Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneo
|
|
| 2. Person Singular |
praemones
|
|
| 3. Person Singular |
praemonet
|
|
| 1. Person Plural |
praemonemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneris praemonere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneam
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneas
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneat
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoneant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonear
|
|
| 2. Person Singular |
praemonearis praemoneare
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemoneantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebam
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebas
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebaris praemonebare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerem
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneres
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneret
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonereris praemonerere
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebo
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneberis praemonebere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonui
|
|
| 2. Person Singular |
praemonuisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonuistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerunt praemonuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuerim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonueram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonueramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonuisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonere
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemoniturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemoneri praemonerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemone
|
! |
| 2. Person Plural |
praemonete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemoneto
|
| 3. Person Singular |
praemoneto
|
| 2. Person Plural |
praemonetote
|
| 3. Person Plural |
praemonento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonere
|
|
| Genitiv |
praemonendi
|
|
| Dativ |
praemonendo
|
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
|
| Ablativ |
praemonendo
|
|
| Vokativ |
praemonende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonendus
|
praemonenda
|
praemonendum
|
| Genitiv |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonendi
|
| Dativ |
praemonendo
|
praemonendae
|
praemonendo
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
praemonendam
|
praemonendum
|
| Ablativ |
praemonendo
|
praemonenda
|
praemonendo
|
| Vokativ |
praemonende
|
praemonenda
|
praemonendum
|
Plural
| Nominativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
| Genitiv |
praemonendorum
|
praemonendarum
|
praemonendorum
|
| Dativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Akkusativ |
praemonendos
|
praemonendas
|
praemonenda
|
| Ablativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Vokativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
| Genitiv |
praemonentis
|
praemonentis
|
praemonentis
|
| Dativ |
praemonenti
|
praemonenti
|
praemonenti
|
| Akkusativ |
praemonentem
|
praemonentem
|
praemonens
|
| Ablativ |
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
| Vokativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
Plural
| Nominativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Genitiv |
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
| Dativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Akkusativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Ablativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Vokativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonitus
|
praemonita
|
praemonitum
|
| Genitiv |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemoniti
|
| Dativ |
praemonito
|
praemonitae
|
praemonito
|
| Akkusativ |
praemonitum
|
praemonitam
|
praemonitum
|
| Ablativ |
praemonito
|
praemonita
|
praemonito
|
| Vokativ |
praemonite
|
praemonita
|
praemonitum
|
Plural
| Nominativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
| Genitiv |
praemonitorum
|
praemonitarum
|
praemonitorum
|
| Dativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Akkusativ |
praemonitos
|
praemonitas
|
praemonita
|
| Ablativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Vokativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemoniturus
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
| Genitiv |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonituri
|
| Dativ |
praemonituro
|
praemoniturae
|
praemonituro
|
| Akkusativ |
praemoniturum
|
praemonituram
|
praemoniturum
|
| Ablativ |
praemonituro
|
praemonitura
|
praemonituro
|
| Vokativ |
praemoniture
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
| Genitiv |
praemoniturorum
|
praemoniturarum
|
praemoniturorum
|
| Dativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Akkusativ |
praemonituros
|
praemonituras
|
praemonitura
|
| Ablativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Vokativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonitum
|
praemonitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneo
|
ich bemerke |
| 2. Person Singular |
praemones
|
du bemerkst |
| 3. Person Singular |
praemonet
|
er/sie/es bemerkt |
| 1. Person Plural |
praemonemus
|
wir bemerken |
| 2. Person Plural |
praemonetis
|
ihr bemerkt |
| 3. Person Plural |
praemonent
|
sie bemerken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneor
|
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular |
praemoneris praemonere
|
du wirst bemerkt |
| 3. Person Singular |
praemonetur
|
er/sie/es wird bemerkt |
| 1. Person Plural |
praemonemur
|
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural |
praemonemini
|
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural |
praemonentur
|
sie werden bemerkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneam
|
ich bemerke |
| 2. Person Singular |
praemoneas
|
du bemerkest |
| 3. Person Singular |
praemoneat
|
er/sie/es bemerke |
| 1. Person Plural |
praemoneamus
|
wir bemerken |
| 2. Person Plural |
praemoneatis
|
ihr bemerket |
| 3. Person Plural |
praemoneant
|
sie bemerken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonear
|
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular |
praemonearis praemoneare
|
du werdest bemerkt |
| 3. Person Singular |
praemoneatur
|
er/sie/es werde bemerkt |
| 1. Person Plural |
praemoneamur
|
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural |
praemoneamini
|
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural |
praemoneantur
|
sie werden bemerkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebam
|
ich bemerkte |
| 2. Person Singular |
praemonebas
|
du bemerktest |
| 3. Person Singular |
praemonebat
|
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural |
praemonebamus
|
wir bemerkten |
| 2. Person Plural |
praemonebatis
|
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural |
praemonebant
|
sie bemerkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebar
|
ich wurde bemerkt |
| 2. Person Singular |
praemonebaris praemonebare
|
du wurdest bemerkt |
| 3. Person Singular |
praemonebatur
|
er/sie/es wurde bemerkt |
| 1. Person Plural |
praemonebamur
|
wir wurden bemerkt |
| 2. Person Plural |
praemonebamini
|
ihr wurdet bemerkt |
| 3. Person Plural |
praemonebantur
|
sie wurden bemerkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerem
|
ich bemerkte |
| 2. Person Singular |
praemoneres
|
du bemerktest |
| 3. Person Singular |
praemoneret
|
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural |
praemoneremus
|
wir bemerkten |
| 2. Person Plural |
praemoneretis
|
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural |
praemonerent
|
sie bemerkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerer
|
ich würde bemerkt |
| 2. Person Singular |
praemonereris praemonerere
|
du würdest bemerkt |
| 3. Person Singular |
praemoneretur
|
er/sie/es würde bemerkt |
| 1. Person Plural |
praemoneremur
|
wir würden bemerkt |
| 2. Person Plural |
praemoneremini
|
ihr würdet bemerkt |
| 3. Person Plural |
praemonerentur
|
sie würden bemerkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebo
|
ich werde bemerken |
| 2. Person Singular |
praemonebis
|
du wirst bemerken |
| 3. Person Singular |
praemonebit
|
er/sie/es wird bemerken |
| 1. Person Plural |
praemonebimus
|
wir werden bemerken |
| 2. Person Plural |
praemonebitis
|
ihr werdet bemerken |
| 3. Person Plural |
praemonebunt
|
sie werden bemerken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebor
|
ich werde bemerkt werden |
| 2. Person Singular |
praemoneberis praemonebere
|
du wirst bemerkt werden |
| 3. Person Singular |
praemonebitur
|
er/sie/es wird bemerkt werden |
| 1. Person Plural |
praemonebimur
|
wir werden bemerkt werden |
| 2. Person Plural |
praemonebimini
|
ihr werdet bemerkt werden |
| 3. Person Plural |
praemonebuntur
|
sie werden bemerkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonui
|
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular |
praemonuisti
|
du hast bemerkt |
| 3. Person Singular |
praemonuit
|
er/sie/es hat bemerkt |
| 1. Person Plural |
praemonuimus
|
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural |
praemonuistis
|
ihr habt bemerkt |
| 3. Person Plural |
praemonuerunt praemonuere
|
sie haben bemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sum
|
ich bin bemerkt worden |
| 2. Person Singular |
praemonitus es
|
du bist bemerkt worden |
| 3. Person Singular |
praemonitus est
|
er/sie/es ist bemerkt worden |
| 1. Person Plural |
praemoniti sumus
|
wir sind bemerkt worden |
| 2. Person Plural |
praemoniti estis
|
ihr seid bemerkt worden |
| 3. Person Plural |
praemoniti sunt
|
sie sind bemerkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuerim
|
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
du habest bemerkt |
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
er/sie/es habe bemerkt |
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
ihr habet bemerkt |
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
sie haben bemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sim
|
ich sei bemerkt worden |
| 2. Person Singular |
praemonitus sis
|
du seiest bemerkt worden |
| 3. Person Singular |
praemonitus sit
|
er/sie/es sei bemerkt worden |
| 1. Person Plural |
praemoniti simus
|
wir seien bemerkt worden |
| 2. Person Plural |
praemoniti sitis
|
ihr seiet bemerkt worden |
| 3. Person Plural |
praemoniti sint
|
sie seien bemerkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonueram
|
ich hatte bemerkt |
| 2. Person Singular |
praemonueras
|
du hattest bemerkt |
| 3. Person Singular |
praemonuerat
|
er/sie/es hatte bemerkt |
| 1. Person Plural |
praemonueramus
|
wir hatten bemerkt |
| 2. Person Plural |
praemonueratis
|
ihr hattet bemerkt |
| 3. Person Plural |
praemonuerant
|
sie hatten bemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus eram
|
ich war bemerkt worden |
| 2. Person Singular |
praemonitus eras
|
du warst bemerkt worden |
| 3. Person Singular |
praemonitus erat
|
er/sie/es war bemerkt worden |
| 1. Person Plural |
praemoniti eramus
|
wir waren bemerkt worden |
| 2. Person Plural |
praemoniti eratis
|
ihr wart bemerkt worden |
| 3. Person Plural |
praemoniti erant
|
sie waren bemerkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuissem
|
ich hätte bemerkt |
| 2. Person Singular |
praemonuisses
|
du hättest bemerkt |
| 3. Person Singular |
praemonuisset
|
er/sie/es hätte bemerkt |
| 1. Person Plural |
praemonuissemus
|
wir hätten bemerkt |
| 2. Person Plural |
praemonuissetis
|
ihr hättet bemerkt |
| 3. Person Plural |
praemonuissent
|
sie hätten bemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus essem
|
ich wäre bemerkt worden |
| 2. Person Singular |
praemonitus esses
|
du wärest bemerkt worden |
| 3. Person Singular |
praemonitus esset
|
er/sie/es wäre bemerkt worden |
| 1. Person Plural |
praemoniti essemus
|
wir wären bemerkt worden |
| 2. Person Plural |
praemoniti essetis
|
ihr wäret bemerkt worden |
| 3. Person Plural |
praemoniti essent
|
sie wären bemerkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuero
|
ich werde bemerkt haben |
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
du wirst bemerkt haben |
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
er/sie/es wird bemerkt haben |
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
wir werden bemerkt haben |
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
ihr werdet bemerkt haben |
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
sie werden bemerkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus ero
|
ich werde bemerkt worden sein |
| 2. Person Singular |
praemonitus eris
|
du wirst bemerkt worden sein |
| 3. Person Singular |
praemonitus erit
|
er/sie/es wird bemerkt worden sein |
| 1. Person Plural |
praemoniti erimus
|
wir werden bemerkt worden sein |
| 2. Person Plural |
praemoniti eritis
|
ihr werdet bemerkt worden sein |
| 3. Person Plural |
praemoniti erunt
|
sie werden bemerkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonere
|
bemerken |
| Vorzeitigkeit |
praemonuisse
|
bemerkt haben |
| Nachzeitigkeit |
praemoniturum esse
|
bemerken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemoneri praemonerier
|
bemerkt werden |
| Vorzeitigkeit |
praemonitum esse
|
bemerkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praemonitum iri
|
künftig bemerkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemone
|
bemerke; bemerk! |
| 2. Person Plural |
praemonete
|
bemerkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemoneto
|
| 3. Person Singular |
praemoneto
|
| 2. Person Plural |
praemonetote
|
| 3. Person Plural |
praemonento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonere
|
das Bemerken |
| Genitiv |
praemonendi
|
des Bemerkens |
| Dativ |
praemonendo
|
dem Bemerken |
| Akkusativ |
praemonendum
|
das Bemerken |
| Ablativ |
praemonendo
|
durch das Bemerken |
| Vokativ |
praemonende
|
Bemerken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonendus
|
praemonenda
|
praemonendum
|
| Genitiv |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonendi
|
| Dativ |
praemonendo
|
praemonendae
|
praemonendo
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
praemonendam
|
praemonendum
|
| Ablativ |
praemonendo
|
praemonenda
|
praemonendo
|
| Vokativ |
praemonende
|
praemonenda
|
praemonendum
|
Plural
| Nominativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
| Genitiv |
praemonendorum
|
praemonendarum
|
praemonendorum
|
| Dativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Akkusativ |
praemonendos
|
praemonendas
|
praemonenda
|
| Ablativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Vokativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
| Genitiv |
praemonentis
|
praemonentis
|
praemonentis
|
| Dativ |
praemonenti
|
praemonenti
|
praemonenti
|
| Akkusativ |
praemonentem
|
praemonentem
|
praemonens
|
| Ablativ |
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
| Vokativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
Plural
| Nominativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Genitiv |
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
| Dativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Akkusativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Ablativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Vokativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonitus
|
praemonita
|
praemonitum
|
| Genitiv |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemoniti
|
| Dativ |
praemonito
|
praemonitae
|
praemonito
|
| Akkusativ |
praemonitum
|
praemonitam
|
praemonitum
|
| Ablativ |
praemonito
|
praemonita
|
praemonito
|
| Vokativ |
praemonite
|
praemonita
|
praemonitum
|
Plural
| Nominativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
| Genitiv |
praemonitorum
|
praemonitarum
|
praemonitorum
|
| Dativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Akkusativ |
praemonitos
|
praemonitas
|
praemonita
|
| Ablativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Vokativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemoniturus
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
| Genitiv |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonituri
|
| Dativ |
praemonituro
|
praemoniturae
|
praemonituro
|
| Akkusativ |
praemoniturum
|
praemonituram
|
praemoniturum
|
| Ablativ |
praemonituro
|
praemonitura
|
praemonituro
|
| Vokativ |
praemoniture
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
| Genitiv |
praemoniturorum
|
praemoniturarum
|
praemoniturorum
|
| Dativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Akkusativ |
praemonituros
|
praemonituras
|
praemonitura
|
| Ablativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Vokativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonitum
|
praemonitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneo
|
|
| 2. Person Singular |
praemones
|
|
| 3. Person Singular |
praemonet
|
|
| 1. Person Plural |
praemonemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneris praemonere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneam
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneas
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneat
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoneant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonear
|
|
| 2. Person Singular |
praemonearis praemoneare
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemoneantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebam
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebas
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebaris praemonebare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerem
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneres
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneret
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonereris praemonerere
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebo
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneberis praemonebere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonui
|
|
| 2. Person Singular |
praemonuisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonuistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerunt praemonuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuerim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonueram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonueramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonuisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonere
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemoniturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemoneri praemonerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemone
|
! |
| 2. Person Plural |
praemonete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemoneto
|
| 3. Person Singular |
praemoneto
|
| 2. Person Plural |
praemonetote
|
| 3. Person Plural |
praemonento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonere
|
|
| Genitiv |
praemonendi
|
|
| Dativ |
praemonendo
|
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
|
| Ablativ |
praemonendo
|
|
| Vokativ |
praemonende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonendus
|
praemonenda
|
praemonendum
|
| Genitiv |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonendi
|
| Dativ |
praemonendo
|
praemonendae
|
praemonendo
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
praemonendam
|
praemonendum
|
| Ablativ |
praemonendo
|
praemonenda
|
praemonendo
|
| Vokativ |
praemonende
|
praemonenda
|
praemonendum
|
Plural
| Nominativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
| Genitiv |
praemonendorum
|
praemonendarum
|
praemonendorum
|
| Dativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Akkusativ |
praemonendos
|
praemonendas
|
praemonenda
|
| Ablativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Vokativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
| Genitiv |
praemonentis
|
praemonentis
|
praemonentis
|
| Dativ |
praemonenti
|
praemonenti
|
praemonenti
|
| Akkusativ |
praemonentem
|
praemonentem
|
praemonens
|
| Ablativ |
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
| Vokativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
Plural
| Nominativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Genitiv |
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
| Dativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Akkusativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Ablativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Vokativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonitus
|
praemonita
|
praemonitum
|
| Genitiv |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemoniti
|
| Dativ |
praemonito
|
praemonitae
|
praemonito
|
| Akkusativ |
praemonitum
|
praemonitam
|
praemonitum
|
| Ablativ |
praemonito
|
praemonita
|
praemonito
|
| Vokativ |
praemonite
|
praemonita
|
praemonitum
|
Plural
| Nominativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
| Genitiv |
praemonitorum
|
praemonitarum
|
praemonitorum
|
| Dativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Akkusativ |
praemonitos
|
praemonitas
|
praemonita
|
| Ablativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Vokativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemoniturus
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
| Genitiv |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonituri
|
| Dativ |
praemonituro
|
praemoniturae
|
praemonituro
|
| Akkusativ |
praemoniturum
|
praemonituram
|
praemoniturum
|
| Ablativ |
praemonituro
|
praemonitura
|
praemonituro
|
| Vokativ |
praemoniture
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
| Genitiv |
praemoniturorum
|
praemoniturarum
|
praemoniturorum
|
| Dativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Akkusativ |
praemonituros
|
praemonituras
|
praemonitura
|
| Ablativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Vokativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonitum
|
praemonitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneo
|
ich rate |
| 2. Person Singular |
praemones
|
du rätst |
| 3. Person Singular |
praemonet
|
er/sie/es rät |
| 1. Person Plural |
praemonemus
|
wir raten |
| 2. Person Plural |
praemonetis
|
ihr ratet |
| 3. Person Plural |
praemonent
|
sie raten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneris praemonere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneam
|
ich rate |
| 2. Person Singular |
praemoneas
|
du ratest |
| 3. Person Singular |
praemoneat
|
er/sie/es rate |
| 1. Person Plural |
praemoneamus
|
wir raten |
| 2. Person Plural |
praemoneatis
|
ihr ratet |
| 3. Person Plural |
praemoneant
|
sie raten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonear
|
|
| 2. Person Singular |
praemonearis praemoneare
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemoneantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebam
|
ich riet |
| 2. Person Singular |
praemonebas
|
du rietest |
| 3. Person Singular |
praemonebat
|
er/sie/es riet |
| 1. Person Plural |
praemonebamus
|
wir rieten |
| 2. Person Plural |
praemonebatis
|
ihr rietet |
| 3. Person Plural |
praemonebant
|
sie rieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebaris praemonebare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerem
|
ich riete |
| 2. Person Singular |
praemoneres
|
du rietest |
| 3. Person Singular |
praemoneret
|
er/sie/es riete |
| 1. Person Plural |
praemoneremus
|
wir rieten |
| 2. Person Plural |
praemoneretis
|
ihr rietet |
| 3. Person Plural |
praemonerent
|
sie rieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonereris praemonerere
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebo
|
ich werde raten |
| 2. Person Singular |
praemonebis
|
du wirst raten |
| 3. Person Singular |
praemonebit
|
er/sie/es wird raten |
| 1. Person Plural |
praemonebimus
|
wir werden raten |
| 2. Person Plural |
praemonebitis
|
ihr werdet raten |
| 3. Person Plural |
praemonebunt
|
sie werden raten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneberis praemonebere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonui
|
ich habe geraten |
| 2. Person Singular |
praemonuisti
|
du hast geraten |
| 3. Person Singular |
praemonuit
|
er/sie/es hat geraten |
| 1. Person Plural |
praemonuimus
|
wir haben geraten |
| 2. Person Plural |
praemonuistis
|
ihr habt geraten |
| 3. Person Plural |
praemonuerunt praemonuere
|
sie haben geraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuerim
|
ich habe geraten |
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
du habest geraten |
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
er/sie/es habe geraten |
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
wir haben geraten |
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
ihr habet geraten |
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
sie haben geraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonueram
|
ich hatte geraten |
| 2. Person Singular |
praemonueras
|
du hattest geraten |
| 3. Person Singular |
praemonuerat
|
er/sie/es hatte geraten |
| 1. Person Plural |
praemonueramus
|
wir hatten geraten |
| 2. Person Plural |
praemonueratis
|
ihr hattet geraten |
| 3. Person Plural |
praemonuerant
|
sie hatten geraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuissem
|
ich hätte geraten |
| 2. Person Singular |
praemonuisses
|
du hättest geraten |
| 3. Person Singular |
praemonuisset
|
er/sie/es hätte geraten |
| 1. Person Plural |
praemonuissemus
|
wir hätten geraten |
| 2. Person Plural |
praemonuissetis
|
ihr hättet geraten |
| 3. Person Plural |
praemonuissent
|
sie hätten geraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuero
|
ich werde geraten haben |
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
du wirst geraten haben |
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
er/sie/es wird geraten haben |
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
wir werden geraten haben |
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
ihr werdet geraten haben |
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
sie werden geraten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonere
|
raten |
| Vorzeitigkeit |
praemonuisse
|
geraten haben |
| Nachzeitigkeit |
praemoniturum esse
|
raten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemoneri praemonerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemone
|
rate! |
| 2. Person Plural |
praemonete
|
ratet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemoneto
|
| 3. Person Singular |
praemoneto
|
| 2. Person Plural |
praemonetote
|
| 3. Person Plural |
praemonento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonere
|
das Raten |
| Genitiv |
praemonendi
|
des Ratens |
| Dativ |
praemonendo
|
dem Raten |
| Akkusativ |
praemonendum
|
das Raten |
| Ablativ |
praemonendo
|
durch das Raten |
| Vokativ |
praemonende
|
Raten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonendus
|
praemonenda
|
praemonendum
|
| Genitiv |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonendi
|
| Dativ |
praemonendo
|
praemonendae
|
praemonendo
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
praemonendam
|
praemonendum
|
| Ablativ |
praemonendo
|
praemonenda
|
praemonendo
|
| Vokativ |
praemonende
|
praemonenda
|
praemonendum
|
Plural
| Nominativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
| Genitiv |
praemonendorum
|
praemonendarum
|
praemonendorum
|
| Dativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Akkusativ |
praemonendos
|
praemonendas
|
praemonenda
|
| Ablativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Vokativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
| Genitiv |
praemonentis
|
praemonentis
|
praemonentis
|
| Dativ |
praemonenti
|
praemonenti
|
praemonenti
|
| Akkusativ |
praemonentem
|
praemonentem
|
praemonens
|
| Ablativ |
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
| Vokativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
Plural
| Nominativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Genitiv |
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
| Dativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Akkusativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Ablativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Vokativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonitus
|
praemonita
|
praemonitum
|
| Genitiv |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemoniti
|
| Dativ |
praemonito
|
praemonitae
|
praemonito
|
| Akkusativ |
praemonitum
|
praemonitam
|
praemonitum
|
| Ablativ |
praemonito
|
praemonita
|
praemonito
|
| Vokativ |
praemonite
|
praemonita
|
praemonitum
|
Plural
| Nominativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
| Genitiv |
praemonitorum
|
praemonitarum
|
praemonitorum
|
| Dativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Akkusativ |
praemonitos
|
praemonitas
|
praemonita
|
| Ablativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Vokativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemoniturus
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
| Genitiv |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonituri
|
| Dativ |
praemonituro
|
praemoniturae
|
praemonituro
|
| Akkusativ |
praemoniturum
|
praemonituram
|
praemoniturum
|
| Ablativ |
praemonituro
|
praemonitura
|
praemonituro
|
| Vokativ |
praemoniture
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
| Genitiv |
praemoniturorum
|
praemoniturarum
|
praemoniturorum
|
| Dativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Akkusativ |
praemonituros
|
praemonituras
|
praemonitura
|
| Ablativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Vokativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonitum
|
praemonitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneo
|
|
| 2. Person Singular |
praemones
|
|
| 3. Person Singular |
praemonet
|
|
| 1. Person Plural |
praemonemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneris praemonere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneam
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneas
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneat
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoneant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonear
|
|
| 2. Person Singular |
praemonearis praemoneare
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemoneantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebam
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebas
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebaris praemonebare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerem
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneres
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneret
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonereris praemonerere
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebo
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneberis praemonebere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonui
|
|
| 2. Person Singular |
praemonuisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonuistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerunt praemonuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuerim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonueram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonueramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonuisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonere
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemoniturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemoneri praemonerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemone
|
! |
| 2. Person Plural |
praemonete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemoneto
|
| 3. Person Singular |
praemoneto
|
| 2. Person Plural |
praemonetote
|
| 3. Person Plural |
praemonento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonere
|
|
| Genitiv |
praemonendi
|
|
| Dativ |
praemonendo
|
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
|
| Ablativ |
praemonendo
|
|
| Vokativ |
praemonende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonendus
|
praemonenda
|
praemonendum
|
| Genitiv |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonendi
|
| Dativ |
praemonendo
|
praemonendae
|
praemonendo
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
praemonendam
|
praemonendum
|
| Ablativ |
praemonendo
|
praemonenda
|
praemonendo
|
| Vokativ |
praemonende
|
praemonenda
|
praemonendum
|
Plural
| Nominativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
| Genitiv |
praemonendorum
|
praemonendarum
|
praemonendorum
|
| Dativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Akkusativ |
praemonendos
|
praemonendas
|
praemonenda
|
| Ablativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Vokativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
| Genitiv |
praemonentis
|
praemonentis
|
praemonentis
|
| Dativ |
praemonenti
|
praemonenti
|
praemonenti
|
| Akkusativ |
praemonentem
|
praemonentem
|
praemonens
|
| Ablativ |
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
| Vokativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
Plural
| Nominativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Genitiv |
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
| Dativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Akkusativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Ablativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Vokativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonitus
|
praemonita
|
praemonitum
|
| Genitiv |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemoniti
|
| Dativ |
praemonito
|
praemonitae
|
praemonito
|
| Akkusativ |
praemonitum
|
praemonitam
|
praemonitum
|
| Ablativ |
praemonito
|
praemonita
|
praemonito
|
| Vokativ |
praemonite
|
praemonita
|
praemonitum
|
Plural
| Nominativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
| Genitiv |
praemonitorum
|
praemonitarum
|
praemonitorum
|
| Dativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Akkusativ |
praemonitos
|
praemonitas
|
praemonita
|
| Ablativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Vokativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemoniturus
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
| Genitiv |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonituri
|
| Dativ |
praemonituro
|
praemoniturae
|
praemonituro
|
| Akkusativ |
praemoniturum
|
praemonituram
|
praemoniturum
|
| Ablativ |
praemonituro
|
praemonitura
|
praemonituro
|
| Vokativ |
praemoniture
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
| Genitiv |
praemoniturorum
|
praemoniturarum
|
praemoniturorum
|
| Dativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Akkusativ |
praemonituros
|
praemonituras
|
praemonitura
|
| Ablativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Vokativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonitum
|
praemonitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneo
|
ich warne |
| 2. Person Singular |
praemones
|
du warnst |
| 3. Person Singular |
praemonet
|
er/sie/es warnt |
| 1. Person Plural |
praemonemus
|
wir warnen |
| 2. Person Plural |
praemonetis
|
ihr warnt |
| 3. Person Plural |
praemonent
|
sie warnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneor
|
ich werde gewarnt |
| 2. Person Singular |
praemoneris praemonere
|
du wirst gewarnt |
| 3. Person Singular |
praemonetur
|
er/sie/es wird gewarnt |
| 1. Person Plural |
praemonemur
|
wir werden gewarnt |
| 2. Person Plural |
praemonemini
|
ihr werdet gewarnt |
| 3. Person Plural |
praemonentur
|
sie werden gewarnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneam
|
ich warne |
| 2. Person Singular |
praemoneas
|
du warnest |
| 3. Person Singular |
praemoneat
|
er/sie/es warne |
| 1. Person Plural |
praemoneamus
|
wir warnen |
| 2. Person Plural |
praemoneatis
|
ihr warnet |
| 3. Person Plural |
praemoneant
|
sie warnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonear
|
ich werde gewarnt |
| 2. Person Singular |
praemonearis praemoneare
|
du werdest gewarnt |
| 3. Person Singular |
praemoneatur
|
er/sie/es werde gewarnt |
| 1. Person Plural |
praemoneamur
|
wir werden gewarnt |
| 2. Person Plural |
praemoneamini
|
ihr werdet gewarnt |
| 3. Person Plural |
praemoneantur
|
sie werden gewarnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebam
|
ich warnte |
| 2. Person Singular |
praemonebas
|
du warntest |
| 3. Person Singular |
praemonebat
|
er/sie/es warnte |
| 1. Person Plural |
praemonebamus
|
wir warnten |
| 2. Person Plural |
praemonebatis
|
ihr warntet |
| 3. Person Plural |
praemonebant
|
sie warnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebar
|
ich wurde gewarnt |
| 2. Person Singular |
praemonebaris praemonebare
|
du wurdest gewarnt |
| 3. Person Singular |
praemonebatur
|
er/sie/es wurde gewarnt |
| 1. Person Plural |
praemonebamur
|
wir wurden gewarnt |
| 2. Person Plural |
praemonebamini
|
ihr wurdet gewarnt |
| 3. Person Plural |
praemonebantur
|
sie wurden gewarnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerem
|
ich warnte |
| 2. Person Singular |
praemoneres
|
du warntest |
| 3. Person Singular |
praemoneret
|
er/sie/es warnte |
| 1. Person Plural |
praemoneremus
|
wir warnten |
| 2. Person Plural |
praemoneretis
|
ihr warntet |
| 3. Person Plural |
praemonerent
|
sie warnten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerer
|
ich würde gewarnt |
| 2. Person Singular |
praemonereris praemonerere
|
du würdest gewarnt |
| 3. Person Singular |
praemoneretur
|
er/sie/es würde gewarnt |
| 1. Person Plural |
praemoneremur
|
wir würden gewarnt |
| 2. Person Plural |
praemoneremini
|
ihr würdet gewarnt |
| 3. Person Plural |
praemonerentur
|
sie würden gewarnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebo
|
ich werde warnen |
| 2. Person Singular |
praemonebis
|
du wirst warnen |
| 3. Person Singular |
praemonebit
|
er/sie/es wird warnen |
| 1. Person Plural |
praemonebimus
|
wir werden warnen |
| 2. Person Plural |
praemonebitis
|
ihr werdet warnen |
| 3. Person Plural |
praemonebunt
|
sie werden warnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebor
|
ich werde gewarnt werden |
| 2. Person Singular |
praemoneberis praemonebere
|
du wirst gewarnt werden |
| 3. Person Singular |
praemonebitur
|
er/sie/es wird gewarnt werden |
| 1. Person Plural |
praemonebimur
|
wir werden gewarnt werden |
| 2. Person Plural |
praemonebimini
|
ihr werdet gewarnt werden |
| 3. Person Plural |
praemonebuntur
|
sie werden gewarnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonui
|
ich habe gewarnt |
| 2. Person Singular |
praemonuisti
|
du hast gewarnt |
| 3. Person Singular |
praemonuit
|
er/sie/es hat gewarnt |
| 1. Person Plural |
praemonuimus
|
wir haben gewarnt |
| 2. Person Plural |
praemonuistis
|
ihr habt gewarnt |
| 3. Person Plural |
praemonuerunt praemonuere
|
sie haben gewarnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sum
|
ich bin gewarnt worden |
| 2. Person Singular |
praemonitus es
|
du bist gewarnt worden |
| 3. Person Singular |
praemonitus est
|
er/sie/es ist gewarnt worden |
| 1. Person Plural |
praemoniti sumus
|
wir sind gewarnt worden |
| 2. Person Plural |
praemoniti estis
|
ihr seid gewarnt worden |
| 3. Person Plural |
praemoniti sunt
|
sie sind gewarnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuerim
|
ich habe gewarnt |
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
du habest gewarnt |
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
er/sie/es habe gewarnt |
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
wir haben gewarnt |
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
ihr habet gewarnt |
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
sie haben gewarnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sim
|
ich sei gewarnt worden |
| 2. Person Singular |
praemonitus sis
|
du seiest gewarnt worden |
| 3. Person Singular |
praemonitus sit
|
er/sie/es sei gewarnt worden |
| 1. Person Plural |
praemoniti simus
|
wir seien gewarnt worden |
| 2. Person Plural |
praemoniti sitis
|
ihr seiet gewarnt worden |
| 3. Person Plural |
praemoniti sint
|
sie seien gewarnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonueram
|
ich hatte gewarnt |
| 2. Person Singular |
praemonueras
|
du hattest gewarnt |
| 3. Person Singular |
praemonuerat
|
er/sie/es hatte gewarnt |
| 1. Person Plural |
praemonueramus
|
wir hatten gewarnt |
| 2. Person Plural |
praemonueratis
|
ihr hattet gewarnt |
| 3. Person Plural |
praemonuerant
|
sie hatten gewarnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus eram
|
ich war gewarnt worden |
| 2. Person Singular |
praemonitus eras
|
du warst gewarnt worden |
| 3. Person Singular |
praemonitus erat
|
er/sie/es war gewarnt worden |
| 1. Person Plural |
praemoniti eramus
|
wir waren gewarnt worden |
| 2. Person Plural |
praemoniti eratis
|
ihr wart gewarnt worden |
| 3. Person Plural |
praemoniti erant
|
sie waren gewarnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuissem
|
ich hätte gewarnt |
| 2. Person Singular |
praemonuisses
|
du hättest gewarnt |
| 3. Person Singular |
praemonuisset
|
er/sie/es hätte gewarnt |
| 1. Person Plural |
praemonuissemus
|
wir hätten gewarnt |
| 2. Person Plural |
praemonuissetis
|
ihr hättet gewarnt |
| 3. Person Plural |
praemonuissent
|
sie hätten gewarnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus essem
|
ich wäre gewarnt worden |
| 2. Person Singular |
praemonitus esses
|
du wärest gewarnt worden |
| 3. Person Singular |
praemonitus esset
|
er/sie/es wäre gewarnt worden |
| 1. Person Plural |
praemoniti essemus
|
wir wären gewarnt worden |
| 2. Person Plural |
praemoniti essetis
|
ihr wäret gewarnt worden |
| 3. Person Plural |
praemoniti essent
|
sie wären gewarnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuero
|
ich werde gewarnt haben |
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
du wirst gewarnt haben |
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
er/sie/es wird gewarnt haben |
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
wir werden gewarnt haben |
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
ihr werdet gewarnt haben |
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
sie werden gewarnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus ero
|
ich werde gewarnt worden sein |
| 2. Person Singular |
praemonitus eris
|
du wirst gewarnt worden sein |
| 3. Person Singular |
praemonitus erit
|
er/sie/es wird gewarnt worden sein |
| 1. Person Plural |
praemoniti erimus
|
wir werden gewarnt worden sein |
| 2. Person Plural |
praemoniti eritis
|
ihr werdet gewarnt worden sein |
| 3. Person Plural |
praemoniti erunt
|
sie werden gewarnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonere
|
warnen |
| Vorzeitigkeit |
praemonuisse
|
gewarnt haben |
| Nachzeitigkeit |
praemoniturum esse
|
warnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemoneri praemonerier
|
gewarnt werden |
| Vorzeitigkeit |
praemonitum esse
|
gewarnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praemonitum iri
|
künftig gewarnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemone
|
warne; warn! |
| 2. Person Plural |
praemonete
|
warnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemoneto
|
| 3. Person Singular |
praemoneto
|
| 2. Person Plural |
praemonetote
|
| 3. Person Plural |
praemonento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonere
|
das Warnen |
| Genitiv |
praemonendi
|
des Warnens |
| Dativ |
praemonendo
|
dem Warnen |
| Akkusativ |
praemonendum
|
das Warnen |
| Ablativ |
praemonendo
|
durch das Warnen |
| Vokativ |
praemonende
|
Warnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonendus
|
praemonenda
|
praemonendum
|
| Genitiv |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonendi
|
| Dativ |
praemonendo
|
praemonendae
|
praemonendo
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
praemonendam
|
praemonendum
|
| Ablativ |
praemonendo
|
praemonenda
|
praemonendo
|
| Vokativ |
praemonende
|
praemonenda
|
praemonendum
|
Plural
| Nominativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
| Genitiv |
praemonendorum
|
praemonendarum
|
praemonendorum
|
| Dativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Akkusativ |
praemonendos
|
praemonendas
|
praemonenda
|
| Ablativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Vokativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
| Genitiv |
praemonentis
|
praemonentis
|
praemonentis
|
| Dativ |
praemonenti
|
praemonenti
|
praemonenti
|
| Akkusativ |
praemonentem
|
praemonentem
|
praemonens
|
| Ablativ |
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
| Vokativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
Plural
| Nominativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Genitiv |
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
| Dativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Akkusativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Ablativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Vokativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonitus
|
praemonita
|
praemonitum
|
| Genitiv |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemoniti
|
| Dativ |
praemonito
|
praemonitae
|
praemonito
|
| Akkusativ |
praemonitum
|
praemonitam
|
praemonitum
|
| Ablativ |
praemonito
|
praemonita
|
praemonito
|
| Vokativ |
praemonite
|
praemonita
|
praemonitum
|
Plural
| Nominativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
| Genitiv |
praemonitorum
|
praemonitarum
|
praemonitorum
|
| Dativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Akkusativ |
praemonitos
|
praemonitas
|
praemonita
|
| Ablativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Vokativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemoniturus
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
| Genitiv |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonituri
|
| Dativ |
praemonituro
|
praemoniturae
|
praemonituro
|
| Akkusativ |
praemoniturum
|
praemonituram
|
praemoniturum
|
| Ablativ |
praemonituro
|
praemonitura
|
praemonituro
|
| Vokativ |
praemoniture
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
| Genitiv |
praemoniturorum
|
praemoniturarum
|
praemoniturorum
|
| Dativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Akkusativ |
praemonituros
|
praemonituras
|
praemonitura
|
| Ablativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Vokativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonitum
|
praemonitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneo
|
|
| 2. Person Singular |
praemones
|
|
| 3. Person Singular |
praemonet
|
|
| 1. Person Plural |
praemonemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneris praemonere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonetur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonemur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonemini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemoneam
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneas
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneat
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoneant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonear
|
|
| 2. Person Singular |
praemonearis praemoneare
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemoneantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebam
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebas
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebaris praemonebare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerem
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneres
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneret
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonerer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonereris praemonerere
|
|
| 3. Person Singular |
praemoneretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemoneremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemoneremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebo
|
|
| 2. Person Singular |
praemonebis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonebor
|
|
| 2. Person Singular |
praemoneberis praemonebere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonebitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonebimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonebimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonui
|
|
| 2. Person Singular |
praemonuisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonuistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerunt praemonuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuerim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonueram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonueramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonuisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonuero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemoniti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemoniti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemoniti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonere
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemoniturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemoneri praemonerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemone
|
! |
| 2. Person Plural |
praemonete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemoneto
|
| 3. Person Singular |
praemoneto
|
| 2. Person Plural |
praemonetote
|
| 3. Person Plural |
praemonento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonere
|
|
| Genitiv |
praemonendi
|
|
| Dativ |
praemonendo
|
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
|
| Ablativ |
praemonendo
|
|
| Vokativ |
praemonende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonendus
|
praemonenda
|
praemonendum
|
| Genitiv |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonendi
|
| Dativ |
praemonendo
|
praemonendae
|
praemonendo
|
| Akkusativ |
praemonendum
|
praemonendam
|
praemonendum
|
| Ablativ |
praemonendo
|
praemonenda
|
praemonendo
|
| Vokativ |
praemonende
|
praemonenda
|
praemonendum
|
Plural
| Nominativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
| Genitiv |
praemonendorum
|
praemonendarum
|
praemonendorum
|
| Dativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Akkusativ |
praemonendos
|
praemonendas
|
praemonenda
|
| Ablativ |
praemonendis
|
praemonendis
|
praemonendis
|
| Vokativ |
praemonendi
|
praemonendae
|
praemonenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
| Genitiv |
praemonentis
|
praemonentis
|
praemonentis
|
| Dativ |
praemonenti
|
praemonenti
|
praemonenti
|
| Akkusativ |
praemonentem
|
praemonentem
|
praemonens
|
| Ablativ |
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
praemonenti praemonente
|
| Vokativ |
praemonens
|
praemonens
|
praemonens
|
Plural
| Nominativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Genitiv |
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
praemonentium praemonentum
|
| Dativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Akkusativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
| Ablativ |
praemonentibus
|
praemonentibus
|
praemonentibus
|
| Vokativ |
praemonentes
|
praemonentes
|
praemonentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonitus
|
praemonita
|
praemonitum
|
| Genitiv |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemoniti
|
| Dativ |
praemonito
|
praemonitae
|
praemonito
|
| Akkusativ |
praemonitum
|
praemonitam
|
praemonitum
|
| Ablativ |
praemonito
|
praemonita
|
praemonito
|
| Vokativ |
praemonite
|
praemonita
|
praemonitum
|
Plural
| Nominativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
| Genitiv |
praemonitorum
|
praemonitarum
|
praemonitorum
|
| Dativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Akkusativ |
praemonitos
|
praemonitas
|
praemonita
|
| Ablativ |
praemonitis
|
praemonitis
|
praemonitis
|
| Vokativ |
praemoniti
|
praemonitae
|
praemonita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemoniturus
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
| Genitiv |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonituri
|
| Dativ |
praemonituro
|
praemoniturae
|
praemonituro
|
| Akkusativ |
praemoniturum
|
praemonituram
|
praemoniturum
|
| Ablativ |
praemonituro
|
praemonitura
|
praemonituro
|
| Vokativ |
praemoniture
|
praemonitura
|
praemoniturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
| Genitiv |
praemoniturorum
|
praemoniturarum
|
praemoniturorum
|
| Dativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Akkusativ |
praemonituros
|
praemonituras
|
praemonitura
|
| Ablativ |
praemonituris
|
praemonituris
|
praemonituris
|
| Vokativ |
praemonituri
|
praemoniturae
|
praemonitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonitum
|
praemonitu
|