Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praeire | Verb | Infinitiv | vorsagen anordnen vorangehen, vorausgehen vorausgehen vorlesen vorsingen vorspielen vorsprechen |
|
| praeire | Verb | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst vorgesagt du wirst angeordnet du wirst vorgelesen du wirst vorgesungen du wirst vorgespielt du wirst vorgesprochen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeo |
ich sage vor |
| 2. Person Singular | praeis |
du sagst vor |
| 3. Person Singular | praeit |
er/sie/es sagt vor |
| 1. Person Plural | praeimus |
wir sagen vor |
| 2. Person Plural | praeitis |
ihr sagt vor |
| 3. Person Plural | praeeunt |
sie sagen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeeor |
ich werde vorgesagt |
| 2. Person Singular | praeiris praeire |
du wirst vorgesagt |
| 3. Person Singular | praeitur |
er/sie/es wird vorgesagt |
| 1. Person Plural | praeimur |
wir werden vorgesagt |
| 2. Person Plural | praeimini |
ihr werdet vorgesagt |
| 3. Person Plural | praeeuntur |
sie werden vorgesagt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeam |
ich sage vor |
| 2. Person Singular | praeeas |
du sagest vor |
| 3. Person Singular | praeeat |
er/sie/es sage vor |
| 1. Person Plural | praeeamus |
wir sagen vor |
| 2. Person Plural | praeeatis |
ihr saget vor |
| 3. Person Plural | praeeant |
sie sagen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeear |
ich werde vorgesagt |
| 2. Person Singular | praeiaris praeiare |
du werdest vorgesagt |
| 3. Person Singular | praeiatur |
er/sie/es werde vorgesagt |
| 1. Person Plural | praeiamur |
wir werden vorgesagt |
| 2. Person Plural | praeiamini |
ihr werdet vorgesagt |
| 3. Person Plural | praeeantur |
sie werden vorgesagt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibam praeiebam |
ich sagte vor |
| 2. Person Singular | praeibas praeiebas |
du sagtest vor |
| 3. Person Singular | praeibat praeiebat |
er/sie/es sagte vor |
| 1. Person Plural | praeibamus praeiebamus |
wir sagten vor |
| 2. Person Plural | praeibatis praeiebatis |
ihr sagtet vor |
| 3. Person Plural | praeibant praeiebant |
sie sagten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibar |
ich wurde vorgesagt |
| 2. Person Singular | praeibaris praeibare |
du wurdest vorgesagt |
| 3. Person Singular | praeibatur |
er/sie/es wurde vorgesagt |
| 1. Person Plural | praeibamur |
wir wurden vorgesagt |
| 2. Person Plural | praeibamini |
ihr wurdet vorgesagt |
| 3. Person Plural | praeibantur |
sie wurden vorgesagt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeirem |
ich sagte vor |
| 2. Person Singular | praeires |
du sagtest vor |
| 3. Person Singular | praeiret |
er/sie/es sagte vor |
| 1. Person Plural | praeiremus |
wir sagten vor |
| 2. Person Plural | praeiretis |
ihr sagtet vor |
| 3. Person Plural | praeirent |
sie sagten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeirer |
ich würde vorgesagt |
| 2. Person Singular | praeireris praeirere |
du würdest vorgesagt |
| 3. Person Singular | praeiretur |
er/sie/es würde vorgesagt |
| 1. Person Plural | praeiremur |
wir würden vorgesagt |
| 2. Person Plural | praeiremini |
ihr würdet vorgesagt |
| 3. Person Plural | praeirentur |
sie würden vorgesagt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibo praeiam |
ich werde vorsagen |
| 2. Person Singular | praeibis praeies |
du wirst vorsagen |
| 3. Person Singular | praeibit praeiet |
er/sie/es wird vorsagen |
| 1. Person Plural | praeibimus praeiemus |
wir werden vorsagen |
| 2. Person Plural | praeibitis praeietis |
ihr werdet vorsagen |
| 3. Person Plural | praeibunt praeient |
sie werden vorsagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibor praeiar |
ich werde vorgesagt werden |
| 2. Person Singular | praeiberis praeibere praeieris praeiere |
du wirst vorgesagt werden |
| 3. Person Singular | praeibitur praeietur |
er/sie/es wird vorgesagt werden |
| 1. Person Plural | praeibimur praeiemur |
wir werden vorgesagt werden |
| 2. Person Plural | praeibimini praeiemini |
ihr werdet vorgesagt werden |
| 3. Person Plural | praeibuntur praeientur |
sie werden vorgesagt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivi |
ich habe vorgesagt |
| 2. Person Singular | praeivisti |
du hast vorgesagt |
| 3. Person Singular | praeivit |
er/sie/es hat vorgesagt |
| 1. Person Plural | praeivimus |
wir haben vorgesagt |
| 2. Person Plural | praeivistis |
ihr habt vorgesagt |
| 3. Person Plural | praeiverunt praeivere |
sie haben vorgesagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sum |
ich bin vorgesagt worden |
| 2. Person Singular | praeitus es |
du bist vorgesagt worden |
| 3. Person Singular | praeitus est |
er/sie/es ist vorgesagt worden |
| 1. Person Plural | praeiti sumus |
wir sind vorgesagt worden |
| 2. Person Plural | praeiti estis |
ihr seid vorgesagt worden |
| 3. Person Plural | praeiti sunt |
sie sind vorgesagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiverim |
ich habe vorgesagt |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du habest vorgesagt |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es habe vorgesagt |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir haben vorgesagt |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr habet vorgesagt |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie haben vorgesagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sim |
ich sei vorgesagt worden |
| 2. Person Singular | praeitus sis |
du seiest vorgesagt worden |
| 3. Person Singular | praeitus sit |
er/sie/es sei vorgesagt worden |
| 1. Person Plural | praeiti simus |
wir seien vorgesagt worden |
| 2. Person Plural | praeiti sitis |
ihr seiet vorgesagt worden |
| 3. Person Plural | praeiti sint |
sie seien vorgesagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiveram |
ich hatte vorgesagt |
| 2. Person Singular | praeiveras |
du hattest vorgesagt |
| 3. Person Singular | praeiverat |
er/sie/es hatte vorgesagt |
| 1. Person Plural | praeiveramus |
wir hatten vorgesagt |
| 2. Person Plural | praeiveratis |
ihr hattet vorgesagt |
| 3. Person Plural | praeiverant |
sie hatten vorgesagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus eram |
ich war vorgesagt worden |
| 2. Person Singular | praeitus eras |
du warst vorgesagt worden |
| 3. Person Singular | praeitus erat |
er/sie/es war vorgesagt worden |
| 1. Person Plural | praeiti eramus |
wir waren vorgesagt worden |
| 2. Person Plural | praeiti eratis |
ihr wart vorgesagt worden |
| 3. Person Plural | praeiti erant |
sie waren vorgesagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivissem |
ich hätte vorgesagt |
| 2. Person Singular | praeivisses |
du hättest vorgesagt |
| 3. Person Singular | praeivisset |
er/sie/es hätte vorgesagt |
| 1. Person Plural | praeivissemus |
wir hätten vorgesagt |
| 2. Person Plural | praeivissetis |
ihr hättet vorgesagt |
| 3. Person Plural | praeivissent |
sie hätten vorgesagt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus essem |
ich wäre vorgesagt worden |
| 2. Person Singular | praeitus esses |
du wärest vorgesagt worden |
| 3. Person Singular | praeitus esset |
er/sie/es wäre vorgesagt worden |
| 1. Person Plural | praeiti essemus |
wir wären vorgesagt worden |
| 2. Person Plural | praeiti essetis |
ihr wäret vorgesagt worden |
| 3. Person Plural | praeiti essent |
sie wären vorgesagt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivero |
ich werde vorgesagt haben |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du wirst vorgesagt haben |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es wird vorgesagt haben |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir werden vorgesagt haben |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr werdet vorgesagt haben |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie werden vorgesagt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus ero |
ich werde vorgesagt worden sein |
| 2. Person Singular | praeitus eris |
du wirst vorgesagt worden sein |
| 3. Person Singular | praeitus erit |
er/sie/es wird vorgesagt worden sein |
| 1. Person Plural | praeiti erimus |
wir werden vorgesagt worden sein |
| 2. Person Plural | praeiti eritis |
ihr werdet vorgesagt worden sein |
| 3. Person Plural | praeiti erunt |
sie werden vorgesagt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeire |
vorsagen |
| Vorzeitigkeit | praeivisse |
vorgesagt haben |
| Nachzeitigkeit | praeiturum esse |
vorsagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeiri praeirier |
vorgesagt werden |
| Vorzeitigkeit | praeitum esse |
vorgesagt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praeitum iri |
künftig vorgesagt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praei |
sage vor; sag vor! |
| 2. Person Plural | praeite |
sagt vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeito |
| 3. Person Singular | praeito |
| 2. Person Plural | praeitote |
| 3. Person Plural | praeeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeire |
das Vorsagen |
| Genitiv | praeeundi |
des Vorsagens |
| Dativ | praeeundo |
dem Vorsagen |
| Akkusativ | praeeundum |
das Vorsagen |
| Ablativ | praeeundo |
durch das Vorsagen |
| Vokativ | praeeunde |
Vorsagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeeundus |
praeeunda |
praeeundum |
| Genitiv | praeeundi |
praeeundae |
praeeundi |
| Dativ | praeeundo |
praeeundae |
praeeundo |
| Akkusativ | praeeundum |
praeeundam |
praeeundum |
| Ablativ | praeeundo |
praeeunda |
praeeundo |
| Vokativ | praeeunde |
praeeunda |
praeeundum |
Plural
| Nominativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
| Genitiv | praeeundorum |
praeeundarum |
praeeundorum |
| Dativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Akkusativ | praeeundos |
praeeundas |
praeeunda |
| Ablativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Vokativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
| Genitiv | praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
| Dativ | praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
| Akkusativ | praeeuntem praeientem |
praeeuntem praeientem |
praeiens |
| Ablativ | praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
| Vokativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
Plural
| Nominativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Genitiv | praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
| Dativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Akkusativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Ablativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Vokativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeitus |
praeita |
praeitum |
| Genitiv | praeiti |
praeitae |
praeiti |
| Dativ | praeito |
praeitae |
praeito |
| Akkusativ | praeitum |
praeitam |
praeitum |
| Ablativ | praeito |
praeita |
praeito |
| Vokativ | praeite |
praeita |
praeitum |
Plural
| Nominativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
| Genitiv | praeitorum |
praeitarum |
praeitorum |
| Dativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Akkusativ | praeitos |
praeitas |
praeita |
| Ablativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Vokativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiturus |
praeitura |
praeiturum |
| Genitiv | praeituri |
praeiturae |
praeituri |
| Dativ | praeituro |
praeiturae |
praeituro |
| Akkusativ | praeiturum |
praeituram |
praeiturum |
| Ablativ | praeituro |
praeitura |
praeituro |
| Vokativ | praeiture |
praeitura |
praeiturum |
Plural
| Nominativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
| Genitiv | praeiturorum |
praeiturarum |
praeiturorum |
| Dativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Akkusativ | praeituros |
praeituras |
praeitura |
| Ablativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Vokativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praeitum |
praeitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeo |
ich ordne an |
| 2. Person Singular | praeis |
du ordnest an |
| 3. Person Singular | praeit |
er/sie/es ordnet an |
| 1. Person Plural | praeimus |
wir ordnen an |
| 2. Person Plural | praeitis |
ihr ordnet an |
| 3. Person Plural | praeeunt |
sie ordnen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeeor |
ich werde angeordnet |
| 2. Person Singular | praeiris praeire |
du wirst angeordnet |
| 3. Person Singular | praeitur |
er/sie/es wird angeordnet |
| 1. Person Plural | praeimur |
wir werden angeordnet |
| 2. Person Plural | praeimini |
ihr werdet angeordnet |
| 3. Person Plural | praeeuntur |
sie werden angeordnet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeam |
ich ordne an |
| 2. Person Singular | praeeas |
du ordnest an |
| 3. Person Singular | praeeat |
er/sie/es ordne an |
| 1. Person Plural | praeeamus |
wir ordnen an |
| 2. Person Plural | praeeatis |
ihr ordnet an |
| 3. Person Plural | praeeant |
sie ordnen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeear |
ich werde angeordnet |
| 2. Person Singular | praeiaris praeiare |
du werdest angeordnet |
| 3. Person Singular | praeiatur |
er/sie/es werde angeordnet |
| 1. Person Plural | praeiamur |
wir werden angeordnet |
| 2. Person Plural | praeiamini |
ihr werdet angeordnet |
| 3. Person Plural | praeeantur |
sie werden angeordnet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibam praeiebam |
ich ordnete an |
| 2. Person Singular | praeibas praeiebas |
du ordnetest an |
| 3. Person Singular | praeibat praeiebat |
er/sie/es ordnete an |
| 1. Person Plural | praeibamus praeiebamus |
wir ordneten an |
| 2. Person Plural | praeibatis praeiebatis |
ihr ordnetet an |
| 3. Person Plural | praeibant praeiebant |
sie ordneten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibar |
ich wurde angeordnet |
| 2. Person Singular | praeibaris praeibare |
du wurdest angeordnet |
| 3. Person Singular | praeibatur |
er/sie/es wurde angeordnet |
| 1. Person Plural | praeibamur |
wir wurden angeordnet |
| 2. Person Plural | praeibamini |
ihr wurdet angeordnet |
| 3. Person Plural | praeibantur |
sie wurden angeordnet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeirem |
ich ordnete an |
| 2. Person Singular | praeires |
du ordnetest an |
| 3. Person Singular | praeiret |
er/sie/es ordnete an |
| 1. Person Plural | praeiremus |
wir ordneten an |
| 2. Person Plural | praeiretis |
ihr ordnetet an |
| 3. Person Plural | praeirent |
sie ordneten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeirer |
ich würde angeordnet |
| 2. Person Singular | praeireris praeirere |
du würdest angeordnet |
| 3. Person Singular | praeiretur |
er/sie/es würde angeordnet |
| 1. Person Plural | praeiremur |
wir würden angeordnet |
| 2. Person Plural | praeiremini |
ihr würdet angeordnet |
| 3. Person Plural | praeirentur |
sie würden angeordnet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibo praeiam |
ich werde anordnen |
| 2. Person Singular | praeibis praeies |
du wirst anordnen |
| 3. Person Singular | praeibit praeiet |
er/sie/es wird anordnen |
| 1. Person Plural | praeibimus praeiemus |
wir werden anordnen |
| 2. Person Plural | praeibitis praeietis |
ihr werdet anordnen |
| 3. Person Plural | praeibunt praeient |
sie werden anordnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibor praeiar |
ich werde angeordnet werden |
| 2. Person Singular | praeiberis praeibere praeieris praeiere |
du wirst angeordnet werden |
| 3. Person Singular | praeibitur praeietur |
er/sie/es wird angeordnet werden |
| 1. Person Plural | praeibimur praeiemur |
wir werden angeordnet werden |
| 2. Person Plural | praeibimini praeiemini |
ihr werdet angeordnet werden |
| 3. Person Plural | praeibuntur praeientur |
sie werden angeordnet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivi |
ich habe angeordnet |
| 2. Person Singular | praeivisti |
du hast angeordnet |
| 3. Person Singular | praeivit |
er/sie/es hat angeordnet |
| 1. Person Plural | praeivimus |
wir haben angeordnet |
| 2. Person Plural | praeivistis |
ihr habt angeordnet |
| 3. Person Plural | praeiverunt praeivere |
sie haben angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sum |
ich bin angeordnet worden |
| 2. Person Singular | praeitus es |
du bist angeordnet worden |
| 3. Person Singular | praeitus est |
er/sie/es ist angeordnet worden |
| 1. Person Plural | praeiti sumus |
wir sind angeordnet worden |
| 2. Person Plural | praeiti estis |
ihr seid angeordnet worden |
| 3. Person Plural | praeiti sunt |
sie sind angeordnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiverim |
ich habe angeordnet |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du habest angeordnet |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es habe angeordnet |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir haben angeordnet |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr habet angeordnet |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie haben angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sim |
ich sei angeordnet worden |
| 2. Person Singular | praeitus sis |
du seiest angeordnet worden |
| 3. Person Singular | praeitus sit |
er/sie/es sei angeordnet worden |
| 1. Person Plural | praeiti simus |
wir seien angeordnet worden |
| 2. Person Plural | praeiti sitis |
ihr seiet angeordnet worden |
| 3. Person Plural | praeiti sint |
sie seien angeordnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiveram |
ich hatte angeordnet |
| 2. Person Singular | praeiveras |
du hattest angeordnet |
| 3. Person Singular | praeiverat |
er/sie/es hatte angeordnet |
| 1. Person Plural | praeiveramus |
wir hatten angeordnet |
| 2. Person Plural | praeiveratis |
ihr hattet angeordnet |
| 3. Person Plural | praeiverant |
sie hatten angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus eram |
ich war angeordnet worden |
| 2. Person Singular | praeitus eras |
du warst angeordnet worden |
| 3. Person Singular | praeitus erat |
er/sie/es war angeordnet worden |
| 1. Person Plural | praeiti eramus |
wir waren angeordnet worden |
| 2. Person Plural | praeiti eratis |
ihr wart angeordnet worden |
| 3. Person Plural | praeiti erant |
sie waren angeordnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivissem |
ich hätte angeordnet |
| 2. Person Singular | praeivisses |
du hättest angeordnet |
| 3. Person Singular | praeivisset |
er/sie/es hätte angeordnet |
| 1. Person Plural | praeivissemus |
wir hätten angeordnet |
| 2. Person Plural | praeivissetis |
ihr hättet angeordnet |
| 3. Person Plural | praeivissent |
sie hätten angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus essem |
ich wäre angeordnet worden |
| 2. Person Singular | praeitus esses |
du wärest angeordnet worden |
| 3. Person Singular | praeitus esset |
er/sie/es wäre angeordnet worden |
| 1. Person Plural | praeiti essemus |
wir wären angeordnet worden |
| 2. Person Plural | praeiti essetis |
ihr wäret angeordnet worden |
| 3. Person Plural | praeiti essent |
sie wären angeordnet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivero |
ich werde angeordnet haben |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du wirst angeordnet haben |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es wird angeordnet haben |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir werden angeordnet haben |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr werdet angeordnet haben |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie werden angeordnet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus ero |
ich werde angeordnet worden sein |
| 2. Person Singular | praeitus eris |
du wirst angeordnet worden sein |
| 3. Person Singular | praeitus erit |
er/sie/es wird angeordnet worden sein |
| 1. Person Plural | praeiti erimus |
wir werden angeordnet worden sein |
| 2. Person Plural | praeiti eritis |
ihr werdet angeordnet worden sein |
| 3. Person Plural | praeiti erunt |
sie werden angeordnet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeire |
anordnen |
| Vorzeitigkeit | praeivisse |
angeordnet haben |
| Nachzeitigkeit | praeiturum esse |
anordnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeiri praeirier |
angeordnet werden |
| Vorzeitigkeit | praeitum esse |
angeordnet worden sein |
| Nachzeitigkeit | praeitum iri |
künftig angeordnet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praei |
ordne an! |
| 2. Person Plural | praeite |
ordnet an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeito |
| 3. Person Singular | praeito |
| 2. Person Plural | praeitote |
| 3. Person Plural | praeeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeire |
das Anordnen |
| Genitiv | praeeundi |
des Anordnens |
| Dativ | praeeundo |
dem Anordnen |
| Akkusativ | praeeundum |
das Anordnen |
| Ablativ | praeeundo |
durch das Anordnen |
| Vokativ | praeeunde |
Anordnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeeundus |
praeeunda |
praeeundum |
| Genitiv | praeeundi |
praeeundae |
praeeundi |
| Dativ | praeeundo |
praeeundae |
praeeundo |
| Akkusativ | praeeundum |
praeeundam |
praeeundum |
| Ablativ | praeeundo |
praeeunda |
praeeundo |
| Vokativ | praeeunde |
praeeunda |
praeeundum |
Plural
| Nominativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
| Genitiv | praeeundorum |
praeeundarum |
praeeundorum |
| Dativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Akkusativ | praeeundos |
praeeundas |
praeeunda |
| Ablativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Vokativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
| Genitiv | praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
| Dativ | praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
| Akkusativ | praeeuntem praeientem |
praeeuntem praeientem |
praeiens |
| Ablativ | praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
| Vokativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
Plural
| Nominativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Genitiv | praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
| Dativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Akkusativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Ablativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Vokativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeitus |
praeita |
praeitum |
| Genitiv | praeiti |
praeitae |
praeiti |
| Dativ | praeito |
praeitae |
praeito |
| Akkusativ | praeitum |
praeitam |
praeitum |
| Ablativ | praeito |
praeita |
praeito |
| Vokativ | praeite |
praeita |
praeitum |
Plural
| Nominativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
| Genitiv | praeitorum |
praeitarum |
praeitorum |
| Dativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Akkusativ | praeitos |
praeitas |
praeita |
| Ablativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Vokativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiturus |
praeitura |
praeiturum |
| Genitiv | praeituri |
praeiturae |
praeituri |
| Dativ | praeituro |
praeiturae |
praeituro |
| Akkusativ | praeiturum |
praeituram |
praeiturum |
| Ablativ | praeituro |
praeitura |
praeituro |
| Vokativ | praeiture |
praeitura |
praeiturum |
Plural
| Nominativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
| Genitiv | praeiturorum |
praeiturarum |
praeiturorum |
| Dativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Akkusativ | praeituros |
praeituras |
praeitura |
| Ablativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Vokativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praeitum |
praeitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeo |
|
| 2. Person Singular | praeis |
|
| 3. Person Singular | praeit |
|
| 1. Person Plural | praeimus |
|
| 2. Person Plural | praeitis |
|
| 3. Person Plural | praeeunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeeor |
|
| 2. Person Singular | praeiris praeire |
|
| 3. Person Singular | praeitur |
|
| 1. Person Plural | praeimur |
|
| 2. Person Plural | praeimini |
|
| 3. Person Plural | praeeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeam |
|
| 2. Person Singular | praeeas |
|
| 3. Person Singular | praeeat |
|
| 1. Person Plural | praeeamus |
|
| 2. Person Plural | praeeatis |
|
| 3. Person Plural | praeeant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeear |
|
| 2. Person Singular | praeiaris praeiare |
|
| 3. Person Singular | praeiatur |
|
| 1. Person Plural | praeiamur |
|
| 2. Person Plural | praeiamini |
|
| 3. Person Plural | praeeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibam praeiebam |
|
| 2. Person Singular | praeibas praeiebas |
|
| 3. Person Singular | praeibat praeiebat |
|
| 1. Person Plural | praeibamus praeiebamus |
|
| 2. Person Plural | praeibatis praeiebatis |
|
| 3. Person Plural | praeibant praeiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibar |
|
| 2. Person Singular | praeibaris praeibare |
|
| 3. Person Singular | praeibatur |
|
| 1. Person Plural | praeibamur |
|
| 2. Person Plural | praeibamini |
|
| 3. Person Plural | praeibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeirem |
|
| 2. Person Singular | praeires |
|
| 3. Person Singular | praeiret |
|
| 1. Person Plural | praeiremus |
|
| 2. Person Plural | praeiretis |
|
| 3. Person Plural | praeirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeirer |
|
| 2. Person Singular | praeireris praeirere |
|
| 3. Person Singular | praeiretur |
|
| 1. Person Plural | praeiremur |
|
| 2. Person Plural | praeiremini |
|
| 3. Person Plural | praeirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibo praeiam |
|
| 2. Person Singular | praeibis praeies |
|
| 3. Person Singular | praeibit praeiet |
|
| 1. Person Plural | praeibimus praeiemus |
|
| 2. Person Plural | praeibitis praeietis |
|
| 3. Person Plural | praeibunt praeient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibor praeiar |
|
| 2. Person Singular | praeiberis praeibere praeieris praeiere |
|
| 3. Person Singular | praeibitur praeietur |
|
| 1. Person Plural | praeibimur praeiemur |
|
| 2. Person Plural | praeibimini praeiemini |
|
| 3. Person Plural | praeibuntur praeientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivi |
|
| 2. Person Singular | praeivisti |
|
| 3. Person Singular | praeivit |
|
| 1. Person Plural | praeivimus |
|
| 2. Person Plural | praeivistis |
|
| 3. Person Plural | praeiverunt praeivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sum |
|
| 2. Person Singular | praeitus es |
|
| 3. Person Singular | praeitus est |
|
| 1. Person Plural | praeiti sumus |
|
| 2. Person Plural | praeiti estis |
|
| 3. Person Plural | praeiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiverim |
|
| 2. Person Singular | praeiveris |
|
| 3. Person Singular | praeiverit |
|
| 1. Person Plural | praeiverimus |
|
| 2. Person Plural | praeiveritis |
|
| 3. Person Plural | praeiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sim |
|
| 2. Person Singular | praeitus sis |
|
| 3. Person Singular | praeitus sit |
|
| 1. Person Plural | praeiti simus |
|
| 2. Person Plural | praeiti sitis |
|
| 3. Person Plural | praeiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiveram |
|
| 2. Person Singular | praeiveras |
|
| 3. Person Singular | praeiverat |
|
| 1. Person Plural | praeiveramus |
|
| 2. Person Plural | praeiveratis |
|
| 3. Person Plural | praeiverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus eram |
|
| 2. Person Singular | praeitus eras |
|
| 3. Person Singular | praeitus erat |
|
| 1. Person Plural | praeiti eramus |
|
| 2. Person Plural | praeiti eratis |
|
| 3. Person Plural | praeiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivissem |
|
| 2. Person Singular | praeivisses |
|
| 3. Person Singular | praeivisset |
|
| 1. Person Plural | praeivissemus |
|
| 2. Person Plural | praeivissetis |
|
| 3. Person Plural | praeivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus essem |
|
| 2. Person Singular | praeitus esses |
|
| 3. Person Singular | praeitus esset |
|
| 1. Person Plural | praeiti essemus |
|
| 2. Person Plural | praeiti essetis |
|
| 3. Person Plural | praeiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivero |
|
| 2. Person Singular | praeiveris |
|
| 3. Person Singular | praeiverit |
|
| 1. Person Plural | praeiverimus |
|
| 2. Person Plural | praeiveritis |
|
| 3. Person Plural | praeiverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus ero |
|
| 2. Person Singular | praeitus eris |
|
| 3. Person Singular | praeitus erit |
|
| 1. Person Plural | praeiti erimus |
|
| 2. Person Plural | praeiti eritis |
|
| 3. Person Plural | praeiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeire |
|
| Vorzeitigkeit | praeivisse |
|
| Nachzeitigkeit | praeiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeiri praeirier |
|
| Vorzeitigkeit | praeitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praeitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praei |
! |
| 2. Person Plural | praeite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeito |
| 3. Person Singular | praeito |
| 2. Person Plural | praeitote |
| 3. Person Plural | praeeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeire |
|
| Genitiv | praeeundi |
|
| Dativ | praeeundo |
|
| Akkusativ | praeeundum |
|
| Ablativ | praeeundo |
|
| Vokativ | praeeunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeeundus |
praeeunda |
praeeundum |
| Genitiv | praeeundi |
praeeundae |
praeeundi |
| Dativ | praeeundo |
praeeundae |
praeeundo |
| Akkusativ | praeeundum |
praeeundam |
praeeundum |
| Ablativ | praeeundo |
praeeunda |
praeeundo |
| Vokativ | praeeunde |
praeeunda |
praeeundum |
Plural
| Nominativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
| Genitiv | praeeundorum |
praeeundarum |
praeeundorum |
| Dativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Akkusativ | praeeundos |
praeeundas |
praeeunda |
| Ablativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Vokativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
| Genitiv | praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
| Dativ | praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
| Akkusativ | praeeuntem praeientem |
praeeuntem praeientem |
praeiens |
| Ablativ | praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
| Vokativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
Plural
| Nominativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Genitiv | praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
| Dativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Akkusativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Ablativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Vokativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeitus |
praeita |
praeitum |
| Genitiv | praeiti |
praeitae |
praeiti |
| Dativ | praeito |
praeitae |
praeito |
| Akkusativ | praeitum |
praeitam |
praeitum |
| Ablativ | praeito |
praeita |
praeito |
| Vokativ | praeite |
praeita |
praeitum |
Plural
| Nominativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
| Genitiv | praeitorum |
praeitarum |
praeitorum |
| Dativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Akkusativ | praeitos |
praeitas |
praeita |
| Ablativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Vokativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiturus |
praeitura |
praeiturum |
| Genitiv | praeituri |
praeiturae |
praeituri |
| Dativ | praeituro |
praeiturae |
praeituro |
| Akkusativ | praeiturum |
praeituram |
praeiturum |
| Ablativ | praeituro |
praeitura |
praeituro |
| Vokativ | praeiture |
praeitura |
praeiturum |
Plural
| Nominativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
| Genitiv | praeiturorum |
praeiturarum |
praeiturorum |
| Dativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Akkusativ | praeituros |
praeituras |
praeitura |
| Ablativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Vokativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praeitum |
praeitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeo |
ich gehe voraus |
| 2. Person Singular | praeis |
du gehst voraus |
| 3. Person Singular | praeit |
er/sie/es geht voraus |
| 1. Person Plural | praeimus |
wir gehen voraus |
| 2. Person Plural | praeitis |
ihr geht voraus |
| 3. Person Plural | praeeunt |
sie gehen voraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeeor |
|
| 2. Person Singular | praeiris praeire |
|
| 3. Person Singular | praeitur |
|
| 1. Person Plural | praeimur |
|
| 2. Person Plural | praeimini |
|
| 3. Person Plural | praeeuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeam |
ich gehe voraus |
| 2. Person Singular | praeeas |
du gehest voraus |
| 3. Person Singular | praeeat |
er/sie/es gehe voraus |
| 1. Person Plural | praeeamus |
wir gehen voraus |
| 2. Person Plural | praeeatis |
ihr gehet voraus |
| 3. Person Plural | praeeant |
sie gehen voraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeear |
|
| 2. Person Singular | praeiaris praeiare |
|
| 3. Person Singular | praeiatur |
|
| 1. Person Plural | praeiamur |
|
| 2. Person Plural | praeiamini |
|
| 3. Person Plural | praeeantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibam praeiebam |
ich ging voraus |
| 2. Person Singular | praeibas praeiebas |
du gingst voraus |
| 3. Person Singular | praeibat praeiebat |
er/sie/es ging voraus |
| 1. Person Plural | praeibamus praeiebamus |
wir gingen voraus |
| 2. Person Plural | praeibatis praeiebatis |
ihr gingt voraus |
| 3. Person Plural | praeibant praeiebant |
sie gingen voraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibar |
|
| 2. Person Singular | praeibaris praeibare |
|
| 3. Person Singular | praeibatur |
|
| 1. Person Plural | praeibamur |
|
| 2. Person Plural | praeibamini |
|
| 3. Person Plural | praeibantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeirem |
ich ginge voraus |
| 2. Person Singular | praeires |
du gingest voraus |
| 3. Person Singular | praeiret |
er/sie/es ginge voraus |
| 1. Person Plural | praeiremus |
wir gingen voraus |
| 2. Person Plural | praeiretis |
ihr ginget voraus |
| 3. Person Plural | praeirent |
sie gingen voraus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeirer |
|
| 2. Person Singular | praeireris praeirere |
|
| 3. Person Singular | praeiretur |
|
| 1. Person Plural | praeiremur |
|
| 2. Person Plural | praeiremini |
|
| 3. Person Plural | praeirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibo praeiam |
ich werde vorausgehen |
| 2. Person Singular | praeibis praeies |
du wirst vorausgehen |
| 3. Person Singular | praeibit praeiet |
er/sie/es wird vorausgehen |
| 1. Person Plural | praeibimus praeiemus |
wir werden vorausgehen |
| 2. Person Plural | praeibitis praeietis |
ihr werdet vorausgehen |
| 3. Person Plural | praeibunt praeient |
sie werden vorausgehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibor praeiar |
|
| 2. Person Singular | praeiberis praeibere praeieris praeiere |
|
| 3. Person Singular | praeibitur praeietur |
|
| 1. Person Plural | praeibimur praeiemur |
|
| 2. Person Plural | praeibimini praeiemini |
|
| 3. Person Plural | praeibuntur praeientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivi |
ich bin vorausgegangen |
| 2. Person Singular | praeivisti |
du bist vorausgegangen |
| 3. Person Singular | praeivit |
er/sie/es ist vorausgegangen |
| 1. Person Plural | praeivimus |
wir sind vorausgegangen |
| 2. Person Plural | praeivistis |
ihr seid vorausgegangen |
| 3. Person Plural | praeiverunt praeivere |
sie sind vorausgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sum |
|
| 2. Person Singular | praeitus es |
|
| 3. Person Singular | praeitus est |
|
| 1. Person Plural | praeiti sumus |
|
| 2. Person Plural | praeiti estis |
|
| 3. Person Plural | praeiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiverim |
ich sei vorausgegangen |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du seiest vorausgegangen |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es sei vorausgegangen |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir seien vorausgegangen |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr seiet vorausgegangen |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie seien vorausgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sim |
|
| 2. Person Singular | praeitus sis |
|
| 3. Person Singular | praeitus sit |
|
| 1. Person Plural | praeiti simus |
|
| 2. Person Plural | praeiti sitis |
|
| 3. Person Plural | praeiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiveram |
ich war vorausgegangen |
| 2. Person Singular | praeiveras |
du warst vorausgegangen |
| 3. Person Singular | praeiverat |
er/sie/es war vorausgegangen |
| 1. Person Plural | praeiveramus |
wir waren vorausgegangen |
| 2. Person Plural | praeiveratis |
ihr wart vorausgegangen |
| 3. Person Plural | praeiverant |
sie waren vorausgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus eram |
|
| 2. Person Singular | praeitus eras |
|
| 3. Person Singular | praeitus erat |
|
| 1. Person Plural | praeiti eramus |
|
| 2. Person Plural | praeiti eratis |
|
| 3. Person Plural | praeiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivissem |
ich wäre vorausgegangen |
| 2. Person Singular | praeivisses |
du wärest vorausgegangen |
| 3. Person Singular | praeivisset |
er/sie/es wäre vorausgegangen |
| 1. Person Plural | praeivissemus |
wir wären vorausgegangen |
| 2. Person Plural | praeivissetis |
ihr wäret vorausgegangen |
| 3. Person Plural | praeivissent |
sie wären vorausgegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus essem |
|
| 2. Person Singular | praeitus esses |
|
| 3. Person Singular | praeitus esset |
|
| 1. Person Plural | praeiti essemus |
|
| 2. Person Plural | praeiti essetis |
|
| 3. Person Plural | praeiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivero |
ich werde vorausgegangen sein |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du wirst vorausgegangen sein |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es wird vorausgegangen sein |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir werden vorausgegangen sein |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr werdet vorausgegangen sein |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie werden vorausgegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus ero |
|
| 2. Person Singular | praeitus eris |
|
| 3. Person Singular | praeitus erit |
|
| 1. Person Plural | praeiti erimus |
|
| 2. Person Plural | praeiti eritis |
|
| 3. Person Plural | praeiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeire |
vorausgehen |
| Vorzeitigkeit | praeivisse |
vorausgegangen sein |
| Nachzeitigkeit | praeiturum esse |
vorausgehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeiri praeirier |
|
| Vorzeitigkeit | praeitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praeitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praei |
gehe voraus; geh voraus! |
| 2. Person Plural | praeite |
geht voraus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeito |
| 3. Person Singular | praeito |
| 2. Person Plural | praeitote |
| 3. Person Plural | praeeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeire |
das Vorausgehen |
| Genitiv | praeeundi |
des Vorausgehens |
| Dativ | praeeundo |
dem Vorausgehen |
| Akkusativ | praeeundum |
das Vorausgehen |
| Ablativ | praeeundo |
durch das Vorausgehen |
| Vokativ | praeeunde |
Vorausgehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeeundus |
praeeunda |
praeeundum |
| Genitiv | praeeundi |
praeeundae |
praeeundi |
| Dativ | praeeundo |
praeeundae |
praeeundo |
| Akkusativ | praeeundum |
praeeundam |
praeeundum |
| Ablativ | praeeundo |
praeeunda |
praeeundo |
| Vokativ | praeeunde |
praeeunda |
praeeundum |
Plural
| Nominativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
| Genitiv | praeeundorum |
praeeundarum |
praeeundorum |
| Dativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Akkusativ | praeeundos |
praeeundas |
praeeunda |
| Ablativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Vokativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
| Genitiv | praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
| Dativ | praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
| Akkusativ | praeeuntem praeientem |
praeeuntem praeientem |
praeiens |
| Ablativ | praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
| Vokativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
Plural
| Nominativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Genitiv | praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
| Dativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Akkusativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Ablativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Vokativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeitus |
praeita |
praeitum |
| Genitiv | praeiti |
praeitae |
praeiti |
| Dativ | praeito |
praeitae |
praeito |
| Akkusativ | praeitum |
praeitam |
praeitum |
| Ablativ | praeito |
praeita |
praeito |
| Vokativ | praeite |
praeita |
praeitum |
Plural
| Nominativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
| Genitiv | praeitorum |
praeitarum |
praeitorum |
| Dativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Akkusativ | praeitos |
praeitas |
praeita |
| Ablativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Vokativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiturus |
praeitura |
praeiturum |
| Genitiv | praeituri |
praeiturae |
praeituri |
| Dativ | praeituro |
praeiturae |
praeituro |
| Akkusativ | praeiturum |
praeituram |
praeiturum |
| Ablativ | praeituro |
praeitura |
praeituro |
| Vokativ | praeiture |
praeitura |
praeiturum |
Plural
| Nominativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
| Genitiv | praeiturorum |
praeiturarum |
praeiturorum |
| Dativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Akkusativ | praeituros |
praeituras |
praeitura |
| Ablativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Vokativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praeitum |
praeitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeo |
ich lese vor |
| 2. Person Singular | praeis |
du liest vor |
| 3. Person Singular | praeit |
er/sie/es liest vor |
| 1. Person Plural | praeimus |
wir lesen vor |
| 2. Person Plural | praeitis |
ihr lest vor |
| 3. Person Plural | praeeunt |
sie lesen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeeor |
ich werde vorgelesen |
| 2. Person Singular | praeiris praeire |
du wirst vorgelesen |
| 3. Person Singular | praeitur |
er/sie/es wird vorgelesen |
| 1. Person Plural | praeimur |
wir werden vorgelesen |
| 2. Person Plural | praeimini |
ihr werdet vorgelesen |
| 3. Person Plural | praeeuntur |
sie werden vorgelesen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeam |
ich lese vor |
| 2. Person Singular | praeeas |
du lesest vor |
| 3. Person Singular | praeeat |
er/sie/es lese vor |
| 1. Person Plural | praeeamus |
wir lesen vor |
| 2. Person Plural | praeeatis |
ihr leset vor |
| 3. Person Plural | praeeant |
sie lesen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeear |
ich werde vorgelesen |
| 2. Person Singular | praeiaris praeiare |
du werdest vorgelesen |
| 3. Person Singular | praeiatur |
er/sie/es werde vorgelesen |
| 1. Person Plural | praeiamur |
wir werden vorgelesen |
| 2. Person Plural | praeiamini |
ihr werdet vorgelesen |
| 3. Person Plural | praeeantur |
sie werden vorgelesen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibam praeiebam |
ich las vor |
| 2. Person Singular | praeibas praeiebas |
du lasest vor |
| 3. Person Singular | praeibat praeiebat |
er/sie/es las vor |
| 1. Person Plural | praeibamus praeiebamus |
wir lasen vor |
| 2. Person Plural | praeibatis praeiebatis |
ihr last vor |
| 3. Person Plural | praeibant praeiebant |
sie lasen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibar |
ich wurde vorgelesen |
| 2. Person Singular | praeibaris praeibare |
du wurdest vorgelesen |
| 3. Person Singular | praeibatur |
er/sie/es wurde vorgelesen |
| 1. Person Plural | praeibamur |
wir wurden vorgelesen |
| 2. Person Plural | praeibamini |
ihr wurdet vorgelesen |
| 3. Person Plural | praeibantur |
sie wurden vorgelesen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeirem |
ich läse vor |
| 2. Person Singular | praeires |
du läsest vor |
| 3. Person Singular | praeiret |
er/sie/es läse vor |
| 1. Person Plural | praeiremus |
wir läsen vor |
| 2. Person Plural | praeiretis |
ihr läset vor |
| 3. Person Plural | praeirent |
sie läsen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeirer |
ich würde vorgelesen |
| 2. Person Singular | praeireris praeirere |
du würdest vorgelesen |
| 3. Person Singular | praeiretur |
er/sie/es würde vorgelesen |
| 1. Person Plural | praeiremur |
wir würden vorgelesen |
| 2. Person Plural | praeiremini |
ihr würdet vorgelesen |
| 3. Person Plural | praeirentur |
sie würden vorgelesen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibo praeiam |
ich werde vorlesen |
| 2. Person Singular | praeibis praeies |
du wirst vorlesen |
| 3. Person Singular | praeibit praeiet |
er/sie/es wird vorlesen |
| 1. Person Plural | praeibimus praeiemus |
wir werden vorlesen |
| 2. Person Plural | praeibitis praeietis |
ihr werdet vorlesen |
| 3. Person Plural | praeibunt praeient |
sie werden vorlesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibor praeiar |
ich werde vorgelesen werden |
| 2. Person Singular | praeiberis praeibere praeieris praeiere |
du wirst vorgelesen werden |
| 3. Person Singular | praeibitur praeietur |
er/sie/es wird vorgelesen werden |
| 1. Person Plural | praeibimur praeiemur |
wir werden vorgelesen werden |
| 2. Person Plural | praeibimini praeiemini |
ihr werdet vorgelesen werden |
| 3. Person Plural | praeibuntur praeientur |
sie werden vorgelesen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivi |
ich habe vorgelesen |
| 2. Person Singular | praeivisti |
du hast vorgelesen |
| 3. Person Singular | praeivit |
er/sie/es hat vorgelesen |
| 1. Person Plural | praeivimus |
wir haben vorgelesen |
| 2. Person Plural | praeivistis |
ihr habt vorgelesen |
| 3. Person Plural | praeiverunt praeivere |
sie haben vorgelesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sum |
ich bin vorgelesen worden |
| 2. Person Singular | praeitus es |
du bist vorgelesen worden |
| 3. Person Singular | praeitus est |
er/sie/es ist vorgelesen worden |
| 1. Person Plural | praeiti sumus |
wir sind vorgelesen worden |
| 2. Person Plural | praeiti estis |
ihr seid vorgelesen worden |
| 3. Person Plural | praeiti sunt |
sie sind vorgelesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiverim |
ich habe vorgelesen |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du habest vorgelesen |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es habe vorgelesen |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir haben vorgelesen |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr habet vorgelesen |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie haben vorgelesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sim |
ich sei vorgelesen worden |
| 2. Person Singular | praeitus sis |
du seiest vorgelesen worden |
| 3. Person Singular | praeitus sit |
er/sie/es sei vorgelesen worden |
| 1. Person Plural | praeiti simus |
wir seien vorgelesen worden |
| 2. Person Plural | praeiti sitis |
ihr seiet vorgelesen worden |
| 3. Person Plural | praeiti sint |
sie seien vorgelesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiveram |
ich hatte vorgelesen |
| 2. Person Singular | praeiveras |
du hattest vorgelesen |
| 3. Person Singular | praeiverat |
er/sie/es hatte vorgelesen |
| 1. Person Plural | praeiveramus |
wir hatten vorgelesen |
| 2. Person Plural | praeiveratis |
ihr hattet vorgelesen |
| 3. Person Plural | praeiverant |
sie hatten vorgelesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus eram |
ich war vorgelesen worden |
| 2. Person Singular | praeitus eras |
du warst vorgelesen worden |
| 3. Person Singular | praeitus erat |
er/sie/es war vorgelesen worden |
| 1. Person Plural | praeiti eramus |
wir waren vorgelesen worden |
| 2. Person Plural | praeiti eratis |
ihr wart vorgelesen worden |
| 3. Person Plural | praeiti erant |
sie waren vorgelesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivissem |
ich hätte vorgelesen |
| 2. Person Singular | praeivisses |
du hättest vorgelesen |
| 3. Person Singular | praeivisset |
er/sie/es hätte vorgelesen |
| 1. Person Plural | praeivissemus |
wir hätten vorgelesen |
| 2. Person Plural | praeivissetis |
ihr hättet vorgelesen |
| 3. Person Plural | praeivissent |
sie hätten vorgelesen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus essem |
ich wäre vorgelesen worden |
| 2. Person Singular | praeitus esses |
du wärest vorgelesen worden |
| 3. Person Singular | praeitus esset |
er/sie/es wäre vorgelesen worden |
| 1. Person Plural | praeiti essemus |
wir wären vorgelesen worden |
| 2. Person Plural | praeiti essetis |
ihr wäret vorgelesen worden |
| 3. Person Plural | praeiti essent |
sie wären vorgelesen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivero |
ich werde vorgelesen haben |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du wirst vorgelesen haben |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es wird vorgelesen haben |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir werden vorgelesen haben |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr werdet vorgelesen haben |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie werden vorgelesen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus ero |
ich werde vorgelesen worden sein |
| 2. Person Singular | praeitus eris |
du wirst vorgelesen worden sein |
| 3. Person Singular | praeitus erit |
er/sie/es wird vorgelesen worden sein |
| 1. Person Plural | praeiti erimus |
wir werden vorgelesen worden sein |
| 2. Person Plural | praeiti eritis |
ihr werdet vorgelesen worden sein |
| 3. Person Plural | praeiti erunt |
sie werden vorgelesen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeire |
vorlesen |
| Vorzeitigkeit | praeivisse |
vorgelesen haben |
| Nachzeitigkeit | praeiturum esse |
vorlesen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeiri praeirier |
vorgelesen werden |
| Vorzeitigkeit | praeitum esse |
vorgelesen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praeitum iri |
künftig vorgelesen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praei |
lies vor! |
| 2. Person Plural | praeite |
lest vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeito |
| 3. Person Singular | praeito |
| 2. Person Plural | praeitote |
| 3. Person Plural | praeeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeire |
das Vorlesen |
| Genitiv | praeeundi |
des Vorlesens |
| Dativ | praeeundo |
dem Vorlesen |
| Akkusativ | praeeundum |
das Vorlesen |
| Ablativ | praeeundo |
durch das Vorlesen |
| Vokativ | praeeunde |
Vorlesen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeeundus |
praeeunda |
praeeundum |
| Genitiv | praeeundi |
praeeundae |
praeeundi |
| Dativ | praeeundo |
praeeundae |
praeeundo |
| Akkusativ | praeeundum |
praeeundam |
praeeundum |
| Ablativ | praeeundo |
praeeunda |
praeeundo |
| Vokativ | praeeunde |
praeeunda |
praeeundum |
Plural
| Nominativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
| Genitiv | praeeundorum |
praeeundarum |
praeeundorum |
| Dativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Akkusativ | praeeundos |
praeeundas |
praeeunda |
| Ablativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Vokativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
| Genitiv | praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
| Dativ | praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
| Akkusativ | praeeuntem praeientem |
praeeuntem praeientem |
praeiens |
| Ablativ | praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
| Vokativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
Plural
| Nominativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Genitiv | praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
| Dativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Akkusativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Ablativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Vokativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeitus |
praeita |
praeitum |
| Genitiv | praeiti |
praeitae |
praeiti |
| Dativ | praeito |
praeitae |
praeito |
| Akkusativ | praeitum |
praeitam |
praeitum |
| Ablativ | praeito |
praeita |
praeito |
| Vokativ | praeite |
praeita |
praeitum |
Plural
| Nominativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
| Genitiv | praeitorum |
praeitarum |
praeitorum |
| Dativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Akkusativ | praeitos |
praeitas |
praeita |
| Ablativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Vokativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiturus |
praeitura |
praeiturum |
| Genitiv | praeituri |
praeiturae |
praeituri |
| Dativ | praeituro |
praeiturae |
praeituro |
| Akkusativ | praeiturum |
praeituram |
praeiturum |
| Ablativ | praeituro |
praeitura |
praeituro |
| Vokativ | praeiture |
praeitura |
praeiturum |
Plural
| Nominativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
| Genitiv | praeiturorum |
praeiturarum |
praeiturorum |
| Dativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Akkusativ | praeituros |
praeituras |
praeitura |
| Ablativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Vokativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praeitum |
praeitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeo |
ich singe vor |
| 2. Person Singular | praeis |
du singst vor |
| 3. Person Singular | praeit |
er/sie/es singt vor |
| 1. Person Plural | praeimus |
wir singen vor |
| 2. Person Plural | praeitis |
ihr singt vor |
| 3. Person Plural | praeeunt |
sie singen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeeor |
ich werde vorgesungen |
| 2. Person Singular | praeiris praeire |
du wirst vorgesungen |
| 3. Person Singular | praeitur |
er/sie/es wird vorgesungen |
| 1. Person Plural | praeimur |
wir werden vorgesungen |
| 2. Person Plural | praeimini |
ihr werdet vorgesungen |
| 3. Person Plural | praeeuntur |
sie werden vorgesungen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeam |
ich singe vor |
| 2. Person Singular | praeeas |
du singest vor |
| 3. Person Singular | praeeat |
er/sie/es singe vor |
| 1. Person Plural | praeeamus |
wir singen vor |
| 2. Person Plural | praeeatis |
ihr singet vor |
| 3. Person Plural | praeeant |
sie singen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeear |
ich werde vorgesungen |
| 2. Person Singular | praeiaris praeiare |
du werdest vorgesungen |
| 3. Person Singular | praeiatur |
er/sie/es werde vorgesungen |
| 1. Person Plural | praeiamur |
wir werden vorgesungen |
| 2. Person Plural | praeiamini |
ihr werdet vorgesungen |
| 3. Person Plural | praeeantur |
sie werden vorgesungen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibam praeiebam |
ich sang vor |
| 2. Person Singular | praeibas praeiebas |
du sangst vor |
| 3. Person Singular | praeibat praeiebat |
er/sie/es sang vor |
| 1. Person Plural | praeibamus praeiebamus |
wir sangen vor |
| 2. Person Plural | praeibatis praeiebatis |
ihr sangt vor |
| 3. Person Plural | praeibant praeiebant |
sie sangen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibar |
ich wurde vorgesungen |
| 2. Person Singular | praeibaris praeibare |
du wurdest vorgesungen |
| 3. Person Singular | praeibatur |
er/sie/es wurde vorgesungen |
| 1. Person Plural | praeibamur |
wir wurden vorgesungen |
| 2. Person Plural | praeibamini |
ihr wurdet vorgesungen |
| 3. Person Plural | praeibantur |
sie wurden vorgesungen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeirem |
ich sänge vor |
| 2. Person Singular | praeires |
du sängest vor |
| 3. Person Singular | praeiret |
er/sie/es sänge vor |
| 1. Person Plural | praeiremus |
wir sängen vor |
| 2. Person Plural | praeiretis |
ihr sänget vor |
| 3. Person Plural | praeirent |
sie sängen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeirer |
ich würde vorgesungen |
| 2. Person Singular | praeireris praeirere |
du würdest vorgesungen |
| 3. Person Singular | praeiretur |
er/sie/es würde vorgesungen |
| 1. Person Plural | praeiremur |
wir würden vorgesungen |
| 2. Person Plural | praeiremini |
ihr würdet vorgesungen |
| 3. Person Plural | praeirentur |
sie würden vorgesungen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibo praeiam |
ich werde vorsingen |
| 2. Person Singular | praeibis praeies |
du wirst vorsingen |
| 3. Person Singular | praeibit praeiet |
er/sie/es wird vorsingen |
| 1. Person Plural | praeibimus praeiemus |
wir werden vorsingen |
| 2. Person Plural | praeibitis praeietis |
ihr werdet vorsingen |
| 3. Person Plural | praeibunt praeient |
sie werden vorsingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibor praeiar |
ich werde vorgesungen werden |
| 2. Person Singular | praeiberis praeibere praeieris praeiere |
du wirst vorgesungen werden |
| 3. Person Singular | praeibitur praeietur |
er/sie/es wird vorgesungen werden |
| 1. Person Plural | praeibimur praeiemur |
wir werden vorgesungen werden |
| 2. Person Plural | praeibimini praeiemini |
ihr werdet vorgesungen werden |
| 3. Person Plural | praeibuntur praeientur |
sie werden vorgesungen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivi |
ich habe vorgesungen |
| 2. Person Singular | praeivisti |
du hast vorgesungen |
| 3. Person Singular | praeivit |
er/sie/es hat vorgesungen |
| 1. Person Plural | praeivimus |
wir haben vorgesungen |
| 2. Person Plural | praeivistis |
ihr habt vorgesungen |
| 3. Person Plural | praeiverunt praeivere |
sie haben vorgesungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sum |
ich bin vorgesungen worden |
| 2. Person Singular | praeitus es |
du bist vorgesungen worden |
| 3. Person Singular | praeitus est |
er/sie/es ist vorgesungen worden |
| 1. Person Plural | praeiti sumus |
wir sind vorgesungen worden |
| 2. Person Plural | praeiti estis |
ihr seid vorgesungen worden |
| 3. Person Plural | praeiti sunt |
sie sind vorgesungen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiverim |
ich habe vorgesungen |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du habest vorgesungen |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es habe vorgesungen |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir haben vorgesungen |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr habet vorgesungen |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie haben vorgesungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sim |
ich sei vorgesungen worden |
| 2. Person Singular | praeitus sis |
du seiest vorgesungen worden |
| 3. Person Singular | praeitus sit |
er/sie/es sei vorgesungen worden |
| 1. Person Plural | praeiti simus |
wir seien vorgesungen worden |
| 2. Person Plural | praeiti sitis |
ihr seiet vorgesungen worden |
| 3. Person Plural | praeiti sint |
sie seien vorgesungen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiveram |
ich hatte vorgesungen |
| 2. Person Singular | praeiveras |
du hattest vorgesungen |
| 3. Person Singular | praeiverat |
er/sie/es hatte vorgesungen |
| 1. Person Plural | praeiveramus |
wir hatten vorgesungen |
| 2. Person Plural | praeiveratis |
ihr hattet vorgesungen |
| 3. Person Plural | praeiverant |
sie hatten vorgesungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus eram |
ich war vorgesungen worden |
| 2. Person Singular | praeitus eras |
du warst vorgesungen worden |
| 3. Person Singular | praeitus erat |
er/sie/es war vorgesungen worden |
| 1. Person Plural | praeiti eramus |
wir waren vorgesungen worden |
| 2. Person Plural | praeiti eratis |
ihr wart vorgesungen worden |
| 3. Person Plural | praeiti erant |
sie waren vorgesungen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivissem |
ich hätte vorgesungen |
| 2. Person Singular | praeivisses |
du hättest vorgesungen |
| 3. Person Singular | praeivisset |
er/sie/es hätte vorgesungen |
| 1. Person Plural | praeivissemus |
wir hätten vorgesungen |
| 2. Person Plural | praeivissetis |
ihr hättet vorgesungen |
| 3. Person Plural | praeivissent |
sie hätten vorgesungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus essem |
ich wäre vorgesungen worden |
| 2. Person Singular | praeitus esses |
du wärest vorgesungen worden |
| 3. Person Singular | praeitus esset |
er/sie/es wäre vorgesungen worden |
| 1. Person Plural | praeiti essemus |
wir wären vorgesungen worden |
| 2. Person Plural | praeiti essetis |
ihr wäret vorgesungen worden |
| 3. Person Plural | praeiti essent |
sie wären vorgesungen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivero |
ich werde vorgesungen haben |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du wirst vorgesungen haben |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es wird vorgesungen haben |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir werden vorgesungen haben |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr werdet vorgesungen haben |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie werden vorgesungen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus ero |
ich werde vorgesungen worden sein |
| 2. Person Singular | praeitus eris |
du wirst vorgesungen worden sein |
| 3. Person Singular | praeitus erit |
er/sie/es wird vorgesungen worden sein |
| 1. Person Plural | praeiti erimus |
wir werden vorgesungen worden sein |
| 2. Person Plural | praeiti eritis |
ihr werdet vorgesungen worden sein |
| 3. Person Plural | praeiti erunt |
sie werden vorgesungen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeire |
vorsingen |
| Vorzeitigkeit | praeivisse |
vorgesungen haben |
| Nachzeitigkeit | praeiturum esse |
vorsingen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeiri praeirier |
vorgesungen werden |
| Vorzeitigkeit | praeitum esse |
vorgesungen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praeitum iri |
künftig vorgesungen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praei |
singe vor; sing vor! |
| 2. Person Plural | praeite |
singt vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeito |
| 3. Person Singular | praeito |
| 2. Person Plural | praeitote |
| 3. Person Plural | praeeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeire |
das Vorsingen |
| Genitiv | praeeundi |
des Vorsingens |
| Dativ | praeeundo |
dem Vorsingen |
| Akkusativ | praeeundum |
das Vorsingen |
| Ablativ | praeeundo |
durch das Vorsingen |
| Vokativ | praeeunde |
Vorsingen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeeundus |
praeeunda |
praeeundum |
| Genitiv | praeeundi |
praeeundae |
praeeundi |
| Dativ | praeeundo |
praeeundae |
praeeundo |
| Akkusativ | praeeundum |
praeeundam |
praeeundum |
| Ablativ | praeeundo |
praeeunda |
praeeundo |
| Vokativ | praeeunde |
praeeunda |
praeeundum |
Plural
| Nominativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
| Genitiv | praeeundorum |
praeeundarum |
praeeundorum |
| Dativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Akkusativ | praeeundos |
praeeundas |
praeeunda |
| Ablativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Vokativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
| Genitiv | praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
| Dativ | praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
| Akkusativ | praeeuntem praeientem |
praeeuntem praeientem |
praeiens |
| Ablativ | praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
| Vokativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
Plural
| Nominativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Genitiv | praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
| Dativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Akkusativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Ablativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Vokativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeitus |
praeita |
praeitum |
| Genitiv | praeiti |
praeitae |
praeiti |
| Dativ | praeito |
praeitae |
praeito |
| Akkusativ | praeitum |
praeitam |
praeitum |
| Ablativ | praeito |
praeita |
praeito |
| Vokativ | praeite |
praeita |
praeitum |
Plural
| Nominativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
| Genitiv | praeitorum |
praeitarum |
praeitorum |
| Dativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Akkusativ | praeitos |
praeitas |
praeita |
| Ablativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Vokativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiturus |
praeitura |
praeiturum |
| Genitiv | praeituri |
praeiturae |
praeituri |
| Dativ | praeituro |
praeiturae |
praeituro |
| Akkusativ | praeiturum |
praeituram |
praeiturum |
| Ablativ | praeituro |
praeitura |
praeituro |
| Vokativ | praeiture |
praeitura |
praeiturum |
Plural
| Nominativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
| Genitiv | praeiturorum |
praeiturarum |
praeiturorum |
| Dativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Akkusativ | praeituros |
praeituras |
praeitura |
| Ablativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Vokativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praeitum |
praeitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeo |
ich spiele vor |
| 2. Person Singular | praeis |
du spielst vor |
| 3. Person Singular | praeit |
er/sie/es spielt vor |
| 1. Person Plural | praeimus |
wir spielen vor |
| 2. Person Plural | praeitis |
ihr spielt vor |
| 3. Person Plural | praeeunt |
sie spielen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeeor |
ich werde vorgespielt |
| 2. Person Singular | praeiris praeire |
du wirst vorgespielt |
| 3. Person Singular | praeitur |
er/sie/es wird vorgespielt |
| 1. Person Plural | praeimur |
wir werden vorgespielt |
| 2. Person Plural | praeimini |
ihr werdet vorgespielt |
| 3. Person Plural | praeeuntur |
sie werden vorgespielt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeam |
ich spiele vor |
| 2. Person Singular | praeeas |
du spielest vor |
| 3. Person Singular | praeeat |
er/sie/es spiele vor |
| 1. Person Plural | praeeamus |
wir spielen vor |
| 2. Person Plural | praeeatis |
ihr spielet vor |
| 3. Person Plural | praeeant |
sie spielen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeear |
ich werde vorgespielt |
| 2. Person Singular | praeiaris praeiare |
du werdest vorgespielt |
| 3. Person Singular | praeiatur |
er/sie/es werde vorgespielt |
| 1. Person Plural | praeiamur |
wir werden vorgespielt |
| 2. Person Plural | praeiamini |
ihr werdet vorgespielt |
| 3. Person Plural | praeeantur |
sie werden vorgespielt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibam praeiebam |
ich spielte vor |
| 2. Person Singular | praeibas praeiebas |
du spieltest vor |
| 3. Person Singular | praeibat praeiebat |
er/sie/es spielte vor |
| 1. Person Plural | praeibamus praeiebamus |
wir spielten vor |
| 2. Person Plural | praeibatis praeiebatis |
ihr spieltet vor |
| 3. Person Plural | praeibant praeiebant |
sie spielten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibar |
ich wurde vorgespielt |
| 2. Person Singular | praeibaris praeibare |
du wurdest vorgespielt |
| 3. Person Singular | praeibatur |
er/sie/es wurde vorgespielt |
| 1. Person Plural | praeibamur |
wir wurden vorgespielt |
| 2. Person Plural | praeibamini |
ihr wurdet vorgespielt |
| 3. Person Plural | praeibantur |
sie wurden vorgespielt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeirem |
ich spielte vor |
| 2. Person Singular | praeires |
du spieltest vor |
| 3. Person Singular | praeiret |
er/sie/es spielte vor |
| 1. Person Plural | praeiremus |
wir spielten vor |
| 2. Person Plural | praeiretis |
ihr spieltet vor |
| 3. Person Plural | praeirent |
sie spielten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeirer |
ich würde vorgespielt |
| 2. Person Singular | praeireris praeirere |
du würdest vorgespielt |
| 3. Person Singular | praeiretur |
er/sie/es würde vorgespielt |
| 1. Person Plural | praeiremur |
wir würden vorgespielt |
| 2. Person Plural | praeiremini |
ihr würdet vorgespielt |
| 3. Person Plural | praeirentur |
sie würden vorgespielt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibo praeiam |
ich werde vorspielen |
| 2. Person Singular | praeibis praeies |
du wirst vorspielen |
| 3. Person Singular | praeibit praeiet |
er/sie/es wird vorspielen |
| 1. Person Plural | praeibimus praeiemus |
wir werden vorspielen |
| 2. Person Plural | praeibitis praeietis |
ihr werdet vorspielen |
| 3. Person Plural | praeibunt praeient |
sie werden vorspielen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibor praeiar |
ich werde vorgespielt werden |
| 2. Person Singular | praeiberis praeibere praeieris praeiere |
du wirst vorgespielt werden |
| 3. Person Singular | praeibitur praeietur |
er/sie/es wird vorgespielt werden |
| 1. Person Plural | praeibimur praeiemur |
wir werden vorgespielt werden |
| 2. Person Plural | praeibimini praeiemini |
ihr werdet vorgespielt werden |
| 3. Person Plural | praeibuntur praeientur |
sie werden vorgespielt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivi |
ich habe vorgespielt |
| 2. Person Singular | praeivisti |
du hast vorgespielt |
| 3. Person Singular | praeivit |
er/sie/es hat vorgespielt |
| 1. Person Plural | praeivimus |
wir haben vorgespielt |
| 2. Person Plural | praeivistis |
ihr habt vorgespielt |
| 3. Person Plural | praeiverunt praeivere |
sie haben vorgespielt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sum |
ich bin vorgespielt worden |
| 2. Person Singular | praeitus es |
du bist vorgespielt worden |
| 3. Person Singular | praeitus est |
er/sie/es ist vorgespielt worden |
| 1. Person Plural | praeiti sumus |
wir sind vorgespielt worden |
| 2. Person Plural | praeiti estis |
ihr seid vorgespielt worden |
| 3. Person Plural | praeiti sunt |
sie sind vorgespielt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiverim |
ich habe vorgespielt |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du habest vorgespielt |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es habe vorgespielt |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir haben vorgespielt |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr habet vorgespielt |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie haben vorgespielt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sim |
ich sei vorgespielt worden |
| 2. Person Singular | praeitus sis |
du seiest vorgespielt worden |
| 3. Person Singular | praeitus sit |
er/sie/es sei vorgespielt worden |
| 1. Person Plural | praeiti simus |
wir seien vorgespielt worden |
| 2. Person Plural | praeiti sitis |
ihr seiet vorgespielt worden |
| 3. Person Plural | praeiti sint |
sie seien vorgespielt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiveram |
ich hatte vorgespielt |
| 2. Person Singular | praeiveras |
du hattest vorgespielt |
| 3. Person Singular | praeiverat |
er/sie/es hatte vorgespielt |
| 1. Person Plural | praeiveramus |
wir hatten vorgespielt |
| 2. Person Plural | praeiveratis |
ihr hattet vorgespielt |
| 3. Person Plural | praeiverant |
sie hatten vorgespielt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus eram |
ich war vorgespielt worden |
| 2. Person Singular | praeitus eras |
du warst vorgespielt worden |
| 3. Person Singular | praeitus erat |
er/sie/es war vorgespielt worden |
| 1. Person Plural | praeiti eramus |
wir waren vorgespielt worden |
| 2. Person Plural | praeiti eratis |
ihr wart vorgespielt worden |
| 3. Person Plural | praeiti erant |
sie waren vorgespielt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivissem |
ich hätte vorgespielt |
| 2. Person Singular | praeivisses |
du hättest vorgespielt |
| 3. Person Singular | praeivisset |
er/sie/es hätte vorgespielt |
| 1. Person Plural | praeivissemus |
wir hätten vorgespielt |
| 2. Person Plural | praeivissetis |
ihr hättet vorgespielt |
| 3. Person Plural | praeivissent |
sie hätten vorgespielt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus essem |
ich wäre vorgespielt worden |
| 2. Person Singular | praeitus esses |
du wärest vorgespielt worden |
| 3. Person Singular | praeitus esset |
er/sie/es wäre vorgespielt worden |
| 1. Person Plural | praeiti essemus |
wir wären vorgespielt worden |
| 2. Person Plural | praeiti essetis |
ihr wäret vorgespielt worden |
| 3. Person Plural | praeiti essent |
sie wären vorgespielt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivero |
ich werde vorgespielt haben |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du wirst vorgespielt haben |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es wird vorgespielt haben |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir werden vorgespielt haben |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr werdet vorgespielt haben |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie werden vorgespielt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus ero |
ich werde vorgespielt worden sein |
| 2. Person Singular | praeitus eris |
du wirst vorgespielt worden sein |
| 3. Person Singular | praeitus erit |
er/sie/es wird vorgespielt worden sein |
| 1. Person Plural | praeiti erimus |
wir werden vorgespielt worden sein |
| 2. Person Plural | praeiti eritis |
ihr werdet vorgespielt worden sein |
| 3. Person Plural | praeiti erunt |
sie werden vorgespielt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeire |
vorspielen |
| Vorzeitigkeit | praeivisse |
vorgespielt haben |
| Nachzeitigkeit | praeiturum esse |
vorspielen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeiri praeirier |
vorgespielt werden |
| Vorzeitigkeit | praeitum esse |
vorgespielt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praeitum iri |
künftig vorgespielt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praei |
spiele vor; spiel vor! |
| 2. Person Plural | praeite |
spielt vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeito |
| 3. Person Singular | praeito |
| 2. Person Plural | praeitote |
| 3. Person Plural | praeeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeire |
das Vorspielen |
| Genitiv | praeeundi |
des Vorspielens |
| Dativ | praeeundo |
dem Vorspielen |
| Akkusativ | praeeundum |
das Vorspielen |
| Ablativ | praeeundo |
durch das Vorspielen |
| Vokativ | praeeunde |
Vorspielen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeeundus |
praeeunda |
praeeundum |
| Genitiv | praeeundi |
praeeundae |
praeeundi |
| Dativ | praeeundo |
praeeundae |
praeeundo |
| Akkusativ | praeeundum |
praeeundam |
praeeundum |
| Ablativ | praeeundo |
praeeunda |
praeeundo |
| Vokativ | praeeunde |
praeeunda |
praeeundum |
Plural
| Nominativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
| Genitiv | praeeundorum |
praeeundarum |
praeeundorum |
| Dativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Akkusativ | praeeundos |
praeeundas |
praeeunda |
| Ablativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Vokativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
| Genitiv | praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
| Dativ | praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
| Akkusativ | praeeuntem praeientem |
praeeuntem praeientem |
praeiens |
| Ablativ | praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
| Vokativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
Plural
| Nominativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Genitiv | praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
| Dativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Akkusativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Ablativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Vokativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeitus |
praeita |
praeitum |
| Genitiv | praeiti |
praeitae |
praeiti |
| Dativ | praeito |
praeitae |
praeito |
| Akkusativ | praeitum |
praeitam |
praeitum |
| Ablativ | praeito |
praeita |
praeito |
| Vokativ | praeite |
praeita |
praeitum |
Plural
| Nominativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
| Genitiv | praeitorum |
praeitarum |
praeitorum |
| Dativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Akkusativ | praeitos |
praeitas |
praeita |
| Ablativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Vokativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiturus |
praeitura |
praeiturum |
| Genitiv | praeituri |
praeiturae |
praeituri |
| Dativ | praeituro |
praeiturae |
praeituro |
| Akkusativ | praeiturum |
praeituram |
praeiturum |
| Ablativ | praeituro |
praeitura |
praeituro |
| Vokativ | praeiture |
praeitura |
praeiturum |
Plural
| Nominativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
| Genitiv | praeiturorum |
praeiturarum |
praeiturorum |
| Dativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Akkusativ | praeituros |
praeituras |
praeitura |
| Ablativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Vokativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praeitum |
praeitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeo |
ich spreche vor |
| 2. Person Singular | praeis |
du sprichst vor |
| 3. Person Singular | praeit |
er/sie/es spricht vor |
| 1. Person Plural | praeimus |
wir sprechen vor |
| 2. Person Plural | praeitis |
ihr sprecht vor |
| 3. Person Plural | praeeunt |
sie sprechen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeeor |
ich werde vorgesprochen |
| 2. Person Singular | praeiris praeire |
du wirst vorgesprochen |
| 3. Person Singular | praeitur |
er/sie/es wird vorgesprochen |
| 1. Person Plural | praeimur |
wir werden vorgesprochen |
| 2. Person Plural | praeimini |
ihr werdet vorgesprochen |
| 3. Person Plural | praeeuntur |
sie werden vorgesprochen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeeam |
ich spreche vor |
| 2. Person Singular | praeeas |
du sprechest vor |
| 3. Person Singular | praeeat |
er/sie/es spreche vor |
| 1. Person Plural | praeeamus |
wir sprechen vor |
| 2. Person Plural | praeeatis |
ihr sprechet vor |
| 3. Person Plural | praeeant |
sie sprechen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeear |
ich werde vorgesprochen |
| 2. Person Singular | praeiaris praeiare |
du werdest vorgesprochen |
| 3. Person Singular | praeiatur |
er/sie/es werde vorgesprochen |
| 1. Person Plural | praeiamur |
wir werden vorgesprochen |
| 2. Person Plural | praeiamini |
ihr werdet vorgesprochen |
| 3. Person Plural | praeeantur |
sie werden vorgesprochen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibam praeiebam |
ich sprach vor |
| 2. Person Singular | praeibas praeiebas |
du sprachst vor |
| 3. Person Singular | praeibat praeiebat |
er/sie/es sprach vor |
| 1. Person Plural | praeibamus praeiebamus |
wir sprachen vor |
| 2. Person Plural | praeibatis praeiebatis |
ihr spracht vor |
| 3. Person Plural | praeibant praeiebant |
sie sprachen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibar |
ich wurde vorgesprochen |
| 2. Person Singular | praeibaris praeibare |
du wurdest vorgesprochen |
| 3. Person Singular | praeibatur |
er/sie/es wurde vorgesprochen |
| 1. Person Plural | praeibamur |
wir wurden vorgesprochen |
| 2. Person Plural | praeibamini |
ihr wurdet vorgesprochen |
| 3. Person Plural | praeibantur |
sie wurden vorgesprochen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeirem |
ich spräche vor |
| 2. Person Singular | praeires |
du sprächest vor |
| 3. Person Singular | praeiret |
er/sie/es spräche vor |
| 1. Person Plural | praeiremus |
wir sprächen vor |
| 2. Person Plural | praeiretis |
ihr sprächet vor |
| 3. Person Plural | praeirent |
sie sprächen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeirer |
ich würde vorgesprochen |
| 2. Person Singular | praeireris praeirere |
du würdest vorgesprochen |
| 3. Person Singular | praeiretur |
er/sie/es würde vorgesprochen |
| 1. Person Plural | praeiremur |
wir würden vorgesprochen |
| 2. Person Plural | praeiremini |
ihr würdet vorgesprochen |
| 3. Person Plural | praeirentur |
sie würden vorgesprochen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeibo praeiam |
ich werde vorsprechen |
| 2. Person Singular | praeibis praeies |
du wirst vorsprechen |
| 3. Person Singular | praeibit praeiet |
er/sie/es wird vorsprechen |
| 1. Person Plural | praeibimus praeiemus |
wir werden vorsprechen |
| 2. Person Plural | praeibitis praeietis |
ihr werdet vorsprechen |
| 3. Person Plural | praeibunt praeient |
sie werden vorsprechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeibor praeiar |
ich werde vorgesprochen werden |
| 2. Person Singular | praeiberis praeibere praeieris praeiere |
du wirst vorgesprochen werden |
| 3. Person Singular | praeibitur praeietur |
er/sie/es wird vorgesprochen werden |
| 1. Person Plural | praeibimur praeiemur |
wir werden vorgesprochen werden |
| 2. Person Plural | praeibimini praeiemini |
ihr werdet vorgesprochen werden |
| 3. Person Plural | praeibuntur praeientur |
sie werden vorgesprochen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivi |
ich habe vorgesprochen |
| 2. Person Singular | praeivisti |
du hast vorgesprochen |
| 3. Person Singular | praeivit |
er/sie/es hat vorgesprochen |
| 1. Person Plural | praeivimus |
wir haben vorgesprochen |
| 2. Person Plural | praeivistis |
ihr habt vorgesprochen |
| 3. Person Plural | praeiverunt praeivere |
sie haben vorgesprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sum |
ich bin vorgesprochen worden |
| 2. Person Singular | praeitus es |
du bist vorgesprochen worden |
| 3. Person Singular | praeitus est |
er/sie/es ist vorgesprochen worden |
| 1. Person Plural | praeiti sumus |
wir sind vorgesprochen worden |
| 2. Person Plural | praeiti estis |
ihr seid vorgesprochen worden |
| 3. Person Plural | praeiti sunt |
sie sind vorgesprochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiverim |
ich habe vorgesprochen |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du habest vorgesprochen |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es habe vorgesprochen |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir haben vorgesprochen |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr habet vorgesprochen |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie haben vorgesprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus sim |
ich sei vorgesprochen worden |
| 2. Person Singular | praeitus sis |
du seiest vorgesprochen worden |
| 3. Person Singular | praeitus sit |
er/sie/es sei vorgesprochen worden |
| 1. Person Plural | praeiti simus |
wir seien vorgesprochen worden |
| 2. Person Plural | praeiti sitis |
ihr seiet vorgesprochen worden |
| 3. Person Plural | praeiti sint |
sie seien vorgesprochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeiveram |
ich hatte vorgesprochen |
| 2. Person Singular | praeiveras |
du hattest vorgesprochen |
| 3. Person Singular | praeiverat |
er/sie/es hatte vorgesprochen |
| 1. Person Plural | praeiveramus |
wir hatten vorgesprochen |
| 2. Person Plural | praeiveratis |
ihr hattet vorgesprochen |
| 3. Person Plural | praeiverant |
sie hatten vorgesprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus eram |
ich war vorgesprochen worden |
| 2. Person Singular | praeitus eras |
du warst vorgesprochen worden |
| 3. Person Singular | praeitus erat |
er/sie/es war vorgesprochen worden |
| 1. Person Plural | praeiti eramus |
wir waren vorgesprochen worden |
| 2. Person Plural | praeiti eratis |
ihr wart vorgesprochen worden |
| 3. Person Plural | praeiti erant |
sie waren vorgesprochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivissem |
ich hätte vorgesprochen |
| 2. Person Singular | praeivisses |
du hättest vorgesprochen |
| 3. Person Singular | praeivisset |
er/sie/es hätte vorgesprochen |
| 1. Person Plural | praeivissemus |
wir hätten vorgesprochen |
| 2. Person Plural | praeivissetis |
ihr hättet vorgesprochen |
| 3. Person Plural | praeivissent |
sie hätten vorgesprochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus essem |
ich wäre vorgesprochen worden |
| 2. Person Singular | praeitus esses |
du wärest vorgesprochen worden |
| 3. Person Singular | praeitus esset |
er/sie/es wäre vorgesprochen worden |
| 1. Person Plural | praeiti essemus |
wir wären vorgesprochen worden |
| 2. Person Plural | praeiti essetis |
ihr wäret vorgesprochen worden |
| 3. Person Plural | praeiti essent |
sie wären vorgesprochen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeivero |
ich werde vorgesprochen haben |
| 2. Person Singular | praeiveris |
du wirst vorgesprochen haben |
| 3. Person Singular | praeiverit |
er/sie/es wird vorgesprochen haben |
| 1. Person Plural | praeiverimus |
wir werden vorgesprochen haben |
| 2. Person Plural | praeiveritis |
ihr werdet vorgesprochen haben |
| 3. Person Plural | praeiverint |
sie werden vorgesprochen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeitus ero |
ich werde vorgesprochen worden sein |
| 2. Person Singular | praeitus eris |
du wirst vorgesprochen worden sein |
| 3. Person Singular | praeitus erit |
er/sie/es wird vorgesprochen worden sein |
| 1. Person Plural | praeiti erimus |
wir werden vorgesprochen worden sein |
| 2. Person Plural | praeiti eritis |
ihr werdet vorgesprochen worden sein |
| 3. Person Plural | praeiti erunt |
sie werden vorgesprochen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeire |
vorsprechen |
| Vorzeitigkeit | praeivisse |
vorgesprochen haben |
| Nachzeitigkeit | praeiturum esse |
vorsprechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeiri praeirier |
vorgesprochen werden |
| Vorzeitigkeit | praeitum esse |
vorgesprochen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praeitum iri |
künftig vorgesprochen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praei |
sprich vor! |
| 2. Person Plural | praeite |
sprecht vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeito |
| 3. Person Singular | praeito |
| 2. Person Plural | praeitote |
| 3. Person Plural | praeeunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeire |
das Vorsprechen |
| Genitiv | praeeundi |
des Vorsprechens |
| Dativ | praeeundo |
dem Vorsprechen |
| Akkusativ | praeeundum |
das Vorsprechen |
| Ablativ | praeeundo |
durch das Vorsprechen |
| Vokativ | praeeunde |
Vorsprechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeeundus |
praeeunda |
praeeundum |
| Genitiv | praeeundi |
praeeundae |
praeeundi |
| Dativ | praeeundo |
praeeundae |
praeeundo |
| Akkusativ | praeeundum |
praeeundam |
praeeundum |
| Ablativ | praeeundo |
praeeunda |
praeeundo |
| Vokativ | praeeunde |
praeeunda |
praeeundum |
Plural
| Nominativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
| Genitiv | praeeundorum |
praeeundarum |
praeeundorum |
| Dativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Akkusativ | praeeundos |
praeeundas |
praeeunda |
| Ablativ | praeeundis |
praeeundis |
praeeundis |
| Vokativ | praeeundi |
praeeundae |
praeeunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
| Genitiv | praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
praeeuntis praeientis |
| Dativ | praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
praeeunti praeienti |
| Akkusativ | praeeuntem praeientem |
praeeuntem praeientem |
praeiens |
| Ablativ | praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
praeeunti praeeunte praeienti praeiente |
| Vokativ | praeiens |
praeiens |
praeiens |
Plural
| Nominativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Genitiv | praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
praeeuntium praeientium |
| Dativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Akkusativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
| Ablativ | praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
praeeuntibus praeientibus |
| Vokativ | praeeuntes praeientes |
praeeuntes praeientes |
praeeuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeitus |
praeita |
praeitum |
| Genitiv | praeiti |
praeitae |
praeiti |
| Dativ | praeito |
praeitae |
praeito |
| Akkusativ | praeitum |
praeitam |
praeitum |
| Ablativ | praeito |
praeita |
praeito |
| Vokativ | praeite |
praeita |
praeitum |
Plural
| Nominativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
| Genitiv | praeitorum |
praeitarum |
praeitorum |
| Dativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Akkusativ | praeitos |
praeitas |
praeita |
| Ablativ | praeitis |
praeitis |
praeitis |
| Vokativ | praeiti |
praeitae |
praeita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeiturus |
praeitura |
praeiturum |
| Genitiv | praeituri |
praeiturae |
praeituri |
| Dativ | praeituro |
praeiturae |
praeituro |
| Akkusativ | praeiturum |
praeituram |
praeiturum |
| Ablativ | praeituro |
praeitura |
praeituro |
| Vokativ | praeiture |
praeitura |
praeiturum |
Plural
| Nominativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
| Genitiv | praeiturorum |
praeiturarum |
praeiturorum |
| Dativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Akkusativ | praeituros |
praeituras |
praeitura |
| Ablativ | praeituris |
praeituris |
praeituris |
| Vokativ | praeituri |
praeiturae |
praeitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praeitum |
praeitu |