praesultare-Übersetzung im Latein Wörterbuch

Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).

Kurzübersicht

Latein	Typ	Flexionsart	Form	Deutsch
praesultare	Verb	A-Konjugation	Infinitiv	herspringen seine Sprünge machen vor vor/vorne tanzen/springen
praesultare	Verb	A-Konjugation	2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv
praesultare	Verb	A-Konjugation	2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv	springe her; spring her
praesultare	Verb	A-Konjugation	3. Person Plural Perfekt Indikativ Aktiv	sie sind hergesprungen

Aufstellung aller Formen

Präsens Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesulto	ich springe her
2. Person Singular	praesultas	du springst her
3. Person Singular	praesultat	er/sie/es springt her
1. Person Plural	praesultamus	wir springen her
2. Person Plural	praesultatis	ihr springt her
3. Person Plural	praesultant	sie springen her

	Passiv
1. Person Singular	praesultor
2. Person Singular	praesultaris praesultare
3. Person Singular	praesultatur
1. Person Plural	praesultamur
2. Person Plural	praesultamini
3. Person Plural	praesultantur

Präsens Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultem	ich springe her
2. Person Singular	praesultes	du springest her
3. Person Singular	praesultet	er/sie/es springe her
1. Person Plural	praesultemus	wir springen her
2. Person Plural	praesultetis	ihr springet her
3. Person Plural	praesultent	sie springen her

	Passiv
1. Person Singular	praesulter
2. Person Singular	praesulteris praesultere
3. Person Singular	praesultetur
1. Person Plural	praesultemur
2. Person Plural	praesultemini
3. Person Plural	praesultentur

Imperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultabam	ich sprang her
2. Person Singular	praesultabas	du sprangst her
3. Person Singular	praesultabat	er/sie/es sprang her
1. Person Plural	praesultabamus	wir sprangen her
2. Person Plural	praesultabatis	ihr sprangt her
3. Person Plural	praesultabant	sie sprangen her

	Passiv
1. Person Singular	praesultabar
2. Person Singular	praesultabaris praesultabare
3. Person Singular	praesultabatur
1. Person Plural	praesultabamur
2. Person Plural	praesultabamini
3. Person Plural	praesultabantur

Imperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultarem	ich spränge her
2. Person Singular	praesultares	du sprängest her
3. Person Singular	praesultaret	er/sie/es spränge her
1. Person Plural	praesultaremus	wir sprängen her
2. Person Plural	praesultaretis	ihr spränget her
3. Person Plural	praesultarent	sie sprängen her

	Passiv
1. Person Singular	praesultarer
2. Person Singular	praesultareris praesultarere
3. Person Singular	praesultaretur
1. Person Plural	praesultaremur
2. Person Plural	praesultaremini
3. Person Plural	praesultarentur

Futur I

	Aktiv
1. Person Singular	praesultabo	ich werde herspringen
2. Person Singular	praesultabis	du wirst herspringen
3. Person Singular	praesultabit	er/sie/es wird herspringen
1. Person Plural	praesultabimus	wir werden herspringen
2. Person Plural	praesultabitis	ihr werdet herspringen
3. Person Plural	praesultabunt	sie werden herspringen

	Passiv
1. Person Singular	praesultabor
2. Person Singular	praesultaberis praesultabere
3. Person Singular	praesultabitur
1. Person Plural	praesultabimur
2. Person Plural	praesultabimini
3. Person Plural	praesultabuntur

Perfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavi	ich bin hergesprungen
2. Person Singular	praesultavisti	du bist hergesprungen
3. Person Singular	praesultavit	er/sie/es ist hergesprungen
1. Person Plural	praesultavimus	wir sind hergesprungen
2. Person Plural	praesultavistis	ihr seid hergesprungen
3. Person Plural	praesultaverunt praesultavere	sie sind hergesprungen

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus sum
2. Person Singular	praesultatus es
3. Person Singular	praesultatus est
1. Person Plural	praesultati sumus
2. Person Plural	praesultati estis
3. Person Plural	praesultati sunt

Perfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultaverim	ich sei hergesprungen
2. Person Singular	praesultaveris	du seiest hergesprungen
3. Person Singular	praesultaverit	er/sie/es sei hergesprungen
1. Person Plural	praesultaverimus	wir seien hergesprungen
2. Person Plural	praesultaveritis	ihr seiet hergesprungen
3. Person Plural	praesultaverint	sie seien hergesprungen

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus sim
2. Person Singular	praesultatus sis
3. Person Singular	praesultatus sit
1. Person Plural	praesultati simus
2. Person Plural	praesultati sitis
3. Person Plural	praesultati sint

Plusquamperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultaveram	ich war hergesprungen
2. Person Singular	praesultaveras	du warst hergesprungen
3. Person Singular	praesultaverat	er/sie/es war hergesprungen
1. Person Plural	praesultaveramus	wir waren hergesprungen
2. Person Plural	praesultaveratis	ihr wart hergesprungen
3. Person Plural	praesultaverant	sie waren hergesprungen

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus eram
2. Person Singular	praesultatus eras
3. Person Singular	praesultatus erat
1. Person Plural	praesultati eramus
2. Person Plural	praesultati eratis
3. Person Plural	praesultati erant

Plusquamperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavissem	ich wäre hergesprungen
2. Person Singular	praesultavisses	du wärest hergesprungen
3. Person Singular	praesultavisset	er/sie/es wäre hergesprungen
1. Person Plural	praesultavissemus	wir wären hergesprungen
2. Person Plural	praesultavissetis	ihr wäret hergesprungen
3. Person Plural	praesultavissent	sie wären hergesprungen

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus essem
2. Person Singular	praesultatus esses
3. Person Singular	praesultatus esset
1. Person Plural	praesultati essemus
2. Person Plural	praesultati essetis
3. Person Plural	praesultati essent

Futur II

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavero	ich werde hergesprungen sein
2. Person Singular	praesultaveris	du wirst hergesprungen sein
3. Person Singular	praesultaverit	er/sie/es wird hergesprungen sein
1. Person Plural	praesultaverimus	wir werden hergesprungen sein
2. Person Plural	praesultaveritis	ihr werdet hergesprungen sein
3. Person Plural	praesultaverint	sie werden hergesprungen sein

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus ero
2. Person Singular	praesultatus eris
3. Person Singular	praesultatus erit
1. Person Plural	praesultati erimus
2. Person Plural	praesultati eritis
3. Person Plural	praesultati erunt

Infinite

	Aktiv
Gleichzeitigkeit	praesultare	herspringen
Vorzeitigkeit	praesultavisse	hergesprungen sein
Nachzeitigkeit	praesultaturum esse	herspringen werden

	Passiv
Gleichzeitigkeit	praesultari praesultarier
Vorzeitigkeit	praesultatum esse
Nachzeitigkeit	praesultatum iri

Imperative

Imperativ I

	Latein	Deutsch
2. Person Singular	praesulta	springe her; spring her!
2. Person Plural	praesultate	springt her!

Imperativ II

	Latein
2. Person Singular	praesultato
3. Person Singular	praesultato
2. Person Plural	praesultatote
3. Person Plural	praesultanto

Gerundium

	Latein	Deutsch
Nominativ	praesultare	das Herspringen
Genitiv	praesultandi	des Herspringens
Dativ	praesultando	dem Herspringen
Akkusativ	praesultandum	das Herspringen
Ablativ	praesultando	durch das Herspringen
Vokativ	praesultande	Herspringen!

Gerundivum

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultandus	praesultanda	praesultandum
Genitiv	praesultandi	praesultandae	praesultandi
Dativ	praesultando	praesultandae	praesultando
Akkusativ	praesultandum	praesultandam	praesultandum
Ablativ	praesultando	praesultanda	praesultando
Vokativ	praesultande	praesultanda	praesultandum

Plural

Nominativ	praesultandi	praesultandae	praesultanda
Genitiv	praesultandorum	praesultandarum	praesultandorum
Dativ	praesultandis	praesultandis	praesultandis
Akkusativ	praesultandos	praesultandas	praesultanda
Ablativ	praesultandis	praesultandis	praesultandis
Vokativ	praesultandi	praesultandae	praesultanda

Partizipien

Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultans	praesultans	praesultans
Genitiv	praesultantis	praesultantis	praesultantis
Dativ	praesultanti	praesultanti	praesultanti
Akkusativ	praesultantem	praesultantem	praesultans
Ablativ	praesultanti praesultante	praesultanti praesultante	praesultanti praesultante
Vokativ	praesultans	praesultans	praesultans

Plural

Nominativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia
Genitiv	praesultantium praesultantum	praesultantium praesultantum	praesultantium praesultantum
Dativ	praesultantibus	praesultantibus	praesultantibus
Akkusativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia
Ablativ	praesultantibus	praesultantibus	praesultantibus
Vokativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia

Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultatus	praesultata	praesultatum
Genitiv	praesultati	praesultatae	praesultati
Dativ	praesultato	praesultatae	praesultato
Akkusativ	praesultatum	praesultatam	praesultatum
Ablativ	praesultato	praesultata	praesultato
Vokativ	praesultate	praesultata	praesultatum

Plural

Nominativ	praesultati	praesultatae	praesultata
Genitiv	praesultatorum	praesultatarum	praesultatorum
Dativ	praesultatis	praesultatis	praesultatis
Akkusativ	praesultatos	praesultatas	praesultata
Ablativ	praesultatis	praesultatis	praesultatis
Vokativ	praesultati	praesultatae	praesultata

Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultaturus	praesultatura	praesultaturum
Genitiv	praesultaturi	praesultaturae	praesultaturi
Dativ	praesultaturo	praesultaturae	praesultaturo
Akkusativ	praesultaturum	praesultaturam	praesultaturum
Ablativ	praesultaturo	praesultatura	praesultaturo
Vokativ	praesultature	praesultatura	praesultaturum

Plural

Nominativ	praesultaturi	praesultaturae	praesultatura
Genitiv	praesultaturorum	praesultaturarum	praesultaturorum
Dativ	praesultaturis	praesultaturis	praesultaturis
Akkusativ	praesultaturos	praesultaturas	praesultatura
Ablativ	praesultaturis	praesultaturis	praesultaturis
Vokativ	praesultaturi	praesultaturae	praesultatura

Supina

Supin I	Supin II
praesultatum	praesultatu

Präsens Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesulto
2. Person Singular	praesultas
3. Person Singular	praesultat
1. Person Plural	praesultamus
2. Person Plural	praesultatis
3. Person Plural	praesultant

	Passiv
1. Person Singular	praesultor
2. Person Singular	praesultaris praesultare
3. Person Singular	praesultatur
1. Person Plural	praesultamur
2. Person Plural	praesultamini
3. Person Plural	praesultantur

Präsens Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultem
2. Person Singular	praesultes
3. Person Singular	praesultet
1. Person Plural	praesultemus
2. Person Plural	praesultetis
3. Person Plural	praesultent

	Passiv
1. Person Singular	praesulter
2. Person Singular	praesulteris praesultere
3. Person Singular	praesultetur
1. Person Plural	praesultemur
2. Person Plural	praesultemini
3. Person Plural	praesultentur

Imperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultabam
2. Person Singular	praesultabas
3. Person Singular	praesultabat
1. Person Plural	praesultabamus
2. Person Plural	praesultabatis
3. Person Plural	praesultabant

	Passiv
1. Person Singular	praesultabar
2. Person Singular	praesultabaris praesultabare
3. Person Singular	praesultabatur
1. Person Plural	praesultabamur
2. Person Plural	praesultabamini
3. Person Plural	praesultabantur

Imperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultarem
2. Person Singular	praesultares
3. Person Singular	praesultaret
1. Person Plural	praesultaremus
2. Person Plural	praesultaretis
3. Person Plural	praesultarent

	Passiv
1. Person Singular	praesultarer
2. Person Singular	praesultareris praesultarere
3. Person Singular	praesultaretur
1. Person Plural	praesultaremur
2. Person Plural	praesultaremini
3. Person Plural	praesultarentur

Futur I

	Aktiv
1. Person Singular	praesultabo
2. Person Singular	praesultabis
3. Person Singular	praesultabit
1. Person Plural	praesultabimus
2. Person Plural	praesultabitis
3. Person Plural	praesultabunt

	Passiv
1. Person Singular	praesultabor
2. Person Singular	praesultaberis praesultabere
3. Person Singular	praesultabitur
1. Person Plural	praesultabimur
2. Person Plural	praesultabimini
3. Person Plural	praesultabuntur

Perfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavi
2. Person Singular	praesultavisti
3. Person Singular	praesultavit
1. Person Plural	praesultavimus
2. Person Plural	praesultavistis
3. Person Plural	praesultaverunt praesultavere

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus sum
2. Person Singular	praesultatus es
3. Person Singular	praesultatus est
1. Person Plural	praesultati sumus
2. Person Plural	praesultati estis
3. Person Plural	praesultati sunt

Perfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultaverim
2. Person Singular	praesultaveris
3. Person Singular	praesultaverit
1. Person Plural	praesultaverimus
2. Person Plural	praesultaveritis
3. Person Plural	praesultaverint

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus sim
2. Person Singular	praesultatus sis
3. Person Singular	praesultatus sit
1. Person Plural	praesultati simus
2. Person Plural	praesultati sitis
3. Person Plural	praesultati sint

Plusquamperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultaveram
2. Person Singular	praesultaveras
3. Person Singular	praesultaverat
1. Person Plural	praesultaveramus
2. Person Plural	praesultaveratis
3. Person Plural	praesultaverant

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus eram
2. Person Singular	praesultatus eras
3. Person Singular	praesultatus erat
1. Person Plural	praesultati eramus
2. Person Plural	praesultati eratis
3. Person Plural	praesultati erant

Plusquamperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavissem
2. Person Singular	praesultavisses
3. Person Singular	praesultavisset
1. Person Plural	praesultavissemus
2. Person Plural	praesultavissetis
3. Person Plural	praesultavissent

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus essem
2. Person Singular	praesultatus esses
3. Person Singular	praesultatus esset
1. Person Plural	praesultati essemus
2. Person Plural	praesultati essetis
3. Person Plural	praesultati essent

Futur II

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavero
2. Person Singular	praesultaveris
3. Person Singular	praesultaverit
1. Person Plural	praesultaverimus
2. Person Plural	praesultaveritis
3. Person Plural	praesultaverint

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus ero
2. Person Singular	praesultatus eris
3. Person Singular	praesultatus erit
1. Person Plural	praesultati erimus
2. Person Plural	praesultati eritis
3. Person Plural	praesultati erunt

Infinite

	Aktiv
Gleichzeitigkeit	praesultare
Vorzeitigkeit	praesultavisse
Nachzeitigkeit	praesultaturum esse

	Passiv
Gleichzeitigkeit	praesultari praesultarier
Vorzeitigkeit	praesultatum esse
Nachzeitigkeit	praesultatum iri

Imperative

Imperativ I

	Latein	Deutsch
2. Person Singular	praesulta	!
2. Person Plural	praesultate	!

Imperativ II

	Latein
2. Person Singular	praesultato
3. Person Singular	praesultato
2. Person Plural	praesultatote
3. Person Plural	praesultanto

Gerundium

	Latein	Deutsch
Nominativ	praesultare
Genitiv	praesultandi
Dativ	praesultando
Akkusativ	praesultandum
Ablativ	praesultando
Vokativ	praesultande

Gerundivum

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultandus	praesultanda	praesultandum
Genitiv	praesultandi	praesultandae	praesultandi
Dativ	praesultando	praesultandae	praesultando
Akkusativ	praesultandum	praesultandam	praesultandum
Ablativ	praesultando	praesultanda	praesultando
Vokativ	praesultande	praesultanda	praesultandum

Plural

Nominativ	praesultandi	praesultandae	praesultanda
Genitiv	praesultandorum	praesultandarum	praesultandorum
Dativ	praesultandis	praesultandis	praesultandis
Akkusativ	praesultandos	praesultandas	praesultanda
Ablativ	praesultandis	praesultandis	praesultandis
Vokativ	praesultandi	praesultandae	praesultanda

Partizipien

Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultans	praesultans	praesultans
Genitiv	praesultantis	praesultantis	praesultantis
Dativ	praesultanti	praesultanti	praesultanti
Akkusativ	praesultantem	praesultantem	praesultans
Ablativ	praesultanti praesultante	praesultanti praesultante	praesultanti praesultante
Vokativ	praesultans	praesultans	praesultans

Plural

Nominativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia
Genitiv	praesultantium praesultantum	praesultantium praesultantum	praesultantium praesultantum
Dativ	praesultantibus	praesultantibus	praesultantibus
Akkusativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia
Ablativ	praesultantibus	praesultantibus	praesultantibus
Vokativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia

Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultatus	praesultata	praesultatum
Genitiv	praesultati	praesultatae	praesultati
Dativ	praesultato	praesultatae	praesultato
Akkusativ	praesultatum	praesultatam	praesultatum
Ablativ	praesultato	praesultata	praesultato
Vokativ	praesultate	praesultata	praesultatum

Plural

Nominativ	praesultati	praesultatae	praesultata
Genitiv	praesultatorum	praesultatarum	praesultatorum
Dativ	praesultatis	praesultatis	praesultatis
Akkusativ	praesultatos	praesultatas	praesultata
Ablativ	praesultatis	praesultatis	praesultatis
Vokativ	praesultati	praesultatae	praesultata

Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultaturus	praesultatura	praesultaturum
Genitiv	praesultaturi	praesultaturae	praesultaturi
Dativ	praesultaturo	praesultaturae	praesultaturo
Akkusativ	praesultaturum	praesultaturam	praesultaturum
Ablativ	praesultaturo	praesultatura	praesultaturo
Vokativ	praesultature	praesultatura	praesultaturum

Plural

Nominativ	praesultaturi	praesultaturae	praesultatura
Genitiv	praesultaturorum	praesultaturarum	praesultaturorum
Dativ	praesultaturis	praesultaturis	praesultaturis
Akkusativ	praesultaturos	praesultaturas	praesultatura
Ablativ	praesultaturis	praesultaturis	praesultaturis
Vokativ	praesultaturi	praesultaturae	praesultatura

Supina

Supin I	Supin II
praesultatum	praesultatu

Präsens Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesulto
2. Person Singular	praesultas
3. Person Singular	praesultat
1. Person Plural	praesultamus
2. Person Plural	praesultatis
3. Person Plural	praesultant

	Passiv
1. Person Singular	praesultor
2. Person Singular	praesultaris praesultare
3. Person Singular	praesultatur
1. Person Plural	praesultamur
2. Person Plural	praesultamini
3. Person Plural	praesultantur

Präsens Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultem
2. Person Singular	praesultes
3. Person Singular	praesultet
1. Person Plural	praesultemus
2. Person Plural	praesultetis
3. Person Plural	praesultent

	Passiv
1. Person Singular	praesulter
2. Person Singular	praesulteris praesultere
3. Person Singular	praesultetur
1. Person Plural	praesultemur
2. Person Plural	praesultemini
3. Person Plural	praesultentur

Imperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultabam
2. Person Singular	praesultabas
3. Person Singular	praesultabat
1. Person Plural	praesultabamus
2. Person Plural	praesultabatis
3. Person Plural	praesultabant

	Passiv
1. Person Singular	praesultabar
2. Person Singular	praesultabaris praesultabare
3. Person Singular	praesultabatur
1. Person Plural	praesultabamur
2. Person Plural	praesultabamini
3. Person Plural	praesultabantur

Imperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultarem
2. Person Singular	praesultares
3. Person Singular	praesultaret
1. Person Plural	praesultaremus
2. Person Plural	praesultaretis
3. Person Plural	praesultarent

	Passiv
1. Person Singular	praesultarer
2. Person Singular	praesultareris praesultarere
3. Person Singular	praesultaretur
1. Person Plural	praesultaremur
2. Person Plural	praesultaremini
3. Person Plural	praesultarentur

Futur I

	Aktiv
1. Person Singular	praesultabo
2. Person Singular	praesultabis
3. Person Singular	praesultabit
1. Person Plural	praesultabimus
2. Person Plural	praesultabitis
3. Person Plural	praesultabunt

	Passiv
1. Person Singular	praesultabor
2. Person Singular	praesultaberis praesultabere
3. Person Singular	praesultabitur
1. Person Plural	praesultabimur
2. Person Plural	praesultabimini
3. Person Plural	praesultabuntur

Perfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavi
2. Person Singular	praesultavisti
3. Person Singular	praesultavit
1. Person Plural	praesultavimus
2. Person Plural	praesultavistis
3. Person Plural	praesultaverunt praesultavere

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus sum
2. Person Singular	praesultatus es
3. Person Singular	praesultatus est
1. Person Plural	praesultati sumus
2. Person Plural	praesultati estis
3. Person Plural	praesultati sunt

Perfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultaverim
2. Person Singular	praesultaveris
3. Person Singular	praesultaverit
1. Person Plural	praesultaverimus
2. Person Plural	praesultaveritis
3. Person Plural	praesultaverint

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus sim
2. Person Singular	praesultatus sis
3. Person Singular	praesultatus sit
1. Person Plural	praesultati simus
2. Person Plural	praesultati sitis
3. Person Plural	praesultati sint

Plusquamperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultaveram
2. Person Singular	praesultaveras
3. Person Singular	praesultaverat
1. Person Plural	praesultaveramus
2. Person Plural	praesultaveratis
3. Person Plural	praesultaverant

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus eram
2. Person Singular	praesultatus eras
3. Person Singular	praesultatus erat
1. Person Plural	praesultati eramus
2. Person Plural	praesultati eratis
3. Person Plural	praesultati erant

Plusquamperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavissem
2. Person Singular	praesultavisses
3. Person Singular	praesultavisset
1. Person Plural	praesultavissemus
2. Person Plural	praesultavissetis
3. Person Plural	praesultavissent

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus essem
2. Person Singular	praesultatus esses
3. Person Singular	praesultatus esset
1. Person Plural	praesultati essemus
2. Person Plural	praesultati essetis
3. Person Plural	praesultati essent

Futur II

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavero
2. Person Singular	praesultaveris
3. Person Singular	praesultaverit
1. Person Plural	praesultaverimus
2. Person Plural	praesultaveritis
3. Person Plural	praesultaverint

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus ero
2. Person Singular	praesultatus eris
3. Person Singular	praesultatus erit
1. Person Plural	praesultati erimus
2. Person Plural	praesultati eritis
3. Person Plural	praesultati erunt

Infinite

	Aktiv
Gleichzeitigkeit	praesultare
Vorzeitigkeit	praesultavisse
Nachzeitigkeit	praesultaturum esse

	Passiv
Gleichzeitigkeit	praesultari praesultarier
Vorzeitigkeit	praesultatum esse
Nachzeitigkeit	praesultatum iri

Imperative

Imperativ I

	Latein	Deutsch
2. Person Singular	praesulta	!
2. Person Plural	praesultate	!

Imperativ II

	Latein
2. Person Singular	praesultato
3. Person Singular	praesultato
2. Person Plural	praesultatote
3. Person Plural	praesultanto

Gerundium

	Latein	Deutsch
Nominativ	praesultare
Genitiv	praesultandi
Dativ	praesultando
Akkusativ	praesultandum
Ablativ	praesultando
Vokativ	praesultande

Gerundivum

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultandus	praesultanda	praesultandum
Genitiv	praesultandi	praesultandae	praesultandi
Dativ	praesultando	praesultandae	praesultando
Akkusativ	praesultandum	praesultandam	praesultandum
Ablativ	praesultando	praesultanda	praesultando
Vokativ	praesultande	praesultanda	praesultandum

Plural

Nominativ	praesultandi	praesultandae	praesultanda
Genitiv	praesultandorum	praesultandarum	praesultandorum
Dativ	praesultandis	praesultandis	praesultandis
Akkusativ	praesultandos	praesultandas	praesultanda
Ablativ	praesultandis	praesultandis	praesultandis
Vokativ	praesultandi	praesultandae	praesultanda

Partizipien

Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultans	praesultans	praesultans
Genitiv	praesultantis	praesultantis	praesultantis
Dativ	praesultanti	praesultanti	praesultanti
Akkusativ	praesultantem	praesultantem	praesultans
Ablativ	praesultanti praesultante	praesultanti praesultante	praesultanti praesultante
Vokativ	praesultans	praesultans	praesultans

Plural

Nominativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia
Genitiv	praesultantium praesultantum	praesultantium praesultantum	praesultantium praesultantum
Dativ	praesultantibus	praesultantibus	praesultantibus
Akkusativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia
Ablativ	praesultantibus	praesultantibus	praesultantibus
Vokativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia

Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultatus	praesultata	praesultatum
Genitiv	praesultati	praesultatae	praesultati
Dativ	praesultato	praesultatae	praesultato
Akkusativ	praesultatum	praesultatam	praesultatum
Ablativ	praesultato	praesultata	praesultato
Vokativ	praesultate	praesultata	praesultatum

Plural

Nominativ	praesultati	praesultatae	praesultata
Genitiv	praesultatorum	praesultatarum	praesultatorum
Dativ	praesultatis	praesultatis	praesultatis
Akkusativ	praesultatos	praesultatas	praesultata
Ablativ	praesultatis	praesultatis	praesultatis
Vokativ	praesultati	praesultatae	praesultata

Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultaturus	praesultatura	praesultaturum
Genitiv	praesultaturi	praesultaturae	praesultaturi
Dativ	praesultaturo	praesultaturae	praesultaturo
Akkusativ	praesultaturum	praesultaturam	praesultaturum
Ablativ	praesultaturo	praesultatura	praesultaturo
Vokativ	praesultature	praesultatura	praesultaturum

Plural

Nominativ	praesultaturi	praesultaturae	praesultatura
Genitiv	praesultaturorum	praesultaturarum	praesultaturorum
Dativ	praesultaturis	praesultaturis	praesultaturis
Akkusativ	praesultaturos	praesultaturas	praesultatura
Ablativ	praesultaturis	praesultaturis	praesultaturis
Vokativ	praesultaturi	praesultaturae	praesultatura

Supina

Supin I	Supin II
praesultatum	praesultatu

Präsens Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesulto
2. Person Singular	praesultas
3. Person Singular	praesultat
1. Person Plural	praesultamus
2. Person Plural	praesultatis
3. Person Plural	praesultant

	Passiv
1. Person Singular	praesultor
2. Person Singular	praesultaris praesultare
3. Person Singular	praesultatur
1. Person Plural	praesultamur
2. Person Plural	praesultamini
3. Person Plural	praesultantur

Präsens Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultem
2. Person Singular	praesultes
3. Person Singular	praesultet
1. Person Plural	praesultemus
2. Person Plural	praesultetis
3. Person Plural	praesultent

	Passiv
1. Person Singular	praesulter
2. Person Singular	praesulteris praesultere
3. Person Singular	praesultetur
1. Person Plural	praesultemur
2. Person Plural	praesultemini
3. Person Plural	praesultentur

Imperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultabam
2. Person Singular	praesultabas
3. Person Singular	praesultabat
1. Person Plural	praesultabamus
2. Person Plural	praesultabatis
3. Person Plural	praesultabant

	Passiv
1. Person Singular	praesultabar
2. Person Singular	praesultabaris praesultabare
3. Person Singular	praesultabatur
1. Person Plural	praesultabamur
2. Person Plural	praesultabamini
3. Person Plural	praesultabantur

Imperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultarem
2. Person Singular	praesultares
3. Person Singular	praesultaret
1. Person Plural	praesultaremus
2. Person Plural	praesultaretis
3. Person Plural	praesultarent

	Passiv
1. Person Singular	praesultarer
2. Person Singular	praesultareris praesultarere
3. Person Singular	praesultaretur
1. Person Plural	praesultaremur
2. Person Plural	praesultaremini
3. Person Plural	praesultarentur

Futur I

	Aktiv
1. Person Singular	praesultabo
2. Person Singular	praesultabis
3. Person Singular	praesultabit
1. Person Plural	praesultabimus
2. Person Plural	praesultabitis
3. Person Plural	praesultabunt

	Passiv
1. Person Singular	praesultabor
2. Person Singular	praesultaberis praesultabere
3. Person Singular	praesultabitur
1. Person Plural	praesultabimur
2. Person Plural	praesultabimini
3. Person Plural	praesultabuntur

Perfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavi
2. Person Singular	praesultavisti
3. Person Singular	praesultavit
1. Person Plural	praesultavimus
2. Person Plural	praesultavistis
3. Person Plural	praesultaverunt praesultavere

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus sum
2. Person Singular	praesultatus es
3. Person Singular	praesultatus est
1. Person Plural	praesultati sumus
2. Person Plural	praesultati estis
3. Person Plural	praesultati sunt

Perfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultaverim
2. Person Singular	praesultaveris
3. Person Singular	praesultaverit
1. Person Plural	praesultaverimus
2. Person Plural	praesultaveritis
3. Person Plural	praesultaverint

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus sim
2. Person Singular	praesultatus sis
3. Person Singular	praesultatus sit
1. Person Plural	praesultati simus
2. Person Plural	praesultati sitis
3. Person Plural	praesultati sint

Plusquamperfekt Indikativ

	Aktiv
1. Person Singular	praesultaveram
2. Person Singular	praesultaveras
3. Person Singular	praesultaverat
1. Person Plural	praesultaveramus
2. Person Plural	praesultaveratis
3. Person Plural	praesultaverant

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus eram
2. Person Singular	praesultatus eras
3. Person Singular	praesultatus erat
1. Person Plural	praesultati eramus
2. Person Plural	praesultati eratis
3. Person Plural	praesultati erant

Plusquamperfekt Konjunktiv

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavissem
2. Person Singular	praesultavisses
3. Person Singular	praesultavisset
1. Person Plural	praesultavissemus
2. Person Plural	praesultavissetis
3. Person Plural	praesultavissent

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus essem
2. Person Singular	praesultatus esses
3. Person Singular	praesultatus esset
1. Person Plural	praesultati essemus
2. Person Plural	praesultati essetis
3. Person Plural	praesultati essent

Futur II

	Aktiv
1. Person Singular	praesultavero
2. Person Singular	praesultaveris
3. Person Singular	praesultaverit
1. Person Plural	praesultaverimus
2. Person Plural	praesultaveritis
3. Person Plural	praesultaverint

	Passiv
1. Person Singular	praesultatus ero
2. Person Singular	praesultatus eris
3. Person Singular	praesultatus erit
1. Person Plural	praesultati erimus
2. Person Plural	praesultati eritis
3. Person Plural	praesultati erunt

Infinite

	Aktiv
Gleichzeitigkeit	praesultare
Vorzeitigkeit	praesultavisse
Nachzeitigkeit	praesultaturum esse

	Passiv
Gleichzeitigkeit	praesultari praesultarier
Vorzeitigkeit	praesultatum esse
Nachzeitigkeit	praesultatum iri

Imperative

Imperativ I

	Latein	Deutsch
2. Person Singular	praesulta	!
2. Person Plural	praesultate	!

Imperativ II

	Latein
2. Person Singular	praesultato
3. Person Singular	praesultato
2. Person Plural	praesultatote
3. Person Plural	praesultanto

Gerundium

	Latein	Deutsch
Nominativ	praesultare
Genitiv	praesultandi
Dativ	praesultando
Akkusativ	praesultandum
Ablativ	praesultando
Vokativ	praesultande

Gerundivum

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultandus	praesultanda	praesultandum
Genitiv	praesultandi	praesultandae	praesultandi
Dativ	praesultando	praesultandae	praesultando
Akkusativ	praesultandum	praesultandam	praesultandum
Ablativ	praesultando	praesultanda	praesultando
Vokativ	praesultande	praesultanda	praesultandum

Plural

Nominativ	praesultandi	praesultandae	praesultanda
Genitiv	praesultandorum	praesultandarum	praesultandorum
Dativ	praesultandis	praesultandis	praesultandis
Akkusativ	praesultandos	praesultandas	praesultanda
Ablativ	praesultandis	praesultandis	praesultandis
Vokativ	praesultandi	praesultandae	praesultanda

Partizipien

Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultans	praesultans	praesultans
Genitiv	praesultantis	praesultantis	praesultantis
Dativ	praesultanti	praesultanti	praesultanti
Akkusativ	praesultantem	praesultantem	praesultans
Ablativ	praesultanti praesultante	praesultanti praesultante	praesultanti praesultante
Vokativ	praesultans	praesultans	praesultans

Plural

Nominativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia
Genitiv	praesultantium praesultantum	praesultantium praesultantum	praesultantium praesultantum
Dativ	praesultantibus	praesultantibus	praesultantibus
Akkusativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia
Ablativ	praesultantibus	praesultantibus	praesultantibus
Vokativ	praesultantes	praesultantes	praesultantia

Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultatus	praesultata	praesultatum
Genitiv	praesultati	praesultatae	praesultati
Dativ	praesultato	praesultatae	praesultato
Akkusativ	praesultatum	praesultatam	praesultatum
Ablativ	praesultato	praesultata	praesultato
Vokativ	praesultate	praesultata	praesultatum

Plural

Nominativ	praesultati	praesultatae	praesultata
Genitiv	praesultatorum	praesultatarum	praesultatorum
Dativ	praesultatis	praesultatis	praesultatis
Akkusativ	praesultatos	praesultatas	praesultata
Ablativ	praesultatis	praesultatis	praesultatis
Vokativ	praesultati	praesultatae	praesultata

Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)

Singular

	Maskulinum	Femininum	Neutrum
Nominativ	praesultaturus	praesultatura	praesultaturum
Genitiv	praesultaturi	praesultaturae	praesultaturi
Dativ	praesultaturo	praesultaturae	praesultaturo
Akkusativ	praesultaturum	praesultaturam	praesultaturum
Ablativ	praesultaturo	praesultatura	praesultaturo
Vokativ	praesultature	praesultatura	praesultaturum

Plural

Nominativ	praesultaturi	praesultaturae	praesultatura
Genitiv	praesultaturorum	praesultaturarum	praesultaturorum
Dativ	praesultaturis	praesultaturis	praesultaturis
Akkusativ	praesultaturos	praesultaturas	praesultatura
Ablativ	praesultaturis	praesultaturis	praesultaturis
Vokativ	praesultaturi	praesultaturae	praesultatura

Supina

Supin I	Supin II
praesultatum	praesultatu