Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praefulcire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | abstützen als Stütze verwenden stützen unterbauen untersetzen unterstützen |
| praefulcire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst abgestützt du wirst gestützt du wirst unterbaut du wirst untersetzt du wirst unterstützt |
| praefulcire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | stütze ab; stütz ab stütze; stütz stütze dich; stütz dich unterbaue; unterbau untersetze; untersetz unterstütze; unterstütz |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcio |
ich stütze ab |
| 2. Person Singular | praefulcis |
du stützt ab |
| 3. Person Singular | praefulcit |
er/sie/es stützt ab |
| 1. Person Plural | praefulcimus |
wir stützen ab |
| 2. Person Plural | praefulcitis |
ihr stützt ab |
| 3. Person Plural | praefulciunt |
sie stützen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcior |
ich werde abgestützt |
| 2. Person Singular | praefulciris praefulcire |
du wirst abgestützt |
| 3. Person Singular | praefulcitur |
er/sie/es wird abgestützt |
| 1. Person Plural | praefulcimur |
wir werden abgestützt |
| 2. Person Plural | praefulcimini |
ihr werdet abgestützt |
| 3. Person Plural | praefulciuntur |
sie werden abgestützt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam |
ich stütze ab |
| 2. Person Singular | praefulcias |
du stützest ab |
| 3. Person Singular | praefulciat |
er/sie/es stütze ab |
| 1. Person Plural | praefulciamus |
wir stützen ab |
| 2. Person Plural | praefulciatis |
ihr stützet ab |
| 3. Person Plural | praefulciant |
sie stützen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar |
ich werde abgestützt |
| 2. Person Singular | praefulciaris praefulciare |
du werdest abgestützt |
| 3. Person Singular | praefulciatur |
er/sie/es werde abgestützt |
| 1. Person Plural | praefulciamur |
wir werden abgestützt |
| 2. Person Plural | praefulciamini |
ihr werdet abgestützt |
| 3. Person Plural | praefulciantur |
sie werden abgestützt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebam praefulcbam |
ich stützte ab |
| 2. Person Singular | praefulciebas praefulcbas |
du stütztest ab |
| 3. Person Singular | praefulciebat praefulcbat |
er/sie/es stützte ab |
| 1. Person Plural | praefulciebamus praefulcbamus |
wir stützten ab |
| 2. Person Plural | praefulciebatis praefulcbatis |
ihr stütztet ab |
| 3. Person Plural | praefulciebant praefulcbant |
sie stützten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebar |
ich wurde abgestützt |
| 2. Person Singular | praefulciebaris praefulciebare |
du wurdest abgestützt |
| 3. Person Singular | praefulciebatur |
er/sie/es wurde abgestützt |
| 1. Person Plural | praefulciebamur |
wir wurden abgestützt |
| 2. Person Plural | praefulciebamini |
ihr wurdet abgestützt |
| 3. Person Plural | praefulciebantur |
sie wurden abgestützt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirem |
ich stützte ab |
| 2. Person Singular | praefulcires |
du stütztest ab |
| 3. Person Singular | praefulciret |
er/sie/es stützte ab |
| 1. Person Plural | praefulciremus |
wir stützten ab |
| 2. Person Plural | praefulciretis |
ihr stütztet ab |
| 3. Person Plural | praefulcirent |
sie stützten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirer |
ich würde abgestützt |
| 2. Person Singular | praefulcireris praefulcirere |
du würdest abgestützt |
| 3. Person Singular | praefulciretur |
er/sie/es würde abgestützt |
| 1. Person Plural | praefulciremur |
wir würden abgestützt |
| 2. Person Plural | praefulciremini |
ihr würdet abgestützt |
| 3. Person Plural | praefulcirentur |
sie würden abgestützt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam praefulcibo |
ich werde abstützen |
| 2. Person Singular | praefulcies praefulcibis |
du wirst abstützen |
| 3. Person Singular | praefulciet praefulcibit |
er/sie/es wird abstützen |
| 1. Person Plural | praefulciemus praefulcibimus |
wir werden abstützen |
| 2. Person Plural | praefulcietis praefulcibitis |
ihr werdet abstützen |
| 3. Person Plural | praefulcient praefulcibunt |
sie werden abstützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar praefulcibor |
ich werde abgestützt werden |
| 2. Person Singular | praefulcieris praefulciere praefulciberis |
du wirst abgestützt werden |
| 3. Person Singular | praefulcietur praefulciberit |
er/sie/es wird abgestützt werden |
| 1. Person Plural | praefulciemur praefulcibimur |
wir werden abgestützt werden |
| 2. Person Plural | praefulciemini praefulcibimini |
ihr werdet abgestützt werden |
| 3. Person Plural | praefulcientur praefulcibuntur |
sie werden abgestützt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsi |
ich habe abgestützt |
| 2. Person Singular | praefulsisti |
du hast abgestützt |
| 3. Person Singular | praefulsit |
er/sie/es hat abgestützt |
| 1. Person Plural | praefulsimus |
wir haben abgestützt |
| 2. Person Plural | praefulsistis |
ihr habt abgestützt |
| 3. Person Plural | praefulserunt praefulsere |
sie haben abgestützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sum |
ich bin abgestützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus es |
du bist abgestützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus est |
er/sie/es ist abgestützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti sumus |
wir sind abgestützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti estis |
ihr seid abgestützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti sunt |
sie sind abgestützt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulserim |
ich habe abgestützt |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du habest abgestützt |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es habe abgestützt |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir haben abgestützt |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr habet abgestützt |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie haben abgestützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sim |
ich sei abgestützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus sis |
du seiest abgestützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus sit |
er/sie/es sei abgestützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti simus |
wir seien abgestützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti sitis |
ihr seiet abgestützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti sint |
sie seien abgestützt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulseram |
ich hatte abgestützt |
| 2. Person Singular | praefulseras |
du hattest abgestützt |
| 3. Person Singular | praefulserat |
er/sie/es hatte abgestützt |
| 1. Person Plural | praefulseramus |
wir hatten abgestützt |
| 2. Person Plural | praefulseratis |
ihr hattet abgestützt |
| 3. Person Plural | praefulserant |
sie hatten abgestützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus eram |
ich war abgestützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus eras |
du warst abgestützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus erat |
er/sie/es war abgestützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti eramus |
wir waren abgestützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti eratis |
ihr wart abgestützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti erant |
sie waren abgestützt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsissem |
ich hätte abgestützt |
| 2. Person Singular | praefulsisses |
du hättest abgestützt |
| 3. Person Singular | praefulsisset |
er/sie/es hätte abgestützt |
| 1. Person Plural | praefulsissemus |
wir hätten abgestützt |
| 2. Person Plural | praefulsissetis |
ihr hättet abgestützt |
| 3. Person Plural | praefulsissent |
sie hätten abgestützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus essem |
ich wäre abgestützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus esses |
du wärest abgestützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus esset |
er/sie/es wäre abgestützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti essemus |
wir wären abgestützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti essetis |
ihr wäret abgestützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti essent |
sie wären abgestützt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsero |
ich werde abgestützt haben |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du wirst abgestützt haben |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es wird abgestützt haben |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir werden abgestützt haben |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr werdet abgestützt haben |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie werden abgestützt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus ero |
ich werde abgestützt worden sein |
| 2. Person Singular | praefultus eris |
du wirst abgestützt worden sein |
| 3. Person Singular | praefultus erit |
er/sie/es wird abgestützt worden sein |
| 1. Person Plural | praefulti erimus |
wir werden abgestützt worden sein |
| 2. Person Plural | praefulti eritis |
ihr werdet abgestützt worden sein |
| 3. Person Plural | praefulti erunt |
sie werden abgestützt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulcire |
abstützen |
| Vorzeitigkeit | praefulsisse |
abgestützt haben |
| Nachzeitigkeit | praefulturum esse |
abstützen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulciri praefulcirier |
abgestützt werden |
| Vorzeitigkeit | praefultum esse |
abgestützt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praefultum iri |
künftig abgestützt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefulci |
stütze ab; stütz ab! |
| 2. Person Plural | praefulcite |
stützt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praefulcito |
| 3. Person Singular | praefulcito |
| 2. Person Plural | praefulcitote |
| 3. Person Plural | praefulciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praefulcire |
das Abstützen |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
des Abstützens |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
dem Abstützen |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
das Abstützen |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
durch das Abstützen |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
Abstützen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciendus praefulciundus |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendi praefulciundi |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendo praefulciundo |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
praefulciendam praefulciundam |
praefulciendum praefulciundum |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendo praefulciundo |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
Plural
| Nominativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
| Genitiv | praefulciendorum praefulciundorum |
praefulciendarum praefulciundarum |
praefulciendorum praefulciundorum |
| Dativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Akkusativ | praefulciendos praefulciundos |
praefulciendas praefulciundas |
praefulcienda praefulciunda |
| Ablativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Vokativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
| Genitiv | praefulcientis |
praefulcientis |
praefulcientis |
| Dativ | praefulcienti |
praefulcienti |
praefulcienti |
| Akkusativ | praefulcientem |
praefulcientem |
praefulciens |
| Ablativ | praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
| Vokativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
Plural
| Nominativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Genitiv | praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
| Dativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Akkusativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Ablativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Vokativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefultus |
praefulta |
praefultum |
| Genitiv | praefulti |
praefultae |
praefulti |
| Dativ | praefulto |
praefultae |
praefulto |
| Akkusativ | praefultum |
praefultam |
praefultum |
| Ablativ | praefulto |
praefulta |
praefulto |
| Vokativ | praefulte |
praefulta |
praefultum |
Plural
| Nominativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
| Genitiv | praefultorum |
praefultarum |
praefultorum |
| Dativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Akkusativ | praefultos |
praefultas |
praefulta |
| Ablativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Vokativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulturus |
praefultura |
praefulturum |
| Genitiv | praefulturi |
praefulturae |
praefulturi |
| Dativ | praefulturo |
praefulturae |
praefulturo |
| Akkusativ | praefulturum |
praefulturam |
praefulturum |
| Ablativ | praefulturo |
praefultura |
praefulturo |
| Vokativ | praefulture |
praefultura |
praefulturum |
Plural
| Nominativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
| Genitiv | praefulturorum |
praefulturarum |
praefulturorum |
| Dativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Akkusativ | praefulturos |
praefulturas |
praefultura |
| Ablativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Vokativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praefultum |
praefultu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcio |
|
| 2. Person Singular | praefulcis |
|
| 3. Person Singular | praefulcit |
|
| 1. Person Plural | praefulcimus |
|
| 2. Person Plural | praefulcitis |
|
| 3. Person Plural | praefulciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcior |
|
| 2. Person Singular | praefulciris praefulcire |
|
| 3. Person Singular | praefulcitur |
|
| 1. Person Plural | praefulcimur |
|
| 2. Person Plural | praefulcimini |
|
| 3. Person Plural | praefulciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam |
|
| 2. Person Singular | praefulcias |
|
| 3. Person Singular | praefulciat |
|
| 1. Person Plural | praefulciamus |
|
| 2. Person Plural | praefulciatis |
|
| 3. Person Plural | praefulciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar |
|
| 2. Person Singular | praefulciaris praefulciare |
|
| 3. Person Singular | praefulciatur |
|
| 1. Person Plural | praefulciamur |
|
| 2. Person Plural | praefulciamini |
|
| 3. Person Plural | praefulciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebam praefulcbam |
|
| 2. Person Singular | praefulciebas praefulcbas |
|
| 3. Person Singular | praefulciebat praefulcbat |
|
| 1. Person Plural | praefulciebamus praefulcbamus |
|
| 2. Person Plural | praefulciebatis praefulcbatis |
|
| 3. Person Plural | praefulciebant praefulcbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebar |
|
| 2. Person Singular | praefulciebaris praefulciebare |
|
| 3. Person Singular | praefulciebatur |
|
| 1. Person Plural | praefulciebamur |
|
| 2. Person Plural | praefulciebamini |
|
| 3. Person Plural | praefulciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirem |
|
| 2. Person Singular | praefulcires |
|
| 3. Person Singular | praefulciret |
|
| 1. Person Plural | praefulciremus |
|
| 2. Person Plural | praefulciretis |
|
| 3. Person Plural | praefulcirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirer |
|
| 2. Person Singular | praefulcireris praefulcirere |
|
| 3. Person Singular | praefulciretur |
|
| 1. Person Plural | praefulciremur |
|
| 2. Person Plural | praefulciremini |
|
| 3. Person Plural | praefulcirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam praefulcibo |
|
| 2. Person Singular | praefulcies praefulcibis |
|
| 3. Person Singular | praefulciet praefulcibit |
|
| 1. Person Plural | praefulciemus praefulcibimus |
|
| 2. Person Plural | praefulcietis praefulcibitis |
|
| 3. Person Plural | praefulcient praefulcibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar praefulcibor |
|
| 2. Person Singular | praefulcieris praefulciere praefulciberis |
|
| 3. Person Singular | praefulcietur praefulciberit |
|
| 1. Person Plural | praefulciemur praefulcibimur |
|
| 2. Person Plural | praefulciemini praefulcibimini |
|
| 3. Person Plural | praefulcientur praefulcibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsi |
|
| 2. Person Singular | praefulsisti |
|
| 3. Person Singular | praefulsit |
|
| 1. Person Plural | praefulsimus |
|
| 2. Person Plural | praefulsistis |
|
| 3. Person Plural | praefulserunt praefulsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sum |
|
| 2. Person Singular | praefultus es |
|
| 3. Person Singular | praefultus est |
|
| 1. Person Plural | praefulti sumus |
|
| 2. Person Plural | praefulti estis |
|
| 3. Person Plural | praefulti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulserim |
|
| 2. Person Singular | praefulseris |
|
| 3. Person Singular | praefulserit |
|
| 1. Person Plural | praefulserimus |
|
| 2. Person Plural | praefulseritis |
|
| 3. Person Plural | praefulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sim |
|
| 2. Person Singular | praefultus sis |
|
| 3. Person Singular | praefultus sit |
|
| 1. Person Plural | praefulti simus |
|
| 2. Person Plural | praefulti sitis |
|
| 3. Person Plural | praefulti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulseram |
|
| 2. Person Singular | praefulseras |
|
| 3. Person Singular | praefulserat |
|
| 1. Person Plural | praefulseramus |
|
| 2. Person Plural | praefulseratis |
|
| 3. Person Plural | praefulserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus eram |
|
| 2. Person Singular | praefultus eras |
|
| 3. Person Singular | praefultus erat |
|
| 1. Person Plural | praefulti eramus |
|
| 2. Person Plural | praefulti eratis |
|
| 3. Person Plural | praefulti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsissem |
|
| 2. Person Singular | praefulsisses |
|
| 3. Person Singular | praefulsisset |
|
| 1. Person Plural | praefulsissemus |
|
| 2. Person Plural | praefulsissetis |
|
| 3. Person Plural | praefulsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus essem |
|
| 2. Person Singular | praefultus esses |
|
| 3. Person Singular | praefultus esset |
|
| 1. Person Plural | praefulti essemus |
|
| 2. Person Plural | praefulti essetis |
|
| 3. Person Plural | praefulti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsero |
|
| 2. Person Singular | praefulseris |
|
| 3. Person Singular | praefulserit |
|
| 1. Person Plural | praefulserimus |
|
| 2. Person Plural | praefulseritis |
|
| 3. Person Plural | praefulserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus ero |
|
| 2. Person Singular | praefultus eris |
|
| 3. Person Singular | praefultus erit |
|
| 1. Person Plural | praefulti erimus |
|
| 2. Person Plural | praefulti eritis |
|
| 3. Person Plural | praefulti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulcire |
|
| Vorzeitigkeit | praefulsisse |
|
| Nachzeitigkeit | praefulturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulciri praefulcirier |
|
| Vorzeitigkeit | praefultum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praefultum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefulci |
! |
| 2. Person Plural | praefulcite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praefulcito |
| 3. Person Singular | praefulcito |
| 2. Person Plural | praefulcitote |
| 3. Person Plural | praefulciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praefulcire |
|
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
|
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
|
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
|
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
|
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciendus praefulciundus |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendi praefulciundi |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendo praefulciundo |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
praefulciendam praefulciundam |
praefulciendum praefulciundum |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendo praefulciundo |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
Plural
| Nominativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
| Genitiv | praefulciendorum praefulciundorum |
praefulciendarum praefulciundarum |
praefulciendorum praefulciundorum |
| Dativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Akkusativ | praefulciendos praefulciundos |
praefulciendas praefulciundas |
praefulcienda praefulciunda |
| Ablativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Vokativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
| Genitiv | praefulcientis |
praefulcientis |
praefulcientis |
| Dativ | praefulcienti |
praefulcienti |
praefulcienti |
| Akkusativ | praefulcientem |
praefulcientem |
praefulciens |
| Ablativ | praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
| Vokativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
Plural
| Nominativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Genitiv | praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
| Dativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Akkusativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Ablativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Vokativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefultus |
praefulta |
praefultum |
| Genitiv | praefulti |
praefultae |
praefulti |
| Dativ | praefulto |
praefultae |
praefulto |
| Akkusativ | praefultum |
praefultam |
praefultum |
| Ablativ | praefulto |
praefulta |
praefulto |
| Vokativ | praefulte |
praefulta |
praefultum |
Plural
| Nominativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
| Genitiv | praefultorum |
praefultarum |
praefultorum |
| Dativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Akkusativ | praefultos |
praefultas |
praefulta |
| Ablativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Vokativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulturus |
praefultura |
praefulturum |
| Genitiv | praefulturi |
praefulturae |
praefulturi |
| Dativ | praefulturo |
praefulturae |
praefulturo |
| Akkusativ | praefulturum |
praefulturam |
praefulturum |
| Ablativ | praefulturo |
praefultura |
praefulturo |
| Vokativ | praefulture |
praefultura |
praefulturum |
Plural
| Nominativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
| Genitiv | praefulturorum |
praefulturarum |
praefulturorum |
| Dativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Akkusativ | praefulturos |
praefulturas |
praefultura |
| Ablativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Vokativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praefultum |
praefultu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcio |
ich stütze |
| 2. Person Singular | praefulcis |
du stützt |
| 3. Person Singular | praefulcit |
er/sie/es stützt |
| 1. Person Plural | praefulcimus |
wir stützen |
| 2. Person Plural | praefulcitis |
ihr stützt |
| 3. Person Plural | praefulciunt |
sie stützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcior |
ich werde gestützt |
| 2. Person Singular | praefulciris praefulcire |
du wirst gestützt |
| 3. Person Singular | praefulcitur |
er/sie/es wird gestützt |
| 1. Person Plural | praefulcimur |
wir werden gestützt |
| 2. Person Plural | praefulcimini |
ihr werdet gestützt |
| 3. Person Plural | praefulciuntur |
sie werden gestützt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam |
ich stütze |
| 2. Person Singular | praefulcias |
du stützest |
| 3. Person Singular | praefulciat |
er/sie/es stütze |
| 1. Person Plural | praefulciamus |
wir stützen |
| 2. Person Plural | praefulciatis |
ihr stützet |
| 3. Person Plural | praefulciant |
sie stützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar |
ich werde gestützt |
| 2. Person Singular | praefulciaris praefulciare |
du werdest gestützt |
| 3. Person Singular | praefulciatur |
er/sie/es werde gestützt |
| 1. Person Plural | praefulciamur |
wir werden gestützt |
| 2. Person Plural | praefulciamini |
ihr werdet gestützt |
| 3. Person Plural | praefulciantur |
sie werden gestützt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebam praefulcbam |
ich stützte |
| 2. Person Singular | praefulciebas praefulcbas |
du stütztest |
| 3. Person Singular | praefulciebat praefulcbat |
er/sie/es stützte |
| 1. Person Plural | praefulciebamus praefulcbamus |
wir stützten |
| 2. Person Plural | praefulciebatis praefulcbatis |
ihr stütztet |
| 3. Person Plural | praefulciebant praefulcbant |
sie stützten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebar |
ich wurde gestützt |
| 2. Person Singular | praefulciebaris praefulciebare |
du wurdest gestützt |
| 3. Person Singular | praefulciebatur |
er/sie/es wurde gestützt |
| 1. Person Plural | praefulciebamur |
wir wurden gestützt |
| 2. Person Plural | praefulciebamini |
ihr wurdet gestützt |
| 3. Person Plural | praefulciebantur |
sie wurden gestützt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirem |
ich stützte |
| 2. Person Singular | praefulcires |
du stütztest |
| 3. Person Singular | praefulciret |
er/sie/es stützte |
| 1. Person Plural | praefulciremus |
wir stützten |
| 2. Person Plural | praefulciretis |
ihr stütztet |
| 3. Person Plural | praefulcirent |
sie stützten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirer |
ich würde gestützt |
| 2. Person Singular | praefulcireris praefulcirere |
du würdest gestützt |
| 3. Person Singular | praefulciretur |
er/sie/es würde gestützt |
| 1. Person Plural | praefulciremur |
wir würden gestützt |
| 2. Person Plural | praefulciremini |
ihr würdet gestützt |
| 3. Person Plural | praefulcirentur |
sie würden gestützt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam praefulcibo |
ich werde stützen |
| 2. Person Singular | praefulcies praefulcibis |
du wirst stützen |
| 3. Person Singular | praefulciet praefulcibit |
er/sie/es wird stützen |
| 1. Person Plural | praefulciemus praefulcibimus |
wir werden stützen |
| 2. Person Plural | praefulcietis praefulcibitis |
ihr werdet stützen |
| 3. Person Plural | praefulcient praefulcibunt |
sie werden stützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar praefulcibor |
ich werde gestützt werden |
| 2. Person Singular | praefulcieris praefulciere praefulciberis |
du wirst gestützt werden |
| 3. Person Singular | praefulcietur praefulciberit |
er/sie/es wird gestützt werden |
| 1. Person Plural | praefulciemur praefulcibimur |
wir werden gestützt werden |
| 2. Person Plural | praefulciemini praefulcibimini |
ihr werdet gestützt werden |
| 3. Person Plural | praefulcientur praefulcibuntur |
sie werden gestützt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsi |
ich habe gestützt |
| 2. Person Singular | praefulsisti |
du hast gestützt |
| 3. Person Singular | praefulsit |
er/sie/es hat gestützt |
| 1. Person Plural | praefulsimus |
wir haben gestützt |
| 2. Person Plural | praefulsistis |
ihr habt gestützt |
| 3. Person Plural | praefulserunt praefulsere |
sie haben gestützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sum |
ich bin gestützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus es |
du bist gestützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus est |
er/sie/es ist gestützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti sumus |
wir sind gestützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti estis |
ihr seid gestützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti sunt |
sie sind gestützt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulserim |
ich habe gestützt |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du habest gestützt |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es habe gestützt |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir haben gestützt |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr habet gestützt |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie haben gestützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sim |
ich sei gestützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus sis |
du seiest gestützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus sit |
er/sie/es sei gestützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti simus |
wir seien gestützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti sitis |
ihr seiet gestützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti sint |
sie seien gestützt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulseram |
ich hatte gestützt |
| 2. Person Singular | praefulseras |
du hattest gestützt |
| 3. Person Singular | praefulserat |
er/sie/es hatte gestützt |
| 1. Person Plural | praefulseramus |
wir hatten gestützt |
| 2. Person Plural | praefulseratis |
ihr hattet gestützt |
| 3. Person Plural | praefulserant |
sie hatten gestützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus eram |
ich war gestützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus eras |
du warst gestützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus erat |
er/sie/es war gestützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti eramus |
wir waren gestützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti eratis |
ihr wart gestützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti erant |
sie waren gestützt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsissem |
ich hätte gestützt |
| 2. Person Singular | praefulsisses |
du hättest gestützt |
| 3. Person Singular | praefulsisset |
er/sie/es hätte gestützt |
| 1. Person Plural | praefulsissemus |
wir hätten gestützt |
| 2. Person Plural | praefulsissetis |
ihr hättet gestützt |
| 3. Person Plural | praefulsissent |
sie hätten gestützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus essem |
ich wäre gestützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus esses |
du wärest gestützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus esset |
er/sie/es wäre gestützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti essemus |
wir wären gestützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti essetis |
ihr wäret gestützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti essent |
sie wären gestützt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsero |
ich werde gestützt haben |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du wirst gestützt haben |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es wird gestützt haben |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir werden gestützt haben |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr werdet gestützt haben |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie werden gestützt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus ero |
ich werde gestützt worden sein |
| 2. Person Singular | praefultus eris |
du wirst gestützt worden sein |
| 3. Person Singular | praefultus erit |
er/sie/es wird gestützt worden sein |
| 1. Person Plural | praefulti erimus |
wir werden gestützt worden sein |
| 2. Person Plural | praefulti eritis |
ihr werdet gestützt worden sein |
| 3. Person Plural | praefulti erunt |
sie werden gestützt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulcire |
stützen |
| Vorzeitigkeit | praefulsisse |
gestützt haben |
| Nachzeitigkeit | praefulturum esse |
stützen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulciri praefulcirier |
gestützt werden |
| Vorzeitigkeit | praefultum esse |
gestützt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praefultum iri |
künftig gestützt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefulci |
stütze; stütz! |
| 2. Person Plural | praefulcite |
stützt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praefulcito |
| 3. Person Singular | praefulcito |
| 2. Person Plural | praefulcitote |
| 3. Person Plural | praefulciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praefulcire |
das Stützen |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
des Stützens |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
dem Stützen |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
das Stützen |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
durch das Stützen |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
Stützen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciendus praefulciundus |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendi praefulciundi |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendo praefulciundo |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
praefulciendam praefulciundam |
praefulciendum praefulciundum |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendo praefulciundo |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
Plural
| Nominativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
| Genitiv | praefulciendorum praefulciundorum |
praefulciendarum praefulciundarum |
praefulciendorum praefulciundorum |
| Dativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Akkusativ | praefulciendos praefulciundos |
praefulciendas praefulciundas |
praefulcienda praefulciunda |
| Ablativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Vokativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
| Genitiv | praefulcientis |
praefulcientis |
praefulcientis |
| Dativ | praefulcienti |
praefulcienti |
praefulcienti |
| Akkusativ | praefulcientem |
praefulcientem |
praefulciens |
| Ablativ | praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
| Vokativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
Plural
| Nominativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Genitiv | praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
| Dativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Akkusativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Ablativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Vokativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefultus |
praefulta |
praefultum |
| Genitiv | praefulti |
praefultae |
praefulti |
| Dativ | praefulto |
praefultae |
praefulto |
| Akkusativ | praefultum |
praefultam |
praefultum |
| Ablativ | praefulto |
praefulta |
praefulto |
| Vokativ | praefulte |
praefulta |
praefultum |
Plural
| Nominativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
| Genitiv | praefultorum |
praefultarum |
praefultorum |
| Dativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Akkusativ | praefultos |
praefultas |
praefulta |
| Ablativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Vokativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulturus |
praefultura |
praefulturum |
| Genitiv | praefulturi |
praefulturae |
praefulturi |
| Dativ | praefulturo |
praefulturae |
praefulturo |
| Akkusativ | praefulturum |
praefulturam |
praefulturum |
| Ablativ | praefulturo |
praefultura |
praefulturo |
| Vokativ | praefulture |
praefultura |
praefulturum |
Plural
| Nominativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
| Genitiv | praefulturorum |
praefulturarum |
praefulturorum |
| Dativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Akkusativ | praefulturos |
praefulturas |
praefultura |
| Ablativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Vokativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praefultum |
praefultu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcio |
ich unterbaue |
| 2. Person Singular | praefulcis |
du unterbaust |
| 3. Person Singular | praefulcit |
er/sie/es unterbaut |
| 1. Person Plural | praefulcimus |
wir unterbauen |
| 2. Person Plural | praefulcitis |
ihr unterbaut |
| 3. Person Plural | praefulciunt |
sie unterbauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcior |
ich werde unterbaut |
| 2. Person Singular | praefulciris praefulcire |
du wirst unterbaut |
| 3. Person Singular | praefulcitur |
er/sie/es wird unterbaut |
| 1. Person Plural | praefulcimur |
wir werden unterbaut |
| 2. Person Plural | praefulcimini |
ihr werdet unterbaut |
| 3. Person Plural | praefulciuntur |
sie werden unterbaut |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam |
ich unterbaue |
| 2. Person Singular | praefulcias |
du unterbauest |
| 3. Person Singular | praefulciat |
er/sie/es unterbaue |
| 1. Person Plural | praefulciamus |
wir unterbauen |
| 2. Person Plural | praefulciatis |
ihr unterbauet |
| 3. Person Plural | praefulciant |
sie unterbauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar |
ich werde unterbaut |
| 2. Person Singular | praefulciaris praefulciare |
du werdest unterbaut |
| 3. Person Singular | praefulciatur |
er/sie/es werde unterbaut |
| 1. Person Plural | praefulciamur |
wir werden unterbaut |
| 2. Person Plural | praefulciamini |
ihr werdet unterbaut |
| 3. Person Plural | praefulciantur |
sie werden unterbaut |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebam praefulcbam |
ich unterbaute |
| 2. Person Singular | praefulciebas praefulcbas |
du unterbautest |
| 3. Person Singular | praefulciebat praefulcbat |
er/sie/es unterbaute |
| 1. Person Plural | praefulciebamus praefulcbamus |
wir unterbauten |
| 2. Person Plural | praefulciebatis praefulcbatis |
ihr unterbautet |
| 3. Person Plural | praefulciebant praefulcbant |
sie unterbauten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebar |
ich wurde unterbaut |
| 2. Person Singular | praefulciebaris praefulciebare |
du wurdest unterbaut |
| 3. Person Singular | praefulciebatur |
er/sie/es wurde unterbaut |
| 1. Person Plural | praefulciebamur |
wir wurden unterbaut |
| 2. Person Plural | praefulciebamini |
ihr wurdet unterbaut |
| 3. Person Plural | praefulciebantur |
sie wurden unterbaut |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirem |
ich unterbaute |
| 2. Person Singular | praefulcires |
du unterbautest |
| 3. Person Singular | praefulciret |
er/sie/es unterbaute |
| 1. Person Plural | praefulciremus |
wir unterbauten |
| 2. Person Plural | praefulciretis |
ihr unterbautet |
| 3. Person Plural | praefulcirent |
sie unterbauten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirer |
ich würde unterbaut |
| 2. Person Singular | praefulcireris praefulcirere |
du würdest unterbaut |
| 3. Person Singular | praefulciretur |
er/sie/es würde unterbaut |
| 1. Person Plural | praefulciremur |
wir würden unterbaut |
| 2. Person Plural | praefulciremini |
ihr würdet unterbaut |
| 3. Person Plural | praefulcirentur |
sie würden unterbaut |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam praefulcibo |
ich werde unterbauen |
| 2. Person Singular | praefulcies praefulcibis |
du wirst unterbauen |
| 3. Person Singular | praefulciet praefulcibit |
er/sie/es wird unterbauen |
| 1. Person Plural | praefulciemus praefulcibimus |
wir werden unterbauen |
| 2. Person Plural | praefulcietis praefulcibitis |
ihr werdet unterbauen |
| 3. Person Plural | praefulcient praefulcibunt |
sie werden unterbauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar praefulcibor |
ich werde unterbaut werden |
| 2. Person Singular | praefulcieris praefulciere praefulciberis |
du wirst unterbaut werden |
| 3. Person Singular | praefulcietur praefulciberit |
er/sie/es wird unterbaut werden |
| 1. Person Plural | praefulciemur praefulcibimur |
wir werden unterbaut werden |
| 2. Person Plural | praefulciemini praefulcibimini |
ihr werdet unterbaut werden |
| 3. Person Plural | praefulcientur praefulcibuntur |
sie werden unterbaut werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsi |
ich habe unterbaut |
| 2. Person Singular | praefulsisti |
du hast unterbaut |
| 3. Person Singular | praefulsit |
er/sie/es hat unterbaut |
| 1. Person Plural | praefulsimus |
wir haben unterbaut |
| 2. Person Plural | praefulsistis |
ihr habt unterbaut |
| 3. Person Plural | praefulserunt praefulsere |
sie haben unterbaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sum |
ich bin unterbaut worden |
| 2. Person Singular | praefultus es |
du bist unterbaut worden |
| 3. Person Singular | praefultus est |
er/sie/es ist unterbaut worden |
| 1. Person Plural | praefulti sumus |
wir sind unterbaut worden |
| 2. Person Plural | praefulti estis |
ihr seid unterbaut worden |
| 3. Person Plural | praefulti sunt |
sie sind unterbaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulserim |
ich habe unterbaut |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du habest unterbaut |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es habe unterbaut |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir haben unterbaut |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr habet unterbaut |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie haben unterbaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sim |
ich sei unterbaut worden |
| 2. Person Singular | praefultus sis |
du seiest unterbaut worden |
| 3. Person Singular | praefultus sit |
er/sie/es sei unterbaut worden |
| 1. Person Plural | praefulti simus |
wir seien unterbaut worden |
| 2. Person Plural | praefulti sitis |
ihr seiet unterbaut worden |
| 3. Person Plural | praefulti sint |
sie seien unterbaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulseram |
ich hatte unterbaut |
| 2. Person Singular | praefulseras |
du hattest unterbaut |
| 3. Person Singular | praefulserat |
er/sie/es hatte unterbaut |
| 1. Person Plural | praefulseramus |
wir hatten unterbaut |
| 2. Person Plural | praefulseratis |
ihr hattet unterbaut |
| 3. Person Plural | praefulserant |
sie hatten unterbaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus eram |
ich war unterbaut worden |
| 2. Person Singular | praefultus eras |
du warst unterbaut worden |
| 3. Person Singular | praefultus erat |
er/sie/es war unterbaut worden |
| 1. Person Plural | praefulti eramus |
wir waren unterbaut worden |
| 2. Person Plural | praefulti eratis |
ihr wart unterbaut worden |
| 3. Person Plural | praefulti erant |
sie waren unterbaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsissem |
ich hätte unterbaut |
| 2. Person Singular | praefulsisses |
du hättest unterbaut |
| 3. Person Singular | praefulsisset |
er/sie/es hätte unterbaut |
| 1. Person Plural | praefulsissemus |
wir hätten unterbaut |
| 2. Person Plural | praefulsissetis |
ihr hättet unterbaut |
| 3. Person Plural | praefulsissent |
sie hätten unterbaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus essem |
ich wäre unterbaut worden |
| 2. Person Singular | praefultus esses |
du wärest unterbaut worden |
| 3. Person Singular | praefultus esset |
er/sie/es wäre unterbaut worden |
| 1. Person Plural | praefulti essemus |
wir wären unterbaut worden |
| 2. Person Plural | praefulti essetis |
ihr wäret unterbaut worden |
| 3. Person Plural | praefulti essent |
sie wären unterbaut worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsero |
ich werde unterbaut haben |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du wirst unterbaut haben |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es wird unterbaut haben |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir werden unterbaut haben |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr werdet unterbaut haben |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie werden unterbaut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus ero |
ich werde unterbaut worden sein |
| 2. Person Singular | praefultus eris |
du wirst unterbaut worden sein |
| 3. Person Singular | praefultus erit |
er/sie/es wird unterbaut worden sein |
| 1. Person Plural | praefulti erimus |
wir werden unterbaut worden sein |
| 2. Person Plural | praefulti eritis |
ihr werdet unterbaut worden sein |
| 3. Person Plural | praefulti erunt |
sie werden unterbaut worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulcire |
unterbauen |
| Vorzeitigkeit | praefulsisse |
unterbaut haben |
| Nachzeitigkeit | praefulturum esse |
unterbauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulciri praefulcirier |
unterbaut werden |
| Vorzeitigkeit | praefultum esse |
unterbaut worden sein |
| Nachzeitigkeit | praefultum iri |
künftig unterbaut werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefulci |
unterbaue; unterbau! |
| 2. Person Plural | praefulcite |
unterbaut! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praefulcito |
| 3. Person Singular | praefulcito |
| 2. Person Plural | praefulcitote |
| 3. Person Plural | praefulciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praefulcire |
das Unterbauen |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
des Unterbauens |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
dem Unterbauen |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
das Unterbauen |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
durch das Unterbauen |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
Unterbauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciendus praefulciundus |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendi praefulciundi |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendo praefulciundo |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
praefulciendam praefulciundam |
praefulciendum praefulciundum |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendo praefulciundo |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
Plural
| Nominativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
| Genitiv | praefulciendorum praefulciundorum |
praefulciendarum praefulciundarum |
praefulciendorum praefulciundorum |
| Dativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Akkusativ | praefulciendos praefulciundos |
praefulciendas praefulciundas |
praefulcienda praefulciunda |
| Ablativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Vokativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
| Genitiv | praefulcientis |
praefulcientis |
praefulcientis |
| Dativ | praefulcienti |
praefulcienti |
praefulcienti |
| Akkusativ | praefulcientem |
praefulcientem |
praefulciens |
| Ablativ | praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
| Vokativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
Plural
| Nominativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Genitiv | praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
| Dativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Akkusativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Ablativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Vokativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefultus |
praefulta |
praefultum |
| Genitiv | praefulti |
praefultae |
praefulti |
| Dativ | praefulto |
praefultae |
praefulto |
| Akkusativ | praefultum |
praefultam |
praefultum |
| Ablativ | praefulto |
praefulta |
praefulto |
| Vokativ | praefulte |
praefulta |
praefultum |
Plural
| Nominativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
| Genitiv | praefultorum |
praefultarum |
praefultorum |
| Dativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Akkusativ | praefultos |
praefultas |
praefulta |
| Ablativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Vokativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulturus |
praefultura |
praefulturum |
| Genitiv | praefulturi |
praefulturae |
praefulturi |
| Dativ | praefulturo |
praefulturae |
praefulturo |
| Akkusativ | praefulturum |
praefulturam |
praefulturum |
| Ablativ | praefulturo |
praefultura |
praefulturo |
| Vokativ | praefulture |
praefultura |
praefulturum |
Plural
| Nominativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
| Genitiv | praefulturorum |
praefulturarum |
praefulturorum |
| Dativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Akkusativ | praefulturos |
praefulturas |
praefultura |
| Ablativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Vokativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praefultum |
praefultu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcio |
ich untersetze |
| 2. Person Singular | praefulcis |
du untersetzt |
| 3. Person Singular | praefulcit |
er/sie/es untersetzt |
| 1. Person Plural | praefulcimus |
wir untersetzen |
| 2. Person Plural | praefulcitis |
ihr untersetzt |
| 3. Person Plural | praefulciunt |
sie untersetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcior |
ich werde untersetzt |
| 2. Person Singular | praefulciris praefulcire |
du wirst untersetzt |
| 3. Person Singular | praefulcitur |
er/sie/es wird untersetzt |
| 1. Person Plural | praefulcimur |
wir werden untersetzt |
| 2. Person Plural | praefulcimini |
ihr werdet untersetzt |
| 3. Person Plural | praefulciuntur |
sie werden untersetzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam |
ich untersetze |
| 2. Person Singular | praefulcias |
du untersetzest |
| 3. Person Singular | praefulciat |
er/sie/es untersetze |
| 1. Person Plural | praefulciamus |
wir untersetzen |
| 2. Person Plural | praefulciatis |
ihr untersetzet |
| 3. Person Plural | praefulciant |
sie untersetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar |
ich werde untersetzt |
| 2. Person Singular | praefulciaris praefulciare |
du werdest untersetzt |
| 3. Person Singular | praefulciatur |
er/sie/es werde untersetzt |
| 1. Person Plural | praefulciamur |
wir werden untersetzt |
| 2. Person Plural | praefulciamini |
ihr werdet untersetzt |
| 3. Person Plural | praefulciantur |
sie werden untersetzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebam praefulcbam |
ich untersetzte |
| 2. Person Singular | praefulciebas praefulcbas |
du untersetztest |
| 3. Person Singular | praefulciebat praefulcbat |
er/sie/es untersetzte |
| 1. Person Plural | praefulciebamus praefulcbamus |
wir untersetzten |
| 2. Person Plural | praefulciebatis praefulcbatis |
ihr untersetztet |
| 3. Person Plural | praefulciebant praefulcbant |
sie untersetzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebar |
ich wurde untersetzt |
| 2. Person Singular | praefulciebaris praefulciebare |
du wurdest untersetzt |
| 3. Person Singular | praefulciebatur |
er/sie/es wurde untersetzt |
| 1. Person Plural | praefulciebamur |
wir wurden untersetzt |
| 2. Person Plural | praefulciebamini |
ihr wurdet untersetzt |
| 3. Person Plural | praefulciebantur |
sie wurden untersetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirem |
ich untersetzte |
| 2. Person Singular | praefulcires |
du untersetztest |
| 3. Person Singular | praefulciret |
er/sie/es untersetzte |
| 1. Person Plural | praefulciremus |
wir untersetzten |
| 2. Person Plural | praefulciretis |
ihr untersetztet |
| 3. Person Plural | praefulcirent |
sie untersetzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirer |
ich würde untersetzt |
| 2. Person Singular | praefulcireris praefulcirere |
du würdest untersetzt |
| 3. Person Singular | praefulciretur |
er/sie/es würde untersetzt |
| 1. Person Plural | praefulciremur |
wir würden untersetzt |
| 2. Person Plural | praefulciremini |
ihr würdet untersetzt |
| 3. Person Plural | praefulcirentur |
sie würden untersetzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam praefulcibo |
ich werde untersetzen |
| 2. Person Singular | praefulcies praefulcibis |
du wirst untersetzen |
| 3. Person Singular | praefulciet praefulcibit |
er/sie/es wird untersetzen |
| 1. Person Plural | praefulciemus praefulcibimus |
wir werden untersetzen |
| 2. Person Plural | praefulcietis praefulcibitis |
ihr werdet untersetzen |
| 3. Person Plural | praefulcient praefulcibunt |
sie werden untersetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar praefulcibor |
ich werde untersetzt werden |
| 2. Person Singular | praefulcieris praefulciere praefulciberis |
du wirst untersetzt werden |
| 3. Person Singular | praefulcietur praefulciberit |
er/sie/es wird untersetzt werden |
| 1. Person Plural | praefulciemur praefulcibimur |
wir werden untersetzt werden |
| 2. Person Plural | praefulciemini praefulcibimini |
ihr werdet untersetzt werden |
| 3. Person Plural | praefulcientur praefulcibuntur |
sie werden untersetzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsi |
ich habe untersetzt |
| 2. Person Singular | praefulsisti |
du hast untersetzt |
| 3. Person Singular | praefulsit |
er/sie/es hat untersetzt |
| 1. Person Plural | praefulsimus |
wir haben untersetzt |
| 2. Person Plural | praefulsistis |
ihr habt untersetzt |
| 3. Person Plural | praefulserunt praefulsere |
sie haben untersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sum |
ich bin untersetzt worden |
| 2. Person Singular | praefultus es |
du bist untersetzt worden |
| 3. Person Singular | praefultus est |
er/sie/es ist untersetzt worden |
| 1. Person Plural | praefulti sumus |
wir sind untersetzt worden |
| 2. Person Plural | praefulti estis |
ihr seid untersetzt worden |
| 3. Person Plural | praefulti sunt |
sie sind untersetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulserim |
ich habe untersetzt |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du habest untersetzt |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es habe untersetzt |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir haben untersetzt |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr habet untersetzt |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie haben untersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sim |
ich sei untersetzt worden |
| 2. Person Singular | praefultus sis |
du seiest untersetzt worden |
| 3. Person Singular | praefultus sit |
er/sie/es sei untersetzt worden |
| 1. Person Plural | praefulti simus |
wir seien untersetzt worden |
| 2. Person Plural | praefulti sitis |
ihr seiet untersetzt worden |
| 3. Person Plural | praefulti sint |
sie seien untersetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulseram |
ich hatte untersetzt |
| 2. Person Singular | praefulseras |
du hattest untersetzt |
| 3. Person Singular | praefulserat |
er/sie/es hatte untersetzt |
| 1. Person Plural | praefulseramus |
wir hatten untersetzt |
| 2. Person Plural | praefulseratis |
ihr hattet untersetzt |
| 3. Person Plural | praefulserant |
sie hatten untersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus eram |
ich war untersetzt worden |
| 2. Person Singular | praefultus eras |
du warst untersetzt worden |
| 3. Person Singular | praefultus erat |
er/sie/es war untersetzt worden |
| 1. Person Plural | praefulti eramus |
wir waren untersetzt worden |
| 2. Person Plural | praefulti eratis |
ihr wart untersetzt worden |
| 3. Person Plural | praefulti erant |
sie waren untersetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsissem |
ich hätte untersetzt |
| 2. Person Singular | praefulsisses |
du hättest untersetzt |
| 3. Person Singular | praefulsisset |
er/sie/es hätte untersetzt |
| 1. Person Plural | praefulsissemus |
wir hätten untersetzt |
| 2. Person Plural | praefulsissetis |
ihr hättet untersetzt |
| 3. Person Plural | praefulsissent |
sie hätten untersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus essem |
ich wäre untersetzt worden |
| 2. Person Singular | praefultus esses |
du wärest untersetzt worden |
| 3. Person Singular | praefultus esset |
er/sie/es wäre untersetzt worden |
| 1. Person Plural | praefulti essemus |
wir wären untersetzt worden |
| 2. Person Plural | praefulti essetis |
ihr wäret untersetzt worden |
| 3. Person Plural | praefulti essent |
sie wären untersetzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsero |
ich werde untersetzt haben |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du wirst untersetzt haben |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es wird untersetzt haben |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir werden untersetzt haben |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr werdet untersetzt haben |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie werden untersetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus ero |
ich werde untersetzt worden sein |
| 2. Person Singular | praefultus eris |
du wirst untersetzt worden sein |
| 3. Person Singular | praefultus erit |
er/sie/es wird untersetzt worden sein |
| 1. Person Plural | praefulti erimus |
wir werden untersetzt worden sein |
| 2. Person Plural | praefulti eritis |
ihr werdet untersetzt worden sein |
| 3. Person Plural | praefulti erunt |
sie werden untersetzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulcire |
untersetzen |
| Vorzeitigkeit | praefulsisse |
untersetzt haben |
| Nachzeitigkeit | praefulturum esse |
untersetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulciri praefulcirier |
untersetzt werden |
| Vorzeitigkeit | praefultum esse |
untersetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praefultum iri |
künftig untersetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefulci |
untersetze; untersetz! |
| 2. Person Plural | praefulcite |
untersetzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praefulcito |
| 3. Person Singular | praefulcito |
| 2. Person Plural | praefulcitote |
| 3. Person Plural | praefulciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praefulcire |
das Untersetzen |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
des Untersetzens |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
dem Untersetzen |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
das Untersetzen |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
durch das Untersetzen |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
Untersetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciendus praefulciundus |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendi praefulciundi |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendo praefulciundo |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
praefulciendam praefulciundam |
praefulciendum praefulciundum |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendo praefulciundo |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
Plural
| Nominativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
| Genitiv | praefulciendorum praefulciundorum |
praefulciendarum praefulciundarum |
praefulciendorum praefulciundorum |
| Dativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Akkusativ | praefulciendos praefulciundos |
praefulciendas praefulciundas |
praefulcienda praefulciunda |
| Ablativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Vokativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
| Genitiv | praefulcientis |
praefulcientis |
praefulcientis |
| Dativ | praefulcienti |
praefulcienti |
praefulcienti |
| Akkusativ | praefulcientem |
praefulcientem |
praefulciens |
| Ablativ | praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
| Vokativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
Plural
| Nominativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Genitiv | praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
| Dativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Akkusativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Ablativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Vokativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefultus |
praefulta |
praefultum |
| Genitiv | praefulti |
praefultae |
praefulti |
| Dativ | praefulto |
praefultae |
praefulto |
| Akkusativ | praefultum |
praefultam |
praefultum |
| Ablativ | praefulto |
praefulta |
praefulto |
| Vokativ | praefulte |
praefulta |
praefultum |
Plural
| Nominativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
| Genitiv | praefultorum |
praefultarum |
praefultorum |
| Dativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Akkusativ | praefultos |
praefultas |
praefulta |
| Ablativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Vokativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulturus |
praefultura |
praefulturum |
| Genitiv | praefulturi |
praefulturae |
praefulturi |
| Dativ | praefulturo |
praefulturae |
praefulturo |
| Akkusativ | praefulturum |
praefulturam |
praefulturum |
| Ablativ | praefulturo |
praefultura |
praefulturo |
| Vokativ | praefulture |
praefultura |
praefulturum |
Plural
| Nominativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
| Genitiv | praefulturorum |
praefulturarum |
praefulturorum |
| Dativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Akkusativ | praefulturos |
praefulturas |
praefultura |
| Ablativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Vokativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praefultum |
praefultu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcio |
ich unterstütze |
| 2. Person Singular | praefulcis |
du unterstützt |
| 3. Person Singular | praefulcit |
er/sie/es unterstützt |
| 1. Person Plural | praefulcimus |
wir unterstützen |
| 2. Person Plural | praefulcitis |
ihr unterstützt |
| 3. Person Plural | praefulciunt |
sie unterstützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcior |
ich werde unterstützt |
| 2. Person Singular | praefulciris praefulcire |
du wirst unterstützt |
| 3. Person Singular | praefulcitur |
er/sie/es wird unterstützt |
| 1. Person Plural | praefulcimur |
wir werden unterstützt |
| 2. Person Plural | praefulcimini |
ihr werdet unterstützt |
| 3. Person Plural | praefulciuntur |
sie werden unterstützt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam |
ich unterstütze |
| 2. Person Singular | praefulcias |
du unterstützest |
| 3. Person Singular | praefulciat |
er/sie/es unterstütze |
| 1. Person Plural | praefulciamus |
wir unterstützen |
| 2. Person Plural | praefulciatis |
ihr unterstützet |
| 3. Person Plural | praefulciant |
sie unterstützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar |
ich werde unterstützt |
| 2. Person Singular | praefulciaris praefulciare |
du werdest unterstützt |
| 3. Person Singular | praefulciatur |
er/sie/es werde unterstützt |
| 1. Person Plural | praefulciamur |
wir werden unterstützt |
| 2. Person Plural | praefulciamini |
ihr werdet unterstützt |
| 3. Person Plural | praefulciantur |
sie werden unterstützt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebam praefulcbam |
ich unterstützte |
| 2. Person Singular | praefulciebas praefulcbas |
du unterstütztest |
| 3. Person Singular | praefulciebat praefulcbat |
er/sie/es unterstützte |
| 1. Person Plural | praefulciebamus praefulcbamus |
wir unterstützten |
| 2. Person Plural | praefulciebatis praefulcbatis |
ihr unterstütztet |
| 3. Person Plural | praefulciebant praefulcbant |
sie unterstützten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciebar |
ich wurde unterstützt |
| 2. Person Singular | praefulciebaris praefulciebare |
du wurdest unterstützt |
| 3. Person Singular | praefulciebatur |
er/sie/es wurde unterstützt |
| 1. Person Plural | praefulciebamur |
wir wurden unterstützt |
| 2. Person Plural | praefulciebamini |
ihr wurdet unterstützt |
| 3. Person Plural | praefulciebantur |
sie wurden unterstützt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirem |
ich unterstützte |
| 2. Person Singular | praefulcires |
du unterstütztest |
| 3. Person Singular | praefulciret |
er/sie/es unterstützte |
| 1. Person Plural | praefulciremus |
wir unterstützten |
| 2. Person Plural | praefulciretis |
ihr unterstütztet |
| 3. Person Plural | praefulcirent |
sie unterstützten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulcirer |
ich würde unterstützt |
| 2. Person Singular | praefulcireris praefulcirere |
du würdest unterstützt |
| 3. Person Singular | praefulciretur |
er/sie/es würde unterstützt |
| 1. Person Plural | praefulciremur |
wir würden unterstützt |
| 2. Person Plural | praefulciremini |
ihr würdet unterstützt |
| 3. Person Plural | praefulcirentur |
sie würden unterstützt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciam praefulcibo |
ich werde unterstützen |
| 2. Person Singular | praefulcies praefulcibis |
du wirst unterstützen |
| 3. Person Singular | praefulciet praefulcibit |
er/sie/es wird unterstützen |
| 1. Person Plural | praefulciemus praefulcibimus |
wir werden unterstützen |
| 2. Person Plural | praefulcietis praefulcibitis |
ihr werdet unterstützen |
| 3. Person Plural | praefulcient praefulcibunt |
sie werden unterstützen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefulciar praefulcibor |
ich werde unterstützt werden |
| 2. Person Singular | praefulcieris praefulciere praefulciberis |
du wirst unterstützt werden |
| 3. Person Singular | praefulcietur praefulciberit |
er/sie/es wird unterstützt werden |
| 1. Person Plural | praefulciemur praefulcibimur |
wir werden unterstützt werden |
| 2. Person Plural | praefulciemini praefulcibimini |
ihr werdet unterstützt werden |
| 3. Person Plural | praefulcientur praefulcibuntur |
sie werden unterstützt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsi |
ich habe unterstützt |
| 2. Person Singular | praefulsisti |
du hast unterstützt |
| 3. Person Singular | praefulsit |
er/sie/es hat unterstützt |
| 1. Person Plural | praefulsimus |
wir haben unterstützt |
| 2. Person Plural | praefulsistis |
ihr habt unterstützt |
| 3. Person Plural | praefulserunt praefulsere |
sie haben unterstützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sum |
ich bin unterstützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus es |
du bist unterstützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus est |
er/sie/es ist unterstützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti sumus |
wir sind unterstützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti estis |
ihr seid unterstützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti sunt |
sie sind unterstützt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulserim |
ich habe unterstützt |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du habest unterstützt |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es habe unterstützt |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir haben unterstützt |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr habet unterstützt |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie haben unterstützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus sim |
ich sei unterstützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus sis |
du seiest unterstützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus sit |
er/sie/es sei unterstützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti simus |
wir seien unterstützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti sitis |
ihr seiet unterstützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti sint |
sie seien unterstützt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulseram |
ich hatte unterstützt |
| 2. Person Singular | praefulseras |
du hattest unterstützt |
| 3. Person Singular | praefulserat |
er/sie/es hatte unterstützt |
| 1. Person Plural | praefulseramus |
wir hatten unterstützt |
| 2. Person Plural | praefulseratis |
ihr hattet unterstützt |
| 3. Person Plural | praefulserant |
sie hatten unterstützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus eram |
ich war unterstützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus eras |
du warst unterstützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus erat |
er/sie/es war unterstützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti eramus |
wir waren unterstützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti eratis |
ihr wart unterstützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti erant |
sie waren unterstützt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsissem |
ich hätte unterstützt |
| 2. Person Singular | praefulsisses |
du hättest unterstützt |
| 3. Person Singular | praefulsisset |
er/sie/es hätte unterstützt |
| 1. Person Plural | praefulsissemus |
wir hätten unterstützt |
| 2. Person Plural | praefulsissetis |
ihr hättet unterstützt |
| 3. Person Plural | praefulsissent |
sie hätten unterstützt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus essem |
ich wäre unterstützt worden |
| 2. Person Singular | praefultus esses |
du wärest unterstützt worden |
| 3. Person Singular | praefultus esset |
er/sie/es wäre unterstützt worden |
| 1. Person Plural | praefulti essemus |
wir wären unterstützt worden |
| 2. Person Plural | praefulti essetis |
ihr wäret unterstützt worden |
| 3. Person Plural | praefulti essent |
sie wären unterstützt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praefulsero |
ich werde unterstützt haben |
| 2. Person Singular | praefulseris |
du wirst unterstützt haben |
| 3. Person Singular | praefulserit |
er/sie/es wird unterstützt haben |
| 1. Person Plural | praefulserimus |
wir werden unterstützt haben |
| 2. Person Plural | praefulseritis |
ihr werdet unterstützt haben |
| 3. Person Plural | praefulserint |
sie werden unterstützt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praefultus ero |
ich werde unterstützt worden sein |
| 2. Person Singular | praefultus eris |
du wirst unterstützt worden sein |
| 3. Person Singular | praefultus erit |
er/sie/es wird unterstützt worden sein |
| 1. Person Plural | praefulti erimus |
wir werden unterstützt worden sein |
| 2. Person Plural | praefulti eritis |
ihr werdet unterstützt worden sein |
| 3. Person Plural | praefulti erunt |
sie werden unterstützt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulcire |
unterstützen |
| Vorzeitigkeit | praefulsisse |
unterstützt haben |
| Nachzeitigkeit | praefulturum esse |
unterstützen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praefulciri praefulcirier |
unterstützt werden |
| Vorzeitigkeit | praefultum esse |
unterstützt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praefultum iri |
künftig unterstützt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praefulci |
unterstütze; unterstütz! |
| 2. Person Plural | praefulcite |
unterstützt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praefulcito |
| 3. Person Singular | praefulcito |
| 2. Person Plural | praefulcitote |
| 3. Person Plural | praefulciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praefulcire |
das Unterstützen |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
des Unterstützens |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
dem Unterstützen |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
das Unterstützen |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
durch das Unterstützen |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
Unterstützen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciendus praefulciundus |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
| Genitiv | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendi praefulciundi |
| Dativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulciendae praefulciundae |
praefulciendo praefulciundo |
| Akkusativ | praefulciendum praefulciundum |
praefulciendam praefulciundam |
praefulciendum praefulciundum |
| Ablativ | praefulciendo praefulciundo |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendo praefulciundo |
| Vokativ | praefulciende praefulciunde |
praefulcienda praefulciunda |
praefulciendum praefulciundum |
Plural
| Nominativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
| Genitiv | praefulciendorum praefulciundorum |
praefulciendarum praefulciundarum |
praefulciendorum praefulciundorum |
| Dativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Akkusativ | praefulciendos praefulciundos |
praefulciendas praefulciundas |
praefulcienda praefulciunda |
| Ablativ | praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
praefulciendis praefulciundis |
| Vokativ | praefulciendi praefulciundi |
praefulciendae praefulciundae |
praefulcienda praefulciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
| Genitiv | praefulcientis |
praefulcientis |
praefulcientis |
| Dativ | praefulcienti |
praefulcienti |
praefulcienti |
| Akkusativ | praefulcientem |
praefulcientem |
praefulciens |
| Ablativ | praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
praefulcienti praefulciente |
| Vokativ | praefulciens |
praefulciens |
praefulciens |
Plural
| Nominativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Genitiv | praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
praefulcientium praefulcientum |
| Dativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Akkusativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
| Ablativ | praefulcientibus |
praefulcientibus |
praefulcientibus |
| Vokativ | praefulcientes |
praefulcientes |
praefulcientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefultus |
praefulta |
praefultum |
| Genitiv | praefulti |
praefultae |
praefulti |
| Dativ | praefulto |
praefultae |
praefulto |
| Akkusativ | praefultum |
praefultam |
praefultum |
| Ablativ | praefulto |
praefulta |
praefulto |
| Vokativ | praefulte |
praefulta |
praefultum |
Plural
| Nominativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
| Genitiv | praefultorum |
praefultarum |
praefultorum |
| Dativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Akkusativ | praefultos |
praefultas |
praefulta |
| Ablativ | praefultis |
praefultis |
praefultis |
| Vokativ | praefulti |
praefultae |
praefulta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praefulturus |
praefultura |
praefulturum |
| Genitiv | praefulturi |
praefulturae |
praefulturi |
| Dativ | praefulturo |
praefulturae |
praefulturo |
| Akkusativ | praefulturum |
praefulturam |
praefulturum |
| Ablativ | praefulturo |
praefultura |
praefulturo |
| Vokativ | praefulture |
praefultura |
praefulturum |
Plural
| Nominativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
| Genitiv | praefulturorum |
praefulturarum |
praefulturorum |
| Dativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Akkusativ | praefulturos |
praefulturas |
praefultura |
| Ablativ | praefulturis |
praefulturis |
praefulturis |
| Vokativ | praefulturi |
praefulturae |
praefultura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praefultum |
praefultu |