Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteo
|
ich glänze hervor |
| 2. Person Singular |
praenites
|
du glänzt hervor |
| 3. Person Singular |
praenitet
|
er/sie/es glänzt hervor |
| 1. Person Plural |
praenitemus
|
wir glänzen hervor |
| 2. Person Plural |
praenitetis
|
ihr glänzt hervor |
| 3. Person Plural |
praenitent
|
sie glänzen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteor
|
ich werde hervorgeglänzt |
| 2. Person Singular |
praeniteris praenitere
|
du wirst hervorgeglänzt |
| 3. Person Singular |
praenitetur
|
er/sie/es wird hervorgeglänzt |
| 1. Person Plural |
praenitemur
|
wir werden hervorgeglänzt |
| 2. Person Plural |
praenitemini
|
ihr werdet hervorgeglänzt |
| 3. Person Plural |
praenitentur
|
sie werden hervorgeglänzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteam
|
ich glänze hervor |
| 2. Person Singular |
praeniteas
|
du glänzest hervor |
| 3. Person Singular |
praeniteat
|
er/sie/es glänze hervor |
| 1. Person Plural |
praeniteamus
|
wir glänzen hervor |
| 2. Person Plural |
praeniteatis
|
ihr glänzet hervor |
| 3. Person Plural |
praeniteant
|
sie glänzen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitear
|
ich werde hervorgeglänzt |
| 2. Person Singular |
praenitearis praeniteare
|
du werdest hervorgeglänzt |
| 3. Person Singular |
praeniteatur
|
er/sie/es werde hervorgeglänzt |
| 1. Person Plural |
praeniteamur
|
wir werden hervorgeglänzt |
| 2. Person Plural |
praeniteamini
|
ihr werdet hervorgeglänzt |
| 3. Person Plural |
praeniteantur
|
sie werden hervorgeglänzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebam
|
ich glänzte hervor |
| 2. Person Singular |
praenitebas
|
du glänztest hervor |
| 3. Person Singular |
praenitebat
|
er/sie/es glänzte hervor |
| 1. Person Plural |
praenitebamus
|
wir glänzten hervor |
| 2. Person Plural |
praenitebatis
|
ihr glänztet hervor |
| 3. Person Plural |
praenitebant
|
sie glänzten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebar
|
ich wurde hervorgeglänzt |
| 2. Person Singular |
praenitebaris praenitebare
|
du wurdest hervorgeglänzt |
| 3. Person Singular |
praenitebatur
|
er/sie/es wurde hervorgeglänzt |
| 1. Person Plural |
praenitebamur
|
wir wurden hervorgeglänzt |
| 2. Person Plural |
praenitebamini
|
ihr wurdet hervorgeglänzt |
| 3. Person Plural |
praenitebantur
|
sie wurden hervorgeglänzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniterem
|
ich glänzte hervor |
| 2. Person Singular |
praeniteres
|
du glänztest hervor |
| 3. Person Singular |
praeniteret
|
er/sie/es glänzte hervor |
| 1. Person Plural |
praeniteremus
|
wir glänzten hervor |
| 2. Person Plural |
praeniteretis
|
ihr glänztet hervor |
| 3. Person Plural |
praeniterent
|
sie glänzten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniterer
|
ich würde hervorgeglänzt |
| 2. Person Singular |
praenitereris praeniterere
|
du würdest hervorgeglänzt |
| 3. Person Singular |
praeniteretur
|
er/sie/es würde hervorgeglänzt |
| 1. Person Plural |
praeniteremur
|
wir würden hervorgeglänzt |
| 2. Person Plural |
praeniteremini
|
ihr würdet hervorgeglänzt |
| 3. Person Plural |
praeniterentur
|
sie würden hervorgeglänzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebo
|
ich werde hervorglänzen |
| 2. Person Singular |
praenitebis
|
du wirst hervorglänzen |
| 3. Person Singular |
praenitebit
|
er/sie/es wird hervorglänzen |
| 1. Person Plural |
praenitebimus
|
wir werden hervorglänzen |
| 2. Person Plural |
praenitebitis
|
ihr werdet hervorglänzen |
| 3. Person Plural |
praenitebunt
|
sie werden hervorglänzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebor
|
ich werde hervorgeglänzt werden |
| 2. Person Singular |
praeniteberis praenitebere
|
du wirst hervorgeglänzt werden |
| 3. Person Singular |
praenitebitur
|
er/sie/es wird hervorgeglänzt werden |
| 1. Person Plural |
praenitebimur
|
wir werden hervorgeglänzt werden |
| 2. Person Plural |
praenitebimini
|
ihr werdet hervorgeglänzt werden |
| 3. Person Plural |
praenitebuntur
|
sie werden hervorgeglänzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitui
|
ich habe hervorgeglänzt |
| 2. Person Singular |
praenituisti
|
du hast hervorgeglänzt |
| 3. Person Singular |
praenituit
|
er/sie/es hat hervorgeglänzt |
| 1. Person Plural |
praenituimus
|
wir haben hervorgeglänzt |
| 2. Person Plural |
praenituistis
|
ihr habt hervorgeglänzt |
| 3. Person Plural |
praenituerunt praenituere
|
sie haben hervorgeglänzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus sum
|
ich bin hervorgeglänzt worden |
| 2. Person Singular |
praenititus es
|
du bist hervorgeglänzt worden |
| 3. Person Singular |
praenititus est
|
er/sie/es ist hervorgeglänzt worden |
| 1. Person Plural |
praenititi sumus
|
wir sind hervorgeglänzt worden |
| 2. Person Plural |
praenititi estis
|
ihr seid hervorgeglänzt worden |
| 3. Person Plural |
praenititi sunt
|
sie sind hervorgeglänzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituerim
|
ich habe hervorgeglänzt |
| 2. Person Singular |
praenitueris
|
du habest hervorgeglänzt |
| 3. Person Singular |
praenituerit
|
er/sie/es habe hervorgeglänzt |
| 1. Person Plural |
praenituerimus
|
wir haben hervorgeglänzt |
| 2. Person Plural |
praenitueritis
|
ihr habet hervorgeglänzt |
| 3. Person Plural |
praenituerint
|
sie haben hervorgeglänzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus sim
|
ich sei hervorgeglänzt worden |
| 2. Person Singular |
praenititus sis
|
du seiest hervorgeglänzt worden |
| 3. Person Singular |
praenititus sit
|
er/sie/es sei hervorgeglänzt worden |
| 1. Person Plural |
praenititi simus
|
wir seien hervorgeglänzt worden |
| 2. Person Plural |
praenititi sitis
|
ihr seiet hervorgeglänzt worden |
| 3. Person Plural |
praenititi sint
|
sie seien hervorgeglänzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitueram
|
ich hatte hervorgeglänzt |
| 2. Person Singular |
praenitueras
|
du hattest hervorgeglänzt |
| 3. Person Singular |
praenituerat
|
er/sie/es hatte hervorgeglänzt |
| 1. Person Plural |
praenitueramus
|
wir hatten hervorgeglänzt |
| 2. Person Plural |
praenitueratis
|
ihr hattet hervorgeglänzt |
| 3. Person Plural |
praenituerant
|
sie hatten hervorgeglänzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus eram
|
ich war hervorgeglänzt worden |
| 2. Person Singular |
praenititus eras
|
du warst hervorgeglänzt worden |
| 3. Person Singular |
praenititus erat
|
er/sie/es war hervorgeglänzt worden |
| 1. Person Plural |
praenititi eramus
|
wir waren hervorgeglänzt worden |
| 2. Person Plural |
praenititi eratis
|
ihr wart hervorgeglänzt worden |
| 3. Person Plural |
praenititi erant
|
sie waren hervorgeglänzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituissem
|
ich hätte hervorgeglänzt |
| 2. Person Singular |
praenituisses
|
du hättest hervorgeglänzt |
| 3. Person Singular |
praenituisset
|
er/sie/es hätte hervorgeglänzt |
| 1. Person Plural |
praenituissemus
|
wir hätten hervorgeglänzt |
| 2. Person Plural |
praenituissetis
|
ihr hättet hervorgeglänzt |
| 3. Person Plural |
praenituissent
|
sie hätten hervorgeglänzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus essem
|
ich wäre hervorgeglänzt worden |
| 2. Person Singular |
praenititus esses
|
du wärest hervorgeglänzt worden |
| 3. Person Singular |
praenititus esset
|
er/sie/es wäre hervorgeglänzt worden |
| 1. Person Plural |
praenititi essemus
|
wir wären hervorgeglänzt worden |
| 2. Person Plural |
praenititi essetis
|
ihr wäret hervorgeglänzt worden |
| 3. Person Plural |
praenititi essent
|
sie wären hervorgeglänzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituero
|
ich werde hervorgeglänzt haben |
| 2. Person Singular |
praenitueris
|
du wirst hervorgeglänzt haben |
| 3. Person Singular |
praenituerit
|
er/sie/es wird hervorgeglänzt haben |
| 1. Person Plural |
praenituerimus
|
wir werden hervorgeglänzt haben |
| 2. Person Plural |
praenitueritis
|
ihr werdet hervorgeglänzt haben |
| 3. Person Plural |
praenituerint
|
sie werden hervorgeglänzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus ero
|
ich werde hervorgeglänzt worden sein |
| 2. Person Singular |
praenititus eris
|
du wirst hervorgeglänzt worden sein |
| 3. Person Singular |
praenititus erit
|
er/sie/es wird hervorgeglänzt worden sein |
| 1. Person Plural |
praenititi erimus
|
wir werden hervorgeglänzt worden sein |
| 2. Person Plural |
praenititi eritis
|
ihr werdet hervorgeglänzt worden sein |
| 3. Person Plural |
praenititi erunt
|
sie werden hervorgeglänzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praenitere
|
hervorglänzen |
| Vorzeitigkeit |
praenituisse
|
hervorgeglänzt haben |
| Nachzeitigkeit |
praenititurum esse
|
hervorglänzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeniteri praeniterier
|
hervorgeglänzt werden |
| Vorzeitigkeit |
praenititum esse
|
hervorgeglänzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praenititum iri
|
künftig hervorgeglänzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praenite
|
glänze hervor; glänz hervor! |
| 2. Person Plural |
praenitete
|
glänzt hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeniteto
|
| 3. Person Singular |
praeniteto
|
| 2. Person Plural |
praenitetote
|
| 3. Person Plural |
praenitento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praenitere
|
das Hervorglänzen |
| Genitiv |
praenitendi
|
des Hervorglänzens |
| Dativ |
praenitendo
|
dem Hervorglänzen |
| Akkusativ |
praenitendum
|
das Hervorglänzen |
| Ablativ |
praenitendo
|
durch das Hervorglänzen |
| Vokativ |
praenitende
|
Hervorglänzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenitendus
|
praenitenda
|
praenitendum
|
| Genitiv |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitendi
|
| Dativ |
praenitendo
|
praenitendae
|
praenitendo
|
| Akkusativ |
praenitendum
|
praenitendam
|
praenitendum
|
| Ablativ |
praenitendo
|
praenitenda
|
praenitendo
|
| Vokativ |
praenitende
|
praenitenda
|
praenitendum
|
Plural
| Nominativ |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitenda
|
| Genitiv |
praenitendorum
|
praenitendarum
|
praenitendorum
|
| Dativ |
praenitendis
|
praenitendis
|
praenitendis
|
| Akkusativ |
praenitendos
|
praenitendas
|
praenitenda
|
| Ablativ |
praenitendis
|
praenitendis
|
praenitendis
|
| Vokativ |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenitens
|
praenitens
|
praenitens
|
| Genitiv |
praenitentis
|
praenitentis
|
praenitentis
|
| Dativ |
praenitenti
|
praenitenti
|
praenitenti
|
| Akkusativ |
praenitentem
|
praenitentem
|
praenitens
|
| Ablativ |
praenitenti praenitente
|
praenitenti praenitente
|
praenitenti praenitente
|
| Vokativ |
praenitens
|
praenitens
|
praenitens
|
Plural
| Nominativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
| Genitiv |
praenitentium praenitentum
|
praenitentium praenitentum
|
praenitentium praenitentum
|
| Dativ |
praenitentibus
|
praenitentibus
|
praenitentibus
|
| Akkusativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
| Ablativ |
praenitentibus
|
praenitentibus
|
praenitentibus
|
| Vokativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenititus
|
praenitita
|
praenititum
|
| Genitiv |
praenititi
|
praenititae
|
praenititi
|
| Dativ |
praenitito
|
praenititae
|
praenitito
|
| Akkusativ |
praenititum
|
praenititam
|
praenititum
|
| Ablativ |
praenitito
|
praenitita
|
praenitito
|
| Vokativ |
praenitite
|
praenitita
|
praenititum
|
Plural
| Nominativ |
praenititi
|
praenititae
|
praenitita
|
| Genitiv |
praenititorum
|
praenititarum
|
praenititorum
|
| Dativ |
praenititis
|
praenititis
|
praenititis
|
| Akkusativ |
praenititos
|
praenititas
|
praenitita
|
| Ablativ |
praenititis
|
praenititis
|
praenititis
|
| Vokativ |
praenititi
|
praenititae
|
praenitita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenititurus
|
praenititura
|
praenititurum
|
| Genitiv |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenitituri
|
| Dativ |
praenitituro
|
praenititurae
|
praenitituro
|
| Akkusativ |
praenititurum
|
praenitituram
|
praenititurum
|
| Ablativ |
praenitituro
|
praenititura
|
praenitituro
|
| Vokativ |
praenititure
|
praenititura
|
praenititurum
|
Plural
| Nominativ |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenititura
|
| Genitiv |
praenititurorum
|
praenititurarum
|
praenititurorum
|
| Dativ |
praenitituris
|
praenitituris
|
praenitituris
|
| Akkusativ |
praenitituros
|
praenitituras
|
praenititura
|
| Ablativ |
praenitituris
|
praenitituris
|
praenitituris
|
| Vokativ |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenititura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praenititum
|
praenititu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteo
|
ich leuchte hervor |
| 2. Person Singular |
praenites
|
du leuchtest hervor |
| 3. Person Singular |
praenitet
|
er/sie/es leuchtet hervor |
| 1. Person Plural |
praenitemus
|
wir leuchten hervor |
| 2. Person Plural |
praenitetis
|
ihr leuchtet hervor |
| 3. Person Plural |
praenitent
|
sie leuchten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteor
|
|
| 2. Person Singular |
praeniteris praenitere
|
|
| 3. Person Singular |
praenitetur
|
|
| 1. Person Plural |
praenitemur
|
|
| 2. Person Plural |
praenitemini
|
|
| 3. Person Plural |
praenitentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteam
|
ich leuchte hervor |
| 2. Person Singular |
praeniteas
|
du leuchtest hervor |
| 3. Person Singular |
praeniteat
|
er/sie/es leuchte hervor |
| 1. Person Plural |
praeniteamus
|
wir leuchten hervor |
| 2. Person Plural |
praeniteatis
|
ihr leuchtet hervor |
| 3. Person Plural |
praeniteant
|
sie leuchten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitear
|
|
| 2. Person Singular |
praenitearis praeniteare
|
|
| 3. Person Singular |
praeniteatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeniteamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeniteamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeniteantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebam
|
ich leuchtete hervor |
| 2. Person Singular |
praenitebas
|
du leuchtetest hervor |
| 3. Person Singular |
praenitebat
|
er/sie/es leuchtete hervor |
| 1. Person Plural |
praenitebamus
|
wir leuchteten hervor |
| 2. Person Plural |
praenitebatis
|
ihr leuchtetet hervor |
| 3. Person Plural |
praenitebant
|
sie leuchteten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebar
|
|
| 2. Person Singular |
praenitebaris praenitebare
|
|
| 3. Person Singular |
praenitebatur
|
|
| 1. Person Plural |
praenitebamur
|
|
| 2. Person Plural |
praenitebamini
|
|
| 3. Person Plural |
praenitebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniterem
|
ich leuchtete hervor |
| 2. Person Singular |
praeniteres
|
du leuchtetest hervor |
| 3. Person Singular |
praeniteret
|
er/sie/es leuchtete hervor |
| 1. Person Plural |
praeniteremus
|
wir leuchteten hervor |
| 2. Person Plural |
praeniteretis
|
ihr leuchtetet hervor |
| 3. Person Plural |
praeniterent
|
sie leuchteten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniterer
|
|
| 2. Person Singular |
praenitereris praeniterere
|
|
| 3. Person Singular |
praeniteretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeniteremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeniteremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeniterentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebo
|
ich werde hervorleuchten |
| 2. Person Singular |
praenitebis
|
du wirst hervorleuchten |
| 3. Person Singular |
praenitebit
|
er/sie/es wird hervorleuchten |
| 1. Person Plural |
praenitebimus
|
wir werden hervorleuchten |
| 2. Person Plural |
praenitebitis
|
ihr werdet hervorleuchten |
| 3. Person Plural |
praenitebunt
|
sie werden hervorleuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebor
|
|
| 2. Person Singular |
praeniteberis praenitebere
|
|
| 3. Person Singular |
praenitebitur
|
|
| 1. Person Plural |
praenitebimur
|
|
| 2. Person Plural |
praenitebimini
|
|
| 3. Person Plural |
praenitebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitui
|
ich habe hervorgeleuchtet |
| 2. Person Singular |
praenituisti
|
du hast hervorgeleuchtet |
| 3. Person Singular |
praenituit
|
er/sie/es hat hervorgeleuchtet |
| 1. Person Plural |
praenituimus
|
wir haben hervorgeleuchtet |
| 2. Person Plural |
praenituistis
|
ihr habt hervorgeleuchtet |
| 3. Person Plural |
praenituerunt praenituere
|
sie haben hervorgeleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus es
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus est
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi estis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituerim
|
ich habe hervorgeleuchtet |
| 2. Person Singular |
praenitueris
|
du habest hervorgeleuchtet |
| 3. Person Singular |
praenituerit
|
er/sie/es habe hervorgeleuchtet |
| 1. Person Plural |
praenituerimus
|
wir haben hervorgeleuchtet |
| 2. Person Plural |
praenitueritis
|
ihr habet hervorgeleuchtet |
| 3. Person Plural |
praenituerint
|
sie haben hervorgeleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi simus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitueram
|
ich hatte hervorgeleuchtet |
| 2. Person Singular |
praenitueras
|
du hattest hervorgeleuchtet |
| 3. Person Singular |
praenituerat
|
er/sie/es hatte hervorgeleuchtet |
| 1. Person Plural |
praenitueramus
|
wir hatten hervorgeleuchtet |
| 2. Person Plural |
praenitueratis
|
ihr hattet hervorgeleuchtet |
| 3. Person Plural |
praenituerant
|
sie hatten hervorgeleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituissem
|
ich hätte hervorgeleuchtet |
| 2. Person Singular |
praenituisses
|
du hättest hervorgeleuchtet |
| 3. Person Singular |
praenituisset
|
er/sie/es hätte hervorgeleuchtet |
| 1. Person Plural |
praenituissemus
|
wir hätten hervorgeleuchtet |
| 2. Person Plural |
praenituissetis
|
ihr hättet hervorgeleuchtet |
| 3. Person Plural |
praenituissent
|
sie hätten hervorgeleuchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituero
|
ich werde hervorgeleuchtet haben |
| 2. Person Singular |
praenitueris
|
du wirst hervorgeleuchtet haben |
| 3. Person Singular |
praenituerit
|
er/sie/es wird hervorgeleuchtet haben |
| 1. Person Plural |
praenituerimus
|
wir werden hervorgeleuchtet haben |
| 2. Person Plural |
praenitueritis
|
ihr werdet hervorgeleuchtet haben |
| 3. Person Plural |
praenituerint
|
sie werden hervorgeleuchtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praenitere
|
hervorleuchten |
| Vorzeitigkeit |
praenituisse
|
hervorgeleuchtet haben |
| Nachzeitigkeit |
praenititurum esse
|
hervorleuchten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeniteri praeniterier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praenititum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praenititum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praenite
|
leuchte hervor! |
| 2. Person Plural |
praenitete
|
leuchtet hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeniteto
|
| 3. Person Singular |
praeniteto
|
| 2. Person Plural |
praenitetote
|
| 3. Person Plural |
praenitento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praenitere
|
das Hervorleuchten |
| Genitiv |
praenitendi
|
des Hervorleuchtens |
| Dativ |
praenitendo
|
dem Hervorleuchten |
| Akkusativ |
praenitendum
|
das Hervorleuchten |
| Ablativ |
praenitendo
|
durch das Hervorleuchten |
| Vokativ |
praenitende
|
Hervorleuchten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenitendus
|
praenitenda
|
praenitendum
|
| Genitiv |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitendi
|
| Dativ |
praenitendo
|
praenitendae
|
praenitendo
|
| Akkusativ |
praenitendum
|
praenitendam
|
praenitendum
|
| Ablativ |
praenitendo
|
praenitenda
|
praenitendo
|
| Vokativ |
praenitende
|
praenitenda
|
praenitendum
|
Plural
| Nominativ |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitenda
|
| Genitiv |
praenitendorum
|
praenitendarum
|
praenitendorum
|
| Dativ |
praenitendis
|
praenitendis
|
praenitendis
|
| Akkusativ |
praenitendos
|
praenitendas
|
praenitenda
|
| Ablativ |
praenitendis
|
praenitendis
|
praenitendis
|
| Vokativ |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenitens
|
praenitens
|
praenitens
|
| Genitiv |
praenitentis
|
praenitentis
|
praenitentis
|
| Dativ |
praenitenti
|
praenitenti
|
praenitenti
|
| Akkusativ |
praenitentem
|
praenitentem
|
praenitens
|
| Ablativ |
praenitenti praenitente
|
praenitenti praenitente
|
praenitenti praenitente
|
| Vokativ |
praenitens
|
praenitens
|
praenitens
|
Plural
| Nominativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
| Genitiv |
praenitentium praenitentum
|
praenitentium praenitentum
|
praenitentium praenitentum
|
| Dativ |
praenitentibus
|
praenitentibus
|
praenitentibus
|
| Akkusativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
| Ablativ |
praenitentibus
|
praenitentibus
|
praenitentibus
|
| Vokativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenititus
|
praenitita
|
praenititum
|
| Genitiv |
praenititi
|
praenititae
|
praenititi
|
| Dativ |
praenitito
|
praenititae
|
praenitito
|
| Akkusativ |
praenititum
|
praenititam
|
praenititum
|
| Ablativ |
praenitito
|
praenitita
|
praenitito
|
| Vokativ |
praenitite
|
praenitita
|
praenititum
|
Plural
| Nominativ |
praenititi
|
praenititae
|
praenitita
|
| Genitiv |
praenititorum
|
praenititarum
|
praenititorum
|
| Dativ |
praenititis
|
praenititis
|
praenititis
|
| Akkusativ |
praenititos
|
praenititas
|
praenitita
|
| Ablativ |
praenititis
|
praenititis
|
praenititis
|
| Vokativ |
praenititi
|
praenititae
|
praenitita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenititurus
|
praenititura
|
praenititurum
|
| Genitiv |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenitituri
|
| Dativ |
praenitituro
|
praenititurae
|
praenitituro
|
| Akkusativ |
praenititurum
|
praenitituram
|
praenititurum
|
| Ablativ |
praenitituro
|
praenititura
|
praenitituro
|
| Vokativ |
praenititure
|
praenititura
|
praenititurum
|
Plural
| Nominativ |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenititura
|
| Genitiv |
praenititurorum
|
praenititurarum
|
praenititurorum
|
| Dativ |
praenitituris
|
praenitituris
|
praenitituris
|
| Akkusativ |
praenitituros
|
praenitituras
|
praenititura
|
| Ablativ |
praenitituris
|
praenitituris
|
praenitituris
|
| Vokativ |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenititura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praenititum
|
praenititu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteo
|
ich scheine hervor |
| 2. Person Singular |
praenites
|
du scheinst hervor |
| 3. Person Singular |
praenitet
|
er/sie/es scheint hervor |
| 1. Person Plural |
praenitemus
|
wir scheinen hervor |
| 2. Person Plural |
praenitetis
|
ihr scheint hervor |
| 3. Person Plural |
praenitent
|
sie scheinen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteor
|
|
| 2. Person Singular |
praeniteris praenitere
|
|
| 3. Person Singular |
praenitetur
|
|
| 1. Person Plural |
praenitemur
|
|
| 2. Person Plural |
praenitemini
|
|
| 3. Person Plural |
praenitentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteam
|
ich scheine hervor |
| 2. Person Singular |
praeniteas
|
du scheinest hervor |
| 3. Person Singular |
praeniteat
|
er/sie/es scheine hervor |
| 1. Person Plural |
praeniteamus
|
wir scheinen hervor |
| 2. Person Plural |
praeniteatis
|
ihr scheinet hervor |
| 3. Person Plural |
praeniteant
|
sie scheinen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitear
|
|
| 2. Person Singular |
praenitearis praeniteare
|
|
| 3. Person Singular |
praeniteatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeniteamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeniteamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeniteantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebam
|
ich schien hervor |
| 2. Person Singular |
praenitebas
|
du schienst hervor |
| 3. Person Singular |
praenitebat
|
er/sie/es schien hervor |
| 1. Person Plural |
praenitebamus
|
wir schienen hervor |
| 2. Person Plural |
praenitebatis
|
ihr schient hervor |
| 3. Person Plural |
praenitebant
|
sie schienen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebar
|
|
| 2. Person Singular |
praenitebaris praenitebare
|
|
| 3. Person Singular |
praenitebatur
|
|
| 1. Person Plural |
praenitebamur
|
|
| 2. Person Plural |
praenitebamini
|
|
| 3. Person Plural |
praenitebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniterem
|
ich schiene hervor |
| 2. Person Singular |
praeniteres
|
du schienest hervor |
| 3. Person Singular |
praeniteret
|
er/sie/es schiene hervor |
| 1. Person Plural |
praeniteremus
|
wir schienen hervor |
| 2. Person Plural |
praeniteretis
|
ihr schienet hervor |
| 3. Person Plural |
praeniterent
|
sie schienen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniterer
|
|
| 2. Person Singular |
praenitereris praeniterere
|
|
| 3. Person Singular |
praeniteretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeniteremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeniteremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeniterentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebo
|
ich werde hervorscheinen |
| 2. Person Singular |
praenitebis
|
du wirst hervorscheinen |
| 3. Person Singular |
praenitebit
|
er/sie/es wird hervorscheinen |
| 1. Person Plural |
praenitebimus
|
wir werden hervorscheinen |
| 2. Person Plural |
praenitebitis
|
ihr werdet hervorscheinen |
| 3. Person Plural |
praenitebunt
|
sie werden hervorscheinen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebor
|
|
| 2. Person Singular |
praeniteberis praenitebere
|
|
| 3. Person Singular |
praenitebitur
|
|
| 1. Person Plural |
praenitebimur
|
|
| 2. Person Plural |
praenitebimini
|
|
| 3. Person Plural |
praenitebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitui
|
ich habe hervorgeschienen |
| 2. Person Singular |
praenituisti
|
du hast hervorgeschienen |
| 3. Person Singular |
praenituit
|
er/sie/es hat hervorgeschienen |
| 1. Person Plural |
praenituimus
|
wir haben hervorgeschienen |
| 2. Person Plural |
praenituistis
|
ihr habt hervorgeschienen |
| 3. Person Plural |
praenituerunt praenituere
|
sie haben hervorgeschienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus es
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus est
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi estis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituerim
|
ich habe hervorgeschienen |
| 2. Person Singular |
praenitueris
|
du habest hervorgeschienen |
| 3. Person Singular |
praenituerit
|
er/sie/es habe hervorgeschienen |
| 1. Person Plural |
praenituerimus
|
wir haben hervorgeschienen |
| 2. Person Plural |
praenitueritis
|
ihr habet hervorgeschienen |
| 3. Person Plural |
praenituerint
|
sie haben hervorgeschienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi simus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitueram
|
ich hatte hervorgeschienen |
| 2. Person Singular |
praenitueras
|
du hattest hervorgeschienen |
| 3. Person Singular |
praenituerat
|
er/sie/es hatte hervorgeschienen |
| 1. Person Plural |
praenitueramus
|
wir hatten hervorgeschienen |
| 2. Person Plural |
praenitueratis
|
ihr hattet hervorgeschienen |
| 3. Person Plural |
praenituerant
|
sie hatten hervorgeschienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituissem
|
ich hätte hervorgeschienen |
| 2. Person Singular |
praenituisses
|
du hättest hervorgeschienen |
| 3. Person Singular |
praenituisset
|
er/sie/es hätte hervorgeschienen |
| 1. Person Plural |
praenituissemus
|
wir hätten hervorgeschienen |
| 2. Person Plural |
praenituissetis
|
ihr hättet hervorgeschienen |
| 3. Person Plural |
praenituissent
|
sie hätten hervorgeschienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituero
|
ich werde hervorgeschienen haben |
| 2. Person Singular |
praenitueris
|
du wirst hervorgeschienen haben |
| 3. Person Singular |
praenituerit
|
er/sie/es wird hervorgeschienen haben |
| 1. Person Plural |
praenituerimus
|
wir werden hervorgeschienen haben |
| 2. Person Plural |
praenitueritis
|
ihr werdet hervorgeschienen haben |
| 3. Person Plural |
praenituerint
|
sie werden hervorgeschienen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praenitere
|
hervorscheinen |
| Vorzeitigkeit |
praenituisse
|
hervorgeschienen haben |
| Nachzeitigkeit |
praenititurum esse
|
hervorscheinen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeniteri praeniterier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praenititum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praenititum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praenite
|
scheine hervor; schein hervor! |
| 2. Person Plural |
praenitete
|
scheint hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeniteto
|
| 3. Person Singular |
praeniteto
|
| 2. Person Plural |
praenitetote
|
| 3. Person Plural |
praenitento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praenitere
|
das Hervorscheinen |
| Genitiv |
praenitendi
|
des Hervorscheinens |
| Dativ |
praenitendo
|
dem Hervorscheinen |
| Akkusativ |
praenitendum
|
das Hervorscheinen |
| Ablativ |
praenitendo
|
durch das Hervorscheinen |
| Vokativ |
praenitende
|
Hervorscheinen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenitendus
|
praenitenda
|
praenitendum
|
| Genitiv |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitendi
|
| Dativ |
praenitendo
|
praenitendae
|
praenitendo
|
| Akkusativ |
praenitendum
|
praenitendam
|
praenitendum
|
| Ablativ |
praenitendo
|
praenitenda
|
praenitendo
|
| Vokativ |
praenitende
|
praenitenda
|
praenitendum
|
Plural
| Nominativ |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitenda
|
| Genitiv |
praenitendorum
|
praenitendarum
|
praenitendorum
|
| Dativ |
praenitendis
|
praenitendis
|
praenitendis
|
| Akkusativ |
praenitendos
|
praenitendas
|
praenitenda
|
| Ablativ |
praenitendis
|
praenitendis
|
praenitendis
|
| Vokativ |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenitens
|
praenitens
|
praenitens
|
| Genitiv |
praenitentis
|
praenitentis
|
praenitentis
|
| Dativ |
praenitenti
|
praenitenti
|
praenitenti
|
| Akkusativ |
praenitentem
|
praenitentem
|
praenitens
|
| Ablativ |
praenitenti praenitente
|
praenitenti praenitente
|
praenitenti praenitente
|
| Vokativ |
praenitens
|
praenitens
|
praenitens
|
Plural
| Nominativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
| Genitiv |
praenitentium praenitentum
|
praenitentium praenitentum
|
praenitentium praenitentum
|
| Dativ |
praenitentibus
|
praenitentibus
|
praenitentibus
|
| Akkusativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
| Ablativ |
praenitentibus
|
praenitentibus
|
praenitentibus
|
| Vokativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenititus
|
praenitita
|
praenititum
|
| Genitiv |
praenititi
|
praenititae
|
praenititi
|
| Dativ |
praenitito
|
praenititae
|
praenitito
|
| Akkusativ |
praenititum
|
praenititam
|
praenititum
|
| Ablativ |
praenitito
|
praenitita
|
praenitito
|
| Vokativ |
praenitite
|
praenitita
|
praenititum
|
Plural
| Nominativ |
praenititi
|
praenititae
|
praenitita
|
| Genitiv |
praenititorum
|
praenititarum
|
praenititorum
|
| Dativ |
praenititis
|
praenititis
|
praenititis
|
| Akkusativ |
praenititos
|
praenititas
|
praenitita
|
| Ablativ |
praenititis
|
praenititis
|
praenititis
|
| Vokativ |
praenititi
|
praenititae
|
praenitita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenititurus
|
praenititura
|
praenititurum
|
| Genitiv |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenitituri
|
| Dativ |
praenitituro
|
praenititurae
|
praenitituro
|
| Akkusativ |
praenititurum
|
praenitituram
|
praenititurum
|
| Ablativ |
praenitituro
|
praenititura
|
praenitituro
|
| Vokativ |
praenititure
|
praenititura
|
praenititurum
|
Plural
| Nominativ |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenititura
|
| Genitiv |
praenititurorum
|
praenititurarum
|
praenititurorum
|
| Dativ |
praenitituris
|
praenitituris
|
praenitituris
|
| Akkusativ |
praenitituros
|
praenitituras
|
praenititura
|
| Ablativ |
praenitituris
|
praenitituris
|
praenitituris
|
| Vokativ |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenititura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praenititum
|
praenititu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteo
|
ich prange |
| 2. Person Singular |
praenites
|
du prangst |
| 3. Person Singular |
praenitet
|
er/sie/es prangt |
| 1. Person Plural |
praenitemus
|
wir prangen |
| 2. Person Plural |
praenitetis
|
ihr prangt |
| 3. Person Plural |
praenitent
|
sie prangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteor
|
|
| 2. Person Singular |
praeniteris praenitere
|
|
| 3. Person Singular |
praenitetur
|
|
| 1. Person Plural |
praenitemur
|
|
| 2. Person Plural |
praenitemini
|
|
| 3. Person Plural |
praenitentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniteam
|
ich prange |
| 2. Person Singular |
praeniteas
|
du prangest |
| 3. Person Singular |
praeniteat
|
er/sie/es prange |
| 1. Person Plural |
praeniteamus
|
wir prangen |
| 2. Person Plural |
praeniteatis
|
ihr pranget |
| 3. Person Plural |
praeniteant
|
sie prangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitear
|
|
| 2. Person Singular |
praenitearis praeniteare
|
|
| 3. Person Singular |
praeniteatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeniteamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeniteamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeniteantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebam
|
ich prangte |
| 2. Person Singular |
praenitebas
|
du prangtest |
| 3. Person Singular |
praenitebat
|
er/sie/es prangte |
| 1. Person Plural |
praenitebamus
|
wir prangten |
| 2. Person Plural |
praenitebatis
|
ihr prangtet |
| 3. Person Plural |
praenitebant
|
sie prangten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebar
|
|
| 2. Person Singular |
praenitebaris praenitebare
|
|
| 3. Person Singular |
praenitebatur
|
|
| 1. Person Plural |
praenitebamur
|
|
| 2. Person Plural |
praenitebamini
|
|
| 3. Person Plural |
praenitebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniterem
|
ich prangte |
| 2. Person Singular |
praeniteres
|
du prangtest |
| 3. Person Singular |
praeniteret
|
er/sie/es prangte |
| 1. Person Plural |
praeniteremus
|
wir prangten |
| 2. Person Plural |
praeniteretis
|
ihr prangtet |
| 3. Person Plural |
praeniterent
|
sie prangten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeniterer
|
|
| 2. Person Singular |
praenitereris praeniterere
|
|
| 3. Person Singular |
praeniteretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeniteremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeniteremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeniterentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebo
|
ich werde prangen |
| 2. Person Singular |
praenitebis
|
du wirst prangen |
| 3. Person Singular |
praenitebit
|
er/sie/es wird prangen |
| 1. Person Plural |
praenitebimus
|
wir werden prangen |
| 2. Person Plural |
praenitebitis
|
ihr werdet prangen |
| 3. Person Plural |
praenitebunt
|
sie werden prangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitebor
|
|
| 2. Person Singular |
praeniteberis praenitebere
|
|
| 3. Person Singular |
praenitebitur
|
|
| 1. Person Plural |
praenitebimur
|
|
| 2. Person Plural |
praenitebimini
|
|
| 3. Person Plural |
praenitebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitui
|
ich habe geprangt |
| 2. Person Singular |
praenituisti
|
du hast geprangt |
| 3. Person Singular |
praenituit
|
er/sie/es hat geprangt |
| 1. Person Plural |
praenituimus
|
wir haben geprangt |
| 2. Person Plural |
praenituistis
|
ihr habt geprangt |
| 3. Person Plural |
praenituerunt praenituere
|
sie haben geprangt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus es
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus est
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi estis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituerim
|
ich habe geprangt |
| 2. Person Singular |
praenitueris
|
du habest geprangt |
| 3. Person Singular |
praenituerit
|
er/sie/es habe geprangt |
| 1. Person Plural |
praenituerimus
|
wir haben geprangt |
| 2. Person Plural |
praenitueritis
|
ihr habet geprangt |
| 3. Person Plural |
praenituerint
|
sie haben geprangt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi simus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenitueram
|
ich hatte geprangt |
| 2. Person Singular |
praenitueras
|
du hattest geprangt |
| 3. Person Singular |
praenituerat
|
er/sie/es hatte geprangt |
| 1. Person Plural |
praenitueramus
|
wir hatten geprangt |
| 2. Person Plural |
praenitueratis
|
ihr hattet geprangt |
| 3. Person Plural |
praenituerant
|
sie hatten geprangt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituissem
|
ich hätte geprangt |
| 2. Person Singular |
praenituisses
|
du hättest geprangt |
| 3. Person Singular |
praenituisset
|
er/sie/es hätte geprangt |
| 1. Person Plural |
praenituissemus
|
wir hätten geprangt |
| 2. Person Plural |
praenituissetis
|
ihr hättet geprangt |
| 3. Person Plural |
praenituissent
|
sie hätten geprangt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praenituero
|
ich werde geprangt haben |
| 2. Person Singular |
praenitueris
|
du wirst geprangt haben |
| 3. Person Singular |
praenituerit
|
er/sie/es wird geprangt haben |
| 1. Person Plural |
praenituerimus
|
wir werden geprangt haben |
| 2. Person Plural |
praenitueritis
|
ihr werdet geprangt haben |
| 3. Person Plural |
praenituerint
|
sie werden geprangt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praenititus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praenititus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praenititus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praenititi erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praenititi eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praenititi erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praenitere
|
prangen |
| Vorzeitigkeit |
praenituisse
|
geprangt haben |
| Nachzeitigkeit |
praenititurum esse
|
prangen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeniteri praeniterier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praenititum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praenititum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praenite
|
prange; prang! |
| 2. Person Plural |
praenitete
|
prangt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeniteto
|
| 3. Person Singular |
praeniteto
|
| 2. Person Plural |
praenitetote
|
| 3. Person Plural |
praenitento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praenitere
|
das Prangen |
| Genitiv |
praenitendi
|
des Prangens |
| Dativ |
praenitendo
|
dem Prangen |
| Akkusativ |
praenitendum
|
das Prangen |
| Ablativ |
praenitendo
|
durch das Prangen |
| Vokativ |
praenitende
|
Prangen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenitendus
|
praenitenda
|
praenitendum
|
| Genitiv |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitendi
|
| Dativ |
praenitendo
|
praenitendae
|
praenitendo
|
| Akkusativ |
praenitendum
|
praenitendam
|
praenitendum
|
| Ablativ |
praenitendo
|
praenitenda
|
praenitendo
|
| Vokativ |
praenitende
|
praenitenda
|
praenitendum
|
Plural
| Nominativ |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitenda
|
| Genitiv |
praenitendorum
|
praenitendarum
|
praenitendorum
|
| Dativ |
praenitendis
|
praenitendis
|
praenitendis
|
| Akkusativ |
praenitendos
|
praenitendas
|
praenitenda
|
| Ablativ |
praenitendis
|
praenitendis
|
praenitendis
|
| Vokativ |
praenitendi
|
praenitendae
|
praenitenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenitens
|
praenitens
|
praenitens
|
| Genitiv |
praenitentis
|
praenitentis
|
praenitentis
|
| Dativ |
praenitenti
|
praenitenti
|
praenitenti
|
| Akkusativ |
praenitentem
|
praenitentem
|
praenitens
|
| Ablativ |
praenitenti praenitente
|
praenitenti praenitente
|
praenitenti praenitente
|
| Vokativ |
praenitens
|
praenitens
|
praenitens
|
Plural
| Nominativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
| Genitiv |
praenitentium praenitentum
|
praenitentium praenitentum
|
praenitentium praenitentum
|
| Dativ |
praenitentibus
|
praenitentibus
|
praenitentibus
|
| Akkusativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
| Ablativ |
praenitentibus
|
praenitentibus
|
praenitentibus
|
| Vokativ |
praenitentes
|
praenitentes
|
praenitentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenititus
|
praenitita
|
praenititum
|
| Genitiv |
praenititi
|
praenititae
|
praenititi
|
| Dativ |
praenitito
|
praenititae
|
praenitito
|
| Akkusativ |
praenititum
|
praenititam
|
praenititum
|
| Ablativ |
praenitito
|
praenitita
|
praenitito
|
| Vokativ |
praenitite
|
praenitita
|
praenititum
|
Plural
| Nominativ |
praenititi
|
praenititae
|
praenitita
|
| Genitiv |
praenititorum
|
praenititarum
|
praenititorum
|
| Dativ |
praenititis
|
praenititis
|
praenititis
|
| Akkusativ |
praenititos
|
praenititas
|
praenitita
|
| Ablativ |
praenititis
|
praenititis
|
praenititis
|
| Vokativ |
praenititi
|
praenititae
|
praenitita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praenititurus
|
praenititura
|
praenititurum
|
| Genitiv |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenitituri
|
| Dativ |
praenitituro
|
praenititurae
|
praenitituro
|
| Akkusativ |
praenititurum
|
praenitituram
|
praenititurum
|
| Ablativ |
praenitituro
|
praenititura
|
praenitituro
|
| Vokativ |
praenititure
|
praenititura
|
praenititurum
|
Plural
| Nominativ |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenititura
|
| Genitiv |
praenititurorum
|
praenititurarum
|
praenititurorum
|
| Dativ |
praenitituris
|
praenitituris
|
praenitituris
|
| Akkusativ |
praenitituros
|
praenitituras
|
praenititura
|
| Ablativ |
praenitituris
|
praenitituris
|
praenitituris
|
| Vokativ |
praenitituri
|
praenititurae
|
praenititura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praenititum
|
praenititu
|