anbieten
anwenden
aushändigen
bereitstellen
darreichen
eine Rolle spielen
einsetzen
erfüllen
hervorragen
liefern
sich auszeichnen
sich durchsetzen
überlegen/der Beste/größer/vorzuziehen sein
übertreffen
verantwortlich sein für
wiedergutmachen
Wort halten
zur Verfügung stellen
es ist besser
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich biete an
2. Person Singular
existiert nicht
du bietest an
3. Person Singular
praestat
er/sie/es bietet an
1. Person Plural
existiert nicht
wir bieten an
2. Person Plural
existiert nicht
ihr bietet an
3. Person Plural
praestant
sie bieten an
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde angeboten
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst angeboten
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird angeboten
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden angeboten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet angeboten
3. Person Plural
praestantur
sie werden angeboten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich biete an
2. Person Singular
existiert nicht
du bietest an
3. Person Singular
praestet
er/sie/es biete an
1. Person Plural
existiert nicht
wir bieten an
2. Person Plural
existiert nicht
ihr bietet an
3. Person Plural
praestent
sie bieten an
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde angeboten
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest angeboten
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde angeboten
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden angeboten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet angeboten
3. Person Plural
praestentur
sie werden angeboten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich bot an
2. Person Singular
existiert nicht
du botest an
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es bot an
1. Person Plural
existiert nicht
wir boten an
2. Person Plural
existiert nicht
ihr botet an
3. Person Plural
praestabant
sie boten an
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde angeboten
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest angeboten
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde angeboten
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden angeboten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet angeboten
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden angeboten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich böte an
2. Person Singular
existiert nicht
du bötest an
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es böte an
1. Person Plural
existiert nicht
wir böten an
2. Person Plural
existiert nicht
ihr bötet an
3. Person Plural
praestarent
sie böten an
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde angeboten
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest angeboten
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde angeboten
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden angeboten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet angeboten
3. Person Plural
praestarentur
sie würden angeboten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde anbieten
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst anbieten
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird anbieten
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden anbieten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet anbieten
3. Person Plural
praestabunt
sie werden anbieten
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde angeboten werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst angeboten werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird angeboten werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden angeboten werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet angeboten werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden angeboten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe angeboten
2. Person Singular
existiert nicht
du hast angeboten
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat angeboten
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben angeboten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt angeboten
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben angeboten
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin angeboten worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist angeboten worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist angeboten worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind angeboten worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid angeboten worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind angeboten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe angeboten
2. Person Singular
existiert nicht
du habest angeboten
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe angeboten
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben angeboten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet angeboten
3. Person Plural
praestiterint
sie haben angeboten
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei angeboten worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest angeboten worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei angeboten worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien angeboten worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet angeboten worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien angeboten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte angeboten
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest angeboten
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte angeboten
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten angeboten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet angeboten
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten angeboten
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war angeboten worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst angeboten worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war angeboten worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren angeboten worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart angeboten worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren angeboten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte angeboten
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest angeboten
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte angeboten
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten angeboten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet angeboten
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten angeboten
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre angeboten worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest angeboten worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre angeboten worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären angeboten worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret angeboten worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären angeboten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde angeboten haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst angeboten haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird angeboten haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden angeboten haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet angeboten haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden angeboten haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde angeboten worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst angeboten worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird angeboten worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden angeboten worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet angeboten worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden angeboten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
anbieten
Vorzeitigkeit
existiert nicht
angeboten haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
anbieten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
angeboten werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
angeboten worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig angeboten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
biete an!
2. Person Plural
existiert nicht
bietet an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Anbieten
Genitiv
praestandi
des Anbietens
Dativ
praestando
dem Anbieten
Akkusativ
praestandum
das Anbieten
Ablativ
praestando
durch das Anbieten
Vokativ
praestande
Anbieten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wende an
2. Person Singular
existiert nicht
du wendest an
3. Person Singular
praestat
er/sie/es wendet an
1. Person Plural
existiert nicht
wir wenden an
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wendet an
3. Person Plural
praestant
sie wenden an
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde angewendet
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst angewendet
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird angewendet
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden angewendet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet angewendet
3. Person Plural
praestantur
sie werden angewendet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wende an
2. Person Singular
existiert nicht
du wendest an
3. Person Singular
praestet
er/sie/es wende an
1. Person Plural
existiert nicht
wir wenden an
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wendet an
3. Person Plural
praestent
sie wenden an
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde angewendet
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest angewendet
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde angewendet
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden angewendet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet angewendet
3. Person Plural
praestentur
sie werden angewendet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wendete an; wandte an
2. Person Singular
existiert nicht
du wendetest an; wandtest an
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es wendete an; wandte an
1. Person Plural
existiert nicht
wir wendeten an; wandten an
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wendetet an; wandtet an
3. Person Plural
praestabant
sie wendeten an; wandten an
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde angewendet
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest angewendet
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde angewendet
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden angewendet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet angewendet
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden angewendet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wendete an; wandte an
2. Person Singular
existiert nicht
du wendetest an; wandtest an
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es wendete an; wandte an
1. Person Plural
existiert nicht
wir wendeten an; wandten an
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wendetet an; wandtet an
3. Person Plural
praestarent
sie wendeten an; wandten an
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde angewendet
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest angewendet
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde angewendet
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden angewendet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet angewendet
3. Person Plural
praestarentur
sie würden angewendet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde anwenden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst anwenden
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird anwenden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden anwenden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet anwenden
3. Person Plural
praestabunt
sie werden anwenden
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde angewendet werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst angewendet werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird angewendet werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden angewendet werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet angewendet werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden angewendet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe angewendet
2. Person Singular
existiert nicht
du hast angewendet
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat angewendet
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben angewendet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt angewendet
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben angewendet
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin angewendet worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist angewendet worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist angewendet worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind angewendet worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid angewendet worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind angewendet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe angewendet
2. Person Singular
existiert nicht
du habest angewendet
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe angewendet
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben angewendet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet angewendet
3. Person Plural
praestiterint
sie haben angewendet
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei angewendet worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest angewendet worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei angewendet worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien angewendet worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet angewendet worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien angewendet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte angewendet
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest angewendet
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte angewendet
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten angewendet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet angewendet
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten angewendet
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war angewendet worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst angewendet worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war angewendet worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren angewendet worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart angewendet worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren angewendet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte angewendet
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest angewendet
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte angewendet
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten angewendet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet angewendet
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten angewendet
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre angewendet worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest angewendet worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre angewendet worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären angewendet worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret angewendet worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären angewendet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde angewendet haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst angewendet haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird angewendet haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden angewendet haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet angewendet haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden angewendet haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde angewendet worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst angewendet worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird angewendet worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden angewendet worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet angewendet worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden angewendet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
anwenden
Vorzeitigkeit
existiert nicht
angewendet haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
anwenden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
angewendet werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
angewendet worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig angewendet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
wende an!
2. Person Plural
existiert nicht
wendet an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Anwenden
Genitiv
praestandi
des Anwendens
Dativ
praestando
dem Anwenden
Akkusativ
praestandum
das Anwenden
Ablativ
praestando
durch das Anwenden
Vokativ
praestande
Anwenden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich händige aus
2. Person Singular
existiert nicht
du händigst aus
3. Person Singular
praestat
er/sie/es händigt aus
1. Person Plural
existiert nicht
wir händigen aus
2. Person Plural
existiert nicht
ihr händigt aus
3. Person Plural
praestant
sie händigen aus
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde ausgehändigt
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst ausgehändigt
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird ausgehändigt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden ausgehändigt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet ausgehändigt
3. Person Plural
praestantur
sie werden ausgehändigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich händige aus
2. Person Singular
existiert nicht
du händigest aus
3. Person Singular
praestet
er/sie/es händige aus
1. Person Plural
existiert nicht
wir händigen aus
2. Person Plural
existiert nicht
ihr händiget aus
3. Person Plural
praestent
sie händigen aus
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde ausgehändigt
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest ausgehändigt
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde ausgehändigt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden ausgehändigt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet ausgehändigt
3. Person Plural
praestentur
sie werden ausgehändigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich händigte aus
2. Person Singular
existiert nicht
du händigtest aus
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es händigte aus
1. Person Plural
existiert nicht
wir händigten aus
2. Person Plural
existiert nicht
ihr händigtet aus
3. Person Plural
praestabant
sie händigten aus
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde ausgehändigt
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest ausgehändigt
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde ausgehändigt
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden ausgehändigt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet ausgehändigt
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden ausgehändigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich händigte aus
2. Person Singular
existiert nicht
du händigtest aus
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es händigte aus
1. Person Plural
existiert nicht
wir händigten aus
2. Person Plural
existiert nicht
ihr händigtet aus
3. Person Plural
praestarent
sie händigten aus
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde ausgehändigt
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest ausgehändigt
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde ausgehändigt
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden ausgehändigt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet ausgehändigt
3. Person Plural
praestarentur
sie würden ausgehändigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde aushändigen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst aushändigen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird aushändigen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden aushändigen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet aushändigen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden aushändigen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde ausgehändigt werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst ausgehändigt werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird ausgehändigt werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden ausgehändigt werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet ausgehändigt werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden ausgehändigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe ausgehändigt
2. Person Singular
existiert nicht
du hast ausgehändigt
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat ausgehändigt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben ausgehändigt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt ausgehändigt
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben ausgehändigt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin ausgehändigt worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist ausgehändigt worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist ausgehändigt worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind ausgehändigt worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid ausgehändigt worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind ausgehändigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe ausgehändigt
2. Person Singular
existiert nicht
du habest ausgehändigt
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe ausgehändigt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben ausgehändigt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet ausgehändigt
3. Person Plural
praestiterint
sie haben ausgehändigt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei ausgehändigt worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest ausgehändigt worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei ausgehändigt worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien ausgehändigt worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet ausgehändigt worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien ausgehändigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte ausgehändigt
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest ausgehändigt
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte ausgehändigt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten ausgehändigt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet ausgehändigt
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten ausgehändigt
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war ausgehändigt worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst ausgehändigt worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war ausgehändigt worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren ausgehändigt worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart ausgehändigt worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren ausgehändigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte ausgehändigt
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest ausgehändigt
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte ausgehändigt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten ausgehändigt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet ausgehändigt
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten ausgehändigt
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre ausgehändigt worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest ausgehändigt worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre ausgehändigt worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären ausgehändigt worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret ausgehändigt worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären ausgehändigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde ausgehändigt haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst ausgehändigt haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird ausgehändigt haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden ausgehändigt haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet ausgehändigt haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden ausgehändigt haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde ausgehändigt worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst ausgehändigt worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird ausgehändigt worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden ausgehändigt worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet ausgehändigt worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden ausgehändigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
aushändigen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
ausgehändigt haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
aushändigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
ausgehändigt werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
ausgehändigt worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig ausgehändigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
händige aus; händig aus!
2. Person Plural
existiert nicht
händigt aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Aushändigen
Genitiv
praestandi
des Aushändigens
Dativ
praestando
dem Aushändigen
Akkusativ
praestandum
das Aushändigen
Ablativ
praestando
durch das Aushändigen
Vokativ
praestande
Aushändigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stelle bereit
2. Person Singular
existiert nicht
du stellst bereit
3. Person Singular
praestat
er/sie/es stellt bereit
1. Person Plural
existiert nicht
wir stellen bereit
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stellt bereit
3. Person Plural
praestant
sie stellen bereit
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde bereitgestellt
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst bereitgestellt
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird bereitgestellt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden bereitgestellt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet bereitgestellt
3. Person Plural
praestantur
sie werden bereitgestellt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stelle bereit
2. Person Singular
existiert nicht
du stellest bereit
3. Person Singular
praestet
er/sie/es stelle bereit
1. Person Plural
existiert nicht
wir stellen bereit
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stellet bereit
3. Person Plural
praestent
sie stellen bereit
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde bereitgestellt
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest bereitgestellt
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde bereitgestellt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden bereitgestellt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet bereitgestellt
3. Person Plural
praestentur
sie werden bereitgestellt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stellte bereit
2. Person Singular
existiert nicht
du stelltest bereit
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es stellte bereit
1. Person Plural
existiert nicht
wir stellten bereit
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stelltet bereit
3. Person Plural
praestabant
sie stellten bereit
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde bereitgestellt
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest bereitgestellt
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde bereitgestellt
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden bereitgestellt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet bereitgestellt
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden bereitgestellt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stellte bereit
2. Person Singular
existiert nicht
du stelltest bereit
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es stellte bereit
1. Person Plural
existiert nicht
wir stellten bereit
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stelltet bereit
3. Person Plural
praestarent
sie stellten bereit
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde bereitgestellt
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest bereitgestellt
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde bereitgestellt
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden bereitgestellt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet bereitgestellt
3. Person Plural
praestarentur
sie würden bereitgestellt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde bereitstellen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst bereitstellen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird bereitstellen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden bereitstellen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet bereitstellen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden bereitstellen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde bereitgestellt werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst bereitgestellt werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird bereitgestellt werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden bereitgestellt werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet bereitgestellt werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden bereitgestellt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe bereitgestellt
2. Person Singular
existiert nicht
du hast bereitgestellt
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat bereitgestellt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben bereitgestellt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt bereitgestellt
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben bereitgestellt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin bereitgestellt worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist bereitgestellt worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist bereitgestellt worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind bereitgestellt worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid bereitgestellt worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind bereitgestellt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe bereitgestellt
2. Person Singular
existiert nicht
du habest bereitgestellt
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe bereitgestellt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben bereitgestellt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet bereitgestellt
3. Person Plural
praestiterint
sie haben bereitgestellt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei bereitgestellt worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest bereitgestellt worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei bereitgestellt worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien bereitgestellt worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet bereitgestellt worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien bereitgestellt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte bereitgestellt
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest bereitgestellt
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte bereitgestellt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten bereitgestellt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet bereitgestellt
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten bereitgestellt
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war bereitgestellt worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst bereitgestellt worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war bereitgestellt worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren bereitgestellt worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart bereitgestellt worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren bereitgestellt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte bereitgestellt
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest bereitgestellt
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte bereitgestellt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten bereitgestellt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet bereitgestellt
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten bereitgestellt
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre bereitgestellt worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest bereitgestellt worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre bereitgestellt worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären bereitgestellt worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret bereitgestellt worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären bereitgestellt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde bereitgestellt haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst bereitgestellt haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird bereitgestellt haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden bereitgestellt haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet bereitgestellt haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden bereitgestellt haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde bereitgestellt worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst bereitgestellt worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird bereitgestellt worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden bereitgestellt worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet bereitgestellt worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden bereitgestellt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
bereitstellen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
bereitgestellt haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
bereitstellen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
bereitgestellt werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
bereitgestellt worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig bereitgestellt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
stelle bereit; stell bereit!
2. Person Plural
existiert nicht
stellt bereit!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Bereitstellen
Genitiv
praestandi
des Bereitstellens
Dativ
praestando
dem Bereitstellen
Akkusativ
praestandum
das Bereitstellen
Ablativ
praestando
durch das Bereitstellen
Vokativ
praestande
Bereitstellen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich reiche dar
2. Person Singular
existiert nicht
du reichst dar
3. Person Singular
praestat
er/sie/es reicht dar
1. Person Plural
existiert nicht
wir reichen dar
2. Person Plural
existiert nicht
ihr reicht dar
3. Person Plural
praestant
sie reichen dar
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde dargereicht
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst dargereicht
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird dargereicht
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden dargereicht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet dargereicht
3. Person Plural
praestantur
sie werden dargereicht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich reiche dar
2. Person Singular
existiert nicht
du reichest dar
3. Person Singular
praestet
er/sie/es reiche dar
1. Person Plural
existiert nicht
wir reichen dar
2. Person Plural
existiert nicht
ihr reichet dar
3. Person Plural
praestent
sie reichen dar
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde dargereicht
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest dargereicht
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde dargereicht
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden dargereicht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet dargereicht
3. Person Plural
praestentur
sie werden dargereicht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich reichte dar
2. Person Singular
existiert nicht
du reichtest dar
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es reichte dar
1. Person Plural
existiert nicht
wir reichten dar
2. Person Plural
existiert nicht
ihr reichtet dar
3. Person Plural
praestabant
sie reichten dar
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde dargereicht
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest dargereicht
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde dargereicht
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden dargereicht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet dargereicht
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden dargereicht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich reichte dar
2. Person Singular
existiert nicht
du reichtest dar
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es reichte dar
1. Person Plural
existiert nicht
wir reichten dar
2. Person Plural
existiert nicht
ihr reichtet dar
3. Person Plural
praestarent
sie reichten dar
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde dargereicht
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest dargereicht
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde dargereicht
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden dargereicht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet dargereicht
3. Person Plural
praestarentur
sie würden dargereicht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde darreichen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst darreichen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird darreichen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden darreichen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet darreichen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden darreichen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde dargereicht werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst dargereicht werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird dargereicht werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden dargereicht werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet dargereicht werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden dargereicht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe dargereicht
2. Person Singular
existiert nicht
du hast dargereicht
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat dargereicht
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben dargereicht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt dargereicht
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben dargereicht
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin dargereicht worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist dargereicht worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist dargereicht worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind dargereicht worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid dargereicht worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind dargereicht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe dargereicht
2. Person Singular
existiert nicht
du habest dargereicht
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe dargereicht
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben dargereicht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet dargereicht
3. Person Plural
praestiterint
sie haben dargereicht
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei dargereicht worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest dargereicht worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei dargereicht worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien dargereicht worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet dargereicht worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien dargereicht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte dargereicht
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest dargereicht
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte dargereicht
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten dargereicht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet dargereicht
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten dargereicht
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war dargereicht worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst dargereicht worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war dargereicht worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren dargereicht worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart dargereicht worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren dargereicht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte dargereicht
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest dargereicht
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte dargereicht
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten dargereicht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet dargereicht
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten dargereicht
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre dargereicht worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest dargereicht worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre dargereicht worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären dargereicht worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret dargereicht worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären dargereicht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde dargereicht haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst dargereicht haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird dargereicht haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden dargereicht haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet dargereicht haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden dargereicht haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde dargereicht worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst dargereicht worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird dargereicht worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden dargereicht worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet dargereicht worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden dargereicht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
darreichen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
dargereicht haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
darreichen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
dargereicht werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
dargereicht worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig dargereicht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
reiche dar; reich dar!
2. Person Plural
existiert nicht
reicht dar!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Darreichen
Genitiv
praestandi
des Darreichens
Dativ
praestando
dem Darreichen
Akkusativ
praestandum
das Darreichen
Ablativ
praestando
durch das Darreichen
Vokativ
praestande
Darreichen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
2. Person Singular
praestitus es
3. Person Singular
praestitus est
1. Person Plural
praestiti sumus
2. Person Plural
praestiti estis
3. Person Plural
praestiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
2. Person Singular
praestitus sis
3. Person Singular
praestitus sit
1. Person Plural
praestiti simus
2. Person Plural
praestiti sitis
3. Person Plural
praestiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterant
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
2. Person Singular
praestitus eras
3. Person Singular
praestitus erat
1. Person Plural
praestiti eramus
2. Person Plural
praestiti eratis
3. Person Plural
praestiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestitissent
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
2. Person Singular
praestitus esses
3. Person Singular
praestitus esset
1. Person Plural
praestiti essemus
2. Person Plural
praestiti essetis
3. Person Plural
praestiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
2. Person Singular
praestitus eris
3. Person Singular
praestitus erit
1. Person Plural
praestiti erimus
2. Person Plural
praestiti eritis
3. Person Plural
praestiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
praestitum esse
Nachzeitigkeit
praestitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
praestandi
Dativ
praestando
Akkusativ
praestandum
Ablativ
praestando
Vokativ
praestande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich setze ein
2. Person Singular
existiert nicht
du setzt ein
3. Person Singular
praestat
er/sie/es setzt ein
1. Person Plural
existiert nicht
wir setzen ein
2. Person Plural
existiert nicht
ihr setzt ein
3. Person Plural
praestant
sie setzen ein
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde eingesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst eingesetzt
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird eingesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden eingesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet eingesetzt
3. Person Plural
praestantur
sie werden eingesetzt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich setze ein
2. Person Singular
existiert nicht
du setzest ein
3. Person Singular
praestet
er/sie/es setze ein
1. Person Plural
existiert nicht
wir setzen ein
2. Person Plural
existiert nicht
ihr setzet ein
3. Person Plural
praestent
sie setzen ein
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde eingesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest eingesetzt
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde eingesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden eingesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet eingesetzt
3. Person Plural
praestentur
sie werden eingesetzt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich setzte ein
2. Person Singular
existiert nicht
du setztest ein
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es setzte ein
1. Person Plural
existiert nicht
wir setzten ein
2. Person Plural
existiert nicht
ihr setztet ein
3. Person Plural
praestabant
sie setzten ein
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde eingesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest eingesetzt
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde eingesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden eingesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet eingesetzt
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden eingesetzt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich setzte ein
2. Person Singular
existiert nicht
du setztest ein
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es setzte ein
1. Person Plural
existiert nicht
wir setzten ein
2. Person Plural
existiert nicht
ihr setztet ein
3. Person Plural
praestarent
sie setzten ein
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde eingesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest eingesetzt
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde eingesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden eingesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet eingesetzt
3. Person Plural
praestarentur
sie würden eingesetzt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde einsetzen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst einsetzen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird einsetzen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden einsetzen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet einsetzen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden einsetzen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde eingesetzt werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst eingesetzt werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird eingesetzt werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden eingesetzt werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet eingesetzt werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden eingesetzt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe eingesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du hast eingesetzt
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat eingesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben eingesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt eingesetzt
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben eingesetzt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin eingesetzt worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist eingesetzt worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist eingesetzt worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind eingesetzt worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid eingesetzt worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind eingesetzt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe eingesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du habest eingesetzt
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe eingesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben eingesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet eingesetzt
3. Person Plural
praestiterint
sie haben eingesetzt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei eingesetzt worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest eingesetzt worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei eingesetzt worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien eingesetzt worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet eingesetzt worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien eingesetzt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte eingesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest eingesetzt
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte eingesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten eingesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet eingesetzt
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten eingesetzt
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war eingesetzt worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst eingesetzt worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war eingesetzt worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren eingesetzt worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart eingesetzt worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren eingesetzt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte eingesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest eingesetzt
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte eingesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten eingesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet eingesetzt
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten eingesetzt
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre eingesetzt worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest eingesetzt worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre eingesetzt worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären eingesetzt worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret eingesetzt worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären eingesetzt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde eingesetzt haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst eingesetzt haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird eingesetzt haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden eingesetzt haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet eingesetzt haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden eingesetzt haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde eingesetzt worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst eingesetzt worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird eingesetzt worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden eingesetzt worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet eingesetzt worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden eingesetzt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
einsetzen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
eingesetzt haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
einsetzen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
eingesetzt werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
eingesetzt worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig eingesetzt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
setze ein; setz ein!
2. Person Plural
existiert nicht
setzt ein!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Einsetzen
Genitiv
praestandi
des Einsetzens
Dativ
praestando
dem Einsetzen
Akkusativ
praestandum
das Einsetzen
Ablativ
praestando
durch das Einsetzen
Vokativ
praestande
Einsetzen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich erfülle
2. Person Singular
existiert nicht
du erfüllst
3. Person Singular
praestat
er/sie/es erfüllt
1. Person Plural
existiert nicht
wir erfüllen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr erfüllt
3. Person Plural
praestant
sie erfüllen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde erfüllt
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst erfüllt
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird erfüllt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden erfüllt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet erfüllt
3. Person Plural
praestantur
sie werden erfüllt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich erfülle
2. Person Singular
existiert nicht
du erfüllest
3. Person Singular
praestet
er/sie/es erfülle
1. Person Plural
existiert nicht
wir erfüllen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr erfüllet
3. Person Plural
praestent
sie erfüllen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde erfüllt
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest erfüllt
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde erfüllt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden erfüllt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet erfüllt
3. Person Plural
praestentur
sie werden erfüllt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich erfüllte
2. Person Singular
existiert nicht
du erfülltest
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es erfüllte
1. Person Plural
existiert nicht
wir erfüllten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr erfülltet
3. Person Plural
praestabant
sie erfüllten
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde erfüllt
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest erfüllt
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde erfüllt
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden erfüllt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet erfüllt
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden erfüllt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich erfüllte
2. Person Singular
existiert nicht
du erfülltest
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es erfüllte
1. Person Plural
existiert nicht
wir erfüllten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr erfülltet
3. Person Plural
praestarent
sie erfüllten
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde erfüllt
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest erfüllt
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde erfüllt
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden erfüllt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet erfüllt
3. Person Plural
praestarentur
sie würden erfüllt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde erfüllen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst erfüllen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird erfüllen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden erfüllen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet erfüllen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden erfüllen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde erfüllt werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst erfüllt werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird erfüllt werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden erfüllt werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet erfüllt werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden erfüllt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe erfüllt
2. Person Singular
existiert nicht
du hast erfüllt
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat erfüllt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben erfüllt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt erfüllt
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben erfüllt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin erfüllt worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist erfüllt worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist erfüllt worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind erfüllt worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid erfüllt worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind erfüllt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe erfüllt
2. Person Singular
existiert nicht
du habest erfüllt
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe erfüllt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben erfüllt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet erfüllt
3. Person Plural
praestiterint
sie haben erfüllt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei erfüllt worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest erfüllt worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei erfüllt worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien erfüllt worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet erfüllt worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien erfüllt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte erfüllt
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest erfüllt
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte erfüllt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten erfüllt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet erfüllt
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten erfüllt
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war erfüllt worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst erfüllt worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war erfüllt worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren erfüllt worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart erfüllt worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren erfüllt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte erfüllt
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest erfüllt
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte erfüllt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten erfüllt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet erfüllt
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten erfüllt
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre erfüllt worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest erfüllt worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre erfüllt worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären erfüllt worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret erfüllt worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären erfüllt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde erfüllt haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst erfüllt haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird erfüllt haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden erfüllt haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet erfüllt haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden erfüllt haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde erfüllt worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst erfüllt worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird erfüllt worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden erfüllt worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet erfüllt worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden erfüllt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
erfüllen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
erfüllt haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
erfüllen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
erfüllt werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
erfüllt worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig erfüllt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
erfülle; erfüll!
2. Person Plural
existiert nicht
erfüllt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Erfüllen
Genitiv
praestandi
des Erfüllens
Dativ
praestando
dem Erfüllen
Akkusativ
praestandum
das Erfüllen
Ablativ
praestando
durch das Erfüllen
Vokativ
praestande
Erfüllen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich rage hervor
2. Person Singular
existiert nicht
du ragst hervor
3. Person Singular
praestat
er/sie/es ragt hervor
1. Person Plural
existiert nicht
wir ragen hervor
2. Person Plural
existiert nicht
ihr ragt hervor
3. Person Plural
praestant
sie ragen hervor
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich rage hervor
2. Person Singular
existiert nicht
du ragest hervor
3. Person Singular
praestet
er/sie/es rage hervor
1. Person Plural
existiert nicht
wir ragen hervor
2. Person Plural
existiert nicht
ihr raget hervor
3. Person Plural
praestent
sie ragen hervor
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich ragte hervor
2. Person Singular
existiert nicht
du ragtest hervor
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es ragte hervor
1. Person Plural
existiert nicht
wir ragten hervor
2. Person Plural
existiert nicht
ihr ragtet hervor
3. Person Plural
praestabant
sie ragten hervor
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich ragte hervor
2. Person Singular
existiert nicht
du ragtest hervor
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es ragte hervor
1. Person Plural
existiert nicht
wir ragten hervor
2. Person Plural
existiert nicht
ihr ragtet hervor
3. Person Plural
praestarent
sie ragten hervor
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde hervorragen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst hervorragen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird hervorragen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden hervorragen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet hervorragen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden hervorragen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe hervorgeragt
2. Person Singular
existiert nicht
du hast hervorgeragt
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat hervorgeragt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben hervorgeragt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt hervorgeragt
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben hervorgeragt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
2. Person Singular
praestitus es
3. Person Singular
praestitus est
1. Person Plural
praestiti sumus
2. Person Plural
praestiti estis
3. Person Plural
praestiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe hervorgeragt
2. Person Singular
existiert nicht
du habest hervorgeragt
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe hervorgeragt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben hervorgeragt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet hervorgeragt
3. Person Plural
praestiterint
sie haben hervorgeragt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
2. Person Singular
praestitus sis
3. Person Singular
praestitus sit
1. Person Plural
praestiti simus
2. Person Plural
praestiti sitis
3. Person Plural
praestiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte hervorgeragt
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest hervorgeragt
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte hervorgeragt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten hervorgeragt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet hervorgeragt
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten hervorgeragt
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
2. Person Singular
praestitus eras
3. Person Singular
praestitus erat
1. Person Plural
praestiti eramus
2. Person Plural
praestiti eratis
3. Person Plural
praestiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte hervorgeragt
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest hervorgeragt
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte hervorgeragt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten hervorgeragt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet hervorgeragt
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten hervorgeragt
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
2. Person Singular
praestitus esses
3. Person Singular
praestitus esset
1. Person Plural
praestiti essemus
2. Person Plural
praestiti essetis
3. Person Plural
praestiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde hervorgeragt haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst hervorgeragt haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird hervorgeragt haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden hervorgeragt haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet hervorgeragt haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden hervorgeragt haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
2. Person Singular
praestitus eris
3. Person Singular
praestitus erit
1. Person Plural
praestiti erimus
2. Person Plural
praestiti eritis
3. Person Plural
praestiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
hervorragen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
hervorgeragt haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
hervorragen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
praestitum esse
Nachzeitigkeit
praestitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
rage hervor; rag hervor!
2. Person Plural
existiert nicht
ragt hervor!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Hervorragen
Genitiv
praestandi
des Hervorragens
Dativ
praestando
dem Hervorragen
Akkusativ
praestandum
das Hervorragen
Ablativ
praestando
durch das Hervorragen
Vokativ
praestande
Hervorragen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich liefere
2. Person Singular
existiert nicht
du lieferst
3. Person Singular
praestat
er/sie/es liefert
1. Person Plural
existiert nicht
wir liefern
2. Person Plural
existiert nicht
ihr liefert
3. Person Plural
praestant
sie liefern
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde geliefert
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst geliefert
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird geliefert
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden geliefert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet geliefert
3. Person Plural
praestantur
sie werden geliefert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich liefere
2. Person Singular
existiert nicht
du lieferst
3. Person Singular
praestet
er/sie/es liefere
1. Person Plural
existiert nicht
wir liefern
2. Person Plural
existiert nicht
ihr liefert
3. Person Plural
praestent
sie liefern
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde geliefert
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest geliefert
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde geliefert
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden geliefert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet geliefert
3. Person Plural
praestentur
sie werden geliefert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich lieferte
2. Person Singular
existiert nicht
du liefertest
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es lieferte
1. Person Plural
existiert nicht
wir lieferten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr liefertet
3. Person Plural
praestabant
sie lieferten
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde geliefert
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest geliefert
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde geliefert
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden geliefert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet geliefert
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden geliefert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich lieferte
2. Person Singular
existiert nicht
du liefertest
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es lieferte
1. Person Plural
existiert nicht
wir lieferten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr liefertet
3. Person Plural
praestarent
sie lieferten
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde geliefert
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest geliefert
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde geliefert
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden geliefert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet geliefert
3. Person Plural
praestarentur
sie würden geliefert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde liefern
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst liefern
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird liefern
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden liefern
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet liefern
3. Person Plural
praestabunt
sie werden liefern
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde geliefert werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst geliefert werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird geliefert werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden geliefert werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet geliefert werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden geliefert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe geliefert
2. Person Singular
existiert nicht
du hast geliefert
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat geliefert
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben geliefert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt geliefert
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben geliefert
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin geliefert worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist geliefert worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist geliefert worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind geliefert worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid geliefert worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind geliefert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe geliefert
2. Person Singular
existiert nicht
du habest geliefert
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe geliefert
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben geliefert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet geliefert
3. Person Plural
praestiterint
sie haben geliefert
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei geliefert worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest geliefert worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei geliefert worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien geliefert worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet geliefert worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien geliefert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte geliefert
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest geliefert
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte geliefert
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten geliefert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet geliefert
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten geliefert
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war geliefert worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst geliefert worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war geliefert worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren geliefert worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart geliefert worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren geliefert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte geliefert
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest geliefert
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte geliefert
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten geliefert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet geliefert
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten geliefert
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre geliefert worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest geliefert worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre geliefert worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären geliefert worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret geliefert worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären geliefert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde geliefert haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst geliefert haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird geliefert haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden geliefert haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet geliefert haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden geliefert haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde geliefert worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst geliefert worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird geliefert worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden geliefert worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet geliefert worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden geliefert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
liefern
Vorzeitigkeit
existiert nicht
geliefert haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
liefern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
geliefert werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
geliefert worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig geliefert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
liefere!
2. Person Plural
existiert nicht
liefert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Liefern
Genitiv
praestandi
des Liefernes
Dativ
praestando
dem Liefern
Akkusativ
praestandum
das Liefern
Ablativ
praestando
durch das Liefern
Vokativ
praestande
Liefern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich zeichne mich aus
2. Person Singular
existiert nicht
du zeichnest dich aus
3. Person Singular
praestat
er/sie/es zeichnet sich aus
1. Person Plural
existiert nicht
wir zeichnen uns aus
2. Person Plural
existiert nicht
ihr zeichnet euch aus
3. Person Plural
praestant
sie zeichnen sich aus
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich zeichne mich aus
2. Person Singular
existiert nicht
du zeichnest dich aus
3. Person Singular
praestet
er/sie/es zeichne sich aus
1. Person Plural
existiert nicht
wir zeichnen uns aus
2. Person Plural
existiert nicht
ihr zeichnet euch aus
3. Person Plural
praestent
sie zeichnen sich aus
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich zeichnete mich aus
2. Person Singular
existiert nicht
du zeichnetest dich aus
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es zeichnete sich aus
1. Person Plural
existiert nicht
wir zeichneten uns aus
2. Person Plural
existiert nicht
ihr zeichnetet euch aus
3. Person Plural
praestabant
sie zeichneten sich aus
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich zeichnete mich aus
2. Person Singular
existiert nicht
du zeichnetest dich aus
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es zeichnete sich aus
1. Person Plural
existiert nicht
wir zeichneten uns aus
2. Person Plural
existiert nicht
ihr zeichnetet euch aus
3. Person Plural
praestarent
sie zeichneten sich aus
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde mich auszeichnen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst dich auszeichnen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird sich auszeichnen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden uns auszeichnen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet euch auszeichnen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden sich auszeichnen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe mich ausgezeichnet
2. Person Singular
existiert nicht
du hast dich ausgezeichnet
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat sich ausgezeichnet
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben uns ausgezeichnet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt euch ausgezeichnet
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben sich ausgezeichnet
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
2. Person Singular
praestitus es
3. Person Singular
praestitus est
1. Person Plural
praestiti sumus
2. Person Plural
praestiti estis
3. Person Plural
praestiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe mich ausgezeichnet
2. Person Singular
existiert nicht
du habest dich ausgezeichnet
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe sich ausgezeichnet
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben uns ausgezeichnet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet euch ausgezeichnet
3. Person Plural
praestiterint
sie haben sich ausgezeichnet
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
2. Person Singular
praestitus sis
3. Person Singular
praestitus sit
1. Person Plural
praestiti simus
2. Person Plural
praestiti sitis
3. Person Plural
praestiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte mich ausgezeichnet
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest dich ausgezeichnet
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte sich ausgezeichnet
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten uns ausgezeichnet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet euch ausgezeichnet
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten sich ausgezeichnet
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
2. Person Singular
praestitus eras
3. Person Singular
praestitus erat
1. Person Plural
praestiti eramus
2. Person Plural
praestiti eratis
3. Person Plural
praestiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte mich ausgezeichnet
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest dich ausgezeichnet
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte sich ausgezeichnet
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten uns ausgezeichnet
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet euch ausgezeichnet
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten sich ausgezeichnet
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
2. Person Singular
praestitus esses
3. Person Singular
praestitus esset
1. Person Plural
praestiti essemus
2. Person Plural
praestiti essetis
3. Person Plural
praestiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde mich ausgezeichnet haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst dich ausgezeichnet haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird sich ausgezeichnet haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden uns ausgezeichnet haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet euch ausgezeichnet haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden sich ausgezeichnet haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
2. Person Singular
praestitus eris
3. Person Singular
praestitus erit
1. Person Plural
praestiti erimus
2. Person Plural
praestiti eritis
3. Person Plural
praestiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
sich auszeichnen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
sich ausgezeichnet haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
sich auszeichnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
praestitum esse
Nachzeitigkeit
praestitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
zeichne dich aus!
2. Person Plural
existiert nicht
zeichnet euch aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Sich auszeichnen
Genitiv
praestandi
des Sich auszeichnens
Dativ
praestando
dem Sich auszeichnen
Akkusativ
praestandum
das Sich auszeichnen
Ablativ
praestando
durch das Sich auszeichnen
Vokativ
praestande
Sich auszeichnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich setze durch
2. Person Singular
existiert nicht
du setzt durch
3. Person Singular
praestat
er/sie/es setzt durch
1. Person Plural
existiert nicht
wir setzen durch
2. Person Plural
existiert nicht
ihr setzt durch
3. Person Plural
praestant
sie setzen durch
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde durchgesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst durchgesetzt
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird durchgesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden durchgesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet durchgesetzt
3. Person Plural
praestantur
sie werden durchgesetzt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich setze durch
2. Person Singular
existiert nicht
du setzest durch
3. Person Singular
praestet
er/sie/es setze durch
1. Person Plural
existiert nicht
wir setzen durch
2. Person Plural
existiert nicht
ihr setzet durch
3. Person Plural
praestent
sie setzen durch
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde durchgesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest durchgesetzt
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde durchgesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden durchgesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet durchgesetzt
3. Person Plural
praestentur
sie werden durchgesetzt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich setzte durch
2. Person Singular
existiert nicht
du setztest durch
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es setzte durch
1. Person Plural
existiert nicht
wir setzten durch
2. Person Plural
existiert nicht
ihr setztet durch
3. Person Plural
praestabant
sie setzten durch
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde durchgesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest durchgesetzt
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde durchgesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden durchgesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet durchgesetzt
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden durchgesetzt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich setzte durch
2. Person Singular
existiert nicht
du setztest durch
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es setzte durch
1. Person Plural
existiert nicht
wir setzten durch
2. Person Plural
existiert nicht
ihr setztet durch
3. Person Plural
praestarent
sie setzten durch
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde durchgesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest durchgesetzt
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde durchgesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden durchgesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet durchgesetzt
3. Person Plural
praestarentur
sie würden durchgesetzt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde durchsetzen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst durchsetzen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird durchsetzen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden durchsetzen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet durchsetzen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden durchsetzen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde durchgesetzt werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst durchgesetzt werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird durchgesetzt werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden durchgesetzt werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet durchgesetzt werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden durchgesetzt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe durchgesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du hast durchgesetzt
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat durchgesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben durchgesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt durchgesetzt
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben durchgesetzt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin durchgesetzt worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist durchgesetzt worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist durchgesetzt worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind durchgesetzt worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid durchgesetzt worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind durchgesetzt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe durchgesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du habest durchgesetzt
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe durchgesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben durchgesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet durchgesetzt
3. Person Plural
praestiterint
sie haben durchgesetzt
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei durchgesetzt worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest durchgesetzt worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei durchgesetzt worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien durchgesetzt worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet durchgesetzt worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien durchgesetzt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte durchgesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest durchgesetzt
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte durchgesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten durchgesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet durchgesetzt
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten durchgesetzt
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war durchgesetzt worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst durchgesetzt worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war durchgesetzt worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren durchgesetzt worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart durchgesetzt worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren durchgesetzt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte durchgesetzt
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest durchgesetzt
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte durchgesetzt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten durchgesetzt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet durchgesetzt
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten durchgesetzt
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre durchgesetzt worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest durchgesetzt worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre durchgesetzt worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären durchgesetzt worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret durchgesetzt worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären durchgesetzt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde durchgesetzt haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst durchgesetzt haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird durchgesetzt haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden durchgesetzt haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet durchgesetzt haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden durchgesetzt haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde durchgesetzt worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst durchgesetzt worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird durchgesetzt worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden durchgesetzt worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet durchgesetzt worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden durchgesetzt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
durchsetzen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
durchgesetzt haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
durchsetzen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
durchgesetzt werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
durchgesetzt worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig durchgesetzt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
setze durch; setz durch!
2. Person Plural
existiert nicht
setzt durch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Durchsetzen
Genitiv
praestandi
des Durchsetzens
Dativ
praestando
dem Durchsetzen
Akkusativ
praestandum
das Durchsetzen
Ablativ
praestando
durch das Durchsetzen
Vokativ
praestande
Durchsetzen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
2. Person Singular
praestitus es
3. Person Singular
praestitus est
1. Person Plural
praestiti sumus
2. Person Plural
praestiti estis
3. Person Plural
praestiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
2. Person Singular
praestitus sis
3. Person Singular
praestitus sit
1. Person Plural
praestiti simus
2. Person Plural
praestiti sitis
3. Person Plural
praestiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterant
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
2. Person Singular
praestitus eras
3. Person Singular
praestitus erat
1. Person Plural
praestiti eramus
2. Person Plural
praestiti eratis
3. Person Plural
praestiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestitissent
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
2. Person Singular
praestitus esses
3. Person Singular
praestitus esset
1. Person Plural
praestiti essemus
2. Person Plural
praestiti essetis
3. Person Plural
praestiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
2. Person Singular
praestitus eris
3. Person Singular
praestitus erit
1. Person Plural
praestiti erimus
2. Person Plural
praestiti eritis
3. Person Plural
praestiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
praestitum esse
Nachzeitigkeit
praestitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
praestandi
Dativ
praestando
Akkusativ
praestandum
Ablativ
praestando
Vokativ
praestande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich übertreffe
2. Person Singular
existiert nicht
du übertriffst
3. Person Singular
praestat
er/sie/es übertrifft
1. Person Plural
existiert nicht
wir übertreffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr übertrefft
3. Person Plural
praestant
sie übertreffen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde übertroffen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst übertroffen
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird übertroffen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden übertroffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet übertroffen
3. Person Plural
praestantur
sie werden übertroffen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich übertreffe
2. Person Singular
existiert nicht
du übertreffest
3. Person Singular
praestet
er/sie/es übertreffe
1. Person Plural
existiert nicht
wir übertreffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr übertreffet
3. Person Plural
praestent
sie übertreffen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde übertroffen
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest übertroffen
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde übertroffen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden übertroffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet übertroffen
3. Person Plural
praestentur
sie werden übertroffen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich übertraf
2. Person Singular
existiert nicht
du übertrafst
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es übertraf
1. Person Plural
existiert nicht
wir übertrafen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr übertraft
3. Person Plural
praestabant
sie übertrafen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde übertroffen
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest übertroffen
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde übertroffen
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden übertroffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet übertroffen
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden übertroffen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich überträfe
2. Person Singular
existiert nicht
du überträfest
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es überträfe
1. Person Plural
existiert nicht
wir überträfen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr überträfet
3. Person Plural
praestarent
sie überträfen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde übertroffen
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest übertroffen
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde übertroffen
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden übertroffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet übertroffen
3. Person Plural
praestarentur
sie würden übertroffen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde übertreffen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst übertreffen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird übertreffen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden übertreffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet übertreffen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden übertreffen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde übertroffen werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst übertroffen werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird übertroffen werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden übertroffen werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet übertroffen werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden übertroffen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe übertroffen
2. Person Singular
existiert nicht
du hast übertroffen
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat übertroffen
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben übertroffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt übertroffen
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben übertroffen
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin übertroffen worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist übertroffen worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist übertroffen worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind übertroffen worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid übertroffen worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind übertroffen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe übertroffen
2. Person Singular
existiert nicht
du habest übertroffen
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe übertroffen
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben übertroffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet übertroffen
3. Person Plural
praestiterint
sie haben übertroffen
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei übertroffen worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest übertroffen worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei übertroffen worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien übertroffen worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet übertroffen worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien übertroffen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte übertroffen
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest übertroffen
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte übertroffen
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten übertroffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet übertroffen
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten übertroffen
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war übertroffen worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst übertroffen worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war übertroffen worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren übertroffen worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart übertroffen worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren übertroffen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte übertroffen
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest übertroffen
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte übertroffen
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten übertroffen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet übertroffen
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten übertroffen
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre übertroffen worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest übertroffen worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre übertroffen worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären übertroffen worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret übertroffen worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären übertroffen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde übertroffen haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst übertroffen haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird übertroffen haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden übertroffen haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet übertroffen haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden übertroffen haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde übertroffen worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst übertroffen worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird übertroffen worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden übertroffen worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet übertroffen worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden übertroffen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
übertreffen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
übertroffen haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
übertreffen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
übertroffen werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
übertroffen worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig übertroffen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
übertriff!
2. Person Plural
existiert nicht
übertrefft!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Übertreffen
Genitiv
praestandi
des Übertreffens
Dativ
praestando
dem Übertreffen
Akkusativ
praestandum
das Übertreffen
Ablativ
praestando
durch das Übertreffen
Vokativ
praestande
Übertreffen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
2. Person Singular
praestitus es
3. Person Singular
praestitus est
1. Person Plural
praestiti sumus
2. Person Plural
praestiti estis
3. Person Plural
praestiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
2. Person Singular
praestitus sis
3. Person Singular
praestitus sit
1. Person Plural
praestiti simus
2. Person Plural
praestiti sitis
3. Person Plural
praestiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterant
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
2. Person Singular
praestitus eras
3. Person Singular
praestitus erat
1. Person Plural
praestiti eramus
2. Person Plural
praestiti eratis
3. Person Plural
praestiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestitissent
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
2. Person Singular
praestitus esses
3. Person Singular
praestitus esset
1. Person Plural
praestiti essemus
2. Person Plural
praestiti essetis
3. Person Plural
praestiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
2. Person Singular
praestitus eris
3. Person Singular
praestitus erit
1. Person Plural
praestiti erimus
2. Person Plural
praestiti eritis
3. Person Plural
praestiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
praestitum esse
Nachzeitigkeit
praestitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
praestandi
Dativ
praestando
Akkusativ
praestandum
Ablativ
praestando
Vokativ
praestande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich mache wieder gut
2. Person Singular
existiert nicht
du machst wieder gut
3. Person Singular
praestat
er/sie/es macht wieder gut
1. Person Plural
existiert nicht
wir machen wieder gut
2. Person Plural
existiert nicht
ihr macht wieder gut
3. Person Plural
praestant
sie machen wieder gut
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde wiedergutgemacht
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst wiedergutgemacht
3. Person Singular
praestatur
er/sie/es wird wiedergutgemacht
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden wiedergutgemacht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet wiedergutgemacht
3. Person Plural
praestantur
sie werden wiedergutgemacht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich mache wieder gut
2. Person Singular
existiert nicht
du machest wieder gut
3. Person Singular
praestet
er/sie/es mache wieder gut
1. Person Plural
existiert nicht
wir machen wieder gut
2. Person Plural
existiert nicht
ihr machet wieder gut
3. Person Plural
praestent
sie machen wieder gut
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde wiedergutgemacht
2. Person Singular
existiert nicht
du werdest wiedergutgemacht
3. Person Singular
praestetur
er/sie/es werde wiedergutgemacht
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden wiedergutgemacht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet wiedergutgemacht
3. Person Plural
praestentur
sie werden wiedergutgemacht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich machte wieder gut
2. Person Singular
existiert nicht
du machtest wieder gut
3. Person Singular
praestabat
er/sie/es machte wieder gut
1. Person Plural
existiert nicht
wir machten wieder gut
2. Person Plural
existiert nicht
ihr machtet wieder gut
3. Person Plural
praestabant
sie machten wieder gut
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich wurde wiedergutgemacht
2. Person Singular
existiert nicht
du wurdest wiedergutgemacht
3. Person Singular
praestabatur
er/sie/es wurde wiedergutgemacht
1. Person Plural
existiert nicht
wir wurden wiedergutgemacht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr wurdet wiedergutgemacht
3. Person Plural
praestabantur
sie wurden wiedergutgemacht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich machte wieder gut
2. Person Singular
existiert nicht
du machtest wieder gut
3. Person Singular
praestaret
er/sie/es machte wieder gut
1. Person Plural
existiert nicht
wir machten wieder gut
2. Person Plural
existiert nicht
ihr machtet wieder gut
3. Person Plural
praestarent
sie machten wieder gut
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich würde wiedergutgemacht
2. Person Singular
existiert nicht
du würdest wiedergutgemacht
3. Person Singular
praestaretur
er/sie/es würde wiedergutgemacht
1. Person Plural
existiert nicht
wir würden wiedergutgemacht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr würdet wiedergutgemacht
3. Person Plural
praestarentur
sie würden wiedergutgemacht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde wiedergutmachen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst wiedergutmachen
3. Person Singular
praestabit
er/sie/es wird wiedergutmachen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden wiedergutmachen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet wiedergutmachen
3. Person Plural
praestabunt
sie werden wiedergutmachen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde wiedergutgemacht werden
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst wiedergutgemacht werden
3. Person Singular
praestabitur
er/sie/es wird wiedergutgemacht werden
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden wiedergutgemacht werden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet wiedergutgemacht werden
3. Person Plural
praestabuntur
sie werden wiedergutgemacht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe wiedergutgemacht
2. Person Singular
existiert nicht
du hast wiedergutgemacht
3. Person Singular
praestitit
er/sie/es hat wiedergutgemacht
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben wiedergutgemacht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt wiedergutgemacht
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
sie haben wiedergutgemacht
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
ich bin wiedergutgemacht worden
2. Person Singular
praestitus es
du bist wiedergutgemacht worden
3. Person Singular
praestitus est
er/sie/es ist wiedergutgemacht worden
1. Person Plural
praestiti sumus
wir sind wiedergutgemacht worden
2. Person Plural
praestiti estis
ihr seid wiedergutgemacht worden
3. Person Plural
praestiti sunt
sie sind wiedergutgemacht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe wiedergutgemacht
2. Person Singular
existiert nicht
du habest wiedergutgemacht
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es habe wiedergutgemacht
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben wiedergutgemacht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet wiedergutgemacht
3. Person Plural
praestiterint
sie haben wiedergutgemacht
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
ich sei wiedergutgemacht worden
2. Person Singular
praestitus sis
du seiest wiedergutgemacht worden
3. Person Singular
praestitus sit
er/sie/es sei wiedergutgemacht worden
1. Person Plural
praestiti simus
wir seien wiedergutgemacht worden
2. Person Plural
praestiti sitis
ihr seiet wiedergutgemacht worden
3. Person Plural
praestiti sint
sie seien wiedergutgemacht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte wiedergutgemacht
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest wiedergutgemacht
3. Person Singular
praestiterat
er/sie/es hatte wiedergutgemacht
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten wiedergutgemacht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet wiedergutgemacht
3. Person Plural
praestiterant
sie hatten wiedergutgemacht
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
ich war wiedergutgemacht worden
2. Person Singular
praestitus eras
du warst wiedergutgemacht worden
3. Person Singular
praestitus erat
er/sie/es war wiedergutgemacht worden
1. Person Plural
praestiti eramus
wir waren wiedergutgemacht worden
2. Person Plural
praestiti eratis
ihr wart wiedergutgemacht worden
3. Person Plural
praestiti erant
sie waren wiedergutgemacht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte wiedergutgemacht
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest wiedergutgemacht
3. Person Singular
praestitisset
er/sie/es hätte wiedergutgemacht
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten wiedergutgemacht
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet wiedergutgemacht
3. Person Plural
praestitissent
sie hätten wiedergutgemacht
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
ich wäre wiedergutgemacht worden
2. Person Singular
praestitus esses
du wärest wiedergutgemacht worden
3. Person Singular
praestitus esset
er/sie/es wäre wiedergutgemacht worden
1. Person Plural
praestiti essemus
wir wären wiedergutgemacht worden
2. Person Plural
praestiti essetis
ihr wäret wiedergutgemacht worden
3. Person Plural
praestiti essent
sie wären wiedergutgemacht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde wiedergutgemacht haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst wiedergutgemacht haben
3. Person Singular
praestiterit
er/sie/es wird wiedergutgemacht haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden wiedergutgemacht haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet wiedergutgemacht haben
3. Person Plural
praestiterint
sie werden wiedergutgemacht haben
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
ich werde wiedergutgemacht worden sein
2. Person Singular
praestitus eris
du wirst wiedergutgemacht worden sein
3. Person Singular
praestitus erit
er/sie/es wird wiedergutgemacht worden sein
1. Person Plural
praestiti erimus
wir werden wiedergutgemacht worden sein
2. Person Plural
praestiti eritis
ihr werdet wiedergutgemacht worden sein
3. Person Plural
praestiti erunt
sie werden wiedergutgemacht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
wiedergutmachen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
wiedergutgemacht haben
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
wiedergutmachen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
wiedergutgemacht werden
Vorzeitigkeit
praestitum esse
wiedergutgemacht worden sein
Nachzeitigkeit
praestitum iri
künftig wiedergutgemacht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
mache wieder gut; mach wieder gut!
2. Person Plural
existiert nicht
macht wieder gut!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Wiedergutmachen
Genitiv
praestandi
des Wiedergutmachens
Dativ
praestando
dem Wiedergutmachen
Akkusativ
praestandum
das Wiedergutmachen
Ablativ
praestando
durch das Wiedergutmachen
Vokativ
praestande
Wiedergutmachen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
2. Person Singular
praestitus es
3. Person Singular
praestitus est
1. Person Plural
praestiti sumus
2. Person Plural
praestiti estis
3. Person Plural
praestiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
2. Person Singular
praestitus sis
3. Person Singular
praestitus sit
1. Person Plural
praestiti simus
2. Person Plural
praestiti sitis
3. Person Plural
praestiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterant
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
2. Person Singular
praestitus eras
3. Person Singular
praestitus erat
1. Person Plural
praestiti eramus
2. Person Plural
praestiti eratis
3. Person Plural
praestiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestitissent
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
2. Person Singular
praestitus esses
3. Person Singular
praestitus esset
1. Person Plural
praestiti essemus
2. Person Plural
praestiti essetis
3. Person Plural
praestiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
2. Person Singular
praestitus eris
3. Person Singular
praestitus erit
1. Person Plural
praestiti erimus
2. Person Plural
praestiti eritis
3. Person Plural
praestiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
praestitum esse
Nachzeitigkeit
praestitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
praestandi
Dativ
praestando
Akkusativ
praestandum
Ablativ
praestando
Vokativ
praestande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
2. Person Singular
praestitus es
3. Person Singular
praestitus est
1. Person Plural
praestiti sumus
2. Person Plural
praestiti estis
3. Person Plural
praestiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
2. Person Singular
praestitus sis
3. Person Singular
praestitus sit
1. Person Plural
praestiti simus
2. Person Plural
praestiti sitis
3. Person Plural
praestiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterant
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
2. Person Singular
praestitus eras
3. Person Singular
praestitus erat
1. Person Plural
praestiti eramus
2. Person Plural
praestiti eratis
3. Person Plural
praestiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestitissent
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
2. Person Singular
praestitus esses
3. Person Singular
praestitus esset
1. Person Plural
praestiti essemus
2. Person Plural
praestiti essetis
3. Person Plural
praestiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
2. Person Singular
praestitus eris
3. Person Singular
praestitus erit
1. Person Plural
praestiti erimus
2. Person Plural
praestiti eritis
3. Person Plural
praestiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
praestitum esse
Nachzeitigkeit
praestitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
praestandi
Dativ
praestando
Akkusativ
praestandum
Ablativ
praestando
Vokativ
praestande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterunt praestitere
Passiv
1. Person Singular
praestitus sum
2. Person Singular
praestitus es
3. Person Singular
praestitus est
1. Person Plural
praestiti sumus
2. Person Plural
praestiti estis
3. Person Plural
praestiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus sim
2. Person Singular
praestitus sis
3. Person Singular
praestitus sit
1. Person Plural
praestiti simus
2. Person Plural
praestiti sitis
3. Person Plural
praestiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterant
Passiv
1. Person Singular
praestitus eram
2. Person Singular
praestitus eras
3. Person Singular
praestitus erat
1. Person Plural
praestiti eramus
2. Person Plural
praestiti eratis
3. Person Plural
praestiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestitissent
Passiv
1. Person Singular
praestitus essem
2. Person Singular
praestitus esses
3. Person Singular
praestitus esset
1. Person Plural
praestiti essemus
2. Person Plural
praestiti essetis
3. Person Plural
praestiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestiterint
Passiv
1. Person Singular
praestitus ero
2. Person Singular
praestitus eris
3. Person Singular
praestitus erit
1. Person Plural
praestiti erimus
2. Person Plural
praestiti eritis
3. Person Plural
praestiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
praestiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
praestitum esse
Nachzeitigkeit
praestitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
praestato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
praestanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
praestandi
Dativ
praestando
Akkusativ
praestandum
Ablativ
praestando
Vokativ
praestande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestandus
praestanda
praestandum
Genitiv
praestandi
praestandae
praestandi
Dativ
praestando
praestandae
praestando
Akkusativ
praestandum
praestandam
praestandum
Ablativ
praestando
praestanda
praestando
Vokativ
praestande
praestanda
praestandum
Plural
Nominativ
praestandi
praestandae
praestanda
Genitiv
praestandorum
praestandarum
praestandorum
Dativ
praestandis
praestandis
praestandis
Akkusativ
praestandos
praestandas
praestanda
Ablativ
praestandis
praestandis
praestandis
Vokativ
praestandi
praestandae
praestanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestans
praestans
praestans
Genitiv
praestantis
praestantis
praestantis
Dativ
praestanti
praestanti
praestanti
Akkusativ
praestantem
praestantem
praestans
Ablativ
praestanti praestante
praestanti praestante
praestanti praestante
Vokativ
praestans
praestans
praestans
Plural
Nominativ
praestantes
praestantes
praestantia
Genitiv
praestantium praestantum
praestantium praestantum
praestantium praestantum
Dativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Akkusativ
praestantes
praestantes
praestantia
Ablativ
praestantibus
praestantibus
praestantibus
Vokativ
praestantes
praestantes
praestantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestitus
praestita
praestitum
Genitiv
praestiti
praestitae
praestiti
Dativ
praestito
praestitae
praestito
Akkusativ
praestitum
praestitam
praestitum
Ablativ
praestito
praestita
praestito
Vokativ
praestite
praestita
praestitum
Plural
Nominativ
praestiti
praestitae
praestita
Genitiv
praestitorum
praestitarum
praestitorum
Dativ
praestitis
praestitis
praestitis
Akkusativ
praestitos
praestitas
praestita
Ablativ
praestitis
praestitis
praestitis
Vokativ
praestiti
praestitae
praestita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
praestiturus
praestitura
praestiturum
Genitiv
praestituri
praestiturae
praestituri
Dativ
praestituro
praestiturae
praestituro
Akkusativ
praestiturum
praestituram
praestiturum
Ablativ
praestituro
praestitura
praestituro
Vokativ
praestiture
praestitura
praestiturum
Plural
Nominativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Genitiv
praestiturorum
praestiturarum
praestiturorum
Dativ
praestituris
praestituris
praestituris
Akkusativ
praestituros
praestituras
praestitura
Ablativ
praestituris
praestituris
praestituris
Vokativ
praestituri
praestiturae
praestitura
Supina
Supin I
Supin II
praestitum
praestitu