Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditor
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditaris
praemeditare
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemediter
|
|
| 2. Person Singular |
praemediteris
praemeditere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditabaris
praemeditabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditareris
praemeditarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditaberis
praemeditabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemeditari
praemeditarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemeditatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemeditaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemeditare
|
! |
| 2. Person Plural |
praemeditamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemeditator
|
| 3. Person Singular |
praemeditator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
praemeditantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemeditari
praemeditarier
|
|
| Genitiv |
praemeditandi
|
|
| Dativ |
praemeditando
|
|
| Akkusativ |
praemeditandum
|
|
| Ablativ |
praemeditando
|
|
| Vokativ |
praemeditande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditandus
|
praemeditanda
|
praemeditandum
|
| Genitiv |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditandi
|
| Dativ |
praemeditando
|
praemeditandae
|
praemeditando
|
| Akkusativ |
praemeditandum
|
praemeditandam
|
praemeditandum
|
| Ablativ |
praemeditando
|
praemeditanda
|
praemeditando
|
| Vokativ |
praemeditande
|
praemeditanda
|
praemeditandum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditanda
|
| Genitiv |
praemeditandorum
|
praemeditandarum
|
praemeditandorum
|
| Dativ |
praemeditandis
|
praemeditandis
|
praemeditandis
|
| Akkusativ |
praemeditandos
|
praemeditandas
|
praemeditanda
|
| Ablativ |
praemeditandis
|
praemeditandis
|
praemeditandis
|
| Vokativ |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditans
|
praemeditans
|
praemeditans
|
| Genitiv |
praemeditantis
|
praemeditantis
|
praemeditantis
|
| Dativ |
praemeditanti
|
praemeditanti
|
praemeditanti
|
| Akkusativ |
praemeditantem
|
praemeditantem
|
praemeditans
|
| Ablativ |
praemeditanti
praemeditante
|
praemeditanti
praemeditante
|
praemeditanti
praemeditante
|
| Vokativ |
praemeditans
|
praemeditans
|
praemeditans
|
Plural
| Nominativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
| Genitiv |
praemeditantium
praemeditantum
|
praemeditantium
praemeditantum
|
praemeditantium
praemeditantum
|
| Dativ |
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
| Akkusativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
| Ablativ |
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
| Vokativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditatus
|
praemeditata
|
praemeditatum
|
| Genitiv |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditati
|
| Dativ |
praemeditato
|
praemeditatae
|
praemeditato
|
| Akkusativ |
praemeditatum
|
praemeditatam
|
praemeditatum
|
| Ablativ |
praemeditato
|
praemeditata
|
praemeditato
|
| Vokativ |
praemeditate
|
praemeditata
|
praemeditatum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditata
|
| Genitiv |
praemeditatorum
|
praemeditatarum
|
praemeditatorum
|
| Dativ |
praemeditatis
|
praemeditatis
|
praemeditatis
|
| Akkusativ |
praemeditatos
|
praemeditatas
|
praemeditata
|
| Ablativ |
praemeditatis
|
praemeditatis
|
praemeditatis
|
| Vokativ |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditaturus
|
praemeditatura
|
praemeditaturum
|
| Genitiv |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditaturi
|
| Dativ |
praemeditaturo
|
praemeditaturae
|
praemeditaturo
|
| Akkusativ |
praemeditaturum
|
praemeditaturam
|
praemeditaturum
|
| Ablativ |
praemeditaturo
|
praemeditatura
|
praemeditaturo
|
| Vokativ |
praemeditature
|
praemeditatura
|
praemeditaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditatura
|
| Genitiv |
praemeditaturorum
|
praemeditaturarum
|
praemeditaturorum
|
| Dativ |
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
| Akkusativ |
praemeditaturos
|
praemeditaturas
|
praemeditatura
|
| Ablativ |
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
| Vokativ |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemeditatum
|
praemeditatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditor
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditaris
praemeditare
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemediter
|
|
| 2. Person Singular |
praemediteris
praemeditere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditabaris
praemeditabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditareris
praemeditarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditaberis
praemeditabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemeditari
praemeditarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemeditatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemeditaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemeditare
|
! |
| 2. Person Plural |
praemeditamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemeditator
|
| 3. Person Singular |
praemeditator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
praemeditantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemeditari
praemeditarier
|
|
| Genitiv |
praemeditandi
|
|
| Dativ |
praemeditando
|
|
| Akkusativ |
praemeditandum
|
|
| Ablativ |
praemeditando
|
|
| Vokativ |
praemeditande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditandus
|
praemeditanda
|
praemeditandum
|
| Genitiv |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditandi
|
| Dativ |
praemeditando
|
praemeditandae
|
praemeditando
|
| Akkusativ |
praemeditandum
|
praemeditandam
|
praemeditandum
|
| Ablativ |
praemeditando
|
praemeditanda
|
praemeditando
|
| Vokativ |
praemeditande
|
praemeditanda
|
praemeditandum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditanda
|
| Genitiv |
praemeditandorum
|
praemeditandarum
|
praemeditandorum
|
| Dativ |
praemeditandis
|
praemeditandis
|
praemeditandis
|
| Akkusativ |
praemeditandos
|
praemeditandas
|
praemeditanda
|
| Ablativ |
praemeditandis
|
praemeditandis
|
praemeditandis
|
| Vokativ |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditans
|
praemeditans
|
praemeditans
|
| Genitiv |
praemeditantis
|
praemeditantis
|
praemeditantis
|
| Dativ |
praemeditanti
|
praemeditanti
|
praemeditanti
|
| Akkusativ |
praemeditantem
|
praemeditantem
|
praemeditans
|
| Ablativ |
praemeditanti
praemeditante
|
praemeditanti
praemeditante
|
praemeditanti
praemeditante
|
| Vokativ |
praemeditans
|
praemeditans
|
praemeditans
|
Plural
| Nominativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
| Genitiv |
praemeditantium
praemeditantum
|
praemeditantium
praemeditantum
|
praemeditantium
praemeditantum
|
| Dativ |
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
| Akkusativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
| Ablativ |
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
| Vokativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditatus
|
praemeditata
|
praemeditatum
|
| Genitiv |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditati
|
| Dativ |
praemeditato
|
praemeditatae
|
praemeditato
|
| Akkusativ |
praemeditatum
|
praemeditatam
|
praemeditatum
|
| Ablativ |
praemeditato
|
praemeditata
|
praemeditato
|
| Vokativ |
praemeditate
|
praemeditata
|
praemeditatum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditata
|
| Genitiv |
praemeditatorum
|
praemeditatarum
|
praemeditatorum
|
| Dativ |
praemeditatis
|
praemeditatis
|
praemeditatis
|
| Akkusativ |
praemeditatos
|
praemeditatas
|
praemeditata
|
| Ablativ |
praemeditatis
|
praemeditatis
|
praemeditatis
|
| Vokativ |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditaturus
|
praemeditatura
|
praemeditaturum
|
| Genitiv |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditaturi
|
| Dativ |
praemeditaturo
|
praemeditaturae
|
praemeditaturo
|
| Akkusativ |
praemeditaturum
|
praemeditaturam
|
praemeditaturum
|
| Ablativ |
praemeditaturo
|
praemeditatura
|
praemeditaturo
|
| Vokativ |
praemeditature
|
praemeditatura
|
praemeditaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditatura
|
| Genitiv |
praemeditaturorum
|
praemeditaturarum
|
praemeditaturorum
|
| Dativ |
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
| Akkusativ |
praemeditaturos
|
praemeditaturas
|
praemeditatura
|
| Ablativ |
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
| Vokativ |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemeditatum
|
praemeditatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditor
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditaris
praemeditare
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemediter
|
|
| 2. Person Singular |
praemediteris
praemeditere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditabaris
praemeditabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditareris
praemeditarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditaberis
praemeditabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemeditari
praemeditarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemeditatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemeditaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemeditare
|
! |
| 2. Person Plural |
praemeditamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemeditator
|
| 3. Person Singular |
praemeditator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
praemeditantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemeditari
praemeditarier
|
|
| Genitiv |
praemeditandi
|
|
| Dativ |
praemeditando
|
|
| Akkusativ |
praemeditandum
|
|
| Ablativ |
praemeditando
|
|
| Vokativ |
praemeditande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditandus
|
praemeditanda
|
praemeditandum
|
| Genitiv |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditandi
|
| Dativ |
praemeditando
|
praemeditandae
|
praemeditando
|
| Akkusativ |
praemeditandum
|
praemeditandam
|
praemeditandum
|
| Ablativ |
praemeditando
|
praemeditanda
|
praemeditando
|
| Vokativ |
praemeditande
|
praemeditanda
|
praemeditandum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditanda
|
| Genitiv |
praemeditandorum
|
praemeditandarum
|
praemeditandorum
|
| Dativ |
praemeditandis
|
praemeditandis
|
praemeditandis
|
| Akkusativ |
praemeditandos
|
praemeditandas
|
praemeditanda
|
| Ablativ |
praemeditandis
|
praemeditandis
|
praemeditandis
|
| Vokativ |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditans
|
praemeditans
|
praemeditans
|
| Genitiv |
praemeditantis
|
praemeditantis
|
praemeditantis
|
| Dativ |
praemeditanti
|
praemeditanti
|
praemeditanti
|
| Akkusativ |
praemeditantem
|
praemeditantem
|
praemeditans
|
| Ablativ |
praemeditanti
praemeditante
|
praemeditanti
praemeditante
|
praemeditanti
praemeditante
|
| Vokativ |
praemeditans
|
praemeditans
|
praemeditans
|
Plural
| Nominativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
| Genitiv |
praemeditantium
praemeditantum
|
praemeditantium
praemeditantum
|
praemeditantium
praemeditantum
|
| Dativ |
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
| Akkusativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
| Ablativ |
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
| Vokativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditatus
|
praemeditata
|
praemeditatum
|
| Genitiv |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditati
|
| Dativ |
praemeditato
|
praemeditatae
|
praemeditato
|
| Akkusativ |
praemeditatum
|
praemeditatam
|
praemeditatum
|
| Ablativ |
praemeditato
|
praemeditata
|
praemeditato
|
| Vokativ |
praemeditate
|
praemeditata
|
praemeditatum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditata
|
| Genitiv |
praemeditatorum
|
praemeditatarum
|
praemeditatorum
|
| Dativ |
praemeditatis
|
praemeditatis
|
praemeditatis
|
| Akkusativ |
praemeditatos
|
praemeditatas
|
praemeditata
|
| Ablativ |
praemeditatis
|
praemeditatis
|
praemeditatis
|
| Vokativ |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditaturus
|
praemeditatura
|
praemeditaturum
|
| Genitiv |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditaturi
|
| Dativ |
praemeditaturo
|
praemeditaturae
|
praemeditaturo
|
| Akkusativ |
praemeditaturum
|
praemeditaturam
|
praemeditaturum
|
| Ablativ |
praemeditaturo
|
praemeditatura
|
praemeditaturo
|
| Vokativ |
praemeditature
|
praemeditatura
|
praemeditaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditatura
|
| Genitiv |
praemeditaturorum
|
praemeditaturarum
|
praemeditaturorum
|
| Dativ |
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
| Akkusativ |
praemeditaturos
|
praemeditaturas
|
praemeditatura
|
| Ablativ |
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
| Vokativ |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemeditatum
|
praemeditatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditor
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditaris
praemeditare
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemediter
|
|
| 2. Person Singular |
praemediteris
praemeditere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditabaris
praemeditabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditareris
praemeditarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditaberis
praemeditabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemeditatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemeditatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemeditatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemeditati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemeditati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemeditati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemeditari
praemeditarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemeditatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemeditaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemeditare
|
! |
| 2. Person Plural |
praemeditamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemeditator
|
| 3. Person Singular |
praemeditator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
praemeditantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemeditari
praemeditarier
|
|
| Genitiv |
praemeditandi
|
|
| Dativ |
praemeditando
|
|
| Akkusativ |
praemeditandum
|
|
| Ablativ |
praemeditando
|
|
| Vokativ |
praemeditande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditandus
|
praemeditanda
|
praemeditandum
|
| Genitiv |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditandi
|
| Dativ |
praemeditando
|
praemeditandae
|
praemeditando
|
| Akkusativ |
praemeditandum
|
praemeditandam
|
praemeditandum
|
| Ablativ |
praemeditando
|
praemeditanda
|
praemeditando
|
| Vokativ |
praemeditande
|
praemeditanda
|
praemeditandum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditanda
|
| Genitiv |
praemeditandorum
|
praemeditandarum
|
praemeditandorum
|
| Dativ |
praemeditandis
|
praemeditandis
|
praemeditandis
|
| Akkusativ |
praemeditandos
|
praemeditandas
|
praemeditanda
|
| Ablativ |
praemeditandis
|
praemeditandis
|
praemeditandis
|
| Vokativ |
praemeditandi
|
praemeditandae
|
praemeditanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditans
|
praemeditans
|
praemeditans
|
| Genitiv |
praemeditantis
|
praemeditantis
|
praemeditantis
|
| Dativ |
praemeditanti
|
praemeditanti
|
praemeditanti
|
| Akkusativ |
praemeditantem
|
praemeditantem
|
praemeditans
|
| Ablativ |
praemeditanti
praemeditante
|
praemeditanti
praemeditante
|
praemeditanti
praemeditante
|
| Vokativ |
praemeditans
|
praemeditans
|
praemeditans
|
Plural
| Nominativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
| Genitiv |
praemeditantium
praemeditantum
|
praemeditantium
praemeditantum
|
praemeditantium
praemeditantum
|
| Dativ |
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
| Akkusativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
| Ablativ |
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
praemeditantibus
|
| Vokativ |
praemeditantes
|
praemeditantes
|
praemeditantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditatus
|
praemeditata
|
praemeditatum
|
| Genitiv |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditati
|
| Dativ |
praemeditato
|
praemeditatae
|
praemeditato
|
| Akkusativ |
praemeditatum
|
praemeditatam
|
praemeditatum
|
| Ablativ |
praemeditato
|
praemeditata
|
praemeditato
|
| Vokativ |
praemeditate
|
praemeditata
|
praemeditatum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditata
|
| Genitiv |
praemeditatorum
|
praemeditatarum
|
praemeditatorum
|
| Dativ |
praemeditatis
|
praemeditatis
|
praemeditatis
|
| Akkusativ |
praemeditatos
|
praemeditatas
|
praemeditata
|
| Ablativ |
praemeditatis
|
praemeditatis
|
praemeditatis
|
| Vokativ |
praemeditati
|
praemeditatae
|
praemeditata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemeditaturus
|
praemeditatura
|
praemeditaturum
|
| Genitiv |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditaturi
|
| Dativ |
praemeditaturo
|
praemeditaturae
|
praemeditaturo
|
| Akkusativ |
praemeditaturum
|
praemeditaturam
|
praemeditaturum
|
| Ablativ |
praemeditaturo
|
praemeditatura
|
praemeditaturo
|
| Vokativ |
praemeditature
|
praemeditatura
|
praemeditaturum
|
Plural
| Nominativ |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditatura
|
| Genitiv |
praemeditaturorum
|
praemeditaturarum
|
praemeditaturorum
|
| Dativ |
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
| Akkusativ |
praemeditaturos
|
praemeditaturas
|
praemeditatura
|
| Ablativ |
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
praemeditaturis
|
| Vokativ |
praemeditaturi
|
praemeditaturae
|
praemeditatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemeditatum
|
praemeditatu
|