Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspecto
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectas
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectat
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectamus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectatis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspector
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectaris
praesuspectare
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectatur
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectamur
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectamini
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectem
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectes
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectet
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectemus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectetis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspecter
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspecteris
praesuspectere
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectetur
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectemur
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectemini
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectabam
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectabas
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectabat
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectabar
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectabaris
praesuspectabare
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectarem
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectares
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectaret
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectarer
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectareris
praesuspectarere
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectabo
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectabis
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectabit
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectabor
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectaberis
praesuspectabere
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectavi
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectavit
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectaverunt
praesuspectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectavero
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
praesuspectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
praesuspectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
praesuspectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
praesuspectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
praesuspectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
praesuspectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praesuspectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
praesuspectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praesuspectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
praesuspectari
praesuspectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
praesuspectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
praesuspectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
praesuspecta
|
! |
| 2. Person Plural |
praesuspectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
praesuspectato
|
| 3. Person Singular |
praesuspectato
|
| 2. Person Plural |
praesuspectatote
|
| 3. Person Plural |
praesuspectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
praesuspectare
|
|
| Genitiv |
praesuspectandi
|
|
| Dativ |
praesuspectando
|
|
| Akkusativ |
praesuspectandum
|
|
| Ablativ |
praesuspectando
|
|
| Vokativ |
praesuspectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesuspectandus
|
praesuspectanda
|
praesuspectandum
|
| Genitiv |
praesuspectandi
|
praesuspectandae
|
praesuspectandi
|
| Dativ |
praesuspectando
|
praesuspectandae
|
praesuspectando
|
| Akkusativ |
praesuspectandum
|
praesuspectandam
|
praesuspectandum
|
| Ablativ |
praesuspectando
|
praesuspectanda
|
praesuspectando
|
| Vokativ |
praesuspectande
|
praesuspectanda
|
praesuspectandum
|
Plural
| Nominativ |
praesuspectandi
|
praesuspectandae
|
praesuspectanda
|
| Genitiv |
praesuspectandorum
|
praesuspectandarum
|
praesuspectandorum
|
| Dativ |
praesuspectandis
|
praesuspectandis
|
praesuspectandis
|
| Akkusativ |
praesuspectandos
|
praesuspectandas
|
praesuspectanda
|
| Ablativ |
praesuspectandis
|
praesuspectandis
|
praesuspectandis
|
| Vokativ |
praesuspectandi
|
praesuspectandae
|
praesuspectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesuspectans
|
praesuspectans
|
praesuspectans
|
| Genitiv |
praesuspectantis
|
praesuspectantis
|
praesuspectantis
|
| Dativ |
praesuspectanti
|
praesuspectanti
|
praesuspectanti
|
| Akkusativ |
praesuspectantem
|
praesuspectantem
|
praesuspectans
|
| Ablativ |
praesuspectanti
praesuspectante
|
praesuspectanti
praesuspectante
|
praesuspectanti
praesuspectante
|
| Vokativ |
praesuspectans
|
praesuspectans
|
praesuspectans
|
Plural
| Nominativ |
praesuspectantes
|
praesuspectantes
|
praesuspectantia
|
| Genitiv |
praesuspectantium
praesuspectantum
|
praesuspectantium
praesuspectantum
|
praesuspectantium
praesuspectantum
|
| Dativ |
praesuspectantibus
|
praesuspectantibus
|
praesuspectantibus
|
| Akkusativ |
praesuspectantes
|
praesuspectantes
|
praesuspectantia
|
| Ablativ |
praesuspectantibus
|
praesuspectantibus
|
praesuspectantibus
|
| Vokativ |
praesuspectantes
|
praesuspectantes
|
praesuspectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesuspectatus
|
praesuspectata
|
praesuspectatum
|
| Genitiv |
praesuspectati
|
praesuspectatae
|
praesuspectati
|
| Dativ |
praesuspectato
|
praesuspectatae
|
praesuspectato
|
| Akkusativ |
praesuspectatum
|
praesuspectatam
|
praesuspectatum
|
| Ablativ |
praesuspectato
|
praesuspectata
|
praesuspectato
|
| Vokativ |
praesuspectate
|
praesuspectata
|
praesuspectatum
|
Plural
| Nominativ |
praesuspectati
|
praesuspectatae
|
praesuspectata
|
| Genitiv |
praesuspectatorum
|
praesuspectatarum
|
praesuspectatorum
|
| Dativ |
praesuspectatis
|
praesuspectatis
|
praesuspectatis
|
| Akkusativ |
praesuspectatos
|
praesuspectatas
|
praesuspectata
|
| Ablativ |
praesuspectatis
|
praesuspectatis
|
praesuspectatis
|
| Vokativ |
praesuspectati
|
praesuspectatae
|
praesuspectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
praesuspectaturus
|
praesuspectatura
|
praesuspectaturum
|
| Genitiv |
praesuspectaturi
|
praesuspectaturae
|
praesuspectaturi
|
| Dativ |
praesuspectaturo
|
praesuspectaturae
|
praesuspectaturo
|
| Akkusativ |
praesuspectaturum
|
praesuspectaturam
|
praesuspectaturum
|
| Ablativ |
praesuspectaturo
|
praesuspectatura
|
praesuspectaturo
|
| Vokativ |
praesuspectature
|
praesuspectatura
|
praesuspectaturum
|
Plural
| Nominativ |
praesuspectaturi
|
praesuspectaturae
|
praesuspectatura
|
| Genitiv |
praesuspectaturorum
|
praesuspectaturarum
|
praesuspectaturorum
|
| Dativ |
praesuspectaturis
|
praesuspectaturis
|
praesuspectaturis
|
| Akkusativ |
praesuspectaturos
|
praesuspectaturas
|
praesuspectatura
|
| Ablativ |
praesuspectaturis
|
praesuspectaturis
|
praesuspectaturis
|
| Vokativ |
praesuspectaturi
|
praesuspectaturae
|
praesuspectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
praesuspectatum
|
praesuspectatu
|