Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputio
|
|
| 2. Person Singular |
praeputias
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiat
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputior
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaris praeputiare
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiem
|
|
| 2. Person Singular |
praeputies
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiet
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputietis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputier
|
|
| 2. Person Singular |
praeputieris praeputiere
|
|
| 3. Person Singular |
praeputietur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiemur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiemini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiabam
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiabas
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiabat
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiabar
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiabaris praeputiabare
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiarem
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiares
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaret
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiarer
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiareris praeputiarere
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiabo
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiabis
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiabit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiabor
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaberis praeputiabere
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiavi
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiavit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiaverunt praeputiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiavero
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeputiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeputiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeputiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeputiari praeputiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeputiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeputiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeputia
|
! |
| 2. Person Plural |
praeputiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeputiato
|
| 3. Person Singular |
praeputiato
|
| 2. Person Plural |
praeputiatote
|
| 3. Person Plural |
praeputianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeputiare
|
|
| Genitiv |
praeputiandi
|
|
| Dativ |
praeputiando
|
|
| Akkusativ |
praeputiandum
|
|
| Ablativ |
praeputiando
|
|
| Vokativ |
praeputiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeputiandus
|
praeputianda
|
praeputiandum
|
| Genitiv |
praeputiandi
|
praeputiandae
|
praeputiandi
|
| Dativ |
praeputiando
|
praeputiandae
|
praeputiando
|
| Akkusativ |
praeputiandum
|
praeputiandam
|
praeputiandum
|
| Ablativ |
praeputiando
|
praeputianda
|
praeputiando
|
| Vokativ |
praeputiande
|
praeputianda
|
praeputiandum
|
Plural
| Nominativ |
praeputiandi
|
praeputiandae
|
praeputianda
|
| Genitiv |
praeputiandorum
|
praeputiandarum
|
praeputiandorum
|
| Dativ |
praeputiandis
|
praeputiandis
|
praeputiandis
|
| Akkusativ |
praeputiandos
|
praeputiandas
|
praeputianda
|
| Ablativ |
praeputiandis
|
praeputiandis
|
praeputiandis
|
| Vokativ |
praeputiandi
|
praeputiandae
|
praeputianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeputians
|
praeputians
|
praeputians
|
| Genitiv |
praeputiantis
|
praeputiantis
|
praeputiantis
|
| Dativ |
praeputianti
|
praeputianti
|
praeputianti
|
| Akkusativ |
praeputiantem
|
praeputiantem
|
praeputians
|
| Ablativ |
praeputianti praeputiante
|
praeputianti praeputiante
|
praeputianti praeputiante
|
| Vokativ |
praeputians
|
praeputians
|
praeputians
|
Plural
| Nominativ |
praeputiantes
|
praeputiantes
|
praeputiantia
|
| Genitiv |
praeputiantium praeputiantum
|
praeputiantium praeputiantum
|
praeputiantium praeputiantum
|
| Dativ |
praeputiantibus
|
praeputiantibus
|
praeputiantibus
|
| Akkusativ |
praeputiantes
|
praeputiantes
|
praeputiantia
|
| Ablativ |
praeputiantibus
|
praeputiantibus
|
praeputiantibus
|
| Vokativ |
praeputiantes
|
praeputiantes
|
praeputiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeputiatus
|
praeputiata
|
praeputiatum
|
| Genitiv |
praeputiati
|
praeputiatae
|
praeputiati
|
| Dativ |
praeputiato
|
praeputiatae
|
praeputiato
|
| Akkusativ |
praeputiatum
|
praeputiatam
|
praeputiatum
|
| Ablativ |
praeputiato
|
praeputiata
|
praeputiato
|
| Vokativ |
praeputiate
|
praeputiata
|
praeputiatum
|
Plural
| Nominativ |
praeputiati
|
praeputiatae
|
praeputiata
|
| Genitiv |
praeputiatorum
|
praeputiatarum
|
praeputiatorum
|
| Dativ |
praeputiatis
|
praeputiatis
|
praeputiatis
|
| Akkusativ |
praeputiatos
|
praeputiatas
|
praeputiata
|
| Ablativ |
praeputiatis
|
praeputiatis
|
praeputiatis
|
| Vokativ |
praeputiati
|
praeputiatae
|
praeputiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeputiaturus
|
praeputiatura
|
praeputiaturum
|
| Genitiv |
praeputiaturi
|
praeputiaturae
|
praeputiaturi
|
| Dativ |
praeputiaturo
|
praeputiaturae
|
praeputiaturo
|
| Akkusativ |
praeputiaturum
|
praeputiaturam
|
praeputiaturum
|
| Ablativ |
praeputiaturo
|
praeputiatura
|
praeputiaturo
|
| Vokativ |
praeputiature
|
praeputiatura
|
praeputiaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeputiaturi
|
praeputiaturae
|
praeputiatura
|
| Genitiv |
praeputiaturorum
|
praeputiaturarum
|
praeputiaturorum
|
| Dativ |
praeputiaturis
|
praeputiaturis
|
praeputiaturis
|
| Akkusativ |
praeputiaturos
|
praeputiaturas
|
praeputiatura
|
| Ablativ |
praeputiaturis
|
praeputiaturis
|
praeputiaturis
|
| Vokativ |
praeputiaturi
|
praeputiaturae
|
praeputiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeputiatum
|
praeputiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputio
|
|
| 2. Person Singular |
praeputias
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiat
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputior
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaris praeputiare
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiem
|
|
| 2. Person Singular |
praeputies
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiet
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputietis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputier
|
|
| 2. Person Singular |
praeputieris praeputiere
|
|
| 3. Person Singular |
praeputietur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiemur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiemini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiabam
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiabas
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiabat
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiabar
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiabaris praeputiabare
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiarem
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiares
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaret
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiarer
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiareris praeputiarere
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiabo
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiabis
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiabit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiabor
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaberis praeputiabere
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiavi
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiavit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiaverunt praeputiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiavero
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praeputiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praeputiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praeputiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praeputiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praeputiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praeputiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeputiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeputiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeputiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praeputiari praeputiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praeputiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praeputiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praeputia
|
! |
| 2. Person Plural |
praeputiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praeputiato
|
| 3. Person Singular |
praeputiato
|
| 2. Person Plural |
praeputiatote
|
| 3. Person Plural |
praeputianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praeputiare
|
|
| Genitiv |
praeputiandi
|
|
| Dativ |
praeputiando
|
|
| Akkusativ |
praeputiandum
|
|
| Ablativ |
praeputiando
|
|
| Vokativ |
praeputiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeputiandus
|
praeputianda
|
praeputiandum
|
| Genitiv |
praeputiandi
|
praeputiandae
|
praeputiandi
|
| Dativ |
praeputiando
|
praeputiandae
|
praeputiando
|
| Akkusativ |
praeputiandum
|
praeputiandam
|
praeputiandum
|
| Ablativ |
praeputiando
|
praeputianda
|
praeputiando
|
| Vokativ |
praeputiande
|
praeputianda
|
praeputiandum
|
Plural
| Nominativ |
praeputiandi
|
praeputiandae
|
praeputianda
|
| Genitiv |
praeputiandorum
|
praeputiandarum
|
praeputiandorum
|
| Dativ |
praeputiandis
|
praeputiandis
|
praeputiandis
|
| Akkusativ |
praeputiandos
|
praeputiandas
|
praeputianda
|
| Ablativ |
praeputiandis
|
praeputiandis
|
praeputiandis
|
| Vokativ |
praeputiandi
|
praeputiandae
|
praeputianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeputians
|
praeputians
|
praeputians
|
| Genitiv |
praeputiantis
|
praeputiantis
|
praeputiantis
|
| Dativ |
praeputianti
|
praeputianti
|
praeputianti
|
| Akkusativ |
praeputiantem
|
praeputiantem
|
praeputians
|
| Ablativ |
praeputianti praeputiante
|
praeputianti praeputiante
|
praeputianti praeputiante
|
| Vokativ |
praeputians
|
praeputians
|
praeputians
|
Plural
| Nominativ |
praeputiantes
|
praeputiantes
|
praeputiantia
|
| Genitiv |
praeputiantium praeputiantum
|
praeputiantium praeputiantum
|
praeputiantium praeputiantum
|
| Dativ |
praeputiantibus
|
praeputiantibus
|
praeputiantibus
|
| Akkusativ |
praeputiantes
|
praeputiantes
|
praeputiantia
|
| Ablativ |
praeputiantibus
|
praeputiantibus
|
praeputiantibus
|
| Vokativ |
praeputiantes
|
praeputiantes
|
praeputiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeputiatus
|
praeputiata
|
praeputiatum
|
| Genitiv |
praeputiati
|
praeputiatae
|
praeputiati
|
| Dativ |
praeputiato
|
praeputiatae
|
praeputiato
|
| Akkusativ |
praeputiatum
|
praeputiatam
|
praeputiatum
|
| Ablativ |
praeputiato
|
praeputiata
|
praeputiato
|
| Vokativ |
praeputiate
|
praeputiata
|
praeputiatum
|
Plural
| Nominativ |
praeputiati
|
praeputiatae
|
praeputiata
|
| Genitiv |
praeputiatorum
|
praeputiatarum
|
praeputiatorum
|
| Dativ |
praeputiatis
|
praeputiatis
|
praeputiatis
|
| Akkusativ |
praeputiatos
|
praeputiatas
|
praeputiata
|
| Ablativ |
praeputiatis
|
praeputiatis
|
praeputiatis
|
| Vokativ |
praeputiati
|
praeputiatae
|
praeputiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praeputiaturus
|
praeputiatura
|
praeputiaturum
|
| Genitiv |
praeputiaturi
|
praeputiaturae
|
praeputiaturi
|
| Dativ |
praeputiaturo
|
praeputiaturae
|
praeputiaturo
|
| Akkusativ |
praeputiaturum
|
praeputiaturam
|
praeputiaturum
|
| Ablativ |
praeputiaturo
|
praeputiatura
|
praeputiaturo
|
| Vokativ |
praeputiature
|
praeputiatura
|
praeputiaturum
|
Plural
| Nominativ |
praeputiaturi
|
praeputiaturae
|
praeputiatura
|
| Genitiv |
praeputiaturorum
|
praeputiaturarum
|
praeputiaturorum
|
| Dativ |
praeputiaturis
|
praeputiaturis
|
praeputiaturis
|
| Akkusativ |
praeputiaturos
|
praeputiaturas
|
praeputiatura
|
| Ablativ |
praeputiaturis
|
praeputiaturis
|
praeputiaturis
|
| Vokativ |
praeputiaturi
|
praeputiaturae
|
praeputiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praeputiatum
|
praeputiatu
|