Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praeloqui | Verb | konsonantische Konjugation (Deponens) | Infinitiv | eine Vorrede/einleitende Bemerkungen machen im Sprechen/Sagen zuvorkommen zuerst sprechen/sagen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquor |
|
| 2. Person Singular | praeloqueris praeloquere |
|
| 3. Person Singular | praeloquitur |
|
| 1. Person Plural | praeloquimur |
|
| 2. Person Plural | praeloquimini |
|
| 3. Person Plural | praeloquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquar |
|
| 2. Person Singular | praeloquaris praeloquare |
|
| 3. Person Singular | praeloquatur |
|
| 1. Person Plural | praeloquamur |
|
| 2. Person Plural | praeloquamini |
|
| 3. Person Plural | praeloquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquebar |
|
| 2. Person Singular | praeloquebaris praeloquebare |
|
| 3. Person Singular | praeloquebatur |
|
| 1. Person Plural | praeloquebamur |
|
| 2. Person Plural | praeloquebamini |
|
| 3. Person Plural | praeloquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquerer |
|
| 2. Person Singular | praeloquereris praeloquerere |
|
| 3. Person Singular | praeloqueretur |
|
| 1. Person Plural | praeloqueremur |
|
| 2. Person Plural | praeloqueremini |
|
| 3. Person Plural | praeloquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquar |
|
| 2. Person Singular | praeloqueris praeloquere |
|
| 3. Person Singular | praeloquetur |
|
| 1. Person Plural | praeloquemur |
|
| 2. Person Plural | praeloquemini |
|
| 3. Person Plural | praeloquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus sum |
|
| 2. Person Singular | praelocutus es |
|
| 3. Person Singular | praelocutus est |
|
| 1. Person Plural | praelocuti sumus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti estis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus sim |
|
| 2. Person Singular | praelocutus sis |
|
| 3. Person Singular | praelocutus sit |
|
| 1. Person Plural | praelocuti simus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti sitis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus eram |
|
| 2. Person Singular | praelocutus eras |
|
| 3. Person Singular | praelocutus erat |
|
| 1. Person Plural | praelocuti eramus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti eratis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus essem |
|
| 2. Person Singular | praelocutus esses |
|
| 3. Person Singular | praelocutus esset |
|
| 1. Person Plural | praelocuti essemus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti essetis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus ero |
|
| 2. Person Singular | praelocutus eris |
|
| 3. Person Singular | praelocutus erit |
|
| 1. Person Plural | praelocuti erimus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti eritis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeloqui praeloquier |
|
| Vorzeitigkeit | praelocutus esse |
|
| Nachzeitigkeit | praelocuturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeloquere |
! |
| 2. Person Plural | praeloquimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeloquitor |
| 3. Person Singular | praeloquitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | praeloquuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeloqui praeloquier |
|
| Genitiv | praeloquendi praeloquundi |
|
| Dativ | praeloquendo praeloquundo |
|
| Akkusativ | praeloquendum praeloquundum |
|
| Ablativ | praeloquendo praeloquundo |
|
| Vokativ | praeloquende praeloquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeloquendus praeloquundus |
praeloquenda praeloquunda |
praeloquendum praeloquundum |
| Genitiv | praeloquendi praeloquundi |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquendi praeloquundi |
| Dativ | praeloquendo praeloquundo |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquendo praeloquundo |
| Akkusativ | praeloquendum praeloquundum |
praeloquendam praeloquundam |
praeloquendum praeloquundum |
| Ablativ | praeloquendo praeloquundo |
praeloquenda praeloquunda |
praeloquendo praeloquundo |
| Vokativ | praeloquende praeloquunde |
praeloquenda praeloquunda |
praeloquendum praeloquundum |
Plural
| Nominativ | praeloquendi praeloquundi |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquenda praeloquunda |
| Genitiv | praeloquendorum praeloquundorum |
praeloquendarum praeloquundarum |
praeloquendorum praeloquundorum |
| Dativ | praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
| Akkusativ | praeloquendos praeloquundos |
praeloquendas praeloquundas |
praeloquenda praeloquunda |
| Ablativ | praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
| Vokativ | praeloquendi praeloquundi |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquenda praeloquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeloquens |
praeloquens |
praeloquens |
| Genitiv | praeloquentis |
praeloquentis |
praeloquentis |
| Dativ | praeloquenti |
praeloquenti |
praeloquenti |
| Akkusativ | praeloquentem |
praeloquentem |
praeloquens |
| Ablativ | praeloquenti praeloquente |
praeloquenti praeloquente |
praeloquenti praeloquente |
| Vokativ | praeloquens |
praeloquens |
praeloquens |
Plural
| Nominativ | praeloquentes |
praeloquentes |
praeloquentia |
| Genitiv | praeloquentium praeloquentum |
praeloquentium praeloquentum |
praeloquentium praeloquentum |
| Dativ | praeloquentibus |
praeloquentibus |
praeloquentibus |
| Akkusativ | praeloquentes |
praeloquentes |
praeloquentia |
| Ablativ | praeloquentibus |
praeloquentibus |
praeloquentibus |
| Vokativ | praeloquentes |
praeloquentes |
praeloquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelocutus |
praelocuta |
praelocutum |
| Genitiv | praelocuti |
praelocutae |
praelocuti |
| Dativ | praelocuto |
praelocutae |
praelocuto |
| Akkusativ | praelocutum |
praelocutam |
praelocutum |
| Ablativ | praelocuto |
praelocuta |
praelocuto |
| Vokativ | praelocute |
praelocuta |
praelocutum |
Plural
| Nominativ | praelocuti |
praelocutae |
praelocuta |
| Genitiv | praelocutorum |
praelocutarum |
praelocutorum |
| Dativ | praelocutis |
praelocutis |
praelocutis |
| Akkusativ | praelocutos |
praelocutas |
praelocuta |
| Ablativ | praelocutis |
praelocutis |
praelocutis |
| Vokativ | praelocuti |
praelocutae |
praelocuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelocuturus |
praelocutura |
praelocuturum |
| Genitiv | praelocuturi |
praelocuturae |
praelocuturi |
| Dativ | praelocuturo |
praelocuturae |
praelocuturo |
| Akkusativ | praelocuturum |
praelocuturam |
praelocuturum |
| Ablativ | praelocuturo |
praelocutura |
praelocuturo |
| Vokativ | praelocuture |
praelocutura |
praelocuturum |
Plural
| Nominativ | praelocuturi |
praelocuturae |
praelocutura |
| Genitiv | praelocuturorum |
praelocuturarum |
praelocuturorum |
| Dativ | praelocuturis |
praelocuturis |
praelocuturis |
| Akkusativ | praelocuturos |
praelocuturas |
praelocutura |
| Ablativ | praelocuturis |
praelocuturis |
praelocuturis |
| Vokativ | praelocuturi |
praelocuturae |
praelocutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelocutum |
praelocutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquor |
|
| 2. Person Singular | praeloqueris praeloquere |
|
| 3. Person Singular | praeloquitur |
|
| 1. Person Plural | praeloquimur |
|
| 2. Person Plural | praeloquimini |
|
| 3. Person Plural | praeloquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquar |
|
| 2. Person Singular | praeloquaris praeloquare |
|
| 3. Person Singular | praeloquatur |
|
| 1. Person Plural | praeloquamur |
|
| 2. Person Plural | praeloquamini |
|
| 3. Person Plural | praeloquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquebar |
|
| 2. Person Singular | praeloquebaris praeloquebare |
|
| 3. Person Singular | praeloquebatur |
|
| 1. Person Plural | praeloquebamur |
|
| 2. Person Plural | praeloquebamini |
|
| 3. Person Plural | praeloquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquerer |
|
| 2. Person Singular | praeloquereris praeloquerere |
|
| 3. Person Singular | praeloqueretur |
|
| 1. Person Plural | praeloqueremur |
|
| 2. Person Plural | praeloqueremini |
|
| 3. Person Plural | praeloquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquar |
|
| 2. Person Singular | praeloqueris praeloquere |
|
| 3. Person Singular | praeloquetur |
|
| 1. Person Plural | praeloquemur |
|
| 2. Person Plural | praeloquemini |
|
| 3. Person Plural | praeloquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus sum |
|
| 2. Person Singular | praelocutus es |
|
| 3. Person Singular | praelocutus est |
|
| 1. Person Plural | praelocuti sumus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti estis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus sim |
|
| 2. Person Singular | praelocutus sis |
|
| 3. Person Singular | praelocutus sit |
|
| 1. Person Plural | praelocuti simus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti sitis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus eram |
|
| 2. Person Singular | praelocutus eras |
|
| 3. Person Singular | praelocutus erat |
|
| 1. Person Plural | praelocuti eramus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti eratis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus essem |
|
| 2. Person Singular | praelocutus esses |
|
| 3. Person Singular | praelocutus esset |
|
| 1. Person Plural | praelocuti essemus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti essetis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus ero |
|
| 2. Person Singular | praelocutus eris |
|
| 3. Person Singular | praelocutus erit |
|
| 1. Person Plural | praelocuti erimus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti eritis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeloqui praeloquier |
|
| Vorzeitigkeit | praelocutus esse |
|
| Nachzeitigkeit | praelocuturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeloquere |
! |
| 2. Person Plural | praeloquimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeloquitor |
| 3. Person Singular | praeloquitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | praeloquuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeloqui praeloquier |
|
| Genitiv | praeloquendi praeloquundi |
|
| Dativ | praeloquendo praeloquundo |
|
| Akkusativ | praeloquendum praeloquundum |
|
| Ablativ | praeloquendo praeloquundo |
|
| Vokativ | praeloquende praeloquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeloquendus praeloquundus |
praeloquenda praeloquunda |
praeloquendum praeloquundum |
| Genitiv | praeloquendi praeloquundi |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquendi praeloquundi |
| Dativ | praeloquendo praeloquundo |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquendo praeloquundo |
| Akkusativ | praeloquendum praeloquundum |
praeloquendam praeloquundam |
praeloquendum praeloquundum |
| Ablativ | praeloquendo praeloquundo |
praeloquenda praeloquunda |
praeloquendo praeloquundo |
| Vokativ | praeloquende praeloquunde |
praeloquenda praeloquunda |
praeloquendum praeloquundum |
Plural
| Nominativ | praeloquendi praeloquundi |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquenda praeloquunda |
| Genitiv | praeloquendorum praeloquundorum |
praeloquendarum praeloquundarum |
praeloquendorum praeloquundorum |
| Dativ | praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
| Akkusativ | praeloquendos praeloquundos |
praeloquendas praeloquundas |
praeloquenda praeloquunda |
| Ablativ | praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
| Vokativ | praeloquendi praeloquundi |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquenda praeloquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeloquens |
praeloquens |
praeloquens |
| Genitiv | praeloquentis |
praeloquentis |
praeloquentis |
| Dativ | praeloquenti |
praeloquenti |
praeloquenti |
| Akkusativ | praeloquentem |
praeloquentem |
praeloquens |
| Ablativ | praeloquenti praeloquente |
praeloquenti praeloquente |
praeloquenti praeloquente |
| Vokativ | praeloquens |
praeloquens |
praeloquens |
Plural
| Nominativ | praeloquentes |
praeloquentes |
praeloquentia |
| Genitiv | praeloquentium praeloquentum |
praeloquentium praeloquentum |
praeloquentium praeloquentum |
| Dativ | praeloquentibus |
praeloquentibus |
praeloquentibus |
| Akkusativ | praeloquentes |
praeloquentes |
praeloquentia |
| Ablativ | praeloquentibus |
praeloquentibus |
praeloquentibus |
| Vokativ | praeloquentes |
praeloquentes |
praeloquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelocutus |
praelocuta |
praelocutum |
| Genitiv | praelocuti |
praelocutae |
praelocuti |
| Dativ | praelocuto |
praelocutae |
praelocuto |
| Akkusativ | praelocutum |
praelocutam |
praelocutum |
| Ablativ | praelocuto |
praelocuta |
praelocuto |
| Vokativ | praelocute |
praelocuta |
praelocutum |
Plural
| Nominativ | praelocuti |
praelocutae |
praelocuta |
| Genitiv | praelocutorum |
praelocutarum |
praelocutorum |
| Dativ | praelocutis |
praelocutis |
praelocutis |
| Akkusativ | praelocutos |
praelocutas |
praelocuta |
| Ablativ | praelocutis |
praelocutis |
praelocutis |
| Vokativ | praelocuti |
praelocutae |
praelocuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelocuturus |
praelocutura |
praelocuturum |
| Genitiv | praelocuturi |
praelocuturae |
praelocuturi |
| Dativ | praelocuturo |
praelocuturae |
praelocuturo |
| Akkusativ | praelocuturum |
praelocuturam |
praelocuturum |
| Ablativ | praelocuturo |
praelocutura |
praelocuturo |
| Vokativ | praelocuture |
praelocutura |
praelocuturum |
Plural
| Nominativ | praelocuturi |
praelocuturae |
praelocutura |
| Genitiv | praelocuturorum |
praelocuturarum |
praelocuturorum |
| Dativ | praelocuturis |
praelocuturis |
praelocuturis |
| Akkusativ | praelocuturos |
praelocuturas |
praelocutura |
| Ablativ | praelocuturis |
praelocuturis |
praelocuturis |
| Vokativ | praelocuturi |
praelocuturae |
praelocutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelocutum |
praelocutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquor |
|
| 2. Person Singular | praeloqueris praeloquere |
|
| 3. Person Singular | praeloquitur |
|
| 1. Person Plural | praeloquimur |
|
| 2. Person Plural | praeloquimini |
|
| 3. Person Plural | praeloquuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquar |
|
| 2. Person Singular | praeloquaris praeloquare |
|
| 3. Person Singular | praeloquatur |
|
| 1. Person Plural | praeloquamur |
|
| 2. Person Plural | praeloquamini |
|
| 3. Person Plural | praeloquantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquebar |
|
| 2. Person Singular | praeloquebaris praeloquebare |
|
| 3. Person Singular | praeloquebatur |
|
| 1. Person Plural | praeloquebamur |
|
| 2. Person Plural | praeloquebamini |
|
| 3. Person Plural | praeloquebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquerer |
|
| 2. Person Singular | praeloquereris praeloquerere |
|
| 3. Person Singular | praeloqueretur |
|
| 1. Person Plural | praeloqueremur |
|
| 2. Person Plural | praeloqueremini |
|
| 3. Person Plural | praeloquerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeloquar |
|
| 2. Person Singular | praeloqueris praeloquere |
|
| 3. Person Singular | praeloquetur |
|
| 1. Person Plural | praeloquemur |
|
| 2. Person Plural | praeloquemini |
|
| 3. Person Plural | praeloquentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus sum |
|
| 2. Person Singular | praelocutus es |
|
| 3. Person Singular | praelocutus est |
|
| 1. Person Plural | praelocuti sumus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti estis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus sim |
|
| 2. Person Singular | praelocutus sis |
|
| 3. Person Singular | praelocutus sit |
|
| 1. Person Plural | praelocuti simus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti sitis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus eram |
|
| 2. Person Singular | praelocutus eras |
|
| 3. Person Singular | praelocutus erat |
|
| 1. Person Plural | praelocuti eramus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti eratis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus essem |
|
| 2. Person Singular | praelocutus esses |
|
| 3. Person Singular | praelocutus esset |
|
| 1. Person Plural | praelocuti essemus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti essetis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praelocutus ero |
|
| 2. Person Singular | praelocutus eris |
|
| 3. Person Singular | praelocutus erit |
|
| 1. Person Plural | praelocuti erimus |
|
| 2. Person Plural | praelocuti eritis |
|
| 3. Person Plural | praelocuti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeloqui praeloquier |
|
| Vorzeitigkeit | praelocutus esse |
|
| Nachzeitigkeit | praelocuturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeloquere |
! |
| 2. Person Plural | praeloquimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeloquitor |
| 3. Person Singular | praeloquitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | praeloquuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeloqui praeloquier |
|
| Genitiv | praeloquendi praeloquundi |
|
| Dativ | praeloquendo praeloquundo |
|
| Akkusativ | praeloquendum praeloquundum |
|
| Ablativ | praeloquendo praeloquundo |
|
| Vokativ | praeloquende praeloquunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeloquendus praeloquundus |
praeloquenda praeloquunda |
praeloquendum praeloquundum |
| Genitiv | praeloquendi praeloquundi |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquendi praeloquundi |
| Dativ | praeloquendo praeloquundo |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquendo praeloquundo |
| Akkusativ | praeloquendum praeloquundum |
praeloquendam praeloquundam |
praeloquendum praeloquundum |
| Ablativ | praeloquendo praeloquundo |
praeloquenda praeloquunda |
praeloquendo praeloquundo |
| Vokativ | praeloquende praeloquunde |
praeloquenda praeloquunda |
praeloquendum praeloquundum |
Plural
| Nominativ | praeloquendi praeloquundi |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquenda praeloquunda |
| Genitiv | praeloquendorum praeloquundorum |
praeloquendarum praeloquundarum |
praeloquendorum praeloquundorum |
| Dativ | praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
| Akkusativ | praeloquendos praeloquundos |
praeloquendas praeloquundas |
praeloquenda praeloquunda |
| Ablativ | praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
praeloquendis praeloquundis |
| Vokativ | praeloquendi praeloquundi |
praeloquendae praeloquundae |
praeloquenda praeloquunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeloquens |
praeloquens |
praeloquens |
| Genitiv | praeloquentis |
praeloquentis |
praeloquentis |
| Dativ | praeloquenti |
praeloquenti |
praeloquenti |
| Akkusativ | praeloquentem |
praeloquentem |
praeloquens |
| Ablativ | praeloquenti praeloquente |
praeloquenti praeloquente |
praeloquenti praeloquente |
| Vokativ | praeloquens |
praeloquens |
praeloquens |
Plural
| Nominativ | praeloquentes |
praeloquentes |
praeloquentia |
| Genitiv | praeloquentium praeloquentum |
praeloquentium praeloquentum |
praeloquentium praeloquentum |
| Dativ | praeloquentibus |
praeloquentibus |
praeloquentibus |
| Akkusativ | praeloquentes |
praeloquentes |
praeloquentia |
| Ablativ | praeloquentibus |
praeloquentibus |
praeloquentibus |
| Vokativ | praeloquentes |
praeloquentes |
praeloquentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelocutus |
praelocuta |
praelocutum |
| Genitiv | praelocuti |
praelocutae |
praelocuti |
| Dativ | praelocuto |
praelocutae |
praelocuto |
| Akkusativ | praelocutum |
praelocutam |
praelocutum |
| Ablativ | praelocuto |
praelocuta |
praelocuto |
| Vokativ | praelocute |
praelocuta |
praelocutum |
Plural
| Nominativ | praelocuti |
praelocutae |
praelocuta |
| Genitiv | praelocutorum |
praelocutarum |
praelocutorum |
| Dativ | praelocutis |
praelocutis |
praelocutis |
| Akkusativ | praelocutos |
praelocutas |
praelocuta |
| Ablativ | praelocutis |
praelocutis |
praelocutis |
| Vokativ | praelocuti |
praelocutae |
praelocuta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praelocuturus |
praelocutura |
praelocuturum |
| Genitiv | praelocuturi |
praelocuturae |
praelocuturi |
| Dativ | praelocuturo |
praelocuturae |
praelocuturo |
| Akkusativ | praelocuturum |
praelocuturam |
praelocuturum |
| Ablativ | praelocuturo |
praelocutura |
praelocuturo |
| Vokativ | praelocuture |
praelocutura |
praelocuturum |
Plural
| Nominativ | praelocuturi |
praelocuturae |
praelocutura |
| Genitiv | praelocuturorum |
praelocuturarum |
praelocuturorum |
| Dativ | praelocuturis |
praelocuturis |
praelocuturis |
| Akkusativ | praelocuturos |
praelocuturas |
praelocutura |
| Ablativ | praelocuturis |
praelocuturis |
praelocuturis |
| Vokativ | praelocuturi |
praelocuturae |
praelocutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praelocutum |
praelocutu |