. Person Singular |
praeformaris praeformare
|
du wirst vorgezeichnet |
| 3. Person Singular |
praeformatur
|
er/sie/es wird vorgezeichnet |
| 1. Person Plural |
praeformamur
|
wir werden vorgezeichnet |
| 2. Person Plural |
praeformamini
|
ihr werdet vorgezeichnet |
| 3. Person Plural |
praeformantur
|
sie werden vorgezeichnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformem
|
ich zeichne vor |
| 2. Person Singular |
praeformes
|
du zeichnest vor |
| 3. Person Singular |
praeformet
|
er/sie/es zeichne vor |
| 1. Person Plural |
praeformemus
|
wir zeichnen vor |
| 2. Person Plural |
praeformetis
|
ihr zeichnet vor |
| 3. Person Plural |
praeforment
|
sie zeichnen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformer
|
ich werde vorgezeichnet |
| 2. Person Singular |
praeformeris praeformere
|
du werdest vorgezeichnet |
| 3. Person Singular |
praeformetur
|
er/sie/es werde vorgezeichnet |
| 1. Person Plural |
praeformemur
|
wir werden vorgezeichnet |
| 2. Person Plural |
praeformemini
|
ihr werdet vorgezeichnet |
| 3. Person Plural |
praeformentur
|
sie werden vorgezeichnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabam
|
ich zeichnete vor |
| 2. Person Singular |
praeformabas
|
du zeichnetest vor |
| 3. Person Singular |
praeformabat
|
er/sie/es zeichnete vor |
| 1. Person Plural |
praeformabamus
|
wir zeichneten vor |
| 2. Person Plural |
praeformabatis
|
ihr zeichnetet vor |
| 3. Person Plural |
praeformabant
|
sie zeichneten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabar
|
ich wurde vorgezeichnet |
| 2. Person Singular |
praeformabaris praeformabare
|
du wurdest vorgezeichnet |
| 3. Person Singular |
praeformabatur
|
er/sie/es wurde vorgezeichnet |
| 1. Person Plural |
praeformabamur
|
wir wurden vorgezeichnet |
| 2. Person Plural |
praeformabamini
|
ihr wurdet vorgezeichnet |
| 3. Person Plural |
praeformabantur
|
sie wurden vorgezeichnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarem
|
ich zeichnete vor |
| 2. Person Singular |
praeformares
|
du zeichnetest vor |
| 3. Person Singular |
praeformaret
|
er/sie/es zeichnete vor |
| 1. Person Plural |
praeformaremus
|
wir zeichneten vor |
| 2. Person Plural |
praeformaretis
|
ihr zeichnetet vor |
| 3. Person Plural |
praeformarent
|
sie zeichneten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarer
|
ich würde vorgezeichnet |
| 2. Person Singular |
praeformareris praeformarere
|
du würdest vorgezeichnet |
| 3. Person Singular |
praeformaretur
|
er/sie/es würde vorgezeichnet |
| 1. Person Plural |
praeformaremur
|
wir würden vorgezeichnet |
| 2. Person Plural |
praeformaremini
|
ihr würdet vorgezeichnet |
| 3. Person Plural |
praeformarentur
|
sie würden vorgezeichnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabo
|
ich werde vorzeichnen |
| 2. Person Singular |
praeformabis
|
du wirst vorzeichnen |
| 3. Person Singular |
praeformabit
|
er/sie/es wird vorzeichnen |
| 1. Person Plural |
praeformabimus
|
wir werden vorzeichnen |
| 2. Person Plural |
praeformabitis
|
ihr werdet vorzeichnen |
| 3. Person Plural |
praeformabunt
|
sie werden vorzeichnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabor
|
ich werde vorgezeichnet werden |
| 2. Person Singular |
praeformaberis praeformabere
|
du wirst vorgezeichnet werden |
| 3. Person Singular |
praeformabitur
|
er/sie/es wird vorgezeichnet werden |
| 1. Person Plural |
praeformabimur
|
wir werden vorgezeichnet werden |
| 2. Person Plural |
praeformabimini
|
ihr werdet vorgezeichnet werden |
| 3. Person Plural |
praeformabuntur
|
sie werden vorgezeichnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavi
|
ich habe vorgezeichnet |
| 2. Person Singular |
praeformavisti
|
du hast vorgezeichnet |
| 3. Person Singular |
praeformavit
|
er/sie/es hat vorgezeichnet |
| 1. Person Plural |
praeformavimus
|
wir haben vorgezeichnet |
| 2. Person Plural |
praeformavistis
|
ihr habt vorgezeichnet |
| 3. Person Plural |
praeformaverunt praeformavere
|
sie haben vorgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sum
|
ich bin vorgezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus es
|
du bist vorgezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus est
|
er/sie/es ist vorgezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati sumus
|
wir sind vorgezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati estis
|
ihr seid vorgezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sunt
|
sie sind vorgezeichnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaverim
|
ich habe vorgezeichnet |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du habest vorgezeichnet |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es habe vorgezeichnet |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir haben vorgezeichnet |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr habet vorgezeichnet |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie haben vorgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sim
|
ich sei vorgezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus sis
|
du seiest vorgezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus sit
|
er/sie/es sei vorgezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati simus
|
wir seien vorgezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati sitis
|
ihr seiet vorgezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sint
|
sie seien vorgezeichnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaveram
|
ich hatte vorgezeichnet |
| 2. Person Singular |
praeformaveras
|
du hattest vorgezeichnet |
| 3. Person Singular |
praeformaverat
|
er/sie/es hatte vorgezeichnet |
| 1. Person Plural |
praeformaveramus
|
wir hatten vorgezeichnet |
| 2. Person Plural |
praeformaveratis
|
ihr hattet vorgezeichnet |
| 3. Person Plural |
praeformaverant
|
sie hatten vorgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus eram
|
ich war vorgezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus eras
|
du warst vorgezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus erat
|
er/sie/es war vorgezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati eramus
|
wir waren vorgezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati eratis
|
ihr wart vorgezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati erant
|
sie waren vorgezeichnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavissem
|
ich hätte vorgezeichnet |
| 2. Person Singular |
praeformavisses
|
du hättest vorgezeichnet |
| 3. Person Singular |
praeformavisset
|
er/sie/es hätte vorgezeichnet |
| 1. Person Plural |
praeformavissemus
|
wir hätten vorgezeichnet |
| 2. Person Plural |
praeformavissetis
|
ihr hättet vorgezeichnet |
| 3. Person Plural |
praeformavissent
|
sie hätten vorgezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus essem
|
ich wäre vorgezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus esses
|
du wärest vorgezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus esset
|
er/sie/es wäre vorgezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
praeformati essemus
|
wir wären vorgezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
praeformati essetis
|
ihr wäret vorgezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
praeformati essent
|
sie wären vorgezeichnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavero
|
ich werde vorgezeichnet haben |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du wirst vorgezeichnet haben |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es wird vorgezeichnet haben |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir werden vorgezeichnet haben |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr werdet vorgezeichnet haben |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie werden vorgezeichnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus ero
|
ich werde vorgezeichnet worden sein |
| 2. Person Singular |
praeformatus eris
|
du wirst vorgezeichnet worden sein |
| 3. Person Singular |
praeformatus erit
|
er/sie/es wird vorgezeichnet worden sein |
| 1. Person Plural |
praeformati erimus
|
wir werden vorgezeichnet worden sein |
| 2. Person Plural |
praeformati eritis
|
ihr werdet vorgezeichnet worden sein |
| 3. Person Plural |
praeformati erunt
|
sie werden vorgezeichnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformare
|
vorzeichnen |
| Vorzeitigkeit |
praeformavisse
|
vorgezeichnet haben |
| Nachzeitigkeit |
praeformaturum esse
|
vorzeichnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformari praeformarier
|
vorgezeichnet werden |
| Vorzeitigkeit |
praeformatum esse
|
vorgezeichnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praeformatum iri
|
künftig vorgezeichnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeforma
|
zeichne vor! |
| 2. Person Plural |
praeformate
|
zeichnet vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeformato
|
| 3. Person Singular |
praeformato
|
| 2. Person Plural |
praeformatote
|
| 3. Person Plural |
praeformanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeformare
|
das Vorzeichnen |
| Genitiv |
praeformandi
|
des Vorzeichnens |
| Dativ |
praeformando
|
dem Vorzeichnen |
| Akkusativ |
praeformandum
|
das Vorzeichnen |
| Ablativ |
praeformando
|
durch das Vorzeichnen |
| Vokativ |
praeformande
|
Vorzeichnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformandus
|
praeformanda
|
praeformandum
|
| Genitiv |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformandi
|
| Dativ |
praeformando
|
praeformandae
|
praeformando
|
| Akkusativ |
praeformandum
|
praeformandam
|
praeformandum
|
| Ablativ |
praeformando
|
praeformanda
|
praeformando
|
| Vokativ |
praeformande
|
praeformanda
|
praeformandum
|
Plural
| Nominativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
| Genitiv |
praeformandorum
|
praeformandarum
|
praeformandorum
|
| Dativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Akkusativ |
praeformandos
|
praeformandas
|
praeformanda
|
| Ablativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Vokativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
| Genitiv |
praeformantis
|
praeformantis
|
praeformantis
|
| Dativ |
praeformanti
|
praeformanti
|
praeformanti
|
| Akkusativ |
praeformantem
|
praeformantem
|
praeformans
|
| Ablativ |
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
| Vokativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
Plural
| Nominativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Genitiv |
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
| Dativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Akkusativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Ablativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Vokativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformatus
|
praeformata
|
praeformatum
|
| Genitiv |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformati
|
| Dativ |
praeformato
|
praeformatae
|
praeformato
|
| Akkusativ |
praeformatum
|
praeformatam
|
praeformatum
|
| Ablativ |
praeformato
|
praeformata
|
praeformato
|
| Vokativ |
praeformate
|
praeformata
|
praeformatum
|
Plural
| Nominativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
| Genitiv |
praeformatorum
|
praeformatarum
|
praeformatorum
|
| Dativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Akkusativ |
praeformatos
|
praeformatas
|
praeformata
|
| Ablativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Vokativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformaturus
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
| Genitiv |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformaturi
|
| Dativ |
praeformaturo
|
praeformaturae
|
praeformaturo
|
| Akkusativ |
praeformaturum
|
praeformaturam
|
praeformaturum
|
| Ablativ |
praeformaturo
|
praeformatura
|
praeformaturo
|
| Vokativ |
praeformature
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
| Genitiv |
praeformaturorum
|
praeformaturarum
|
praeformaturorum
|
| Dativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Akkusativ |
praeformaturos
|
praeformaturas
|
praeformatura
|
| Ablativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Vokativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeformatum
|
praeformatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformo
|
ich stutze zu |
| 2. Person Singular |
praeformas
|
du stutzt zu |
| 3. Person Singular |
praeformat
|
er/sie/es stutzt zu |
| 1. Person Plural |
praeformamus
|
wir stutzen zu |
| 2. Person Plural |
praeformatis
|
ihr stutzt zu |
| 3. Person Plural |
praeformant
|
sie stutzen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformor
|
ich werde zugestutzt |
| 2. Person Singular |
praeformaris praeformare
|
du wirst zugestutzt |
| 3. Person Singular |
praeformatur
|
er/sie/es wird zugestutzt |
| 1. Person Plural |
praeformamur
|
wir werden zugestutzt |
| 2. Person Plural |
praeformamini
|
ihr werdet zugestutzt |
| 3. Person Plural |
praeformantur
|
sie werden zugestutzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformem
|
ich stutze zu |
| 2. Person Singular |
praeformes
|
du stutzest zu |
| 3. Person Singular |
praeformet
|
er/sie/es stutze zu |
| 1. Person Plural |
praeformemus
|
wir stutzen zu |
| 2. Person Plural |
praeformetis
|
ihr stutzet zu |
| 3. Person Plural |
praeforment
|
sie stutzen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformer
|
ich werde zugestutzt |
| 2. Person Singular |
praeformeris praeformere
|
du werdest zugestutzt |
| 3. Person Singular |
praeformetur
|
er/sie/es werde zugestutzt |
| 1. Person Plural |
praeformemur
|
wir werden zugestutzt |
| 2. Person Plural |
praeformemini
|
ihr werdet zugestutzt |
| 3. Person Plural |
praeformentur
|
sie werden zugestutzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabam
|
ich stutzte zu |
| 2. Person Singular |
praeformabas
|
du stutztest zu |
| 3. Person Singular |
praeformabat
|
er/sie/es stutzte zu |
| 1. Person Plural |
praeformabamus
|
wir stutzten zu |
| 2. Person Plural |
praeformabatis
|
ihr stutztet zu |
| 3. Person Plural |
praeformabant
|
sie stutzten zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabar
|
ich wurde zugestutzt |
| 2. Person Singular |
praeformabaris praeformabare
|
du wurdest zugestutzt |
| 3. Person Singular |
praeformabatur
|
er/sie/es wurde zugestutzt |
| 1. Person Plural |
praeformabamur
|
wir wurden zugestutzt |
| 2. Person Plural |
praeformabamini
|
ihr wurdet zugestutzt |
| 3. Person Plural |
praeformabantur
|
sie wurden zugestutzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarem
|
ich stutzte zu |
| 2. Person Singular |
praeformares
|
du stutztest zu |
| 3. Person Singular |
praeformaret
|
er/sie/es stutzte zu |
| 1. Person Plural |
praeformaremus
|
wir stutzten zu |
| 2. Person Plural |
praeformaretis
|
ihr stutztet zu |
| 3. Person Plural |
praeformarent
|
sie stutzten zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformarer
|
ich würde zugestutzt |
| 2. Person Singular |
praeformareris praeformarere
|
du würdest zugestutzt |
| 3. Person Singular |
praeformaretur
|
er/sie/es würde zugestutzt |
| 1. Person Plural |
praeformaremur
|
wir würden zugestutzt |
| 2. Person Plural |
praeformaremini
|
ihr würdet zugestutzt |
| 3. Person Plural |
praeformarentur
|
sie würden zugestutzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabo
|
ich werde zustutzen |
| 2. Person Singular |
praeformabis
|
du wirst zustutzen |
| 3. Person Singular |
praeformabit
|
er/sie/es wird zustutzen |
| 1. Person Plural |
praeformabimus
|
wir werden zustutzen |
| 2. Person Plural |
praeformabitis
|
ihr werdet zustutzen |
| 3. Person Plural |
praeformabunt
|
sie werden zustutzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformabor
|
ich werde zugestutzt werden |
| 2. Person Singular |
praeformaberis praeformabere
|
du wirst zugestutzt werden |
| 3. Person Singular |
praeformabitur
|
er/sie/es wird zugestutzt werden |
| 1. Person Plural |
praeformabimur
|
wir werden zugestutzt werden |
| 2. Person Plural |
praeformabimini
|
ihr werdet zugestutzt werden |
| 3. Person Plural |
praeformabuntur
|
sie werden zugestutzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavi
|
ich habe zugestutzt |
| 2. Person Singular |
praeformavisti
|
du hast zugestutzt |
| 3. Person Singular |
praeformavit
|
er/sie/es hat zugestutzt |
| 1. Person Plural |
praeformavimus
|
wir haben zugestutzt |
| 2. Person Plural |
praeformavistis
|
ihr habt zugestutzt |
| 3. Person Plural |
praeformaverunt praeformavere
|
sie haben zugestutzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sum
|
ich bin zugestutzt worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus es
|
du bist zugestutzt worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus est
|
er/sie/es ist zugestutzt worden |
| 1. Person Plural |
praeformati sumus
|
wir sind zugestutzt worden |
| 2. Person Plural |
praeformati estis
|
ihr seid zugestutzt worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sunt
|
sie sind zugestutzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaverim
|
ich habe zugestutzt |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du habest zugestutzt |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es habe zugestutzt |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir haben zugestutzt |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr habet zugestutzt |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie haben zugestutzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus sim
|
ich sei zugestutzt worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus sis
|
du seiest zugestutzt worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus sit
|
er/sie/es sei zugestutzt worden |
| 1. Person Plural |
praeformati simus
|
wir seien zugestutzt worden |
| 2. Person Plural |
praeformati sitis
|
ihr seiet zugestutzt worden |
| 3. Person Plural |
praeformati sint
|
sie seien zugestutzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformaveram
|
ich hatte zugestutzt |
| 2. Person Singular |
praeformaveras
|
du hattest zugestutzt |
| 3. Person Singular |
praeformaverat
|
er/sie/es hatte zugestutzt |
| 1. Person Plural |
praeformaveramus
|
wir hatten zugestutzt |
| 2. Person Plural |
praeformaveratis
|
ihr hattet zugestutzt |
| 3. Person Plural |
praeformaverant
|
sie hatten zugestutzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus eram
|
ich war zugestutzt worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus eras
|
du warst zugestutzt worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus erat
|
er/sie/es war zugestutzt worden |
| 1. Person Plural |
praeformati eramus
|
wir waren zugestutzt worden |
| 2. Person Plural |
praeformati eratis
|
ihr wart zugestutzt worden |
| 3. Person Plural |
praeformati erant
|
sie waren zugestutzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavissem
|
ich hätte zugestutzt |
| 2. Person Singular |
praeformavisses
|
du hättest zugestutzt |
| 3. Person Singular |
praeformavisset
|
er/sie/es hätte zugestutzt |
| 1. Person Plural |
praeformavissemus
|
wir hätten zugestutzt |
| 2. Person Plural |
praeformavissetis
|
ihr hättet zugestutzt |
| 3. Person Plural |
praeformavissent
|
sie hätten zugestutzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus essem
|
ich wäre zugestutzt worden |
| 2. Person Singular |
praeformatus esses
|
du wärest zugestutzt worden |
| 3. Person Singular |
praeformatus esset
|
er/sie/es wäre zugestutzt worden |
| 1. Person Plural |
praeformati essemus
|
wir wären zugestutzt worden |
| 2. Person Plural |
praeformati essetis
|
ihr wäret zugestutzt worden |
| 3. Person Plural |
praeformati essent
|
sie wären zugestutzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformavero
|
ich werde zugestutzt haben |
| 2. Person Singular |
praeformaveris
|
du wirst zugestutzt haben |
| 3. Person Singular |
praeformaverit
|
er/sie/es wird zugestutzt haben |
| 1. Person Plural |
praeformaverimus
|
wir werden zugestutzt haben |
| 2. Person Plural |
praeformaveritis
|
ihr werdet zugestutzt haben |
| 3. Person Plural |
praeformaverint
|
sie werden zugestutzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeformatus ero
|
ich werde zugestutzt worden sein |
| 2. Person Singular |
praeformatus eris
|
du wirst zugestutzt worden sein |
| 3. Person Singular |
praeformatus erit
|
er/sie/es wird zugestutzt worden sein |
| 1. Person Plural |
praeformati erimus
|
wir werden zugestutzt worden sein |
| 2. Person Plural |
praeformati eritis
|
ihr werdet zugestutzt worden sein |
| 3. Person Plural |
praeformati erunt
|
sie werden zugestutzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformare
|
zustutzen |
| Vorzeitigkeit |
praeformavisse
|
zugestutzt haben |
| Nachzeitigkeit |
praeformaturum esse
|
zustutzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeformari praeformarier
|
zugestutzt werden |
| Vorzeitigkeit |
praeformatum esse
|
zugestutzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praeformatum iri
|
künftig zugestutzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeforma
|
stutze zu; stutz zu! |
| 2. Person Plural |
praeformate
|
stutzt zu! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeformato
|
| 3. Person Singular |
praeformato
|
| 2. Person Plural |
praeformatote
|
| 3. Person Plural |
praeformanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeformare
|
das Zustutzen |
| Genitiv |
praeformandi
|
des Zustutzens |
| Dativ |
praeformando
|
dem Zustutzen |
| Akkusativ |
praeformandum
|
das Zustutzen |
| Ablativ |
praeformando
|
durch das Zustutzen |
| Vokativ |
praeformande
|
Zustutzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformandus
|
praeformanda
|
praeformandum
|
| Genitiv |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformandi
|
| Dativ |
praeformando
|
praeformandae
|
praeformando
|
| Akkusativ |
praeformandum
|
praeformandam
|
praeformandum
|
| Ablativ |
praeformando
|
praeformanda
|
praeformando
|
| Vokativ |
praeformande
|
praeformanda
|
praeformandum
|
Plural
| Nominativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
| Genitiv |
praeformandorum
|
praeformandarum
|
praeformandorum
|
| Dativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Akkusativ |
praeformandos
|
praeformandas
|
praeformanda
|
| Ablativ |
praeformandis
|
praeformandis
|
praeformandis
|
| Vokativ |
praeformandi
|
praeformandae
|
praeformanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
| Genitiv |
praeformantis
|
praeformantis
|
praeformantis
|
| Dativ |
praeformanti
|
praeformanti
|
praeformanti
|
| Akkusativ |
praeformantem
|
praeformantem
|
praeformans
|
| Ablativ |
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
praeformanti praeformante
|
| Vokativ |
praeformans
|
praeformans
|
praeformans
|
Plural
| Nominativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Genitiv |
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
praeformantium praeformantum
|
| Dativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Akkusativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
| Ablativ |
praeformantibus
|
praeformantibus
|
praeformantibus
|
| Vokativ |
praeformantes
|
praeformantes
|
praeformantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformatus
|
praeformata
|
praeformatum
|
| Genitiv |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformati
|
| Dativ |
praeformato
|
praeformatae
|
praeformato
|
| Akkusativ |
praeformatum
|
praeformatam
|
praeformatum
|
| Ablativ |
praeformato
|
praeformata
|
praeformato
|
| Vokativ |
praeformate
|
praeformata
|
praeformatum
|
Plural
| Nominativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
| Genitiv |
praeformatorum
|
praeformatarum
|
praeformatorum
|
| Dativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Akkusativ |
praeformatos
|
praeformatas
|
praeformata
|
| Ablativ |
praeformatis
|
praeformatis
|
praeformatis
|
| Vokativ |
praeformati
|
praeformatae
|
praeformata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeformaturus
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
| Genitiv |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformaturi
|
| Dativ |
praeformaturo
|
praeformaturae
|
praeformaturo
|
| Akkusativ |
praeformaturum
|
praeformaturam
|
praeformaturum
|
| Ablativ |
praeformaturo
|
praeformatura
|
praeformaturo
|
| Vokativ |
praeformature
|
praeformatura
|
praeformaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
| Genitiv |
praeformaturorum
|
praeformaturarum
|
praeformaturorum
|
| Dativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Akkusativ |
praeformaturos
|
praeformaturas
|
praeformatura
|
| Ablativ |
praeformaturis
|
praeformaturis
|
praeformaturis
|
| Vokativ |
praeformaturi
|
praeformaturae
|
praeformatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeformatum
|
praeformatu
|