Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeloco
|
|
| 2. Person Singular |
praelocas
|
|
| 3. Person Singular |
praelocat
|
|
| 1. Person Plural |
praelocamus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocatis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocor
|
|
| 2. Person Singular |
praelocaris praelocare
|
|
| 3. Person Singular |
praelocatur
|
|
| 1. Person Plural |
praelocamur
|
|
| 2. Person Plural |
praelocamini
|
|
| 3. Person Plural |
praelocantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocem
|
|
| 2. Person Singular |
praeloces
|
|
| 3. Person Singular |
praelocet
|
|
| 1. Person Plural |
praelocemus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocetis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocer
|
|
| 2. Person Singular |
praeloceris praelocere
|
|
| 3. Person Singular |
praelocetur
|
|
| 1. Person Plural |
praelocemur
|
|
| 2. Person Plural |
praelocemini
|
|
| 3. Person Plural |
praelocentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocabam
|
|
| 2. Person Singular |
praelocabas
|
|
| 3. Person Singular |
praelocabat
|
|
| 1. Person Plural |
praelocabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocabar
|
|
| 2. Person Singular |
praelocabaris praelocabare
|
|
| 3. Person Singular |
praelocabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praelocabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praelocabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praelocabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocarem
|
|
| 2. Person Singular |
praelocares
|
|
| 3. Person Singular |
praelocaret
|
|
| 1. Person Plural |
praelocaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocarer
|
|
| 2. Person Singular |
praelocareris praelocarere
|
|
| 3. Person Singular |
praelocaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praelocaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praelocaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praelocarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocabo
|
|
| 2. Person Singular |
praelocabis
|
|
| 3. Person Singular |
praelocabit
|
|
| 1. Person Plural |
praelocabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocabor
|
|
| 2. Person Singular |
praelocaberis praelocabere
|
|
| 3. Person Singular |
praelocabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praelocabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praelocabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praelocabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocavi
|
|
| 2. Person Singular |
praelocavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praelocavit
|
|
| 1. Person Plural |
praelocavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocaverunt praelocavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praelocatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praelocatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praelocati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praelocaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praelocaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praelocaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praelocatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praelocatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praelocati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praelocaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praelocaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praelocaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praelocatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praelocatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praelocati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praelocavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praelocavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praelocavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praelocatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praelocatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praelocati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocavero
|
|
| 2. Person Singular |
praelocaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praelocaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praelocaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praelocatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praelocatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praelocati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praelocati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praelocati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praelocare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praelocavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praelocaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praelocari praelocarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praelocatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praelocatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeloca
|
! |
| 2. Person Plural |
praelocate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praelocato
|
| 3. Person Singular |
praelocato
|
| 2. Person Plural |
praelocatote
|
| 3. Person Plural |
praelocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praelocare
|
|
| Genitiv |
praelocandi
|
|
| Dativ |
praelocando
|
|
| Akkusativ |
praelocandum
|
|
| Ablativ |
praelocando
|
|
| Vokativ |
praelocande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelocandus
|
praelocanda
|
praelocandum
|
| Genitiv |
praelocandi
|
praelocandae
|
praelocandi
|
| Dativ |
praelocando
|
praelocandae
|
praelocando
|
| Akkusativ |
praelocandum
|
praelocandam
|
praelocandum
|
| Ablativ |
praelocando
|
praelocanda
|
praelocando
|
| Vokativ |
praelocande
|
praelocanda
|
praelocandum
|
Plural
| Nominativ |
praelocandi
|
praelocandae
|
praelocanda
|
| Genitiv |
praelocandorum
|
praelocandarum
|
praelocandorum
|
| Dativ |
praelocandis
|
praelocandis
|
praelocandis
|
| Akkusativ |
praelocandos
|
praelocandas
|
praelocanda
|
| Ablativ |
praelocandis
|
praelocandis
|
praelocandis
|
| Vokativ |
praelocandi
|
praelocandae
|
praelocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelocans
|
praelocans
|
praelocans
|
| Genitiv |
praelocantis
|
praelocantis
|
praelocantis
|
| Dativ |
praelocanti
|
praelocanti
|
praelocanti
|
| Akkusativ |
praelocantem
|
praelocantem
|
praelocans
|
| Ablativ |
praelocanti praelocante
|
praelocanti praelocante
|
praelocanti praelocante
|
| Vokativ |
praelocans
|
praelocans
|
praelocans
|
Plural
| Nominativ |
praelocantes
|
praelocantes
|
praelocantia
|
| Genitiv |
praelocantium praelocantum
|
praelocantium praelocantum
|
praelocantium praelocantum
|
| Dativ |
praelocantibus
|
praelocantibus
|
praelocantibus
|
| Akkusativ |
praelocantes
|
praelocantes
|
praelocantia
|
| Ablativ |
praelocantibus
|
praelocantibus
|
praelocantibus
|
| Vokativ |
praelocantes
|
praelocantes
|
praelocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelocatus
|
praelocata
|
praelocatum
|
| Genitiv |
praelocati
|
praelocatae
|
praelocati
|
| Dativ |
praelocato
|
praelocatae
|
praelocato
|
| Akkusativ |
praelocatum
|
praelocatam
|
praelocatum
|
| Ablativ |
praelocato
|
praelocata
|
praelocato
|
| Vokativ |
praelocate
|
praelocata
|
praelocatum
|
Plural
| Nominativ |
praelocati
|
praelocatae
|
praelocata
|
| Genitiv |
praelocatorum
|
praelocatarum
|
praelocatorum
|
| Dativ |
praelocatis
|
praelocatis
|
praelocatis
|
| Akkusativ |
praelocatos
|
praelocatas
|
praelocata
|
| Ablativ |
praelocatis
|
praelocatis
|
praelocatis
|
| Vokativ |
praelocati
|
praelocatae
|
praelocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelocaturus
|
praelocatura
|
praelocaturum
|
| Genitiv |
praelocaturi
|
praelocaturae
|
praelocaturi
|
| Dativ |
praelocaturo
|
praelocaturae
|
praelocaturo
|
| Akkusativ |
praelocaturum
|
praelocaturam
|
praelocaturum
|
| Ablativ |
praelocaturo
|
praelocatura
|
praelocaturo
|
| Vokativ |
praelocature
|
praelocatura
|
praelocaturum
|
Plural
| Nominativ |
praelocaturi
|
praelocaturae
|
praelocatura
|
| Genitiv |
praelocaturorum
|
praelocaturarum
|
praelocaturorum
|
| Dativ |
praelocaturis
|
praelocaturis
|
praelocaturis
|
| Akkusativ |
praelocaturos
|
praelocaturas
|
praelocatura
|
| Ablativ |
praelocaturis
|
praelocaturis
|
praelocaturis
|
| Vokativ |
praelocaturi
|
praelocaturae
|
praelocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praelocatum
|
praelocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeloco
|
ich setze vor |
| 2. Person Singular |
praelocas
|
du setzt vor |
| 3. Person Singular |
praelocat
|
er/sie/es setzt vor |
| 1. Person Plural |
praelocamus
|
wir setzen vor |
| 2. Person Plural |
praelocatis
|
ihr setzt vor |
| 3. Person Plural |
praelocant
|
sie setzen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocor
|
ich werde vorgesetzt |
| 2. Person Singular |
praelocaris praelocare
|
du wirst vorgesetzt |
| 3. Person Singular |
praelocatur
|
er/sie/es wird vorgesetzt |
| 1. Person Plural |
praelocamur
|
wir werden vorgesetzt |
| 2. Person Plural |
praelocamini
|
ihr werdet vorgesetzt |
| 3. Person Plural |
praelocantur
|
sie werden vorgesetzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocem
|
ich setze vor |
| 2. Person Singular |
praeloces
|
du setzest vor |
| 3. Person Singular |
praelocet
|
er/sie/es setze vor |
| 1. Person Plural |
praelocemus
|
wir setzen vor |
| 2. Person Plural |
praelocetis
|
ihr setzet vor |
| 3. Person Plural |
praelocent
|
sie setzen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocer
|
ich werde vorgesetzt |
| 2. Person Singular |
praeloceris praelocere
|
du werdest vorgesetzt |
| 3. Person Singular |
praelocetur
|
er/sie/es werde vorgesetzt |
| 1. Person Plural |
praelocemur
|
wir werden vorgesetzt |
| 2. Person Plural |
praelocemini
|
ihr werdet vorgesetzt |
| 3. Person Plural |
praelocentur
|
sie werden vorgesetzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocabam
|
ich setzte vor |
| 2. Person Singular |
praelocabas
|
du setztest vor |
| 3. Person Singular |
praelocabat
|
er/sie/es setzte vor |
| 1. Person Plural |
praelocabamus
|
wir setzten vor |
| 2. Person Plural |
praelocabatis
|
ihr setztet vor |
| 3. Person Plural |
praelocabant
|
sie setzten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocabar
|
ich wurde vorgesetzt |
| 2. Person Singular |
praelocabaris praelocabare
|
du wurdest vorgesetzt |
| 3. Person Singular |
praelocabatur
|
er/sie/es wurde vorgesetzt |
| 1. Person Plural |
praelocabamur
|
wir wurden vorgesetzt |
| 2. Person Plural |
praelocabamini
|
ihr wurdet vorgesetzt |
| 3. Person Plural |
praelocabantur
|
sie wurden vorgesetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocarem
|
ich setzte vor |
| 2. Person Singular |
praelocares
|
du setztest vor |
| 3. Person Singular |
praelocaret
|
er/sie/es setzte vor |
| 1. Person Plural |
praelocaremus
|
wir setzten vor |
| 2. Person Plural |
praelocaretis
|
ihr setztet vor |
| 3. Person Plural |
praelocarent
|
sie setzten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocarer
|
ich würde vorgesetzt |
| 2. Person Singular |
praelocareris praelocarere
|
du würdest vorgesetzt |
| 3. Person Singular |
praelocaretur
|
er/sie/es würde vorgesetzt |
| 1. Person Plural |
praelocaremur
|
wir würden vorgesetzt |
| 2. Person Plural |
praelocaremini
|
ihr würdet vorgesetzt |
| 3. Person Plural |
praelocarentur
|
sie würden vorgesetzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocabo
|
ich werde vorsetzen |
| 2. Person Singular |
praelocabis
|
du wirst vorsetzen |
| 3. Person Singular |
praelocabit
|
er/sie/es wird vorsetzen |
| 1. Person Plural |
praelocabimus
|
wir werden vorsetzen |
| 2. Person Plural |
praelocabitis
|
ihr werdet vorsetzen |
| 3. Person Plural |
praelocabunt
|
sie werden vorsetzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocabor
|
ich werde vorgesetzt werden |
| 2. Person Singular |
praelocaberis praelocabere
|
du wirst vorgesetzt werden |
| 3. Person Singular |
praelocabitur
|
er/sie/es wird vorgesetzt werden |
| 1. Person Plural |
praelocabimur
|
wir werden vorgesetzt werden |
| 2. Person Plural |
praelocabimini
|
ihr werdet vorgesetzt werden |
| 3. Person Plural |
praelocabuntur
|
sie werden vorgesetzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocavi
|
ich habe vorgesetzt |
| 2. Person Singular |
praelocavisti
|
du hast vorgesetzt |
| 3. Person Singular |
praelocavit
|
er/sie/es hat vorgesetzt |
| 1. Person Plural |
praelocavimus
|
wir haben vorgesetzt |
| 2. Person Plural |
praelocavistis
|
ihr habt vorgesetzt |
| 3. Person Plural |
praelocaverunt praelocavere
|
sie haben vorgesetzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus sum
|
ich bin vorgesetzt worden |
| 2. Person Singular |
praelocatus es
|
du bist vorgesetzt worden |
| 3. Person Singular |
praelocatus est
|
er/sie/es ist vorgesetzt worden |
| 1. Person Plural |
praelocati sumus
|
wir sind vorgesetzt worden |
| 2. Person Plural |
praelocati estis
|
ihr seid vorgesetzt worden |
| 3. Person Plural |
praelocati sunt
|
sie sind vorgesetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocaverim
|
ich habe vorgesetzt |
| 2. Person Singular |
praelocaveris
|
du habest vorgesetzt |
| 3. Person Singular |
praelocaverit
|
er/sie/es habe vorgesetzt |
| 1. Person Plural |
praelocaverimus
|
wir haben vorgesetzt |
| 2. Person Plural |
praelocaveritis
|
ihr habet vorgesetzt |
| 3. Person Plural |
praelocaverint
|
sie haben vorgesetzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus sim
|
ich sei vorgesetzt worden |
| 2. Person Singular |
praelocatus sis
|
du seiest vorgesetzt worden |
| 3. Person Singular |
praelocatus sit
|
er/sie/es sei vorgesetzt worden |
| 1. Person Plural |
praelocati simus
|
wir seien vorgesetzt worden |
| 2. Person Plural |
praelocati sitis
|
ihr seiet vorgesetzt worden |
| 3. Person Plural |
praelocati sint
|
sie seien vorgesetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocaveram
|
ich hatte vorgesetzt |
| 2. Person Singular |
praelocaveras
|
du hattest vorgesetzt |
| 3. Person Singular |
praelocaverat
|
er/sie/es hatte vorgesetzt |
| 1. Person Plural |
praelocaveramus
|
wir hatten vorgesetzt |
| 2. Person Plural |
praelocaveratis
|
ihr hattet vorgesetzt |
| 3. Person Plural |
praelocaverant
|
sie hatten vorgesetzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus eram
|
ich war vorgesetzt worden |
| 2. Person Singular |
praelocatus eras
|
du warst vorgesetzt worden |
| 3. Person Singular |
praelocatus erat
|
er/sie/es war vorgesetzt worden |
| 1. Person Plural |
praelocati eramus
|
wir waren vorgesetzt worden |
| 2. Person Plural |
praelocati eratis
|
ihr wart vorgesetzt worden |
| 3. Person Plural |
praelocati erant
|
sie waren vorgesetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocavissem
|
ich hätte vorgesetzt |
| 2. Person Singular |
praelocavisses
|
du hättest vorgesetzt |
| 3. Person Singular |
praelocavisset
|
er/sie/es hätte vorgesetzt |
| 1. Person Plural |
praelocavissemus
|
wir hätten vorgesetzt |
| 2. Person Plural |
praelocavissetis
|
ihr hättet vorgesetzt |
| 3. Person Plural |
praelocavissent
|
sie hätten vorgesetzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus essem
|
ich wäre vorgesetzt worden |
| 2. Person Singular |
praelocatus esses
|
du wärest vorgesetzt worden |
| 3. Person Singular |
praelocatus esset
|
er/sie/es wäre vorgesetzt worden |
| 1. Person Plural |
praelocati essemus
|
wir wären vorgesetzt worden |
| 2. Person Plural |
praelocati essetis
|
ihr wäret vorgesetzt worden |
| 3. Person Plural |
praelocati essent
|
sie wären vorgesetzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocavero
|
ich werde vorgesetzt haben |
| 2. Person Singular |
praelocaveris
|
du wirst vorgesetzt haben |
| 3. Person Singular |
praelocaverit
|
er/sie/es wird vorgesetzt haben |
| 1. Person Plural |
praelocaverimus
|
wir werden vorgesetzt haben |
| 2. Person Plural |
praelocaveritis
|
ihr werdet vorgesetzt haben |
| 3. Person Plural |
praelocaverint
|
sie werden vorgesetzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praelocatus ero
|
ich werde vorgesetzt worden sein |
| 2. Person Singular |
praelocatus eris
|
du wirst vorgesetzt worden sein |
| 3. Person Singular |
praelocatus erit
|
er/sie/es wird vorgesetzt worden sein |
| 1. Person Plural |
praelocati erimus
|
wir werden vorgesetzt worden sein |
| 2. Person Plural |
praelocati eritis
|
ihr werdet vorgesetzt worden sein |
| 3. Person Plural |
praelocati erunt
|
sie werden vorgesetzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praelocare
|
vorsetzen |
| Vorzeitigkeit |
praelocavisse
|
vorgesetzt haben |
| Nachzeitigkeit |
praelocaturum esse
|
vorsetzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praelocari praelocarier
|
vorgesetzt werden |
| Vorzeitigkeit |
praelocatum esse
|
vorgesetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praelocatum iri
|
künftig vorgesetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeloca
|
setze vor; setz vor! |
| 2. Person Plural |
praelocate
|
setzt vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praelocato
|
| 3. Person Singular |
praelocato
|
| 2. Person Plural |
praelocatote
|
| 3. Person Plural |
praelocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praelocare
|
das Vorsetzen |
| Genitiv |
praelocandi
|
des Vorsetzens |
| Dativ |
praelocando
|
dem Vorsetzen |
| Akkusativ |
praelocandum
|
das Vorsetzen |
| Ablativ |
praelocando
|
durch das Vorsetzen |
| Vokativ |
praelocande
|
Vorsetzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelocandus
|
praelocanda
|
praelocandum
|
| Genitiv |
praelocandi
|
praelocandae
|
praelocandi
|
| Dativ |
praelocando
|
praelocandae
|
praelocando
|
| Akkusativ |
praelocandum
|
praelocandam
|
praelocandum
|
| Ablativ |
praelocando
|
praelocanda
|
praelocando
|
| Vokativ |
praelocande
|
praelocanda
|
praelocandum
|
Plural
| Nominativ |
praelocandi
|
praelocandae
|
praelocanda
|
| Genitiv |
praelocandorum
|
praelocandarum
|
praelocandorum
|
| Dativ |
praelocandis
|
praelocandis
|
praelocandis
|
| Akkusativ |
praelocandos
|
praelocandas
|
praelocanda
|
| Ablativ |
praelocandis
|
praelocandis
|
praelocandis
|
| Vokativ |
praelocandi
|
praelocandae
|
praelocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelocans
|
praelocans
|
praelocans
|
| Genitiv |
praelocantis
|
praelocantis
|
praelocantis
|
| Dativ |
praelocanti
|
praelocanti
|
praelocanti
|
| Akkusativ |
praelocantem
|
praelocantem
|
praelocans
|
| Ablativ |
praelocanti praelocante
|
praelocanti praelocante
|
praelocanti praelocante
|
| Vokativ |
praelocans
|
praelocans
|
praelocans
|
Plural
| Nominativ |
praelocantes
|
praelocantes
|
praelocantia
|
| Genitiv |
praelocantium praelocantum
|
praelocantium praelocantum
|
praelocantium praelocantum
|
| Dativ |
praelocantibus
|
praelocantibus
|
praelocantibus
|
| Akkusativ |
praelocantes
|
praelocantes
|
praelocantia
|
| Ablativ |
praelocantibus
|
praelocantibus
|
praelocantibus
|
| Vokativ |
praelocantes
|
praelocantes
|
praelocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelocatus
|
praelocata
|
praelocatum
|
| Genitiv |
praelocati
|
praelocatae
|
praelocati
|
| Dativ |
praelocato
|
praelocatae
|
praelocato
|
| Akkusativ |
praelocatum
|
praelocatam
|
praelocatum
|
| Ablativ |
praelocato
|
praelocata
|
praelocato
|
| Vokativ |
praelocate
|
praelocata
|
praelocatum
|
Plural
| Nominativ |
praelocati
|
praelocatae
|
praelocata
|
| Genitiv |
praelocatorum
|
praelocatarum
|
praelocatorum
|
| Dativ |
praelocatis
|
praelocatis
|
praelocatis
|
| Akkusativ |
praelocatos
|
praelocatas
|
praelocata
|
| Ablativ |
praelocatis
|
praelocatis
|
praelocatis
|
| Vokativ |
praelocati
|
praelocatae
|
praelocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praelocaturus
|
praelocatura
|
praelocaturum
|
| Genitiv |
praelocaturi
|
praelocaturae
|
praelocaturi
|
| Dativ |
praelocaturo
|
praelocaturae
|
praelocaturo
|
| Akkusativ |
praelocaturum
|
praelocaturam
|
praelocaturum
|
| Ablativ |
praelocaturo
|
praelocatura
|
praelocaturo
|
| Vokativ |
praelocature
|
praelocatura
|
praelocaturum
|
Plural
| Nominativ |
praelocaturi
|
praelocaturae
|
praelocatura
|
| Genitiv |
praelocaturorum
|
praelocaturarum
|
praelocaturorum
|
| Dativ |
praelocaturis
|
praelocaturis
|
praelocaturis
|
| Akkusativ |
praelocaturos
|
praelocaturas
|
praelocatura
|
| Ablativ |
praelocaturis
|
praelocaturis
|
praelocaturis
|
| Vokativ |
praelocaturi
|
praelocaturae
|
praelocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praelocatum
|
praelocatu
|