Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesono
|
ich schalle |
| 2. Person Singular |
praesonas
|
du schallst |
| 3. Person Singular |
praesonat
|
er/sie/es schallt |
| 1. Person Plural |
praesonamus
|
wir schallen |
| 2. Person Plural |
praesonatis
|
ihr schallt |
| 3. Person Plural |
praesonant
|
sie schallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonor
|
|
| 2. Person Singular |
praesonaris praesonare
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonamur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonamini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonem
|
ich schalle |
| 2. Person Singular |
praesones
|
du schallest |
| 3. Person Singular |
praesonet
|
er/sie/es schalle |
| 1. Person Plural |
praesonemus
|
wir schallen |
| 2. Person Plural |
praesonetis
|
ihr schallet |
| 3. Person Plural |
praesonent
|
sie schallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesoner
|
|
| 2. Person Singular |
praesoneris praesonere
|
|
| 3. Person Singular |
praesonetur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonemur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonemini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabam
|
ich schallte |
| 2. Person Singular |
praesonabas
|
du schalltest |
| 3. Person Singular |
praesonabat
|
er/sie/es schallte |
| 1. Person Plural |
praesonabamus
|
wir schallten |
| 2. Person Plural |
praesonabatis
|
ihr schalltet |
| 3. Person Plural |
praesonabant
|
sie schallten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabar
|
|
| 2. Person Singular |
praesonabaris praesonabare
|
|
| 3. Person Singular |
praesonabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonarem
|
ich schallte |
| 2. Person Singular |
praesonares
|
du schalltest |
| 3. Person Singular |
praesonaret
|
er/sie/es schallte |
| 1. Person Plural |
praesonaremus
|
wir schallten |
| 2. Person Plural |
praesonaretis
|
ihr schalltet |
| 3. Person Plural |
praesonarent
|
sie schallten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonarer
|
|
| 2. Person Singular |
praesonareris praesonarere
|
|
| 3. Person Singular |
praesonaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabo
|
ich werde schallen |
| 2. Person Singular |
praesonabis
|
du wirst schallen |
| 3. Person Singular |
praesonabit
|
er/sie/es wird schallen |
| 1. Person Plural |
praesonabimus
|
wir werden schallen |
| 2. Person Plural |
praesonabitis
|
ihr werdet schallen |
| 3. Person Plural |
praesonabunt
|
sie werden schallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabor
|
|
| 2. Person Singular |
praesonaberis praesonabere
|
|
| 3. Person Singular |
praesonabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonui
|
ich habe geschallt |
| 2. Person Singular |
praesonuisti
|
du hast geschallt |
| 3. Person Singular |
praesonuit
|
er/sie/es hat geschallt |
| 1. Person Plural |
praesonuimus
|
wir haben geschallt |
| 2. Person Plural |
praesonuistis
|
ihr habt geschallt |
| 3. Person Plural |
praesonuerunt praesonuere
|
sie haben geschallt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonuerim
|
ich habe geschallt |
| 2. Person Singular |
praesonueris
|
du habest geschallt |
| 3. Person Singular |
praesonuerit
|
er/sie/es habe geschallt |
| 1. Person Plural |
praesonuerimus
|
wir haben geschallt |
| 2. Person Plural |
praesonueritis
|
ihr habet geschallt |
| 3. Person Plural |
praesonuerint
|
sie haben geschallt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonueram
|
ich hatte geschallt |
| 2. Person Singular |
praesonueras
|
du hattest geschallt |
| 3. Person Singular |
praesonuerat
|
er/sie/es hatte geschallt |
| 1. Person Plural |
praesonueramus
|
wir hatten geschallt |
| 2. Person Plural |
praesonueratis
|
ihr hattet geschallt |
| 3. Person Plural |
praesonuerant
|
sie hatten geschallt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonuissem
|
ich hätte geschallt |
| 2. Person Singular |
praesonuisses
|
du hättest geschallt |
| 3. Person Singular |
praesonuisset
|
er/sie/es hätte geschallt |
| 1. Person Plural |
praesonuissemus
|
wir hätten geschallt |
| 2. Person Plural |
praesonuissetis
|
ihr hättet geschallt |
| 3. Person Plural |
praesonuissent
|
sie hätten geschallt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonuero
|
ich werde geschallt haben |
| 2. Person Singular |
praesonueris
|
du wirst geschallt haben |
| 3. Person Singular |
praesonuerit
|
er/sie/es wird geschallt haben |
| 1. Person Plural |
praesonuerimus
|
wir werden geschallt haben |
| 2. Person Plural |
praesonueritis
|
ihr werdet geschallt haben |
| 3. Person Plural |
praesonuerint
|
sie werden geschallt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praesonare
|
schallen |
| Vorzeitigkeit |
praesonuisse
|
geschallt haben |
| Nachzeitigkeit |
praesonaturum esse
|
schallen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praesonari praesonarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praesonatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praesonatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praesona
|
schalle; schall! |
| 2. Person Plural |
praesonate
|
schallt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praesonato
|
| 3. Person Singular |
praesonato
|
| 2. Person Plural |
praesonatote
|
| 3. Person Plural |
praesonanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praesonare
|
das Schallen |
| Genitiv |
praesonandi
|
des Schallens |
| Dativ |
praesonando
|
dem Schallen |
| Akkusativ |
praesonandum
|
das Schallen |
| Ablativ |
praesonando
|
durch das Schallen |
| Vokativ |
praesonande
|
Schallen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonandus
|
praesonanda
|
praesonandum
|
| Genitiv |
praesonandi
|
praesonandae
|
praesonandi
|
| Dativ |
praesonando
|
praesonandae
|
praesonando
|
| Akkusativ |
praesonandum
|
praesonandam
|
praesonandum
|
| Ablativ |
praesonando
|
praesonanda
|
praesonando
|
| Vokativ |
praesonande
|
praesonanda
|
praesonandum
|
Plural
| Nominativ |
praesonandi
|
praesonandae
|
praesonanda
|
| Genitiv |
praesonandorum
|
praesonandarum
|
praesonandorum
|
| Dativ |
praesonandis
|
praesonandis
|
praesonandis
|
| Akkusativ |
praesonandos
|
praesonandas
|
praesonanda
|
| Ablativ |
praesonandis
|
praesonandis
|
praesonandis
|
| Vokativ |
praesonandi
|
praesonandae
|
praesonanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonans
|
praesonans
|
praesonans
|
| Genitiv |
praesonantis
|
praesonantis
|
praesonantis
|
| Dativ |
praesonanti
|
praesonanti
|
praesonanti
|
| Akkusativ |
praesonantem
|
praesonantem
|
praesonans
|
| Ablativ |
praesonanti praesonante
|
praesonanti praesonante
|
praesonanti praesonante
|
| Vokativ |
praesonans
|
praesonans
|
praesonans
|
Plural
| Nominativ |
praesonantes
|
praesonantes
|
praesonantia
|
| Genitiv |
praesonantium praesonantum
|
praesonantium praesonantum
|
praesonantium praesonantum
|
| Dativ |
praesonantibus
|
praesonantibus
|
praesonantibus
|
| Akkusativ |
praesonantes
|
praesonantes
|
praesonantia
|
| Ablativ |
praesonantibus
|
praesonantibus
|
praesonantibus
|
| Vokativ |
praesonantes
|
praesonantes
|
praesonantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonatus
|
praesonata
|
praesonatum
|
| Genitiv |
praesonati
|
praesonatae
|
praesonati
|
| Dativ |
praesonato
|
praesonatae
|
praesonato
|
| Akkusativ |
praesonatum
|
praesonatam
|
praesonatum
|
| Ablativ |
praesonato
|
praesonata
|
praesonato
|
| Vokativ |
praesonate
|
praesonata
|
praesonatum
|
Plural
| Nominativ |
praesonati
|
praesonatae
|
praesonata
|
| Genitiv |
praesonatorum
|
praesonatarum
|
praesonatorum
|
| Dativ |
praesonatis
|
praesonatis
|
praesonatis
|
| Akkusativ |
praesonatos
|
praesonatas
|
praesonata
|
| Ablativ |
praesonatis
|
praesonatis
|
praesonatis
|
| Vokativ |
praesonati
|
praesonatae
|
praesonata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonaturus
|
praesonatura
|
praesonaturum
|
| Genitiv |
praesonaturi
|
praesonaturae
|
praesonaturi
|
| Dativ |
praesonaturo
|
praesonaturae
|
praesonaturo
|
| Akkusativ |
praesonaturum
|
praesonaturam
|
praesonaturum
|
| Ablativ |
praesonaturo
|
praesonatura
|
praesonaturo
|
| Vokativ |
praesonature
|
praesonatura
|
praesonaturum
|
Plural
| Nominativ |
praesonaturi
|
praesonaturae
|
praesonatura
|
| Genitiv |
praesonaturorum
|
praesonaturarum
|
praesonaturorum
|
| Dativ |
praesonaturis
|
praesonaturis
|
praesonaturis
|
| Akkusativ |
praesonaturos
|
praesonaturas
|
praesonatura
|
| Ablativ |
praesonaturis
|
praesonaturis
|
praesonaturis
|
| Vokativ |
praesonaturi
|
praesonaturae
|
praesonatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praesonatum
|
praesonatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesono
|
ich übertöne |
| 2. Person Singular |
praesonas
|
du übertönst |
| 3. Person Singular |
praesonat
|
er/sie/es übertönt |
| 1. Person Plural |
praesonamus
|
wir übertönen |
| 2. Person Plural |
praesonatis
|
ihr übertönt |
| 3. Person Plural |
praesonant
|
sie übertönen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonor
|
ich werde übertönt |
| 2. Person Singular |
praesonaris praesonare
|
du wirst übertönt |
| 3. Person Singular |
praesonatur
|
er/sie/es wird übertönt |
| 1. Person Plural |
praesonamur
|
wir werden übertönt |
| 2. Person Plural |
praesonamini
|
ihr werdet übertönt |
| 3. Person Plural |
praesonantur
|
sie werden übertönt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonem
|
ich übertöne |
| 2. Person Singular |
praesones
|
du übertönest |
| 3. Person Singular |
praesonet
|
er/sie/es übertöne |
| 1. Person Plural |
praesonemus
|
wir übertönen |
| 2. Person Plural |
praesonetis
|
ihr übertönet |
| 3. Person Plural |
praesonent
|
sie übertönen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesoner
|
ich werde übertönt |
| 2. Person Singular |
praesoneris praesonere
|
du werdest übertönt |
| 3. Person Singular |
praesonetur
|
er/sie/es werde übertönt |
| 1. Person Plural |
praesonemur
|
wir werden übertönt |
| 2. Person Plural |
praesonemini
|
ihr werdet übertönt |
| 3. Person Plural |
praesonentur
|
sie werden übertönt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabam
|
ich übertönte |
| 2. Person Singular |
praesonabas
|
du übertöntest |
| 3. Person Singular |
praesonabat
|
er/sie/es übertönte |
| 1. Person Plural |
praesonabamus
|
wir übertönten |
| 2. Person Plural |
praesonabatis
|
ihr übertöntet |
| 3. Person Plural |
praesonabant
|
sie übertönten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabar
|
ich wurde übertönt |
| 2. Person Singular |
praesonabaris praesonabare
|
du wurdest übertönt |
| 3. Person Singular |
praesonabatur
|
er/sie/es wurde übertönt |
| 1. Person Plural |
praesonabamur
|
wir wurden übertönt |
| 2. Person Plural |
praesonabamini
|
ihr wurdet übertönt |
| 3. Person Plural |
praesonabantur
|
sie wurden übertönt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonarem
|
ich übertönte |
| 2. Person Singular |
praesonares
|
du übertöntest |
| 3. Person Singular |
praesonaret
|
er/sie/es übertönte |
| 1. Person Plural |
praesonaremus
|
wir übertönten |
| 2. Person Plural |
praesonaretis
|
ihr übertöntet |
| 3. Person Plural |
praesonarent
|
sie übertönten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonarer
|
ich würde übertönt |
| 2. Person Singular |
praesonareris praesonarere
|
du würdest übertönt |
| 3. Person Singular |
praesonaretur
|
er/sie/es würde übertönt |
| 1. Person Plural |
praesonaremur
|
wir würden übertönt |
| 2. Person Plural |
praesonaremini
|
ihr würdet übertönt |
| 3. Person Plural |
praesonarentur
|
sie würden übertönt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabo
|
ich werde übertönen |
| 2. Person Singular |
praesonabis
|
du wirst übertönen |
| 3. Person Singular |
praesonabit
|
er/sie/es wird übertönen |
| 1. Person Plural |
praesonabimus
|
wir werden übertönen |
| 2. Person Plural |
praesonabitis
|
ihr werdet übertönen |
| 3. Person Plural |
praesonabunt
|
sie werden übertönen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabor
|
ich werde übertönt werden |
| 2. Person Singular |
praesonaberis praesonabere
|
du wirst übertönt werden |
| 3. Person Singular |
praesonabitur
|
er/sie/es wird übertönt werden |
| 1. Person Plural |
praesonabimur
|
wir werden übertönt werden |
| 2. Person Plural |
praesonabimini
|
ihr werdet übertönt werden |
| 3. Person Plural |
praesonabuntur
|
sie werden übertönt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonui
|
ich habe übertönt |
| 2. Person Singular |
praesonuisti
|
du hast übertönt |
| 3. Person Singular |
praesonuit
|
er/sie/es hat übertönt |
| 1. Person Plural |
praesonuimus
|
wir haben übertönt |
| 2. Person Plural |
praesonuistis
|
ihr habt übertönt |
| 3. Person Plural |
praesonuerunt praesonuere
|
sie haben übertönt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus sum
|
ich bin übertönt worden |
| 2. Person Singular |
praesonatus es
|
du bist übertönt worden |
| 3. Person Singular |
praesonatus est
|
er/sie/es ist übertönt worden |
| 1. Person Plural |
praesonati sumus
|
wir sind übertönt worden |
| 2. Person Plural |
praesonati estis
|
ihr seid übertönt worden |
| 3. Person Plural |
praesonati sunt
|
sie sind übertönt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonuerim
|
ich habe übertönt |
| 2. Person Singular |
praesonueris
|
du habest übertönt |
| 3. Person Singular |
praesonuerit
|
er/sie/es habe übertönt |
| 1. Person Plural |
praesonuerimus
|
wir haben übertönt |
| 2. Person Plural |
praesonueritis
|
ihr habet übertönt |
| 3. Person Plural |
praesonuerint
|
sie haben übertönt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus sim
|
ich sei übertönt worden |
| 2. Person Singular |
praesonatus sis
|
du seiest übertönt worden |
| 3. Person Singular |
praesonatus sit
|
er/sie/es sei übertönt worden |
| 1. Person Plural |
praesonati simus
|
wir seien übertönt worden |
| 2. Person Plural |
praesonati sitis
|
ihr seiet übertönt worden |
| 3. Person Plural |
praesonati sint
|
sie seien übertönt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonueram
|
ich hatte übertönt |
| 2. Person Singular |
praesonueras
|
du hattest übertönt |
| 3. Person Singular |
praesonuerat
|
er/sie/es hatte übertönt |
| 1. Person Plural |
praesonueramus
|
wir hatten übertönt |
| 2. Person Plural |
praesonueratis
|
ihr hattet übertönt |
| 3. Person Plural |
praesonuerant
|
sie hatten übertönt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus eram
|
ich war übertönt worden |
| 2. Person Singular |
praesonatus eras
|
du warst übertönt worden |
| 3. Person Singular |
praesonatus erat
|
er/sie/es war übertönt worden |
| 1. Person Plural |
praesonati eramus
|
wir waren übertönt worden |
| 2. Person Plural |
praesonati eratis
|
ihr wart übertönt worden |
| 3. Person Plural |
praesonati erant
|
sie waren übertönt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonuissem
|
ich hätte übertönt |
| 2. Person Singular |
praesonuisses
|
du hättest übertönt |
| 3. Person Singular |
praesonuisset
|
er/sie/es hätte übertönt |
| 1. Person Plural |
praesonuissemus
|
wir hätten übertönt |
| 2. Person Plural |
praesonuissetis
|
ihr hättet übertönt |
| 3. Person Plural |
praesonuissent
|
sie hätten übertönt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus essem
|
ich wäre übertönt worden |
| 2. Person Singular |
praesonatus esses
|
du wärest übertönt worden |
| 3. Person Singular |
praesonatus esset
|
er/sie/es wäre übertönt worden |
| 1. Person Plural |
praesonati essemus
|
wir wären übertönt worden |
| 2. Person Plural |
praesonati essetis
|
ihr wäret übertönt worden |
| 3. Person Plural |
praesonati essent
|
sie wären übertönt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonuero
|
ich werde übertönt haben |
| 2. Person Singular |
praesonueris
|
du wirst übertönt haben |
| 3. Person Singular |
praesonuerit
|
er/sie/es wird übertönt haben |
| 1. Person Plural |
praesonuerimus
|
wir werden übertönt haben |
| 2. Person Plural |
praesonueritis
|
ihr werdet übertönt haben |
| 3. Person Plural |
praesonuerint
|
sie werden übertönt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus ero
|
ich werde übertönt worden sein |
| 2. Person Singular |
praesonatus eris
|
du wirst übertönt worden sein |
| 3. Person Singular |
praesonatus erit
|
er/sie/es wird übertönt worden sein |
| 1. Person Plural |
praesonati erimus
|
wir werden übertönt worden sein |
| 2. Person Plural |
praesonati eritis
|
ihr werdet übertönt worden sein |
| 3. Person Plural |
praesonati erunt
|
sie werden übertönt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praesonare
|
übertönen |
| Vorzeitigkeit |
praesonuisse
|
übertönt haben |
| Nachzeitigkeit |
praesonaturum esse
|
übertönen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praesonari praesonarier
|
übertönt werden |
| Vorzeitigkeit |
praesonatum esse
|
übertönt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
praesonatum iri
|
künftig übertönt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praesona
|
übertöne; übertön! |
| 2. Person Plural |
praesonate
|
übertönt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praesonato
|
| 3. Person Singular |
praesonato
|
| 2. Person Plural |
praesonatote
|
| 3. Person Plural |
praesonanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praesonare
|
das Übertönen |
| Genitiv |
praesonandi
|
des Übertönens |
| Dativ |
praesonando
|
dem Übertönen |
| Akkusativ |
praesonandum
|
das Übertönen |
| Ablativ |
praesonando
|
durch das Übertönen |
| Vokativ |
praesonande
|
Übertönen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonandus
|
praesonanda
|
praesonandum
|
| Genitiv |
praesonandi
|
praesonandae
|
praesonandi
|
| Dativ |
praesonando
|
praesonandae
|
praesonando
|
| Akkusativ |
praesonandum
|
praesonandam
|
praesonandum
|
| Ablativ |
praesonando
|
praesonanda
|
praesonando
|
| Vokativ |
praesonande
|
praesonanda
|
praesonandum
|
Plural
| Nominativ |
praesonandi
|
praesonandae
|
praesonanda
|
| Genitiv |
praesonandorum
|
praesonandarum
|
praesonandorum
|
| Dativ |
praesonandis
|
praesonandis
|
praesonandis
|
| Akkusativ |
praesonandos
|
praesonandas
|
praesonanda
|
| Ablativ |
praesonandis
|
praesonandis
|
praesonandis
|
| Vokativ |
praesonandi
|
praesonandae
|
praesonanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonans
|
praesonans
|
praesonans
|
| Genitiv |
praesonantis
|
praesonantis
|
praesonantis
|
| Dativ |
praesonanti
|
praesonanti
|
praesonanti
|
| Akkusativ |
praesonantem
|
praesonantem
|
praesonans
|
| Ablativ |
praesonanti praesonante
|
praesonanti praesonante
|
praesonanti praesonante
|
| Vokativ |
praesonans
|
praesonans
|
praesonans
|
Plural
| Nominativ |
praesonantes
|
praesonantes
|
praesonantia
|
| Genitiv |
praesonantium praesonantum
|
praesonantium praesonantum
|
praesonantium praesonantum
|
| Dativ |
praesonantibus
|
praesonantibus
|
praesonantibus
|
| Akkusativ |
praesonantes
|
praesonantes
|
praesonantia
|
| Ablativ |
praesonantibus
|
praesonantibus
|
praesonantibus
|
| Vokativ |
praesonantes
|
praesonantes
|
praesonantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonatus
|
praesonata
|
praesonatum
|
| Genitiv |
praesonati
|
praesonatae
|
praesonati
|
| Dativ |
praesonato
|
praesonatae
|
praesonato
|
| Akkusativ |
praesonatum
|
praesonatam
|
praesonatum
|
| Ablativ |
praesonato
|
praesonata
|
praesonato
|
| Vokativ |
praesonate
|
praesonata
|
praesonatum
|
Plural
| Nominativ |
praesonati
|
praesonatae
|
praesonata
|
| Genitiv |
praesonatorum
|
praesonatarum
|
praesonatorum
|
| Dativ |
praesonatis
|
praesonatis
|
praesonatis
|
| Akkusativ |
praesonatos
|
praesonatas
|
praesonata
|
| Ablativ |
praesonatis
|
praesonatis
|
praesonatis
|
| Vokativ |
praesonati
|
praesonatae
|
praesonata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonaturus
|
praesonatura
|
praesonaturum
|
| Genitiv |
praesonaturi
|
praesonaturae
|
praesonaturi
|
| Dativ |
praesonaturo
|
praesonaturae
|
praesonaturo
|
| Akkusativ |
praesonaturum
|
praesonaturam
|
praesonaturum
|
| Ablativ |
praesonaturo
|
praesonatura
|
praesonaturo
|
| Vokativ |
praesonature
|
praesonatura
|
praesonaturum
|
Plural
| Nominativ |
praesonaturi
|
praesonaturae
|
praesonatura
|
| Genitiv |
praesonaturorum
|
praesonaturarum
|
praesonaturorum
|
| Dativ |
praesonaturis
|
praesonaturis
|
praesonaturis
|
| Akkusativ |
praesonaturos
|
praesonaturas
|
praesonatura
|
| Ablativ |
praesonaturis
|
praesonaturis
|
praesonaturis
|
| Vokativ |
praesonaturi
|
praesonaturae
|
praesonatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praesonatum
|
praesonatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesono
|
|
| 2. Person Singular |
praesonas
|
|
| 3. Person Singular |
praesonat
|
|
| 1. Person Plural |
praesonamus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonatis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonor
|
|
| 2. Person Singular |
praesonaris praesonare
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonamur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonamini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonem
|
|
| 2. Person Singular |
praesones
|
|
| 3. Person Singular |
praesonet
|
|
| 1. Person Plural |
praesonemus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonetis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesoner
|
|
| 2. Person Singular |
praesoneris praesonere
|
|
| 3. Person Singular |
praesonetur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonemur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonemini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabam
|
|
| 2. Person Singular |
praesonabas
|
|
| 3. Person Singular |
praesonabat
|
|
| 1. Person Plural |
praesonabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabar
|
|
| 2. Person Singular |
praesonabaris praesonabare
|
|
| 3. Person Singular |
praesonabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonarem
|
|
| 2. Person Singular |
praesonares
|
|
| 3. Person Singular |
praesonaret
|
|
| 1. Person Plural |
praesonaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonarer
|
|
| 2. Person Singular |
praesonareris praesonarere
|
|
| 3. Person Singular |
praesonaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabo
|
|
| 2. Person Singular |
praesonabis
|
|
| 3. Person Singular |
praesonabit
|
|
| 1. Person Plural |
praesonabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonabor
|
|
| 2. Person Singular |
praesonaberis praesonabere
|
|
| 3. Person Singular |
praesonabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praesonabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praesonabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praesonabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonui
|
|
| 2. Person Singular |
praesonuisti
|
|
| 3. Person Singular |
praesonuit
|
|
| 1. Person Plural |
praesonuimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonuistis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonuerunt praesonuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonuerim
|
|
| 2. Person Singular |
praesonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praesonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praesonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonueram
|
|
| 2. Person Singular |
praesonueras
|
|
| 3. Person Singular |
praesonuerat
|
|
| 1. Person Plural |
praesonueramus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonueratis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonuissem
|
|
| 2. Person Singular |
praesonuisses
|
|
| 3. Person Singular |
praesonuisset
|
|
| 1. Person Plural |
praesonuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonuero
|
|
| 2. Person Singular |
praesonueris
|
|
| 3. Person Singular |
praesonuerit
|
|
| 1. Person Plural |
praesonuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonueritis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesonatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praesonatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praesonatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praesonati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesonati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praesonati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praesonare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praesonuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praesonaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praesonari praesonarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praesonatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praesonatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praesona
|
! |
| 2. Person Plural |
praesonate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praesonato
|
| 3. Person Singular |
praesonato
|
| 2. Person Plural |
praesonatote
|
| 3. Person Plural |
praesonanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praesonare
|
|
| Genitiv |
praesonandi
|
|
| Dativ |
praesonando
|
|
| Akkusativ |
praesonandum
|
|
| Ablativ |
praesonando
|
|
| Vokativ |
praesonande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonandus
|
praesonanda
|
praesonandum
|
| Genitiv |
praesonandi
|
praesonandae
|
praesonandi
|
| Dativ |
praesonando
|
praesonandae
|
praesonando
|
| Akkusativ |
praesonandum
|
praesonandam
|
praesonandum
|
| Ablativ |
praesonando
|
praesonanda
|
praesonando
|
| Vokativ |
praesonande
|
praesonanda
|
praesonandum
|
Plural
| Nominativ |
praesonandi
|
praesonandae
|
praesonanda
|
| Genitiv |
praesonandorum
|
praesonandarum
|
praesonandorum
|
| Dativ |
praesonandis
|
praesonandis
|
praesonandis
|
| Akkusativ |
praesonandos
|
praesonandas
|
praesonanda
|
| Ablativ |
praesonandis
|
praesonandis
|
praesonandis
|
| Vokativ |
praesonandi
|
praesonandae
|
praesonanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonans
|
praesonans
|
praesonans
|
| Genitiv |
praesonantis
|
praesonantis
|
praesonantis
|
| Dativ |
praesonanti
|
praesonanti
|
praesonanti
|
| Akkusativ |
praesonantem
|
praesonantem
|
praesonans
|
| Ablativ |
praesonanti praesonante
|
praesonanti praesonante
|
praesonanti praesonante
|
| Vokativ |
praesonans
|
praesonans
|
praesonans
|
Plural
| Nominativ |
praesonantes
|
praesonantes
|
praesonantia
|
| Genitiv |
praesonantium praesonantum
|
praesonantium praesonantum
|
praesonantium praesonantum
|
| Dativ |
praesonantibus
|
praesonantibus
|
praesonantibus
|
| Akkusativ |
praesonantes
|
praesonantes
|
praesonantia
|
| Ablativ |
praesonantibus
|
praesonantibus
|
praesonantibus
|
| Vokativ |
praesonantes
|
praesonantes
|
praesonantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonatus
|
praesonata
|
praesonatum
|
| Genitiv |
praesonati
|
praesonatae
|
praesonati
|
| Dativ |
praesonato
|
praesonatae
|
praesonato
|
| Akkusativ |
praesonatum
|
praesonatam
|
praesonatum
|
| Ablativ |
praesonato
|
praesonata
|
praesonato
|
| Vokativ |
praesonate
|
praesonata
|
praesonatum
|
Plural
| Nominativ |
praesonati
|
praesonatae
|
praesonata
|
| Genitiv |
praesonatorum
|
praesonatarum
|
praesonatorum
|
| Dativ |
praesonatis
|
praesonatis
|
praesonatis
|
| Akkusativ |
praesonatos
|
praesonatas
|
praesonata
|
| Ablativ |
praesonatis
|
praesonatis
|
praesonatis
|
| Vokativ |
praesonati
|
praesonatae
|
praesonata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesonaturus
|
praesonatura
|
praesonaturum
|
| Genitiv |
praesonaturi
|
praesonaturae
|
praesonaturi
|
| Dativ |
praesonaturo
|
praesonaturae
|
praesonaturo
|
| Akkusativ |
praesonaturum
|
praesonaturam
|
praesonaturum
|
| Ablativ |
praesonaturo
|
praesonatura
|
praesonaturo
|
| Vokativ |
praesonature
|
praesonatura
|
praesonaturum
|
Plural
| Nominativ |
praesonaturi
|
praesonaturae
|
praesonatura
|
| Genitiv |
praesonaturorum
|
praesonaturarum
|
praesonaturorum
|
| Dativ |
praesonaturis
|
praesonaturis
|
praesonaturis
|
| Akkusativ |
praesonaturos
|
praesonaturas
|
praesonatura
|
| Ablativ |
praesonaturis
|
praesonaturis
|
praesonaturis
|
| Vokativ |
praesonaturi
|
praesonaturae
|
praesonatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praesonatum
|
praesonatu
|