Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstro
|
ich gebe an |
| 2. Person Singular |
praemonstras
|
du gibst an |
| 3. Person Singular |
praemonstrat
|
er/sie/es gibt an |
| 1. Person Plural |
praemonstramus
|
wir geben an |
| 2. Person Plural |
praemonstratis
|
ihr gebt an |
| 3. Person Plural |
praemonstrant
|
sie geben an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstror
|
ich werde angegeben |
| 2. Person Singular |
praemonstraris praemonstrare
|
du wirst angegeben |
| 3. Person Singular |
praemonstratur
|
er/sie/es wird angegeben |
| 1. Person Plural |
praemonstramur
|
wir werden angegeben |
| 2. Person Plural |
praemonstramini
|
ihr werdet angegeben |
| 3. Person Plural |
praemonstrantur
|
sie werden angegeben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrem
|
ich gebe an |
| 2. Person Singular |
praemonstres
|
du gebest an |
| 3. Person Singular |
praemonstret
|
er/sie/es gebe an |
| 1. Person Plural |
praemonstremus
|
wir geben an |
| 2. Person Plural |
praemonstretis
|
ihr gebet an |
| 3. Person Plural |
praemonstrent
|
sie geben an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrer
|
ich werde angegeben |
| 2. Person Singular |
praemonstreris praemonstrere
|
du werdest angegeben |
| 3. Person Singular |
praemonstretur
|
er/sie/es werde angegeben |
| 1. Person Plural |
praemonstremur
|
wir werden angegeben |
| 2. Person Plural |
praemonstremini
|
ihr werdet angegeben |
| 3. Person Plural |
praemonstrentur
|
sie werden angegeben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabam
|
ich gab an |
| 2. Person Singular |
praemonstrabas
|
du gabst an |
| 3. Person Singular |
praemonstrabat
|
er/sie/es gab an |
| 1. Person Plural |
praemonstrabamus
|
wir gaben an |
| 2. Person Plural |
praemonstrabatis
|
ihr gabt an |
| 3. Person Plural |
praemonstrabant
|
sie gaben an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabar
|
ich wurde angegeben |
| 2. Person Singular |
praemonstrabaris praemonstrabare
|
du wurdest angegeben |
| 3. Person Singular |
praemonstrabatur
|
er/sie/es wurde angegeben |
| 1. Person Plural |
praemonstrabamur
|
wir wurden angegeben |
| 2. Person Plural |
praemonstrabamini
|
ihr wurdet angegeben |
| 3. Person Plural |
praemonstrabantur
|
sie wurden angegeben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarem
|
ich gäbe an |
| 2. Person Singular |
praemonstrares
|
du gäbest an |
| 3. Person Singular |
praemonstraret
|
er/sie/es gäbe an |
| 1. Person Plural |
praemonstraremus
|
wir gäben an |
| 2. Person Plural |
praemonstraretis
|
ihr gäbet an |
| 3. Person Plural |
praemonstrarent
|
sie gäben an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarer
|
ich würde angegeben |
| 2. Person Singular |
praemonstrareris praemonstrarere
|
du würdest angegeben |
| 3. Person Singular |
praemonstraretur
|
er/sie/es würde angegeben |
| 1. Person Plural |
praemonstraremur
|
wir würden angegeben |
| 2. Person Plural |
praemonstraremini
|
ihr würdet angegeben |
| 3. Person Plural |
praemonstrarentur
|
sie würden angegeben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabo
|
ich werde angeben |
| 2. Person Singular |
praemonstrabis
|
du wirst angeben |
| 3. Person Singular |
praemonstrabit
|
er/sie/es wird angeben |
| 1. Person Plural |
praemonstrabimus
|
wir werden angeben |
| 2. Person Plural |
praemonstrabitis
|
ihr werdet angeben |
| 3. Person Plural |
praemonstrabunt
|
sie werden angeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabor
|
ich werde angegeben werden |
| 2. Person Singular |
praemonstraberis praemonstrabere
|
du wirst angegeben werden |
| 3. Person Singular |
praemonstrabitur
|
er/sie/es wird angegeben werden |
| 1. Person Plural |
praemonstrabimur
|
wir werden angegeben werden |
| 2. Person Plural |
praemonstrabimini
|
ihr werdet angegeben werden |
| 3. Person Plural |
praemonstrabuntur
|
sie werden angegeben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravi
|
ich habe angegeben |
| 2. Person Singular |
praemonstravisti
|
du hast angegeben |
| 3. Person Singular |
praemonstravit
|
er/sie/es hat angegeben |
| 1. Person Plural |
praemonstravimus
|
wir haben angegeben |
| 2. Person Plural |
praemonstravistis
|
ihr habt angegeben |
| 3. Person Plural |
praemonstraverunt praemonstravere
|
sie haben angegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sum
|
ich bin angegeben worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus es
|
du bist angegeben worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus est
|
er/sie/es ist angegeben worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati sumus
|
wir sind angegeben worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati estis
|
ihr seid angegeben worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati sunt
|
sie sind angegeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraverim
|
ich habe angegeben |
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
du habest angegeben |
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
er/sie/es habe angegeben |
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
wir haben angegeben |
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
ihr habet angegeben |
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
sie haben angegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sim
|
ich sei angegeben worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus sis
|
du seiest angegeben worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus sit
|
er/sie/es sei angegeben worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati simus
|
wir seien angegeben worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati sitis
|
ihr seiet angegeben worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati sint
|
sie seien angegeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraveram
|
ich hatte angegeben |
| 2. Person Singular |
praemonstraveras
|
du hattest angegeben |
| 3. Person Singular |
praemonstraverat
|
er/sie/es hatte angegeben |
| 1. Person Plural |
praemonstraveramus
|
wir hatten angegeben |
| 2. Person Plural |
praemonstraveratis
|
ihr hattet angegeben |
| 3. Person Plural |
praemonstraverant
|
sie hatten angegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus eram
|
ich war angegeben worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus eras
|
du warst angegeben worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus erat
|
er/sie/es war angegeben worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati eramus
|
wir waren angegeben worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati eratis
|
ihr wart angegeben worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati erant
|
sie waren angegeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravissem
|
ich hätte angegeben |
| 2. Person Singular |
praemonstravisses
|
du hättest angegeben |
| 3. Person Singular |
praemonstravisset
|
er/sie/es hätte angegeben |
| 1. Person Plural |
praemonstravissemus
|
wir hätten angegeben |
| 2. Person Plural |
praemonstravissetis
|
ihr hättet angegeben |
| 3. Person Plural |
praemonstravissent
|
sie hätten angegeben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus essem
|
ich wäre angegeben worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus esses
|
du wärest angegeben worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus esset
|
er/sie/es wäre angegeben worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati essemus
|
wir wären angegeben worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati essetis
|
ihr wäret angegeben worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati essent
|
sie wären angegeben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravero
|
ich werde angegeben haben |
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
du wirst angegeben haben |
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
er/sie/es wird angegeben haben |
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
wir werden angegeben haben |
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
ihr werdet angegeben haben |
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
sie werden angegeben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus ero
|
ich werde angegeben worden sein |
| 2. Person Singular |
praemonstratus eris
|
du wirst angegeben worden sein |
| 3. Person Singular |
praemonstratus erit
|
er/sie/es wird angegeben worden sein |
| 1. Person Plural |
praemonstrati erimus
|
wir werden angegeben worden sein |
| 2. Person Plural |
praemonstrati eritis
|
ihr werdet angegeben worden sein |
| 3. Person Plural |
praemonstrati erunt
|
sie werden angegeben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrare
|
angeben |
| Vorzeitigkeit |
praemonstravisse
|
angegeben haben |
| Nachzeitigkeit |
praemonstraturum esse
|
angeben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrari praemonstrarier
|
angegeben werden |
| Vorzeitigkeit |
praemonstratum esse
|
angegeben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praemonstratum iri
|
künftig angegeben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemonstra
|
gib an! |
| 2. Person Plural |
praemonstrate
|
gebt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemonstrato
|
| 3. Person Singular |
praemonstrato
|
| 2. Person Plural |
praemonstratote
|
| 3. Person Plural |
praemonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonstrare
|
das Angeben |
| Genitiv |
praemonstrandi
|
des Angebens |
| Dativ |
praemonstrando
|
dem Angeben |
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
das Angeben |
| Ablativ |
praemonstrando
|
durch das Angeben |
| Vokativ |
praemonstrande
|
Angeben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrandus
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstrandi
|
| Dativ |
praemonstrando
|
praemonstrandae
|
praemonstrando
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
praemonstrandam
|
praemonstrandum
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
praemonstranda
|
praemonstrando
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
| Genitiv |
praemonstrandorum
|
praemonstrandarum
|
praemonstrandorum
|
| Dativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Akkusativ |
praemonstrandos
|
praemonstrandas
|
praemonstranda
|
| Ablativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Vokativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
| Genitiv |
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
| Dativ |
praemonstranti
|
praemonstranti
|
praemonstranti
|
| Akkusativ |
praemonstrantem
|
praemonstrantem
|
praemonstrans
|
| Ablativ |
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
| Vokativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Genitiv |
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
| Dativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Akkusativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Ablativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Vokativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstratus
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
| Genitiv |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrati
|
| Dativ |
praemonstrato
|
praemonstratae
|
praemonstrato
|
| Akkusativ |
praemonstratum
|
praemonstratam
|
praemonstratum
|
| Ablativ |
praemonstrato
|
praemonstrata
|
praemonstrato
|
| Vokativ |
praemonstrate
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
| Genitiv |
praemonstratorum
|
praemonstratarum
|
praemonstratorum
|
| Dativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Akkusativ |
praemonstratos
|
praemonstratas
|
praemonstrata
|
| Ablativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Vokativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstraturus
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
| Genitiv |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstraturi
|
| Dativ |
praemonstraturo
|
praemonstraturae
|
praemonstraturo
|
| Akkusativ |
praemonstraturum
|
praemonstraturam
|
praemonstraturum
|
| Ablativ |
praemonstraturo
|
praemonstratura
|
praemonstraturo
|
| Vokativ |
praemonstrature
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
| Genitiv |
praemonstraturorum
|
praemonstraturarum
|
praemonstraturorum
|
| Dativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Akkusativ |
praemonstraturos
|
praemonstraturas
|
praemonstratura
|
| Ablativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Vokativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonstratum
|
praemonstratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstro
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstror
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraris praemonstrare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstramur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstramini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstres
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstret
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstreris praemonstrere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabam
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabas
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabaris praemonstrabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrares
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraret
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrareris praemonstrarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabo
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraberis praemonstrabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravi
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstravisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstravit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstravimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstravistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverunt praemonstravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraverim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraveram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstravisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstravisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonstravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonstraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrari praemonstrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonstratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonstratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemonstra
|
! |
| 2. Person Plural |
praemonstrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemonstrato
|
| 3. Person Singular |
praemonstrato
|
| 2. Person Plural |
praemonstratote
|
| 3. Person Plural |
praemonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonstrare
|
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
|
| Dativ |
praemonstrando
|
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrandus
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstrandi
|
| Dativ |
praemonstrando
|
praemonstrandae
|
praemonstrando
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
praemonstrandam
|
praemonstrandum
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
praemonstranda
|
praemonstrando
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
| Genitiv |
praemonstrandorum
|
praemonstrandarum
|
praemonstrandorum
|
| Dativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Akkusativ |
praemonstrandos
|
praemonstrandas
|
praemonstranda
|
| Ablativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Vokativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
| Genitiv |
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
| Dativ |
praemonstranti
|
praemonstranti
|
praemonstranti
|
| Akkusativ |
praemonstrantem
|
praemonstrantem
|
praemonstrans
|
| Ablativ |
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
| Vokativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Genitiv |
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
| Dativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Akkusativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Ablativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Vokativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstratus
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
| Genitiv |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrati
|
| Dativ |
praemonstrato
|
praemonstratae
|
praemonstrato
|
| Akkusativ |
praemonstratum
|
praemonstratam
|
praemonstratum
|
| Ablativ |
praemonstrato
|
praemonstrata
|
praemonstrato
|
| Vokativ |
praemonstrate
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
| Genitiv |
praemonstratorum
|
praemonstratarum
|
praemonstratorum
|
| Dativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Akkusativ |
praemonstratos
|
praemonstratas
|
praemonstrata
|
| Ablativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Vokativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstraturus
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
| Genitiv |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstraturi
|
| Dativ |
praemonstraturo
|
praemonstraturae
|
praemonstraturo
|
| Akkusativ |
praemonstraturum
|
praemonstraturam
|
praemonstraturum
|
| Ablativ |
praemonstraturo
|
praemonstratura
|
praemonstraturo
|
| Vokativ |
praemonstrature
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
| Genitiv |
praemonstraturorum
|
praemonstraturarum
|
praemonstraturorum
|
| Dativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Akkusativ |
praemonstraturos
|
praemonstraturas
|
praemonstratura
|
| Ablativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Vokativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonstratum
|
praemonstratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstro
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstror
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraris praemonstrare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstramur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstramini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstres
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstret
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstreris praemonstrere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabam
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabas
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabaris praemonstrabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrares
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraret
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrareris praemonstrarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabo
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraberis praemonstrabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravi
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstravisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstravit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstravimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstravistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverunt praemonstravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraverim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraveram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstravisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstravisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonstravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonstraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrari praemonstrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonstratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonstratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemonstra
|
! |
| 2. Person Plural |
praemonstrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemonstrato
|
| 3. Person Singular |
praemonstrato
|
| 2. Person Plural |
praemonstratote
|
| 3. Person Plural |
praemonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonstrare
|
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
|
| Dativ |
praemonstrando
|
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrandus
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstrandi
|
| Dativ |
praemonstrando
|
praemonstrandae
|
praemonstrando
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
praemonstrandam
|
praemonstrandum
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
praemonstranda
|
praemonstrando
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
| Genitiv |
praemonstrandorum
|
praemonstrandarum
|
praemonstrandorum
|
| Dativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Akkusativ |
praemonstrandos
|
praemonstrandas
|
praemonstranda
|
| Ablativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Vokativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
| Genitiv |
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
| Dativ |
praemonstranti
|
praemonstranti
|
praemonstranti
|
| Akkusativ |
praemonstrantem
|
praemonstrantem
|
praemonstrans
|
| Ablativ |
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
| Vokativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Genitiv |
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
| Dativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Akkusativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Ablativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Vokativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstratus
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
| Genitiv |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrati
|
| Dativ |
praemonstrato
|
praemonstratae
|
praemonstrato
|
| Akkusativ |
praemonstratum
|
praemonstratam
|
praemonstratum
|
| Ablativ |
praemonstrato
|
praemonstrata
|
praemonstrato
|
| Vokativ |
praemonstrate
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
| Genitiv |
praemonstratorum
|
praemonstratarum
|
praemonstratorum
|
| Dativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Akkusativ |
praemonstratos
|
praemonstratas
|
praemonstrata
|
| Ablativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Vokativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstraturus
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
| Genitiv |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstraturi
|
| Dativ |
praemonstraturo
|
praemonstraturae
|
praemonstraturo
|
| Akkusativ |
praemonstraturum
|
praemonstraturam
|
praemonstraturum
|
| Ablativ |
praemonstraturo
|
praemonstratura
|
praemonstraturo
|
| Vokativ |
praemonstrature
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
| Genitiv |
praemonstraturorum
|
praemonstraturarum
|
praemonstraturorum
|
| Dativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Akkusativ |
praemonstraturos
|
praemonstraturas
|
praemonstratura
|
| Ablativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Vokativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonstratum
|
praemonstratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstro
|
ich prophezeie |
| 2. Person Singular |
praemonstras
|
du prophezeist |
| 3. Person Singular |
praemonstrat
|
er/sie/es prophezeit |
| 1. Person Plural |
praemonstramus
|
wir prophezeien |
| 2. Person Plural |
praemonstratis
|
ihr prophezeit |
| 3. Person Plural |
praemonstrant
|
sie prophezeien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstror
|
ich werde prophezeit |
| 2. Person Singular |
praemonstraris praemonstrare
|
du wirst prophezeit |
| 3. Person Singular |
praemonstratur
|
er/sie/es wird prophezeit |
| 1. Person Plural |
praemonstramur
|
wir werden prophezeit |
| 2. Person Plural |
praemonstramini
|
ihr werdet prophezeit |
| 3. Person Plural |
praemonstrantur
|
sie werden prophezeit |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrem
|
ich prophezeie |
| 2. Person Singular |
praemonstres
|
du prophezeiest |
| 3. Person Singular |
praemonstret
|
er/sie/es prophezeie |
| 1. Person Plural |
praemonstremus
|
wir prophezeien |
| 2. Person Plural |
praemonstretis
|
ihr prophezeiet |
| 3. Person Plural |
praemonstrent
|
sie prophezeien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrer
|
ich werde prophezeit |
| 2. Person Singular |
praemonstreris praemonstrere
|
du werdest prophezeit |
| 3. Person Singular |
praemonstretur
|
er/sie/es werde prophezeit |
| 1. Person Plural |
praemonstremur
|
wir werden prophezeit |
| 2. Person Plural |
praemonstremini
|
ihr werdet prophezeit |
| 3. Person Plural |
praemonstrentur
|
sie werden prophezeit |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabam
|
ich prophezeite |
| 2. Person Singular |
praemonstrabas
|
du prophezeitest |
| 3. Person Singular |
praemonstrabat
|
er/sie/es prophezeite |
| 1. Person Plural |
praemonstrabamus
|
wir prophezeiten |
| 2. Person Plural |
praemonstrabatis
|
ihr prophezeitet |
| 3. Person Plural |
praemonstrabant
|
sie prophezeiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabar
|
ich wurde prophezeit |
| 2. Person Singular |
praemonstrabaris praemonstrabare
|
du wurdest prophezeit |
| 3. Person Singular |
praemonstrabatur
|
er/sie/es wurde prophezeit |
| 1. Person Plural |
praemonstrabamur
|
wir wurden prophezeit |
| 2. Person Plural |
praemonstrabamini
|
ihr wurdet prophezeit |
| 3. Person Plural |
praemonstrabantur
|
sie wurden prophezeit |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarem
|
ich prophezeite |
| 2. Person Singular |
praemonstrares
|
du prophezeitest |
| 3. Person Singular |
praemonstraret
|
er/sie/es prophezeite |
| 1. Person Plural |
praemonstraremus
|
wir prophezeiten |
| 2. Person Plural |
praemonstraretis
|
ihr prophezeitet |
| 3. Person Plural |
praemonstrarent
|
sie prophezeiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarer
|
ich würde prophezeit |
| 2. Person Singular |
praemonstrareris praemonstrarere
|
du würdest prophezeit |
| 3. Person Singular |
praemonstraretur
|
er/sie/es würde prophezeit |
| 1. Person Plural |
praemonstraremur
|
wir würden prophezeit |
| 2. Person Plural |
praemonstraremini
|
ihr würdet prophezeit |
| 3. Person Plural |
praemonstrarentur
|
sie würden prophezeit |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabo
|
ich werde prophezeien |
| 2. Person Singular |
praemonstrabis
|
du wirst prophezeien |
| 3. Person Singular |
praemonstrabit
|
er/sie/es wird prophezeien |
| 1. Person Plural |
praemonstrabimus
|
wir werden prophezeien |
| 2. Person Plural |
praemonstrabitis
|
ihr werdet prophezeien |
| 3. Person Plural |
praemonstrabunt
|
sie werden prophezeien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabor
|
ich werde prophezeit werden |
| 2. Person Singular |
praemonstraberis praemonstrabere
|
du wirst prophezeit werden |
| 3. Person Singular |
praemonstrabitur
|
er/sie/es wird prophezeit werden |
| 1. Person Plural |
praemonstrabimur
|
wir werden prophezeit werden |
| 2. Person Plural |
praemonstrabimini
|
ihr werdet prophezeit werden |
| 3. Person Plural |
praemonstrabuntur
|
sie werden prophezeit werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravi
|
ich habe prophezeit |
| 2. Person Singular |
praemonstravisti
|
du hast prophezeit |
| 3. Person Singular |
praemonstravit
|
er/sie/es hat prophezeit |
| 1. Person Plural |
praemonstravimus
|
wir haben prophezeit |
| 2. Person Plural |
praemonstravistis
|
ihr habt prophezeit |
| 3. Person Plural |
praemonstraverunt praemonstravere
|
sie haben prophezeit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sum
|
ich bin prophezeit worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus es
|
du bist prophezeit worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus est
|
er/sie/es ist prophezeit worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati sumus
|
wir sind prophezeit worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati estis
|
ihr seid prophezeit worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati sunt
|
sie sind prophezeit worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraverim
|
ich habe prophezeit |
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
du habest prophezeit |
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
er/sie/es habe prophezeit |
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
wir haben prophezeit |
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
ihr habet prophezeit |
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
sie haben prophezeit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sim
|
ich sei prophezeit worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus sis
|
du seiest prophezeit worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus sit
|
er/sie/es sei prophezeit worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati simus
|
wir seien prophezeit worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati sitis
|
ihr seiet prophezeit worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati sint
|
sie seien prophezeit worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraveram
|
ich hatte prophezeit |
| 2. Person Singular |
praemonstraveras
|
du hattest prophezeit |
| 3. Person Singular |
praemonstraverat
|
er/sie/es hatte prophezeit |
| 1. Person Plural |
praemonstraveramus
|
wir hatten prophezeit |
| 2. Person Plural |
praemonstraveratis
|
ihr hattet prophezeit |
| 3. Person Plural |
praemonstraverant
|
sie hatten prophezeit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus eram
|
ich war prophezeit worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus eras
|
du warst prophezeit worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus erat
|
er/sie/es war prophezeit worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati eramus
|
wir waren prophezeit worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati eratis
|
ihr wart prophezeit worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati erant
|
sie waren prophezeit worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravissem
|
ich hätte prophezeit |
| 2. Person Singular |
praemonstravisses
|
du hättest prophezeit |
| 3. Person Singular |
praemonstravisset
|
er/sie/es hätte prophezeit |
| 1. Person Plural |
praemonstravissemus
|
wir hätten prophezeit |
| 2. Person Plural |
praemonstravissetis
|
ihr hättet prophezeit |
| 3. Person Plural |
praemonstravissent
|
sie hätten prophezeit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus essem
|
ich wäre prophezeit worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus esses
|
du wärest prophezeit worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus esset
|
er/sie/es wäre prophezeit worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati essemus
|
wir wären prophezeit worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati essetis
|
ihr wäret prophezeit worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati essent
|
sie wären prophezeit worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravero
|
ich werde prophezeit haben |
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
du wirst prophezeit haben |
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
er/sie/es wird prophezeit haben |
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
wir werden prophezeit haben |
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
ihr werdet prophezeit haben |
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
sie werden prophezeit haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus ero
|
ich werde prophezeit worden sein |
| 2. Person Singular |
praemonstratus eris
|
du wirst prophezeit worden sein |
| 3. Person Singular |
praemonstratus erit
|
er/sie/es wird prophezeit worden sein |
| 1. Person Plural |
praemonstrati erimus
|
wir werden prophezeit worden sein |
| 2. Person Plural |
praemonstrati eritis
|
ihr werdet prophezeit worden sein |
| 3. Person Plural |
praemonstrati erunt
|
sie werden prophezeit worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrare
|
prophezeien |
| Vorzeitigkeit |
praemonstravisse
|
prophezeit haben |
| Nachzeitigkeit |
praemonstraturum esse
|
prophezeien werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrari praemonstrarier
|
prophezeit werden |
| Vorzeitigkeit |
praemonstratum esse
|
prophezeit worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praemonstratum iri
|
künftig prophezeit werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemonstra
|
prophezeie; prophezei! |
| 2. Person Plural |
praemonstrate
|
prophezeit! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemonstrato
|
| 3. Person Singular |
praemonstrato
|
| 2. Person Plural |
praemonstratote
|
| 3. Person Plural |
praemonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonstrare
|
das Prophezeien |
| Genitiv |
praemonstrandi
|
des Prophezeiens |
| Dativ |
praemonstrando
|
dem Prophezeien |
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
das Prophezeien |
| Ablativ |
praemonstrando
|
durch das Prophezeien |
| Vokativ |
praemonstrande
|
Prophezeien! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrandus
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstrandi
|
| Dativ |
praemonstrando
|
praemonstrandae
|
praemonstrando
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
praemonstrandam
|
praemonstrandum
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
praemonstranda
|
praemonstrando
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
| Genitiv |
praemonstrandorum
|
praemonstrandarum
|
praemonstrandorum
|
| Dativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Akkusativ |
praemonstrandos
|
praemonstrandas
|
praemonstranda
|
| Ablativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Vokativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
| Genitiv |
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
| Dativ |
praemonstranti
|
praemonstranti
|
praemonstranti
|
| Akkusativ |
praemonstrantem
|
praemonstrantem
|
praemonstrans
|
| Ablativ |
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
| Vokativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Genitiv |
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
| Dativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Akkusativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Ablativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Vokativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstratus
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
| Genitiv |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrati
|
| Dativ |
praemonstrato
|
praemonstratae
|
praemonstrato
|
| Akkusativ |
praemonstratum
|
praemonstratam
|
praemonstratum
|
| Ablativ |
praemonstrato
|
praemonstrata
|
praemonstrato
|
| Vokativ |
praemonstrate
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
| Genitiv |
praemonstratorum
|
praemonstratarum
|
praemonstratorum
|
| Dativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Akkusativ |
praemonstratos
|
praemonstratas
|
praemonstrata
|
| Ablativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Vokativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstraturus
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
| Genitiv |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstraturi
|
| Dativ |
praemonstraturo
|
praemonstraturae
|
praemonstraturo
|
| Akkusativ |
praemonstraturum
|
praemonstraturam
|
praemonstraturum
|
| Ablativ |
praemonstraturo
|
praemonstratura
|
praemonstraturo
|
| Vokativ |
praemonstrature
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
| Genitiv |
praemonstraturorum
|
praemonstraturarum
|
praemonstraturorum
|
| Dativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Akkusativ |
praemonstraturos
|
praemonstraturas
|
praemonstratura
|
| Ablativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Vokativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonstratum
|
praemonstratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstro
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
praemonstras
|
du sagst |
| 3. Person Singular |
praemonstrat
|
er/sie/es sagt |
| 1. Person Plural |
praemonstramus
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
praemonstratis
|
ihr sagt |
| 3. Person Plural |
praemonstrant
|
sie sagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstror
|
ich werde gesagt |
| 2. Person Singular |
praemonstraris praemonstrare
|
du wirst gesagt |
| 3. Person Singular |
praemonstratur
|
er/sie/es wird gesagt |
| 1. Person Plural |
praemonstramur
|
wir werden gesagt |
| 2. Person Plural |
praemonstramini
|
ihr werdet gesagt |
| 3. Person Plural |
praemonstrantur
|
sie werden gesagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrem
|
ich sage |
| 2. Person Singular |
praemonstres
|
du sagest |
| 3. Person Singular |
praemonstret
|
er/sie/es sage |
| 1. Person Plural |
praemonstremus
|
wir sagen |
| 2. Person Plural |
praemonstretis
|
ihr saget |
| 3. Person Plural |
praemonstrent
|
sie sagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrer
|
ich werde gesagt |
| 2. Person Singular |
praemonstreris praemonstrere
|
du werdest gesagt |
| 3. Person Singular |
praemonstretur
|
er/sie/es werde gesagt |
| 1. Person Plural |
praemonstremur
|
wir werden gesagt |
| 2. Person Plural |
praemonstremini
|
ihr werdet gesagt |
| 3. Person Plural |
praemonstrentur
|
sie werden gesagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabam
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
praemonstrabas
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
praemonstrabat
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
praemonstrabamus
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
praemonstrabatis
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
praemonstrabant
|
sie sagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabar
|
ich wurde gesagt |
| 2. Person Singular |
praemonstrabaris praemonstrabare
|
du wurdest gesagt |
| 3. Person Singular |
praemonstrabatur
|
er/sie/es wurde gesagt |
| 1. Person Plural |
praemonstrabamur
|
wir wurden gesagt |
| 2. Person Plural |
praemonstrabamini
|
ihr wurdet gesagt |
| 3. Person Plural |
praemonstrabantur
|
sie wurden gesagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarem
|
ich sagte |
| 2. Person Singular |
praemonstrares
|
du sagtest |
| 3. Person Singular |
praemonstraret
|
er/sie/es sagte |
| 1. Person Plural |
praemonstraremus
|
wir sagten |
| 2. Person Plural |
praemonstraretis
|
ihr sagtet |
| 3. Person Plural |
praemonstrarent
|
sie sagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarer
|
ich würde gesagt |
| 2. Person Singular |
praemonstrareris praemonstrarere
|
du würdest gesagt |
| 3. Person Singular |
praemonstraretur
|
er/sie/es würde gesagt |
| 1. Person Plural |
praemonstraremur
|
wir würden gesagt |
| 2. Person Plural |
praemonstraremini
|
ihr würdet gesagt |
| 3. Person Plural |
praemonstrarentur
|
sie würden gesagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabo
|
ich werde sagen |
| 2. Person Singular |
praemonstrabis
|
du wirst sagen |
| 3. Person Singular |
praemonstrabit
|
er/sie/es wird sagen |
| 1. Person Plural |
praemonstrabimus
|
wir werden sagen |
| 2. Person Plural |
praemonstrabitis
|
ihr werdet sagen |
| 3. Person Plural |
praemonstrabunt
|
sie werden sagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabor
|
ich werde gesagt werden |
| 2. Person Singular |
praemonstraberis praemonstrabere
|
du wirst gesagt werden |
| 3. Person Singular |
praemonstrabitur
|
er/sie/es wird gesagt werden |
| 1. Person Plural |
praemonstrabimur
|
wir werden gesagt werden |
| 2. Person Plural |
praemonstrabimini
|
ihr werdet gesagt werden |
| 3. Person Plural |
praemonstrabuntur
|
sie werden gesagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravi
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
praemonstravisti
|
du hast gesagt |
| 3. Person Singular |
praemonstravit
|
er/sie/es hat gesagt |
| 1. Person Plural |
praemonstravimus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
praemonstravistis
|
ihr habt gesagt |
| 3. Person Plural |
praemonstraverunt praemonstravere
|
sie haben gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sum
|
ich bin gesagt worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus es
|
du bist gesagt worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus est
|
er/sie/es ist gesagt worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati sumus
|
wir sind gesagt worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati estis
|
ihr seid gesagt worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati sunt
|
sie sind gesagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraverim
|
ich habe gesagt |
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
du habest gesagt |
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
er/sie/es habe gesagt |
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
wir haben gesagt |
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
ihr habet gesagt |
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
sie haben gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sim
|
ich sei gesagt worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus sis
|
du seiest gesagt worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus sit
|
er/sie/es sei gesagt worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati simus
|
wir seien gesagt worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati sitis
|
ihr seiet gesagt worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati sint
|
sie seien gesagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraveram
|
ich hatte gesagt |
| 2. Person Singular |
praemonstraveras
|
du hattest gesagt |
| 3. Person Singular |
praemonstraverat
|
er/sie/es hatte gesagt |
| 1. Person Plural |
praemonstraveramus
|
wir hatten gesagt |
| 2. Person Plural |
praemonstraveratis
|
ihr hattet gesagt |
| 3. Person Plural |
praemonstraverant
|
sie hatten gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus eram
|
ich war gesagt worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus eras
|
du warst gesagt worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus erat
|
er/sie/es war gesagt worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati eramus
|
wir waren gesagt worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati eratis
|
ihr wart gesagt worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati erant
|
sie waren gesagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravissem
|
ich hätte gesagt |
| 2. Person Singular |
praemonstravisses
|
du hättest gesagt |
| 3. Person Singular |
praemonstravisset
|
er/sie/es hätte gesagt |
| 1. Person Plural |
praemonstravissemus
|
wir hätten gesagt |
| 2. Person Plural |
praemonstravissetis
|
ihr hättet gesagt |
| 3. Person Plural |
praemonstravissent
|
sie hätten gesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus essem
|
ich wäre gesagt worden |
| 2. Person Singular |
praemonstratus esses
|
du wärest gesagt worden |
| 3. Person Singular |
praemonstratus esset
|
er/sie/es wäre gesagt worden |
| 1. Person Plural |
praemonstrati essemus
|
wir wären gesagt worden |
| 2. Person Plural |
praemonstrati essetis
|
ihr wäret gesagt worden |
| 3. Person Plural |
praemonstrati essent
|
sie wären gesagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravero
|
ich werde gesagt haben |
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
du wirst gesagt haben |
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
er/sie/es wird gesagt haben |
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
wir werden gesagt haben |
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
ihr werdet gesagt haben |
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
sie werden gesagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus ero
|
ich werde gesagt worden sein |
| 2. Person Singular |
praemonstratus eris
|
du wirst gesagt worden sein |
| 3. Person Singular |
praemonstratus erit
|
er/sie/es wird gesagt worden sein |
| 1. Person Plural |
praemonstrati erimus
|
wir werden gesagt worden sein |
| 2. Person Plural |
praemonstrati eritis
|
ihr werdet gesagt worden sein |
| 3. Person Plural |
praemonstrati erunt
|
sie werden gesagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrare
|
sagen |
| Vorzeitigkeit |
praemonstravisse
|
gesagt haben |
| Nachzeitigkeit |
praemonstraturum esse
|
sagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrari praemonstrarier
|
gesagt werden |
| Vorzeitigkeit |
praemonstratum esse
|
gesagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praemonstratum iri
|
künftig gesagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemonstra
|
sage; sag! |
| 2. Person Plural |
praemonstrate
|
sagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemonstrato
|
| 3. Person Singular |
praemonstrato
|
| 2. Person Plural |
praemonstratote
|
| 3. Person Plural |
praemonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonstrare
|
das Sagen |
| Genitiv |
praemonstrandi
|
des Sagens |
| Dativ |
praemonstrando
|
dem Sagen |
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
das Sagen |
| Ablativ |
praemonstrando
|
durch das Sagen |
| Vokativ |
praemonstrande
|
Sagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrandus
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstrandi
|
| Dativ |
praemonstrando
|
praemonstrandae
|
praemonstrando
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
praemonstrandam
|
praemonstrandum
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
praemonstranda
|
praemonstrando
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
| Genitiv |
praemonstrandorum
|
praemonstrandarum
|
praemonstrandorum
|
| Dativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Akkusativ |
praemonstrandos
|
praemonstrandas
|
praemonstranda
|
| Ablativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Vokativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
| Genitiv |
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
| Dativ |
praemonstranti
|
praemonstranti
|
praemonstranti
|
| Akkusativ |
praemonstrantem
|
praemonstrantem
|
praemonstrans
|
| Ablativ |
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
| Vokativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Genitiv |
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
| Dativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Akkusativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Ablativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Vokativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstratus
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
| Genitiv |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrati
|
| Dativ |
praemonstrato
|
praemonstratae
|
praemonstrato
|
| Akkusativ |
praemonstratum
|
praemonstratam
|
praemonstratum
|
| Ablativ |
praemonstrato
|
praemonstrata
|
praemonstrato
|
| Vokativ |
praemonstrate
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
| Genitiv |
praemonstratorum
|
praemonstratarum
|
praemonstratorum
|
| Dativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Akkusativ |
praemonstratos
|
praemonstratas
|
praemonstrata
|
| Ablativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Vokativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstraturus
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
| Genitiv |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstraturi
|
| Dativ |
praemonstraturo
|
praemonstraturae
|
praemonstraturo
|
| Akkusativ |
praemonstraturum
|
praemonstraturam
|
praemonstraturum
|
| Ablativ |
praemonstraturo
|
praemonstratura
|
praemonstraturo
|
| Vokativ |
praemonstrature
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
| Genitiv |
praemonstraturorum
|
praemonstraturarum
|
praemonstraturorum
|
| Dativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Akkusativ |
praemonstraturos
|
praemonstraturas
|
praemonstratura
|
| Ablativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Vokativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonstratum
|
praemonstratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstro
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstror
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraris praemonstrare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstramur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstramini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstres
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstret
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstreris praemonstrere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabam
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabas
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabaris praemonstrabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrares
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraret
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrareris praemonstrarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabo
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraberis praemonstrabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravi
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstravisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstravit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstravimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstravistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverunt praemonstravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraverim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraveram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstravisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstravisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonstravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonstraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrari praemonstrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonstratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonstratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemonstra
|
! |
| 2. Person Plural |
praemonstrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemonstrato
|
| 3. Person Singular |
praemonstrato
|
| 2. Person Plural |
praemonstratote
|
| 3. Person Plural |
praemonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonstrare
|
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
|
| Dativ |
praemonstrando
|
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrandus
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstrandi
|
| Dativ |
praemonstrando
|
praemonstrandae
|
praemonstrando
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
praemonstrandam
|
praemonstrandum
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
praemonstranda
|
praemonstrando
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
| Genitiv |
praemonstrandorum
|
praemonstrandarum
|
praemonstrandorum
|
| Dativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Akkusativ |
praemonstrandos
|
praemonstrandas
|
praemonstranda
|
| Ablativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Vokativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
| Genitiv |
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
| Dativ |
praemonstranti
|
praemonstranti
|
praemonstranti
|
| Akkusativ |
praemonstrantem
|
praemonstrantem
|
praemonstrans
|
| Ablativ |
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
| Vokativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Genitiv |
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
| Dativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Akkusativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Ablativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Vokativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstratus
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
| Genitiv |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrati
|
| Dativ |
praemonstrato
|
praemonstratae
|
praemonstrato
|
| Akkusativ |
praemonstratum
|
praemonstratam
|
praemonstratum
|
| Ablativ |
praemonstrato
|
praemonstrata
|
praemonstrato
|
| Vokativ |
praemonstrate
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
| Genitiv |
praemonstratorum
|
praemonstratarum
|
praemonstratorum
|
| Dativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Akkusativ |
praemonstratos
|
praemonstratas
|
praemonstrata
|
| Ablativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Vokativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstraturus
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
| Genitiv |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstraturi
|
| Dativ |
praemonstraturo
|
praemonstraturae
|
praemonstraturo
|
| Akkusativ |
praemonstraturum
|
praemonstraturam
|
praemonstraturum
|
| Ablativ |
praemonstraturo
|
praemonstratura
|
praemonstraturo
|
| Vokativ |
praemonstrature
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
| Genitiv |
praemonstraturorum
|
praemonstraturarum
|
praemonstraturorum
|
| Dativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Akkusativ |
praemonstraturos
|
praemonstraturas
|
praemonstratura
|
| Ablativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Vokativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonstratum
|
praemonstratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstro
|
ich zeige mich |
| 2. Person Singular |
praemonstras
|
du zeigst dich |
| 3. Person Singular |
praemonstrat
|
er/sie/es zeigt sich |
| 1. Person Plural |
praemonstramus
|
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural |
praemonstratis
|
ihr zeigt euch |
| 3. Person Plural |
praemonstrant
|
sie zeigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstror
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraris praemonstrare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstramur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstramini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrem
|
ich zeige mich |
| 2. Person Singular |
praemonstres
|
du zeigest dich |
| 3. Person Singular |
praemonstret
|
er/sie/es zeige sich |
| 1. Person Plural |
praemonstremus
|
wir zeigen uns |
| 2. Person Plural |
praemonstretis
|
ihr zeiget euch |
| 3. Person Plural |
praemonstrent
|
sie zeigen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstreris praemonstrere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabam
|
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular |
praemonstrabas
|
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular |
praemonstrabat
|
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural |
praemonstrabamus
|
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural |
praemonstrabatis
|
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural |
praemonstrabant
|
sie zeigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabaris praemonstrabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarem
|
ich zeigte mich |
| 2. Person Singular |
praemonstrares
|
du zeigtest dich |
| 3. Person Singular |
praemonstraret
|
er/sie/es zeigte sich |
| 1. Person Plural |
praemonstraremus
|
wir zeigten uns |
| 2. Person Plural |
praemonstraretis
|
ihr zeigtet euch |
| 3. Person Plural |
praemonstrarent
|
sie zeigten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrareris praemonstrarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabo
|
ich werde mich zeigen |
| 2. Person Singular |
praemonstrabis
|
du wirst dich zeigen |
| 3. Person Singular |
praemonstrabit
|
er/sie/es wird sich zeigen |
| 1. Person Plural |
praemonstrabimus
|
wir werden uns zeigen |
| 2. Person Plural |
praemonstrabitis
|
ihr werdet euch zeigen |
| 3. Person Plural |
praemonstrabunt
|
sie werden sich zeigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraberis praemonstrabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravi
|
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
praemonstravisti
|
du hast dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
praemonstravit
|
er/sie/es hat sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
praemonstravimus
|
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
praemonstravistis
|
ihr habt euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
praemonstraverunt praemonstravere
|
sie haben sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraverim
|
ich habe mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
du habest dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
er/sie/es habe sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
wir haben uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
ihr habet euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
sie haben sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraveram
|
ich hatte mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
praemonstraveras
|
du hattest dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
praemonstraverat
|
er/sie/es hatte sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
praemonstraveramus
|
wir hatten uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
praemonstraveratis
|
ihr hattet euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
praemonstraverant
|
sie hatten sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravissem
|
ich hätte mich gezeigt |
| 2. Person Singular |
praemonstravisses
|
du hättest dich gezeigt |
| 3. Person Singular |
praemonstravisset
|
er/sie/es hätte sich gezeigt |
| 1. Person Plural |
praemonstravissemus
|
wir hätten uns gezeigt |
| 2. Person Plural |
praemonstravissetis
|
ihr hättet euch gezeigt |
| 3. Person Plural |
praemonstravissent
|
sie hätten sich gezeigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravero
|
ich werde mich gezeigt haben |
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
du wirst dich gezeigt haben |
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
er/sie/es wird sich gezeigt haben |
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
wir werden uns gezeigt haben |
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
ihr werdet euch gezeigt haben |
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
sie werden sich gezeigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrare
|
sich zeigen |
| Vorzeitigkeit |
praemonstravisse
|
sich gezeigt haben |
| Nachzeitigkeit |
praemonstraturum esse
|
sich zeigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrari praemonstrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonstratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonstratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemonstra
|
zeige dich; zeig dich! |
| 2. Person Plural |
praemonstrate
|
zeigt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemonstrato
|
| 3. Person Singular |
praemonstrato
|
| 2. Person Plural |
praemonstratote
|
| 3. Person Plural |
praemonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonstrare
|
das Sich zeigen |
| Genitiv |
praemonstrandi
|
des Sich zeigens |
| Dativ |
praemonstrando
|
dem Sich zeigen |
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
das Sich zeigen |
| Ablativ |
praemonstrando
|
durch das Sich zeigen |
| Vokativ |
praemonstrande
|
Sich zeigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrandus
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstrandi
|
| Dativ |
praemonstrando
|
praemonstrandae
|
praemonstrando
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
praemonstrandam
|
praemonstrandum
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
praemonstranda
|
praemonstrando
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
| Genitiv |
praemonstrandorum
|
praemonstrandarum
|
praemonstrandorum
|
| Dativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Akkusativ |
praemonstrandos
|
praemonstrandas
|
praemonstranda
|
| Ablativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Vokativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
| Genitiv |
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
| Dativ |
praemonstranti
|
praemonstranti
|
praemonstranti
|
| Akkusativ |
praemonstrantem
|
praemonstrantem
|
praemonstrans
|
| Ablativ |
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
| Vokativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Genitiv |
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
| Dativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Akkusativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Ablativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Vokativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstratus
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
| Genitiv |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrati
|
| Dativ |
praemonstrato
|
praemonstratae
|
praemonstrato
|
| Akkusativ |
praemonstratum
|
praemonstratam
|
praemonstratum
|
| Ablativ |
praemonstrato
|
praemonstrata
|
praemonstrato
|
| Vokativ |
praemonstrate
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
| Genitiv |
praemonstratorum
|
praemonstratarum
|
praemonstratorum
|
| Dativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Akkusativ |
praemonstratos
|
praemonstratas
|
praemonstrata
|
| Ablativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Vokativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstraturus
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
| Genitiv |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstraturi
|
| Dativ |
praemonstraturo
|
praemonstraturae
|
praemonstraturo
|
| Akkusativ |
praemonstraturum
|
praemonstraturam
|
praemonstraturum
|
| Ablativ |
praemonstraturo
|
praemonstratura
|
praemonstraturo
|
| Vokativ |
praemonstrature
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
| Genitiv |
praemonstraturorum
|
praemonstraturarum
|
praemonstraturorum
|
| Dativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Akkusativ |
praemonstraturos
|
praemonstraturas
|
praemonstratura
|
| Ablativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Vokativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonstratum
|
praemonstratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstro
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstror
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraris praemonstrare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstramur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstramini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstres
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstret
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstreris praemonstrere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabam
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabas
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabar
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabaris praemonstrabare
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrares
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraret
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraremus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraretis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrarer
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrareris praemonstrarere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraretur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraremur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraremini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabo
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstrabis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstrabor
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraberis praemonstrabere
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravi
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstravisti
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstravit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstravimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstravistis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverunt praemonstravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus es
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus est
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraverim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstraveram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravissem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstravisses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstravisset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstravero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstraveris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstraverit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praemonstratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praemonstratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praemonstratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praemonstrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praemonstrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praemonstrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonstravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonstraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praemonstrari praemonstrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praemonstratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praemonstratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praemonstra
|
! |
| 2. Person Plural |
praemonstrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praemonstrato
|
| 3. Person Singular |
praemonstrato
|
| 2. Person Plural |
praemonstratote
|
| 3. Person Plural |
praemonstranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praemonstrare
|
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
|
| Dativ |
praemonstrando
|
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrandus
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
| Genitiv |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstrandi
|
| Dativ |
praemonstrando
|
praemonstrandae
|
praemonstrando
|
| Akkusativ |
praemonstrandum
|
praemonstrandam
|
praemonstrandum
|
| Ablativ |
praemonstrando
|
praemonstranda
|
praemonstrando
|
| Vokativ |
praemonstrande
|
praemonstranda
|
praemonstrandum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
| Genitiv |
praemonstrandorum
|
praemonstrandarum
|
praemonstrandorum
|
| Dativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Akkusativ |
praemonstrandos
|
praemonstrandas
|
praemonstranda
|
| Ablativ |
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
praemonstrandis
|
| Vokativ |
praemonstrandi
|
praemonstrandae
|
praemonstranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
| Genitiv |
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
praemonstrantis
|
| Dativ |
praemonstranti
|
praemonstranti
|
praemonstranti
|
| Akkusativ |
praemonstrantem
|
praemonstrantem
|
praemonstrans
|
| Ablativ |
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
praemonstranti praemonstrante
|
| Vokativ |
praemonstrans
|
praemonstrans
|
praemonstrans
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Genitiv |
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
praemonstrantium praemonstrantum
|
| Dativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Akkusativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
| Ablativ |
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
praemonstrantibus
|
| Vokativ |
praemonstrantes
|
praemonstrantes
|
praemonstrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstratus
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
| Genitiv |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrati
|
| Dativ |
praemonstrato
|
praemonstratae
|
praemonstrato
|
| Akkusativ |
praemonstratum
|
praemonstratam
|
praemonstratum
|
| Ablativ |
praemonstrato
|
praemonstrata
|
praemonstrato
|
| Vokativ |
praemonstrate
|
praemonstrata
|
praemonstratum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
| Genitiv |
praemonstratorum
|
praemonstratarum
|
praemonstratorum
|
| Dativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Akkusativ |
praemonstratos
|
praemonstratas
|
praemonstrata
|
| Ablativ |
praemonstratis
|
praemonstratis
|
praemonstratis
|
| Vokativ |
praemonstrati
|
praemonstratae
|
praemonstrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praemonstraturus
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
| Genitiv |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstraturi
|
| Dativ |
praemonstraturo
|
praemonstraturae
|
praemonstraturo
|
| Akkusativ |
praemonstraturum
|
praemonstraturam
|
praemonstraturum
|
| Ablativ |
praemonstraturo
|
praemonstratura
|
praemonstraturo
|
| Vokativ |
praemonstrature
|
praemonstratura
|
praemonstraturum
|
Plural
| Nominativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
| Genitiv |
praemonstraturorum
|
praemonstraturarum
|
praemonstraturorum
|
| Dativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Akkusativ |
praemonstraturos
|
praemonstraturas
|
praemonstratura
|
| Ablativ |
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
praemonstraturis
|
| Vokativ |
praemonstraturi
|
praemonstraturae
|
praemonstratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praemonstratum
|
praemonstratu
|