Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransito
|
|
| 2. Person Singular |
pransitas
|
|
| 3. Person Singular |
pransitat
|
|
| 1. Person Plural |
pransitamus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitatis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitor
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaris pransitare
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitamur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitamini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitem
|
|
| 2. Person Singular |
pransites
|
|
| 3. Person Singular |
pransitet
|
|
| 1. Person Plural |
pransitemus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitetis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransiter
|
|
| 2. Person Singular |
pransiteris pransitere
|
|
| 3. Person Singular |
pransitetur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitemur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitemini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabam
|
|
| 2. Person Singular |
pransitabas
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabat
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabar
|
|
| 2. Person Singular |
pransitabaris pransitabare
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitarem
|
|
| 2. Person Singular |
pransitares
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaret
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitarer
|
|
| 2. Person Singular |
pransitareris pransitarere
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabo
|
|
| 2. Person Singular |
pransitabis
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabor
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaberis pransitabere
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitavi
|
|
| 2. Person Singular |
pransitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
pransitavit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitaverunt pransitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
pransitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
pransitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
pransitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitavero
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
pransitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
pransitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
pransitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
pransitari pransitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
pransitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
pransitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
pransita
|
! |
| 2. Person Plural |
pransitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
pransitato
|
| 3. Person Singular |
pransitato
|
| 2. Person Plural |
pransitatote
|
| 3. Person Plural |
pransitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
pransitare
|
|
| Genitiv |
pransitandi
|
|
| Dativ |
pransitando
|
|
| Akkusativ |
pransitandum
|
|
| Ablativ |
pransitando
|
|
| Vokativ |
pransitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitandus
|
pransitanda
|
pransitandum
|
| Genitiv |
pransitandi
|
pransitandae
|
pransitandi
|
| Dativ |
pransitando
|
pransitandae
|
pransitando
|
| Akkusativ |
pransitandum
|
pransitandam
|
pransitandum
|
| Ablativ |
pransitando
|
pransitanda
|
pransitando
|
| Vokativ |
pransitande
|
pransitanda
|
pransitandum
|
Plural
| Nominativ |
pransitandi
|
pransitandae
|
pransitanda
|
| Genitiv |
pransitandorum
|
pransitandarum
|
pransitandorum
|
| Dativ |
pransitandis
|
pransitandis
|
pransitandis
|
| Akkusativ |
pransitandos
|
pransitandas
|
pransitanda
|
| Ablativ |
pransitandis
|
pransitandis
|
pransitandis
|
| Vokativ |
pransitandi
|
pransitandae
|
pransitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitans
|
pransitans
|
pransitans
|
| Genitiv |
pransitantis
|
pransitantis
|
pransitantis
|
| Dativ |
pransitanti
|
pransitanti
|
pransitanti
|
| Akkusativ |
pransitantem
|
pransitantem
|
pransitans
|
| Ablativ |
pransitanti pransitante
|
pransitanti pransitante
|
pransitanti pransitante
|
| Vokativ |
pransitans
|
pransitans
|
pransitans
|
Plural
| Nominativ |
pransitantes
|
pransitantes
|
pransitantia
|
| Genitiv |
pransitantium pransitantum
|
pransitantium pransitantum
|
pransitantium pransitantum
|
| Dativ |
pransitantibus
|
pransitantibus
|
pransitantibus
|
| Akkusativ |
pransitantes
|
pransitantes
|
pransitantia
|
| Ablativ |
pransitantibus
|
pransitantibus
|
pransitantibus
|
| Vokativ |
pransitantes
|
pransitantes
|
pransitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitatus
|
pransitata
|
pransitatum
|
| Genitiv |
pransitati
|
pransitatae
|
pransitati
|
| Dativ |
pransitato
|
pransitatae
|
pransitato
|
| Akkusativ |
pransitatum
|
pransitatam
|
pransitatum
|
| Ablativ |
pransitato
|
pransitata
|
pransitato
|
| Vokativ |
pransitate
|
pransitata
|
pransitatum
|
Plural
| Nominativ |
pransitati
|
pransitatae
|
pransitata
|
| Genitiv |
pransitatorum
|
pransitatarum
|
pransitatorum
|
| Dativ |
pransitatis
|
pransitatis
|
pransitatis
|
| Akkusativ |
pransitatos
|
pransitatas
|
pransitata
|
| Ablativ |
pransitatis
|
pransitatis
|
pransitatis
|
| Vokativ |
pransitati
|
pransitatae
|
pransitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitaturus
|
pransitatura
|
pransitaturum
|
| Genitiv |
pransitaturi
|
pransitaturae
|
pransitaturi
|
| Dativ |
pransitaturo
|
pransitaturae
|
pransitaturo
|
| Akkusativ |
pransitaturum
|
pransitaturam
|
pransitaturum
|
| Ablativ |
pransitaturo
|
pransitatura
|
pransitaturo
|
| Vokativ |
pransitature
|
pransitatura
|
pransitaturum
|
Plural
| Nominativ |
pransitaturi
|
pransitaturae
|
pransitatura
|
| Genitiv |
pransitaturorum
|
pransitaturarum
|
pransitaturorum
|
| Dativ |
pransitaturis
|
pransitaturis
|
pransitaturis
|
| Akkusativ |
pransitaturos
|
pransitaturas
|
pransitatura
|
| Ablativ |
pransitaturis
|
pransitaturis
|
pransitaturis
|
| Vokativ |
pransitaturi
|
pransitaturae
|
pransitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
pransitatum
|
pransitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransito
|
ich frühstücke |
| 2. Person Singular |
pransitas
|
du frühstückst |
| 3. Person Singular |
pransitat
|
er/sie/es frühstückt |
| 1. Person Plural |
pransitamus
|
wir frühstücken |
| 2. Person Plural |
pransitatis
|
ihr frühstückt |
| 3. Person Plural |
pransitant
|
sie frühstücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitor
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaris pransitare
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitamur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitamini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitem
|
ich frühstücke |
| 2. Person Singular |
pransites
|
du frühstückest |
| 3. Person Singular |
pransitet
|
er/sie/es frühstücke |
| 1. Person Plural |
pransitemus
|
wir frühstücken |
| 2. Person Plural |
pransitetis
|
ihr frühstücket |
| 3. Person Plural |
pransitent
|
sie frühstücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransiter
|
|
| 2. Person Singular |
pransiteris pransitere
|
|
| 3. Person Singular |
pransitetur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitemur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitemini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabam
|
ich frühstückte |
| 2. Person Singular |
pransitabas
|
du frühstücktest |
| 3. Person Singular |
pransitabat
|
er/sie/es frühstückte |
| 1. Person Plural |
pransitabamus
|
wir frühstückten |
| 2. Person Plural |
pransitabatis
|
ihr frühstücktet |
| 3. Person Plural |
pransitabant
|
sie frühstückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabar
|
|
| 2. Person Singular |
pransitabaris pransitabare
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitarem
|
ich frühstückte |
| 2. Person Singular |
pransitares
|
du frühstücktest |
| 3. Person Singular |
pransitaret
|
er/sie/es frühstückte |
| 1. Person Plural |
pransitaremus
|
wir frühstückten |
| 2. Person Plural |
pransitaretis
|
ihr frühstücktet |
| 3. Person Plural |
pransitarent
|
sie frühstückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitarer
|
|
| 2. Person Singular |
pransitareris pransitarere
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabo
|
ich werde frühstücken |
| 2. Person Singular |
pransitabis
|
du wirst frühstücken |
| 3. Person Singular |
pransitabit
|
er/sie/es wird frühstücken |
| 1. Person Plural |
pransitabimus
|
wir werden frühstücken |
| 2. Person Plural |
pransitabitis
|
ihr werdet frühstücken |
| 3. Person Plural |
pransitabunt
|
sie werden frühstücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabor
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaberis pransitabere
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitavi
|
ich habe gefrühstückt |
| 2. Person Singular |
pransitavisti
|
du hast gefrühstückt |
| 3. Person Singular |
pransitavit
|
er/sie/es hat gefrühstückt |
| 1. Person Plural |
pransitavimus
|
wir haben gefrühstückt |
| 2. Person Plural |
pransitavistis
|
ihr habt gefrühstückt |
| 3. Person Plural |
pransitaverunt pransitavere
|
sie haben gefrühstückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitaverim
|
ich habe gefrühstückt |
| 2. Person Singular |
pransitaveris
|
du habest gefrühstückt |
| 3. Person Singular |
pransitaverit
|
er/sie/es habe gefrühstückt |
| 1. Person Plural |
pransitaverimus
|
wir haben gefrühstückt |
| 2. Person Plural |
pransitaveritis
|
ihr habet gefrühstückt |
| 3. Person Plural |
pransitaverint
|
sie haben gefrühstückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitaveram
|
ich hatte gefrühstückt |
| 2. Person Singular |
pransitaveras
|
du hattest gefrühstückt |
| 3. Person Singular |
pransitaverat
|
er/sie/es hatte gefrühstückt |
| 1. Person Plural |
pransitaveramus
|
wir hatten gefrühstückt |
| 2. Person Plural |
pransitaveratis
|
ihr hattet gefrühstückt |
| 3. Person Plural |
pransitaverant
|
sie hatten gefrühstückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitavissem
|
ich hätte gefrühstückt |
| 2. Person Singular |
pransitavisses
|
du hättest gefrühstückt |
| 3. Person Singular |
pransitavisset
|
er/sie/es hätte gefrühstückt |
| 1. Person Plural |
pransitavissemus
|
wir hätten gefrühstückt |
| 2. Person Plural |
pransitavissetis
|
ihr hättet gefrühstückt |
| 3. Person Plural |
pransitavissent
|
sie hätten gefrühstückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitavero
|
ich werde gefrühstückt haben |
| 2. Person Singular |
pransitaveris
|
du wirst gefrühstückt haben |
| 3. Person Singular |
pransitaverit
|
er/sie/es wird gefrühstückt haben |
| 1. Person Plural |
pransitaverimus
|
wir werden gefrühstückt haben |
| 2. Person Plural |
pransitaveritis
|
ihr werdet gefrühstückt haben |
| 3. Person Plural |
pransitaverint
|
sie werden gefrühstückt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
pransitare
|
frühstücken |
| Vorzeitigkeit |
pransitavisse
|
gefrühstückt haben |
| Nachzeitigkeit |
pransitaturum esse
|
frühstücken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
pransitari pransitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
pransitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
pransitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
pransita
|
frühstücke; frühstück! |
| 2. Person Plural |
pransitate
|
frühstückt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
pransitato
|
| 3. Person Singular |
pransitato
|
| 2. Person Plural |
pransitatote
|
| 3. Person Plural |
pransitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
pransitare
|
das Frühstücken |
| Genitiv |
pransitandi
|
des Frühstückens |
| Dativ |
pransitando
|
dem Frühstücken |
| Akkusativ |
pransitandum
|
das Frühstücken |
| Ablativ |
pransitando
|
durch das Frühstücken |
| Vokativ |
pransitande
|
Frühstücken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitandus
|
pransitanda
|
pransitandum
|
| Genitiv |
pransitandi
|
pransitandae
|
pransitandi
|
| Dativ |
pransitando
|
pransitandae
|
pransitando
|
| Akkusativ |
pransitandum
|
pransitandam
|
pransitandum
|
| Ablativ |
pransitando
|
pransitanda
|
pransitando
|
| Vokativ |
pransitande
|
pransitanda
|
pransitandum
|
Plural
| Nominativ |
pransitandi
|
pransitandae
|
pransitanda
|
| Genitiv |
pransitandorum
|
pransitandarum
|
pransitandorum
|
| Dativ |
pransitandis
|
pransitandis
|
pransitandis
|
| Akkusativ |
pransitandos
|
pransitandas
|
pransitanda
|
| Ablativ |
pransitandis
|
pransitandis
|
pransitandis
|
| Vokativ |
pransitandi
|
pransitandae
|
pransitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitans
|
pransitans
|
pransitans
|
| Genitiv |
pransitantis
|
pransitantis
|
pransitantis
|
| Dativ |
pransitanti
|
pransitanti
|
pransitanti
|
| Akkusativ |
pransitantem
|
pransitantem
|
pransitans
|
| Ablativ |
pransitanti pransitante
|
pransitanti pransitante
|
pransitanti pransitante
|
| Vokativ |
pransitans
|
pransitans
|
pransitans
|
Plural
| Nominativ |
pransitantes
|
pransitantes
|
pransitantia
|
| Genitiv |
pransitantium pransitantum
|
pransitantium pransitantum
|
pransitantium pransitantum
|
| Dativ |
pransitantibus
|
pransitantibus
|
pransitantibus
|
| Akkusativ |
pransitantes
|
pransitantes
|
pransitantia
|
| Ablativ |
pransitantibus
|
pransitantibus
|
pransitantibus
|
| Vokativ |
pransitantes
|
pransitantes
|
pransitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitatus
|
pransitata
|
pransitatum
|
| Genitiv |
pransitati
|
pransitatae
|
pransitati
|
| Dativ |
pransitato
|
pransitatae
|
pransitato
|
| Akkusativ |
pransitatum
|
pransitatam
|
pransitatum
|
| Ablativ |
pransitato
|
pransitata
|
pransitato
|
| Vokativ |
pransitate
|
pransitata
|
pransitatum
|
Plural
| Nominativ |
pransitati
|
pransitatae
|
pransitata
|
| Genitiv |
pransitatorum
|
pransitatarum
|
pransitatorum
|
| Dativ |
pransitatis
|
pransitatis
|
pransitatis
|
| Akkusativ |
pransitatos
|
pransitatas
|
pransitata
|
| Ablativ |
pransitatis
|
pransitatis
|
pransitatis
|
| Vokativ |
pransitati
|
pransitatae
|
pransitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitaturus
|
pransitatura
|
pransitaturum
|
| Genitiv |
pransitaturi
|
pransitaturae
|
pransitaturi
|
| Dativ |
pransitaturo
|
pransitaturae
|
pransitaturo
|
| Akkusativ |
pransitaturum
|
pransitaturam
|
pransitaturum
|
| Ablativ |
pransitaturo
|
pransitatura
|
pransitaturo
|
| Vokativ |
pransitature
|
pransitatura
|
pransitaturum
|
Plural
| Nominativ |
pransitaturi
|
pransitaturae
|
pransitatura
|
| Genitiv |
pransitaturorum
|
pransitaturarum
|
pransitaturorum
|
| Dativ |
pransitaturis
|
pransitaturis
|
pransitaturis
|
| Akkusativ |
pransitaturos
|
pransitaturas
|
pransitatura
|
| Ablativ |
pransitaturis
|
pransitaturis
|
pransitaturis
|
| Vokativ |
pransitaturi
|
pransitaturae
|
pransitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
pransitatum
|
pransitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransito
|
|
| 2. Person Singular |
pransitas
|
|
| 3. Person Singular |
pransitat
|
|
| 1. Person Plural |
pransitamus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitatis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitor
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaris pransitare
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitamur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitamini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitem
|
|
| 2. Person Singular |
pransites
|
|
| 3. Person Singular |
pransitet
|
|
| 1. Person Plural |
pransitemus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitetis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransiter
|
|
| 2. Person Singular |
pransiteris pransitere
|
|
| 3. Person Singular |
pransitetur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitemur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitemini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabam
|
|
| 2. Person Singular |
pransitabas
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabat
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabar
|
|
| 2. Person Singular |
pransitabaris pransitabare
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitarem
|
|
| 2. Person Singular |
pransitares
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaret
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitarer
|
|
| 2. Person Singular |
pransitareris pransitarere
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabo
|
|
| 2. Person Singular |
pransitabis
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitabor
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaberis pransitabere
|
|
| 3. Person Singular |
pransitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
pransitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
pransitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
pransitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitavi
|
|
| 2. Person Singular |
pransitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
pransitavit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitaverunt pransitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
pransitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
pransitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
pransitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitavero
|
|
| 2. Person Singular |
pransitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
pransitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
pransitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
pransitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
pransitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
pransitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
pransitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
pransitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
pransitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
pransitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
pransitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
pransitari pransitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
pransitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
pransitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
pransita
|
! |
| 2. Person Plural |
pransitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
pransitato
|
| 3. Person Singular |
pransitato
|
| 2. Person Plural |
pransitatote
|
| 3. Person Plural |
pransitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
pransitare
|
|
| Genitiv |
pransitandi
|
|
| Dativ |
pransitando
|
|
| Akkusativ |
pransitandum
|
|
| Ablativ |
pransitando
|
|
| Vokativ |
pransitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitandus
|
pransitanda
|
pransitandum
|
| Genitiv |
pransitandi
|
pransitandae
|
pransitandi
|
| Dativ |
pransitando
|
pransitandae
|
pransitando
|
| Akkusativ |
pransitandum
|
pransitandam
|
pransitandum
|
| Ablativ |
pransitando
|
pransitanda
|
pransitando
|
| Vokativ |
pransitande
|
pransitanda
|
pransitandum
|
Plural
| Nominativ |
pransitandi
|
pransitandae
|
pransitanda
|
| Genitiv |
pransitandorum
|
pransitandarum
|
pransitandorum
|
| Dativ |
pransitandis
|
pransitandis
|
pransitandis
|
| Akkusativ |
pransitandos
|
pransitandas
|
pransitanda
|
| Ablativ |
pransitandis
|
pransitandis
|
pransitandis
|
| Vokativ |
pransitandi
|
pransitandae
|
pransitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitans
|
pransitans
|
pransitans
|
| Genitiv |
pransitantis
|
pransitantis
|
pransitantis
|
| Dativ |
pransitanti
|
pransitanti
|
pransitanti
|
| Akkusativ |
pransitantem
|
pransitantem
|
pransitans
|
| Ablativ |
pransitanti pransitante
|
pransitanti pransitante
|
pransitanti pransitante
|
| Vokativ |
pransitans
|
pransitans
|
pransitans
|
Plural
| Nominativ |
pransitantes
|
pransitantes
|
pransitantia
|
| Genitiv |
pransitantium pransitantum
|
pransitantium pransitantum
|
pransitantium pransitantum
|
| Dativ |
pransitantibus
|
pransitantibus
|
pransitantibus
|
| Akkusativ |
pransitantes
|
pransitantes
|
pransitantia
|
| Ablativ |
pransitantibus
|
pransitantibus
|
pransitantibus
|
| Vokativ |
pransitantes
|
pransitantes
|
pransitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitatus
|
pransitata
|
pransitatum
|
| Genitiv |
pransitati
|
pransitatae
|
pransitati
|
| Dativ |
pransitato
|
pransitatae
|
pransitato
|
| Akkusativ |
pransitatum
|
pransitatam
|
pransitatum
|
| Ablativ |
pransitato
|
pransitata
|
pransitato
|
| Vokativ |
pransitate
|
pransitata
|
pransitatum
|
Plural
| Nominativ |
pransitati
|
pransitatae
|
pransitata
|
| Genitiv |
pransitatorum
|
pransitatarum
|
pransitatorum
|
| Dativ |
pransitatis
|
pransitatis
|
pransitatis
|
| Akkusativ |
pransitatos
|
pransitatas
|
pransitata
|
| Ablativ |
pransitatis
|
pransitatis
|
pransitatis
|
| Vokativ |
pransitati
|
pransitatae
|
pransitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
pransitaturus
|
pransitatura
|
pransitaturum
|
| Genitiv |
pransitaturi
|
pransitaturae
|
pransitaturi
|
| Dativ |
pransitaturo
|
pransitaturae
|
pransitaturo
|
| Akkusativ |
pransitaturum
|
pransitaturam
|
pransitaturum
|
| Ablativ |
pransitaturo
|
pransitatura
|
pransitaturo
|
| Vokativ |
pransitature
|
pransitatura
|
pransitaturum
|
Plural
| Nominativ |
pransitaturi
|
pransitaturae
|
pransitatura
|
| Genitiv |
pransitaturorum
|
pransitaturarum
|
pransitaturorum
|
| Dativ |
pransitaturis
|
pransitaturis
|
pransitaturis
|
| Akkusativ |
pransitaturos
|
pransitaturas
|
pransitatura
|
| Ablativ |
pransitaturis
|
pransitaturis
|
pransitaturis
|
| Vokativ |
pransitaturi
|
pransitaturae
|
pransitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
pransitatum
|
pransitatu
|