Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelior
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
praeliaris praeliare
|
du kämpfst |
| 3. Person Singular |
praeliatur
|
er/sie/es kämpft |
| 1. Person Plural |
praeliamur
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
praeliamini
|
ihr kämpft |
| 3. Person Plural |
praeliantur
|
sie kämpfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelier
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
praelieris praeliere
|
du kämpfest |
| 3. Person Singular |
praelietur
|
er/sie/es kämpfe |
| 1. Person Plural |
praeliemur
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
praeliemini
|
ihr kämpfet |
| 3. Person Plural |
praelientur
|
sie kämpfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliabar
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
praeliabaris praeliabare
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
praeliabatur
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
praeliabamur
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
praeliabamini
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
praeliabantur
|
sie kämpften |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliarer
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
praeliareris praeliarere
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
praeliaretur
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
praeliaremur
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
praeliaremini
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
praeliarentur
|
sie kämpften |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliabor
|
ich werde kämpfen |
| 2. Person Singular |
praeliaberis praeliabere
|
du wirst kämpfen |
| 3. Person Singular |
praeliabitur
|
er/sie/es wird kämpfen |
| 1. Person Plural |
praeliabimur
|
wir werden kämpfen |
| 2. Person Plural |
praeliabimini
|
ihr werdet kämpfen |
| 3. Person Plural |
praeliabuntur
|
sie werden kämpfen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus sum
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
praeliatus es
|
du hast gekämpft |
| 3. Person Singular |
praeliatus est
|
er/sie/es hat gekämpft |
| 1. Person Plural |
praeliati sumus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
praeliati estis
|
ihr habt gekämpft |
| 3. Person Plural |
praeliati sunt
|
sie haben gekämpft |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus sim
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
praeliatus sis
|
du habest gekämpft |
| 3. Person Singular |
praeliatus sit
|
er/sie/es habe gekämpft |
| 1. Person Plural |
praeliati simus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
praeliati sitis
|
ihr habet gekämpft |
| 3. Person Plural |
praeliati sint
|
sie haben gekämpft |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus eram
|
ich hatte gekämpft |
| 2. Person Singular |
praeliatus eras
|
du hattest gekämpft |
| 3. Person Singular |
praeliatus erat
|
er/sie/es hatte gekämpft |
| 1. Person Plural |
praeliati eramus
|
wir hatten gekämpft |
| 2. Person Plural |
praeliati eratis
|
ihr hattet gekämpft |
| 3. Person Plural |
praeliati erant
|
sie hatten gekämpft |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus essem
|
ich hätte gekämpft |
| 2. Person Singular |
praeliatus esses
|
du hättest gekämpft |
| 3. Person Singular |
praeliatus esset
|
er/sie/es hätte gekämpft |
| 1. Person Plural |
praeliati essemus
|
wir hätten gekämpft |
| 2. Person Plural |
praeliati essetis
|
ihr hättet gekämpft |
| 3. Person Plural |
praeliati essent
|
sie hätten gekämpft |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus ero
|
ich werde gekämpft haben |
| 2. Person Singular |
praeliatus eris
|
du wirst gekämpft haben |
| 3. Person Singular |
praeliatus erit
|
er/sie/es wird gekämpft haben |
| 1. Person Plural |
praeliati erimus
|
wir werden gekämpft haben |
| 2. Person Plural |
praeliati eritis
|
ihr werdet gekämpft haben |
| 3. Person Plural |
praeliati erunt
|
sie werden gekämpft haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeliari praeliarier
|
kämpfen |
| Vorzeitigkeit |
praeliatus esse
|
gekämpft haben |
| Nachzeitigkeit |
praeliaturum esse
|
kämpfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeliare
|
kämpfe; kämpf! |
| 2. Person Plural |
praeliamini
|
kämpft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeliator
|
| 3. Person Singular |
praeliator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
praeliantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeliari praeliarier
|
das Kämpfen |
| Genitiv |
praeliandi
|
des Kämpfens |
| Dativ |
praeliando
|
dem Kämpfen |
| Akkusativ |
praeliandum
|
das Kämpfen |
| Ablativ |
praeliando
|
durch das Kämpfen |
| Vokativ |
praeliande
|
Kämpfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeliandus
|
praelianda
|
praeliandum
|
| Genitiv |
praeliandi
|
praeliandae
|
praeliandi
|
| Dativ |
praeliando
|
praeliandae
|
praeliando
|
| Akkusativ |
praeliandum
|
praeliandam
|
praeliandum
|
| Ablativ |
praeliando
|
praelianda
|
praeliando
|
| Vokativ |
praeliande
|
praelianda
|
praeliandum
|
Plural
| Nominativ |
praeliandi
|
praeliandae
|
praelianda
|
| Genitiv |
praeliandorum
|
praeliandarum
|
praeliandorum
|
| Dativ |
praeliandis
|
praeliandis
|
praeliandis
|
| Akkusativ |
praeliandos
|
praeliandas
|
praelianda
|
| Ablativ |
praeliandis
|
praeliandis
|
praeliandis
|
| Vokativ |
praeliandi
|
praeliandae
|
praelianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelians
|
praelians
|
praelians
|
| Genitiv |
praeliantis
|
praeliantis
|
praeliantis
|
| Dativ |
praelianti
|
praelianti
|
praelianti
|
| Akkusativ |
praeliantem
|
praeliantem
|
praelians
|
| Ablativ |
praelianti praeliante
|
praelianti praeliante
|
praelianti praeliante
|
| Vokativ |
praelians
|
praelians
|
praelians
|
Plural
| Nominativ |
praeliantes
|
praeliantes
|
praeliantia
|
| Genitiv |
praeliantium praeliantum
|
praeliantium praeliantum
|
praeliantium praeliantum
|
| Dativ |
praeliantibus
|
praeliantibus
|
praeliantibus
|
| Akkusativ |
praeliantes
|
praeliantes
|
praeliantia
|
| Ablativ |
praeliantibus
|
praeliantibus
|
praeliantibus
|
| Vokativ |
praeliantes
|
praeliantes
|
praeliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeliatus
|
praeliata
|
praeliatum
|
| Genitiv |
praeliati
|
praeliatae
|
praeliati
|
| Dativ |
praeliato
|
praeliatae
|
praeliato
|
| Akkusativ |
praeliatum
|
praeliatam
|
praeliatum
|
| Ablativ |
praeliato
|
praeliata
|
praeliato
|
| Vokativ |
praeliate
|
praeliata
|
praeliatum
|
Plural
| Nominativ |
praeliati
|
praeliatae
|
praeliata
|
| Genitiv |
praeliatorum
|
praeliatarum
|
praeliatorum
|
| Dativ |
praeliatis
|
praeliatis
|
praeliatis
|
| Akkusativ |
praeliatos
|
praeliatas
|
praeliata
|
| Ablativ |
praeliatis
|
praeliatis
|
praeliatis
|
| Vokativ |
praeliati
|
praeliatae
|
praeliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeliaturus
|
praeliatura
|
praeliaturum
|
| Genitiv |
praeliaturi
|
praeliaturae
|
praeliaturi
|
| Dativ |
praeliaturo
|
praeliaturae
|
praeliaturo
|
| Akkusativ |
praeliaturum
|
praeliaturam
|
praeliaturum
|
| Ablativ |
praeliaturo
|
praeliatura
|
praeliaturo
|
| Vokativ |
praeliature
|
praeliatura
|
praeliaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeliaturi
|
praeliaturae
|
praeliatura
|
| Genitiv |
praeliaturorum
|
praeliaturarum
|
praeliaturorum
|
| Dativ |
praeliaturis
|
praeliaturis
|
praeliaturis
|
| Akkusativ |
praeliaturos
|
praeliaturas
|
praeliatura
|
| Ablativ |
praeliaturis
|
praeliaturis
|
praeliaturis
|
| Vokativ |
praeliaturi
|
praeliaturae
|
praeliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeliatum
|
praeliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelior
|
|
| 2. Person Singular |
praeliaris praeliare
|
|
| 3. Person Singular |
praeliatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeliamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeliamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelier
|
|
| 2. Person Singular |
praelieris praeliere
|
|
| 3. Person Singular |
praelietur
|
|
| 1. Person Plural |
praeliemur
|
|
| 2. Person Plural |
praeliemini
|
|
| 3. Person Plural |
praelientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliabar
|
|
| 2. Person Singular |
praeliabaris praeliabare
|
|
| 3. Person Singular |
praeliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliarer
|
|
| 2. Person Singular |
praeliareris praeliarere
|
|
| 3. Person Singular |
praeliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliabor
|
|
| 2. Person Singular |
praeliaberis praeliabere
|
|
| 3. Person Singular |
praeliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praeliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praeliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praeliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praeliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praeliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praeliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praeliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praeliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praeliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praeliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praeliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praeliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praeliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praeliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praeliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praeliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praeliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praeliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praeliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praeliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praeliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeliari praeliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeliatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeliaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeliare
|
! |
| 2. Person Plural |
praeliamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeliator
|
| 3. Person Singular |
praeliator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
praeliantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeliari praeliarier
|
|
| Genitiv |
praeliandi
|
|
| Dativ |
praeliando
|
|
| Akkusativ |
praeliandum
|
|
| Ablativ |
praeliando
|
|
| Vokativ |
praeliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeliandus
|
praelianda
|
praeliandum
|
| Genitiv |
praeliandi
|
praeliandae
|
praeliandi
|
| Dativ |
praeliando
|
praeliandae
|
praeliando
|
| Akkusativ |
praeliandum
|
praeliandam
|
praeliandum
|
| Ablativ |
praeliando
|
praelianda
|
praeliando
|
| Vokativ |
praeliande
|
praelianda
|
praeliandum
|
Plural
| Nominativ |
praeliandi
|
praeliandae
|
praelianda
|
| Genitiv |
praeliandorum
|
praeliandarum
|
praeliandorum
|
| Dativ |
praeliandis
|
praeliandis
|
praeliandis
|
| Akkusativ |
praeliandos
|
praeliandas
|
praelianda
|
| Ablativ |
praeliandis
|
praeliandis
|
praeliandis
|
| Vokativ |
praeliandi
|
praeliandae
|
praelianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelians
|
praelians
|
praelians
|
| Genitiv |
praeliantis
|
praeliantis
|
praeliantis
|
| Dativ |
praelianti
|
praelianti
|
praelianti
|
| Akkusativ |
praeliantem
|
praeliantem
|
praelians
|
| Ablativ |
praelianti praeliante
|
praelianti praeliante
|
praelianti praeliante
|
| Vokativ |
praelians
|
praelians
|
praelians
|
Plural
| Nominativ |
praeliantes
|
praeliantes
|
praeliantia
|
| Genitiv |
praeliantium praeliantum
|
praeliantium praeliantum
|
praeliantium praeliantum
|
| Dativ |
praeliantibus
|
praeliantibus
|
praeliantibus
|
| Akkusativ |
praeliantes
|
praeliantes
|
praeliantia
|
| Ablativ |
praeliantibus
|
praeliantibus
|
praeliantibus
|
| Vokativ |
praeliantes
|
praeliantes
|
praeliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeliatus
|
praeliata
|
praeliatum
|
| Genitiv |
praeliati
|
praeliatae
|
praeliati
|
| Dativ |
praeliato
|
praeliatae
|
praeliato
|
| Akkusativ |
praeliatum
|
praeliatam
|
praeliatum
|
| Ablativ |
praeliato
|
praeliata
|
praeliato
|
| Vokativ |
praeliate
|
praeliata
|
praeliatum
|
Plural
| Nominativ |
praeliati
|
praeliatae
|
praeliata
|
| Genitiv |
praeliatorum
|
praeliatarum
|
praeliatorum
|
| Dativ |
praeliatis
|
praeliatis
|
praeliatis
|
| Akkusativ |
praeliatos
|
praeliatas
|
praeliata
|
| Ablativ |
praeliatis
|
praeliatis
|
praeliatis
|
| Vokativ |
praeliati
|
praeliatae
|
praeliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeliaturus
|
praeliatura
|
praeliaturum
|
| Genitiv |
praeliaturi
|
praeliaturae
|
praeliaturi
|
| Dativ |
praeliaturo
|
praeliaturae
|
praeliaturo
|
| Akkusativ |
praeliaturum
|
praeliaturam
|
praeliaturum
|
| Ablativ |
praeliaturo
|
praeliatura
|
praeliaturo
|
| Vokativ |
praeliature
|
praeliatura
|
praeliaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeliaturi
|
praeliaturae
|
praeliatura
|
| Genitiv |
praeliaturorum
|
praeliaturarum
|
praeliaturorum
|
| Dativ |
praeliaturis
|
praeliaturis
|
praeliaturis
|
| Akkusativ |
praeliaturos
|
praeliaturas
|
praeliatura
|
| Ablativ |
praeliaturis
|
praeliaturis
|
praeliaturis
|
| Vokativ |
praeliaturi
|
praeliaturae
|
praeliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeliatum
|
praeliatu
|