Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefrico
|
ich frottiere |
| 2. Person Singular |
praefricas
|
du frottierst |
| 3. Person Singular |
praefricat
|
er/sie/es frottiert |
| 1. Person Plural |
praefricamus
|
wir frottieren |
| 2. Person Plural |
praefricatis
|
ihr frottiert |
| 3. Person Plural |
praefricant
|
sie frottieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricor
|
ich werde frottiert |
| 2. Person Singular |
praefricaris praefricare
|
du wirst frottiert |
| 3. Person Singular |
praefricatur
|
er/sie/es wird frottiert |
| 1. Person Plural |
praefricamur
|
wir werden frottiert |
| 2. Person Plural |
praefricamini
|
ihr werdet frottiert |
| 3. Person Plural |
praefricantur
|
sie werden frottiert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricem
|
ich frottiere |
| 2. Person Singular |
praefrices
|
du frottierest |
| 3. Person Singular |
praefricet
|
er/sie/es frottiere |
| 1. Person Plural |
praefricemus
|
wir frottieren |
| 2. Person Plural |
praefricetis
|
ihr frottieret |
| 3. Person Plural |
praefricent
|
sie frottieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricer
|
ich werde frottiert |
| 2. Person Singular |
praefriceris praefricere
|
du werdest frottiert |
| 3. Person Singular |
praefricetur
|
er/sie/es werde frottiert |
| 1. Person Plural |
praefricemur
|
wir werden frottiert |
| 2. Person Plural |
praefricemini
|
ihr werdet frottiert |
| 3. Person Plural |
praefricentur
|
sie werden frottiert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricabam
|
ich frottierte |
| 2. Person Singular |
praefricabas
|
du frottiertest |
| 3. Person Singular |
praefricabat
|
er/sie/es frottierte |
| 1. Person Plural |
praefricabamus
|
wir frottierten |
| 2. Person Plural |
praefricabatis
|
ihr frottiertet |
| 3. Person Plural |
praefricabant
|
sie frottierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricabar
|
ich wurde frottiert |
| 2. Person Singular |
praefricabaris praefricabare
|
du wurdest frottiert |
| 3. Person Singular |
praefricabatur
|
er/sie/es wurde frottiert |
| 1. Person Plural |
praefricabamur
|
wir wurden frottiert |
| 2. Person Plural |
praefricabamini
|
ihr wurdet frottiert |
| 3. Person Plural |
praefricabantur
|
sie wurden frottiert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricarem
|
ich frottierte |
| 2. Person Singular |
praefricares
|
du frottiertest |
| 3. Person Singular |
praefricaret
|
er/sie/es frottierte |
| 1. Person Plural |
praefricaremus
|
wir frottierten |
| 2. Person Plural |
praefricaretis
|
ihr frottiertet |
| 3. Person Plural |
praefricarent
|
sie frottierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricarer
|
ich würde frottiert |
| 2. Person Singular |
praefricareris praefricarere
|
du würdest frottiert |
| 3. Person Singular |
praefricaretur
|
er/sie/es würde frottiert |
| 1. Person Plural |
praefricaremur
|
wir würden frottiert |
| 2. Person Plural |
praefricaremini
|
ihr würdet frottiert |
| 3. Person Plural |
praefricarentur
|
sie würden frottiert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricabo
|
ich werde frottieren |
| 2. Person Singular |
praefricabis
|
du wirst frottieren |
| 3. Person Singular |
praefricabit
|
er/sie/es wird frottieren |
| 1. Person Plural |
praefricabimus
|
wir werden frottieren |
| 2. Person Plural |
praefricabitis
|
ihr werdet frottieren |
| 3. Person Plural |
praefricabunt
|
sie werden frottieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricabor
|
ich werde frottiert werden |
| 2. Person Singular |
praefricaberis praefricabere
|
du wirst frottiert werden |
| 3. Person Singular |
praefricabitur
|
er/sie/es wird frottiert werden |
| 1. Person Plural |
praefricabimur
|
wir werden frottiert werden |
| 2. Person Plural |
praefricabimini
|
ihr werdet frottiert werden |
| 3. Person Plural |
praefricabuntur
|
sie werden frottiert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricavi
|
ich habe frottiert |
| 2. Person Singular |
praefricavisti
|
du hast frottiert |
| 3. Person Singular |
praefricavit
|
er/sie/es hat frottiert |
| 1. Person Plural |
praefricavimus
|
wir haben frottiert |
| 2. Person Plural |
praefricavistis
|
ihr habt frottiert |
| 3. Person Plural |
praefricaverunt praefricavere
|
sie haben frottiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus sum
|
ich bin frottiert worden |
| 2. Person Singular |
praefricatus es
|
du bist frottiert worden |
| 3. Person Singular |
praefricatus est
|
er/sie/es ist frottiert worden |
| 1. Person Plural |
praefricati sumus
|
wir sind frottiert worden |
| 2. Person Plural |
praefricati estis
|
ihr seid frottiert worden |
| 3. Person Plural |
praefricati sunt
|
sie sind frottiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricaverim
|
ich habe frottiert |
| 2. Person Singular |
praefricaveris
|
du habest frottiert |
| 3. Person Singular |
praefricaverit
|
er/sie/es habe frottiert |
| 1. Person Plural |
praefricaverimus
|
wir haben frottiert |
| 2. Person Plural |
praefricaveritis
|
ihr habet frottiert |
| 3. Person Plural |
praefricaverint
|
sie haben frottiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus sim
|
ich sei frottiert worden |
| 2. Person Singular |
praefricatus sis
|
du seiest frottiert worden |
| 3. Person Singular |
praefricatus sit
|
er/sie/es sei frottiert worden |
| 1. Person Plural |
praefricati simus
|
wir seien frottiert worden |
| 2. Person Plural |
praefricati sitis
|
ihr seiet frottiert worden |
| 3. Person Plural |
praefricati sint
|
sie seien frottiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricaveram
|
ich hatte frottiert |
| 2. Person Singular |
praefricaveras
|
du hattest frottiert |
| 3. Person Singular |
praefricaverat
|
er/sie/es hatte frottiert |
| 1. Person Plural |
praefricaveramus
|
wir hatten frottiert |
| 2. Person Plural |
praefricaveratis
|
ihr hattet frottiert |
| 3. Person Plural |
praefricaverant
|
sie hatten frottiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus eram
|
ich war frottiert worden |
| 2. Person Singular |
praefricatus eras
|
du warst frottiert worden |
| 3. Person Singular |
praefricatus erat
|
er/sie/es war frottiert worden |
| 1. Person Plural |
praefricati eramus
|
wir waren frottiert worden |
| 2. Person Plural |
praefricati eratis
|
ihr wart frottiert worden |
| 3. Person Plural |
praefricati erant
|
sie waren frottiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricavissem
|
ich hätte frottiert |
| 2. Person Singular |
praefricavisses
|
du hättest frottiert |
| 3. Person Singular |
praefricavisset
|
er/sie/es hätte frottiert |
| 1. Person Plural |
praefricavissemus
|
wir hätten frottiert |
| 2. Person Plural |
praefricavissetis
|
ihr hättet frottiert |
| 3. Person Plural |
praefricavissent
|
sie hätten frottiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus essem
|
ich wäre frottiert worden |
| 2. Person Singular |
praefricatus esses
|
du wärest frottiert worden |
| 3. Person Singular |
praefricatus esset
|
er/sie/es wäre frottiert worden |
| 1. Person Plural |
praefricati essemus
|
wir wären frottiert worden |
| 2. Person Plural |
praefricati essetis
|
ihr wäret frottiert worden |
| 3. Person Plural |
praefricati essent
|
sie wären frottiert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricavero
|
ich werde frottiert haben |
| 2. Person Singular |
praefricaveris
|
du wirst frottiert haben |
| 3. Person Singular |
praefricaverit
|
er/sie/es wird frottiert haben |
| 1. Person Plural |
praefricaverimus
|
wir werden frottiert haben |
| 2. Person Plural |
praefricaveritis
|
ihr werdet frottiert haben |
| 3. Person Plural |
praefricaverint
|
sie werden frottiert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus ero
|
ich werde frottiert worden sein |
| 2. Person Singular |
praefricatus eris
|
du wirst frottiert worden sein |
| 3. Person Singular |
praefricatus erit
|
er/sie/es wird frottiert worden sein |
| 1. Person Plural |
praefricati erimus
|
wir werden frottiert worden sein |
| 2. Person Plural |
praefricati eritis
|
ihr werdet frottiert worden sein |
| 3. Person Plural |
praefricati erunt
|
sie werden frottiert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefricare
|
frottieren |
| Vorzeitigkeit |
praefricavisse
|
frottiert haben |
| Nachzeitigkeit |
praefricaturum esse
|
frottieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefricari praefricarier
|
frottiert werden |
| Vorzeitigkeit |
praefricatum esse
|
frottiert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praefricatum iri
|
künftig frottiert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praefrica
|
frottiere; frottier! |
| 2. Person Plural |
praefricate
|
frottiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praefricato
|
| 3. Person Singular |
praefricato
|
| 2. Person Plural |
praefricatote
|
| 3. Person Plural |
praefricanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praefricare
|
das Frottieren |
| Genitiv |
praefricandi
|
des Frottierens |
| Dativ |
praefricando
|
dem Frottieren |
| Akkusativ |
praefricandum
|
das Frottieren |
| Ablativ |
praefricando
|
durch das Frottieren |
| Vokativ |
praefricande
|
Frottieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefricandus
|
praefricanda
|
praefricandum
|
| Genitiv |
praefricandi
|
praefricandae
|
praefricandi
|
| Dativ |
praefricando
|
praefricandae
|
praefricando
|
| Akkusativ |
praefricandum
|
praefricandam
|
praefricandum
|
| Ablativ |
praefricando
|
praefricanda
|
praefricando
|
| Vokativ |
praefricande
|
praefricanda
|
praefricandum
|
Plural
| Nominativ |
praefricandi
|
praefricandae
|
praefricanda
|
| Genitiv |
praefricandorum
|
praefricandarum
|
praefricandorum
|
| Dativ |
praefricandis
|
praefricandis
|
praefricandis
|
| Akkusativ |
praefricandos
|
praefricandas
|
praefricanda
|
| Ablativ |
praefricandis
|
praefricandis
|
praefricandis
|
| Vokativ |
praefricandi
|
praefricandae
|
praefricanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefricans
|
praefricans
|
praefricans
|
| Genitiv |
praefricantis
|
praefricantis
|
praefricantis
|
| Dativ |
praefricanti
|
praefricanti
|
praefricanti
|
| Akkusativ |
praefricantem
|
praefricantem
|
praefricans
|
| Ablativ |
praefricanti praefricante
|
praefricanti praefricante
|
praefricanti praefricante
|
| Vokativ |
praefricans
|
praefricans
|
praefricans
|
Plural
| Nominativ |
praefricantes
|
praefricantes
|
praefricantia
|
| Genitiv |
praefricantium praefricantum
|
praefricantium praefricantum
|
praefricantium praefricantum
|
| Dativ |
praefricantibus
|
praefricantibus
|
praefricantibus
|
| Akkusativ |
praefricantes
|
praefricantes
|
praefricantia
|
| Ablativ |
praefricantibus
|
praefricantibus
|
praefricantibus
|
| Vokativ |
praefricantes
|
praefricantes
|
praefricantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefricatus
|
praefricata
|
praefricatum
|
| Genitiv |
praefricati
|
praefricatae
|
praefricati
|
| Dativ |
praefricato
|
praefricatae
|
praefricato
|
| Akkusativ |
praefricatum
|
praefricatam
|
praefricatum
|
| Ablativ |
praefricato
|
praefricata
|
praefricato
|
| Vokativ |
praefricate
|
praefricata
|
praefricatum
|
Plural
| Nominativ |
praefricati
|
praefricatae
|
praefricata
|
| Genitiv |
praefricatorum
|
praefricatarum
|
praefricatorum
|
| Dativ |
praefricatis
|
praefricatis
|
praefricatis
|
| Akkusativ |
praefricatos
|
praefricatas
|
praefricata
|
| Ablativ |
praefricatis
|
praefricatis
|
praefricatis
|
| Vokativ |
praefricati
|
praefricatae
|
praefricata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefricaturus
|
praefricatura
|
praefricaturum
|
| Genitiv |
praefricaturi
|
praefricaturae
|
praefricaturi
|
| Dativ |
praefricaturo
|
praefricaturae
|
praefricaturo
|
| Akkusativ |
praefricaturum
|
praefricaturam
|
praefricaturum
|
| Ablativ |
praefricaturo
|
praefricatura
|
praefricaturo
|
| Vokativ |
praefricature
|
praefricatura
|
praefricaturum
|
Plural
| Nominativ |
praefricaturi
|
praefricaturae
|
praefricatura
|
| Genitiv |
praefricaturorum
|
praefricaturarum
|
praefricaturorum
|
| Dativ |
praefricaturis
|
praefricaturis
|
praefricaturis
|
| Akkusativ |
praefricaturos
|
praefricaturas
|
praefricatura
|
| Ablativ |
praefricaturis
|
praefricaturis
|
praefricaturis
|
| Vokativ |
praefricaturi
|
praefricaturae
|
praefricatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praefricatum
|
praefricatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefrico
|
|
| 2. Person Singular |
praefricas
|
|
| 3. Person Singular |
praefricat
|
|
| 1. Person Plural |
praefricamus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricatis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricor
|
|
| 2. Person Singular |
praefricaris praefricare
|
|
| 3. Person Singular |
praefricatur
|
|
| 1. Person Plural |
praefricamur
|
|
| 2. Person Plural |
praefricamini
|
|
| 3. Person Plural |
praefricantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricem
|
|
| 2. Person Singular |
praefrices
|
|
| 3. Person Singular |
praefricet
|
|
| 1. Person Plural |
praefricemus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricetis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricer
|
|
| 2. Person Singular |
praefriceris praefricere
|
|
| 3. Person Singular |
praefricetur
|
|
| 1. Person Plural |
praefricemur
|
|
| 2. Person Plural |
praefricemini
|
|
| 3. Person Plural |
praefricentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricabam
|
|
| 2. Person Singular |
praefricabas
|
|
| 3. Person Singular |
praefricabat
|
|
| 1. Person Plural |
praefricabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricabar
|
|
| 2. Person Singular |
praefricabaris praefricabare
|
|
| 3. Person Singular |
praefricabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praefricabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praefricabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praefricabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricarem
|
|
| 2. Person Singular |
praefricares
|
|
| 3. Person Singular |
praefricaret
|
|
| 1. Person Plural |
praefricaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricarer
|
|
| 2. Person Singular |
praefricareris praefricarere
|
|
| 3. Person Singular |
praefricaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praefricaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praefricaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praefricarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricabo
|
|
| 2. Person Singular |
praefricabis
|
|
| 3. Person Singular |
praefricabit
|
|
| 1. Person Plural |
praefricabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricabor
|
|
| 2. Person Singular |
praefricaberis praefricabere
|
|
| 3. Person Singular |
praefricabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praefricabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praefricabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praefricabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricavi
|
|
| 2. Person Singular |
praefricavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praefricavit
|
|
| 1. Person Plural |
praefricavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricaverunt praefricavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praefricatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praefricatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praefricati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praefricaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praefricaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praefricaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praefricatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praefricatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praefricati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praefricaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praefricaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praefricaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praefricatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praefricatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praefricati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praefricavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praefricavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praefricavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praefricatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praefricatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praefricati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricavero
|
|
| 2. Person Singular |
praefricaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praefricaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praefricaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praefricatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praefricatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praefricatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praefricati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praefricati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praefricati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefricare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praefricavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praefricaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praefricari praefricarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praefricatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praefricatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praefrica
|
! |
| 2. Person Plural |
praefricate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praefricato
|
| 3. Person Singular |
praefricato
|
| 2. Person Plural |
praefricatote
|
| 3. Person Plural |
praefricanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praefricare
|
|
| Genitiv |
praefricandi
|
|
| Dativ |
praefricando
|
|
| Akkusativ |
praefricandum
|
|
| Ablativ |
praefricando
|
|
| Vokativ |
praefricande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefricandus
|
praefricanda
|
praefricandum
|
| Genitiv |
praefricandi
|
praefricandae
|
praefricandi
|
| Dativ |
praefricando
|
praefricandae
|
praefricando
|
| Akkusativ |
praefricandum
|
praefricandam
|
praefricandum
|
| Ablativ |
praefricando
|
praefricanda
|
praefricando
|
| Vokativ |
praefricande
|
praefricanda
|
praefricandum
|
Plural
| Nominativ |
praefricandi
|
praefricandae
|
praefricanda
|
| Genitiv |
praefricandorum
|
praefricandarum
|
praefricandorum
|
| Dativ |
praefricandis
|
praefricandis
|
praefricandis
|
| Akkusativ |
praefricandos
|
praefricandas
|
praefricanda
|
| Ablativ |
praefricandis
|
praefricandis
|
praefricandis
|
| Vokativ |
praefricandi
|
praefricandae
|
praefricanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefricans
|
praefricans
|
praefricans
|
| Genitiv |
praefricantis
|
praefricantis
|
praefricantis
|
| Dativ |
praefricanti
|
praefricanti
|
praefricanti
|
| Akkusativ |
praefricantem
|
praefricantem
|
praefricans
|
| Ablativ |
praefricanti praefricante
|
praefricanti praefricante
|
praefricanti praefricante
|
| Vokativ |
praefricans
|
praefricans
|
praefricans
|
Plural
| Nominativ |
praefricantes
|
praefricantes
|
praefricantia
|
| Genitiv |
praefricantium praefricantum
|
praefricantium praefricantum
|
praefricantium praefricantum
|
| Dativ |
praefricantibus
|
praefricantibus
|
praefricantibus
|
| Akkusativ |
praefricantes
|
praefricantes
|
praefricantia
|
| Ablativ |
praefricantibus
|
praefricantibus
|
praefricantibus
|
| Vokativ |
praefricantes
|
praefricantes
|
praefricantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefricatus
|
praefricata
|
praefricatum
|
| Genitiv |
praefricati
|
praefricatae
|
praefricati
|
| Dativ |
praefricato
|
praefricatae
|
praefricato
|
| Akkusativ |
praefricatum
|
praefricatam
|
praefricatum
|
| Ablativ |
praefricato
|
praefricata
|
praefricato
|
| Vokativ |
praefricate
|
praefricata
|
praefricatum
|
Plural
| Nominativ |
praefricati
|
praefricatae
|
praefricata
|
| Genitiv |
praefricatorum
|
praefricatarum
|
praefricatorum
|
| Dativ |
praefricatis
|
praefricatis
|
praefricatis
|
| Akkusativ |
praefricatos
|
praefricatas
|
praefricata
|
| Ablativ |
praefricatis
|
praefricatis
|
praefricatis
|
| Vokativ |
praefricati
|
praefricatae
|
praefricata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praefricaturus
|
praefricatura
|
praefricaturum
|
| Genitiv |
praefricaturi
|
praefricaturae
|
praefricaturi
|
| Dativ |
praefricaturo
|
praefricaturae
|
praefricaturo
|
| Akkusativ |
praefricaturum
|
praefricaturam
|
praefricaturum
|
| Ablativ |
praefricaturo
|
praefricatura
|
praefricaturo
|
| Vokativ |
praefricature
|
praefricatura
|
praefricaturum
|
Plural
| Nominativ |
praefricaturi
|
praefricaturae
|
praefricatura
|
| Genitiv |
praefricaturorum
|
praefricaturarum
|
praefricaturorum
|
| Dativ |
praefricaturis
|
praefricaturis
|
praefricaturis
|
| Akkusativ |
praefricaturos
|
praefricaturas
|
praefricatura
|
| Ablativ |
praefricaturis
|
praefricaturis
|
praefricaturis
|
| Vokativ |
praefricaturi
|
praefricaturae
|
praefricatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praefricatum
|
praefricatu
|