Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von praeponere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort praepositura auch noch Formen von: praepositura (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praeponere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | an die Spitze/davor stellen in Klöstern die Pröpstin setzen über voransetzen vorsetzen X (Akk.) vor Y (Dat.) stellen |
| praepositura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von an die Spitze/davor stellen |
| praepositura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Ablativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von an die Spitze/davor stellen |
| praepositura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von an die Spitze/davor stellen |
| praepositura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von an die Spitze/davor stellen |
| praepositura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von an die Spitze/davor stellen |
| praepositura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von an die Spitze/davor stellen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praepono |
|
| 2. Person Singular | praeponis |
|
| 3. Person Singular | praeponit |
|
| 1. Person Plural | praeponimus |
|
| 2. Person Plural | praeponitis |
|
| 3. Person Plural | praeponunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponor |
|
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
|
| 3. Person Singular | praeponitur |
|
| 1. Person Plural | praeponimur |
|
| 2. Person Plural | praeponimini |
|
| 3. Person Plural | praeponuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
|
| 2. Person Singular | praeponas |
|
| 3. Person Singular | praeponat |
|
| 1. Person Plural | praeponamus |
|
| 2. Person Plural | praeponatis |
|
| 3. Person Plural | praeponant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
|
| 2. Person Singular | praeponaris praeponare |
|
| 3. Person Singular | praeponatur |
|
| 1. Person Plural | praeponamur |
|
| 2. Person Plural | praeponamini |
|
| 3. Person Plural | praeponantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebam |
|
| 2. Person Singular | praeponebas |
|
| 3. Person Singular | praeponebat |
|
| 1. Person Plural | praeponebamus |
|
| 2. Person Plural | praeponebatis |
|
| 3. Person Plural | praeponebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebar |
|
| 2. Person Singular | praeponebaris praeponebare |
|
| 3. Person Singular | praeponebatur |
|
| 1. Person Plural | praeponebamur |
|
| 2. Person Plural | praeponebamini |
|
| 3. Person Plural | praeponebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerem |
|
| 2. Person Singular | praeponeres |
|
| 3. Person Singular | praeponeret |
|
| 1. Person Plural | praeponeremus |
|
| 2. Person Plural | praeponeretis |
|
| 3. Person Plural | praeponerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerer |
|
| 2. Person Singular | praeponereris praeponerere |
|
| 3. Person Singular | praeponeretur |
|
| 1. Person Plural | praeponeremur |
|
| 2. Person Plural | praeponeremini |
|
| 3. Person Plural | praeponerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
|
| 2. Person Singular | praepones |
|
| 3. Person Singular | praeponet |
|
| 1. Person Plural | praeponemus |
|
| 2. Person Plural | praeponetis |
|
| 3. Person Plural | praeponent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
|
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
|
| 3. Person Singular | praeponetur |
|
| 1. Person Plural | praeponemur |
|
| 2. Person Plural | praeponemini |
|
| 3. Person Plural | praeponentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposui |
|
| 2. Person Singular | praeposuisti |
|
| 3. Person Singular | praeposuit |
|
| 1. Person Plural | praeposuimus |
|
| 2. Person Plural | praeposuistis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerunt praeposuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sum |
|
| 2. Person Singular | praepositus es |
|
| 3. Person Singular | praepositus est |
|
| 1. Person Plural | praepositi sumus |
|
| 2. Person Plural | praepositi estis |
|
| 3. Person Plural | praepositi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuerim |
|
| 2. Person Singular | praeposueris |
|
| 3. Person Singular | praeposuerit |
|
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeposueritis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sim |
|
| 2. Person Singular | praepositus sis |
|
| 3. Person Singular | praepositus sit |
|
| 1. Person Plural | praepositi simus |
|
| 2. Person Plural | praepositi sitis |
|
| 3. Person Plural | praepositi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposueram |
|
| 2. Person Singular | praeposueras |
|
| 3. Person Singular | praeposuerat |
|
| 1. Person Plural | praeposueramus |
|
| 2. Person Plural | praeposueratis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus eram |
|
| 2. Person Singular | praepositus eras |
|
| 3. Person Singular | praepositus erat |
|
| 1. Person Plural | praepositi eramus |
|
| 2. Person Plural | praepositi eratis |
|
| 3. Person Plural | praepositi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuissem |
|
| 2. Person Singular | praeposuisses |
|
| 3. Person Singular | praeposuisset |
|
| 1. Person Plural | praeposuissemus |
|
| 2. Person Plural | praeposuissetis |
|
| 3. Person Plural | praeposuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus essem |
|
| 2. Person Singular | praepositus esses |
|
| 3. Person Singular | praepositus esset |
|
| 1. Person Plural | praepositi essemus |
|
| 2. Person Plural | praepositi essetis |
|
| 3. Person Plural | praepositi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuero |
|
| 2. Person Singular | praeposueris |
|
| 3. Person Singular | praeposuerit |
|
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeposueritis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus ero |
|
| 2. Person Singular | praepositus eris |
|
| 3. Person Singular | praepositus erit |
|
| 1. Person Plural | praepositi erimus |
|
| 2. Person Plural | praepositi eritis |
|
| 3. Person Plural | praepositi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponere |
|
| Vorzeitigkeit | praeposuisse |
|
| Nachzeitigkeit | praepositurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponi praeponier |
|
| Vorzeitigkeit | praepositum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praepositum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praepone |
! |
| 2. Person Plural | praeponite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeponito |
| 3. Person Singular | praeponito |
| 2. Person Plural | praeponitote |
| 3. Person Plural | praeponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeponere |
|
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
|
| Dativ | praeponendo praeponundo |
|
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
|
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
|
| Vokativ | praeponende praeponunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponendus praeponundus |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponendi praeponundi |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
praeponendae praeponundae |
praeponendo praeponundo |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
praeponendam praeponundam |
praeponendum praeponundum |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
praeponenda praeponunda |
praeponendo praeponundo |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
Plural
| Nominativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
| Genitiv | praeponendorum praeponundorum |
praeponendarum praeponundarum |
praeponendorum praeponundorum |
| Dativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Akkusativ | praeponendos praeponundos |
praeponendas praeponundas |
praeponenda praeponunda |
| Ablativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Vokativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
| Genitiv | praeponentis |
praeponentis |
praeponentis |
| Dativ | praeponenti |
praeponenti |
praeponenti |
| Akkusativ | praeponentem |
praeponentem |
praeponens |
| Ablativ | praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
| Vokativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
Plural
| Nominativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Genitiv | praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
| Dativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Akkusativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Ablativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Vokativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositus |
praeposita |
praepositum |
| Genitiv | praepositi |
praepositae |
praepositi |
| Dativ | praeposito |
praepositae |
praeposito |
| Akkusativ | praepositum |
praepositam |
praepositum |
| Ablativ | praeposito |
praeposita |
praeposito |
| Vokativ | praeposite |
praeposita |
praepositum |
Plural
| Nominativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
| Genitiv | praepositorum |
praepositarum |
praepositorum |
| Dativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Akkusativ | praepositos |
praepositas |
praeposita |
| Ablativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Vokativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositurus |
praepositura |
praepositurum |
| Genitiv | praeposituri |
praepositurae |
praeposituri |
| Dativ | praeposituro |
praepositurae |
praeposituro |
| Akkusativ | praepositurum |
praeposituram |
praepositurum |
| Ablativ | praeposituro |
praepositura |
praeposituro |
| Vokativ | praepositure |
praepositura |
praepositurum |
Plural
| Nominativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
| Genitiv | praepositurorum |
praepositurarum |
praepositurorum |
| Dativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Akkusativ | praeposituros |
praeposituras |
praepositura |
| Ablativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Vokativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praepositum |
praepositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praepono |
|
| 2. Person Singular | praeponis |
|
| 3. Person Singular | praeponit |
|
| 1. Person Plural | praeponimus |
|
| 2. Person Plural | praeponitis |
|
| 3. Person Plural | praeponunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponor |
|
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
|
| 3. Person Singular | praeponitur |
|
| 1. Person Plural | praeponimur |
|
| 2. Person Plural | praeponimini |
|
| 3. Person Plural | praeponuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
|
| 2. Person Singular | praeponas |
|
| 3. Person Singular | praeponat |
|
| 1. Person Plural | praeponamus |
|
| 2. Person Plural | praeponatis |
|
| 3. Person Plural | praeponant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
|
| 2. Person Singular | praeponaris praeponare |
|
| 3. Person Singular | praeponatur |
|
| 1. Person Plural | praeponamur |
|
| 2. Person Plural | praeponamini |
|
| 3. Person Plural | praeponantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebam |
|
| 2. Person Singular | praeponebas |
|
| 3. Person Singular | praeponebat |
|
| 1. Person Plural | praeponebamus |
|
| 2. Person Plural | praeponebatis |
|
| 3. Person Plural | praeponebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebar |
|
| 2. Person Singular | praeponebaris praeponebare |
|
| 3. Person Singular | praeponebatur |
|
| 1. Person Plural | praeponebamur |
|
| 2. Person Plural | praeponebamini |
|
| 3. Person Plural | praeponebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerem |
|
| 2. Person Singular | praeponeres |
|
| 3. Person Singular | praeponeret |
|
| 1. Person Plural | praeponeremus |
|
| 2. Person Plural | praeponeretis |
|
| 3. Person Plural | praeponerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerer |
|
| 2. Person Singular | praeponereris praeponerere |
|
| 3. Person Singular | praeponeretur |
|
| 1. Person Plural | praeponeremur |
|
| 2. Person Plural | praeponeremini |
|
| 3. Person Plural | praeponerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
|
| 2. Person Singular | praepones |
|
| 3. Person Singular | praeponet |
|
| 1. Person Plural | praeponemus |
|
| 2. Person Plural | praeponetis |
|
| 3. Person Plural | praeponent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
|
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
|
| 3. Person Singular | praeponetur |
|
| 1. Person Plural | praeponemur |
|
| 2. Person Plural | praeponemini |
|
| 3. Person Plural | praeponentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposui |
|
| 2. Person Singular | praeposuisti |
|
| 3. Person Singular | praeposuit |
|
| 1. Person Plural | praeposuimus |
|
| 2. Person Plural | praeposuistis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerunt praeposuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sum |
|
| 2. Person Singular | praepositus es |
|
| 3. Person Singular | praepositus est |
|
| 1. Person Plural | praepositi sumus |
|
| 2. Person Plural | praepositi estis |
|
| 3. Person Plural | praepositi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuerim |
|
| 2. Person Singular | praeposueris |
|
| 3. Person Singular | praeposuerit |
|
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeposueritis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sim |
|
| 2. Person Singular | praepositus sis |
|
| 3. Person Singular | praepositus sit |
|
| 1. Person Plural | praepositi simus |
|
| 2. Person Plural | praepositi sitis |
|
| 3. Person Plural | praepositi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposueram |
|
| 2. Person Singular | praeposueras |
|
| 3. Person Singular | praeposuerat |
|
| 1. Person Plural | praeposueramus |
|
| 2. Person Plural | praeposueratis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus eram |
|
| 2. Person Singular | praepositus eras |
|
| 3. Person Singular | praepositus erat |
|
| 1. Person Plural | praepositi eramus |
|
| 2. Person Plural | praepositi eratis |
|
| 3. Person Plural | praepositi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuissem |
|
| 2. Person Singular | praeposuisses |
|
| 3. Person Singular | praeposuisset |
|
| 1. Person Plural | praeposuissemus |
|
| 2. Person Plural | praeposuissetis |
|
| 3. Person Plural | praeposuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus essem |
|
| 2. Person Singular | praepositus esses |
|
| 3. Person Singular | praepositus esset |
|
| 1. Person Plural | praepositi essemus |
|
| 2. Person Plural | praepositi essetis |
|
| 3. Person Plural | praepositi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuero |
|
| 2. Person Singular | praeposueris |
|
| 3. Person Singular | praeposuerit |
|
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeposueritis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus ero |
|
| 2. Person Singular | praepositus eris |
|
| 3. Person Singular | praepositus erit |
|
| 1. Person Plural | praepositi erimus |
|
| 2. Person Plural | praepositi eritis |
|
| 3. Person Plural | praepositi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponere |
|
| Vorzeitigkeit | praeposuisse |
|
| Nachzeitigkeit | praepositurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponi praeponier |
|
| Vorzeitigkeit | praepositum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praepositum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praepone |
! |
| 2. Person Plural | praeponite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeponito |
| 3. Person Singular | praeponito |
| 2. Person Plural | praeponitote |
| 3. Person Plural | praeponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeponere |
|
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
|
| Dativ | praeponendo praeponundo |
|
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
|
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
|
| Vokativ | praeponende praeponunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponendus praeponundus |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponendi praeponundi |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
praeponendae praeponundae |
praeponendo praeponundo |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
praeponendam praeponundam |
praeponendum praeponundum |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
praeponenda praeponunda |
praeponendo praeponundo |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
Plural
| Nominativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
| Genitiv | praeponendorum praeponundorum |
praeponendarum praeponundarum |
praeponendorum praeponundorum |
| Dativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Akkusativ | praeponendos praeponundos |
praeponendas praeponundas |
praeponenda praeponunda |
| Ablativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Vokativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
| Genitiv | praeponentis |
praeponentis |
praeponentis |
| Dativ | praeponenti |
praeponenti |
praeponenti |
| Akkusativ | praeponentem |
praeponentem |
praeponens |
| Ablativ | praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
| Vokativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
Plural
| Nominativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Genitiv | praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
| Dativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Akkusativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Ablativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Vokativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositus |
praeposita |
praepositum |
| Genitiv | praepositi |
praepositae |
praepositi |
| Dativ | praeposito |
praepositae |
praeposito |
| Akkusativ | praepositum |
praepositam |
praepositum |
| Ablativ | praeposito |
praeposita |
praeposito |
| Vokativ | praeposite |
praeposita |
praepositum |
Plural
| Nominativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
| Genitiv | praepositorum |
praepositarum |
praepositorum |
| Dativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Akkusativ | praepositos |
praepositas |
praeposita |
| Ablativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Vokativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositurus |
praepositura |
praepositurum |
| Genitiv | praeposituri |
praepositurae |
praeposituri |
| Dativ | praeposituro |
praepositurae |
praeposituro |
| Akkusativ | praepositurum |
praeposituram |
praepositurum |
| Ablativ | praeposituro |
praepositura |
praeposituro |
| Vokativ | praepositure |
praepositura |
praepositurum |
Plural
| Nominativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
| Genitiv | praepositurorum |
praepositurarum |
praepositurorum |
| Dativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Akkusativ | praeposituros |
praeposituras |
praepositura |
| Ablativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Vokativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praepositum |
praepositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praepono |
ich setze |
| 2. Person Singular | praeponis |
du setzt |
| 3. Person Singular | praeponit |
er/sie/es setzt |
| 1. Person Plural | praeponimus |
wir setzen |
| 2. Person Plural | praeponitis |
ihr setzt |
| 3. Person Plural | praeponunt |
sie setzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponor |
ich werde gesetzt |
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
du wirst gesetzt |
| 3. Person Singular | praeponitur |
er/sie/es wird gesetzt |
| 1. Person Plural | praeponimur |
wir werden gesetzt |
| 2. Person Plural | praeponimini |
ihr werdet gesetzt |
| 3. Person Plural | praeponuntur |
sie werden gesetzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
ich setze |
| 2. Person Singular | praeponas |
du setzest |
| 3. Person Singular | praeponat |
er/sie/es setze |
| 1. Person Plural | praeponamus |
wir setzen |
| 2. Person Plural | praeponatis |
ihr setzet |
| 3. Person Plural | praeponant |
sie setzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
ich werde gesetzt |
| 2. Person Singular | praeponaris praeponare |
du werdest gesetzt |
| 3. Person Singular | praeponatur |
er/sie/es werde gesetzt |
| 1. Person Plural | praeponamur |
wir werden gesetzt |
| 2. Person Plural | praeponamini |
ihr werdet gesetzt |
| 3. Person Plural | praeponantur |
sie werden gesetzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebam |
ich setzte |
| 2. Person Singular | praeponebas |
du setztest |
| 3. Person Singular | praeponebat |
er/sie/es setzte |
| 1. Person Plural | praeponebamus |
wir setzten |
| 2. Person Plural | praeponebatis |
ihr setztet |
| 3. Person Plural | praeponebant |
sie setzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebar |
ich wurde gesetzt |
| 2. Person Singular | praeponebaris praeponebare |
du wurdest gesetzt |
| 3. Person Singular | praeponebatur |
er/sie/es wurde gesetzt |
| 1. Person Plural | praeponebamur |
wir wurden gesetzt |
| 2. Person Plural | praeponebamini |
ihr wurdet gesetzt |
| 3. Person Plural | praeponebantur |
sie wurden gesetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerem |
ich setzte |
| 2. Person Singular | praeponeres |
du setztest |
| 3. Person Singular | praeponeret |
er/sie/es setzte |
| 1. Person Plural | praeponeremus |
wir setzten |
| 2. Person Plural | praeponeretis |
ihr setztet |
| 3. Person Plural | praeponerent |
sie setzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerer |
ich würde gesetzt |
| 2. Person Singular | praeponereris praeponerere |
du würdest gesetzt |
| 3. Person Singular | praeponeretur |
er/sie/es würde gesetzt |
| 1. Person Plural | praeponeremur |
wir würden gesetzt |
| 2. Person Plural | praeponeremini |
ihr würdet gesetzt |
| 3. Person Plural | praeponerentur |
sie würden gesetzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
ich werde setzen |
| 2. Person Singular | praepones |
du wirst setzen |
| 3. Person Singular | praeponet |
er/sie/es wird setzen |
| 1. Person Plural | praeponemus |
wir werden setzen |
| 2. Person Plural | praeponetis |
ihr werdet setzen |
| 3. Person Plural | praeponent |
sie werden setzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
ich werde gesetzt werden |
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
du wirst gesetzt werden |
| 3. Person Singular | praeponetur |
er/sie/es wird gesetzt werden |
| 1. Person Plural | praeponemur |
wir werden gesetzt werden |
| 2. Person Plural | praeponemini |
ihr werdet gesetzt werden |
| 3. Person Plural | praeponentur |
sie werden gesetzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposui |
ich habe gesetzt |
| 2. Person Singular | praeposuisti |
du hast gesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuit |
er/sie/es hat gesetzt |
| 1. Person Plural | praeposuimus |
wir haben gesetzt |
| 2. Person Plural | praeposuistis |
ihr habt gesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuerunt praeposuere |
sie haben gesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sum |
ich bin gesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus es |
du bist gesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus est |
er/sie/es ist gesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi sumus |
wir sind gesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi estis |
ihr seid gesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi sunt |
sie sind gesetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuerim |
ich habe gesetzt |
| 2. Person Singular | praeposueris |
du habest gesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuerit |
er/sie/es habe gesetzt |
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
wir haben gesetzt |
| 2. Person Plural | praeposueritis |
ihr habet gesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuerint |
sie haben gesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sim |
ich sei gesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus sis |
du seiest gesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus sit |
er/sie/es sei gesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi simus |
wir seien gesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi sitis |
ihr seiet gesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi sint |
sie seien gesetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposueram |
ich hatte gesetzt |
| 2. Person Singular | praeposueras |
du hattest gesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuerat |
er/sie/es hatte gesetzt |
| 1. Person Plural | praeposueramus |
wir hatten gesetzt |
| 2. Person Plural | praeposueratis |
ihr hattet gesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuerant |
sie hatten gesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus eram |
ich war gesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus eras |
du warst gesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus erat |
er/sie/es war gesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi eramus |
wir waren gesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi eratis |
ihr wart gesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi erant |
sie waren gesetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuissem |
ich hätte gesetzt |
| 2. Person Singular | praeposuisses |
du hättest gesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuisset |
er/sie/es hätte gesetzt |
| 1. Person Plural | praeposuissemus |
wir hätten gesetzt |
| 2. Person Plural | praeposuissetis |
ihr hättet gesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuissent |
sie hätten gesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus essem |
ich wäre gesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus esses |
du wärest gesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus esset |
er/sie/es wäre gesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi essemus |
wir wären gesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi essetis |
ihr wäret gesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi essent |
sie wären gesetzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuero |
ich werde gesetzt haben |
| 2. Person Singular | praeposueris |
du wirst gesetzt haben |
| 3. Person Singular | praeposuerit |
er/sie/es wird gesetzt haben |
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
wir werden gesetzt haben |
| 2. Person Plural | praeposueritis |
ihr werdet gesetzt haben |
| 3. Person Plural | praeposuerint |
sie werden gesetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus ero |
ich werde gesetzt worden sein |
| 2. Person Singular | praepositus eris |
du wirst gesetzt worden sein |
| 3. Person Singular | praepositus erit |
er/sie/es wird gesetzt worden sein |
| 1. Person Plural | praepositi erimus |
wir werden gesetzt worden sein |
| 2. Person Plural | praepositi eritis |
ihr werdet gesetzt worden sein |
| 3. Person Plural | praepositi erunt |
sie werden gesetzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponere |
setzen |
| Vorzeitigkeit | praeposuisse |
gesetzt haben |
| Nachzeitigkeit | praepositurum esse |
setzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponi praeponier |
gesetzt werden |
| Vorzeitigkeit | praepositum esse |
gesetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praepositum iri |
künftig gesetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praepone |
setze; setz! |
| 2. Person Plural | praeponite |
setzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeponito |
| 3. Person Singular | praeponito |
| 2. Person Plural | praeponitote |
| 3. Person Plural | praeponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeponere |
das Setzen |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
des Setzens |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
dem Setzen |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
das Setzen |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
durch das Setzen |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
Setzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponendus praeponundus |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponendi praeponundi |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
praeponendae praeponundae |
praeponendo praeponundo |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
praeponendam praeponundam |
praeponendum praeponundum |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
praeponenda praeponunda |
praeponendo praeponundo |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
Plural
| Nominativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
| Genitiv | praeponendorum praeponundorum |
praeponendarum praeponundarum |
praeponendorum praeponundorum |
| Dativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Akkusativ | praeponendos praeponundos |
praeponendas praeponundas |
praeponenda praeponunda |
| Ablativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Vokativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
| Genitiv | praeponentis |
praeponentis |
praeponentis |
| Dativ | praeponenti |
praeponenti |
praeponenti |
| Akkusativ | praeponentem |
praeponentem |
praeponens |
| Ablativ | praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
| Vokativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
Plural
| Nominativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Genitiv | praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
| Dativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Akkusativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Ablativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Vokativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositus |
praeposita |
praepositum |
| Genitiv | praepositi |
praepositae |
praepositi |
| Dativ | praeposito |
praepositae |
praeposito |
| Akkusativ | praepositum |
praepositam |
praepositum |
| Ablativ | praeposito |
praeposita |
praeposito |
| Vokativ | praeposite |
praeposita |
praepositum |
Plural
| Nominativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
| Genitiv | praepositorum |
praepositarum |
praepositorum |
| Dativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Akkusativ | praepositos |
praepositas |
praeposita |
| Ablativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Vokativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositurus |
praepositura |
praepositurum |
| Genitiv | praeposituri |
praepositurae |
praeposituri |
| Dativ | praeposituro |
praepositurae |
praeposituro |
| Akkusativ | praepositurum |
praeposituram |
praepositurum |
| Ablativ | praeposituro |
praepositura |
praeposituro |
| Vokativ | praepositure |
praepositura |
praepositurum |
Plural
| Nominativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
| Genitiv | praepositurorum |
praepositurarum |
praepositurorum |
| Dativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Akkusativ | praeposituros |
praeposituras |
praepositura |
| Ablativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Vokativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praepositum |
praepositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praepono |
|
| 2. Person Singular | praeponis |
|
| 3. Person Singular | praeponit |
|
| 1. Person Plural | praeponimus |
|
| 2. Person Plural | praeponitis |
|
| 3. Person Plural | praeponunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponor |
|
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
|
| 3. Person Singular | praeponitur |
|
| 1. Person Plural | praeponimur |
|
| 2. Person Plural | praeponimini |
|
| 3. Person Plural | praeponuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
|
| 2. Person Singular | praeponas |
|
| 3. Person Singular | praeponat |
|
| 1. Person Plural | praeponamus |
|
| 2. Person Plural | praeponatis |
|
| 3. Person Plural | praeponant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
|
| 2. Person Singular | praeponaris praeponare |
|
| 3. Person Singular | praeponatur |
|
| 1. Person Plural | praeponamur |
|
| 2. Person Plural | praeponamini |
|
| 3. Person Plural | praeponantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebam |
|
| 2. Person Singular | praeponebas |
|
| 3. Person Singular | praeponebat |
|
| 1. Person Plural | praeponebamus |
|
| 2. Person Plural | praeponebatis |
|
| 3. Person Plural | praeponebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebar |
|
| 2. Person Singular | praeponebaris praeponebare |
|
| 3. Person Singular | praeponebatur |
|
| 1. Person Plural | praeponebamur |
|
| 2. Person Plural | praeponebamini |
|
| 3. Person Plural | praeponebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerem |
|
| 2. Person Singular | praeponeres |
|
| 3. Person Singular | praeponeret |
|
| 1. Person Plural | praeponeremus |
|
| 2. Person Plural | praeponeretis |
|
| 3. Person Plural | praeponerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerer |
|
| 2. Person Singular | praeponereris praeponerere |
|
| 3. Person Singular | praeponeretur |
|
| 1. Person Plural | praeponeremur |
|
| 2. Person Plural | praeponeremini |
|
| 3. Person Plural | praeponerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
|
| 2. Person Singular | praepones |
|
| 3. Person Singular | praeponet |
|
| 1. Person Plural | praeponemus |
|
| 2. Person Plural | praeponetis |
|
| 3. Person Plural | praeponent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
|
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
|
| 3. Person Singular | praeponetur |
|
| 1. Person Plural | praeponemur |
|
| 2. Person Plural | praeponemini |
|
| 3. Person Plural | praeponentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposui |
|
| 2. Person Singular | praeposuisti |
|
| 3. Person Singular | praeposuit |
|
| 1. Person Plural | praeposuimus |
|
| 2. Person Plural | praeposuistis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerunt praeposuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sum |
|
| 2. Person Singular | praepositus es |
|
| 3. Person Singular | praepositus est |
|
| 1. Person Plural | praepositi sumus |
|
| 2. Person Plural | praepositi estis |
|
| 3. Person Plural | praepositi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuerim |
|
| 2. Person Singular | praeposueris |
|
| 3. Person Singular | praeposuerit |
|
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeposueritis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sim |
|
| 2. Person Singular | praepositus sis |
|
| 3. Person Singular | praepositus sit |
|
| 1. Person Plural | praepositi simus |
|
| 2. Person Plural | praepositi sitis |
|
| 3. Person Plural | praepositi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposueram |
|
| 2. Person Singular | praeposueras |
|
| 3. Person Singular | praeposuerat |
|
| 1. Person Plural | praeposueramus |
|
| 2. Person Plural | praeposueratis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus eram |
|
| 2. Person Singular | praepositus eras |
|
| 3. Person Singular | praepositus erat |
|
| 1. Person Plural | praepositi eramus |
|
| 2. Person Plural | praepositi eratis |
|
| 3. Person Plural | praepositi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuissem |
|
| 2. Person Singular | praeposuisses |
|
| 3. Person Singular | praeposuisset |
|
| 1. Person Plural | praeposuissemus |
|
| 2. Person Plural | praeposuissetis |
|
| 3. Person Plural | praeposuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus essem |
|
| 2. Person Singular | praepositus esses |
|
| 3. Person Singular | praepositus esset |
|
| 1. Person Plural | praepositi essemus |
|
| 2. Person Plural | praepositi essetis |
|
| 3. Person Plural | praepositi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuero |
|
| 2. Person Singular | praeposueris |
|
| 3. Person Singular | praeposuerit |
|
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeposueritis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus ero |
|
| 2. Person Singular | praepositus eris |
|
| 3. Person Singular | praepositus erit |
|
| 1. Person Plural | praepositi erimus |
|
| 2. Person Plural | praepositi eritis |
|
| 3. Person Plural | praepositi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponere |
|
| Vorzeitigkeit | praeposuisse |
|
| Nachzeitigkeit | praepositurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponi praeponier |
|
| Vorzeitigkeit | praepositum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praepositum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praepone |
! |
| 2. Person Plural | praeponite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeponito |
| 3. Person Singular | praeponito |
| 2. Person Plural | praeponitote |
| 3. Person Plural | praeponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeponere |
|
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
|
| Dativ | praeponendo praeponundo |
|
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
|
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
|
| Vokativ | praeponende praeponunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponendus praeponundus |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponendi praeponundi |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
praeponendae praeponundae |
praeponendo praeponundo |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
praeponendam praeponundam |
praeponendum praeponundum |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
praeponenda praeponunda |
praeponendo praeponundo |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
Plural
| Nominativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
| Genitiv | praeponendorum praeponundorum |
praeponendarum praeponundarum |
praeponendorum praeponundorum |
| Dativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Akkusativ | praeponendos praeponundos |
praeponendas praeponundas |
praeponenda praeponunda |
| Ablativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Vokativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
| Genitiv | praeponentis |
praeponentis |
praeponentis |
| Dativ | praeponenti |
praeponenti |
praeponenti |
| Akkusativ | praeponentem |
praeponentem |
praeponens |
| Ablativ | praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
| Vokativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
Plural
| Nominativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Genitiv | praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
| Dativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Akkusativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Ablativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Vokativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositus |
praeposita |
praepositum |
| Genitiv | praepositi |
praepositae |
praepositi |
| Dativ | praeposito |
praepositae |
praeposito |
| Akkusativ | praepositum |
praepositam |
praepositum |
| Ablativ | praeposito |
praeposita |
praeposito |
| Vokativ | praeposite |
praeposita |
praepositum |
Plural
| Nominativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
| Genitiv | praepositorum |
praepositarum |
praepositorum |
| Dativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Akkusativ | praepositos |
praepositas |
praeposita |
| Ablativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Vokativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositurus |
praepositura |
praepositurum |
| Genitiv | praeposituri |
praepositurae |
praeposituri |
| Dativ | praeposituro |
praepositurae |
praeposituro |
| Akkusativ | praepositurum |
praeposituram |
praepositurum |
| Ablativ | praeposituro |
praepositura |
praeposituro |
| Vokativ | praepositure |
praepositura |
praepositurum |
Plural
| Nominativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
| Genitiv | praepositurorum |
praepositurarum |
praepositurorum |
| Dativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Akkusativ | praeposituros |
praeposituras |
praepositura |
| Ablativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Vokativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praepositum |
praepositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praepono |
ich setze voran |
| 2. Person Singular | praeponis |
du setzt voran |
| 3. Person Singular | praeponit |
er/sie/es setzt voran |
| 1. Person Plural | praeponimus |
wir setzen voran |
| 2. Person Plural | praeponitis |
ihr setzt voran |
| 3. Person Plural | praeponunt |
sie setzen voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponor |
ich werde vorangesetzt |
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
du wirst vorangesetzt |
| 3. Person Singular | praeponitur |
er/sie/es wird vorangesetzt |
| 1. Person Plural | praeponimur |
wir werden vorangesetzt |
| 2. Person Plural | praeponimini |
ihr werdet vorangesetzt |
| 3. Person Plural | praeponuntur |
sie werden vorangesetzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
ich setze voran |
| 2. Person Singular | praeponas |
du setzest voran |
| 3. Person Singular | praeponat |
er/sie/es setze voran |
| 1. Person Plural | praeponamus |
wir setzen voran |
| 2. Person Plural | praeponatis |
ihr setzet voran |
| 3. Person Plural | praeponant |
sie setzen voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
ich werde vorangesetzt |
| 2. Person Singular | praeponaris praeponare |
du werdest vorangesetzt |
| 3. Person Singular | praeponatur |
er/sie/es werde vorangesetzt |
| 1. Person Plural | praeponamur |
wir werden vorangesetzt |
| 2. Person Plural | praeponamini |
ihr werdet vorangesetzt |
| 3. Person Plural | praeponantur |
sie werden vorangesetzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebam |
ich setzte voran |
| 2. Person Singular | praeponebas |
du setztest voran |
| 3. Person Singular | praeponebat |
er/sie/es setzte voran |
| 1. Person Plural | praeponebamus |
wir setzten voran |
| 2. Person Plural | praeponebatis |
ihr setztet voran |
| 3. Person Plural | praeponebant |
sie setzten voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebar |
ich wurde vorangesetzt |
| 2. Person Singular | praeponebaris praeponebare |
du wurdest vorangesetzt |
| 3. Person Singular | praeponebatur |
er/sie/es wurde vorangesetzt |
| 1. Person Plural | praeponebamur |
wir wurden vorangesetzt |
| 2. Person Plural | praeponebamini |
ihr wurdet vorangesetzt |
| 3. Person Plural | praeponebantur |
sie wurden vorangesetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerem |
ich setzte voran |
| 2. Person Singular | praeponeres |
du setztest voran |
| 3. Person Singular | praeponeret |
er/sie/es setzte voran |
| 1. Person Plural | praeponeremus |
wir setzten voran |
| 2. Person Plural | praeponeretis |
ihr setztet voran |
| 3. Person Plural | praeponerent |
sie setzten voran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerer |
ich würde vorangesetzt |
| 2. Person Singular | praeponereris praeponerere |
du würdest vorangesetzt |
| 3. Person Singular | praeponeretur |
er/sie/es würde vorangesetzt |
| 1. Person Plural | praeponeremur |
wir würden vorangesetzt |
| 2. Person Plural | praeponeremini |
ihr würdet vorangesetzt |
| 3. Person Plural | praeponerentur |
sie würden vorangesetzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
ich werde voransetzen |
| 2. Person Singular | praepones |
du wirst voransetzen |
| 3. Person Singular | praeponet |
er/sie/es wird voransetzen |
| 1. Person Plural | praeponemus |
wir werden voransetzen |
| 2. Person Plural | praeponetis |
ihr werdet voransetzen |
| 3. Person Plural | praeponent |
sie werden voransetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
ich werde vorangesetzt werden |
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
du wirst vorangesetzt werden |
| 3. Person Singular | praeponetur |
er/sie/es wird vorangesetzt werden |
| 1. Person Plural | praeponemur |
wir werden vorangesetzt werden |
| 2. Person Plural | praeponemini |
ihr werdet vorangesetzt werden |
| 3. Person Plural | praeponentur |
sie werden vorangesetzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposui |
ich habe vorangesetzt |
| 2. Person Singular | praeposuisti |
du hast vorangesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuit |
er/sie/es hat vorangesetzt |
| 1. Person Plural | praeposuimus |
wir haben vorangesetzt |
| 2. Person Plural | praeposuistis |
ihr habt vorangesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuerunt praeposuere |
sie haben vorangesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sum |
ich bin vorangesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus es |
du bist vorangesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus est |
er/sie/es ist vorangesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi sumus |
wir sind vorangesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi estis |
ihr seid vorangesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi sunt |
sie sind vorangesetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuerim |
ich habe vorangesetzt |
| 2. Person Singular | praeposueris |
du habest vorangesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuerit |
er/sie/es habe vorangesetzt |
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
wir haben vorangesetzt |
| 2. Person Plural | praeposueritis |
ihr habet vorangesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuerint |
sie haben vorangesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sim |
ich sei vorangesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus sis |
du seiest vorangesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus sit |
er/sie/es sei vorangesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi simus |
wir seien vorangesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi sitis |
ihr seiet vorangesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi sint |
sie seien vorangesetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposueram |
ich hatte vorangesetzt |
| 2. Person Singular | praeposueras |
du hattest vorangesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuerat |
er/sie/es hatte vorangesetzt |
| 1. Person Plural | praeposueramus |
wir hatten vorangesetzt |
| 2. Person Plural | praeposueratis |
ihr hattet vorangesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuerant |
sie hatten vorangesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus eram |
ich war vorangesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus eras |
du warst vorangesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus erat |
er/sie/es war vorangesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi eramus |
wir waren vorangesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi eratis |
ihr wart vorangesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi erant |
sie waren vorangesetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuissem |
ich hätte vorangesetzt |
| 2. Person Singular | praeposuisses |
du hättest vorangesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuisset |
er/sie/es hätte vorangesetzt |
| 1. Person Plural | praeposuissemus |
wir hätten vorangesetzt |
| 2. Person Plural | praeposuissetis |
ihr hättet vorangesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuissent |
sie hätten vorangesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus essem |
ich wäre vorangesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus esses |
du wärest vorangesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus esset |
er/sie/es wäre vorangesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi essemus |
wir wären vorangesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi essetis |
ihr wäret vorangesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi essent |
sie wären vorangesetzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuero |
ich werde vorangesetzt haben |
| 2. Person Singular | praeposueris |
du wirst vorangesetzt haben |
| 3. Person Singular | praeposuerit |
er/sie/es wird vorangesetzt haben |
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
wir werden vorangesetzt haben |
| 2. Person Plural | praeposueritis |
ihr werdet vorangesetzt haben |
| 3. Person Plural | praeposuerint |
sie werden vorangesetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus ero |
ich werde vorangesetzt worden sein |
| 2. Person Singular | praepositus eris |
du wirst vorangesetzt worden sein |
| 3. Person Singular | praepositus erit |
er/sie/es wird vorangesetzt worden sein |
| 1. Person Plural | praepositi erimus |
wir werden vorangesetzt worden sein |
| 2. Person Plural | praepositi eritis |
ihr werdet vorangesetzt worden sein |
| 3. Person Plural | praepositi erunt |
sie werden vorangesetzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponere |
voransetzen |
| Vorzeitigkeit | praeposuisse |
vorangesetzt haben |
| Nachzeitigkeit | praepositurum esse |
voransetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponi praeponier |
vorangesetzt werden |
| Vorzeitigkeit | praepositum esse |
vorangesetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praepositum iri |
künftig vorangesetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praepone |
setze voran; setz voran! |
| 2. Person Plural | praeponite |
setzt voran! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeponito |
| 3. Person Singular | praeponito |
| 2. Person Plural | praeponitote |
| 3. Person Plural | praeponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeponere |
das Voransetzen |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
des Voransetzens |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
dem Voransetzen |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
das Voransetzen |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
durch das Voransetzen |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
Voransetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponendus praeponundus |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponendi praeponundi |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
praeponendae praeponundae |
praeponendo praeponundo |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
praeponendam praeponundam |
praeponendum praeponundum |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
praeponenda praeponunda |
praeponendo praeponundo |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
Plural
| Nominativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
| Genitiv | praeponendorum praeponundorum |
praeponendarum praeponundarum |
praeponendorum praeponundorum |
| Dativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Akkusativ | praeponendos praeponundos |
praeponendas praeponundas |
praeponenda praeponunda |
| Ablativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Vokativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
| Genitiv | praeponentis |
praeponentis |
praeponentis |
| Dativ | praeponenti |
praeponenti |
praeponenti |
| Akkusativ | praeponentem |
praeponentem |
praeponens |
| Ablativ | praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
| Vokativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
Plural
| Nominativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Genitiv | praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
| Dativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Akkusativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Ablativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Vokativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositus |
praeposita |
praepositum |
| Genitiv | praepositi |
praepositae |
praepositi |
| Dativ | praeposito |
praepositae |
praeposito |
| Akkusativ | praepositum |
praepositam |
praepositum |
| Ablativ | praeposito |
praeposita |
praeposito |
| Vokativ | praeposite |
praeposita |
praepositum |
Plural
| Nominativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
| Genitiv | praepositorum |
praepositarum |
praepositorum |
| Dativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Akkusativ | praepositos |
praepositas |
praeposita |
| Ablativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Vokativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositurus |
praepositura |
praepositurum |
| Genitiv | praeposituri |
praepositurae |
praeposituri |
| Dativ | praeposituro |
praepositurae |
praeposituro |
| Akkusativ | praepositurum |
praeposituram |
praepositurum |
| Ablativ | praeposituro |
praepositura |
praeposituro |
| Vokativ | praepositure |
praepositura |
praepositurum |
Plural
| Nominativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
| Genitiv | praepositurorum |
praepositurarum |
praepositurorum |
| Dativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Akkusativ | praeposituros |
praeposituras |
praepositura |
| Ablativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Vokativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praepositum |
praepositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praepono |
ich setze vor |
| 2. Person Singular | praeponis |
du setzt vor |
| 3. Person Singular | praeponit |
er/sie/es setzt vor |
| 1. Person Plural | praeponimus |
wir setzen vor |
| 2. Person Plural | praeponitis |
ihr setzt vor |
| 3. Person Plural | praeponunt |
sie setzen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponor |
ich werde vorgesetzt |
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
du wirst vorgesetzt |
| 3. Person Singular | praeponitur |
er/sie/es wird vorgesetzt |
| 1. Person Plural | praeponimur |
wir werden vorgesetzt |
| 2. Person Plural | praeponimini |
ihr werdet vorgesetzt |
| 3. Person Plural | praeponuntur |
sie werden vorgesetzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
ich setze vor |
| 2. Person Singular | praeponas |
du setzest vor |
| 3. Person Singular | praeponat |
er/sie/es setze vor |
| 1. Person Plural | praeponamus |
wir setzen vor |
| 2. Person Plural | praeponatis |
ihr setzet vor |
| 3. Person Plural | praeponant |
sie setzen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
ich werde vorgesetzt |
| 2. Person Singular | praeponaris praeponare |
du werdest vorgesetzt |
| 3. Person Singular | praeponatur |
er/sie/es werde vorgesetzt |
| 1. Person Plural | praeponamur |
wir werden vorgesetzt |
| 2. Person Plural | praeponamini |
ihr werdet vorgesetzt |
| 3. Person Plural | praeponantur |
sie werden vorgesetzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebam |
ich setzte vor |
| 2. Person Singular | praeponebas |
du setztest vor |
| 3. Person Singular | praeponebat |
er/sie/es setzte vor |
| 1. Person Plural | praeponebamus |
wir setzten vor |
| 2. Person Plural | praeponebatis |
ihr setztet vor |
| 3. Person Plural | praeponebant |
sie setzten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebar |
ich wurde vorgesetzt |
| 2. Person Singular | praeponebaris praeponebare |
du wurdest vorgesetzt |
| 3. Person Singular | praeponebatur |
er/sie/es wurde vorgesetzt |
| 1. Person Plural | praeponebamur |
wir wurden vorgesetzt |
| 2. Person Plural | praeponebamini |
ihr wurdet vorgesetzt |
| 3. Person Plural | praeponebantur |
sie wurden vorgesetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerem |
ich setzte vor |
| 2. Person Singular | praeponeres |
du setztest vor |
| 3. Person Singular | praeponeret |
er/sie/es setzte vor |
| 1. Person Plural | praeponeremus |
wir setzten vor |
| 2. Person Plural | praeponeretis |
ihr setztet vor |
| 3. Person Plural | praeponerent |
sie setzten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerer |
ich würde vorgesetzt |
| 2. Person Singular | praeponereris praeponerere |
du würdest vorgesetzt |
| 3. Person Singular | praeponeretur |
er/sie/es würde vorgesetzt |
| 1. Person Plural | praeponeremur |
wir würden vorgesetzt |
| 2. Person Plural | praeponeremini |
ihr würdet vorgesetzt |
| 3. Person Plural | praeponerentur |
sie würden vorgesetzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
ich werde vorsetzen |
| 2. Person Singular | praepones |
du wirst vorsetzen |
| 3. Person Singular | praeponet |
er/sie/es wird vorsetzen |
| 1. Person Plural | praeponemus |
wir werden vorsetzen |
| 2. Person Plural | praeponetis |
ihr werdet vorsetzen |
| 3. Person Plural | praeponent |
sie werden vorsetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
ich werde vorgesetzt werden |
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
du wirst vorgesetzt werden |
| 3. Person Singular | praeponetur |
er/sie/es wird vorgesetzt werden |
| 1. Person Plural | praeponemur |
wir werden vorgesetzt werden |
| 2. Person Plural | praeponemini |
ihr werdet vorgesetzt werden |
| 3. Person Plural | praeponentur |
sie werden vorgesetzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposui |
ich habe vorgesetzt |
| 2. Person Singular | praeposuisti |
du hast vorgesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuit |
er/sie/es hat vorgesetzt |
| 1. Person Plural | praeposuimus |
wir haben vorgesetzt |
| 2. Person Plural | praeposuistis |
ihr habt vorgesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuerunt praeposuere |
sie haben vorgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sum |
ich bin vorgesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus es |
du bist vorgesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus est |
er/sie/es ist vorgesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi sumus |
wir sind vorgesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi estis |
ihr seid vorgesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi sunt |
sie sind vorgesetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuerim |
ich habe vorgesetzt |
| 2. Person Singular | praeposueris |
du habest vorgesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuerit |
er/sie/es habe vorgesetzt |
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
wir haben vorgesetzt |
| 2. Person Plural | praeposueritis |
ihr habet vorgesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuerint |
sie haben vorgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sim |
ich sei vorgesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus sis |
du seiest vorgesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus sit |
er/sie/es sei vorgesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi simus |
wir seien vorgesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi sitis |
ihr seiet vorgesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi sint |
sie seien vorgesetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposueram |
ich hatte vorgesetzt |
| 2. Person Singular | praeposueras |
du hattest vorgesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuerat |
er/sie/es hatte vorgesetzt |
| 1. Person Plural | praeposueramus |
wir hatten vorgesetzt |
| 2. Person Plural | praeposueratis |
ihr hattet vorgesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuerant |
sie hatten vorgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus eram |
ich war vorgesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus eras |
du warst vorgesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus erat |
er/sie/es war vorgesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi eramus |
wir waren vorgesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi eratis |
ihr wart vorgesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi erant |
sie waren vorgesetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuissem |
ich hätte vorgesetzt |
| 2. Person Singular | praeposuisses |
du hättest vorgesetzt |
| 3. Person Singular | praeposuisset |
er/sie/es hätte vorgesetzt |
| 1. Person Plural | praeposuissemus |
wir hätten vorgesetzt |
| 2. Person Plural | praeposuissetis |
ihr hättet vorgesetzt |
| 3. Person Plural | praeposuissent |
sie hätten vorgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus essem |
ich wäre vorgesetzt worden |
| 2. Person Singular | praepositus esses |
du wärest vorgesetzt worden |
| 3. Person Singular | praepositus esset |
er/sie/es wäre vorgesetzt worden |
| 1. Person Plural | praepositi essemus |
wir wären vorgesetzt worden |
| 2. Person Plural | praepositi essetis |
ihr wäret vorgesetzt worden |
| 3. Person Plural | praepositi essent |
sie wären vorgesetzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuero |
ich werde vorgesetzt haben |
| 2. Person Singular | praeposueris |
du wirst vorgesetzt haben |
| 3. Person Singular | praeposuerit |
er/sie/es wird vorgesetzt haben |
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
wir werden vorgesetzt haben |
| 2. Person Plural | praeposueritis |
ihr werdet vorgesetzt haben |
| 3. Person Plural | praeposuerint |
sie werden vorgesetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus ero |
ich werde vorgesetzt worden sein |
| 2. Person Singular | praepositus eris |
du wirst vorgesetzt worden sein |
| 3. Person Singular | praepositus erit |
er/sie/es wird vorgesetzt worden sein |
| 1. Person Plural | praepositi erimus |
wir werden vorgesetzt worden sein |
| 2. Person Plural | praepositi eritis |
ihr werdet vorgesetzt worden sein |
| 3. Person Plural | praepositi erunt |
sie werden vorgesetzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponere |
vorsetzen |
| Vorzeitigkeit | praeposuisse |
vorgesetzt haben |
| Nachzeitigkeit | praepositurum esse |
vorsetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponi praeponier |
vorgesetzt werden |
| Vorzeitigkeit | praepositum esse |
vorgesetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praepositum iri |
künftig vorgesetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praepone |
setze vor; setz vor! |
| 2. Person Plural | praeponite |
setzt vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeponito |
| 3. Person Singular | praeponito |
| 2. Person Plural | praeponitote |
| 3. Person Plural | praeponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeponere |
das Vorsetzen |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
des Vorsetzens |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
dem Vorsetzen |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
das Vorsetzen |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
durch das Vorsetzen |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
Vorsetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponendus praeponundus |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponendi praeponundi |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
praeponendae praeponundae |
praeponendo praeponundo |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
praeponendam praeponundam |
praeponendum praeponundum |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
praeponenda praeponunda |
praeponendo praeponundo |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
Plural
| Nominativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
| Genitiv | praeponendorum praeponundorum |
praeponendarum praeponundarum |
praeponendorum praeponundorum |
| Dativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Akkusativ | praeponendos praeponundos |
praeponendas praeponundas |
praeponenda praeponunda |
| Ablativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Vokativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
| Genitiv | praeponentis |
praeponentis |
praeponentis |
| Dativ | praeponenti |
praeponenti |
praeponenti |
| Akkusativ | praeponentem |
praeponentem |
praeponens |
| Ablativ | praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
| Vokativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
Plural
| Nominativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Genitiv | praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
| Dativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Akkusativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Ablativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Vokativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositus |
praeposita |
praepositum |
| Genitiv | praepositi |
praepositae |
praepositi |
| Dativ | praeposito |
praepositae |
praeposito |
| Akkusativ | praepositum |
praepositam |
praepositum |
| Ablativ | praeposito |
praeposita |
praeposito |
| Vokativ | praeposite |
praeposita |
praepositum |
Plural
| Nominativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
| Genitiv | praepositorum |
praepositarum |
praepositorum |
| Dativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Akkusativ | praepositos |
praepositas |
praeposita |
| Ablativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Vokativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositurus |
praepositura |
praepositurum |
| Genitiv | praeposituri |
praepositurae |
praeposituri |
| Dativ | praeposituro |
praepositurae |
praeposituro |
| Akkusativ | praepositurum |
praeposituram |
praepositurum |
| Ablativ | praeposituro |
praepositura |
praeposituro |
| Vokativ | praepositure |
praepositura |
praepositurum |
Plural
| Nominativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
| Genitiv | praepositurorum |
praepositurarum |
praepositurorum |
| Dativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Akkusativ | praeposituros |
praeposituras |
praepositura |
| Ablativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Vokativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praepositum |
praepositu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praepono |
|
| 2. Person Singular | praeponis |
|
| 3. Person Singular | praeponit |
|
| 1. Person Plural | praeponimus |
|
| 2. Person Plural | praeponitis |
|
| 3. Person Plural | praeponunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponor |
|
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
|
| 3. Person Singular | praeponitur |
|
| 1. Person Plural | praeponimur |
|
| 2. Person Plural | praeponimini |
|
| 3. Person Plural | praeponuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
|
| 2. Person Singular | praeponas |
|
| 3. Person Singular | praeponat |
|
| 1. Person Plural | praeponamus |
|
| 2. Person Plural | praeponatis |
|
| 3. Person Plural | praeponant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
|
| 2. Person Singular | praeponaris praeponare |
|
| 3. Person Singular | praeponatur |
|
| 1. Person Plural | praeponamur |
|
| 2. Person Plural | praeponamini |
|
| 3. Person Plural | praeponantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebam |
|
| 2. Person Singular | praeponebas |
|
| 3. Person Singular | praeponebat |
|
| 1. Person Plural | praeponebamus |
|
| 2. Person Plural | praeponebatis |
|
| 3. Person Plural | praeponebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponebar |
|
| 2. Person Singular | praeponebaris praeponebare |
|
| 3. Person Singular | praeponebatur |
|
| 1. Person Plural | praeponebamur |
|
| 2. Person Plural | praeponebamini |
|
| 3. Person Plural | praeponebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerem |
|
| 2. Person Singular | praeponeres |
|
| 3. Person Singular | praeponeret |
|
| 1. Person Plural | praeponeremus |
|
| 2. Person Plural | praeponeretis |
|
| 3. Person Plural | praeponerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponerer |
|
| 2. Person Singular | praeponereris praeponerere |
|
| 3. Person Singular | praeponeretur |
|
| 1. Person Plural | praeponeremur |
|
| 2. Person Plural | praeponeremini |
|
| 3. Person Plural | praeponerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeponam |
|
| 2. Person Singular | praepones |
|
| 3. Person Singular | praeponet |
|
| 1. Person Plural | praeponemus |
|
| 2. Person Plural | praeponetis |
|
| 3. Person Plural | praeponent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeponar |
|
| 2. Person Singular | praeponeris praeponere |
|
| 3. Person Singular | praeponetur |
|
| 1. Person Plural | praeponemur |
|
| 2. Person Plural | praeponemini |
|
| 3. Person Plural | praeponentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposui |
|
| 2. Person Singular | praeposuisti |
|
| 3. Person Singular | praeposuit |
|
| 1. Person Plural | praeposuimus |
|
| 2. Person Plural | praeposuistis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerunt praeposuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sum |
|
| 2. Person Singular | praepositus es |
|
| 3. Person Singular | praepositus est |
|
| 1. Person Plural | praepositi sumus |
|
| 2. Person Plural | praepositi estis |
|
| 3. Person Plural | praepositi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuerim |
|
| 2. Person Singular | praeposueris |
|
| 3. Person Singular | praeposuerit |
|
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeposueritis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus sim |
|
| 2. Person Singular | praepositus sis |
|
| 3. Person Singular | praepositus sit |
|
| 1. Person Plural | praepositi simus |
|
| 2. Person Plural | praepositi sitis |
|
| 3. Person Plural | praepositi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposueram |
|
| 2. Person Singular | praeposueras |
|
| 3. Person Singular | praeposuerat |
|
| 1. Person Plural | praeposueramus |
|
| 2. Person Plural | praeposueratis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus eram |
|
| 2. Person Singular | praepositus eras |
|
| 3. Person Singular | praepositus erat |
|
| 1. Person Plural | praepositi eramus |
|
| 2. Person Plural | praepositi eratis |
|
| 3. Person Plural | praepositi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuissem |
|
| 2. Person Singular | praeposuisses |
|
| 3. Person Singular | praeposuisset |
|
| 1. Person Plural | praeposuissemus |
|
| 2. Person Plural | praeposuissetis |
|
| 3. Person Plural | praeposuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus essem |
|
| 2. Person Singular | praepositus esses |
|
| 3. Person Singular | praepositus esset |
|
| 1. Person Plural | praepositi essemus |
|
| 2. Person Plural | praepositi essetis |
|
| 3. Person Plural | praepositi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeposuero |
|
| 2. Person Singular | praeposueris |
|
| 3. Person Singular | praeposuerit |
|
| 1. Person Plural | praeposuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeposueritis |
|
| 3. Person Plural | praeposuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praepositus ero |
|
| 2. Person Singular | praepositus eris |
|
| 3. Person Singular | praepositus erit |
|
| 1. Person Plural | praepositi erimus |
|
| 2. Person Plural | praepositi eritis |
|
| 3. Person Plural | praepositi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponere |
|
| Vorzeitigkeit | praeposuisse |
|
| Nachzeitigkeit | praepositurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeponi praeponier |
|
| Vorzeitigkeit | praepositum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praepositum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praepone |
! |
| 2. Person Plural | praeponite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeponito |
| 3. Person Singular | praeponito |
| 2. Person Plural | praeponitote |
| 3. Person Plural | praeponunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeponere |
|
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
|
| Dativ | praeponendo praeponundo |
|
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
|
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
|
| Vokativ | praeponende praeponunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponendus praeponundus |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
| Genitiv | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponendi praeponundi |
| Dativ | praeponendo praeponundo |
praeponendae praeponundae |
praeponendo praeponundo |
| Akkusativ | praeponendum praeponundum |
praeponendam praeponundam |
praeponendum praeponundum |
| Ablativ | praeponendo praeponundo |
praeponenda praeponunda |
praeponendo praeponundo |
| Vokativ | praeponende praeponunde |
praeponenda praeponunda |
praeponendum praeponundum |
Plural
| Nominativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
| Genitiv | praeponendorum praeponundorum |
praeponendarum praeponundarum |
praeponendorum praeponundorum |
| Dativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Akkusativ | praeponendos praeponundos |
praeponendas praeponundas |
praeponenda praeponunda |
| Ablativ | praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
praeponendis praeponundis |
| Vokativ | praeponendi praeponundi |
praeponendae praeponundae |
praeponenda praeponunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
| Genitiv | praeponentis |
praeponentis |
praeponentis |
| Dativ | praeponenti |
praeponenti |
praeponenti |
| Akkusativ | praeponentem |
praeponentem |
praeponens |
| Ablativ | praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
praeponenti praeponente |
| Vokativ | praeponens |
praeponens |
praeponens |
Plural
| Nominativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Genitiv | praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
praeponentium praeponentum |
| Dativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Akkusativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
| Ablativ | praeponentibus |
praeponentibus |
praeponentibus |
| Vokativ | praeponentes |
praeponentes |
praeponentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositus |
praeposita |
praepositum |
| Genitiv | praepositi |
praepositae |
praepositi |
| Dativ | praeposito |
praepositae |
praeposito |
| Akkusativ | praepositum |
praepositam |
praepositum |
| Ablativ | praeposito |
praeposita |
praeposito |
| Vokativ | praeposite |
praeposita |
praepositum |
Plural
| Nominativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
| Genitiv | praepositorum |
praepositarum |
praepositorum |
| Dativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Akkusativ | praepositos |
praepositas |
praeposita |
| Ablativ | praepositis |
praepositis |
praepositis |
| Vokativ | praepositi |
praepositae |
praeposita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praepositurus |
praepositura |
praepositurum |
| Genitiv | praeposituri |
praepositurae |
praeposituri |
| Dativ | praeposituro |
praepositurae |
praeposituro |
| Akkusativ | praepositurum |
praeposituram |
praepositurum |
| Ablativ | praeposituro |
praepositura |
praeposituro |
| Vokativ | praepositure |
praepositura |
praepositurum |
Plural
| Nominativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
| Genitiv | praepositurorum |
praepositurarum |
praepositurorum |
| Dativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Akkusativ | praeposituros |
praeposituras |
praepositura |
| Ablativ | praeposituris |
praeposituris |
praeposituris |
| Vokativ | praeposituri |
praepositurae |
praepositura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praepositum |
praepositu |