Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
praemonstrare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
praemonstrator auch noch Formen von:
praemonstrator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
angeben
bei
den Weg zu
prophezeien
sagen
vorher anzeigen
zeigen
zu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstro
ich gebe an
2. Person Singular
praemonstras
du gibst an
3. Person Singular
praemonstrat
er/sie/es gibt an
1. Person Plural
praemonstramus
wir geben an
2. Person Plural
praemonstratis
ihr gebt an
3. Person Plural
praemonstrant
sie geben an
Passiv
1. Person Singular
praemonstror
ich werde angegeben
2. Person Singular
praemonstraris praemonstrare
du wirst angegeben
3. Person Singular
praemonstratur
er/sie/es wird angegeben
1. Person Plural
praemonstramur
wir werden angegeben
2. Person Plural
praemonstramini
ihr werdet angegeben
3. Person Plural
praemonstrantur
sie werden angegeben
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrem
ich gebe an
2. Person Singular
praemonstres
du gebest an
3. Person Singular
praemonstret
er/sie/es gebe an
1. Person Plural
praemonstremus
wir geben an
2. Person Plural
praemonstretis
ihr gebet an
3. Person Plural
praemonstrent
sie geben an
Passiv
1. Person Singular
praemonstrer
ich werde angegeben
2. Person Singular
praemonstreris praemonstrere
du werdest angegeben
3. Person Singular
praemonstretur
er/sie/es werde angegeben
1. Person Plural
praemonstremur
wir werden angegeben
2. Person Plural
praemonstremini
ihr werdet angegeben
3. Person Plural
praemonstrentur
sie werden angegeben
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabam
ich gab an
2. Person Singular
praemonstrabas
du gabst an
3. Person Singular
praemonstrabat
er/sie/es gab an
1. Person Plural
praemonstrabamus
wir gaben an
2. Person Plural
praemonstrabatis
ihr gabt an
3. Person Plural
praemonstrabant
sie gaben an
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabar
ich wurde angegeben
2. Person Singular
praemonstrabaris praemonstrabare
du wurdest angegeben
3. Person Singular
praemonstrabatur
er/sie/es wurde angegeben
1. Person Plural
praemonstrabamur
wir wurden angegeben
2. Person Plural
praemonstrabamini
ihr wurdet angegeben
3. Person Plural
praemonstrabantur
sie wurden angegeben
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrarem
ich gäbe an
2. Person Singular
praemonstrares
du gäbest an
3. Person Singular
praemonstraret
er/sie/es gäbe an
1. Person Plural
praemonstraremus
wir gäben an
2. Person Plural
praemonstraretis
ihr gäbet an
3. Person Plural
praemonstrarent
sie gäben an
Passiv
1. Person Singular
praemonstrarer
ich würde angegeben
2. Person Singular
praemonstrareris praemonstrarere
du würdest angegeben
3. Person Singular
praemonstraretur
er/sie/es würde angegeben
1. Person Plural
praemonstraremur
wir würden angegeben
2. Person Plural
praemonstraremini
ihr würdet angegeben
3. Person Plural
praemonstrarentur
sie würden angegeben
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabo
ich werde angeben
2. Person Singular
praemonstrabis
du wirst angeben
3. Person Singular
praemonstrabit
er/sie/es wird angeben
1. Person Plural
praemonstrabimus
wir werden angeben
2. Person Plural
praemonstrabitis
ihr werdet angeben
3. Person Plural
praemonstrabunt
sie werden angeben
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabor
ich werde angegeben werden
2. Person Singular
praemonstraberis praemonstrabere
du wirst angegeben werden
3. Person Singular
praemonstrabitur
er/sie/es wird angegeben werden
1. Person Plural
praemonstrabimur
wir werden angegeben werden
2. Person Plural
praemonstrabimini
ihr werdet angegeben werden
3. Person Plural
praemonstrabuntur
sie werden angegeben werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravi
ich habe angegeben
2. Person Singular
praemonstravisti
du hast angegeben
3. Person Singular
praemonstravit
er/sie/es hat angegeben
1. Person Plural
praemonstravimus
wir haben angegeben
2. Person Plural
praemonstravistis
ihr habt angegeben
3. Person Plural
praemonstraverunt praemonstravere
sie haben angegeben
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sum
ich bin angegeben worden
2. Person Singular
praemonstratus es
du bist angegeben worden
3. Person Singular
praemonstratus est
er/sie/es ist angegeben worden
1. Person Plural
praemonstrati sumus
wir sind angegeben worden
2. Person Plural
praemonstrati estis
ihr seid angegeben worden
3. Person Plural
praemonstrati sunt
sie sind angegeben worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraverim
ich habe angegeben
2. Person Singular
praemonstraveris
du habest angegeben
3. Person Singular
praemonstraverit
er/sie/es habe angegeben
1. Person Plural
praemonstraverimus
wir haben angegeben
2. Person Plural
praemonstraveritis
ihr habet angegeben
3. Person Plural
praemonstraverint
sie haben angegeben
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sim
ich sei angegeben worden
2. Person Singular
praemonstratus sis
du seiest angegeben worden
3. Person Singular
praemonstratus sit
er/sie/es sei angegeben worden
1. Person Plural
praemonstrati simus
wir seien angegeben worden
2. Person Plural
praemonstrati sitis
ihr seiet angegeben worden
3. Person Plural
praemonstrati sint
sie seien angegeben worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraveram
ich hatte angegeben
2. Person Singular
praemonstraveras
du hattest angegeben
3. Person Singular
praemonstraverat
er/sie/es hatte angegeben
1. Person Plural
praemonstraveramus
wir hatten angegeben
2. Person Plural
praemonstraveratis
ihr hattet angegeben
3. Person Plural
praemonstraverant
sie hatten angegeben
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus eram
ich war angegeben worden
2. Person Singular
praemonstratus eras
du warst angegeben worden
3. Person Singular
praemonstratus erat
er/sie/es war angegeben worden
1. Person Plural
praemonstrati eramus
wir waren angegeben worden
2. Person Plural
praemonstrati eratis
ihr wart angegeben worden
3. Person Plural
praemonstrati erant
sie waren angegeben worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravissem
ich hätte angegeben
2. Person Singular
praemonstravisses
du hättest angegeben
3. Person Singular
praemonstravisset
er/sie/es hätte angegeben
1. Person Plural
praemonstravissemus
wir hätten angegeben
2. Person Plural
praemonstravissetis
ihr hättet angegeben
3. Person Plural
praemonstravissent
sie hätten angegeben
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus essem
ich wäre angegeben worden
2. Person Singular
praemonstratus esses
du wärest angegeben worden
3. Person Singular
praemonstratus esset
er/sie/es wäre angegeben worden
1. Person Plural
praemonstrati essemus
wir wären angegeben worden
2. Person Plural
praemonstrati essetis
ihr wäret angegeben worden
3. Person Plural
praemonstrati essent
sie wären angegeben worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravero
ich werde angegeben haben
2. Person Singular
praemonstraveris
du wirst angegeben haben
3. Person Singular
praemonstraverit
er/sie/es wird angegeben haben
1. Person Plural
praemonstraverimus
wir werden angegeben haben
2. Person Plural
praemonstraveritis
ihr werdet angegeben haben
3. Person Plural
praemonstraverint
sie werden angegeben haben
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus ero
ich werde angegeben worden sein
2. Person Singular
praemonstratus eris
du wirst angegeben worden sein
3. Person Singular
praemonstratus erit
er/sie/es wird angegeben worden sein
1. Person Plural
praemonstrati erimus
wir werden angegeben worden sein
2. Person Plural
praemonstrati eritis
ihr werdet angegeben worden sein
3. Person Plural
praemonstrati erunt
sie werden angegeben worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrare
angeben
Vorzeitigkeit
praemonstravisse
angegeben haben
Nachzeitigkeit
praemonstraturum esse
angeben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrari praemonstrarier
angegeben werden
Vorzeitigkeit
praemonstratum esse
angegeben worden sein
Nachzeitigkeit
praemonstratum iri
künftig angegeben werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praemonstra
gib an!
2. Person Plural
praemonstrate
gebt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praemonstrato
3. Person Singular
praemonstrato
2. Person Plural
praemonstratote
3. Person Plural
praemonstranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praemonstrare
das Angeben
Genitiv
praemonstrandi
des Angebens
Dativ
praemonstrando
dem Angeben
Akkusativ
praemonstrandum
das Angeben
Ablativ
praemonstrando
durch das Angeben
Vokativ
praemonstrande
Angeben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrandus
praemonstranda
praemonstrandum
Genitiv
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
praemonstrandae
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
praemonstrandam
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
praemonstranda
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
praemonstranda
praemonstrandum
Plural
Nominativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Genitiv
praemonstrandorum
praemonstrandarum
praemonstrandorum
Dativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Akkusativ
praemonstrandos
praemonstrandas
praemonstranda
Ablativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Vokativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Genitiv
praemonstrantis
praemonstrantis
praemonstrantis
Dativ
praemonstranti
praemonstranti
praemonstranti
Akkusativ
praemonstrantem
praemonstrantem
praemonstrans
Ablativ
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
Vokativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Plural
Nominativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Genitiv
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
Dativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Akkusativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Ablativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Vokativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstratus
praemonstrata
praemonstratum
Genitiv
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrati
Dativ
praemonstrato
praemonstratae
praemonstrato
Akkusativ
praemonstratum
praemonstratam
praemonstratum
Ablativ
praemonstrato
praemonstrata
praemonstrato
Vokativ
praemonstrate
praemonstrata
praemonstratum
Plural
Nominativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Genitiv
praemonstratorum
praemonstratarum
praemonstratorum
Dativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Akkusativ
praemonstratos
praemonstratas
praemonstrata
Ablativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Vokativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstraturus
praemonstratura
praemonstraturum
Genitiv
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstraturi
Dativ
praemonstraturo
praemonstraturae
praemonstraturo
Akkusativ
praemonstraturum
praemonstraturam
praemonstraturum
Ablativ
praemonstraturo
praemonstratura
praemonstraturo
Vokativ
praemonstrature
praemonstratura
praemonstraturum
Plural
Nominativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Genitiv
praemonstraturorum
praemonstraturarum
praemonstraturorum
Dativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Akkusativ
praemonstraturos
praemonstraturas
praemonstratura
Ablativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Vokativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Supina
Supin I
Supin II
praemonstratum
praemonstratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstro
2. Person Singular
praemonstras
3. Person Singular
praemonstrat
1. Person Plural
praemonstramus
2. Person Plural
praemonstratis
3. Person Plural
praemonstrant
Passiv
1. Person Singular
praemonstror
2. Person Singular
praemonstraris praemonstrare
3. Person Singular
praemonstratur
1. Person Plural
praemonstramur
2. Person Plural
praemonstramini
3. Person Plural
praemonstrantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrem
2. Person Singular
praemonstres
3. Person Singular
praemonstret
1. Person Plural
praemonstremus
2. Person Plural
praemonstretis
3. Person Plural
praemonstrent
Passiv
1. Person Singular
praemonstrer
2. Person Singular
praemonstreris praemonstrere
3. Person Singular
praemonstretur
1. Person Plural
praemonstremur
2. Person Plural
praemonstremini
3. Person Plural
praemonstrentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabam
2. Person Singular
praemonstrabas
3. Person Singular
praemonstrabat
1. Person Plural
praemonstrabamus
2. Person Plural
praemonstrabatis
3. Person Plural
praemonstrabant
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabar
2. Person Singular
praemonstrabaris praemonstrabare
3. Person Singular
praemonstrabatur
1. Person Plural
praemonstrabamur
2. Person Plural
praemonstrabamini
3. Person Plural
praemonstrabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrarem
2. Person Singular
praemonstrares
3. Person Singular
praemonstraret
1. Person Plural
praemonstraremus
2. Person Plural
praemonstraretis
3. Person Plural
praemonstrarent
Passiv
1. Person Singular
praemonstrarer
2. Person Singular
praemonstrareris praemonstrarere
3. Person Singular
praemonstraretur
1. Person Plural
praemonstraremur
2. Person Plural
praemonstraremini
3. Person Plural
praemonstrarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabo
2. Person Singular
praemonstrabis
3. Person Singular
praemonstrabit
1. Person Plural
praemonstrabimus
2. Person Plural
praemonstrabitis
3. Person Plural
praemonstrabunt
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabor
2. Person Singular
praemonstraberis praemonstrabere
3. Person Singular
praemonstrabitur
1. Person Plural
praemonstrabimur
2. Person Plural
praemonstrabimini
3. Person Plural
praemonstrabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravi
2. Person Singular
praemonstravisti
3. Person Singular
praemonstravit
1. Person Plural
praemonstravimus
2. Person Plural
praemonstravistis
3. Person Plural
praemonstraverunt praemonstravere
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sum
2. Person Singular
praemonstratus es
3. Person Singular
praemonstratus est
1. Person Plural
praemonstrati sumus
2. Person Plural
praemonstrati estis
3. Person Plural
praemonstrati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraverim
2. Person Singular
praemonstraveris
3. Person Singular
praemonstraverit
1. Person Plural
praemonstraverimus
2. Person Plural
praemonstraveritis
3. Person Plural
praemonstraverint
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sim
2. Person Singular
praemonstratus sis
3. Person Singular
praemonstratus sit
1. Person Plural
praemonstrati simus
2. Person Plural
praemonstrati sitis
3. Person Plural
praemonstrati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraveram
2. Person Singular
praemonstraveras
3. Person Singular
praemonstraverat
1. Person Plural
praemonstraveramus
2. Person Plural
praemonstraveratis
3. Person Plural
praemonstraverant
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus eram
2. Person Singular
praemonstratus eras
3. Person Singular
praemonstratus erat
1. Person Plural
praemonstrati eramus
2. Person Plural
praemonstrati eratis
3. Person Plural
praemonstrati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravissem
2. Person Singular
praemonstravisses
3. Person Singular
praemonstravisset
1. Person Plural
praemonstravissemus
2. Person Plural
praemonstravissetis
3. Person Plural
praemonstravissent
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus essem
2. Person Singular
praemonstratus esses
3. Person Singular
praemonstratus esset
1. Person Plural
praemonstrati essemus
2. Person Plural
praemonstrati essetis
3. Person Plural
praemonstrati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravero
2. Person Singular
praemonstraveris
3. Person Singular
praemonstraverit
1. Person Plural
praemonstraverimus
2. Person Plural
praemonstraveritis
3. Person Plural
praemonstraverint
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus ero
2. Person Singular
praemonstratus eris
3. Person Singular
praemonstratus erit
1. Person Plural
praemonstrati erimus
2. Person Plural
praemonstrati eritis
3. Person Plural
praemonstrati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrare
Vorzeitigkeit
praemonstravisse
Nachzeitigkeit
praemonstraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrari praemonstrarier
Vorzeitigkeit
praemonstratum esse
Nachzeitigkeit
praemonstratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praemonstra
!
2. Person Plural
praemonstrate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praemonstrato
3. Person Singular
praemonstrato
2. Person Plural
praemonstratote
3. Person Plural
praemonstranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praemonstrare
Genitiv
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrandus
praemonstranda
praemonstrandum
Genitiv
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
praemonstrandae
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
praemonstrandam
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
praemonstranda
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
praemonstranda
praemonstrandum
Plural
Nominativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Genitiv
praemonstrandorum
praemonstrandarum
praemonstrandorum
Dativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Akkusativ
praemonstrandos
praemonstrandas
praemonstranda
Ablativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Vokativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Genitiv
praemonstrantis
praemonstrantis
praemonstrantis
Dativ
praemonstranti
praemonstranti
praemonstranti
Akkusativ
praemonstrantem
praemonstrantem
praemonstrans
Ablativ
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
Vokativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Plural
Nominativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Genitiv
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
Dativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Akkusativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Ablativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Vokativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstratus
praemonstrata
praemonstratum
Genitiv
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrati
Dativ
praemonstrato
praemonstratae
praemonstrato
Akkusativ
praemonstratum
praemonstratam
praemonstratum
Ablativ
praemonstrato
praemonstrata
praemonstrato
Vokativ
praemonstrate
praemonstrata
praemonstratum
Plural
Nominativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Genitiv
praemonstratorum
praemonstratarum
praemonstratorum
Dativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Akkusativ
praemonstratos
praemonstratas
praemonstrata
Ablativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Vokativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstraturus
praemonstratura
praemonstraturum
Genitiv
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstraturi
Dativ
praemonstraturo
praemonstraturae
praemonstraturo
Akkusativ
praemonstraturum
praemonstraturam
praemonstraturum
Ablativ
praemonstraturo
praemonstratura
praemonstraturo
Vokativ
praemonstrature
praemonstratura
praemonstraturum
Plural
Nominativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Genitiv
praemonstraturorum
praemonstraturarum
praemonstraturorum
Dativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Akkusativ
praemonstraturos
praemonstraturas
praemonstratura
Ablativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Vokativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Supina
Supin I
Supin II
praemonstratum
praemonstratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstro
2. Person Singular
praemonstras
3. Person Singular
praemonstrat
1. Person Plural
praemonstramus
2. Person Plural
praemonstratis
3. Person Plural
praemonstrant
Passiv
1. Person Singular
praemonstror
2. Person Singular
praemonstraris praemonstrare
3. Person Singular
praemonstratur
1. Person Plural
praemonstramur
2. Person Plural
praemonstramini
3. Person Plural
praemonstrantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrem
2. Person Singular
praemonstres
3. Person Singular
praemonstret
1. Person Plural
praemonstremus
2. Person Plural
praemonstretis
3. Person Plural
praemonstrent
Passiv
1. Person Singular
praemonstrer
2. Person Singular
praemonstreris praemonstrere
3. Person Singular
praemonstretur
1. Person Plural
praemonstremur
2. Person Plural
praemonstremini
3. Person Plural
praemonstrentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabam
2. Person Singular
praemonstrabas
3. Person Singular
praemonstrabat
1. Person Plural
praemonstrabamus
2. Person Plural
praemonstrabatis
3. Person Plural
praemonstrabant
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabar
2. Person Singular
praemonstrabaris praemonstrabare
3. Person Singular
praemonstrabatur
1. Person Plural
praemonstrabamur
2. Person Plural
praemonstrabamini
3. Person Plural
praemonstrabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrarem
2. Person Singular
praemonstrares
3. Person Singular
praemonstraret
1. Person Plural
praemonstraremus
2. Person Plural
praemonstraretis
3. Person Plural
praemonstrarent
Passiv
1. Person Singular
praemonstrarer
2. Person Singular
praemonstrareris praemonstrarere
3. Person Singular
praemonstraretur
1. Person Plural
praemonstraremur
2. Person Plural
praemonstraremini
3. Person Plural
praemonstrarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabo
2. Person Singular
praemonstrabis
3. Person Singular
praemonstrabit
1. Person Plural
praemonstrabimus
2. Person Plural
praemonstrabitis
3. Person Plural
praemonstrabunt
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabor
2. Person Singular
praemonstraberis praemonstrabere
3. Person Singular
praemonstrabitur
1. Person Plural
praemonstrabimur
2. Person Plural
praemonstrabimini
3. Person Plural
praemonstrabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravi
2. Person Singular
praemonstravisti
3. Person Singular
praemonstravit
1. Person Plural
praemonstravimus
2. Person Plural
praemonstravistis
3. Person Plural
praemonstraverunt praemonstravere
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sum
2. Person Singular
praemonstratus es
3. Person Singular
praemonstratus est
1. Person Plural
praemonstrati sumus
2. Person Plural
praemonstrati estis
3. Person Plural
praemonstrati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraverim
2. Person Singular
praemonstraveris
3. Person Singular
praemonstraverit
1. Person Plural
praemonstraverimus
2. Person Plural
praemonstraveritis
3. Person Plural
praemonstraverint
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sim
2. Person Singular
praemonstratus sis
3. Person Singular
praemonstratus sit
1. Person Plural
praemonstrati simus
2. Person Plural
praemonstrati sitis
3. Person Plural
praemonstrati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraveram
2. Person Singular
praemonstraveras
3. Person Singular
praemonstraverat
1. Person Plural
praemonstraveramus
2. Person Plural
praemonstraveratis
3. Person Plural
praemonstraverant
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus eram
2. Person Singular
praemonstratus eras
3. Person Singular
praemonstratus erat
1. Person Plural
praemonstrati eramus
2. Person Plural
praemonstrati eratis
3. Person Plural
praemonstrati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravissem
2. Person Singular
praemonstravisses
3. Person Singular
praemonstravisset
1. Person Plural
praemonstravissemus
2. Person Plural
praemonstravissetis
3. Person Plural
praemonstravissent
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus essem
2. Person Singular
praemonstratus esses
3. Person Singular
praemonstratus esset
1. Person Plural
praemonstrati essemus
2. Person Plural
praemonstrati essetis
3. Person Plural
praemonstrati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravero
2. Person Singular
praemonstraveris
3. Person Singular
praemonstraverit
1. Person Plural
praemonstraverimus
2. Person Plural
praemonstraveritis
3. Person Plural
praemonstraverint
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus ero
2. Person Singular
praemonstratus eris
3. Person Singular
praemonstratus erit
1. Person Plural
praemonstrati erimus
2. Person Plural
praemonstrati eritis
3. Person Plural
praemonstrati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrare
Vorzeitigkeit
praemonstravisse
Nachzeitigkeit
praemonstraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrari praemonstrarier
Vorzeitigkeit
praemonstratum esse
Nachzeitigkeit
praemonstratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praemonstra
!
2. Person Plural
praemonstrate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praemonstrato
3. Person Singular
praemonstrato
2. Person Plural
praemonstratote
3. Person Plural
praemonstranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praemonstrare
Genitiv
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrandus
praemonstranda
praemonstrandum
Genitiv
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
praemonstrandae
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
praemonstrandam
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
praemonstranda
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
praemonstranda
praemonstrandum
Plural
Nominativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Genitiv
praemonstrandorum
praemonstrandarum
praemonstrandorum
Dativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Akkusativ
praemonstrandos
praemonstrandas
praemonstranda
Ablativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Vokativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Genitiv
praemonstrantis
praemonstrantis
praemonstrantis
Dativ
praemonstranti
praemonstranti
praemonstranti
Akkusativ
praemonstrantem
praemonstrantem
praemonstrans
Ablativ
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
Vokativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Plural
Nominativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Genitiv
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
Dativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Akkusativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Ablativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Vokativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstratus
praemonstrata
praemonstratum
Genitiv
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrati
Dativ
praemonstrato
praemonstratae
praemonstrato
Akkusativ
praemonstratum
praemonstratam
praemonstratum
Ablativ
praemonstrato
praemonstrata
praemonstrato
Vokativ
praemonstrate
praemonstrata
praemonstratum
Plural
Nominativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Genitiv
praemonstratorum
praemonstratarum
praemonstratorum
Dativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Akkusativ
praemonstratos
praemonstratas
praemonstrata
Ablativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Vokativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstraturus
praemonstratura
praemonstraturum
Genitiv
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstraturi
Dativ
praemonstraturo
praemonstraturae
praemonstraturo
Akkusativ
praemonstraturum
praemonstraturam
praemonstraturum
Ablativ
praemonstraturo
praemonstratura
praemonstraturo
Vokativ
praemonstrature
praemonstratura
praemonstraturum
Plural
Nominativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Genitiv
praemonstraturorum
praemonstraturarum
praemonstraturorum
Dativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Akkusativ
praemonstraturos
praemonstraturas
praemonstratura
Ablativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Vokativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Supina
Supin I
Supin II
praemonstratum
praemonstratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstro
ich prophezeie
2. Person Singular
praemonstras
du prophezeist
3. Person Singular
praemonstrat
er/sie/es prophezeit
1. Person Plural
praemonstramus
wir prophezeien
2. Person Plural
praemonstratis
ihr prophezeit
3. Person Plural
praemonstrant
sie prophezeien
Passiv
1. Person Singular
praemonstror
ich werde prophezeit
2. Person Singular
praemonstraris praemonstrare
du wirst prophezeit
3. Person Singular
praemonstratur
er/sie/es wird prophezeit
1. Person Plural
praemonstramur
wir werden prophezeit
2. Person Plural
praemonstramini
ihr werdet prophezeit
3. Person Plural
praemonstrantur
sie werden prophezeit
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrem
ich prophezeie
2. Person Singular
praemonstres
du prophezeiest
3. Person Singular
praemonstret
er/sie/es prophezeie
1. Person Plural
praemonstremus
wir prophezeien
2. Person Plural
praemonstretis
ihr prophezeiet
3. Person Plural
praemonstrent
sie prophezeien
Passiv
1. Person Singular
praemonstrer
ich werde prophezeit
2. Person Singular
praemonstreris praemonstrere
du werdest prophezeit
3. Person Singular
praemonstretur
er/sie/es werde prophezeit
1. Person Plural
praemonstremur
wir werden prophezeit
2. Person Plural
praemonstremini
ihr werdet prophezeit
3. Person Plural
praemonstrentur
sie werden prophezeit
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabam
ich prophezeite
2. Person Singular
praemonstrabas
du prophezeitest
3. Person Singular
praemonstrabat
er/sie/es prophezeite
1. Person Plural
praemonstrabamus
wir prophezeiten
2. Person Plural
praemonstrabatis
ihr prophezeitet
3. Person Plural
praemonstrabant
sie prophezeiten
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabar
ich wurde prophezeit
2. Person Singular
praemonstrabaris praemonstrabare
du wurdest prophezeit
3. Person Singular
praemonstrabatur
er/sie/es wurde prophezeit
1. Person Plural
praemonstrabamur
wir wurden prophezeit
2. Person Plural
praemonstrabamini
ihr wurdet prophezeit
3. Person Plural
praemonstrabantur
sie wurden prophezeit
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrarem
ich prophezeite
2. Person Singular
praemonstrares
du prophezeitest
3. Person Singular
praemonstraret
er/sie/es prophezeite
1. Person Plural
praemonstraremus
wir prophezeiten
2. Person Plural
praemonstraretis
ihr prophezeitet
3. Person Plural
praemonstrarent
sie prophezeiten
Passiv
1. Person Singular
praemonstrarer
ich würde prophezeit
2. Person Singular
praemonstrareris praemonstrarere
du würdest prophezeit
3. Person Singular
praemonstraretur
er/sie/es würde prophezeit
1. Person Plural
praemonstraremur
wir würden prophezeit
2. Person Plural
praemonstraremini
ihr würdet prophezeit
3. Person Plural
praemonstrarentur
sie würden prophezeit
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabo
ich werde prophezeien
2. Person Singular
praemonstrabis
du wirst prophezeien
3. Person Singular
praemonstrabit
er/sie/es wird prophezeien
1. Person Plural
praemonstrabimus
wir werden prophezeien
2. Person Plural
praemonstrabitis
ihr werdet prophezeien
3. Person Plural
praemonstrabunt
sie werden prophezeien
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabor
ich werde prophezeit werden
2. Person Singular
praemonstraberis praemonstrabere
du wirst prophezeit werden
3. Person Singular
praemonstrabitur
er/sie/es wird prophezeit werden
1. Person Plural
praemonstrabimur
wir werden prophezeit werden
2. Person Plural
praemonstrabimini
ihr werdet prophezeit werden
3. Person Plural
praemonstrabuntur
sie werden prophezeit werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravi
ich habe prophezeit
2. Person Singular
praemonstravisti
du hast prophezeit
3. Person Singular
praemonstravit
er/sie/es hat prophezeit
1. Person Plural
praemonstravimus
wir haben prophezeit
2. Person Plural
praemonstravistis
ihr habt prophezeit
3. Person Plural
praemonstraverunt praemonstravere
sie haben prophezeit
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sum
ich bin prophezeit worden
2. Person Singular
praemonstratus es
du bist prophezeit worden
3. Person Singular
praemonstratus est
er/sie/es ist prophezeit worden
1. Person Plural
praemonstrati sumus
wir sind prophezeit worden
2. Person Plural
praemonstrati estis
ihr seid prophezeit worden
3. Person Plural
praemonstrati sunt
sie sind prophezeit worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraverim
ich habe prophezeit
2. Person Singular
praemonstraveris
du habest prophezeit
3. Person Singular
praemonstraverit
er/sie/es habe prophezeit
1. Person Plural
praemonstraverimus
wir haben prophezeit
2. Person Plural
praemonstraveritis
ihr habet prophezeit
3. Person Plural
praemonstraverint
sie haben prophezeit
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sim
ich sei prophezeit worden
2. Person Singular
praemonstratus sis
du seiest prophezeit worden
3. Person Singular
praemonstratus sit
er/sie/es sei prophezeit worden
1. Person Plural
praemonstrati simus
wir seien prophezeit worden
2. Person Plural
praemonstrati sitis
ihr seiet prophezeit worden
3. Person Plural
praemonstrati sint
sie seien prophezeit worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraveram
ich hatte prophezeit
2. Person Singular
praemonstraveras
du hattest prophezeit
3. Person Singular
praemonstraverat
er/sie/es hatte prophezeit
1. Person Plural
praemonstraveramus
wir hatten prophezeit
2. Person Plural
praemonstraveratis
ihr hattet prophezeit
3. Person Plural
praemonstraverant
sie hatten prophezeit
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus eram
ich war prophezeit worden
2. Person Singular
praemonstratus eras
du warst prophezeit worden
3. Person Singular
praemonstratus erat
er/sie/es war prophezeit worden
1. Person Plural
praemonstrati eramus
wir waren prophezeit worden
2. Person Plural
praemonstrati eratis
ihr wart prophezeit worden
3. Person Plural
praemonstrati erant
sie waren prophezeit worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravissem
ich hätte prophezeit
2. Person Singular
praemonstravisses
du hättest prophezeit
3. Person Singular
praemonstravisset
er/sie/es hätte prophezeit
1. Person Plural
praemonstravissemus
wir hätten prophezeit
2. Person Plural
praemonstravissetis
ihr hättet prophezeit
3. Person Plural
praemonstravissent
sie hätten prophezeit
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus essem
ich wäre prophezeit worden
2. Person Singular
praemonstratus esses
du wärest prophezeit worden
3. Person Singular
praemonstratus esset
er/sie/es wäre prophezeit worden
1. Person Plural
praemonstrati essemus
wir wären prophezeit worden
2. Person Plural
praemonstrati essetis
ihr wäret prophezeit worden
3. Person Plural
praemonstrati essent
sie wären prophezeit worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravero
ich werde prophezeit haben
2. Person Singular
praemonstraveris
du wirst prophezeit haben
3. Person Singular
praemonstraverit
er/sie/es wird prophezeit haben
1. Person Plural
praemonstraverimus
wir werden prophezeit haben
2. Person Plural
praemonstraveritis
ihr werdet prophezeit haben
3. Person Plural
praemonstraverint
sie werden prophezeit haben
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus ero
ich werde prophezeit worden sein
2. Person Singular
praemonstratus eris
du wirst prophezeit worden sein
3. Person Singular
praemonstratus erit
er/sie/es wird prophezeit worden sein
1. Person Plural
praemonstrati erimus
wir werden prophezeit worden sein
2. Person Plural
praemonstrati eritis
ihr werdet prophezeit worden sein
3. Person Plural
praemonstrati erunt
sie werden prophezeit worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrare
prophezeien
Vorzeitigkeit
praemonstravisse
prophezeit haben
Nachzeitigkeit
praemonstraturum esse
prophezeien werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrari praemonstrarier
prophezeit werden
Vorzeitigkeit
praemonstratum esse
prophezeit worden sein
Nachzeitigkeit
praemonstratum iri
künftig prophezeit werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praemonstra
prophezeie; prophezei!
2. Person Plural
praemonstrate
prophezeit!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praemonstrato
3. Person Singular
praemonstrato
2. Person Plural
praemonstratote
3. Person Plural
praemonstranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praemonstrare
das Prophezeien
Genitiv
praemonstrandi
des Prophezeiens
Dativ
praemonstrando
dem Prophezeien
Akkusativ
praemonstrandum
das Prophezeien
Ablativ
praemonstrando
durch das Prophezeien
Vokativ
praemonstrande
Prophezeien!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrandus
praemonstranda
praemonstrandum
Genitiv
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
praemonstrandae
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
praemonstrandam
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
praemonstranda
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
praemonstranda
praemonstrandum
Plural
Nominativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Genitiv
praemonstrandorum
praemonstrandarum
praemonstrandorum
Dativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Akkusativ
praemonstrandos
praemonstrandas
praemonstranda
Ablativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Vokativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Genitiv
praemonstrantis
praemonstrantis
praemonstrantis
Dativ
praemonstranti
praemonstranti
praemonstranti
Akkusativ
praemonstrantem
praemonstrantem
praemonstrans
Ablativ
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
Vokativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Plural
Nominativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Genitiv
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
Dativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Akkusativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Ablativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Vokativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstratus
praemonstrata
praemonstratum
Genitiv
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrati
Dativ
praemonstrato
praemonstratae
praemonstrato
Akkusativ
praemonstratum
praemonstratam
praemonstratum
Ablativ
praemonstrato
praemonstrata
praemonstrato
Vokativ
praemonstrate
praemonstrata
praemonstratum
Plural
Nominativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Genitiv
praemonstratorum
praemonstratarum
praemonstratorum
Dativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Akkusativ
praemonstratos
praemonstratas
praemonstrata
Ablativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Vokativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstraturus
praemonstratura
praemonstraturum
Genitiv
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstraturi
Dativ
praemonstraturo
praemonstraturae
praemonstraturo
Akkusativ
praemonstraturum
praemonstraturam
praemonstraturum
Ablativ
praemonstraturo
praemonstratura
praemonstraturo
Vokativ
praemonstrature
praemonstratura
praemonstraturum
Plural
Nominativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Genitiv
praemonstraturorum
praemonstraturarum
praemonstraturorum
Dativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Akkusativ
praemonstraturos
praemonstraturas
praemonstratura
Ablativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Vokativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Supina
Supin I
Supin II
praemonstratum
praemonstratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstro
ich sage
2. Person Singular
praemonstras
du sagst
3. Person Singular
praemonstrat
er/sie/es sagt
1. Person Plural
praemonstramus
wir sagen
2. Person Plural
praemonstratis
ihr sagt
3. Person Plural
praemonstrant
sie sagen
Passiv
1. Person Singular
praemonstror
ich werde gesagt
2. Person Singular
praemonstraris praemonstrare
du wirst gesagt
3. Person Singular
praemonstratur
er/sie/es wird gesagt
1. Person Plural
praemonstramur
wir werden gesagt
2. Person Plural
praemonstramini
ihr werdet gesagt
3. Person Plural
praemonstrantur
sie werden gesagt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrem
ich sage
2. Person Singular
praemonstres
du sagest
3. Person Singular
praemonstret
er/sie/es sage
1. Person Plural
praemonstremus
wir sagen
2. Person Plural
praemonstretis
ihr saget
3. Person Plural
praemonstrent
sie sagen
Passiv
1. Person Singular
praemonstrer
ich werde gesagt
2. Person Singular
praemonstreris praemonstrere
du werdest gesagt
3. Person Singular
praemonstretur
er/sie/es werde gesagt
1. Person Plural
praemonstremur
wir werden gesagt
2. Person Plural
praemonstremini
ihr werdet gesagt
3. Person Plural
praemonstrentur
sie werden gesagt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabam
ich sagte
2. Person Singular
praemonstrabas
du sagtest
3. Person Singular
praemonstrabat
er/sie/es sagte
1. Person Plural
praemonstrabamus
wir sagten
2. Person Plural
praemonstrabatis
ihr sagtet
3. Person Plural
praemonstrabant
sie sagten
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabar
ich wurde gesagt
2. Person Singular
praemonstrabaris praemonstrabare
du wurdest gesagt
3. Person Singular
praemonstrabatur
er/sie/es wurde gesagt
1. Person Plural
praemonstrabamur
wir wurden gesagt
2. Person Plural
praemonstrabamini
ihr wurdet gesagt
3. Person Plural
praemonstrabantur
sie wurden gesagt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrarem
ich sagte
2. Person Singular
praemonstrares
du sagtest
3. Person Singular
praemonstraret
er/sie/es sagte
1. Person Plural
praemonstraremus
wir sagten
2. Person Plural
praemonstraretis
ihr sagtet
3. Person Plural
praemonstrarent
sie sagten
Passiv
1. Person Singular
praemonstrarer
ich würde gesagt
2. Person Singular
praemonstrareris praemonstrarere
du würdest gesagt
3. Person Singular
praemonstraretur
er/sie/es würde gesagt
1. Person Plural
praemonstraremur
wir würden gesagt
2. Person Plural
praemonstraremini
ihr würdet gesagt
3. Person Plural
praemonstrarentur
sie würden gesagt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabo
ich werde sagen
2. Person Singular
praemonstrabis
du wirst sagen
3. Person Singular
praemonstrabit
er/sie/es wird sagen
1. Person Plural
praemonstrabimus
wir werden sagen
2. Person Plural
praemonstrabitis
ihr werdet sagen
3. Person Plural
praemonstrabunt
sie werden sagen
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabor
ich werde gesagt werden
2. Person Singular
praemonstraberis praemonstrabere
du wirst gesagt werden
3. Person Singular
praemonstrabitur
er/sie/es wird gesagt werden
1. Person Plural
praemonstrabimur
wir werden gesagt werden
2. Person Plural
praemonstrabimini
ihr werdet gesagt werden
3. Person Plural
praemonstrabuntur
sie werden gesagt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravi
ich habe gesagt
2. Person Singular
praemonstravisti
du hast gesagt
3. Person Singular
praemonstravit
er/sie/es hat gesagt
1. Person Plural
praemonstravimus
wir haben gesagt
2. Person Plural
praemonstravistis
ihr habt gesagt
3. Person Plural
praemonstraverunt praemonstravere
sie haben gesagt
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sum
ich bin gesagt worden
2. Person Singular
praemonstratus es
du bist gesagt worden
3. Person Singular
praemonstratus est
er/sie/es ist gesagt worden
1. Person Plural
praemonstrati sumus
wir sind gesagt worden
2. Person Plural
praemonstrati estis
ihr seid gesagt worden
3. Person Plural
praemonstrati sunt
sie sind gesagt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraverim
ich habe gesagt
2. Person Singular
praemonstraveris
du habest gesagt
3. Person Singular
praemonstraverit
er/sie/es habe gesagt
1. Person Plural
praemonstraverimus
wir haben gesagt
2. Person Plural
praemonstraveritis
ihr habet gesagt
3. Person Plural
praemonstraverint
sie haben gesagt
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sim
ich sei gesagt worden
2. Person Singular
praemonstratus sis
du seiest gesagt worden
3. Person Singular
praemonstratus sit
er/sie/es sei gesagt worden
1. Person Plural
praemonstrati simus
wir seien gesagt worden
2. Person Plural
praemonstrati sitis
ihr seiet gesagt worden
3. Person Plural
praemonstrati sint
sie seien gesagt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraveram
ich hatte gesagt
2. Person Singular
praemonstraveras
du hattest gesagt
3. Person Singular
praemonstraverat
er/sie/es hatte gesagt
1. Person Plural
praemonstraveramus
wir hatten gesagt
2. Person Plural
praemonstraveratis
ihr hattet gesagt
3. Person Plural
praemonstraverant
sie hatten gesagt
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus eram
ich war gesagt worden
2. Person Singular
praemonstratus eras
du warst gesagt worden
3. Person Singular
praemonstratus erat
er/sie/es war gesagt worden
1. Person Plural
praemonstrati eramus
wir waren gesagt worden
2. Person Plural
praemonstrati eratis
ihr wart gesagt worden
3. Person Plural
praemonstrati erant
sie waren gesagt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravissem
ich hätte gesagt
2. Person Singular
praemonstravisses
du hättest gesagt
3. Person Singular
praemonstravisset
er/sie/es hätte gesagt
1. Person Plural
praemonstravissemus
wir hätten gesagt
2. Person Plural
praemonstravissetis
ihr hättet gesagt
3. Person Plural
praemonstravissent
sie hätten gesagt
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus essem
ich wäre gesagt worden
2. Person Singular
praemonstratus esses
du wärest gesagt worden
3. Person Singular
praemonstratus esset
er/sie/es wäre gesagt worden
1. Person Plural
praemonstrati essemus
wir wären gesagt worden
2. Person Plural
praemonstrati essetis
ihr wäret gesagt worden
3. Person Plural
praemonstrati essent
sie wären gesagt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravero
ich werde gesagt haben
2. Person Singular
praemonstraveris
du wirst gesagt haben
3. Person Singular
praemonstraverit
er/sie/es wird gesagt haben
1. Person Plural
praemonstraverimus
wir werden gesagt haben
2. Person Plural
praemonstraveritis
ihr werdet gesagt haben
3. Person Plural
praemonstraverint
sie werden gesagt haben
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus ero
ich werde gesagt worden sein
2. Person Singular
praemonstratus eris
du wirst gesagt worden sein
3. Person Singular
praemonstratus erit
er/sie/es wird gesagt worden sein
1. Person Plural
praemonstrati erimus
wir werden gesagt worden sein
2. Person Plural
praemonstrati eritis
ihr werdet gesagt worden sein
3. Person Plural
praemonstrati erunt
sie werden gesagt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrare
sagen
Vorzeitigkeit
praemonstravisse
gesagt haben
Nachzeitigkeit
praemonstraturum esse
sagen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrari praemonstrarier
gesagt werden
Vorzeitigkeit
praemonstratum esse
gesagt worden sein
Nachzeitigkeit
praemonstratum iri
künftig gesagt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praemonstra
sage; sag!
2. Person Plural
praemonstrate
sagt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praemonstrato
3. Person Singular
praemonstrato
2. Person Plural
praemonstratote
3. Person Plural
praemonstranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praemonstrare
das Sagen
Genitiv
praemonstrandi
des Sagens
Dativ
praemonstrando
dem Sagen
Akkusativ
praemonstrandum
das Sagen
Ablativ
praemonstrando
durch das Sagen
Vokativ
praemonstrande
Sagen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrandus
praemonstranda
praemonstrandum
Genitiv
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
praemonstrandae
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
praemonstrandam
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
praemonstranda
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
praemonstranda
praemonstrandum
Plural
Nominativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Genitiv
praemonstrandorum
praemonstrandarum
praemonstrandorum
Dativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Akkusativ
praemonstrandos
praemonstrandas
praemonstranda
Ablativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Vokativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Genitiv
praemonstrantis
praemonstrantis
praemonstrantis
Dativ
praemonstranti
praemonstranti
praemonstranti
Akkusativ
praemonstrantem
praemonstrantem
praemonstrans
Ablativ
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
Vokativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Plural
Nominativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Genitiv
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
Dativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Akkusativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Ablativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Vokativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstratus
praemonstrata
praemonstratum
Genitiv
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrati
Dativ
praemonstrato
praemonstratae
praemonstrato
Akkusativ
praemonstratum
praemonstratam
praemonstratum
Ablativ
praemonstrato
praemonstrata
praemonstrato
Vokativ
praemonstrate
praemonstrata
praemonstratum
Plural
Nominativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Genitiv
praemonstratorum
praemonstratarum
praemonstratorum
Dativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Akkusativ
praemonstratos
praemonstratas
praemonstrata
Ablativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Vokativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstraturus
praemonstratura
praemonstraturum
Genitiv
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstraturi
Dativ
praemonstraturo
praemonstraturae
praemonstraturo
Akkusativ
praemonstraturum
praemonstraturam
praemonstraturum
Ablativ
praemonstraturo
praemonstratura
praemonstraturo
Vokativ
praemonstrature
praemonstratura
praemonstraturum
Plural
Nominativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Genitiv
praemonstraturorum
praemonstraturarum
praemonstraturorum
Dativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Akkusativ
praemonstraturos
praemonstraturas
praemonstratura
Ablativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Vokativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Supina
Supin I
Supin II
praemonstratum
praemonstratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstro
2. Person Singular
praemonstras
3. Person Singular
praemonstrat
1. Person Plural
praemonstramus
2. Person Plural
praemonstratis
3. Person Plural
praemonstrant
Passiv
1. Person Singular
praemonstror
2. Person Singular
praemonstraris praemonstrare
3. Person Singular
praemonstratur
1. Person Plural
praemonstramur
2. Person Plural
praemonstramini
3. Person Plural
praemonstrantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrem
2. Person Singular
praemonstres
3. Person Singular
praemonstret
1. Person Plural
praemonstremus
2. Person Plural
praemonstretis
3. Person Plural
praemonstrent
Passiv
1. Person Singular
praemonstrer
2. Person Singular
praemonstreris praemonstrere
3. Person Singular
praemonstretur
1. Person Plural
praemonstremur
2. Person Plural
praemonstremini
3. Person Plural
praemonstrentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabam
2. Person Singular
praemonstrabas
3. Person Singular
praemonstrabat
1. Person Plural
praemonstrabamus
2. Person Plural
praemonstrabatis
3. Person Plural
praemonstrabant
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabar
2. Person Singular
praemonstrabaris praemonstrabare
3. Person Singular
praemonstrabatur
1. Person Plural
praemonstrabamur
2. Person Plural
praemonstrabamini
3. Person Plural
praemonstrabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrarem
2. Person Singular
praemonstrares
3. Person Singular
praemonstraret
1. Person Plural
praemonstraremus
2. Person Plural
praemonstraretis
3. Person Plural
praemonstrarent
Passiv
1. Person Singular
praemonstrarer
2. Person Singular
praemonstrareris praemonstrarere
3. Person Singular
praemonstraretur
1. Person Plural
praemonstraremur
2. Person Plural
praemonstraremini
3. Person Plural
praemonstrarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabo
2. Person Singular
praemonstrabis
3. Person Singular
praemonstrabit
1. Person Plural
praemonstrabimus
2. Person Plural
praemonstrabitis
3. Person Plural
praemonstrabunt
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabor
2. Person Singular
praemonstraberis praemonstrabere
3. Person Singular
praemonstrabitur
1. Person Plural
praemonstrabimur
2. Person Plural
praemonstrabimini
3. Person Plural
praemonstrabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravi
2. Person Singular
praemonstravisti
3. Person Singular
praemonstravit
1. Person Plural
praemonstravimus
2. Person Plural
praemonstravistis
3. Person Plural
praemonstraverunt praemonstravere
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sum
2. Person Singular
praemonstratus es
3. Person Singular
praemonstratus est
1. Person Plural
praemonstrati sumus
2. Person Plural
praemonstrati estis
3. Person Plural
praemonstrati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraverim
2. Person Singular
praemonstraveris
3. Person Singular
praemonstraverit
1. Person Plural
praemonstraverimus
2. Person Plural
praemonstraveritis
3. Person Plural
praemonstraverint
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sim
2. Person Singular
praemonstratus sis
3. Person Singular
praemonstratus sit
1. Person Plural
praemonstrati simus
2. Person Plural
praemonstrati sitis
3. Person Plural
praemonstrati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraveram
2. Person Singular
praemonstraveras
3. Person Singular
praemonstraverat
1. Person Plural
praemonstraveramus
2. Person Plural
praemonstraveratis
3. Person Plural
praemonstraverant
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus eram
2. Person Singular
praemonstratus eras
3. Person Singular
praemonstratus erat
1. Person Plural
praemonstrati eramus
2. Person Plural
praemonstrati eratis
3. Person Plural
praemonstrati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravissem
2. Person Singular
praemonstravisses
3. Person Singular
praemonstravisset
1. Person Plural
praemonstravissemus
2. Person Plural
praemonstravissetis
3. Person Plural
praemonstravissent
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus essem
2. Person Singular
praemonstratus esses
3. Person Singular
praemonstratus esset
1. Person Plural
praemonstrati essemus
2. Person Plural
praemonstrati essetis
3. Person Plural
praemonstrati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravero
2. Person Singular
praemonstraveris
3. Person Singular
praemonstraverit
1. Person Plural
praemonstraverimus
2. Person Plural
praemonstraveritis
3. Person Plural
praemonstraverint
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus ero
2. Person Singular
praemonstratus eris
3. Person Singular
praemonstratus erit
1. Person Plural
praemonstrati erimus
2. Person Plural
praemonstrati eritis
3. Person Plural
praemonstrati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrare
Vorzeitigkeit
praemonstravisse
Nachzeitigkeit
praemonstraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrari praemonstrarier
Vorzeitigkeit
praemonstratum esse
Nachzeitigkeit
praemonstratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praemonstra
!
2. Person Plural
praemonstrate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praemonstrato
3. Person Singular
praemonstrato
2. Person Plural
praemonstratote
3. Person Plural
praemonstranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praemonstrare
Genitiv
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrandus
praemonstranda
praemonstrandum
Genitiv
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
praemonstrandae
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
praemonstrandam
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
praemonstranda
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
praemonstranda
praemonstrandum
Plural
Nominativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Genitiv
praemonstrandorum
praemonstrandarum
praemonstrandorum
Dativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Akkusativ
praemonstrandos
praemonstrandas
praemonstranda
Ablativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Vokativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Genitiv
praemonstrantis
praemonstrantis
praemonstrantis
Dativ
praemonstranti
praemonstranti
praemonstranti
Akkusativ
praemonstrantem
praemonstrantem
praemonstrans
Ablativ
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
Vokativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Plural
Nominativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Genitiv
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
Dativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Akkusativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Ablativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Vokativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstratus
praemonstrata
praemonstratum
Genitiv
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrati
Dativ
praemonstrato
praemonstratae
praemonstrato
Akkusativ
praemonstratum
praemonstratam
praemonstratum
Ablativ
praemonstrato
praemonstrata
praemonstrato
Vokativ
praemonstrate
praemonstrata
praemonstratum
Plural
Nominativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Genitiv
praemonstratorum
praemonstratarum
praemonstratorum
Dativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Akkusativ
praemonstratos
praemonstratas
praemonstrata
Ablativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Vokativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstraturus
praemonstratura
praemonstraturum
Genitiv
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstraturi
Dativ
praemonstraturo
praemonstraturae
praemonstraturo
Akkusativ
praemonstraturum
praemonstraturam
praemonstraturum
Ablativ
praemonstraturo
praemonstratura
praemonstraturo
Vokativ
praemonstrature
praemonstratura
praemonstraturum
Plural
Nominativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Genitiv
praemonstraturorum
praemonstraturarum
praemonstraturorum
Dativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Akkusativ
praemonstraturos
praemonstraturas
praemonstratura
Ablativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Vokativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Supina
Supin I
Supin II
praemonstratum
praemonstratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstro
ich zeige mich
2. Person Singular
praemonstras
du zeigst dich
3. Person Singular
praemonstrat
er/sie/es zeigt sich
1. Person Plural
praemonstramus
wir zeigen uns
2. Person Plural
praemonstratis
ihr zeigt euch
3. Person Plural
praemonstrant
sie zeigen sich
Passiv
1. Person Singular
praemonstror
2. Person Singular
praemonstraris praemonstrare
3. Person Singular
praemonstratur
1. Person Plural
praemonstramur
2. Person Plural
praemonstramini
3. Person Plural
praemonstrantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrem
ich zeige mich
2. Person Singular
praemonstres
du zeigest dich
3. Person Singular
praemonstret
er/sie/es zeige sich
1. Person Plural
praemonstremus
wir zeigen uns
2. Person Plural
praemonstretis
ihr zeiget euch
3. Person Plural
praemonstrent
sie zeigen sich
Passiv
1. Person Singular
praemonstrer
2. Person Singular
praemonstreris praemonstrere
3. Person Singular
praemonstretur
1. Person Plural
praemonstremur
2. Person Plural
praemonstremini
3. Person Plural
praemonstrentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabam
ich zeigte mich
2. Person Singular
praemonstrabas
du zeigtest dich
3. Person Singular
praemonstrabat
er/sie/es zeigte sich
1. Person Plural
praemonstrabamus
wir zeigten uns
2. Person Plural
praemonstrabatis
ihr zeigtet euch
3. Person Plural
praemonstrabant
sie zeigten sich
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabar
2. Person Singular
praemonstrabaris praemonstrabare
3. Person Singular
praemonstrabatur
1. Person Plural
praemonstrabamur
2. Person Plural
praemonstrabamini
3. Person Plural
praemonstrabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrarem
ich zeigte mich
2. Person Singular
praemonstrares
du zeigtest dich
3. Person Singular
praemonstraret
er/sie/es zeigte sich
1. Person Plural
praemonstraremus
wir zeigten uns
2. Person Plural
praemonstraretis
ihr zeigtet euch
3. Person Plural
praemonstrarent
sie zeigten sich
Passiv
1. Person Singular
praemonstrarer
2. Person Singular
praemonstrareris praemonstrarere
3. Person Singular
praemonstraretur
1. Person Plural
praemonstraremur
2. Person Plural
praemonstraremini
3. Person Plural
praemonstrarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabo
ich werde mich zeigen
2. Person Singular
praemonstrabis
du wirst dich zeigen
3. Person Singular
praemonstrabit
er/sie/es wird sich zeigen
1. Person Plural
praemonstrabimus
wir werden uns zeigen
2. Person Plural
praemonstrabitis
ihr werdet euch zeigen
3. Person Plural
praemonstrabunt
sie werden sich zeigen
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabor
2. Person Singular
praemonstraberis praemonstrabere
3. Person Singular
praemonstrabitur
1. Person Plural
praemonstrabimur
2. Person Plural
praemonstrabimini
3. Person Plural
praemonstrabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravi
ich habe mich gezeigt
2. Person Singular
praemonstravisti
du hast dich gezeigt
3. Person Singular
praemonstravit
er/sie/es hat sich gezeigt
1. Person Plural
praemonstravimus
wir haben uns gezeigt
2. Person Plural
praemonstravistis
ihr habt euch gezeigt
3. Person Plural
praemonstraverunt praemonstravere
sie haben sich gezeigt
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sum
2. Person Singular
praemonstratus es
3. Person Singular
praemonstratus est
1. Person Plural
praemonstrati sumus
2. Person Plural
praemonstrati estis
3. Person Plural
praemonstrati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraverim
ich habe mich gezeigt
2. Person Singular
praemonstraveris
du habest dich gezeigt
3. Person Singular
praemonstraverit
er/sie/es habe sich gezeigt
1. Person Plural
praemonstraverimus
wir haben uns gezeigt
2. Person Plural
praemonstraveritis
ihr habet euch gezeigt
3. Person Plural
praemonstraverint
sie haben sich gezeigt
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sim
2. Person Singular
praemonstratus sis
3. Person Singular
praemonstratus sit
1. Person Plural
praemonstrati simus
2. Person Plural
praemonstrati sitis
3. Person Plural
praemonstrati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraveram
ich hatte mich gezeigt
2. Person Singular
praemonstraveras
du hattest dich gezeigt
3. Person Singular
praemonstraverat
er/sie/es hatte sich gezeigt
1. Person Plural
praemonstraveramus
wir hatten uns gezeigt
2. Person Plural
praemonstraveratis
ihr hattet euch gezeigt
3. Person Plural
praemonstraverant
sie hatten sich gezeigt
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus eram
2. Person Singular
praemonstratus eras
3. Person Singular
praemonstratus erat
1. Person Plural
praemonstrati eramus
2. Person Plural
praemonstrati eratis
3. Person Plural
praemonstrati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravissem
ich hätte mich gezeigt
2. Person Singular
praemonstravisses
du hättest dich gezeigt
3. Person Singular
praemonstravisset
er/sie/es hätte sich gezeigt
1. Person Plural
praemonstravissemus
wir hätten uns gezeigt
2. Person Plural
praemonstravissetis
ihr hättet euch gezeigt
3. Person Plural
praemonstravissent
sie hätten sich gezeigt
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus essem
2. Person Singular
praemonstratus esses
3. Person Singular
praemonstratus esset
1. Person Plural
praemonstrati essemus
2. Person Plural
praemonstrati essetis
3. Person Plural
praemonstrati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravero
ich werde mich gezeigt haben
2. Person Singular
praemonstraveris
du wirst dich gezeigt haben
3. Person Singular
praemonstraverit
er/sie/es wird sich gezeigt haben
1. Person Plural
praemonstraverimus
wir werden uns gezeigt haben
2. Person Plural
praemonstraveritis
ihr werdet euch gezeigt haben
3. Person Plural
praemonstraverint
sie werden sich gezeigt haben
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus ero
2. Person Singular
praemonstratus eris
3. Person Singular
praemonstratus erit
1. Person Plural
praemonstrati erimus
2. Person Plural
praemonstrati eritis
3. Person Plural
praemonstrati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrare
sich zeigen
Vorzeitigkeit
praemonstravisse
sich gezeigt haben
Nachzeitigkeit
praemonstraturum esse
sich zeigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrari praemonstrarier
Vorzeitigkeit
praemonstratum esse
Nachzeitigkeit
praemonstratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praemonstra
zeige dich; zeig dich!
2. Person Plural
praemonstrate
zeigt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praemonstrato
3. Person Singular
praemonstrato
2. Person Plural
praemonstratote
3. Person Plural
praemonstranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praemonstrare
das Sich zeigen
Genitiv
praemonstrandi
des Sich zeigens
Dativ
praemonstrando
dem Sich zeigen
Akkusativ
praemonstrandum
das Sich zeigen
Ablativ
praemonstrando
durch das Sich zeigen
Vokativ
praemonstrande
Sich zeigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrandus
praemonstranda
praemonstrandum
Genitiv
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
praemonstrandae
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
praemonstrandam
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
praemonstranda
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
praemonstranda
praemonstrandum
Plural
Nominativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Genitiv
praemonstrandorum
praemonstrandarum
praemonstrandorum
Dativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Akkusativ
praemonstrandos
praemonstrandas
praemonstranda
Ablativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Vokativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Genitiv
praemonstrantis
praemonstrantis
praemonstrantis
Dativ
praemonstranti
praemonstranti
praemonstranti
Akkusativ
praemonstrantem
praemonstrantem
praemonstrans
Ablativ
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
Vokativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Plural
Nominativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Genitiv
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
Dativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Akkusativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Ablativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Vokativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstratus
praemonstrata
praemonstratum
Genitiv
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrati
Dativ
praemonstrato
praemonstratae
praemonstrato
Akkusativ
praemonstratum
praemonstratam
praemonstratum
Ablativ
praemonstrato
praemonstrata
praemonstrato
Vokativ
praemonstrate
praemonstrata
praemonstratum
Plural
Nominativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Genitiv
praemonstratorum
praemonstratarum
praemonstratorum
Dativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Akkusativ
praemonstratos
praemonstratas
praemonstrata
Ablativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Vokativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstraturus
praemonstratura
praemonstraturum
Genitiv
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstraturi
Dativ
praemonstraturo
praemonstraturae
praemonstraturo
Akkusativ
praemonstraturum
praemonstraturam
praemonstraturum
Ablativ
praemonstraturo
praemonstratura
praemonstraturo
Vokativ
praemonstrature
praemonstratura
praemonstraturum
Plural
Nominativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Genitiv
praemonstraturorum
praemonstraturarum
praemonstraturorum
Dativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Akkusativ
praemonstraturos
praemonstraturas
praemonstratura
Ablativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Vokativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Supina
Supin I
Supin II
praemonstratum
praemonstratu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstro
2. Person Singular
praemonstras
3. Person Singular
praemonstrat
1. Person Plural
praemonstramus
2. Person Plural
praemonstratis
3. Person Plural
praemonstrant
Passiv
1. Person Singular
praemonstror
2. Person Singular
praemonstraris praemonstrare
3. Person Singular
praemonstratur
1. Person Plural
praemonstramur
2. Person Plural
praemonstramini
3. Person Plural
praemonstrantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrem
2. Person Singular
praemonstres
3. Person Singular
praemonstret
1. Person Plural
praemonstremus
2. Person Plural
praemonstretis
3. Person Plural
praemonstrent
Passiv
1. Person Singular
praemonstrer
2. Person Singular
praemonstreris praemonstrere
3. Person Singular
praemonstretur
1. Person Plural
praemonstremur
2. Person Plural
praemonstremini
3. Person Plural
praemonstrentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabam
2. Person Singular
praemonstrabas
3. Person Singular
praemonstrabat
1. Person Plural
praemonstrabamus
2. Person Plural
praemonstrabatis
3. Person Plural
praemonstrabant
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabar
2. Person Singular
praemonstrabaris praemonstrabare
3. Person Singular
praemonstrabatur
1. Person Plural
praemonstrabamur
2. Person Plural
praemonstrabamini
3. Person Plural
praemonstrabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrarem
2. Person Singular
praemonstrares
3. Person Singular
praemonstraret
1. Person Plural
praemonstraremus
2. Person Plural
praemonstraretis
3. Person Plural
praemonstrarent
Passiv
1. Person Singular
praemonstrarer
2. Person Singular
praemonstrareris praemonstrarere
3. Person Singular
praemonstraretur
1. Person Plural
praemonstraremur
2. Person Plural
praemonstraremini
3. Person Plural
praemonstrarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
praemonstrabo
2. Person Singular
praemonstrabis
3. Person Singular
praemonstrabit
1. Person Plural
praemonstrabimus
2. Person Plural
praemonstrabitis
3. Person Plural
praemonstrabunt
Passiv
1. Person Singular
praemonstrabor
2. Person Singular
praemonstraberis praemonstrabere
3. Person Singular
praemonstrabitur
1. Person Plural
praemonstrabimur
2. Person Plural
praemonstrabimini
3. Person Plural
praemonstrabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravi
2. Person Singular
praemonstravisti
3. Person Singular
praemonstravit
1. Person Plural
praemonstravimus
2. Person Plural
praemonstravistis
3. Person Plural
praemonstraverunt praemonstravere
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sum
2. Person Singular
praemonstratus es
3. Person Singular
praemonstratus est
1. Person Plural
praemonstrati sumus
2. Person Plural
praemonstrati estis
3. Person Plural
praemonstrati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraverim
2. Person Singular
praemonstraveris
3. Person Singular
praemonstraverit
1. Person Plural
praemonstraverimus
2. Person Plural
praemonstraveritis
3. Person Plural
praemonstraverint
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus sim
2. Person Singular
praemonstratus sis
3. Person Singular
praemonstratus sit
1. Person Plural
praemonstrati simus
2. Person Plural
praemonstrati sitis
3. Person Plural
praemonstrati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
praemonstraveram
2. Person Singular
praemonstraveras
3. Person Singular
praemonstraverat
1. Person Plural
praemonstraveramus
2. Person Plural
praemonstraveratis
3. Person Plural
praemonstraverant
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus eram
2. Person Singular
praemonstratus eras
3. Person Singular
praemonstratus erat
1. Person Plural
praemonstrati eramus
2. Person Plural
praemonstrati eratis
3. Person Plural
praemonstrati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravissem
2. Person Singular
praemonstravisses
3. Person Singular
praemonstravisset
1. Person Plural
praemonstravissemus
2. Person Plural
praemonstravissetis
3. Person Plural
praemonstravissent
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus essem
2. Person Singular
praemonstratus esses
3. Person Singular
praemonstratus esset
1. Person Plural
praemonstrati essemus
2. Person Plural
praemonstrati essetis
3. Person Plural
praemonstrati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
praemonstravero
2. Person Singular
praemonstraveris
3. Person Singular
praemonstraverit
1. Person Plural
praemonstraverimus
2. Person Plural
praemonstraveritis
3. Person Plural
praemonstraverint
Passiv
1. Person Singular
praemonstratus ero
2. Person Singular
praemonstratus eris
3. Person Singular
praemonstratus erit
1. Person Plural
praemonstrati erimus
2. Person Plural
praemonstrati eritis
3. Person Plural
praemonstrati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrare
Vorzeitigkeit
praemonstravisse
Nachzeitigkeit
praemonstraturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
praemonstrari praemonstrarier
Vorzeitigkeit
praemonstratum esse
Nachzeitigkeit
praemonstratum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
praemonstra
!
2. Person Plural
praemonstrate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
praemonstrato
3. Person Singular
praemonstrato
2. Person Plural
praemonstratote
3. Person Plural
praemonstranto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
praemonstrare
Genitiv
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrandus
praemonstranda
praemonstrandum
Genitiv
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstrandi
Dativ
praemonstrando
praemonstrandae
praemonstrando
Akkusativ
praemonstrandum
praemonstrandam
praemonstrandum
Ablativ
praemonstrando
praemonstranda
praemonstrando
Vokativ
praemonstrande
praemonstranda
praemonstrandum
Plural
Nominativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Genitiv
praemonstrandorum
praemonstrandarum
praemonstrandorum
Dativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Akkusativ
praemonstrandos
praemonstrandas
praemonstranda
Ablativ
praemonstrandis
praemonstrandis
praemonstrandis
Vokativ
praemonstrandi
praemonstrandae
praemonstranda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Genitiv
praemonstrantis
praemonstrantis
praemonstrantis
Dativ
praemonstranti
praemonstranti
praemonstranti
Akkusativ
praemonstrantem
praemonstrantem
praemonstrans
Ablativ
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
praemonstranti praemonstrante
Vokativ
praemonstrans
praemonstrans
praemonstrans
Plural
Nominativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Genitiv
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
praemonstrantium praemonstrantum
Dativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Akkusativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Ablativ
praemonstrantibus
praemonstrantibus
praemonstrantibus
Vokativ
praemonstrantes
praemonstrantes
praemonstrantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstratus
praemonstrata
praemonstratum
Genitiv
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrati
Dativ
praemonstrato
praemonstratae
praemonstrato
Akkusativ
praemonstratum
praemonstratam
praemonstratum
Ablativ
praemonstrato
praemonstrata
praemonstrato
Vokativ
praemonstrate
praemonstrata
praemonstratum
Plural
Nominativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Genitiv
praemonstratorum
praemonstratarum
praemonstratorum
Dativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Akkusativ
praemonstratos
praemonstratas
praemonstrata
Ablativ
praemonstratis
praemonstratis
praemonstratis
Vokativ
praemonstrati
praemonstratae
praemonstrata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praemonstraturus
praemonstratura
praemonstraturum
Genitiv
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstraturi
Dativ
praemonstraturo
praemonstraturae
praemonstraturo
Akkusativ
praemonstraturum
praemonstraturam
praemonstraturum
Ablativ
praemonstraturo
praemonstratura
praemonstraturo
Vokativ
praemonstrature
praemonstratura
praemonstraturum
Plural
Nominativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Genitiv
praemonstraturorum
praemonstraturarum
praemonstraturorum
Dativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Akkusativ
praemonstraturos
praemonstraturas
praemonstratura
Ablativ
praemonstraturis
praemonstraturis
praemonstraturis
Vokativ
praemonstraturi
praemonstraturae
praemonstratura
Supina
Supin I
Supin II
praemonstratum
praemonstratu