Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgo
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgas
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgat
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgamus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgatis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgor
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgaris
praepurgare
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgatur
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgamur
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgamini
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgem
|
|
| 2. Person Singular |
praepurges
|
|
| 3. Person Singular |
praepurget
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgemus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgetis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurger
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgeris
praepurgere
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgetur
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgemur
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgemini
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgabam
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgabas
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgabat
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgabar
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgabaris
praepurgabare
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgarem
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgares
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgaret
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgarer
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgareris
praepurgarere
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgabo
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgabis
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgabit
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgabor
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgaberis
praepurgabere
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgavi
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgavit
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgaverunt
praepurgavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgavero
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praepurgatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praepurgatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praepurgatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praepurgati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praepurgati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praepurgati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praepurgare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praepurgavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praepurgaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praepurgari
praepurgarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praepurgatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praepurgatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praepurga
|
! |
| 2. Person Plural |
praepurgate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praepurgato
|
| 3. Person Singular |
praepurgato
|
| 2. Person Plural |
praepurgatote
|
| 3. Person Plural |
praepurganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praepurgare
|
|
| Genitiv |
praepurgandi
|
|
| Dativ |
praepurgando
|
|
| Akkusativ |
praepurgandum
|
|
| Ablativ |
praepurgando
|
|
| Vokativ |
praepurgande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praepurgandus
|
praepurganda
|
praepurgandum
|
| Genitiv |
praepurgandi
|
praepurgandae
|
praepurgandi
|
| Dativ |
praepurgando
|
praepurgandae
|
praepurgando
|
| Akkusativ |
praepurgandum
|
praepurgandam
|
praepurgandum
|
| Ablativ |
praepurgando
|
praepurganda
|
praepurgando
|
| Vokativ |
praepurgande
|
praepurganda
|
praepurgandum
|
Plural
| Nominativ |
praepurgandi
|
praepurgandae
|
praepurganda
|
| Genitiv |
praepurgandorum
|
praepurgandarum
|
praepurgandorum
|
| Dativ |
praepurgandis
|
praepurgandis
|
praepurgandis
|
| Akkusativ |
praepurgandos
|
praepurgandas
|
praepurganda
|
| Ablativ |
praepurgandis
|
praepurgandis
|
praepurgandis
|
| Vokativ |
praepurgandi
|
praepurgandae
|
praepurganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praepurgans
|
praepurgans
|
praepurgans
|
| Genitiv |
praepurgantis
|
praepurgantis
|
praepurgantis
|
| Dativ |
praepurganti
|
praepurganti
|
praepurganti
|
| Akkusativ |
praepurgantem
|
praepurgantem
|
praepurgans
|
| Ablativ |
praepurganti
praepurgante
|
praepurganti
praepurgante
|
praepurganti
praepurgante
|
| Vokativ |
praepurgans
|
praepurgans
|
praepurgans
|
Plural
| Nominativ |
praepurgantes
|
praepurgantes
|
praepurgantia
|
| Genitiv |
praepurgantium
praepurgantum
|
praepurgantium
praepurgantum
|
praepurgantium
praepurgantum
|
| Dativ |
praepurgantibus
|
praepurgantibus
|
praepurgantibus
|
| Akkusativ |
praepurgantes
|
praepurgantes
|
praepurgantia
|
| Ablativ |
praepurgantibus
|
praepurgantibus
|
praepurgantibus
|
| Vokativ |
praepurgantes
|
praepurgantes
|
praepurgantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praepurgatus
|
praepurgata
|
praepurgatum
|
| Genitiv |
praepurgati
|
praepurgatae
|
praepurgati
|
| Dativ |
praepurgato
|
praepurgatae
|
praepurgato
|
| Akkusativ |
praepurgatum
|
praepurgatam
|
praepurgatum
|
| Ablativ |
praepurgato
|
praepurgata
|
praepurgato
|
| Vokativ |
praepurgate
|
praepurgata
|
praepurgatum
|
Plural
| Nominativ |
praepurgati
|
praepurgatae
|
praepurgata
|
| Genitiv |
praepurgatorum
|
praepurgatarum
|
praepurgatorum
|
| Dativ |
praepurgatis
|
praepurgatis
|
praepurgatis
|
| Akkusativ |
praepurgatos
|
praepurgatas
|
praepurgata
|
| Ablativ |
praepurgatis
|
praepurgatis
|
praepurgatis
|
| Vokativ |
praepurgati
|
praepurgatae
|
praepurgata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praepurgaturus
|
praepurgatura
|
praepurgaturum
|
| Genitiv |
praepurgaturi
|
praepurgaturae
|
praepurgaturi
|
| Dativ |
praepurgaturo
|
praepurgaturae
|
praepurgaturo
|
| Akkusativ |
praepurgaturum
|
praepurgaturam
|
praepurgaturum
|
| Ablativ |
praepurgaturo
|
praepurgatura
|
praepurgaturo
|
| Vokativ |
praepurgature
|
praepurgatura
|
praepurgaturum
|
Plural
| Nominativ |
praepurgaturi
|
praepurgaturae
|
praepurgatura
|
| Genitiv |
praepurgaturorum
|
praepurgaturarum
|
praepurgaturorum
|
| Dativ |
praepurgaturis
|
praepurgaturis
|
praepurgaturis
|
| Akkusativ |
praepurgaturos
|
praepurgaturas
|
praepurgatura
|
| Ablativ |
praepurgaturis
|
praepurgaturis
|
praepurgaturis
|
| Vokativ |
praepurgaturi
|
praepurgaturae
|
praepurgatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praepurgatum
|
praepurgatu
|