Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von praescere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort praescitus auch noch Formen von: praesciscere (Verb im Partizip) | praescire (Verb im Partizip) | praescitus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praescere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | im Voraus erfahren/herausfinden/kennenlernen |
| praescitus | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von im Voraus erfahren/herausfinden/kennenlernen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praescio |
|
| 2. Person Singular | praescis |
|
| 3. Person Singular | praescit |
|
| 1. Person Plural | praescimus |
|
| 2. Person Plural | praescitis |
|
| 3. Person Plural | praesciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praescior |
|
| 2. Person Singular | praesceris praescere |
|
| 3. Person Singular | praescitur |
|
| 1. Person Plural | praescimur |
|
| 2. Person Plural | praescimini |
|
| 3. Person Plural | praesciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praesciam |
|
| 2. Person Singular | praescias |
|
| 3. Person Singular | praesciat |
|
| 1. Person Plural | praesciamus |
|
| 2. Person Plural | praesciatis |
|
| 3. Person Plural | praesciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praesciar |
|
| 2. Person Singular | praesciaris praesciare |
|
| 3. Person Singular | praesciatur |
|
| 1. Person Plural | praesciamur |
|
| 2. Person Plural | praesciamini |
|
| 3. Person Plural | praesciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praesciebam |
|
| 2. Person Singular | praesciebas |
|
| 3. Person Singular | praesciebat |
|
| 1. Person Plural | praesciebamus |
|
| 2. Person Plural | praesciebatis |
|
| 3. Person Plural | praesciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praesciebar |
|
| 2. Person Singular | praesciebaris praesciebare |
|
| 3. Person Singular | praesciebatur |
|
| 1. Person Plural | praesciebamur |
|
| 2. Person Plural | praesciebamini |
|
| 3. Person Plural | praesciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praescerem |
|
| 2. Person Singular | praesceres |
|
| 3. Person Singular | praesceret |
|
| 1. Person Plural | praesceremus |
|
| 2. Person Plural | praesceretis |
|
| 3. Person Plural | praescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praescerer |
|
| 2. Person Singular | praescereris praescerere |
|
| 3. Person Singular | praesceretur |
|
| 1. Person Plural | praesceremur |
|
| 2. Person Plural | praesceremini |
|
| 3. Person Plural | praescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praesciam |
|
| 2. Person Singular | praescies |
|
| 3. Person Singular | praesciet |
|
| 1. Person Plural | praesciemus |
|
| 2. Person Plural | praescietis |
|
| 3. Person Plural | praescient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praesciar |
|
| 2. Person Singular | praescieris praesciere |
|
| 3. Person Singular | praescietur |
|
| 1. Person Plural | praesciemur |
|
| 2. Person Plural | praesciemini |
|
| 3. Person Plural | praescientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praescivi |
|
| 2. Person Singular | praescivisti |
|
| 3. Person Singular | praescivit |
|
| 1. Person Plural | praescivimus |
|
| 2. Person Plural | praescivistis |
|
| 3. Person Plural | praesciverunt praescivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praescitus sum |
|
| 2. Person Singular | praescitus es |
|
| 3. Person Singular | praescitus est |
|
| 1. Person Plural | praesciti sumus |
|
| 2. Person Plural | praesciti estis |
|
| 3. Person Plural | praesciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praesciverim |
|
| 2. Person Singular | praesciveris |
|
| 3. Person Singular | praesciverit |
|
| 1. Person Plural | praesciverimus |
|
| 2. Person Plural | praesciveritis |
|
| 3. Person Plural | praesciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praescitus sim |
|
| 2. Person Singular | praescitus sis |
|
| 3. Person Singular | praescitus sit |
|
| 1. Person Plural | praesciti simus |
|
| 2. Person Plural | praesciti sitis |
|
| 3. Person Plural | praesciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praesciveram |
|
| 2. Person Singular | praesciveras |
|
| 3. Person Singular | praesciverat |
|
| 1. Person Plural | praesciveramus |
|
| 2. Person Plural | praesciveratis |
|
| 3. Person Plural | praesciverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praescitus eram |
|
| 2. Person Singular | praescitus eras |
|
| 3. Person Singular | praescitus erat |
|
| 1. Person Plural | praesciti eramus |
|
| 2. Person Plural | praesciti eratis |
|
| 3. Person Plural | praesciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praescivissem |
|
| 2. Person Singular | praescivisses |
|
| 3. Person Singular | praescivisset |
|
| 1. Person Plural | praescivissemus |
|
| 2. Person Plural | praescivissetis |
|
| 3. Person Plural | praescivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praescitus essem |
|
| 2. Person Singular | praescitus esses |
|
| 3. Person Singular | praescitus esset |
|
| 1. Person Plural | praesciti essemus |
|
| 2. Person Plural | praesciti essetis |
|
| 3. Person Plural | praesciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praescivero |
|
| 2. Person Singular | praesciveris |
|
| 3. Person Singular | praesciverit |
|
| 1. Person Plural | praesciverimus |
|
| 2. Person Plural | praesciveritis |
|
| 3. Person Plural | praesciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praescitus ero |
|
| 2. Person Singular | praescitus eris |
|
| 3. Person Singular | praescitus erit |
|
| 1. Person Plural | praesciti erimus |
|
| 2. Person Plural | praesciti eritis |
|
| 3. Person Plural | praesciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praescere |
|
| Vorzeitigkeit | praescivisse |
|
| Nachzeitigkeit | praesciturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praesci praescier |
|
| Vorzeitigkeit | praescitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praescitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praesce |
! |
| 2. Person Plural | praescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praescito |
| 3. Person Singular | praescito |
| 2. Person Plural | praescitote |
| 3. Person Plural | praescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praescere |
|
| Genitiv | praesciendi praesciundi |
|
| Dativ | praesciendo praesciundo |
|
| Akkusativ | praesciendum praesciundum |
|
| Ablativ | praesciendo praesciundo |
|
| Vokativ | praesciende praesciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praesciendus praesciundus |
praescienda praesciunda |
praesciendum praesciundum |
| Genitiv | praesciendi praesciundi |
praesciendae praesciundae |
praesciendi praesciundi |
| Dativ | praesciendo praesciundo |
praesciendae praesciundae |
praesciendo praesciundo |
| Akkusativ | praesciendum praesciundum |
praesciendam praesciundam |
praesciendum praesciundum |
| Ablativ | praesciendo praesciundo |
praescienda praesciunda |
praesciendo praesciundo |
| Vokativ | praesciende praesciunde |
praescienda praesciunda |
praesciendum praesciundum |
Plural
| Nominativ | praesciendi praesciundi |
praesciendae praesciundae |
praescienda praesciunda |
| Genitiv | praesciendorum praesciundorum |
praesciendarum praesciundarum |
praesciendorum praesciundorum |
| Dativ | praesciendis praesciundis |
praesciendis praesciundis |
praesciendis praesciundis |
| Akkusativ | praesciendos praesciundos |
praesciendas praesciundas |
praescienda praesciunda |
| Ablativ | praesciendis praesciundis |
praesciendis praesciundis |
praesciendis praesciundis |
| Vokativ | praesciendi praesciundi |
praesciendae praesciundae |
praescienda praesciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praesciens |
praesciens |
praesciens |
| Genitiv | praescientis |
praescientis |
praescientis |
| Dativ | praescienti |
praescienti |
praescienti |
| Akkusativ | praescientem |
praescientem |
praesciens |
| Ablativ | praescienti praesciente |
praescienti praesciente |
praescienti praesciente |
| Vokativ | praesciens |
praesciens |
praesciens |
Plural
| Nominativ | praescientes |
praescientes |
praescientia |
| Genitiv | praescientium praescientum |
praescientium praescientum |
praescientium praescientum |
| Dativ | praescientibus |
praescientibus |
praescientibus |
| Akkusativ | praescientes |
praescientes |
praescientia |
| Ablativ | praescientibus |
praescientibus |
praescientibus |
| Vokativ | praescientes |
praescientes |
praescientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praescitus |
praescita |
praescitum |
| Genitiv | praesciti |
praescitae |
praesciti |
| Dativ | praescito |
praescitae |
praescito |
| Akkusativ | praescitum |
praescitam |
praescitum |
| Ablativ | praescito |
praescita |
praescito |
| Vokativ | praescite |
praescita |
praescitum |
Plural
| Nominativ | praesciti |
praescitae |
praescita |
| Genitiv | praescitorum |
praescitarum |
praescitorum |
| Dativ | praescitis |
praescitis |
praescitis |
| Akkusativ | praescitos |
praescitas |
praescita |
| Ablativ | praescitis |
praescitis |
praescitis |
| Vokativ | praesciti |
praescitae |
praescita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praesciturus |
praescitura |
praesciturum |
| Genitiv | praescituri |
praesciturae |
praescituri |
| Dativ | praescituro |
praesciturae |
praescituro |
| Akkusativ | praesciturum |
praescituram |
praesciturum |
| Ablativ | praescituro |
praescitura |
praescituro |
| Vokativ | praesciture |
praescitura |
praesciturum |
Plural
| Nominativ | praescituri |
praesciturae |
praescitura |
| Genitiv | praesciturorum |
praesciturarum |
praesciturorum |
| Dativ | praescituris |
praescituris |
praescituris |
| Akkusativ | praescituros |
praescituras |
praescitura |
| Ablativ | praescituris |
praescituris |
praescituris |
| Vokativ | praescituri |
praesciturae |
praescitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praescitum |
praescitu |