Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordino
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinas
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinat
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinor
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinaris praeordinare
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinem
|
|
| 2. Person Singular |
praeordines
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinet
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordiner
|
|
| 2. Person Singular |
praeordineris praeordinere
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinetur
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinemur
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinemini
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinabam
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinabas
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinabat
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinabar
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinabaris praeordinabare
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinarem
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinares
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinaret
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinarer
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinareris praeordinarere
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinabo
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinabis
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinabit
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinabor
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinaberis praeordinabere
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinavi
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinavit
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinaverunt praeordinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinavero
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeordinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praeordinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praeordinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praeordinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeordinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeordinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeordinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeordinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeordinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeordinari praeordinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeordinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeordinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeordina
|
! |
| 2. Person Plural |
praeordinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeordinato
|
| 3. Person Singular |
praeordinato
|
| 2. Person Plural |
praeordinatote
|
| 3. Person Plural |
praeordinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeordinare
|
|
| Genitiv |
praeordinandi
|
|
| Dativ |
praeordinando
|
|
| Akkusativ |
praeordinandum
|
|
| Ablativ |
praeordinando
|
|
| Vokativ |
praeordinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeordinandus
|
praeordinanda
|
praeordinandum
|
| Genitiv |
praeordinandi
|
praeordinandae
|
praeordinandi
|
| Dativ |
praeordinando
|
praeordinandae
|
praeordinando
|
| Akkusativ |
praeordinandum
|
praeordinandam
|
praeordinandum
|
| Ablativ |
praeordinando
|
praeordinanda
|
praeordinando
|
| Vokativ |
praeordinande
|
praeordinanda
|
praeordinandum
|
Plural
| Nominativ |
praeordinandi
|
praeordinandae
|
praeordinanda
|
| Genitiv |
praeordinandorum
|
praeordinandarum
|
praeordinandorum
|
| Dativ |
praeordinandis
|
praeordinandis
|
praeordinandis
|
| Akkusativ |
praeordinandos
|
praeordinandas
|
praeordinanda
|
| Ablativ |
praeordinandis
|
praeordinandis
|
praeordinandis
|
| Vokativ |
praeordinandi
|
praeordinandae
|
praeordinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeordinans
|
praeordinans
|
praeordinans
|
| Genitiv |
praeordinantis
|
praeordinantis
|
praeordinantis
|
| Dativ |
praeordinanti
|
praeordinanti
|
praeordinanti
|
| Akkusativ |
praeordinantem
|
praeordinantem
|
praeordinans
|
| Ablativ |
praeordinanti praeordinante
|
praeordinanti praeordinante
|
praeordinanti praeordinante
|
| Vokativ |
praeordinans
|
praeordinans
|
praeordinans
|
Plural
| Nominativ |
praeordinantes
|
praeordinantes
|
praeordinantia
|
| Genitiv |
praeordinantium praeordinantum
|
praeordinantium praeordinantum
|
praeordinantium praeordinantum
|
| Dativ |
praeordinantibus
|
praeordinantibus
|
praeordinantibus
|
| Akkusativ |
praeordinantes
|
praeordinantes
|
praeordinantia
|
| Ablativ |
praeordinantibus
|
praeordinantibus
|
praeordinantibus
|
| Vokativ |
praeordinantes
|
praeordinantes
|
praeordinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeordinatus
|
praeordinata
|
praeordinatum
|
| Genitiv |
praeordinati
|
praeordinatae
|
praeordinati
|
| Dativ |
praeordinato
|
praeordinatae
|
praeordinato
|
| Akkusativ |
praeordinatum
|
praeordinatam
|
praeordinatum
|
| Ablativ |
praeordinato
|
praeordinata
|
praeordinato
|
| Vokativ |
praeordinate
|
praeordinata
|
praeordinatum
|
Plural
| Nominativ |
praeordinati
|
praeordinatae
|
praeordinata
|
| Genitiv |
praeordinatorum
|
praeordinatarum
|
praeordinatorum
|
| Dativ |
praeordinatis
|
praeordinatis
|
praeordinatis
|
| Akkusativ |
praeordinatos
|
praeordinatas
|
praeordinata
|
| Ablativ |
praeordinatis
|
praeordinatis
|
praeordinatis
|
| Vokativ |
praeordinati
|
praeordinatae
|
praeordinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeordinaturus
|
praeordinatura
|
praeordinaturum
|
| Genitiv |
praeordinaturi
|
praeordinaturae
|
praeordinaturi
|
| Dativ |
praeordinaturo
|
praeordinaturae
|
praeordinaturo
|
| Akkusativ |
praeordinaturum
|
praeordinaturam
|
praeordinaturum
|
| Ablativ |
praeordinaturo
|
praeordinatura
|
praeordinaturo
|
| Vokativ |
praeordinature
|
praeordinatura
|
praeordinaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeordinaturi
|
praeordinaturae
|
praeordinatura
|
| Genitiv |
praeordinaturorum
|
praeordinaturarum
|
praeordinaturorum
|
| Dativ |
praeordinaturis
|
praeordinaturis
|
praeordinaturis
|
| Akkusativ |
praeordinaturos
|
praeordinaturas
|
praeordinatura
|
| Ablativ |
praeordinaturis
|
praeordinaturis
|
praeordinaturis
|
| Vokativ |
praeordinaturi
|
praeordinaturae
|
praeordinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeordinatum
|
praeordinatu
|