Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praeripere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | zuvorkommen entreißen entziehen im voraus vereiteln vor der Zeit entreißen vorgreifen wegreißen wegreißen (vor der rechten Zeit) wegschnappen zuerst ergreifen |
| praeripere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst entrissen du wirst entzogen du wirst vorgegriffen du wirst weggerissen du wirst weggeschnappt |
| praeripere | Verb | gemischte Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | komme zuvor; komm zuvor entreiße; entreiß entziehe; entzieh entziehe dich; entzieh dich greife vor; greif vor reiße weg; reiß weg schnappe weg; schnapp weg |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
ich komme zuvor |
| 2. Person Singular | praeripis |
du kommst zuvor |
| 3. Person Singular | praeripit |
er/sie/es kommt zuvor |
| 1. Person Plural | praeripimus |
wir kommen zuvor |
| 2. Person Plural | praeripitis |
ihr kommt zuvor |
| 3. Person Plural | praeripiunt |
sie kommen zuvor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
|
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
|
| 3. Person Singular | praeripitur |
|
| 1. Person Plural | praeripimur |
|
| 2. Person Plural | praeripimini |
|
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich komme zuvor |
| 2. Person Singular | praeripias |
du kommest zuvor |
| 3. Person Singular | praeripiat |
er/sie/es komme zuvor |
| 1. Person Plural | praeripiamus |
wir kommen zuvor |
| 2. Person Plural | praeripiatis |
ihr kommet zuvor |
| 3. Person Plural | praeripiant |
sie kommen zuvor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
|
| 3. Person Singular | praeripiatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
ich kam zuvor |
| 2. Person Singular | praeripiebas |
du kamst zuvor |
| 3. Person Singular | praeripiebat |
er/sie/es kam zuvor |
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
wir kamen zuvor |
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
ihr kamt zuvor |
| 3. Person Plural | praeripiebant |
sie kamen zuvor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
|
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
|
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
ich käme zuvor |
| 2. Person Singular | praeriperes |
du kämest zuvor |
| 3. Person Singular | praeriperet |
er/sie/es käme zuvor |
| 1. Person Plural | praeriperemus |
wir kämen zuvor |
| 2. Person Plural | praeriperetis |
ihr kämet zuvor |
| 3. Person Plural | praeriperent |
sie kämen zuvor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
|
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
|
| 3. Person Singular | praeriperetur |
|
| 1. Person Plural | praeriperemur |
|
| 2. Person Plural | praeriperemini |
|
| 3. Person Plural | praeriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich werde zuvorkommen |
| 2. Person Singular | praeripies |
du wirst zuvorkommen |
| 3. Person Singular | praeripiet |
er/sie/es wird zuvorkommen |
| 1. Person Plural | praeripiemus |
wir werden zuvorkommen |
| 2. Person Plural | praeripietis |
ihr werdet zuvorkommen |
| 3. Person Plural | praeripient |
sie werden zuvorkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
|
| 3. Person Singular | praeripietur |
|
| 1. Person Plural | praeripiemur |
|
| 2. Person Plural | praeripiemini |
|
| 3. Person Plural | praeripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
ich bin zuvorgekommen |
| 2. Person Singular | praeripuisti |
du bist zuvorgekommen |
| 3. Person Singular | praeripuit |
er/sie/es ist zuvorgekommen |
| 1. Person Plural | praeripuimus |
wir sind zuvorgekommen |
| 2. Person Plural | praeripuistis |
ihr seid zuvorgekommen |
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
sie sind zuvorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
|
| 2. Person Singular | praereptus es |
|
| 3. Person Singular | praereptus est |
|
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
|
| 2. Person Plural | praerepti estis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
ich sei zuvorgekommen |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du seiest zuvorgekommen |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es sei zuvorgekommen |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir seien zuvorgekommen |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr seiet zuvorgekommen |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie seien zuvorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
|
| 2. Person Singular | praereptus sis |
|
| 3. Person Singular | praereptus sit |
|
| 1. Person Plural | praerepti simus |
|
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
ich war zuvorgekommen |
| 2. Person Singular | praeripueras |
du warst zuvorgekommen |
| 3. Person Singular | praeripuerat |
er/sie/es war zuvorgekommen |
| 1. Person Plural | praeripueramus |
wir waren zuvorgekommen |
| 2. Person Plural | praeripueratis |
ihr wart zuvorgekommen |
| 3. Person Plural | praeripuerant |
sie waren zuvorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
|
| 2. Person Singular | praereptus eras |
|
| 3. Person Singular | praereptus erat |
|
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
ich wäre zuvorgekommen |
| 2. Person Singular | praeripuisses |
du wärest zuvorgekommen |
| 3. Person Singular | praeripuisset |
er/sie/es wäre zuvorgekommen |
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
wir wären zuvorgekommen |
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
ihr wäret zuvorgekommen |
| 3. Person Plural | praeripuissent |
sie wären zuvorgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
|
| 2. Person Singular | praereptus esses |
|
| 3. Person Singular | praereptus esset |
|
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
|
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
|
| 3. Person Plural | praerepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
ich werde zuvorgekommen sein |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du wirst zuvorgekommen sein |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es wird zuvorgekommen sein |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir werden zuvorgekommen sein |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr werdet zuvorgekommen sein |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie werden zuvorgekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
|
| 2. Person Singular | praereptus eris |
|
| 3. Person Singular | praereptus erit |
|
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
zuvorkommen |
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
zuvorgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
zuvorkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
|
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
komme zuvor; komm zuvor! |
| 2. Person Plural | praeripite |
kommt zuvor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
das Zuvorkommen |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
des Zuvorkommens |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
dem Zuvorkommen |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
das Zuvorkommen |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
durch das Zuvorkommen |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Zuvorkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
ich entreiße |
| 2. Person Singular | praeripis |
du entreißt |
| 3. Person Singular | praeripit |
er/sie/es entreißt |
| 1. Person Plural | praeripimus |
wir entreißen |
| 2. Person Plural | praeripitis |
ihr entreißt |
| 3. Person Plural | praeripiunt |
sie entreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
ich werde entrissen |
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
du wirst entrissen |
| 3. Person Singular | praeripitur |
er/sie/es wird entrissen |
| 1. Person Plural | praeripimur |
wir werden entrissen |
| 2. Person Plural | praeripimini |
ihr werdet entrissen |
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
sie werden entrissen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich entreiße |
| 2. Person Singular | praeripias |
du entreißest |
| 3. Person Singular | praeripiat |
er/sie/es entreiße |
| 1. Person Plural | praeripiamus |
wir entreißen |
| 2. Person Plural | praeripiatis |
ihr entreißet |
| 3. Person Plural | praeripiant |
sie entreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde entrissen |
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
du werdest entrissen |
| 3. Person Singular | praeripiatur |
er/sie/es werde entrissen |
| 1. Person Plural | praeripiamur |
wir werden entrissen |
| 2. Person Plural | praeripiamini |
ihr werdet entrissen |
| 3. Person Plural | praeripiantur |
sie werden entrissen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
ich entriss |
| 2. Person Singular | praeripiebas |
du entrissest |
| 3. Person Singular | praeripiebat |
er/sie/es entriss |
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
wir entrissen |
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
ihr entrisst |
| 3. Person Plural | praeripiebant |
sie entrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
ich wurde entrissen |
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
du wurdest entrissen |
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
er/sie/es wurde entrissen |
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
wir wurden entrissen |
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
ihr wurdet entrissen |
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
sie wurden entrissen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
ich entrisse |
| 2. Person Singular | praeriperes |
du entrissest |
| 3. Person Singular | praeriperet |
er/sie/es entrisse |
| 1. Person Plural | praeriperemus |
wir entrissen |
| 2. Person Plural | praeriperetis |
ihr entrisset |
| 3. Person Plural | praeriperent |
sie entrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
ich würde entrissen |
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
du würdest entrissen |
| 3. Person Singular | praeriperetur |
er/sie/es würde entrissen |
| 1. Person Plural | praeriperemur |
wir würden entrissen |
| 2. Person Plural | praeriperemini |
ihr würdet entrissen |
| 3. Person Plural | praeriperentur |
sie würden entrissen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich werde entreißen |
| 2. Person Singular | praeripies |
du wirst entreißen |
| 3. Person Singular | praeripiet |
er/sie/es wird entreißen |
| 1. Person Plural | praeripiemus |
wir werden entreißen |
| 2. Person Plural | praeripietis |
ihr werdet entreißen |
| 3. Person Plural | praeripient |
sie werden entreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde entrissen werden |
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
du wirst entrissen werden |
| 3. Person Singular | praeripietur |
er/sie/es wird entrissen werden |
| 1. Person Plural | praeripiemur |
wir werden entrissen werden |
| 2. Person Plural | praeripiemini |
ihr werdet entrissen werden |
| 3. Person Plural | praeripientur |
sie werden entrissen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
ich habe entrissen |
| 2. Person Singular | praeripuisti |
du hast entrissen |
| 3. Person Singular | praeripuit |
er/sie/es hat entrissen |
| 1. Person Plural | praeripuimus |
wir haben entrissen |
| 2. Person Plural | praeripuistis |
ihr habt entrissen |
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
sie haben entrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
ich bin entrissen worden |
| 2. Person Singular | praereptus es |
du bist entrissen worden |
| 3. Person Singular | praereptus est |
er/sie/es ist entrissen worden |
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
wir sind entrissen worden |
| 2. Person Plural | praerepti estis |
ihr seid entrissen worden |
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
sie sind entrissen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
ich habe entrissen |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du habest entrissen |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es habe entrissen |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir haben entrissen |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr habet entrissen |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie haben entrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
ich sei entrissen worden |
| 2. Person Singular | praereptus sis |
du seiest entrissen worden |
| 3. Person Singular | praereptus sit |
er/sie/es sei entrissen worden |
| 1. Person Plural | praerepti simus |
wir seien entrissen worden |
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
ihr seiet entrissen worden |
| 3. Person Plural | praerepti sint |
sie seien entrissen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
ich hatte entrissen |
| 2. Person Singular | praeripueras |
du hattest entrissen |
| 3. Person Singular | praeripuerat |
er/sie/es hatte entrissen |
| 1. Person Plural | praeripueramus |
wir hatten entrissen |
| 2. Person Plural | praeripueratis |
ihr hattet entrissen |
| 3. Person Plural | praeripuerant |
sie hatten entrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
ich war entrissen worden |
| 2. Person Singular | praereptus eras |
du warst entrissen worden |
| 3. Person Singular | praereptus erat |
er/sie/es war entrissen worden |
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
wir waren entrissen worden |
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
ihr wart entrissen worden |
| 3. Person Plural | praerepti erant |
sie waren entrissen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
ich hätte entrissen |
| 2. Person Singular | praeripuisses |
du hättest entrissen |
| 3. Person Singular | praeripuisset |
er/sie/es hätte entrissen |
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
wir hätten entrissen |
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
ihr hättet entrissen |
| 3. Person Plural | praeripuissent |
sie hätten entrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
ich wäre entrissen worden |
| 2. Person Singular | praereptus esses |
du wärest entrissen worden |
| 3. Person Singular | praereptus esset |
er/sie/es wäre entrissen worden |
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
wir wären entrissen worden |
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
ihr wäret entrissen worden |
| 3. Person Plural | praerepti essent |
sie wären entrissen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
ich werde entrissen haben |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du wirst entrissen haben |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es wird entrissen haben |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir werden entrissen haben |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr werdet entrissen haben |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie werden entrissen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
ich werde entrissen worden sein |
| 2. Person Singular | praereptus eris |
du wirst entrissen worden sein |
| 3. Person Singular | praereptus erit |
er/sie/es wird entrissen worden sein |
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
wir werden entrissen worden sein |
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
ihr werdet entrissen worden sein |
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
sie werden entrissen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
entreißen |
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
entrissen haben |
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
entreißen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
entrissen werden |
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
entrissen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
künftig entrissen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
entreiße; entreiß! |
| 2. Person Plural | praeripite |
entreißt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
das Entreißen |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
des Entreißens |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
dem Entreißen |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
das Entreißen |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
durch das Entreißen |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Entreißen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
ich entziehe |
| 2. Person Singular | praeripis |
du entziehst |
| 3. Person Singular | praeripit |
er/sie/es entzieht |
| 1. Person Plural | praeripimus |
wir entziehen |
| 2. Person Plural | praeripitis |
ihr entzieht |
| 3. Person Plural | praeripiunt |
sie entziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
ich werde entzogen |
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
du wirst entzogen |
| 3. Person Singular | praeripitur |
er/sie/es wird entzogen |
| 1. Person Plural | praeripimur |
wir werden entzogen |
| 2. Person Plural | praeripimini |
ihr werdet entzogen |
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
sie werden entzogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich entziehe |
| 2. Person Singular | praeripias |
du entziehest |
| 3. Person Singular | praeripiat |
er/sie/es entziehe |
| 1. Person Plural | praeripiamus |
wir entziehen |
| 2. Person Plural | praeripiatis |
ihr entziehet |
| 3. Person Plural | praeripiant |
sie entziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde entzogen |
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
du werdest entzogen |
| 3. Person Singular | praeripiatur |
er/sie/es werde entzogen |
| 1. Person Plural | praeripiamur |
wir werden entzogen |
| 2. Person Plural | praeripiamini |
ihr werdet entzogen |
| 3. Person Plural | praeripiantur |
sie werden entzogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
ich entzog |
| 2. Person Singular | praeripiebas |
du entzogst |
| 3. Person Singular | praeripiebat |
er/sie/es entzog |
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
wir entzogen |
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
ihr entzogt |
| 3. Person Plural | praeripiebant |
sie entzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
ich wurde entzogen |
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
du wurdest entzogen |
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
er/sie/es wurde entzogen |
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
wir wurden entzogen |
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
ihr wurdet entzogen |
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
sie wurden entzogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
ich entzöge |
| 2. Person Singular | praeriperes |
du entzögest |
| 3. Person Singular | praeriperet |
er/sie/es entzöge |
| 1. Person Plural | praeriperemus |
wir entzögen |
| 2. Person Plural | praeriperetis |
ihr entzöget |
| 3. Person Plural | praeriperent |
sie entzögen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
ich würde entzogen |
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
du würdest entzogen |
| 3. Person Singular | praeriperetur |
er/sie/es würde entzogen |
| 1. Person Plural | praeriperemur |
wir würden entzogen |
| 2. Person Plural | praeriperemini |
ihr würdet entzogen |
| 3. Person Plural | praeriperentur |
sie würden entzogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich werde entziehen |
| 2. Person Singular | praeripies |
du wirst entziehen |
| 3. Person Singular | praeripiet |
er/sie/es wird entziehen |
| 1. Person Plural | praeripiemus |
wir werden entziehen |
| 2. Person Plural | praeripietis |
ihr werdet entziehen |
| 3. Person Plural | praeripient |
sie werden entziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde entzogen werden |
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
du wirst entzogen werden |
| 3. Person Singular | praeripietur |
er/sie/es wird entzogen werden |
| 1. Person Plural | praeripiemur |
wir werden entzogen werden |
| 2. Person Plural | praeripiemini |
ihr werdet entzogen werden |
| 3. Person Plural | praeripientur |
sie werden entzogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
ich habe entzogen |
| 2. Person Singular | praeripuisti |
du hast entzogen |
| 3. Person Singular | praeripuit |
er/sie/es hat entzogen |
| 1. Person Plural | praeripuimus |
wir haben entzogen |
| 2. Person Plural | praeripuistis |
ihr habt entzogen |
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
sie haben entzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
ich bin entzogen worden |
| 2. Person Singular | praereptus es |
du bist entzogen worden |
| 3. Person Singular | praereptus est |
er/sie/es ist entzogen worden |
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
wir sind entzogen worden |
| 2. Person Plural | praerepti estis |
ihr seid entzogen worden |
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
sie sind entzogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
ich habe entzogen |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du habest entzogen |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es habe entzogen |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir haben entzogen |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr habet entzogen |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie haben entzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
ich sei entzogen worden |
| 2. Person Singular | praereptus sis |
du seiest entzogen worden |
| 3. Person Singular | praereptus sit |
er/sie/es sei entzogen worden |
| 1. Person Plural | praerepti simus |
wir seien entzogen worden |
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
ihr seiet entzogen worden |
| 3. Person Plural | praerepti sint |
sie seien entzogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
ich hatte entzogen |
| 2. Person Singular | praeripueras |
du hattest entzogen |
| 3. Person Singular | praeripuerat |
er/sie/es hatte entzogen |
| 1. Person Plural | praeripueramus |
wir hatten entzogen |
| 2. Person Plural | praeripueratis |
ihr hattet entzogen |
| 3. Person Plural | praeripuerant |
sie hatten entzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
ich war entzogen worden |
| 2. Person Singular | praereptus eras |
du warst entzogen worden |
| 3. Person Singular | praereptus erat |
er/sie/es war entzogen worden |
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
wir waren entzogen worden |
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
ihr wart entzogen worden |
| 3. Person Plural | praerepti erant |
sie waren entzogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
ich hätte entzogen |
| 2. Person Singular | praeripuisses |
du hättest entzogen |
| 3. Person Singular | praeripuisset |
er/sie/es hätte entzogen |
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
wir hätten entzogen |
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
ihr hättet entzogen |
| 3. Person Plural | praeripuissent |
sie hätten entzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
ich wäre entzogen worden |
| 2. Person Singular | praereptus esses |
du wärest entzogen worden |
| 3. Person Singular | praereptus esset |
er/sie/es wäre entzogen worden |
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
wir wären entzogen worden |
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
ihr wäret entzogen worden |
| 3. Person Plural | praerepti essent |
sie wären entzogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
ich werde entzogen haben |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du wirst entzogen haben |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es wird entzogen haben |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir werden entzogen haben |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr werdet entzogen haben |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie werden entzogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
ich werde entzogen worden sein |
| 2. Person Singular | praereptus eris |
du wirst entzogen worden sein |
| 3. Person Singular | praereptus erit |
er/sie/es wird entzogen worden sein |
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
wir werden entzogen worden sein |
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
ihr werdet entzogen worden sein |
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
sie werden entzogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
entziehen |
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
entzogen haben |
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
entziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
entzogen werden |
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
entzogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
künftig entzogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
entziehe; entzieh! |
| 2. Person Plural | praeripite |
entzieht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
das Entziehen |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
des Entziehens |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
dem Entziehen |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
das Entziehen |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
durch das Entziehen |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Entziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
|
| 2. Person Singular | praeripis |
|
| 3. Person Singular | praeripit |
|
| 1. Person Plural | praeripimus |
|
| 2. Person Plural | praeripitis |
|
| 3. Person Plural | praeripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
|
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
|
| 3. Person Singular | praeripitur |
|
| 1. Person Plural | praeripimur |
|
| 2. Person Plural | praeripimini |
|
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
|
| 2. Person Singular | praeripias |
|
| 3. Person Singular | praeripiat |
|
| 1. Person Plural | praeripiamus |
|
| 2. Person Plural | praeripiatis |
|
| 3. Person Plural | praeripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
|
| 3. Person Singular | praeripiatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
|
| 2. Person Singular | praeripiebas |
|
| 3. Person Singular | praeripiebat |
|
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
|
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
|
| 3. Person Plural | praeripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
|
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
|
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
|
| 2. Person Singular | praeriperes |
|
| 3. Person Singular | praeriperet |
|
| 1. Person Plural | praeriperemus |
|
| 2. Person Plural | praeriperetis |
|
| 3. Person Plural | praeriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
|
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
|
| 3. Person Singular | praeriperetur |
|
| 1. Person Plural | praeriperemur |
|
| 2. Person Plural | praeriperemini |
|
| 3. Person Plural | praeriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
|
| 2. Person Singular | praeripies |
|
| 3. Person Singular | praeripiet |
|
| 1. Person Plural | praeripiemus |
|
| 2. Person Plural | praeripietis |
|
| 3. Person Plural | praeripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
|
| 3. Person Singular | praeripietur |
|
| 1. Person Plural | praeripiemur |
|
| 2. Person Plural | praeripiemini |
|
| 3. Person Plural | praeripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
|
| 2. Person Singular | praeripuisti |
|
| 3. Person Singular | praeripuit |
|
| 1. Person Plural | praeripuimus |
|
| 2. Person Plural | praeripuistis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
|
| 2. Person Singular | praereptus es |
|
| 3. Person Singular | praereptus est |
|
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
|
| 2. Person Plural | praerepti estis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
|
| 2. Person Singular | praeripueris |
|
| 3. Person Singular | praeripuerit |
|
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeripueritis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
|
| 2. Person Singular | praereptus sis |
|
| 3. Person Singular | praereptus sit |
|
| 1. Person Plural | praerepti simus |
|
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
|
| 2. Person Singular | praeripueras |
|
| 3. Person Singular | praeripuerat |
|
| 1. Person Plural | praeripueramus |
|
| 2. Person Plural | praeripueratis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
|
| 2. Person Singular | praereptus eras |
|
| 3. Person Singular | praereptus erat |
|
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
|
| 2. Person Singular | praeripuisses |
|
| 3. Person Singular | praeripuisset |
|
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
|
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
|
| 3. Person Plural | praeripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
|
| 2. Person Singular | praereptus esses |
|
| 3. Person Singular | praereptus esset |
|
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
|
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
|
| 3. Person Plural | praerepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
|
| 2. Person Singular | praeripueris |
|
| 3. Person Singular | praeripuerit |
|
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeripueritis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
|
| 2. Person Singular | praereptus eris |
|
| 3. Person Singular | praereptus erit |
|
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
|
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
|
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
! |
| 2. Person Plural | praeripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
|
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
|
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
|
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
|
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
|
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
|
| 2. Person Singular | praeripis |
|
| 3. Person Singular | praeripit |
|
| 1. Person Plural | praeripimus |
|
| 2. Person Plural | praeripitis |
|
| 3. Person Plural | praeripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
|
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
|
| 3. Person Singular | praeripitur |
|
| 1. Person Plural | praeripimur |
|
| 2. Person Plural | praeripimini |
|
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
|
| 2. Person Singular | praeripias |
|
| 3. Person Singular | praeripiat |
|
| 1. Person Plural | praeripiamus |
|
| 2. Person Plural | praeripiatis |
|
| 3. Person Plural | praeripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
|
| 3. Person Singular | praeripiatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
|
| 2. Person Singular | praeripiebas |
|
| 3. Person Singular | praeripiebat |
|
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
|
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
|
| 3. Person Plural | praeripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
|
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
|
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
|
| 2. Person Singular | praeriperes |
|
| 3. Person Singular | praeriperet |
|
| 1. Person Plural | praeriperemus |
|
| 2. Person Plural | praeriperetis |
|
| 3. Person Plural | praeriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
|
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
|
| 3. Person Singular | praeriperetur |
|
| 1. Person Plural | praeriperemur |
|
| 2. Person Plural | praeriperemini |
|
| 3. Person Plural | praeriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
|
| 2. Person Singular | praeripies |
|
| 3. Person Singular | praeripiet |
|
| 1. Person Plural | praeripiemus |
|
| 2. Person Plural | praeripietis |
|
| 3. Person Plural | praeripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
|
| 3. Person Singular | praeripietur |
|
| 1. Person Plural | praeripiemur |
|
| 2. Person Plural | praeripiemini |
|
| 3. Person Plural | praeripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
|
| 2. Person Singular | praeripuisti |
|
| 3. Person Singular | praeripuit |
|
| 1. Person Plural | praeripuimus |
|
| 2. Person Plural | praeripuistis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
|
| 2. Person Singular | praereptus es |
|
| 3. Person Singular | praereptus est |
|
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
|
| 2. Person Plural | praerepti estis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
|
| 2. Person Singular | praeripueris |
|
| 3. Person Singular | praeripuerit |
|
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeripueritis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
|
| 2. Person Singular | praereptus sis |
|
| 3. Person Singular | praereptus sit |
|
| 1. Person Plural | praerepti simus |
|
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
|
| 2. Person Singular | praeripueras |
|
| 3. Person Singular | praeripuerat |
|
| 1. Person Plural | praeripueramus |
|
| 2. Person Plural | praeripueratis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
|
| 2. Person Singular | praereptus eras |
|
| 3. Person Singular | praereptus erat |
|
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
|
| 2. Person Singular | praeripuisses |
|
| 3. Person Singular | praeripuisset |
|
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
|
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
|
| 3. Person Plural | praeripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
|
| 2. Person Singular | praereptus esses |
|
| 3. Person Singular | praereptus esset |
|
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
|
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
|
| 3. Person Plural | praerepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
|
| 2. Person Singular | praeripueris |
|
| 3. Person Singular | praeripuerit |
|
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeripueritis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
|
| 2. Person Singular | praereptus eris |
|
| 3. Person Singular | praereptus erit |
|
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
|
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
|
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
! |
| 2. Person Plural | praeripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
|
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
|
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
|
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
|
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
|
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
ich greife vor |
| 2. Person Singular | praeripis |
du greifst vor |
| 3. Person Singular | praeripit |
er/sie/es greift vor |
| 1. Person Plural | praeripimus |
wir greifen vor |
| 2. Person Plural | praeripitis |
ihr greift vor |
| 3. Person Plural | praeripiunt |
sie greifen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
ich werde vorgegriffen |
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
du wirst vorgegriffen |
| 3. Person Singular | praeripitur |
er/sie/es wird vorgegriffen |
| 1. Person Plural | praeripimur |
wir werden vorgegriffen |
| 2. Person Plural | praeripimini |
ihr werdet vorgegriffen |
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
sie werden vorgegriffen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich greife vor |
| 2. Person Singular | praeripias |
du greifest vor |
| 3. Person Singular | praeripiat |
er/sie/es greife vor |
| 1. Person Plural | praeripiamus |
wir greifen vor |
| 2. Person Plural | praeripiatis |
ihr greifet vor |
| 3. Person Plural | praeripiant |
sie greifen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde vorgegriffen |
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
du werdest vorgegriffen |
| 3. Person Singular | praeripiatur |
er/sie/es werde vorgegriffen |
| 1. Person Plural | praeripiamur |
wir werden vorgegriffen |
| 2. Person Plural | praeripiamini |
ihr werdet vorgegriffen |
| 3. Person Plural | praeripiantur |
sie werden vorgegriffen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
ich griff vor |
| 2. Person Singular | praeripiebas |
du griffst vor |
| 3. Person Singular | praeripiebat |
er/sie/es griff vor |
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
wir griffen vor |
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
ihr grifft vor |
| 3. Person Plural | praeripiebant |
sie griffen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
ich wurde vorgegriffen |
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
du wurdest vorgegriffen |
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
er/sie/es wurde vorgegriffen |
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
wir wurden vorgegriffen |
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
ihr wurdet vorgegriffen |
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
sie wurden vorgegriffen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
ich griffe vor |
| 2. Person Singular | praeriperes |
du griffest vor |
| 3. Person Singular | praeriperet |
er/sie/es griffe vor |
| 1. Person Plural | praeriperemus |
wir griffen vor |
| 2. Person Plural | praeriperetis |
ihr griffet vor |
| 3. Person Plural | praeriperent |
sie griffen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
ich würde vorgegriffen |
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
du würdest vorgegriffen |
| 3. Person Singular | praeriperetur |
er/sie/es würde vorgegriffen |
| 1. Person Plural | praeriperemur |
wir würden vorgegriffen |
| 2. Person Plural | praeriperemini |
ihr würdet vorgegriffen |
| 3. Person Plural | praeriperentur |
sie würden vorgegriffen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich werde vorgreifen |
| 2. Person Singular | praeripies |
du wirst vorgreifen |
| 3. Person Singular | praeripiet |
er/sie/es wird vorgreifen |
| 1. Person Plural | praeripiemus |
wir werden vorgreifen |
| 2. Person Plural | praeripietis |
ihr werdet vorgreifen |
| 3. Person Plural | praeripient |
sie werden vorgreifen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde vorgegriffen werden |
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
du wirst vorgegriffen werden |
| 3. Person Singular | praeripietur |
er/sie/es wird vorgegriffen werden |
| 1. Person Plural | praeripiemur |
wir werden vorgegriffen werden |
| 2. Person Plural | praeripiemini |
ihr werdet vorgegriffen werden |
| 3. Person Plural | praeripientur |
sie werden vorgegriffen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
ich habe vorgegriffen |
| 2. Person Singular | praeripuisti |
du hast vorgegriffen |
| 3. Person Singular | praeripuit |
er/sie/es hat vorgegriffen |
| 1. Person Plural | praeripuimus |
wir haben vorgegriffen |
| 2. Person Plural | praeripuistis |
ihr habt vorgegriffen |
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
sie haben vorgegriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
ich bin vorgegriffen worden |
| 2. Person Singular | praereptus es |
du bist vorgegriffen worden |
| 3. Person Singular | praereptus est |
er/sie/es ist vorgegriffen worden |
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
wir sind vorgegriffen worden |
| 2. Person Plural | praerepti estis |
ihr seid vorgegriffen worden |
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
sie sind vorgegriffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
ich habe vorgegriffen |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du habest vorgegriffen |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es habe vorgegriffen |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir haben vorgegriffen |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr habet vorgegriffen |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie haben vorgegriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
ich sei vorgegriffen worden |
| 2. Person Singular | praereptus sis |
du seiest vorgegriffen worden |
| 3. Person Singular | praereptus sit |
er/sie/es sei vorgegriffen worden |
| 1. Person Plural | praerepti simus |
wir seien vorgegriffen worden |
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
ihr seiet vorgegriffen worden |
| 3. Person Plural | praerepti sint |
sie seien vorgegriffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
ich hatte vorgegriffen |
| 2. Person Singular | praeripueras |
du hattest vorgegriffen |
| 3. Person Singular | praeripuerat |
er/sie/es hatte vorgegriffen |
| 1. Person Plural | praeripueramus |
wir hatten vorgegriffen |
| 2. Person Plural | praeripueratis |
ihr hattet vorgegriffen |
| 3. Person Plural | praeripuerant |
sie hatten vorgegriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
ich war vorgegriffen worden |
| 2. Person Singular | praereptus eras |
du warst vorgegriffen worden |
| 3. Person Singular | praereptus erat |
er/sie/es war vorgegriffen worden |
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
wir waren vorgegriffen worden |
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
ihr wart vorgegriffen worden |
| 3. Person Plural | praerepti erant |
sie waren vorgegriffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
ich hätte vorgegriffen |
| 2. Person Singular | praeripuisses |
du hättest vorgegriffen |
| 3. Person Singular | praeripuisset |
er/sie/es hätte vorgegriffen |
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
wir hätten vorgegriffen |
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
ihr hättet vorgegriffen |
| 3. Person Plural | praeripuissent |
sie hätten vorgegriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
ich wäre vorgegriffen worden |
| 2. Person Singular | praereptus esses |
du wärest vorgegriffen worden |
| 3. Person Singular | praereptus esset |
er/sie/es wäre vorgegriffen worden |
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
wir wären vorgegriffen worden |
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
ihr wäret vorgegriffen worden |
| 3. Person Plural | praerepti essent |
sie wären vorgegriffen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
ich werde vorgegriffen haben |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du wirst vorgegriffen haben |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es wird vorgegriffen haben |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir werden vorgegriffen haben |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr werdet vorgegriffen haben |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie werden vorgegriffen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
ich werde vorgegriffen worden sein |
| 2. Person Singular | praereptus eris |
du wirst vorgegriffen worden sein |
| 3. Person Singular | praereptus erit |
er/sie/es wird vorgegriffen worden sein |
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
wir werden vorgegriffen worden sein |
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
ihr werdet vorgegriffen worden sein |
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
sie werden vorgegriffen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
vorgreifen |
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
vorgegriffen haben |
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
vorgreifen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
vorgegriffen werden |
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
vorgegriffen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
künftig vorgegriffen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
greife vor; greif vor! |
| 2. Person Plural | praeripite |
greift vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
das Vorgreifen |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
des Vorgreifens |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
dem Vorgreifen |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
das Vorgreifen |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
durch das Vorgreifen |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Vorgreifen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
ich reiße weg |
| 2. Person Singular | praeripis |
du reißt weg |
| 3. Person Singular | praeripit |
er/sie/es reißt weg |
| 1. Person Plural | praeripimus |
wir reißen weg |
| 2. Person Plural | praeripitis |
ihr reißt weg |
| 3. Person Plural | praeripiunt |
sie reißen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
ich werde weggerissen |
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
du wirst weggerissen |
| 3. Person Singular | praeripitur |
er/sie/es wird weggerissen |
| 1. Person Plural | praeripimur |
wir werden weggerissen |
| 2. Person Plural | praeripimini |
ihr werdet weggerissen |
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
sie werden weggerissen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich reiße weg |
| 2. Person Singular | praeripias |
du reißest weg |
| 3. Person Singular | praeripiat |
er/sie/es reiße weg |
| 1. Person Plural | praeripiamus |
wir reißen weg |
| 2. Person Plural | praeripiatis |
ihr reißet weg |
| 3. Person Plural | praeripiant |
sie reißen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde weggerissen |
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
du werdest weggerissen |
| 3. Person Singular | praeripiatur |
er/sie/es werde weggerissen |
| 1. Person Plural | praeripiamur |
wir werden weggerissen |
| 2. Person Plural | praeripiamini |
ihr werdet weggerissen |
| 3. Person Plural | praeripiantur |
sie werden weggerissen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
ich riss weg |
| 2. Person Singular | praeripiebas |
du rissest weg |
| 3. Person Singular | praeripiebat |
er/sie/es riss weg |
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
wir rissen weg |
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
ihr risst weg |
| 3. Person Plural | praeripiebant |
sie rissen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
ich wurde weggerissen |
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
du wurdest weggerissen |
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
er/sie/es wurde weggerissen |
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
wir wurden weggerissen |
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
ihr wurdet weggerissen |
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
sie wurden weggerissen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
ich risse weg |
| 2. Person Singular | praeriperes |
du rissest weg |
| 3. Person Singular | praeriperet |
er/sie/es risse weg |
| 1. Person Plural | praeriperemus |
wir rissen weg |
| 2. Person Plural | praeriperetis |
ihr risset weg |
| 3. Person Plural | praeriperent |
sie rissen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
ich würde weggerissen |
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
du würdest weggerissen |
| 3. Person Singular | praeriperetur |
er/sie/es würde weggerissen |
| 1. Person Plural | praeriperemur |
wir würden weggerissen |
| 2. Person Plural | praeriperemini |
ihr würdet weggerissen |
| 3. Person Plural | praeriperentur |
sie würden weggerissen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich werde wegreißen |
| 2. Person Singular | praeripies |
du wirst wegreißen |
| 3. Person Singular | praeripiet |
er/sie/es wird wegreißen |
| 1. Person Plural | praeripiemus |
wir werden wegreißen |
| 2. Person Plural | praeripietis |
ihr werdet wegreißen |
| 3. Person Plural | praeripient |
sie werden wegreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde weggerissen werden |
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
du wirst weggerissen werden |
| 3. Person Singular | praeripietur |
er/sie/es wird weggerissen werden |
| 1. Person Plural | praeripiemur |
wir werden weggerissen werden |
| 2. Person Plural | praeripiemini |
ihr werdet weggerissen werden |
| 3. Person Plural | praeripientur |
sie werden weggerissen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
ich habe weggerissen |
| 2. Person Singular | praeripuisti |
du hast weggerissen |
| 3. Person Singular | praeripuit |
er/sie/es hat weggerissen |
| 1. Person Plural | praeripuimus |
wir haben weggerissen |
| 2. Person Plural | praeripuistis |
ihr habt weggerissen |
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
sie haben weggerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
ich bin weggerissen worden |
| 2. Person Singular | praereptus es |
du bist weggerissen worden |
| 3. Person Singular | praereptus est |
er/sie/es ist weggerissen worden |
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
wir sind weggerissen worden |
| 2. Person Plural | praerepti estis |
ihr seid weggerissen worden |
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
sie sind weggerissen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
ich habe weggerissen |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du habest weggerissen |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es habe weggerissen |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir haben weggerissen |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr habet weggerissen |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie haben weggerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
ich sei weggerissen worden |
| 2. Person Singular | praereptus sis |
du seiest weggerissen worden |
| 3. Person Singular | praereptus sit |
er/sie/es sei weggerissen worden |
| 1. Person Plural | praerepti simus |
wir seien weggerissen worden |
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
ihr seiet weggerissen worden |
| 3. Person Plural | praerepti sint |
sie seien weggerissen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
ich hatte weggerissen |
| 2. Person Singular | praeripueras |
du hattest weggerissen |
| 3. Person Singular | praeripuerat |
er/sie/es hatte weggerissen |
| 1. Person Plural | praeripueramus |
wir hatten weggerissen |
| 2. Person Plural | praeripueratis |
ihr hattet weggerissen |
| 3. Person Plural | praeripuerant |
sie hatten weggerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
ich war weggerissen worden |
| 2. Person Singular | praereptus eras |
du warst weggerissen worden |
| 3. Person Singular | praereptus erat |
er/sie/es war weggerissen worden |
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
wir waren weggerissen worden |
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
ihr wart weggerissen worden |
| 3. Person Plural | praerepti erant |
sie waren weggerissen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
ich hätte weggerissen |
| 2. Person Singular | praeripuisses |
du hättest weggerissen |
| 3. Person Singular | praeripuisset |
er/sie/es hätte weggerissen |
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
wir hätten weggerissen |
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
ihr hättet weggerissen |
| 3. Person Plural | praeripuissent |
sie hätten weggerissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
ich wäre weggerissen worden |
| 2. Person Singular | praereptus esses |
du wärest weggerissen worden |
| 3. Person Singular | praereptus esset |
er/sie/es wäre weggerissen worden |
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
wir wären weggerissen worden |
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
ihr wäret weggerissen worden |
| 3. Person Plural | praerepti essent |
sie wären weggerissen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
ich werde weggerissen haben |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du wirst weggerissen haben |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es wird weggerissen haben |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir werden weggerissen haben |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr werdet weggerissen haben |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie werden weggerissen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
ich werde weggerissen worden sein |
| 2. Person Singular | praereptus eris |
du wirst weggerissen worden sein |
| 3. Person Singular | praereptus erit |
er/sie/es wird weggerissen worden sein |
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
wir werden weggerissen worden sein |
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
ihr werdet weggerissen worden sein |
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
sie werden weggerissen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
wegreißen |
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
weggerissen haben |
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
wegreißen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
weggerissen werden |
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
weggerissen worden sein |
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
künftig weggerissen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
reiße weg; reiß weg! |
| 2. Person Plural | praeripite |
reißt weg! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
das Wegreißen |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
des Wegreißens |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
dem Wegreißen |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
das Wegreißen |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
durch das Wegreißen |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Wegreißen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
|
| 2. Person Singular | praeripis |
|
| 3. Person Singular | praeripit |
|
| 1. Person Plural | praeripimus |
|
| 2. Person Plural | praeripitis |
|
| 3. Person Plural | praeripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
|
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
|
| 3. Person Singular | praeripitur |
|
| 1. Person Plural | praeripimur |
|
| 2. Person Plural | praeripimini |
|
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
|
| 2. Person Singular | praeripias |
|
| 3. Person Singular | praeripiat |
|
| 1. Person Plural | praeripiamus |
|
| 2. Person Plural | praeripiatis |
|
| 3. Person Plural | praeripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
|
| 3. Person Singular | praeripiatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
|
| 2. Person Singular | praeripiebas |
|
| 3. Person Singular | praeripiebat |
|
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
|
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
|
| 3. Person Plural | praeripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
|
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
|
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
|
| 2. Person Singular | praeriperes |
|
| 3. Person Singular | praeriperet |
|
| 1. Person Plural | praeriperemus |
|
| 2. Person Plural | praeriperetis |
|
| 3. Person Plural | praeriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
|
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
|
| 3. Person Singular | praeriperetur |
|
| 1. Person Plural | praeriperemur |
|
| 2. Person Plural | praeriperemini |
|
| 3. Person Plural | praeriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
|
| 2. Person Singular | praeripies |
|
| 3. Person Singular | praeripiet |
|
| 1. Person Plural | praeripiemus |
|
| 2. Person Plural | praeripietis |
|
| 3. Person Plural | praeripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
|
| 3. Person Singular | praeripietur |
|
| 1. Person Plural | praeripiemur |
|
| 2. Person Plural | praeripiemini |
|
| 3. Person Plural | praeripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
|
| 2. Person Singular | praeripuisti |
|
| 3. Person Singular | praeripuit |
|
| 1. Person Plural | praeripuimus |
|
| 2. Person Plural | praeripuistis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
|
| 2. Person Singular | praereptus es |
|
| 3. Person Singular | praereptus est |
|
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
|
| 2. Person Plural | praerepti estis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
|
| 2. Person Singular | praeripueris |
|
| 3. Person Singular | praeripuerit |
|
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeripueritis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
|
| 2. Person Singular | praereptus sis |
|
| 3. Person Singular | praereptus sit |
|
| 1. Person Plural | praerepti simus |
|
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
|
| 2. Person Singular | praeripueras |
|
| 3. Person Singular | praeripuerat |
|
| 1. Person Plural | praeripueramus |
|
| 2. Person Plural | praeripueratis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
|
| 2. Person Singular | praereptus eras |
|
| 3. Person Singular | praereptus erat |
|
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
|
| 2. Person Singular | praeripuisses |
|
| 3. Person Singular | praeripuisset |
|
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
|
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
|
| 3. Person Plural | praeripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
|
| 2. Person Singular | praereptus esses |
|
| 3. Person Singular | praereptus esset |
|
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
|
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
|
| 3. Person Plural | praerepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
|
| 2. Person Singular | praeripueris |
|
| 3. Person Singular | praeripuerit |
|
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeripueritis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
|
| 2. Person Singular | praereptus eris |
|
| 3. Person Singular | praereptus erit |
|
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
|
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
|
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
! |
| 2. Person Plural | praeripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
|
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
|
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
|
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
|
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
|
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
ich schnappe weg |
| 2. Person Singular | praeripis |
du schnappst weg |
| 3. Person Singular | praeripit |
er/sie/es schnappt weg |
| 1. Person Plural | praeripimus |
wir schnappen weg |
| 2. Person Plural | praeripitis |
ihr schnappt weg |
| 3. Person Plural | praeripiunt |
sie schnappen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
ich werde weggeschnappt |
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
du wirst weggeschnappt |
| 3. Person Singular | praeripitur |
er/sie/es wird weggeschnappt |
| 1. Person Plural | praeripimur |
wir werden weggeschnappt |
| 2. Person Plural | praeripimini |
ihr werdet weggeschnappt |
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
sie werden weggeschnappt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich schnappe weg |
| 2. Person Singular | praeripias |
du schnappest weg |
| 3. Person Singular | praeripiat |
er/sie/es schnappe weg |
| 1. Person Plural | praeripiamus |
wir schnappen weg |
| 2. Person Plural | praeripiatis |
ihr schnappet weg |
| 3. Person Plural | praeripiant |
sie schnappen weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde weggeschnappt |
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
du werdest weggeschnappt |
| 3. Person Singular | praeripiatur |
er/sie/es werde weggeschnappt |
| 1. Person Plural | praeripiamur |
wir werden weggeschnappt |
| 2. Person Plural | praeripiamini |
ihr werdet weggeschnappt |
| 3. Person Plural | praeripiantur |
sie werden weggeschnappt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
ich schnappte weg |
| 2. Person Singular | praeripiebas |
du schnapptest weg |
| 3. Person Singular | praeripiebat |
er/sie/es schnappte weg |
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
wir schnappten weg |
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
ihr schnapptet weg |
| 3. Person Plural | praeripiebant |
sie schnappten weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
ich wurde weggeschnappt |
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
du wurdest weggeschnappt |
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
er/sie/es wurde weggeschnappt |
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
wir wurden weggeschnappt |
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
ihr wurdet weggeschnappt |
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
sie wurden weggeschnappt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
ich schnappte weg |
| 2. Person Singular | praeriperes |
du schnapptest weg |
| 3. Person Singular | praeriperet |
er/sie/es schnappte weg |
| 1. Person Plural | praeriperemus |
wir schnappten weg |
| 2. Person Plural | praeriperetis |
ihr schnapptet weg |
| 3. Person Plural | praeriperent |
sie schnappten weg |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
ich würde weggeschnappt |
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
du würdest weggeschnappt |
| 3. Person Singular | praeriperetur |
er/sie/es würde weggeschnappt |
| 1. Person Plural | praeriperemur |
wir würden weggeschnappt |
| 2. Person Plural | praeriperemini |
ihr würdet weggeschnappt |
| 3. Person Plural | praeriperentur |
sie würden weggeschnappt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
ich werde wegschnappen |
| 2. Person Singular | praeripies |
du wirst wegschnappen |
| 3. Person Singular | praeripiet |
er/sie/es wird wegschnappen |
| 1. Person Plural | praeripiemus |
wir werden wegschnappen |
| 2. Person Plural | praeripietis |
ihr werdet wegschnappen |
| 3. Person Plural | praeripient |
sie werden wegschnappen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
ich werde weggeschnappt werden |
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
du wirst weggeschnappt werden |
| 3. Person Singular | praeripietur |
er/sie/es wird weggeschnappt werden |
| 1. Person Plural | praeripiemur |
wir werden weggeschnappt werden |
| 2. Person Plural | praeripiemini |
ihr werdet weggeschnappt werden |
| 3. Person Plural | praeripientur |
sie werden weggeschnappt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
ich habe weggeschnappt |
| 2. Person Singular | praeripuisti |
du hast weggeschnappt |
| 3. Person Singular | praeripuit |
er/sie/es hat weggeschnappt |
| 1. Person Plural | praeripuimus |
wir haben weggeschnappt |
| 2. Person Plural | praeripuistis |
ihr habt weggeschnappt |
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
sie haben weggeschnappt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
ich bin weggeschnappt worden |
| 2. Person Singular | praereptus es |
du bist weggeschnappt worden |
| 3. Person Singular | praereptus est |
er/sie/es ist weggeschnappt worden |
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
wir sind weggeschnappt worden |
| 2. Person Plural | praerepti estis |
ihr seid weggeschnappt worden |
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
sie sind weggeschnappt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
ich habe weggeschnappt |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du habest weggeschnappt |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es habe weggeschnappt |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir haben weggeschnappt |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr habet weggeschnappt |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie haben weggeschnappt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
ich sei weggeschnappt worden |
| 2. Person Singular | praereptus sis |
du seiest weggeschnappt worden |
| 3. Person Singular | praereptus sit |
er/sie/es sei weggeschnappt worden |
| 1. Person Plural | praerepti simus |
wir seien weggeschnappt worden |
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
ihr seiet weggeschnappt worden |
| 3. Person Plural | praerepti sint |
sie seien weggeschnappt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
ich hatte weggeschnappt |
| 2. Person Singular | praeripueras |
du hattest weggeschnappt |
| 3. Person Singular | praeripuerat |
er/sie/es hatte weggeschnappt |
| 1. Person Plural | praeripueramus |
wir hatten weggeschnappt |
| 2. Person Plural | praeripueratis |
ihr hattet weggeschnappt |
| 3. Person Plural | praeripuerant |
sie hatten weggeschnappt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
ich war weggeschnappt worden |
| 2. Person Singular | praereptus eras |
du warst weggeschnappt worden |
| 3. Person Singular | praereptus erat |
er/sie/es war weggeschnappt worden |
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
wir waren weggeschnappt worden |
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
ihr wart weggeschnappt worden |
| 3. Person Plural | praerepti erant |
sie waren weggeschnappt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
ich hätte weggeschnappt |
| 2. Person Singular | praeripuisses |
du hättest weggeschnappt |
| 3. Person Singular | praeripuisset |
er/sie/es hätte weggeschnappt |
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
wir hätten weggeschnappt |
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
ihr hättet weggeschnappt |
| 3. Person Plural | praeripuissent |
sie hätten weggeschnappt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
ich wäre weggeschnappt worden |
| 2. Person Singular | praereptus esses |
du wärest weggeschnappt worden |
| 3. Person Singular | praereptus esset |
er/sie/es wäre weggeschnappt worden |
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
wir wären weggeschnappt worden |
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
ihr wäret weggeschnappt worden |
| 3. Person Plural | praerepti essent |
sie wären weggeschnappt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
ich werde weggeschnappt haben |
| 2. Person Singular | praeripueris |
du wirst weggeschnappt haben |
| 3. Person Singular | praeripuerit |
er/sie/es wird weggeschnappt haben |
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
wir werden weggeschnappt haben |
| 2. Person Plural | praeripueritis |
ihr werdet weggeschnappt haben |
| 3. Person Plural | praeripuerint |
sie werden weggeschnappt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
ich werde weggeschnappt worden sein |
| 2. Person Singular | praereptus eris |
du wirst weggeschnappt worden sein |
| 3. Person Singular | praereptus erit |
er/sie/es wird weggeschnappt worden sein |
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
wir werden weggeschnappt worden sein |
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
ihr werdet weggeschnappt worden sein |
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
sie werden weggeschnappt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
wegschnappen |
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
weggeschnappt haben |
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
wegschnappen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
weggeschnappt werden |
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
weggeschnappt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
künftig weggeschnappt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
schnappe weg; schnapp weg! |
| 2. Person Plural | praeripite |
schnappt weg! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
das Wegschnappen |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
des Wegschnappens |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
dem Wegschnappen |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
das Wegschnappen |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
durch das Wegschnappen |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Wegschnappen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripio |
|
| 2. Person Singular | praeripis |
|
| 3. Person Singular | praeripit |
|
| 1. Person Plural | praeripimus |
|
| 2. Person Plural | praeripitis |
|
| 3. Person Plural | praeripiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripior |
|
| 2. Person Singular | praeriperis praeripere |
|
| 3. Person Singular | praeripitur |
|
| 1. Person Plural | praeripimur |
|
| 2. Person Plural | praeripimini |
|
| 3. Person Plural | praeripiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
|
| 2. Person Singular | praeripias |
|
| 3. Person Singular | praeripiat |
|
| 1. Person Plural | praeripiamus |
|
| 2. Person Plural | praeripiatis |
|
| 3. Person Plural | praeripiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripiaris praeripiare |
|
| 3. Person Singular | praeripiatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebam |
|
| 2. Person Singular | praeripiebas |
|
| 3. Person Singular | praeripiebat |
|
| 1. Person Plural | praeripiebamus |
|
| 2. Person Plural | praeripiebatis |
|
| 3. Person Plural | praeripiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiebar |
|
| 2. Person Singular | praeripiebaris praeripiebare |
|
| 3. Person Singular | praeripiebatur |
|
| 1. Person Plural | praeripiebamur |
|
| 2. Person Plural | praeripiebamini |
|
| 3. Person Plural | praeripiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperem |
|
| 2. Person Singular | praeriperes |
|
| 3. Person Singular | praeriperet |
|
| 1. Person Plural | praeriperemus |
|
| 2. Person Plural | praeriperetis |
|
| 3. Person Plural | praeriperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeriperer |
|
| 2. Person Singular | praeripereris praeriperere |
|
| 3. Person Singular | praeriperetur |
|
| 1. Person Plural | praeriperemur |
|
| 2. Person Plural | praeriperemini |
|
| 3. Person Plural | praeriperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiam |
|
| 2. Person Singular | praeripies |
|
| 3. Person Singular | praeripiet |
|
| 1. Person Plural | praeripiemus |
|
| 2. Person Plural | praeripietis |
|
| 3. Person Plural | praeripient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praeripiar |
|
| 2. Person Singular | praeripieris praeripiere |
|
| 3. Person Singular | praeripietur |
|
| 1. Person Plural | praeripiemur |
|
| 2. Person Plural | praeripiemini |
|
| 3. Person Plural | praeripientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripui |
|
| 2. Person Singular | praeripuisti |
|
| 3. Person Singular | praeripuit |
|
| 1. Person Plural | praeripuimus |
|
| 2. Person Plural | praeripuistis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerunt praeripuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sum |
|
| 2. Person Singular | praereptus es |
|
| 3. Person Singular | praereptus est |
|
| 1. Person Plural | praerepti sumus |
|
| 2. Person Plural | praerepti estis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuerim |
|
| 2. Person Singular | praeripueris |
|
| 3. Person Singular | praeripuerit |
|
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeripueritis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus sim |
|
| 2. Person Singular | praereptus sis |
|
| 3. Person Singular | praereptus sit |
|
| 1. Person Plural | praerepti simus |
|
| 2. Person Plural | praerepti sitis |
|
| 3. Person Plural | praerepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripueram |
|
| 2. Person Singular | praeripueras |
|
| 3. Person Singular | praeripuerat |
|
| 1. Person Plural | praeripueramus |
|
| 2. Person Plural | praeripueratis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus eram |
|
| 2. Person Singular | praereptus eras |
|
| 3. Person Singular | praereptus erat |
|
| 1. Person Plural | praerepti eramus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eratis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuissem |
|
| 2. Person Singular | praeripuisses |
|
| 3. Person Singular | praeripuisset |
|
| 1. Person Plural | praeripuissemus |
|
| 2. Person Plural | praeripuissetis |
|
| 3. Person Plural | praeripuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus essem |
|
| 2. Person Singular | praereptus esses |
|
| 3. Person Singular | praereptus esset |
|
| 1. Person Plural | praerepti essemus |
|
| 2. Person Plural | praerepti essetis |
|
| 3. Person Plural | praerepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praeripuero |
|
| 2. Person Singular | praeripueris |
|
| 3. Person Singular | praeripuerit |
|
| 1. Person Plural | praeripuerimus |
|
| 2. Person Plural | praeripueritis |
|
| 3. Person Plural | praeripuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praereptus ero |
|
| 2. Person Singular | praereptus eris |
|
| 3. Person Singular | praereptus erit |
|
| 1. Person Plural | praerepti erimus |
|
| 2. Person Plural | praerepti eritis |
|
| 3. Person Plural | praerepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripere |
|
| Vorzeitigkeit | praeripuisse |
|
| Nachzeitigkeit | praerepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praeripi praeripier |
|
| Vorzeitigkeit | praereptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praereptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praeripe |
! |
| 2. Person Plural | praeripite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praeripito |
| 3. Person Singular | praeripito |
| 2. Person Plural | praeripitote |
| 3. Person Plural | praeripunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praeripere |
|
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
|
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
|
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
|
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
|
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiendus praeripiundus |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
| Genitiv | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendi praeripiundi |
| Dativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripiendae praeripiundae |
praeripiendo praeripiundo |
| Akkusativ | praeripiendum praeripiundum |
praeripiendam praeripiundam |
praeripiendum praeripiundum |
| Ablativ | praeripiendo praeripiundo |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendo praeripiundo |
| Vokativ | praeripiende praeripiunde |
praeripienda praeripiunda |
praeripiendum praeripiundum |
Plural
| Nominativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
| Genitiv | praeripiendorum praeripiundorum |
praeripiendarum praeripiundarum |
praeripiendorum praeripiundorum |
| Dativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Akkusativ | praeripiendos praeripiundos |
praeripiendas praeripiundas |
praeripienda praeripiunda |
| Ablativ | praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
praeripiendis praeripiundis |
| Vokativ | praeripiendi praeripiundi |
praeripiendae praeripiundae |
praeripienda praeripiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
| Genitiv | praeripientis |
praeripientis |
praeripientis |
| Dativ | praeripienti |
praeripienti |
praeripienti |
| Akkusativ | praeripientem |
praeripientem |
praeripiens |
| Ablativ | praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
praeripienti praeripiente |
| Vokativ | praeripiens |
praeripiens |
praeripiens |
Plural
| Nominativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Genitiv | praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
praeripientium praeripientum |
| Dativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Akkusativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
| Ablativ | praeripientibus |
praeripientibus |
praeripientibus |
| Vokativ | praeripientes |
praeripientes |
praeripientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praereptus |
praerepta |
praereptum |
| Genitiv | praerepti |
praereptae |
praerepti |
| Dativ | praerepto |
praereptae |
praerepto |
| Akkusativ | praereptum |
praereptam |
praereptum |
| Ablativ | praerepto |
praerepta |
praerepto |
| Vokativ | praerepte |
praerepta |
praereptum |
Plural
| Nominativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
| Genitiv | praereptorum |
praereptarum |
praereptorum |
| Dativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Akkusativ | praereptos |
praereptas |
praerepta |
| Ablativ | praereptis |
praereptis |
praereptis |
| Vokativ | praerepti |
praereptae |
praerepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praerepturus |
praereptura |
praerepturum |
| Genitiv | praerepturi |
praerepturae |
praerepturi |
| Dativ | praerepturo |
praerepturae |
praerepturo |
| Akkusativ | praerepturum |
praerepturam |
praerepturum |
| Ablativ | praerepturo |
praereptura |
praerepturo |
| Vokativ | praerepture |
praereptura |
praerepturum |
Plural
| Nominativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
| Genitiv | praerepturorum |
praerepturarum |
praerepturorum |
| Dativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Akkusativ | praerepturos |
praerepturas |
praereptura |
| Ablativ | praerepturis |
praerepturis |
praerepturis |
| Vokativ | praerepturi |
praerepturae |
praereptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praereptum |
praereptu |