Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoro
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoras
|
|
| 3. Person Singular |
praehonorat
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoramus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoratis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoror
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoraris praehonorare
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoratur
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoramur
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoramini
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorem
|
|
| 2. Person Singular |
praehonores
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoret
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoremus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoretis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorer
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoreris praehonorere
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoretur
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoremur
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoremini
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorabam
|
|
| 2. Person Singular |
praehonorabas
|
|
| 3. Person Singular |
praehonorabat
|
|
| 1. Person Plural |
praehonorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorabar
|
|
| 2. Person Singular |
praehonorabaris praehonorabare
|
|
| 3. Person Singular |
praehonorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praehonorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praehonorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorarem
|
|
| 2. Person Singular |
praehonorares
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoraret
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoraremus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoraretis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorarer
|
|
| 2. Person Singular |
praehonorareris praehonorarere
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorabo
|
|
| 2. Person Singular |
praehonorabis
|
|
| 3. Person Singular |
praehonorabit
|
|
| 1. Person Plural |
praehonorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorabor
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoraberis praehonorabere
|
|
| 3. Person Singular |
praehonorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praehonorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praehonorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoravi
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoravisti
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoravit
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoravimus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoravistis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonoraverunt praehonoravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
praehonorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoraverim
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praehonorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoraveram
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoraveras
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoraverat
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonoraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praehonorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoravissem
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoravisses
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoravisset
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonoravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praehonorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoravero
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praehonoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praehonoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praehonoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praehonorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praehonorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praehonorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praehonorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praehonoravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praehonoraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praehonorari praehonorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praehonoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praehonoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praehonora
|
! |
| 2. Person Plural |
praehonorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praehonorato
|
| 3. Person Singular |
praehonorato
|
| 2. Person Plural |
praehonoratote
|
| 3. Person Plural |
praehonoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praehonorare
|
|
| Genitiv |
praehonorandi
|
|
| Dativ |
praehonorando
|
|
| Akkusativ |
praehonorandum
|
|
| Ablativ |
praehonorando
|
|
| Vokativ |
praehonorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praehonorandus
|
praehonoranda
|
praehonorandum
|
| Genitiv |
praehonorandi
|
praehonorandae
|
praehonorandi
|
| Dativ |
praehonorando
|
praehonorandae
|
praehonorando
|
| Akkusativ |
praehonorandum
|
praehonorandam
|
praehonorandum
|
| Ablativ |
praehonorando
|
praehonoranda
|
praehonorando
|
| Vokativ |
praehonorande
|
praehonoranda
|
praehonorandum
|
Plural
| Nominativ |
praehonorandi
|
praehonorandae
|
praehonoranda
|
| Genitiv |
praehonorandorum
|
praehonorandarum
|
praehonorandorum
|
| Dativ |
praehonorandis
|
praehonorandis
|
praehonorandis
|
| Akkusativ |
praehonorandos
|
praehonorandas
|
praehonoranda
|
| Ablativ |
praehonorandis
|
praehonorandis
|
praehonorandis
|
| Vokativ |
praehonorandi
|
praehonorandae
|
praehonoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praehonorans
|
praehonorans
|
praehonorans
|
| Genitiv |
praehonorantis
|
praehonorantis
|
praehonorantis
|
| Dativ |
praehonoranti
|
praehonoranti
|
praehonoranti
|
| Akkusativ |
praehonorantem
|
praehonorantem
|
praehonorans
|
| Ablativ |
praehonoranti praehonorante
|
praehonoranti praehonorante
|
praehonoranti praehonorante
|
| Vokativ |
praehonorans
|
praehonorans
|
praehonorans
|
Plural
| Nominativ |
praehonorantes
|
praehonorantes
|
praehonorantia
|
| Genitiv |
praehonorantium praehonorantum
|
praehonorantium praehonorantum
|
praehonorantium praehonorantum
|
| Dativ |
praehonorantibus
|
praehonorantibus
|
praehonorantibus
|
| Akkusativ |
praehonorantes
|
praehonorantes
|
praehonorantia
|
| Ablativ |
praehonorantibus
|
praehonorantibus
|
praehonorantibus
|
| Vokativ |
praehonorantes
|
praehonorantes
|
praehonorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praehonoratus
|
praehonorata
|
praehonoratum
|
| Genitiv |
praehonorati
|
praehonoratae
|
praehonorati
|
| Dativ |
praehonorato
|
praehonoratae
|
praehonorato
|
| Akkusativ |
praehonoratum
|
praehonoratam
|
praehonoratum
|
| Ablativ |
praehonorato
|
praehonorata
|
praehonorato
|
| Vokativ |
praehonorate
|
praehonorata
|
praehonoratum
|
Plural
| Nominativ |
praehonorati
|
praehonoratae
|
praehonorata
|
| Genitiv |
praehonoratorum
|
praehonoratarum
|
praehonoratorum
|
| Dativ |
praehonoratis
|
praehonoratis
|
praehonoratis
|
| Akkusativ |
praehonoratos
|
praehonoratas
|
praehonorata
|
| Ablativ |
praehonoratis
|
praehonoratis
|
praehonoratis
|
| Vokativ |
praehonorati
|
praehonoratae
|
praehonorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praehonoraturus
|
praehonoratura
|
praehonoraturum
|
| Genitiv |
praehonoraturi
|
praehonoraturae
|
praehonoraturi
|
| Dativ |
praehonoraturo
|
praehonoraturae
|
praehonoraturo
|
| Akkusativ |
praehonoraturum
|
praehonoraturam
|
praehonoraturum
|
| Ablativ |
praehonoraturo
|
praehonoratura
|
praehonoraturo
|
| Vokativ |
praehonorature
|
praehonoratura
|
praehonoraturum
|
Plural
| Nominativ |
praehonoraturi
|
praehonoraturae
|
praehonoratura
|
| Genitiv |
praehonoraturorum
|
praehonoraturarum
|
praehonoraturorum
|
| Dativ |
praehonoraturis
|
praehonoraturis
|
praehonoraturis
|
| Akkusativ |
praehonoraturos
|
praehonoraturas
|
praehonoratura
|
| Ablativ |
praehonoraturis
|
praehonoraturis
|
praehonoraturis
|
| Vokativ |
praehonoraturi
|
praehonoraturae
|
praehonoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praehonoratum
|
praehonoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoro
|
ich ziehe vor |
| 2. Person Singular |
praehonoras
|
du ziehst vor |
| 3. Person Singular |
praehonorat
|
er/sie/es zieht vor |
| 1. Person Plural |
praehonoramus
|
wir ziehen vor |
| 2. Person Plural |
praehonoratis
|
ihr zieht vor |
| 3. Person Plural |
praehonorant
|
sie ziehen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoror
|
ich werde vorgezogen |
| 2. Person Singular |
praehonoraris praehonorare
|
du wirst vorgezogen |
| 3. Person Singular |
praehonoratur
|
er/sie/es wird vorgezogen |
| 1. Person Plural |
praehonoramur
|
wir werden vorgezogen |
| 2. Person Plural |
praehonoramini
|
ihr werdet vorgezogen |
| 3. Person Plural |
praehonorantur
|
sie werden vorgezogen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorem
|
ich ziehe vor |
| 2. Person Singular |
praehonores
|
du ziehest vor |
| 3. Person Singular |
praehonoret
|
er/sie/es ziehe vor |
| 1. Person Plural |
praehonoremus
|
wir ziehen vor |
| 2. Person Plural |
praehonoretis
|
ihr ziehet vor |
| 3. Person Plural |
praehonorent
|
sie ziehen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorer
|
ich werde vorgezogen |
| 2. Person Singular |
praehonoreris praehonorere
|
du werdest vorgezogen |
| 3. Person Singular |
praehonoretur
|
er/sie/es werde vorgezogen |
| 1. Person Plural |
praehonoremur
|
wir werden vorgezogen |
| 2. Person Plural |
praehonoremini
|
ihr werdet vorgezogen |
| 3. Person Plural |
praehonorentur
|
sie werden vorgezogen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorabam
|
ich zog vor |
| 2. Person Singular |
praehonorabas
|
du zogst vor |
| 3. Person Singular |
praehonorabat
|
er/sie/es zog vor |
| 1. Person Plural |
praehonorabamus
|
wir zogen vor |
| 2. Person Plural |
praehonorabatis
|
ihr zogt vor |
| 3. Person Plural |
praehonorabant
|
sie zogen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorabar
|
ich wurde vorgezogen |
| 2. Person Singular |
praehonorabaris praehonorabare
|
du wurdest vorgezogen |
| 3. Person Singular |
praehonorabatur
|
er/sie/es wurde vorgezogen |
| 1. Person Plural |
praehonorabamur
|
wir wurden vorgezogen |
| 2. Person Plural |
praehonorabamini
|
ihr wurdet vorgezogen |
| 3. Person Plural |
praehonorabantur
|
sie wurden vorgezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorarem
|
ich zöge vor |
| 2. Person Singular |
praehonorares
|
du zögest vor |
| 3. Person Singular |
praehonoraret
|
er/sie/es zöge vor |
| 1. Person Plural |
praehonoraremus
|
wir zögen vor |
| 2. Person Plural |
praehonoraretis
|
ihr zöget vor |
| 3. Person Plural |
praehonorarent
|
sie zögen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorarer
|
ich würde vorgezogen |
| 2. Person Singular |
praehonorareris praehonorarere
|
du würdest vorgezogen |
| 3. Person Singular |
praehonoraretur
|
er/sie/es würde vorgezogen |
| 1. Person Plural |
praehonoraremur
|
wir würden vorgezogen |
| 2. Person Plural |
praehonoraremini
|
ihr würdet vorgezogen |
| 3. Person Plural |
praehonorarentur
|
sie würden vorgezogen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorabo
|
ich werde vorziehen |
| 2. Person Singular |
praehonorabis
|
du wirst vorziehen |
| 3. Person Singular |
praehonorabit
|
er/sie/es wird vorziehen |
| 1. Person Plural |
praehonorabimus
|
wir werden vorziehen |
| 2. Person Plural |
praehonorabitis
|
ihr werdet vorziehen |
| 3. Person Plural |
praehonorabunt
|
sie werden vorziehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonorabor
|
ich werde vorgezogen werden |
| 2. Person Singular |
praehonoraberis praehonorabere
|
du wirst vorgezogen werden |
| 3. Person Singular |
praehonorabitur
|
er/sie/es wird vorgezogen werden |
| 1. Person Plural |
praehonorabimur
|
wir werden vorgezogen werden |
| 2. Person Plural |
praehonorabimini
|
ihr werdet vorgezogen werden |
| 3. Person Plural |
praehonorabuntur
|
sie werden vorgezogen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoravi
|
ich habe vorgezogen |
| 2. Person Singular |
praehonoravisti
|
du hast vorgezogen |
| 3. Person Singular |
praehonoravit
|
er/sie/es hat vorgezogen |
| 1. Person Plural |
praehonoravimus
|
wir haben vorgezogen |
| 2. Person Plural |
praehonoravistis
|
ihr habt vorgezogen |
| 3. Person Plural |
praehonoraverunt praehonoravere
|
sie haben vorgezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus sum
|
ich bin vorgezogen worden |
| 2. Person Singular |
praehonoratus es
|
du bist vorgezogen worden |
| 3. Person Singular |
praehonoratus est
|
er/sie/es ist vorgezogen worden |
| 1. Person Plural |
praehonorati sumus
|
wir sind vorgezogen worden |
| 2. Person Plural |
praehonorati estis
|
ihr seid vorgezogen worden |
| 3. Person Plural |
praehonorati sunt
|
sie sind vorgezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoraverim
|
ich habe vorgezogen |
| 2. Person Singular |
praehonoraveris
|
du habest vorgezogen |
| 3. Person Singular |
praehonoraverit
|
er/sie/es habe vorgezogen |
| 1. Person Plural |
praehonoraverimus
|
wir haben vorgezogen |
| 2. Person Plural |
praehonoraveritis
|
ihr habet vorgezogen |
| 3. Person Plural |
praehonoraverint
|
sie haben vorgezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus sim
|
ich sei vorgezogen worden |
| 2. Person Singular |
praehonoratus sis
|
du seiest vorgezogen worden |
| 3. Person Singular |
praehonoratus sit
|
er/sie/es sei vorgezogen worden |
| 1. Person Plural |
praehonorati simus
|
wir seien vorgezogen worden |
| 2. Person Plural |
praehonorati sitis
|
ihr seiet vorgezogen worden |
| 3. Person Plural |
praehonorati sint
|
sie seien vorgezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoraveram
|
ich hatte vorgezogen |
| 2. Person Singular |
praehonoraveras
|
du hattest vorgezogen |
| 3. Person Singular |
praehonoraverat
|
er/sie/es hatte vorgezogen |
| 1. Person Plural |
praehonoraveramus
|
wir hatten vorgezogen |
| 2. Person Plural |
praehonoraveratis
|
ihr hattet vorgezogen |
| 3. Person Plural |
praehonoraverant
|
sie hatten vorgezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus eram
|
ich war vorgezogen worden |
| 2. Person Singular |
praehonoratus eras
|
du warst vorgezogen worden |
| 3. Person Singular |
praehonoratus erat
|
er/sie/es war vorgezogen worden |
| 1. Person Plural |
praehonorati eramus
|
wir waren vorgezogen worden |
| 2. Person Plural |
praehonorati eratis
|
ihr wart vorgezogen worden |
| 3. Person Plural |
praehonorati erant
|
sie waren vorgezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoravissem
|
ich hätte vorgezogen |
| 2. Person Singular |
praehonoravisses
|
du hättest vorgezogen |
| 3. Person Singular |
praehonoravisset
|
er/sie/es hätte vorgezogen |
| 1. Person Plural |
praehonoravissemus
|
wir hätten vorgezogen |
| 2. Person Plural |
praehonoravissetis
|
ihr hättet vorgezogen |
| 3. Person Plural |
praehonoravissent
|
sie hätten vorgezogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus essem
|
ich wäre vorgezogen worden |
| 2. Person Singular |
praehonoratus esses
|
du wärest vorgezogen worden |
| 3. Person Singular |
praehonoratus esset
|
er/sie/es wäre vorgezogen worden |
| 1. Person Plural |
praehonorati essemus
|
wir wären vorgezogen worden |
| 2. Person Plural |
praehonorati essetis
|
ihr wäret vorgezogen worden |
| 3. Person Plural |
praehonorati essent
|
sie wären vorgezogen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoravero
|
ich werde vorgezogen haben |
| 2. Person Singular |
praehonoraveris
|
du wirst vorgezogen haben |
| 3. Person Singular |
praehonoraverit
|
er/sie/es wird vorgezogen haben |
| 1. Person Plural |
praehonoraverimus
|
wir werden vorgezogen haben |
| 2. Person Plural |
praehonoraveritis
|
ihr werdet vorgezogen haben |
| 3. Person Plural |
praehonoraverint
|
sie werden vorgezogen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praehonoratus ero
|
ich werde vorgezogen worden sein |
| 2. Person Singular |
praehonoratus eris
|
du wirst vorgezogen worden sein |
| 3. Person Singular |
praehonoratus erit
|
er/sie/es wird vorgezogen worden sein |
| 1. Person Plural |
praehonorati erimus
|
wir werden vorgezogen worden sein |
| 2. Person Plural |
praehonorati eritis
|
ihr werdet vorgezogen worden sein |
| 3. Person Plural |
praehonorati erunt
|
sie werden vorgezogen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praehonorare
|
vorziehen |
| Vorzeitigkeit |
praehonoravisse
|
vorgezogen haben |
| Nachzeitigkeit |
praehonoraturum esse
|
vorziehen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praehonorari praehonorarier
|
vorgezogen werden |
| Vorzeitigkeit |
praehonoratum esse
|
vorgezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praehonoratum iri
|
künftig vorgezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praehonora
|
ziehe vor; zieh vor! |
| 2. Person Plural |
praehonorate
|
zieht vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praehonorato
|
| 3. Person Singular |
praehonorato
|
| 2. Person Plural |
praehonoratote
|
| 3. Person Plural |
praehonoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praehonorare
|
das Vorziehen |
| Genitiv |
praehonorandi
|
des Vorziehens |
| Dativ |
praehonorando
|
dem Vorziehen |
| Akkusativ |
praehonorandum
|
das Vorziehen |
| Ablativ |
praehonorando
|
durch das Vorziehen |
| Vokativ |
praehonorande
|
Vorziehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praehonorandus
|
praehonoranda
|
praehonorandum
|
| Genitiv |
praehonorandi
|
praehonorandae
|
praehonorandi
|
| Dativ |
praehonorando
|
praehonorandae
|
praehonorando
|
| Akkusativ |
praehonorandum
|
praehonorandam
|
praehonorandum
|
| Ablativ |
praehonorando
|
praehonoranda
|
praehonorando
|
| Vokativ |
praehonorande
|
praehonoranda
|
praehonorandum
|
Plural
| Nominativ |
praehonorandi
|
praehonorandae
|
praehonoranda
|
| Genitiv |
praehonorandorum
|
praehonorandarum
|
praehonorandorum
|
| Dativ |
praehonorandis
|
praehonorandis
|
praehonorandis
|
| Akkusativ |
praehonorandos
|
praehonorandas
|
praehonoranda
|
| Ablativ |
praehonorandis
|
praehonorandis
|
praehonorandis
|
| Vokativ |
praehonorandi
|
praehonorandae
|
praehonoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praehonorans
|
praehonorans
|
praehonorans
|
| Genitiv |
praehonorantis
|
praehonorantis
|
praehonorantis
|
| Dativ |
praehonoranti
|
praehonoranti
|
praehonoranti
|
| Akkusativ |
praehonorantem
|
praehonorantem
|
praehonorans
|
| Ablativ |
praehonoranti praehonorante
|
praehonoranti praehonorante
|
praehonoranti praehonorante
|
| Vokativ |
praehonorans
|
praehonorans
|
praehonorans
|
Plural
| Nominativ |
praehonorantes
|
praehonorantes
|
praehonorantia
|
| Genitiv |
praehonorantium praehonorantum
|
praehonorantium praehonorantum
|
praehonorantium praehonorantum
|
| Dativ |
praehonorantibus
|
praehonorantibus
|
praehonorantibus
|
| Akkusativ |
praehonorantes
|
praehonorantes
|
praehonorantia
|
| Ablativ |
praehonorantibus
|
praehonorantibus
|
praehonorantibus
|
| Vokativ |
praehonorantes
|
praehonorantes
|
praehonorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praehonoratus
|
praehonorata
|
praehonoratum
|
| Genitiv |
praehonorati
|
praehonoratae
|
praehonorati
|
| Dativ |
praehonorato
|
praehonoratae
|
praehonorato
|
| Akkusativ |
praehonoratum
|
praehonoratam
|
praehonoratum
|
| Ablativ |
praehonorato
|
praehonorata
|
praehonorato
|
| Vokativ |
praehonorate
|
praehonorata
|
praehonoratum
|
Plural
| Nominativ |
praehonorati
|
praehonoratae
|
praehonorata
|
| Genitiv |
praehonoratorum
|
praehonoratarum
|
praehonoratorum
|
| Dativ |
praehonoratis
|
praehonoratis
|
praehonoratis
|
| Akkusativ |
praehonoratos
|
praehonoratas
|
praehonorata
|
| Ablativ |
praehonoratis
|
praehonoratis
|
praehonoratis
|
| Vokativ |
praehonorati
|
praehonoratae
|
praehonorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praehonoraturus
|
praehonoratura
|
praehonoraturum
|
| Genitiv |
praehonoraturi
|
praehonoraturae
|
praehonoraturi
|
| Dativ |
praehonoraturo
|
praehonoraturae
|
praehonoraturo
|
| Akkusativ |
praehonoraturum
|
praehonoraturam
|
praehonoraturum
|
| Ablativ |
praehonoraturo
|
praehonoratura
|
praehonoraturo
|
| Vokativ |
praehonorature
|
praehonoratura
|
praehonoraturum
|
Plural
| Nominativ |
praehonoraturi
|
praehonoraturae
|
praehonoratura
|
| Genitiv |
praehonoraturorum
|
praehonoraturarum
|
praehonoraturorum
|
| Dativ |
praehonoraturis
|
praehonoraturis
|
praehonoraturis
|
| Akkusativ |
praehonoraturos
|
praehonoraturas
|
praehonoratura
|
| Ablativ |
praehonoraturis
|
praehonoraturis
|
praehonoraturis
|
| Vokativ |
praehonoraturi
|
praehonoraturae
|
praehonoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praehonoratum
|
praehonoratu
|