Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| praestituere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | festsetzen im Voraus bestimmen vorherbestimmen vorschreiben |
| praestituere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst festgesetzt werden du wirst vorherbestimmt werden du wirst vorgeschrieben werden |
| praestituere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst festgesetzt du wirst vorherbestimmt du wirst vorgeschrieben |
| praestituere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | setze fest; setz fest setze dich fest; setz dich fest bestimme vorher; bestimm vorher schreibe vor; schreib vor |
| praestituere | Verb | konsonantische Konjugation | 3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv | sie haben festgesetzt sie haben sich festgesetzt sie haben vorherbestimmt sie haben vorgeschrieben |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituo |
ich setze fest |
| 2. Person Singular | praestituis |
du setzt fest |
| 3. Person Singular | praestituit |
er/sie/es setzt fest |
| 1. Person Plural | praestituimus |
wir setzen fest |
| 2. Person Plural | praestituitis |
ihr setzt fest |
| 3. Person Plural | praestituunt |
sie setzen fest |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituor |
ich werde festgesetzt |
| 2. Person Singular | praestitueris praestituere |
du wirst festgesetzt |
| 3. Person Singular | praestituitur |
er/sie/es wird festgesetzt |
| 1. Person Plural | praestituimur |
wir werden festgesetzt |
| 2. Person Plural | praestituimini |
ihr werdet festgesetzt |
| 3. Person Plural | praestituuntur |
sie werden festgesetzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituam |
ich setze fest |
| 2. Person Singular | praestituas |
du setzest fest |
| 3. Person Singular | praestituat |
er/sie/es setze fest |
| 1. Person Plural | praestituamus |
wir setzen fest |
| 2. Person Plural | praestituatis |
ihr setzet fest |
| 3. Person Plural | praestituant |
sie setzen fest |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituar |
ich werde festgesetzt |
| 2. Person Singular | praestituaris praestituare |
du werdest festgesetzt |
| 3. Person Singular | praestituatur |
er/sie/es werde festgesetzt |
| 1. Person Plural | praestituamur |
wir werden festgesetzt |
| 2. Person Plural | praestituamini |
ihr werdet festgesetzt |
| 3. Person Plural | praestituantur |
sie werden festgesetzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituebam |
ich setzte fest |
| 2. Person Singular | praestituebas |
du setztest fest |
| 3. Person Singular | praestituebat |
er/sie/es setzte fest |
| 1. Person Plural | praestituebamus |
wir setzten fest |
| 2. Person Plural | praestituebatis |
ihr setztet fest |
| 3. Person Plural | praestituebant |
sie setzten fest |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituebar |
ich wurde festgesetzt |
| 2. Person Singular | praestituebaris praestituebare |
du wurdest festgesetzt |
| 3. Person Singular | praestituebatur |
er/sie/es wurde festgesetzt |
| 1. Person Plural | praestituebamur |
wir wurden festgesetzt |
| 2. Person Plural | praestituebamini |
ihr wurdet festgesetzt |
| 3. Person Plural | praestituebantur |
sie wurden festgesetzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerem |
ich setzte fest |
| 2. Person Singular | praestitueres |
du setztest fest |
| 3. Person Singular | praestitueret |
er/sie/es setzte fest |
| 1. Person Plural | praestitueremus |
wir setzten fest |
| 2. Person Plural | praestitueretis |
ihr setztet fest |
| 3. Person Plural | praestituerent |
sie setzten fest |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerer |
ich würde festgesetzt |
| 2. Person Singular | praestituereris praestituerere |
du würdest festgesetzt |
| 3. Person Singular | praestitueretur |
er/sie/es würde festgesetzt |
| 1. Person Plural | praestitueremur |
wir würden festgesetzt |
| 2. Person Plural | praestitueremini |
ihr würdet festgesetzt |
| 3. Person Plural | praestituerentur |
sie würden festgesetzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituam |
ich werde festsetzen |
| 2. Person Singular | praestitues |
du wirst festsetzen |
| 3. Person Singular | praestituet |
er/sie/es wird festsetzen |
| 1. Person Plural | praestituemus |
wir werden festsetzen |
| 2. Person Plural | praestituetis |
ihr werdet festsetzen |
| 3. Person Plural | praestituent |
sie werden festsetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituar |
ich werde festgesetzt werden |
| 2. Person Singular | praestitueris praestituere |
du wirst festgesetzt werden |
| 3. Person Singular | praestituetur |
er/sie/es wird festgesetzt werden |
| 1. Person Plural | praestituemur |
wir werden festgesetzt werden |
| 2. Person Plural | praestituemini |
ihr werdet festgesetzt werden |
| 3. Person Plural | praestituentur |
sie werden festgesetzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestitui |
ich habe festgesetzt |
| 2. Person Singular | praestituisti |
du hast festgesetzt |
| 3. Person Singular | praestituit |
er/sie/es hat festgesetzt |
| 1. Person Plural | praestituimus |
wir haben festgesetzt |
| 2. Person Plural | praestituistis |
ihr habt festgesetzt |
| 3. Person Plural | praestituerunt praestituere |
sie haben festgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus sum |
ich bin festgesetzt worden |
| 2. Person Singular | praestitutus es |
du bist festgesetzt worden |
| 3. Person Singular | praestitutus est |
er/sie/es ist festgesetzt worden |
| 1. Person Plural | praestituti sumus |
wir sind festgesetzt worden |
| 2. Person Plural | praestituti estis |
ihr seid festgesetzt worden |
| 3. Person Plural | praestituti sunt |
sie sind festgesetzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerim |
ich habe festgesetzt |
| 2. Person Singular | praestitueris |
du habest festgesetzt |
| 3. Person Singular | praestituerit |
er/sie/es habe festgesetzt |
| 1. Person Plural | praestituerimus |
wir haben festgesetzt |
| 2. Person Plural | praestitueritis |
ihr habet festgesetzt |
| 3. Person Plural | praestituerint |
sie haben festgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus sim |
ich sei festgesetzt worden |
| 2. Person Singular | praestitutus sis |
du seiest festgesetzt worden |
| 3. Person Singular | praestitutus sit |
er/sie/es sei festgesetzt worden |
| 1. Person Plural | praestituti simus |
wir seien festgesetzt worden |
| 2. Person Plural | praestituti sitis |
ihr seiet festgesetzt worden |
| 3. Person Plural | praestituti sint |
sie seien festgesetzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestitueram |
ich hatte festgesetzt |
| 2. Person Singular | praestitueras |
du hattest festgesetzt |
| 3. Person Singular | praestituerat |
er/sie/es hatte festgesetzt |
| 1. Person Plural | praestitueramus |
wir hatten festgesetzt |
| 2. Person Plural | praestitueratis |
ihr hattet festgesetzt |
| 3. Person Plural | praestituerant |
sie hatten festgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus eram |
ich war festgesetzt worden |
| 2. Person Singular | praestitutus eras |
du warst festgesetzt worden |
| 3. Person Singular | praestitutus erat |
er/sie/es war festgesetzt worden |
| 1. Person Plural | praestituti eramus |
wir waren festgesetzt worden |
| 2. Person Plural | praestituti eratis |
ihr wart festgesetzt worden |
| 3. Person Plural | praestituti erant |
sie waren festgesetzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituissem |
ich hätte festgesetzt |
| 2. Person Singular | praestituisses |
du hättest festgesetzt |
| 3. Person Singular | praestituisset |
er/sie/es hätte festgesetzt |
| 1. Person Plural | praestituissemus |
wir hätten festgesetzt |
| 2. Person Plural | praestituissetis |
ihr hättet festgesetzt |
| 3. Person Plural | praestituissent |
sie hätten festgesetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus essem |
ich wäre festgesetzt worden |
| 2. Person Singular | praestitutus esses |
du wärest festgesetzt worden |
| 3. Person Singular | praestitutus esset |
er/sie/es wäre festgesetzt worden |
| 1. Person Plural | praestituti essemus |
wir wären festgesetzt worden |
| 2. Person Plural | praestituti essetis |
ihr wäret festgesetzt worden |
| 3. Person Plural | praestituti essent |
sie wären festgesetzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituero |
ich werde festgesetzt haben |
| 2. Person Singular | praestitueris |
du wirst festgesetzt haben |
| 3. Person Singular | praestituerit |
er/sie/es wird festgesetzt haben |
| 1. Person Plural | praestituerimus |
wir werden festgesetzt haben |
| 2. Person Plural | praestitueritis |
ihr werdet festgesetzt haben |
| 3. Person Plural | praestituerint |
sie werden festgesetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus ero |
ich werde festgesetzt worden sein |
| 2. Person Singular | praestitutus eris |
du wirst festgesetzt worden sein |
| 3. Person Singular | praestitutus erit |
er/sie/es wird festgesetzt worden sein |
| 1. Person Plural | praestituti erimus |
wir werden festgesetzt worden sein |
| 2. Person Plural | praestituti eritis |
ihr werdet festgesetzt worden sein |
| 3. Person Plural | praestituti erunt |
sie werden festgesetzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praestituere |
festsetzen |
| Vorzeitigkeit | praestituisse |
festgesetzt haben |
| Nachzeitigkeit | praestituturum esse |
festsetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praestitui praestituier |
festgesetzt werden |
| Vorzeitigkeit | praestitutum esse |
festgesetzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praestitutum iri |
künftig festgesetzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praestitue |
setze fest; setz fest! |
| 2. Person Plural | praestituite |
setzt fest! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praestituito |
| 3. Person Singular | praestituito |
| 2. Person Plural | praestituitote |
| 3. Person Plural | praestituunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praestituere |
das Festsetzen |
| Genitiv | praestituendi praestituundi |
des Festsetzens |
| Dativ | praestituendo praestituundo |
dem Festsetzen |
| Akkusativ | praestituendum praestituundum |
das Festsetzen |
| Ablativ | praestituendo praestituundo |
durch das Festsetzen |
| Vokativ | praestituende praestituunde |
Festsetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituendus praestituundus |
praestituenda praestituunda |
praestituendum praestituundum |
| Genitiv | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituendi praestituundi |
| Dativ | praestituendo praestituundo |
praestituendae praestituundae |
praestituendo praestituundo |
| Akkusativ | praestituendum praestituundum |
praestituendam praestituundam |
praestituendum praestituundum |
| Ablativ | praestituendo praestituundo |
praestituenda praestituunda |
praestituendo praestituundo |
| Vokativ | praestituende praestituunde |
praestituenda praestituunda |
praestituendum praestituundum |
Plural
| Nominativ | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituenda praestituunda |
| Genitiv | praestituendorum praestituundorum |
praestituendarum praestituundarum |
praestituendorum praestituundorum |
| Dativ | praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
| Akkusativ | praestituendos praestituundos |
praestituendas praestituundas |
praestituenda praestituunda |
| Ablativ | praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
| Vokativ | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituenda praestituunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituens |
praestituens |
praestituens |
| Genitiv | praestituentis |
praestituentis |
praestituentis |
| Dativ | praestituenti |
praestituenti |
praestituenti |
| Akkusativ | praestituentem |
praestituentem |
praestituens |
| Ablativ | praestituenti praestituente |
praestituenti praestituente |
praestituenti praestituente |
| Vokativ | praestituens |
praestituens |
praestituens |
Plural
| Nominativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
| Genitiv | praestituentium praestituentum |
praestituentium praestituentum |
praestituentium praestituentum |
| Dativ | praestituentibus |
praestituentibus |
praestituentibus |
| Akkusativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
| Ablativ | praestituentibus |
praestituentibus |
praestituentibus |
| Vokativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestitutus |
praestituta |
praestitutum |
| Genitiv | praestituti |
praestitutae |
praestituti |
| Dativ | praestituto |
praestitutae |
praestituto |
| Akkusativ | praestitutum |
praestitutam |
praestitutum |
| Ablativ | praestituto |
praestituta |
praestituto |
| Vokativ | praestitute |
praestituta |
praestitutum |
Plural
| Nominativ | praestituti |
praestitutae |
praestituta |
| Genitiv | praestitutorum |
praestitutarum |
praestitutorum |
| Dativ | praestitutis |
praestitutis |
praestitutis |
| Akkusativ | praestitutos |
praestitutas |
praestituta |
| Ablativ | praestitutis |
praestitutis |
praestitutis |
| Vokativ | praestituti |
praestitutae |
praestituta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituturus |
praestitutura |
praestituturum |
| Genitiv | praestituturi |
praestituturae |
praestituturi |
| Dativ | praestituturo |
praestituturae |
praestituturo |
| Akkusativ | praestituturum |
praestituturam |
praestituturum |
| Ablativ | praestituturo |
praestitutura |
praestituturo |
| Vokativ | praestituture |
praestitutura |
praestituturum |
Plural
| Nominativ | praestituturi |
praestituturae |
praestitutura |
| Genitiv | praestituturorum |
praestituturarum |
praestituturorum |
| Dativ | praestituturis |
praestituturis |
praestituturis |
| Akkusativ | praestituturos |
praestituturas |
praestitutura |
| Ablativ | praestituturis |
praestituturis |
praestituturis |
| Vokativ | praestituturi |
praestituturae |
praestitutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praestitutum |
praestitutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituo |
|
| 2. Person Singular | praestituis |
|
| 3. Person Singular | praestituit |
|
| 1. Person Plural | praestituimus |
|
| 2. Person Plural | praestituitis |
|
| 3. Person Plural | praestituunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituor |
|
| 2. Person Singular | praestitueris praestituere |
|
| 3. Person Singular | praestituitur |
|
| 1. Person Plural | praestituimur |
|
| 2. Person Plural | praestituimini |
|
| 3. Person Plural | praestituuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituam |
|
| 2. Person Singular | praestituas |
|
| 3. Person Singular | praestituat |
|
| 1. Person Plural | praestituamus |
|
| 2. Person Plural | praestituatis |
|
| 3. Person Plural | praestituant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituar |
|
| 2. Person Singular | praestituaris praestituare |
|
| 3. Person Singular | praestituatur |
|
| 1. Person Plural | praestituamur |
|
| 2. Person Plural | praestituamini |
|
| 3. Person Plural | praestituantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituebam |
|
| 2. Person Singular | praestituebas |
|
| 3. Person Singular | praestituebat |
|
| 1. Person Plural | praestituebamus |
|
| 2. Person Plural | praestituebatis |
|
| 3. Person Plural | praestituebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituebar |
|
| 2. Person Singular | praestituebaris praestituebare |
|
| 3. Person Singular | praestituebatur |
|
| 1. Person Plural | praestituebamur |
|
| 2. Person Plural | praestituebamini |
|
| 3. Person Plural | praestituebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerem |
|
| 2. Person Singular | praestitueres |
|
| 3. Person Singular | praestitueret |
|
| 1. Person Plural | praestitueremus |
|
| 2. Person Plural | praestitueretis |
|
| 3. Person Plural | praestituerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerer |
|
| 2. Person Singular | praestituereris praestituerere |
|
| 3. Person Singular | praestitueretur |
|
| 1. Person Plural | praestitueremur |
|
| 2. Person Plural | praestitueremini |
|
| 3. Person Plural | praestituerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituam |
|
| 2. Person Singular | praestitues |
|
| 3. Person Singular | praestituet |
|
| 1. Person Plural | praestituemus |
|
| 2. Person Plural | praestituetis |
|
| 3. Person Plural | praestituent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituar |
|
| 2. Person Singular | praestitueris praestituere |
|
| 3. Person Singular | praestituetur |
|
| 1. Person Plural | praestituemur |
|
| 2. Person Plural | praestituemini |
|
| 3. Person Plural | praestituentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestitui |
|
| 2. Person Singular | praestituisti |
|
| 3. Person Singular | praestituit |
|
| 1. Person Plural | praestituimus |
|
| 2. Person Plural | praestituistis |
|
| 3. Person Plural | praestituerunt praestituere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus sum |
|
| 2. Person Singular | praestitutus es |
|
| 3. Person Singular | praestitutus est |
|
| 1. Person Plural | praestituti sumus |
|
| 2. Person Plural | praestituti estis |
|
| 3. Person Plural | praestituti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerim |
|
| 2. Person Singular | praestitueris |
|
| 3. Person Singular | praestituerit |
|
| 1. Person Plural | praestituerimus |
|
| 2. Person Plural | praestitueritis |
|
| 3. Person Plural | praestituerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus sim |
|
| 2. Person Singular | praestitutus sis |
|
| 3. Person Singular | praestitutus sit |
|
| 1. Person Plural | praestituti simus |
|
| 2. Person Plural | praestituti sitis |
|
| 3. Person Plural | praestituti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestitueram |
|
| 2. Person Singular | praestitueras |
|
| 3. Person Singular | praestituerat |
|
| 1. Person Plural | praestitueramus |
|
| 2. Person Plural | praestitueratis |
|
| 3. Person Plural | praestituerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus eram |
|
| 2. Person Singular | praestitutus eras |
|
| 3. Person Singular | praestitutus erat |
|
| 1. Person Plural | praestituti eramus |
|
| 2. Person Plural | praestituti eratis |
|
| 3. Person Plural | praestituti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituissem |
|
| 2. Person Singular | praestituisses |
|
| 3. Person Singular | praestituisset |
|
| 1. Person Plural | praestituissemus |
|
| 2. Person Plural | praestituissetis |
|
| 3. Person Plural | praestituissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus essem |
|
| 2. Person Singular | praestitutus esses |
|
| 3. Person Singular | praestitutus esset |
|
| 1. Person Plural | praestituti essemus |
|
| 2. Person Plural | praestituti essetis |
|
| 3. Person Plural | praestituti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituero |
|
| 2. Person Singular | praestitueris |
|
| 3. Person Singular | praestituerit |
|
| 1. Person Plural | praestituerimus |
|
| 2. Person Plural | praestitueritis |
|
| 3. Person Plural | praestituerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus ero |
|
| 2. Person Singular | praestitutus eris |
|
| 3. Person Singular | praestitutus erit |
|
| 1. Person Plural | praestituti erimus |
|
| 2. Person Plural | praestituti eritis |
|
| 3. Person Plural | praestituti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praestituere |
|
| Vorzeitigkeit | praestituisse |
|
| Nachzeitigkeit | praestituturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praestitui praestituier |
|
| Vorzeitigkeit | praestitutum esse |
|
| Nachzeitigkeit | praestitutum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praestitue |
! |
| 2. Person Plural | praestituite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praestituito |
| 3. Person Singular | praestituito |
| 2. Person Plural | praestituitote |
| 3. Person Plural | praestituunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praestituere |
|
| Genitiv | praestituendi praestituundi |
|
| Dativ | praestituendo praestituundo |
|
| Akkusativ | praestituendum praestituundum |
|
| Ablativ | praestituendo praestituundo |
|
| Vokativ | praestituende praestituunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituendus praestituundus |
praestituenda praestituunda |
praestituendum praestituundum |
| Genitiv | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituendi praestituundi |
| Dativ | praestituendo praestituundo |
praestituendae praestituundae |
praestituendo praestituundo |
| Akkusativ | praestituendum praestituundum |
praestituendam praestituundam |
praestituendum praestituundum |
| Ablativ | praestituendo praestituundo |
praestituenda praestituunda |
praestituendo praestituundo |
| Vokativ | praestituende praestituunde |
praestituenda praestituunda |
praestituendum praestituundum |
Plural
| Nominativ | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituenda praestituunda |
| Genitiv | praestituendorum praestituundorum |
praestituendarum praestituundarum |
praestituendorum praestituundorum |
| Dativ | praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
| Akkusativ | praestituendos praestituundos |
praestituendas praestituundas |
praestituenda praestituunda |
| Ablativ | praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
| Vokativ | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituenda praestituunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituens |
praestituens |
praestituens |
| Genitiv | praestituentis |
praestituentis |
praestituentis |
| Dativ | praestituenti |
praestituenti |
praestituenti |
| Akkusativ | praestituentem |
praestituentem |
praestituens |
| Ablativ | praestituenti praestituente |
praestituenti praestituente |
praestituenti praestituente |
| Vokativ | praestituens |
praestituens |
praestituens |
Plural
| Nominativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
| Genitiv | praestituentium praestituentum |
praestituentium praestituentum |
praestituentium praestituentum |
| Dativ | praestituentibus |
praestituentibus |
praestituentibus |
| Akkusativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
| Ablativ | praestituentibus |
praestituentibus |
praestituentibus |
| Vokativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestitutus |
praestituta |
praestitutum |
| Genitiv | praestituti |
praestitutae |
praestituti |
| Dativ | praestituto |
praestitutae |
praestituto |
| Akkusativ | praestitutum |
praestitutam |
praestitutum |
| Ablativ | praestituto |
praestituta |
praestituto |
| Vokativ | praestitute |
praestituta |
praestitutum |
Plural
| Nominativ | praestituti |
praestitutae |
praestituta |
| Genitiv | praestitutorum |
praestitutarum |
praestitutorum |
| Dativ | praestitutis |
praestitutis |
praestitutis |
| Akkusativ | praestitutos |
praestitutas |
praestituta |
| Ablativ | praestitutis |
praestitutis |
praestitutis |
| Vokativ | praestituti |
praestitutae |
praestituta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituturus |
praestitutura |
praestituturum |
| Genitiv | praestituturi |
praestituturae |
praestituturi |
| Dativ | praestituturo |
praestituturae |
praestituturo |
| Akkusativ | praestituturum |
praestituturam |
praestituturum |
| Ablativ | praestituturo |
praestitutura |
praestituturo |
| Vokativ | praestituture |
praestitutura |
praestituturum |
Plural
| Nominativ | praestituturi |
praestituturae |
praestitutura |
| Genitiv | praestituturorum |
praestituturarum |
praestituturorum |
| Dativ | praestituturis |
praestituturis |
praestituturis |
| Akkusativ | praestituturos |
praestituturas |
praestitutura |
| Ablativ | praestituturis |
praestituturis |
praestituturis |
| Vokativ | praestituturi |
praestituturae |
praestitutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praestitutum |
praestitutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituo |
ich bestimme vorher |
| 2. Person Singular | praestituis |
du bestimmst vorher |
| 3. Person Singular | praestituit |
er/sie/es bestimmt vorher |
| 1. Person Plural | praestituimus |
wir bestimmen vorher |
| 2. Person Plural | praestituitis |
ihr bestimmt vorher |
| 3. Person Plural | praestituunt |
sie bestimmen vorher |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituor |
ich werde vorherbestimmt |
| 2. Person Singular | praestitueris praestituere |
du wirst vorherbestimmt |
| 3. Person Singular | praestituitur |
er/sie/es wird vorherbestimmt |
| 1. Person Plural | praestituimur |
wir werden vorherbestimmt |
| 2. Person Plural | praestituimini |
ihr werdet vorherbestimmt |
| 3. Person Plural | praestituuntur |
sie werden vorherbestimmt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituam |
ich bestimme vorher |
| 2. Person Singular | praestituas |
du bestimmest vorher |
| 3. Person Singular | praestituat |
er/sie/es bestimme vorher |
| 1. Person Plural | praestituamus |
wir bestimmen vorher |
| 2. Person Plural | praestituatis |
ihr bestimmet vorher |
| 3. Person Plural | praestituant |
sie bestimmen vorher |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituar |
ich werde vorherbestimmt |
| 2. Person Singular | praestituaris praestituare |
du werdest vorherbestimmt |
| 3. Person Singular | praestituatur |
er/sie/es werde vorherbestimmt |
| 1. Person Plural | praestituamur |
wir werden vorherbestimmt |
| 2. Person Plural | praestituamini |
ihr werdet vorherbestimmt |
| 3. Person Plural | praestituantur |
sie werden vorherbestimmt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituebam |
ich bestimmte vorher |
| 2. Person Singular | praestituebas |
du bestimmtest vorher |
| 3. Person Singular | praestituebat |
er/sie/es bestimmte vorher |
| 1. Person Plural | praestituebamus |
wir bestimmten vorher |
| 2. Person Plural | praestituebatis |
ihr bestimmtet vorher |
| 3. Person Plural | praestituebant |
sie bestimmten vorher |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituebar |
ich wurde vorherbestimmt |
| 2. Person Singular | praestituebaris praestituebare |
du wurdest vorherbestimmt |
| 3. Person Singular | praestituebatur |
er/sie/es wurde vorherbestimmt |
| 1. Person Plural | praestituebamur |
wir wurden vorherbestimmt |
| 2. Person Plural | praestituebamini |
ihr wurdet vorherbestimmt |
| 3. Person Plural | praestituebantur |
sie wurden vorherbestimmt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerem |
ich bestimmte vorher |
| 2. Person Singular | praestitueres |
du bestimmtest vorher |
| 3. Person Singular | praestitueret |
er/sie/es bestimmte vorher |
| 1. Person Plural | praestitueremus |
wir bestimmten vorher |
| 2. Person Plural | praestitueretis |
ihr bestimmtet vorher |
| 3. Person Plural | praestituerent |
sie bestimmten vorher |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerer |
ich würde vorherbestimmt |
| 2. Person Singular | praestituereris praestituerere |
du würdest vorherbestimmt |
| 3. Person Singular | praestitueretur |
er/sie/es würde vorherbestimmt |
| 1. Person Plural | praestitueremur |
wir würden vorherbestimmt |
| 2. Person Plural | praestitueremini |
ihr würdet vorherbestimmt |
| 3. Person Plural | praestituerentur |
sie würden vorherbestimmt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituam |
ich werde vorherbestimmen |
| 2. Person Singular | praestitues |
du wirst vorherbestimmen |
| 3. Person Singular | praestituet |
er/sie/es wird vorherbestimmen |
| 1. Person Plural | praestituemus |
wir werden vorherbestimmen |
| 2. Person Plural | praestituetis |
ihr werdet vorherbestimmen |
| 3. Person Plural | praestituent |
sie werden vorherbestimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituar |
ich werde vorherbestimmt werden |
| 2. Person Singular | praestitueris praestituere |
du wirst vorherbestimmt werden |
| 3. Person Singular | praestituetur |
er/sie/es wird vorherbestimmt werden |
| 1. Person Plural | praestituemur |
wir werden vorherbestimmt werden |
| 2. Person Plural | praestituemini |
ihr werdet vorherbestimmt werden |
| 3. Person Plural | praestituentur |
sie werden vorherbestimmt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestitui |
ich habe vorherbestimmt |
| 2. Person Singular | praestituisti |
du hast vorherbestimmt |
| 3. Person Singular | praestituit |
er/sie/es hat vorherbestimmt |
| 1. Person Plural | praestituimus |
wir haben vorherbestimmt |
| 2. Person Plural | praestituistis |
ihr habt vorherbestimmt |
| 3. Person Plural | praestituerunt praestituere |
sie haben vorherbestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus sum |
ich bin vorherbestimmt worden |
| 2. Person Singular | praestitutus es |
du bist vorherbestimmt worden |
| 3. Person Singular | praestitutus est |
er/sie/es ist vorherbestimmt worden |
| 1. Person Plural | praestituti sumus |
wir sind vorherbestimmt worden |
| 2. Person Plural | praestituti estis |
ihr seid vorherbestimmt worden |
| 3. Person Plural | praestituti sunt |
sie sind vorherbestimmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerim |
ich habe vorherbestimmt |
| 2. Person Singular | praestitueris |
du habest vorherbestimmt |
| 3. Person Singular | praestituerit |
er/sie/es habe vorherbestimmt |
| 1. Person Plural | praestituerimus |
wir haben vorherbestimmt |
| 2. Person Plural | praestitueritis |
ihr habet vorherbestimmt |
| 3. Person Plural | praestituerint |
sie haben vorherbestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus sim |
ich sei vorherbestimmt worden |
| 2. Person Singular | praestitutus sis |
du seiest vorherbestimmt worden |
| 3. Person Singular | praestitutus sit |
er/sie/es sei vorherbestimmt worden |
| 1. Person Plural | praestituti simus |
wir seien vorherbestimmt worden |
| 2. Person Plural | praestituti sitis |
ihr seiet vorherbestimmt worden |
| 3. Person Plural | praestituti sint |
sie seien vorherbestimmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestitueram |
ich hatte vorherbestimmt |
| 2. Person Singular | praestitueras |
du hattest vorherbestimmt |
| 3. Person Singular | praestituerat |
er/sie/es hatte vorherbestimmt |
| 1. Person Plural | praestitueramus |
wir hatten vorherbestimmt |
| 2. Person Plural | praestitueratis |
ihr hattet vorherbestimmt |
| 3. Person Plural | praestituerant |
sie hatten vorherbestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus eram |
ich war vorherbestimmt worden |
| 2. Person Singular | praestitutus eras |
du warst vorherbestimmt worden |
| 3. Person Singular | praestitutus erat |
er/sie/es war vorherbestimmt worden |
| 1. Person Plural | praestituti eramus |
wir waren vorherbestimmt worden |
| 2. Person Plural | praestituti eratis |
ihr wart vorherbestimmt worden |
| 3. Person Plural | praestituti erant |
sie waren vorherbestimmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituissem |
ich hätte vorherbestimmt |
| 2. Person Singular | praestituisses |
du hättest vorherbestimmt |
| 3. Person Singular | praestituisset |
er/sie/es hätte vorherbestimmt |
| 1. Person Plural | praestituissemus |
wir hätten vorherbestimmt |
| 2. Person Plural | praestituissetis |
ihr hättet vorherbestimmt |
| 3. Person Plural | praestituissent |
sie hätten vorherbestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus essem |
ich wäre vorherbestimmt worden |
| 2. Person Singular | praestitutus esses |
du wärest vorherbestimmt worden |
| 3. Person Singular | praestitutus esset |
er/sie/es wäre vorherbestimmt worden |
| 1. Person Plural | praestituti essemus |
wir wären vorherbestimmt worden |
| 2. Person Plural | praestituti essetis |
ihr wäret vorherbestimmt worden |
| 3. Person Plural | praestituti essent |
sie wären vorherbestimmt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituero |
ich werde vorherbestimmt haben |
| 2. Person Singular | praestitueris |
du wirst vorherbestimmt haben |
| 3. Person Singular | praestituerit |
er/sie/es wird vorherbestimmt haben |
| 1. Person Plural | praestituerimus |
wir werden vorherbestimmt haben |
| 2. Person Plural | praestitueritis |
ihr werdet vorherbestimmt haben |
| 3. Person Plural | praestituerint |
sie werden vorherbestimmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus ero |
ich werde vorherbestimmt worden sein |
| 2. Person Singular | praestitutus eris |
du wirst vorherbestimmt worden sein |
| 3. Person Singular | praestitutus erit |
er/sie/es wird vorherbestimmt worden sein |
| 1. Person Plural | praestituti erimus |
wir werden vorherbestimmt worden sein |
| 2. Person Plural | praestituti eritis |
ihr werdet vorherbestimmt worden sein |
| 3. Person Plural | praestituti erunt |
sie werden vorherbestimmt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praestituere |
vorherbestimmen |
| Vorzeitigkeit | praestituisse |
vorherbestimmt haben |
| Nachzeitigkeit | praestituturum esse |
vorherbestimmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praestitui praestituier |
vorherbestimmt werden |
| Vorzeitigkeit | praestitutum esse |
vorherbestimmt worden sein |
| Nachzeitigkeit | praestitutum iri |
künftig vorherbestimmt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praestitue |
bestimme vorher; bestimm vorher! |
| 2. Person Plural | praestituite |
bestimmt vorher! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praestituito |
| 3. Person Singular | praestituito |
| 2. Person Plural | praestituitote |
| 3. Person Plural | praestituunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praestituere |
das Vorherbestimmen |
| Genitiv | praestituendi praestituundi |
des Vorherbestimmens |
| Dativ | praestituendo praestituundo |
dem Vorherbestimmen |
| Akkusativ | praestituendum praestituundum |
das Vorherbestimmen |
| Ablativ | praestituendo praestituundo |
durch das Vorherbestimmen |
| Vokativ | praestituende praestituunde |
Vorherbestimmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituendus praestituundus |
praestituenda praestituunda |
praestituendum praestituundum |
| Genitiv | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituendi praestituundi |
| Dativ | praestituendo praestituundo |
praestituendae praestituundae |
praestituendo praestituundo |
| Akkusativ | praestituendum praestituundum |
praestituendam praestituundam |
praestituendum praestituundum |
| Ablativ | praestituendo praestituundo |
praestituenda praestituunda |
praestituendo praestituundo |
| Vokativ | praestituende praestituunde |
praestituenda praestituunda |
praestituendum praestituundum |
Plural
| Nominativ | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituenda praestituunda |
| Genitiv | praestituendorum praestituundorum |
praestituendarum praestituundarum |
praestituendorum praestituundorum |
| Dativ | praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
| Akkusativ | praestituendos praestituundos |
praestituendas praestituundas |
praestituenda praestituunda |
| Ablativ | praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
| Vokativ | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituenda praestituunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituens |
praestituens |
praestituens |
| Genitiv | praestituentis |
praestituentis |
praestituentis |
| Dativ | praestituenti |
praestituenti |
praestituenti |
| Akkusativ | praestituentem |
praestituentem |
praestituens |
| Ablativ | praestituenti praestituente |
praestituenti praestituente |
praestituenti praestituente |
| Vokativ | praestituens |
praestituens |
praestituens |
Plural
| Nominativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
| Genitiv | praestituentium praestituentum |
praestituentium praestituentum |
praestituentium praestituentum |
| Dativ | praestituentibus |
praestituentibus |
praestituentibus |
| Akkusativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
| Ablativ | praestituentibus |
praestituentibus |
praestituentibus |
| Vokativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestitutus |
praestituta |
praestitutum |
| Genitiv | praestituti |
praestitutae |
praestituti |
| Dativ | praestituto |
praestitutae |
praestituto |
| Akkusativ | praestitutum |
praestitutam |
praestitutum |
| Ablativ | praestituto |
praestituta |
praestituto |
| Vokativ | praestitute |
praestituta |
praestitutum |
Plural
| Nominativ | praestituti |
praestitutae |
praestituta |
| Genitiv | praestitutorum |
praestitutarum |
praestitutorum |
| Dativ | praestitutis |
praestitutis |
praestitutis |
| Akkusativ | praestitutos |
praestitutas |
praestituta |
| Ablativ | praestitutis |
praestitutis |
praestitutis |
| Vokativ | praestituti |
praestitutae |
praestituta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituturus |
praestitutura |
praestituturum |
| Genitiv | praestituturi |
praestituturae |
praestituturi |
| Dativ | praestituturo |
praestituturae |
praestituturo |
| Akkusativ | praestituturum |
praestituturam |
praestituturum |
| Ablativ | praestituturo |
praestitutura |
praestituturo |
| Vokativ | praestituture |
praestitutura |
praestituturum |
Plural
| Nominativ | praestituturi |
praestituturae |
praestitutura |
| Genitiv | praestituturorum |
praestituturarum |
praestituturorum |
| Dativ | praestituturis |
praestituturis |
praestituturis |
| Akkusativ | praestituturos |
praestituturas |
praestitutura |
| Ablativ | praestituturis |
praestituturis |
praestituturis |
| Vokativ | praestituturi |
praestituturae |
praestitutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praestitutum |
praestitutu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituo |
ich schreibe vor |
| 2. Person Singular | praestituis |
du schreibst vor |
| 3. Person Singular | praestituit |
er/sie/es schreibt vor |
| 1. Person Plural | praestituimus |
wir schreiben vor |
| 2. Person Plural | praestituitis |
ihr schreibt vor |
| 3. Person Plural | praestituunt |
sie schreiben vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituor |
ich werde vorgeschrieben |
| 2. Person Singular | praestitueris praestituere |
du wirst vorgeschrieben |
| 3. Person Singular | praestituitur |
er/sie/es wird vorgeschrieben |
| 1. Person Plural | praestituimur |
wir werden vorgeschrieben |
| 2. Person Plural | praestituimini |
ihr werdet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural | praestituuntur |
sie werden vorgeschrieben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituam |
ich schreibe vor |
| 2. Person Singular | praestituas |
du schreibest vor |
| 3. Person Singular | praestituat |
er/sie/es schreibe vor |
| 1. Person Plural | praestituamus |
wir schreiben vor |
| 2. Person Plural | praestituatis |
ihr schreibet vor |
| 3. Person Plural | praestituant |
sie schreiben vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituar |
ich werde vorgeschrieben |
| 2. Person Singular | praestituaris praestituare |
du werdest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular | praestituatur |
er/sie/es werde vorgeschrieben |
| 1. Person Plural | praestituamur |
wir werden vorgeschrieben |
| 2. Person Plural | praestituamini |
ihr werdet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural | praestituantur |
sie werden vorgeschrieben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituebam |
ich schrieb vor |
| 2. Person Singular | praestituebas |
du schriebst vor |
| 3. Person Singular | praestituebat |
er/sie/es schrieb vor |
| 1. Person Plural | praestituebamus |
wir schrieben vor |
| 2. Person Plural | praestituebatis |
ihr schriebt vor |
| 3. Person Plural | praestituebant |
sie schrieben vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituebar |
ich wurde vorgeschrieben |
| 2. Person Singular | praestituebaris praestituebare |
du wurdest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular | praestituebatur |
er/sie/es wurde vorgeschrieben |
| 1. Person Plural | praestituebamur |
wir wurden vorgeschrieben |
| 2. Person Plural | praestituebamini |
ihr wurdet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural | praestituebantur |
sie wurden vorgeschrieben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerem |
ich schriebe vor |
| 2. Person Singular | praestitueres |
du schriebest vor |
| 3. Person Singular | praestitueret |
er/sie/es schriebe vor |
| 1. Person Plural | praestitueremus |
wir schrieben vor |
| 2. Person Plural | praestitueretis |
ihr schriebet vor |
| 3. Person Plural | praestituerent |
sie schrieben vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerer |
ich würde vorgeschrieben |
| 2. Person Singular | praestituereris praestituerere |
du würdest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular | praestitueretur |
er/sie/es würde vorgeschrieben |
| 1. Person Plural | praestitueremur |
wir würden vorgeschrieben |
| 2. Person Plural | praestitueremini |
ihr würdet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural | praestituerentur |
sie würden vorgeschrieben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituam |
ich werde vorschreiben |
| 2. Person Singular | praestitues |
du wirst vorschreiben |
| 3. Person Singular | praestituet |
er/sie/es wird vorschreiben |
| 1. Person Plural | praestituemus |
wir werden vorschreiben |
| 2. Person Plural | praestituetis |
ihr werdet vorschreiben |
| 3. Person Plural | praestituent |
sie werden vorschreiben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestituar |
ich werde vorgeschrieben werden |
| 2. Person Singular | praestitueris praestituere |
du wirst vorgeschrieben werden |
| 3. Person Singular | praestituetur |
er/sie/es wird vorgeschrieben werden |
| 1. Person Plural | praestituemur |
wir werden vorgeschrieben werden |
| 2. Person Plural | praestituemini |
ihr werdet vorgeschrieben werden |
| 3. Person Plural | praestituentur |
sie werden vorgeschrieben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestitui |
ich habe vorgeschrieben |
| 2. Person Singular | praestituisti |
du hast vorgeschrieben |
| 3. Person Singular | praestituit |
er/sie/es hat vorgeschrieben |
| 1. Person Plural | praestituimus |
wir haben vorgeschrieben |
| 2. Person Plural | praestituistis |
ihr habt vorgeschrieben |
| 3. Person Plural | praestituerunt praestituere |
sie haben vorgeschrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus sum |
ich bin vorgeschrieben worden |
| 2. Person Singular | praestitutus es |
du bist vorgeschrieben worden |
| 3. Person Singular | praestitutus est |
er/sie/es ist vorgeschrieben worden |
| 1. Person Plural | praestituti sumus |
wir sind vorgeschrieben worden |
| 2. Person Plural | praestituti estis |
ihr seid vorgeschrieben worden |
| 3. Person Plural | praestituti sunt |
sie sind vorgeschrieben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituerim |
ich habe vorgeschrieben |
| 2. Person Singular | praestitueris |
du habest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular | praestituerit |
er/sie/es habe vorgeschrieben |
| 1. Person Plural | praestituerimus |
wir haben vorgeschrieben |
| 2. Person Plural | praestitueritis |
ihr habet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural | praestituerint |
sie haben vorgeschrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus sim |
ich sei vorgeschrieben worden |
| 2. Person Singular | praestitutus sis |
du seiest vorgeschrieben worden |
| 3. Person Singular | praestitutus sit |
er/sie/es sei vorgeschrieben worden |
| 1. Person Plural | praestituti simus |
wir seien vorgeschrieben worden |
| 2. Person Plural | praestituti sitis |
ihr seiet vorgeschrieben worden |
| 3. Person Plural | praestituti sint |
sie seien vorgeschrieben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestitueram |
ich hatte vorgeschrieben |
| 2. Person Singular | praestitueras |
du hattest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular | praestituerat |
er/sie/es hatte vorgeschrieben |
| 1. Person Plural | praestitueramus |
wir hatten vorgeschrieben |
| 2. Person Plural | praestitueratis |
ihr hattet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural | praestituerant |
sie hatten vorgeschrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus eram |
ich war vorgeschrieben worden |
| 2. Person Singular | praestitutus eras |
du warst vorgeschrieben worden |
| 3. Person Singular | praestitutus erat |
er/sie/es war vorgeschrieben worden |
| 1. Person Plural | praestituti eramus |
wir waren vorgeschrieben worden |
| 2. Person Plural | praestituti eratis |
ihr wart vorgeschrieben worden |
| 3. Person Plural | praestituti erant |
sie waren vorgeschrieben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituissem |
ich hätte vorgeschrieben |
| 2. Person Singular | praestituisses |
du hättest vorgeschrieben |
| 3. Person Singular | praestituisset |
er/sie/es hätte vorgeschrieben |
| 1. Person Plural | praestituissemus |
wir hätten vorgeschrieben |
| 2. Person Plural | praestituissetis |
ihr hättet vorgeschrieben |
| 3. Person Plural | praestituissent |
sie hätten vorgeschrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus essem |
ich wäre vorgeschrieben worden |
| 2. Person Singular | praestitutus esses |
du wärest vorgeschrieben worden |
| 3. Person Singular | praestitutus esset |
er/sie/es wäre vorgeschrieben worden |
| 1. Person Plural | praestituti essemus |
wir wären vorgeschrieben worden |
| 2. Person Plural | praestituti essetis |
ihr wäret vorgeschrieben worden |
| 3. Person Plural | praestituti essent |
sie wären vorgeschrieben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | praestituero |
ich werde vorgeschrieben haben |
| 2. Person Singular | praestitueris |
du wirst vorgeschrieben haben |
| 3. Person Singular | praestituerit |
er/sie/es wird vorgeschrieben haben |
| 1. Person Plural | praestituerimus |
wir werden vorgeschrieben haben |
| 2. Person Plural | praestitueritis |
ihr werdet vorgeschrieben haben |
| 3. Person Plural | praestituerint |
sie werden vorgeschrieben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | praestitutus ero |
ich werde vorgeschrieben worden sein |
| 2. Person Singular | praestitutus eris |
du wirst vorgeschrieben worden sein |
| 3. Person Singular | praestitutus erit |
er/sie/es wird vorgeschrieben worden sein |
| 1. Person Plural | praestituti erimus |
wir werden vorgeschrieben worden sein |
| 2. Person Plural | praestituti eritis |
ihr werdet vorgeschrieben worden sein |
| 3. Person Plural | praestituti erunt |
sie werden vorgeschrieben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praestituere |
vorschreiben |
| Vorzeitigkeit | praestituisse |
vorgeschrieben haben |
| Nachzeitigkeit | praestituturum esse |
vorschreiben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | praestitui praestituier |
vorgeschrieben werden |
| Vorzeitigkeit | praestitutum esse |
vorgeschrieben worden sein |
| Nachzeitigkeit | praestitutum iri |
künftig vorgeschrieben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | praestitue |
schreibe vor; schreib vor! |
| 2. Person Plural | praestituite |
schreibt vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | praestituito |
| 3. Person Singular | praestituito |
| 2. Person Plural | praestituitote |
| 3. Person Plural | praestituunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | praestituere |
das Vorschreiben |
| Genitiv | praestituendi praestituundi |
des Vorschreibens |
| Dativ | praestituendo praestituundo |
dem Vorschreiben |
| Akkusativ | praestituendum praestituundum |
das Vorschreiben |
| Ablativ | praestituendo praestituundo |
durch das Vorschreiben |
| Vokativ | praestituende praestituunde |
Vorschreiben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituendus praestituundus |
praestituenda praestituunda |
praestituendum praestituundum |
| Genitiv | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituendi praestituundi |
| Dativ | praestituendo praestituundo |
praestituendae praestituundae |
praestituendo praestituundo |
| Akkusativ | praestituendum praestituundum |
praestituendam praestituundam |
praestituendum praestituundum |
| Ablativ | praestituendo praestituundo |
praestituenda praestituunda |
praestituendo praestituundo |
| Vokativ | praestituende praestituunde |
praestituenda praestituunda |
praestituendum praestituundum |
Plural
| Nominativ | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituenda praestituunda |
| Genitiv | praestituendorum praestituundorum |
praestituendarum praestituundarum |
praestituendorum praestituundorum |
| Dativ | praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
| Akkusativ | praestituendos praestituundos |
praestituendas praestituundas |
praestituenda praestituunda |
| Ablativ | praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
praestituendis praestituundis |
| Vokativ | praestituendi praestituundi |
praestituendae praestituundae |
praestituenda praestituunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituens |
praestituens |
praestituens |
| Genitiv | praestituentis |
praestituentis |
praestituentis |
| Dativ | praestituenti |
praestituenti |
praestituenti |
| Akkusativ | praestituentem |
praestituentem |
praestituens |
| Ablativ | praestituenti praestituente |
praestituenti praestituente |
praestituenti praestituente |
| Vokativ | praestituens |
praestituens |
praestituens |
Plural
| Nominativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
| Genitiv | praestituentium praestituentum |
praestituentium praestituentum |
praestituentium praestituentum |
| Dativ | praestituentibus |
praestituentibus |
praestituentibus |
| Akkusativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
| Ablativ | praestituentibus |
praestituentibus |
praestituentibus |
| Vokativ | praestituentes |
praestituentes |
praestituentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestitutus |
praestituta |
praestitutum |
| Genitiv | praestituti |
praestitutae |
praestituti |
| Dativ | praestituto |
praestitutae |
praestituto |
| Akkusativ | praestitutum |
praestitutam |
praestitutum |
| Ablativ | praestituto |
praestituta |
praestituto |
| Vokativ | praestitute |
praestituta |
praestitutum |
Plural
| Nominativ | praestituti |
praestitutae |
praestituta |
| Genitiv | praestitutorum |
praestitutarum |
praestitutorum |
| Dativ | praestitutis |
praestitutis |
praestitutis |
| Akkusativ | praestitutos |
praestitutas |
praestituta |
| Ablativ | praestitutis |
praestitutis |
praestitutis |
| Vokativ | praestituti |
praestitutae |
praestituta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | praestituturus |
praestitutura |
praestituturum |
| Genitiv | praestituturi |
praestituturae |
praestituturi |
| Dativ | praestituturo |
praestituturae |
praestituturo |
| Akkusativ | praestituturum |
praestituturam |
praestituturum |
| Ablativ | praestituturo |
praestitutura |
praestituturo |
| Vokativ | praestituture |
praestitutura |
praestituturum |
Plural
| Nominativ | praestituturi |
praestituturae |
praestitutura |
| Genitiv | praestituturorum |
praestituturarum |
praestituturorum |
| Dativ | praestituturis |
praestituturis |
praestituturis |
| Akkusativ | praestituturos |
praestituturas |
praestitutura |
| Ablativ | praestituturis |
praestituturis |
praestituturis |
| Vokativ | praestituturi |
praestituturae |
praestitutura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| praestitutum |
praestitutu |