Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemando
|
|
| 2. Person Singular |
praemandas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaris praemandare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandes
|
|
| 3. Person Singular |
praemandet
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemander
|
|
| 2. Person Singular |
praemanderis praemandere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabam
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabaris praemandabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandares
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaret
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemandareris praemandarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabo
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaberis praemandabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavi
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverunt praemandavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandari praemandarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemanda
|
! |
| 2. Person Plural |
praemandate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemandato
|
| 3. Person Singular |
praemandato
|
| 2. Person Plural |
praemandatote
|
| 3. Person Plural |
praemandanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemandare
|
|
| Genitiv |
praemandandi
|
|
| Dativ |
praemandando
|
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
|
| Ablativ |
praemandando
|
|
| Vokativ |
praemandande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandandus
|
praemandanda
|
praemandandum
|
| Genitiv |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandandi
|
| Dativ |
praemandando
|
praemandandae
|
praemandando
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
praemandandam
|
praemandandum
|
| Ablativ |
praemandando
|
praemandanda
|
praemandando
|
| Vokativ |
praemandande
|
praemandanda
|
praemandandum
|
Plural
| Nominativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
| Genitiv |
praemandandorum
|
praemandandarum
|
praemandandorum
|
| Dativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Akkusativ |
praemandandos
|
praemandandas
|
praemandanda
|
| Ablativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Vokativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
| Genitiv |
praemandantis
|
praemandantis
|
praemandantis
|
| Dativ |
praemandanti
|
praemandanti
|
praemandanti
|
| Akkusativ |
praemandantem
|
praemandantem
|
praemandans
|
| Ablativ |
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
| Vokativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
Plural
| Nominativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Genitiv |
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
| Dativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Akkusativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Ablativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Vokativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandatus
|
praemandata
|
praemandatum
|
| Genitiv |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandati
|
| Dativ |
praemandato
|
praemandatae
|
praemandato
|
| Akkusativ |
praemandatum
|
praemandatam
|
praemandatum
|
| Ablativ |
praemandato
|
praemandata
|
praemandato
|
| Vokativ |
praemandate
|
praemandata
|
praemandatum
|
Plural
| Nominativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
| Genitiv |
praemandatorum
|
praemandatarum
|
praemandatorum
|
| Dativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Akkusativ |
praemandatos
|
praemandatas
|
praemandata
|
| Ablativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Vokativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandaturus
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
| Genitiv |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandaturi
|
| Dativ |
praemandaturo
|
praemandaturae
|
praemandaturo
|
| Akkusativ |
praemandaturum
|
praemandaturam
|
praemandaturum
|
| Ablativ |
praemandaturo
|
praemandatura
|
praemandaturo
|
| Vokativ |
praemandature
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
| Genitiv |
praemandaturorum
|
praemandaturarum
|
praemandaturorum
|
| Dativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Akkusativ |
praemandaturos
|
praemandaturas
|
praemandatura
|
| Ablativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Vokativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemandatum
|
praemandatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemando
|
ich bestelle |
| 2. Person Singular |
praemandas
|
du bestellst |
| 3. Person Singular |
praemandat
|
er/sie/es bestellt |
| 1. Person Plural |
praemandamus
|
wir bestellen |
| 2. Person Plural |
praemandatis
|
ihr bestellt |
| 3. Person Plural |
praemandant
|
sie bestellen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandor
|
ich werde bestellt |
| 2. Person Singular |
praemandaris praemandare
|
du wirst bestellt |
| 3. Person Singular |
praemandatur
|
er/sie/es wird bestellt |
| 1. Person Plural |
praemandamur
|
wir werden bestellt |
| 2. Person Plural |
praemandamini
|
ihr werdet bestellt |
| 3. Person Plural |
praemandantur
|
sie werden bestellt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandem
|
ich bestelle |
| 2. Person Singular |
praemandes
|
du bestellest |
| 3. Person Singular |
praemandet
|
er/sie/es bestelle |
| 1. Person Plural |
praemandemus
|
wir bestellen |
| 2. Person Plural |
praemandetis
|
ihr bestellet |
| 3. Person Plural |
praemandent
|
sie bestellen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemander
|
ich werde bestellt |
| 2. Person Singular |
praemanderis praemandere
|
du werdest bestellt |
| 3. Person Singular |
praemandetur
|
er/sie/es werde bestellt |
| 1. Person Plural |
praemandemur
|
wir werden bestellt |
| 2. Person Plural |
praemandemini
|
ihr werdet bestellt |
| 3. Person Plural |
praemandentur
|
sie werden bestellt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabam
|
ich bestellte |
| 2. Person Singular |
praemandabas
|
du bestelltest |
| 3. Person Singular |
praemandabat
|
er/sie/es bestellte |
| 1. Person Plural |
praemandabamus
|
wir bestellten |
| 2. Person Plural |
praemandabatis
|
ihr bestelltet |
| 3. Person Plural |
praemandabant
|
sie bestellten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabar
|
ich wurde bestellt |
| 2. Person Singular |
praemandabaris praemandabare
|
du wurdest bestellt |
| 3. Person Singular |
praemandabatur
|
er/sie/es wurde bestellt |
| 1. Person Plural |
praemandabamur
|
wir wurden bestellt |
| 2. Person Plural |
praemandabamini
|
ihr wurdet bestellt |
| 3. Person Plural |
praemandabantur
|
sie wurden bestellt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarem
|
ich bestellte |
| 2. Person Singular |
praemandares
|
du bestelltest |
| 3. Person Singular |
praemandaret
|
er/sie/es bestellte |
| 1. Person Plural |
praemandaremus
|
wir bestellten |
| 2. Person Plural |
praemandaretis
|
ihr bestelltet |
| 3. Person Plural |
praemandarent
|
sie bestellten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarer
|
ich würde bestellt |
| 2. Person Singular |
praemandareris praemandarere
|
du würdest bestellt |
| 3. Person Singular |
praemandaretur
|
er/sie/es würde bestellt |
| 1. Person Plural |
praemandaremur
|
wir würden bestellt |
| 2. Person Plural |
praemandaremini
|
ihr würdet bestellt |
| 3. Person Plural |
praemandarentur
|
sie würden bestellt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabo
|
ich werde bestellen |
| 2. Person Singular |
praemandabis
|
du wirst bestellen |
| 3. Person Singular |
praemandabit
|
er/sie/es wird bestellen |
| 1. Person Plural |
praemandabimus
|
wir werden bestellen |
| 2. Person Plural |
praemandabitis
|
ihr werdet bestellen |
| 3. Person Plural |
praemandabunt
|
sie werden bestellen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabor
|
ich werde bestellt werden |
| 2. Person Singular |
praemandaberis praemandabere
|
du wirst bestellt werden |
| 3. Person Singular |
praemandabitur
|
er/sie/es wird bestellt werden |
| 1. Person Plural |
praemandabimur
|
wir werden bestellt werden |
| 2. Person Plural |
praemandabimini
|
ihr werdet bestellt werden |
| 3. Person Plural |
praemandabuntur
|
sie werden bestellt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavi
|
ich habe bestellt |
| 2. Person Singular |
praemandavisti
|
du hast bestellt |
| 3. Person Singular |
praemandavit
|
er/sie/es hat bestellt |
| 1. Person Plural |
praemandavimus
|
wir haben bestellt |
| 2. Person Plural |
praemandavistis
|
ihr habt bestellt |
| 3. Person Plural |
praemandaverunt praemandavere
|
sie haben bestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sum
|
ich bin bestellt worden |
| 2. Person Singular |
praemandatus es
|
du bist bestellt worden |
| 3. Person Singular |
praemandatus est
|
er/sie/es ist bestellt worden |
| 1. Person Plural |
praemandati sumus
|
wir sind bestellt worden |
| 2. Person Plural |
praemandati estis
|
ihr seid bestellt worden |
| 3. Person Plural |
praemandati sunt
|
sie sind bestellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaverim
|
ich habe bestellt |
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
du habest bestellt |
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
er/sie/es habe bestellt |
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
wir haben bestellt |
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
ihr habet bestellt |
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
sie haben bestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sim
|
ich sei bestellt worden |
| 2. Person Singular |
praemandatus sis
|
du seiest bestellt worden |
| 3. Person Singular |
praemandatus sit
|
er/sie/es sei bestellt worden |
| 1. Person Plural |
praemandati simus
|
wir seien bestellt worden |
| 2. Person Plural |
praemandati sitis
|
ihr seiet bestellt worden |
| 3. Person Plural |
praemandati sint
|
sie seien bestellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaveram
|
ich hatte bestellt |
| 2. Person Singular |
praemandaveras
|
du hattest bestellt |
| 3. Person Singular |
praemandaverat
|
er/sie/es hatte bestellt |
| 1. Person Plural |
praemandaveramus
|
wir hatten bestellt |
| 2. Person Plural |
praemandaveratis
|
ihr hattet bestellt |
| 3. Person Plural |
praemandaverant
|
sie hatten bestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus eram
|
ich war bestellt worden |
| 2. Person Singular |
praemandatus eras
|
du warst bestellt worden |
| 3. Person Singular |
praemandatus erat
|
er/sie/es war bestellt worden |
| 1. Person Plural |
praemandati eramus
|
wir waren bestellt worden |
| 2. Person Plural |
praemandati eratis
|
ihr wart bestellt worden |
| 3. Person Plural |
praemandati erant
|
sie waren bestellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavissem
|
ich hätte bestellt |
| 2. Person Singular |
praemandavisses
|
du hättest bestellt |
| 3. Person Singular |
praemandavisset
|
er/sie/es hätte bestellt |
| 1. Person Plural |
praemandavissemus
|
wir hätten bestellt |
| 2. Person Plural |
praemandavissetis
|
ihr hättet bestellt |
| 3. Person Plural |
praemandavissent
|
sie hätten bestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus essem
|
ich wäre bestellt worden |
| 2. Person Singular |
praemandatus esses
|
du wärest bestellt worden |
| 3. Person Singular |
praemandatus esset
|
er/sie/es wäre bestellt worden |
| 1. Person Plural |
praemandati essemus
|
wir wären bestellt worden |
| 2. Person Plural |
praemandati essetis
|
ihr wäret bestellt worden |
| 3. Person Plural |
praemandati essent
|
sie wären bestellt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavero
|
ich werde bestellt haben |
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
du wirst bestellt haben |
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
er/sie/es wird bestellt haben |
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
wir werden bestellt haben |
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
ihr werdet bestellt haben |
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
sie werden bestellt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus ero
|
ich werde bestellt worden sein |
| 2. Person Singular |
praemandatus eris
|
du wirst bestellt worden sein |
| 3. Person Singular |
praemandatus erit
|
er/sie/es wird bestellt worden sein |
| 1. Person Plural |
praemandati erimus
|
wir werden bestellt worden sein |
| 2. Person Plural |
praemandati eritis
|
ihr werdet bestellt worden sein |
| 3. Person Plural |
praemandati erunt
|
sie werden bestellt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandare
|
bestellen |
| Vorzeitigkeit |
praemandavisse
|
bestellt haben |
| Nachzeitigkeit |
praemandaturum esse
|
bestellen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandari praemandarier
|
bestellt werden |
| Vorzeitigkeit |
praemandatum esse
|
bestellt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praemandatum iri
|
künftig bestellt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemanda
|
bestelle; bestell! |
| 2. Person Plural |
praemandate
|
bestellt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemandato
|
| 3. Person Singular |
praemandato
|
| 2. Person Plural |
praemandatote
|
| 3. Person Plural |
praemandanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemandare
|
das Bestellen |
| Genitiv |
praemandandi
|
des Bestellens |
| Dativ |
praemandando
|
dem Bestellen |
| Akkusativ |
praemandandum
|
das Bestellen |
| Ablativ |
praemandando
|
durch das Bestellen |
| Vokativ |
praemandande
|
Bestellen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandandus
|
praemandanda
|
praemandandum
|
| Genitiv |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandandi
|
| Dativ |
praemandando
|
praemandandae
|
praemandando
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
praemandandam
|
praemandandum
|
| Ablativ |
praemandando
|
praemandanda
|
praemandando
|
| Vokativ |
praemandande
|
praemandanda
|
praemandandum
|
Plural
| Nominativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
| Genitiv |
praemandandorum
|
praemandandarum
|
praemandandorum
|
| Dativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Akkusativ |
praemandandos
|
praemandandas
|
praemandanda
|
| Ablativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Vokativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
| Genitiv |
praemandantis
|
praemandantis
|
praemandantis
|
| Dativ |
praemandanti
|
praemandanti
|
praemandanti
|
| Akkusativ |
praemandantem
|
praemandantem
|
praemandans
|
| Ablativ |
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
| Vokativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
Plural
| Nominativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Genitiv |
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
| Dativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Akkusativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Ablativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Vokativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandatus
|
praemandata
|
praemandatum
|
| Genitiv |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandati
|
| Dativ |
praemandato
|
praemandatae
|
praemandato
|
| Akkusativ |
praemandatum
|
praemandatam
|
praemandatum
|
| Ablativ |
praemandato
|
praemandata
|
praemandato
|
| Vokativ |
praemandate
|
praemandata
|
praemandatum
|
Plural
| Nominativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
| Genitiv |
praemandatorum
|
praemandatarum
|
praemandatorum
|
| Dativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Akkusativ |
praemandatos
|
praemandatas
|
praemandata
|
| Ablativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Vokativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandaturus
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
| Genitiv |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandaturi
|
| Dativ |
praemandaturo
|
praemandaturae
|
praemandaturo
|
| Akkusativ |
praemandaturum
|
praemandaturam
|
praemandaturum
|
| Ablativ |
praemandaturo
|
praemandatura
|
praemandaturo
|
| Vokativ |
praemandature
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
| Genitiv |
praemandaturorum
|
praemandaturarum
|
praemandaturorum
|
| Dativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Akkusativ |
praemandaturos
|
praemandaturas
|
praemandatura
|
| Ablativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Vokativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemandatum
|
praemandatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemando
|
|
| 2. Person Singular |
praemandas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaris praemandare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandes
|
|
| 3. Person Singular |
praemandet
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemander
|
|
| 2. Person Singular |
praemanderis praemandere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabam
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabaris praemandabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandares
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaret
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemandareris praemandarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabo
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaberis praemandabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavi
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverunt praemandavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandari praemandarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemanda
|
! |
| 2. Person Plural |
praemandate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemandato
|
| 3. Person Singular |
praemandato
|
| 2. Person Plural |
praemandatote
|
| 3. Person Plural |
praemandanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemandare
|
|
| Genitiv |
praemandandi
|
|
| Dativ |
praemandando
|
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
|
| Ablativ |
praemandando
|
|
| Vokativ |
praemandande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandandus
|
praemandanda
|
praemandandum
|
| Genitiv |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandandi
|
| Dativ |
praemandando
|
praemandandae
|
praemandando
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
praemandandam
|
praemandandum
|
| Ablativ |
praemandando
|
praemandanda
|
praemandando
|
| Vokativ |
praemandande
|
praemandanda
|
praemandandum
|
Plural
| Nominativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
| Genitiv |
praemandandorum
|
praemandandarum
|
praemandandorum
|
| Dativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Akkusativ |
praemandandos
|
praemandandas
|
praemandanda
|
| Ablativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Vokativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
| Genitiv |
praemandantis
|
praemandantis
|
praemandantis
|
| Dativ |
praemandanti
|
praemandanti
|
praemandanti
|
| Akkusativ |
praemandantem
|
praemandantem
|
praemandans
|
| Ablativ |
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
| Vokativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
Plural
| Nominativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Genitiv |
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
| Dativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Akkusativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Ablativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Vokativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandatus
|
praemandata
|
praemandatum
|
| Genitiv |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandati
|
| Dativ |
praemandato
|
praemandatae
|
praemandato
|
| Akkusativ |
praemandatum
|
praemandatam
|
praemandatum
|
| Ablativ |
praemandato
|
praemandata
|
praemandato
|
| Vokativ |
praemandate
|
praemandata
|
praemandatum
|
Plural
| Nominativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
| Genitiv |
praemandatorum
|
praemandatarum
|
praemandatorum
|
| Dativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Akkusativ |
praemandatos
|
praemandatas
|
praemandata
|
| Ablativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Vokativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandaturus
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
| Genitiv |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandaturi
|
| Dativ |
praemandaturo
|
praemandaturae
|
praemandaturo
|
| Akkusativ |
praemandaturum
|
praemandaturam
|
praemandaturum
|
| Ablativ |
praemandaturo
|
praemandatura
|
praemandaturo
|
| Vokativ |
praemandature
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
| Genitiv |
praemandaturorum
|
praemandaturarum
|
praemandaturorum
|
| Dativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Akkusativ |
praemandaturos
|
praemandaturas
|
praemandatura
|
| Ablativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Vokativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemandatum
|
praemandatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemando
|
|
| 2. Person Singular |
praemandas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaris praemandare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandes
|
|
| 3. Person Singular |
praemandet
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemander
|
|
| 2. Person Singular |
praemanderis praemandere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabam
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabaris praemandabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandares
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaret
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemandareris praemandarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabo
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaberis praemandabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavi
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverunt praemandavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandari praemandarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemanda
|
! |
| 2. Person Plural |
praemandate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemandato
|
| 3. Person Singular |
praemandato
|
| 2. Person Plural |
praemandatote
|
| 3. Person Plural |
praemandanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemandare
|
|
| Genitiv |
praemandandi
|
|
| Dativ |
praemandando
|
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
|
| Ablativ |
praemandando
|
|
| Vokativ |
praemandande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandandus
|
praemandanda
|
praemandandum
|
| Genitiv |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandandi
|
| Dativ |
praemandando
|
praemandandae
|
praemandando
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
praemandandam
|
praemandandum
|
| Ablativ |
praemandando
|
praemandanda
|
praemandando
|
| Vokativ |
praemandande
|
praemandanda
|
praemandandum
|
Plural
| Nominativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
| Genitiv |
praemandandorum
|
praemandandarum
|
praemandandorum
|
| Dativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Akkusativ |
praemandandos
|
praemandandas
|
praemandanda
|
| Ablativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Vokativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
| Genitiv |
praemandantis
|
praemandantis
|
praemandantis
|
| Dativ |
praemandanti
|
praemandanti
|
praemandanti
|
| Akkusativ |
praemandantem
|
praemandantem
|
praemandans
|
| Ablativ |
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
| Vokativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
Plural
| Nominativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Genitiv |
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
| Dativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Akkusativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Ablativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Vokativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandatus
|
praemandata
|
praemandatum
|
| Genitiv |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandati
|
| Dativ |
praemandato
|
praemandatae
|
praemandato
|
| Akkusativ |
praemandatum
|
praemandatam
|
praemandatum
|
| Ablativ |
praemandato
|
praemandata
|
praemandato
|
| Vokativ |
praemandate
|
praemandata
|
praemandatum
|
Plural
| Nominativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
| Genitiv |
praemandatorum
|
praemandatarum
|
praemandatorum
|
| Dativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Akkusativ |
praemandatos
|
praemandatas
|
praemandata
|
| Ablativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Vokativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandaturus
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
| Genitiv |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandaturi
|
| Dativ |
praemandaturo
|
praemandaturae
|
praemandaturo
|
| Akkusativ |
praemandaturum
|
praemandaturam
|
praemandaturum
|
| Ablativ |
praemandaturo
|
praemandatura
|
praemandaturo
|
| Vokativ |
praemandature
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
| Genitiv |
praemandaturorum
|
praemandaturarum
|
praemandaturorum
|
| Dativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Akkusativ |
praemandaturos
|
praemandaturas
|
praemandatura
|
| Ablativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Vokativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemandatum
|
praemandatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemando
|
|
| 2. Person Singular |
praemandas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaris praemandare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandes
|
|
| 3. Person Singular |
praemandet
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemander
|
|
| 2. Person Singular |
praemanderis praemandere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabam
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabaris praemandabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandares
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaret
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemandareris praemandarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabo
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaberis praemandabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavi
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverunt praemandavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandari praemandarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemanda
|
! |
| 2. Person Plural |
praemandate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemandato
|
| 3. Person Singular |
praemandato
|
| 2. Person Plural |
praemandatote
|
| 3. Person Plural |
praemandanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemandare
|
|
| Genitiv |
praemandandi
|
|
| Dativ |
praemandando
|
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
|
| Ablativ |
praemandando
|
|
| Vokativ |
praemandande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandandus
|
praemandanda
|
praemandandum
|
| Genitiv |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandandi
|
| Dativ |
praemandando
|
praemandandae
|
praemandando
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
praemandandam
|
praemandandum
|
| Ablativ |
praemandando
|
praemandanda
|
praemandando
|
| Vokativ |
praemandande
|
praemandanda
|
praemandandum
|
Plural
| Nominativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
| Genitiv |
praemandandorum
|
praemandandarum
|
praemandandorum
|
| Dativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Akkusativ |
praemandandos
|
praemandandas
|
praemandanda
|
| Ablativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Vokativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
| Genitiv |
praemandantis
|
praemandantis
|
praemandantis
|
| Dativ |
praemandanti
|
praemandanti
|
praemandanti
|
| Akkusativ |
praemandantem
|
praemandantem
|
praemandans
|
| Ablativ |
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
| Vokativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
Plural
| Nominativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Genitiv |
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
| Dativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Akkusativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Ablativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Vokativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandatus
|
praemandata
|
praemandatum
|
| Genitiv |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandati
|
| Dativ |
praemandato
|
praemandatae
|
praemandato
|
| Akkusativ |
praemandatum
|
praemandatam
|
praemandatum
|
| Ablativ |
praemandato
|
praemandata
|
praemandato
|
| Vokativ |
praemandate
|
praemandata
|
praemandatum
|
Plural
| Nominativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
| Genitiv |
praemandatorum
|
praemandatarum
|
praemandatorum
|
| Dativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Akkusativ |
praemandatos
|
praemandatas
|
praemandata
|
| Ablativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Vokativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandaturus
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
| Genitiv |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandaturi
|
| Dativ |
praemandaturo
|
praemandaturae
|
praemandaturo
|
| Akkusativ |
praemandaturum
|
praemandaturam
|
praemandaturum
|
| Ablativ |
praemandaturo
|
praemandatura
|
praemandaturo
|
| Vokativ |
praemandature
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
| Genitiv |
praemandaturorum
|
praemandaturarum
|
praemandaturorum
|
| Dativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Akkusativ |
praemandaturos
|
praemandaturas
|
praemandatura
|
| Ablativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Vokativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemandatum
|
praemandatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemando
|
|
| 2. Person Singular |
praemandas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaris praemandare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandes
|
|
| 3. Person Singular |
praemandet
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemander
|
|
| 2. Person Singular |
praemanderis praemandere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabam
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabas
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabaris praemandabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandares
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaret
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemandareris praemandarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabo
|
|
| 2. Person Singular |
praemandabis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaberis praemandabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemandabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemandabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemandabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemandabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavi
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverunt praemandavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemandatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemandatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemandati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemandati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemandati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandari praemandarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemandatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemandatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemanda
|
! |
| 2. Person Plural |
praemandate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemandato
|
| 3. Person Singular |
praemandato
|
| 2. Person Plural |
praemandatote
|
| 3. Person Plural |
praemandanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemandare
|
|
| Genitiv |
praemandandi
|
|
| Dativ |
praemandando
|
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
|
| Ablativ |
praemandando
|
|
| Vokativ |
praemandande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandandus
|
praemandanda
|
praemandandum
|
| Genitiv |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandandi
|
| Dativ |
praemandando
|
praemandandae
|
praemandando
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
praemandandam
|
praemandandum
|
| Ablativ |
praemandando
|
praemandanda
|
praemandando
|
| Vokativ |
praemandande
|
praemandanda
|
praemandandum
|
Plural
| Nominativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
| Genitiv |
praemandandorum
|
praemandandarum
|
praemandandorum
|
| Dativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Akkusativ |
praemandandos
|
praemandandas
|
praemandanda
|
| Ablativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Vokativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
| Genitiv |
praemandantis
|
praemandantis
|
praemandantis
|
| Dativ |
praemandanti
|
praemandanti
|
praemandanti
|
| Akkusativ |
praemandantem
|
praemandantem
|
praemandans
|
| Ablativ |
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
| Vokativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
Plural
| Nominativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Genitiv |
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
| Dativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Akkusativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Ablativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Vokativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandatus
|
praemandata
|
praemandatum
|
| Genitiv |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandati
|
| Dativ |
praemandato
|
praemandatae
|
praemandato
|
| Akkusativ |
praemandatum
|
praemandatam
|
praemandatum
|
| Ablativ |
praemandato
|
praemandata
|
praemandato
|
| Vokativ |
praemandate
|
praemandata
|
praemandatum
|
Plural
| Nominativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
| Genitiv |
praemandatorum
|
praemandatarum
|
praemandatorum
|
| Dativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Akkusativ |
praemandatos
|
praemandatas
|
praemandata
|
| Ablativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Vokativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandaturus
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
| Genitiv |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandaturi
|
| Dativ |
praemandaturo
|
praemandaturae
|
praemandaturo
|
| Akkusativ |
praemandaturum
|
praemandaturam
|
praemandaturum
|
| Ablativ |
praemandaturo
|
praemandatura
|
praemandaturo
|
| Vokativ |
praemandature
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
| Genitiv |
praemandaturorum
|
praemandaturarum
|
praemandaturorum
|
| Dativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Akkusativ |
praemandaturos
|
praemandaturas
|
praemandatura
|
| Ablativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Vokativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemandatum
|
praemandatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemando
|
ich kaue vor |
| 2. Person Singular |
praemandas
|
du kaust vor |
| 3. Person Singular |
praemandat
|
er/sie/es kaut vor |
| 1. Person Plural |
praemandamus
|
wir kauen vor |
| 2. Person Plural |
praemandatis
|
ihr kaut vor |
| 3. Person Plural |
praemandant
|
sie kauen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandor
|
ich werde vorgekaut |
| 2. Person Singular |
praemandaris praemandare
|
du wirst vorgekaut |
| 3. Person Singular |
praemandatur
|
er/sie/es wird vorgekaut |
| 1. Person Plural |
praemandamur
|
wir werden vorgekaut |
| 2. Person Plural |
praemandamini
|
ihr werdet vorgekaut |
| 3. Person Plural |
praemandantur
|
sie werden vorgekaut |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandem
|
ich kaue vor |
| 2. Person Singular |
praemandes
|
du kauest vor |
| 3. Person Singular |
praemandet
|
er/sie/es kaue vor |
| 1. Person Plural |
praemandemus
|
wir kauen vor |
| 2. Person Plural |
praemandetis
|
ihr kauet vor |
| 3. Person Plural |
praemandent
|
sie kauen vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemander
|
ich werde vorgekaut |
| 2. Person Singular |
praemanderis praemandere
|
du werdest vorgekaut |
| 3. Person Singular |
praemandetur
|
er/sie/es werde vorgekaut |
| 1. Person Plural |
praemandemur
|
wir werden vorgekaut |
| 2. Person Plural |
praemandemini
|
ihr werdet vorgekaut |
| 3. Person Plural |
praemandentur
|
sie werden vorgekaut |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabam
|
ich kaute vor |
| 2. Person Singular |
praemandabas
|
du kautest vor |
| 3. Person Singular |
praemandabat
|
er/sie/es kaute vor |
| 1. Person Plural |
praemandabamus
|
wir kauten vor |
| 2. Person Plural |
praemandabatis
|
ihr kautet vor |
| 3. Person Plural |
praemandabant
|
sie kauten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabar
|
ich wurde vorgekaut |
| 2. Person Singular |
praemandabaris praemandabare
|
du wurdest vorgekaut |
| 3. Person Singular |
praemandabatur
|
er/sie/es wurde vorgekaut |
| 1. Person Plural |
praemandabamur
|
wir wurden vorgekaut |
| 2. Person Plural |
praemandabamini
|
ihr wurdet vorgekaut |
| 3. Person Plural |
praemandabantur
|
sie wurden vorgekaut |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarem
|
ich kaute vor |
| 2. Person Singular |
praemandares
|
du kautest vor |
| 3. Person Singular |
praemandaret
|
er/sie/es kaute vor |
| 1. Person Plural |
praemandaremus
|
wir kauten vor |
| 2. Person Plural |
praemandaretis
|
ihr kautet vor |
| 3. Person Plural |
praemandarent
|
sie kauten vor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandarer
|
ich würde vorgekaut |
| 2. Person Singular |
praemandareris praemandarere
|
du würdest vorgekaut |
| 3. Person Singular |
praemandaretur
|
er/sie/es würde vorgekaut |
| 1. Person Plural |
praemandaremur
|
wir würden vorgekaut |
| 2. Person Plural |
praemandaremini
|
ihr würdet vorgekaut |
| 3. Person Plural |
praemandarentur
|
sie würden vorgekaut |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabo
|
ich werde vorkauen |
| 2. Person Singular |
praemandabis
|
du wirst vorkauen |
| 3. Person Singular |
praemandabit
|
er/sie/es wird vorkauen |
| 1. Person Plural |
praemandabimus
|
wir werden vorkauen |
| 2. Person Plural |
praemandabitis
|
ihr werdet vorkauen |
| 3. Person Plural |
praemandabunt
|
sie werden vorkauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandabor
|
ich werde vorgekaut werden |
| 2. Person Singular |
praemandaberis praemandabere
|
du wirst vorgekaut werden |
| 3. Person Singular |
praemandabitur
|
er/sie/es wird vorgekaut werden |
| 1. Person Plural |
praemandabimur
|
wir werden vorgekaut werden |
| 2. Person Plural |
praemandabimini
|
ihr werdet vorgekaut werden |
| 3. Person Plural |
praemandabuntur
|
sie werden vorgekaut werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavi
|
ich habe vorgekaut |
| 2. Person Singular |
praemandavisti
|
du hast vorgekaut |
| 3. Person Singular |
praemandavit
|
er/sie/es hat vorgekaut |
| 1. Person Plural |
praemandavimus
|
wir haben vorgekaut |
| 2. Person Plural |
praemandavistis
|
ihr habt vorgekaut |
| 3. Person Plural |
praemandaverunt praemandavere
|
sie haben vorgekaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sum
|
ich bin vorgekaut worden |
| 2. Person Singular |
praemandatus es
|
du bist vorgekaut worden |
| 3. Person Singular |
praemandatus est
|
er/sie/es ist vorgekaut worden |
| 1. Person Plural |
praemandati sumus
|
wir sind vorgekaut worden |
| 2. Person Plural |
praemandati estis
|
ihr seid vorgekaut worden |
| 3. Person Plural |
praemandati sunt
|
sie sind vorgekaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaverim
|
ich habe vorgekaut |
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
du habest vorgekaut |
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
er/sie/es habe vorgekaut |
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
wir haben vorgekaut |
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
ihr habet vorgekaut |
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
sie haben vorgekaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus sim
|
ich sei vorgekaut worden |
| 2. Person Singular |
praemandatus sis
|
du seiest vorgekaut worden |
| 3. Person Singular |
praemandatus sit
|
er/sie/es sei vorgekaut worden |
| 1. Person Plural |
praemandati simus
|
wir seien vorgekaut worden |
| 2. Person Plural |
praemandati sitis
|
ihr seiet vorgekaut worden |
| 3. Person Plural |
praemandati sint
|
sie seien vorgekaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandaveram
|
ich hatte vorgekaut |
| 2. Person Singular |
praemandaveras
|
du hattest vorgekaut |
| 3. Person Singular |
praemandaverat
|
er/sie/es hatte vorgekaut |
| 1. Person Plural |
praemandaveramus
|
wir hatten vorgekaut |
| 2. Person Plural |
praemandaveratis
|
ihr hattet vorgekaut |
| 3. Person Plural |
praemandaverant
|
sie hatten vorgekaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus eram
|
ich war vorgekaut worden |
| 2. Person Singular |
praemandatus eras
|
du warst vorgekaut worden |
| 3. Person Singular |
praemandatus erat
|
er/sie/es war vorgekaut worden |
| 1. Person Plural |
praemandati eramus
|
wir waren vorgekaut worden |
| 2. Person Plural |
praemandati eratis
|
ihr wart vorgekaut worden |
| 3. Person Plural |
praemandati erant
|
sie waren vorgekaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavissem
|
ich hätte vorgekaut |
| 2. Person Singular |
praemandavisses
|
du hättest vorgekaut |
| 3. Person Singular |
praemandavisset
|
er/sie/es hätte vorgekaut |
| 1. Person Plural |
praemandavissemus
|
wir hätten vorgekaut |
| 2. Person Plural |
praemandavissetis
|
ihr hättet vorgekaut |
| 3. Person Plural |
praemandavissent
|
sie hätten vorgekaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus essem
|
ich wäre vorgekaut worden |
| 2. Person Singular |
praemandatus esses
|
du wärest vorgekaut worden |
| 3. Person Singular |
praemandatus esset
|
er/sie/es wäre vorgekaut worden |
| 1. Person Plural |
praemandati essemus
|
wir wären vorgekaut worden |
| 2. Person Plural |
praemandati essetis
|
ihr wäret vorgekaut worden |
| 3. Person Plural |
praemandati essent
|
sie wären vorgekaut worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandavero
|
ich werde vorgekaut haben |
| 2. Person Singular |
praemandaveris
|
du wirst vorgekaut haben |
| 3. Person Singular |
praemandaverit
|
er/sie/es wird vorgekaut haben |
| 1. Person Plural |
praemandaverimus
|
wir werden vorgekaut haben |
| 2. Person Plural |
praemandaveritis
|
ihr werdet vorgekaut haben |
| 3. Person Plural |
praemandaverint
|
sie werden vorgekaut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemandatus ero
|
ich werde vorgekaut worden sein |
| 2. Person Singular |
praemandatus eris
|
du wirst vorgekaut worden sein |
| 3. Person Singular |
praemandatus erit
|
er/sie/es wird vorgekaut worden sein |
| 1. Person Plural |
praemandati erimus
|
wir werden vorgekaut worden sein |
| 2. Person Plural |
praemandati eritis
|
ihr werdet vorgekaut worden sein |
| 3. Person Plural |
praemandati erunt
|
sie werden vorgekaut worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandare
|
vorkauen |
| Vorzeitigkeit |
praemandavisse
|
vorgekaut haben |
| Nachzeitigkeit |
praemandaturum esse
|
vorkauen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemandari praemandarier
|
vorgekaut werden |
| Vorzeitigkeit |
praemandatum esse
|
vorgekaut worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praemandatum iri
|
künftig vorgekaut werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemanda
|
kaue vor; kau vor! |
| 2. Person Plural |
praemandate
|
kaut vor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemandato
|
| 3. Person Singular |
praemandato
|
| 2. Person Plural |
praemandatote
|
| 3. Person Plural |
praemandanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemandare
|
das Vorkauen |
| Genitiv |
praemandandi
|
des Vorkauens |
| Dativ |
praemandando
|
dem Vorkauen |
| Akkusativ |
praemandandum
|
das Vorkauen |
| Ablativ |
praemandando
|
durch das Vorkauen |
| Vokativ |
praemandande
|
Vorkauen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandandus
|
praemandanda
|
praemandandum
|
| Genitiv |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandandi
|
| Dativ |
praemandando
|
praemandandae
|
praemandando
|
| Akkusativ |
praemandandum
|
praemandandam
|
praemandandum
|
| Ablativ |
praemandando
|
praemandanda
|
praemandando
|
| Vokativ |
praemandande
|
praemandanda
|
praemandandum
|
Plural
| Nominativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
| Genitiv |
praemandandorum
|
praemandandarum
|
praemandandorum
|
| Dativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Akkusativ |
praemandandos
|
praemandandas
|
praemandanda
|
| Ablativ |
praemandandis
|
praemandandis
|
praemandandis
|
| Vokativ |
praemandandi
|
praemandandae
|
praemandanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
| Genitiv |
praemandantis
|
praemandantis
|
praemandantis
|
| Dativ |
praemandanti
|
praemandanti
|
praemandanti
|
| Akkusativ |
praemandantem
|
praemandantem
|
praemandans
|
| Ablativ |
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
praemandanti praemandante
|
| Vokativ |
praemandans
|
praemandans
|
praemandans
|
Plural
| Nominativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Genitiv |
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
praemandantium praemandantum
|
| Dativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Akkusativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
| Ablativ |
praemandantibus
|
praemandantibus
|
praemandantibus
|
| Vokativ |
praemandantes
|
praemandantes
|
praemandantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandatus
|
praemandata
|
praemandatum
|
| Genitiv |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandati
|
| Dativ |
praemandato
|
praemandatae
|
praemandato
|
| Akkusativ |
praemandatum
|
praemandatam
|
praemandatum
|
| Ablativ |
praemandato
|
praemandata
|
praemandato
|
| Vokativ |
praemandate
|
praemandata
|
praemandatum
|
Plural
| Nominativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
| Genitiv |
praemandatorum
|
praemandatarum
|
praemandatorum
|
| Dativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Akkusativ |
praemandatos
|
praemandatas
|
praemandata
|
| Ablativ |
praemandatis
|
praemandatis
|
praemandatis
|
| Vokativ |
praemandati
|
praemandatae
|
praemandata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemandaturus
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
| Genitiv |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandaturi
|
| Dativ |
praemandaturo
|
praemandaturae
|
praemandaturo
|
| Akkusativ |
praemandaturum
|
praemandaturam
|
praemandaturum
|
| Ablativ |
praemandaturo
|
praemandatura
|
praemandaturo
|
| Vokativ |
praemandature
|
praemandatura
|
praemandaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
| Genitiv |
praemandaturorum
|
praemandaturarum
|
praemandaturorum
|
| Dativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Akkusativ |
praemandaturos
|
praemandaturas
|
praemandatura
|
| Ablativ |
praemandaturis
|
praemandaturis
|
praemandaturis
|
| Vokativ |
praemandaturi
|
praemandaturae
|
praemandatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemandatum
|
praemandatu
|