als echt/wahr erweisen
anerkennen lassen
bestätigen
beweisen
billigen
empfehlen
erproben
genehmigen
gutheißen
nachweisen
prüfen
schätzen
zulassen
zustimmen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
2. Person Singular
probas
3. Person Singular
probat
1. Person Plural
probamus
2. Person Plural
probatis
3. Person Plural
probant
Passiv
1. Person Singular
probor
2. Person Singular
probaris probare
3. Person Singular
probatur
1. Person Plural
probamur
2. Person Plural
probamini
3. Person Plural
probantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
2. Person Singular
probes
3. Person Singular
probet
1. Person Plural
probemus
2. Person Plural
probetis
3. Person Plural
probent
Passiv
1. Person Singular
prober
2. Person Singular
proberis probere
3. Person Singular
probetur
1. Person Plural
probemur
2. Person Plural
probemini
3. Person Plural
probentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
2. Person Singular
probabas
3. Person Singular
probabat
1. Person Plural
probabamus
2. Person Plural
probabatis
3. Person Plural
probabant
Passiv
1. Person Singular
probabar
2. Person Singular
probabaris probabare
3. Person Singular
probabatur
1. Person Plural
probabamur
2. Person Plural
probabamini
3. Person Plural
probabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
2. Person Singular
probares
3. Person Singular
probaret
1. Person Plural
probaremus
2. Person Plural
probaretis
3. Person Plural
probarent
Passiv
1. Person Singular
probarer
2. Person Singular
probareris probarere
3. Person Singular
probaretur
1. Person Plural
probaremur
2. Person Plural
probaremini
3. Person Plural
probarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
2. Person Singular
probabis
3. Person Singular
probabit
1. Person Plural
probabimus
2. Person Plural
probabitis
3. Person Plural
probabunt
Passiv
1. Person Singular
probabor
2. Person Singular
probaberis probabere
3. Person Singular
probabitur
1. Person Plural
probabimur
2. Person Plural
probabimini
3. Person Plural
probabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
2. Person Singular
probavisti
3. Person Singular
probavit
1. Person Plural
probavimus
2. Person Plural
probavistis
3. Person Plural
probaverunt probavere
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
2. Person Singular
probatus es
3. Person Singular
probatus est
1. Person Plural
probati sumus
2. Person Plural
probati estis
3. Person Plural
probati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
2. Person Singular
probaveris
3. Person Singular
probaverit
1. Person Plural
probaverimus
2. Person Plural
probaveritis
3. Person Plural
probaverint
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
2. Person Singular
probatus sis
3. Person Singular
probatus sit
1. Person Plural
probati simus
2. Person Plural
probati sitis
3. Person Plural
probati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
2. Person Singular
probaveras
3. Person Singular
probaverat
1. Person Plural
probaveramus
2. Person Plural
probaveratis
3. Person Plural
probaverant
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
2. Person Singular
probatus eras
3. Person Singular
probatus erat
1. Person Plural
probati eramus
2. Person Plural
probati eratis
3. Person Plural
probati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
2. Person Singular
probavisses
3. Person Singular
probavisset
1. Person Plural
probavissemus
2. Person Plural
probavissetis
3. Person Plural
probavissent
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
2. Person Singular
probatus esses
3. Person Singular
probatus esset
1. Person Plural
probati essemus
2. Person Plural
probati essetis
3. Person Plural
probati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
2. Person Singular
probaveris
3. Person Singular
probaverit
1. Person Plural
probaverimus
2. Person Plural
probaveritis
3. Person Plural
probaverint
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
2. Person Singular
probatus eris
3. Person Singular
probatus erit
1. Person Plural
probati erimus
2. Person Plural
probati eritis
3. Person Plural
probati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
Vorzeitigkeit
probavisse
Nachzeitigkeit
probaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
Vorzeitigkeit
probatum esse
Nachzeitigkeit
probatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
!
2. Person Plural
probate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
Genitiv
probandi
Dativ
probando
Akkusativ
probandum
Ablativ
probando
Vokativ
probande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
2. Person Singular
probas
3. Person Singular
probat
1. Person Plural
probamus
2. Person Plural
probatis
3. Person Plural
probant
Passiv
1. Person Singular
probor
2. Person Singular
probaris probare
3. Person Singular
probatur
1. Person Plural
probamur
2. Person Plural
probamini
3. Person Plural
probantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
2. Person Singular
probes
3. Person Singular
probet
1. Person Plural
probemus
2. Person Plural
probetis
3. Person Plural
probent
Passiv
1. Person Singular
prober
2. Person Singular
proberis probere
3. Person Singular
probetur
1. Person Plural
probemur
2. Person Plural
probemini
3. Person Plural
probentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
2. Person Singular
probabas
3. Person Singular
probabat
1. Person Plural
probabamus
2. Person Plural
probabatis
3. Person Plural
probabant
Passiv
1. Person Singular
probabar
2. Person Singular
probabaris probabare
3. Person Singular
probabatur
1. Person Plural
probabamur
2. Person Plural
probabamini
3. Person Plural
probabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
2. Person Singular
probares
3. Person Singular
probaret
1. Person Plural
probaremus
2. Person Plural
probaretis
3. Person Plural
probarent
Passiv
1. Person Singular
probarer
2. Person Singular
probareris probarere
3. Person Singular
probaretur
1. Person Plural
probaremur
2. Person Plural
probaremini
3. Person Plural
probarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
2. Person Singular
probabis
3. Person Singular
probabit
1. Person Plural
probabimus
2. Person Plural
probabitis
3. Person Plural
probabunt
Passiv
1. Person Singular
probabor
2. Person Singular
probaberis probabere
3. Person Singular
probabitur
1. Person Plural
probabimur
2. Person Plural
probabimini
3. Person Plural
probabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
2. Person Singular
probavisti
3. Person Singular
probavit
1. Person Plural
probavimus
2. Person Plural
probavistis
3. Person Plural
probaverunt probavere
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
2. Person Singular
probatus es
3. Person Singular
probatus est
1. Person Plural
probati sumus
2. Person Plural
probati estis
3. Person Plural
probati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
2. Person Singular
probaveris
3. Person Singular
probaverit
1. Person Plural
probaverimus
2. Person Plural
probaveritis
3. Person Plural
probaverint
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
2. Person Singular
probatus sis
3. Person Singular
probatus sit
1. Person Plural
probati simus
2. Person Plural
probati sitis
3. Person Plural
probati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
2. Person Singular
probaveras
3. Person Singular
probaverat
1. Person Plural
probaveramus
2. Person Plural
probaveratis
3. Person Plural
probaverant
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
2. Person Singular
probatus eras
3. Person Singular
probatus erat
1. Person Plural
probati eramus
2. Person Plural
probati eratis
3. Person Plural
probati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
2. Person Singular
probavisses
3. Person Singular
probavisset
1. Person Plural
probavissemus
2. Person Plural
probavissetis
3. Person Plural
probavissent
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
2. Person Singular
probatus esses
3. Person Singular
probatus esset
1. Person Plural
probati essemus
2. Person Plural
probati essetis
3. Person Plural
probati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
2. Person Singular
probaveris
3. Person Singular
probaverit
1. Person Plural
probaverimus
2. Person Plural
probaveritis
3. Person Plural
probaverint
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
2. Person Singular
probatus eris
3. Person Singular
probatus erit
1. Person Plural
probati erimus
2. Person Plural
probati eritis
3. Person Plural
probati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
Vorzeitigkeit
probavisse
Nachzeitigkeit
probaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
Vorzeitigkeit
probatum esse
Nachzeitigkeit
probatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
!
2. Person Plural
probate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
Genitiv
probandi
Dativ
probando
Akkusativ
probandum
Ablativ
probando
Vokativ
probande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich bestätige
2. Person Singular
probas
du bestätigst
3. Person Singular
probat
er/sie/es bestätigt
1. Person Plural
probamus
wir bestätigen
2. Person Plural
probatis
ihr bestätigt
3. Person Plural
probant
sie bestätigen
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde bestätigt
2. Person Singular
probaris probare
du wirst bestätigt
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird bestätigt
1. Person Plural
probamur
wir werden bestätigt
2. Person Plural
probamini
ihr werdet bestätigt
3. Person Plural
probantur
sie werden bestätigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich bestätige
2. Person Singular
probes
du bestätigest
3. Person Singular
probet
er/sie/es bestätige
1. Person Plural
probemus
wir bestätigen
2. Person Plural
probetis
ihr bestätiget
3. Person Plural
probent
sie bestätigen
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde bestätigt
2. Person Singular
proberis probere
du werdest bestätigt
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde bestätigt
1. Person Plural
probemur
wir werden bestätigt
2. Person Plural
probemini
ihr werdet bestätigt
3. Person Plural
probentur
sie werden bestätigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich bestätigte
2. Person Singular
probabas
du bestätigtest
3. Person Singular
probabat
er/sie/es bestätigte
1. Person Plural
probabamus
wir bestätigten
2. Person Plural
probabatis
ihr bestätigtet
3. Person Plural
probabant
sie bestätigten
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde bestätigt
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest bestätigt
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde bestätigt
1. Person Plural
probabamur
wir wurden bestätigt
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet bestätigt
3. Person Plural
probabantur
sie wurden bestätigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich bestätigte
2. Person Singular
probares
du bestätigtest
3. Person Singular
probaret
er/sie/es bestätigte
1. Person Plural
probaremus
wir bestätigten
2. Person Plural
probaretis
ihr bestätigtet
3. Person Plural
probarent
sie bestätigten
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde bestätigt
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest bestätigt
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde bestätigt
1. Person Plural
probaremur
wir würden bestätigt
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet bestätigt
3. Person Plural
probarentur
sie würden bestätigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde bestätigen
2. Person Singular
probabis
du wirst bestätigen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird bestätigen
1. Person Plural
probabimus
wir werden bestätigen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet bestätigen
3. Person Plural
probabunt
sie werden bestätigen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde bestätigt werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst bestätigt werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird bestätigt werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden bestätigt werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet bestätigt werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden bestätigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe bestätigt
2. Person Singular
probavisti
du hast bestätigt
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat bestätigt
1. Person Plural
probavimus
wir haben bestätigt
2. Person Plural
probavistis
ihr habt bestätigt
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben bestätigt
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin bestätigt worden
2. Person Singular
probatus es
du bist bestätigt worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist bestätigt worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind bestätigt worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid bestätigt worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind bestätigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe bestätigt
2. Person Singular
probaveris
du habest bestätigt
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe bestätigt
1. Person Plural
probaverimus
wir haben bestätigt
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet bestätigt
3. Person Plural
probaverint
sie haben bestätigt
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei bestätigt worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest bestätigt worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei bestätigt worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien bestätigt worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet bestätigt worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien bestätigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte bestätigt
2. Person Singular
probaveras
du hattest bestätigt
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte bestätigt
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten bestätigt
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet bestätigt
3. Person Plural
probaverant
sie hatten bestätigt
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war bestätigt worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst bestätigt worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war bestätigt worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren bestätigt worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart bestätigt worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren bestätigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte bestätigt
2. Person Singular
probavisses
du hättest bestätigt
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte bestätigt
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten bestätigt
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet bestätigt
3. Person Plural
probavissent
sie hätten bestätigt
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre bestätigt worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest bestätigt worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre bestätigt worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären bestätigt worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret bestätigt worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären bestätigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde bestätigt haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst bestätigt haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird bestätigt haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden bestätigt haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet bestätigt haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden bestätigt haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde bestätigt worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst bestätigt worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird bestätigt worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden bestätigt worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet bestätigt worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden bestätigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
bestätigen
Vorzeitigkeit
probavisse
bestätigt haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
bestätigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
bestätigt werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
bestätigt worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig bestätigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
bestätige; bestätig!
2. Person Plural
probate
bestätigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Bestätigen
Genitiv
probandi
des Bestätigens
Dativ
probando
dem Bestätigen
Akkusativ
probandum
das Bestätigen
Ablativ
probando
durch das Bestätigen
Vokativ
probande
Bestätigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich beweise
2. Person Singular
probas
du beweist
3. Person Singular
probat
er/sie/es beweist
1. Person Plural
probamus
wir beweisen
2. Person Plural
probatis
ihr beweist
3. Person Plural
probant
sie beweisen
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde bewiesen
2. Person Singular
probaris probare
du wirst bewiesen
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird bewiesen
1. Person Plural
probamur
wir werden bewiesen
2. Person Plural
probamini
ihr werdet bewiesen
3. Person Plural
probantur
sie werden bewiesen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich beweise
2. Person Singular
probes
du beweisest
3. Person Singular
probet
er/sie/es beweise
1. Person Plural
probemus
wir beweisen
2. Person Plural
probetis
ihr beweiset
3. Person Plural
probent
sie beweisen
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde bewiesen
2. Person Singular
proberis probere
du werdest bewiesen
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde bewiesen
1. Person Plural
probemur
wir werden bewiesen
2. Person Plural
probemini
ihr werdet bewiesen
3. Person Plural
probentur
sie werden bewiesen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich bewies
2. Person Singular
probabas
du bewiesest
3. Person Singular
probabat
er/sie/es bewies
1. Person Plural
probabamus
wir bewiesen
2. Person Plural
probabatis
ihr bewiest
3. Person Plural
probabant
sie bewiesen
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde bewiesen
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest bewiesen
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde bewiesen
1. Person Plural
probabamur
wir wurden bewiesen
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet bewiesen
3. Person Plural
probabantur
sie wurden bewiesen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich bewiese
2. Person Singular
probares
du bewiesest
3. Person Singular
probaret
er/sie/es bewiese
1. Person Plural
probaremus
wir bewiesen
2. Person Plural
probaretis
ihr bewieset
3. Person Plural
probarent
sie bewiesen
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde bewiesen
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest bewiesen
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde bewiesen
1. Person Plural
probaremur
wir würden bewiesen
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet bewiesen
3. Person Plural
probarentur
sie würden bewiesen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde beweisen
2. Person Singular
probabis
du wirst beweisen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird beweisen
1. Person Plural
probabimus
wir werden beweisen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet beweisen
3. Person Plural
probabunt
sie werden beweisen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde bewiesen werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst bewiesen werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird bewiesen werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden bewiesen werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet bewiesen werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden bewiesen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe bewiesen
2. Person Singular
probavisti
du hast bewiesen
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat bewiesen
1. Person Plural
probavimus
wir haben bewiesen
2. Person Plural
probavistis
ihr habt bewiesen
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben bewiesen
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin bewiesen worden
2. Person Singular
probatus es
du bist bewiesen worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist bewiesen worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind bewiesen worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid bewiesen worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind bewiesen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe bewiesen
2. Person Singular
probaveris
du habest bewiesen
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe bewiesen
1. Person Plural
probaverimus
wir haben bewiesen
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet bewiesen
3. Person Plural
probaverint
sie haben bewiesen
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei bewiesen worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest bewiesen worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei bewiesen worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien bewiesen worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet bewiesen worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien bewiesen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte bewiesen
2. Person Singular
probaveras
du hattest bewiesen
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte bewiesen
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten bewiesen
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet bewiesen
3. Person Plural
probaverant
sie hatten bewiesen
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war bewiesen worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst bewiesen worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war bewiesen worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren bewiesen worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart bewiesen worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren bewiesen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte bewiesen
2. Person Singular
probavisses
du hättest bewiesen
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte bewiesen
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten bewiesen
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet bewiesen
3. Person Plural
probavissent
sie hätten bewiesen
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre bewiesen worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest bewiesen worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre bewiesen worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären bewiesen worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret bewiesen worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären bewiesen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde bewiesen haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst bewiesen haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird bewiesen haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden bewiesen haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet bewiesen haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden bewiesen haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde bewiesen worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst bewiesen worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird bewiesen worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden bewiesen worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet bewiesen worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden bewiesen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
beweisen
Vorzeitigkeit
probavisse
bewiesen haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
beweisen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
bewiesen werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
bewiesen worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig bewiesen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
beweise; beweis!
2. Person Plural
probate
beweist!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Beweisen
Genitiv
probandi
des Beweisens
Dativ
probando
dem Beweisen
Akkusativ
probandum
das Beweisen
Ablativ
probando
durch das Beweisen
Vokativ
probande
Beweisen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich billige
2. Person Singular
probas
du billigst
3. Person Singular
probat
er/sie/es billigt
1. Person Plural
probamus
wir billigen
2. Person Plural
probatis
ihr billigt
3. Person Plural
probant
sie billigen
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde gebilligt
2. Person Singular
probaris probare
du wirst gebilligt
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird gebilligt
1. Person Plural
probamur
wir werden gebilligt
2. Person Plural
probamini
ihr werdet gebilligt
3. Person Plural
probantur
sie werden gebilligt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich billige
2. Person Singular
probes
du billigest
3. Person Singular
probet
er/sie/es billige
1. Person Plural
probemus
wir billigen
2. Person Plural
probetis
ihr billiget
3. Person Plural
probent
sie billigen
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde gebilligt
2. Person Singular
proberis probere
du werdest gebilligt
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde gebilligt
1. Person Plural
probemur
wir werden gebilligt
2. Person Plural
probemini
ihr werdet gebilligt
3. Person Plural
probentur
sie werden gebilligt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich billigte
2. Person Singular
probabas
du billigtest
3. Person Singular
probabat
er/sie/es billigte
1. Person Plural
probabamus
wir billigten
2. Person Plural
probabatis
ihr billigtet
3. Person Plural
probabant
sie billigten
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde gebilligt
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest gebilligt
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde gebilligt
1. Person Plural
probabamur
wir wurden gebilligt
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet gebilligt
3. Person Plural
probabantur
sie wurden gebilligt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich billigte
2. Person Singular
probares
du billigtest
3. Person Singular
probaret
er/sie/es billigte
1. Person Plural
probaremus
wir billigten
2. Person Plural
probaretis
ihr billigtet
3. Person Plural
probarent
sie billigten
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde gebilligt
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest gebilligt
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde gebilligt
1. Person Plural
probaremur
wir würden gebilligt
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet gebilligt
3. Person Plural
probarentur
sie würden gebilligt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde billigen
2. Person Singular
probabis
du wirst billigen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird billigen
1. Person Plural
probabimus
wir werden billigen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet billigen
3. Person Plural
probabunt
sie werden billigen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde gebilligt werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst gebilligt werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird gebilligt werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden gebilligt werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet gebilligt werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden gebilligt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe gebilligt
2. Person Singular
probavisti
du hast gebilligt
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat gebilligt
1. Person Plural
probavimus
wir haben gebilligt
2. Person Plural
probavistis
ihr habt gebilligt
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben gebilligt
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin gebilligt worden
2. Person Singular
probatus es
du bist gebilligt worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist gebilligt worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind gebilligt worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid gebilligt worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind gebilligt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe gebilligt
2. Person Singular
probaveris
du habest gebilligt
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe gebilligt
1. Person Plural
probaverimus
wir haben gebilligt
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet gebilligt
3. Person Plural
probaverint
sie haben gebilligt
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei gebilligt worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest gebilligt worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei gebilligt worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien gebilligt worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet gebilligt worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien gebilligt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte gebilligt
2. Person Singular
probaveras
du hattest gebilligt
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte gebilligt
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten gebilligt
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet gebilligt
3. Person Plural
probaverant
sie hatten gebilligt
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war gebilligt worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst gebilligt worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war gebilligt worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren gebilligt worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart gebilligt worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren gebilligt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte gebilligt
2. Person Singular
probavisses
du hättest gebilligt
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte gebilligt
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten gebilligt
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet gebilligt
3. Person Plural
probavissent
sie hätten gebilligt
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre gebilligt worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest gebilligt worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre gebilligt worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären gebilligt worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret gebilligt worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären gebilligt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde gebilligt haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst gebilligt haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird gebilligt haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden gebilligt haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet gebilligt haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden gebilligt haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde gebilligt worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst gebilligt worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird gebilligt worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden gebilligt worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet gebilligt worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden gebilligt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
billigen
Vorzeitigkeit
probavisse
gebilligt haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
billigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
gebilligt werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
gebilligt worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig gebilligt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
billige; billig!
2. Person Plural
probate
billigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Billigen
Genitiv
probandi
des Billigens
Dativ
probando
dem Billigen
Akkusativ
probandum
das Billigen
Ablativ
probando
durch das Billigen
Vokativ
probande
Billigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich empfehle
2. Person Singular
probas
du empfiehlst
3. Person Singular
probat
er/sie/es empfiehlt
1. Person Plural
probamus
wir empfehlen
2. Person Plural
probatis
ihr empfehlt
3. Person Plural
probant
sie empfehlen
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde empfohlen
2. Person Singular
probaris probare
du wirst empfohlen
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird empfohlen
1. Person Plural
probamur
wir werden empfohlen
2. Person Plural
probamini
ihr werdet empfohlen
3. Person Plural
probantur
sie werden empfohlen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich empfehle
2. Person Singular
probes
du empfehlest
3. Person Singular
probet
er/sie/es empfehle
1. Person Plural
probemus
wir empfehlen
2. Person Plural
probetis
ihr empfehlet
3. Person Plural
probent
sie empfehlen
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde empfohlen
2. Person Singular
proberis probere
du werdest empfohlen
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde empfohlen
1. Person Plural
probemur
wir werden empfohlen
2. Person Plural
probemini
ihr werdet empfohlen
3. Person Plural
probentur
sie werden empfohlen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich empfahl
2. Person Singular
probabas
du empfahlst
3. Person Singular
probabat
er/sie/es empfahl
1. Person Plural
probabamus
wir empfahlen
2. Person Plural
probabatis
ihr empfahlt
3. Person Plural
probabant
sie empfahlen
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde empfohlen
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest empfohlen
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde empfohlen
1. Person Plural
probabamur
wir wurden empfohlen
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet empfohlen
3. Person Plural
probabantur
sie wurden empfohlen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich empföhle; empfähle
2. Person Singular
probares
du empföhlest; empfählest
3. Person Singular
probaret
er/sie/es empföhle; empfähle
1. Person Plural
probaremus
wir empföhlen; empfählen
2. Person Plural
probaretis
ihr empföhlet; empfählet
3. Person Plural
probarent
sie empföhlen; empfählen
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde empfohlen
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest empfohlen
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde empfohlen
1. Person Plural
probaremur
wir würden empfohlen
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet empfohlen
3. Person Plural
probarentur
sie würden empfohlen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde empfehlen
2. Person Singular
probabis
du wirst empfehlen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird empfehlen
1. Person Plural
probabimus
wir werden empfehlen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet empfehlen
3. Person Plural
probabunt
sie werden empfehlen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde empfohlen werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst empfohlen werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird empfohlen werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden empfohlen werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet empfohlen werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden empfohlen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe empfohlen
2. Person Singular
probavisti
du hast empfohlen
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat empfohlen
1. Person Plural
probavimus
wir haben empfohlen
2. Person Plural
probavistis
ihr habt empfohlen
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben empfohlen
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin empfohlen worden
2. Person Singular
probatus es
du bist empfohlen worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist empfohlen worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind empfohlen worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid empfohlen worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind empfohlen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe empfohlen
2. Person Singular
probaveris
du habest empfohlen
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe empfohlen
1. Person Plural
probaverimus
wir haben empfohlen
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet empfohlen
3. Person Plural
probaverint
sie haben empfohlen
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei empfohlen worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest empfohlen worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei empfohlen worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien empfohlen worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet empfohlen worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien empfohlen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte empfohlen
2. Person Singular
probaveras
du hattest empfohlen
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte empfohlen
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten empfohlen
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet empfohlen
3. Person Plural
probaverant
sie hatten empfohlen
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war empfohlen worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst empfohlen worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war empfohlen worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren empfohlen worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart empfohlen worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren empfohlen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte empfohlen
2. Person Singular
probavisses
du hättest empfohlen
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte empfohlen
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten empfohlen
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet empfohlen
3. Person Plural
probavissent
sie hätten empfohlen
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre empfohlen worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest empfohlen worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre empfohlen worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären empfohlen worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret empfohlen worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären empfohlen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde empfohlen haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst empfohlen haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird empfohlen haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden empfohlen haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet empfohlen haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden empfohlen haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde empfohlen worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst empfohlen worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird empfohlen worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden empfohlen worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet empfohlen worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden empfohlen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
empfehlen
Vorzeitigkeit
probavisse
empfohlen haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
empfehlen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
empfohlen werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
empfohlen worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig empfohlen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
empfiehl!
2. Person Plural
probate
empfehlt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Empfehlen
Genitiv
probandi
des Empfehlens
Dativ
probando
dem Empfehlen
Akkusativ
probandum
das Empfehlen
Ablativ
probando
durch das Empfehlen
Vokativ
probande
Empfehlen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich erprobe
2. Person Singular
probas
du erprobst
3. Person Singular
probat
er/sie/es erprobt
1. Person Plural
probamus
wir erproben
2. Person Plural
probatis
ihr erprobt
3. Person Plural
probant
sie erproben
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde erprobt
2. Person Singular
probaris probare
du wirst erprobt
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird erprobt
1. Person Plural
probamur
wir werden erprobt
2. Person Plural
probamini
ihr werdet erprobt
3. Person Plural
probantur
sie werden erprobt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich erprobe
2. Person Singular
probes
du erprobest
3. Person Singular
probet
er/sie/es erprobe
1. Person Plural
probemus
wir erproben
2. Person Plural
probetis
ihr erprobet
3. Person Plural
probent
sie erproben
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde erprobt
2. Person Singular
proberis probere
du werdest erprobt
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde erprobt
1. Person Plural
probemur
wir werden erprobt
2. Person Plural
probemini
ihr werdet erprobt
3. Person Plural
probentur
sie werden erprobt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich erprobte
2. Person Singular
probabas
du erprobtest
3. Person Singular
probabat
er/sie/es erprobte
1. Person Plural
probabamus
wir erprobten
2. Person Plural
probabatis
ihr erprobtet
3. Person Plural
probabant
sie erprobten
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde erprobt
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest erprobt
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde erprobt
1. Person Plural
probabamur
wir wurden erprobt
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet erprobt
3. Person Plural
probabantur
sie wurden erprobt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich erprobte
2. Person Singular
probares
du erprobtest
3. Person Singular
probaret
er/sie/es erprobte
1. Person Plural
probaremus
wir erprobten
2. Person Plural
probaretis
ihr erprobtet
3. Person Plural
probarent
sie erprobten
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde erprobt
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest erprobt
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde erprobt
1. Person Plural
probaremur
wir würden erprobt
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet erprobt
3. Person Plural
probarentur
sie würden erprobt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde erproben
2. Person Singular
probabis
du wirst erproben
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird erproben
1. Person Plural
probabimus
wir werden erproben
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet erproben
3. Person Plural
probabunt
sie werden erproben
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde erprobt werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst erprobt werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird erprobt werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden erprobt werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet erprobt werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden erprobt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe erprobt
2. Person Singular
probavisti
du hast erprobt
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat erprobt
1. Person Plural
probavimus
wir haben erprobt
2. Person Plural
probavistis
ihr habt erprobt
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben erprobt
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin erprobt worden
2. Person Singular
probatus es
du bist erprobt worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist erprobt worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind erprobt worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid erprobt worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind erprobt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe erprobt
2. Person Singular
probaveris
du habest erprobt
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe erprobt
1. Person Plural
probaverimus
wir haben erprobt
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet erprobt
3. Person Plural
probaverint
sie haben erprobt
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei erprobt worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest erprobt worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei erprobt worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien erprobt worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet erprobt worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien erprobt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte erprobt
2. Person Singular
probaveras
du hattest erprobt
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte erprobt
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten erprobt
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet erprobt
3. Person Plural
probaverant
sie hatten erprobt
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war erprobt worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst erprobt worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war erprobt worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren erprobt worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart erprobt worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren erprobt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte erprobt
2. Person Singular
probavisses
du hättest erprobt
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte erprobt
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten erprobt
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet erprobt
3. Person Plural
probavissent
sie hätten erprobt
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre erprobt worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest erprobt worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre erprobt worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären erprobt worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret erprobt worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären erprobt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde erprobt haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst erprobt haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird erprobt haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden erprobt haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet erprobt haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden erprobt haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde erprobt worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst erprobt worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird erprobt worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden erprobt worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet erprobt worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden erprobt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
erproben
Vorzeitigkeit
probavisse
erprobt haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
erproben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
erprobt werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
erprobt worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig erprobt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
erprobe; erprob!
2. Person Plural
probate
erprobt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Erproben
Genitiv
probandi
des Erprobens
Dativ
probando
dem Erproben
Akkusativ
probandum
das Erproben
Ablativ
probando
durch das Erproben
Vokativ
probande
Erproben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich genehmige
2. Person Singular
probas
du genehmigst
3. Person Singular
probat
er/sie/es genehmigt
1. Person Plural
probamus
wir genehmigen
2. Person Plural
probatis
ihr genehmigt
3. Person Plural
probant
sie genehmigen
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde genehmigt
2. Person Singular
probaris probare
du wirst genehmigt
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird genehmigt
1. Person Plural
probamur
wir werden genehmigt
2. Person Plural
probamini
ihr werdet genehmigt
3. Person Plural
probantur
sie werden genehmigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich genehmige
2. Person Singular
probes
du genehmigest
3. Person Singular
probet
er/sie/es genehmige
1. Person Plural
probemus
wir genehmigen
2. Person Plural
probetis
ihr genehmiget
3. Person Plural
probent
sie genehmigen
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde genehmigt
2. Person Singular
proberis probere
du werdest genehmigt
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde genehmigt
1. Person Plural
probemur
wir werden genehmigt
2. Person Plural
probemini
ihr werdet genehmigt
3. Person Plural
probentur
sie werden genehmigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich genehmigte
2. Person Singular
probabas
du genehmigtest
3. Person Singular
probabat
er/sie/es genehmigte
1. Person Plural
probabamus
wir genehmigten
2. Person Plural
probabatis
ihr genehmigtet
3. Person Plural
probabant
sie genehmigten
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde genehmigt
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest genehmigt
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde genehmigt
1. Person Plural
probabamur
wir wurden genehmigt
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet genehmigt
3. Person Plural
probabantur
sie wurden genehmigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich genehmigte
2. Person Singular
probares
du genehmigtest
3. Person Singular
probaret
er/sie/es genehmigte
1. Person Plural
probaremus
wir genehmigten
2. Person Plural
probaretis
ihr genehmigtet
3. Person Plural
probarent
sie genehmigten
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde genehmigt
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest genehmigt
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde genehmigt
1. Person Plural
probaremur
wir würden genehmigt
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet genehmigt
3. Person Plural
probarentur
sie würden genehmigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde genehmigen
2. Person Singular
probabis
du wirst genehmigen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird genehmigen
1. Person Plural
probabimus
wir werden genehmigen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet genehmigen
3. Person Plural
probabunt
sie werden genehmigen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde genehmigt werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst genehmigt werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird genehmigt werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden genehmigt werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet genehmigt werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden genehmigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe genehmigt
2. Person Singular
probavisti
du hast genehmigt
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat genehmigt
1. Person Plural
probavimus
wir haben genehmigt
2. Person Plural
probavistis
ihr habt genehmigt
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben genehmigt
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin genehmigt worden
2. Person Singular
probatus es
du bist genehmigt worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist genehmigt worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind genehmigt worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid genehmigt worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind genehmigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe genehmigt
2. Person Singular
probaveris
du habest genehmigt
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe genehmigt
1. Person Plural
probaverimus
wir haben genehmigt
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet genehmigt
3. Person Plural
probaverint
sie haben genehmigt
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei genehmigt worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest genehmigt worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei genehmigt worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien genehmigt worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet genehmigt worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien genehmigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte genehmigt
2. Person Singular
probaveras
du hattest genehmigt
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte genehmigt
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten genehmigt
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet genehmigt
3. Person Plural
probaverant
sie hatten genehmigt
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war genehmigt worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst genehmigt worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war genehmigt worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren genehmigt worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart genehmigt worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren genehmigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte genehmigt
2. Person Singular
probavisses
du hättest genehmigt
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte genehmigt
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten genehmigt
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet genehmigt
3. Person Plural
probavissent
sie hätten genehmigt
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre genehmigt worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest genehmigt worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre genehmigt worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären genehmigt worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret genehmigt worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären genehmigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde genehmigt haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst genehmigt haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird genehmigt haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden genehmigt haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet genehmigt haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden genehmigt haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde genehmigt worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst genehmigt worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird genehmigt worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden genehmigt worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet genehmigt worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden genehmigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
genehmigen
Vorzeitigkeit
probavisse
genehmigt haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
genehmigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
genehmigt werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
genehmigt worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig genehmigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
genehmige; genehmig!
2. Person Plural
probate
genehmigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Genehmigen
Genitiv
probandi
des Genehmigens
Dativ
probando
dem Genehmigen
Akkusativ
probandum
das Genehmigen
Ablativ
probando
durch das Genehmigen
Vokativ
probande
Genehmigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich heiße gut
2. Person Singular
probas
du heißt gut
3. Person Singular
probat
er/sie/es heißt gut
1. Person Plural
probamus
wir heißen gut
2. Person Plural
probatis
ihr heißt gut
3. Person Plural
probant
sie heißen gut
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde gutgeheißen
2. Person Singular
probaris probare
du wirst gutgeheißen
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird gutgeheißen
1. Person Plural
probamur
wir werden gutgeheißen
2. Person Plural
probamini
ihr werdet gutgeheißen
3. Person Plural
probantur
sie werden gutgeheißen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich heiße gut
2. Person Singular
probes
du heißest gut
3. Person Singular
probet
er/sie/es heiße gut
1. Person Plural
probemus
wir heißen gut
2. Person Plural
probetis
ihr heißet gut
3. Person Plural
probent
sie heißen gut
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde gutgeheißen
2. Person Singular
proberis probere
du werdest gutgeheißen
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde gutgeheißen
1. Person Plural
probemur
wir werden gutgeheißen
2. Person Plural
probemini
ihr werdet gutgeheißen
3. Person Plural
probentur
sie werden gutgeheißen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich hieß gut
2. Person Singular
probabas
du hießest gut
3. Person Singular
probabat
er/sie/es hieß gut
1. Person Plural
probabamus
wir hießen gut
2. Person Plural
probabatis
ihr hießt gut
3. Person Plural
probabant
sie hießen gut
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde gutgeheißen
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest gutgeheißen
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde gutgeheißen
1. Person Plural
probabamur
wir wurden gutgeheißen
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet gutgeheißen
3. Person Plural
probabantur
sie wurden gutgeheißen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich hieße gut
2. Person Singular
probares
du hießest gut
3. Person Singular
probaret
er/sie/es hieße gut
1. Person Plural
probaremus
wir hießen gut
2. Person Plural
probaretis
ihr hießet gut
3. Person Plural
probarent
sie hießen gut
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde gutgeheißen
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest gutgeheißen
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde gutgeheißen
1. Person Plural
probaremur
wir würden gutgeheißen
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet gutgeheißen
3. Person Plural
probarentur
sie würden gutgeheißen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde gutheißen
2. Person Singular
probabis
du wirst gutheißen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird gutheißen
1. Person Plural
probabimus
wir werden gutheißen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet gutheißen
3. Person Plural
probabunt
sie werden gutheißen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde gutgeheißen werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst gutgeheißen werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird gutgeheißen werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden gutgeheißen werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet gutgeheißen werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden gutgeheißen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe gutgeheißen
2. Person Singular
probavisti
du hast gutgeheißen
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat gutgeheißen
1. Person Plural
probavimus
wir haben gutgeheißen
2. Person Plural
probavistis
ihr habt gutgeheißen
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben gutgeheißen
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin gutgeheißen worden
2. Person Singular
probatus es
du bist gutgeheißen worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist gutgeheißen worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind gutgeheißen worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid gutgeheißen worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind gutgeheißen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe gutgeheißen
2. Person Singular
probaveris
du habest gutgeheißen
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe gutgeheißen
1. Person Plural
probaverimus
wir haben gutgeheißen
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet gutgeheißen
3. Person Plural
probaverint
sie haben gutgeheißen
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei gutgeheißen worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest gutgeheißen worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei gutgeheißen worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien gutgeheißen worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet gutgeheißen worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien gutgeheißen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte gutgeheißen
2. Person Singular
probaveras
du hattest gutgeheißen
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte gutgeheißen
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten gutgeheißen
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet gutgeheißen
3. Person Plural
probaverant
sie hatten gutgeheißen
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war gutgeheißen worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst gutgeheißen worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war gutgeheißen worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren gutgeheißen worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart gutgeheißen worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren gutgeheißen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte gutgeheißen
2. Person Singular
probavisses
du hättest gutgeheißen
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte gutgeheißen
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten gutgeheißen
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet gutgeheißen
3. Person Plural
probavissent
sie hätten gutgeheißen
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre gutgeheißen worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest gutgeheißen worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre gutgeheißen worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären gutgeheißen worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret gutgeheißen worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären gutgeheißen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde gutgeheißen haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst gutgeheißen haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird gutgeheißen haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden gutgeheißen haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet gutgeheißen haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden gutgeheißen haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde gutgeheißen worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst gutgeheißen worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird gutgeheißen worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden gutgeheißen worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet gutgeheißen worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden gutgeheißen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
gutheißen
Vorzeitigkeit
probavisse
gutgeheißen haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
gutheißen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
gutgeheißen werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
gutgeheißen worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig gutgeheißen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
heiße gut; heiß gut!
2. Person Plural
probate
heißt gut!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Gutheißen
Genitiv
probandi
des Gutheißens
Dativ
probando
dem Gutheißen
Akkusativ
probandum
das Gutheißen
Ablativ
probando
durch das Gutheißen
Vokativ
probande
Gutheißen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich weise nach
2. Person Singular
probas
du weist nach
3. Person Singular
probat
er/sie/es weist nach
1. Person Plural
probamus
wir weisen nach
2. Person Plural
probatis
ihr weist nach
3. Person Plural
probant
sie weisen nach
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde nachgewiesen
2. Person Singular
probaris probare
du wirst nachgewiesen
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird nachgewiesen
1. Person Plural
probamur
wir werden nachgewiesen
2. Person Plural
probamini
ihr werdet nachgewiesen
3. Person Plural
probantur
sie werden nachgewiesen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich weise nach
2. Person Singular
probes
du weisest nach
3. Person Singular
probet
er/sie/es weise nach
1. Person Plural
probemus
wir weisen nach
2. Person Plural
probetis
ihr weiset nach
3. Person Plural
probent
sie weisen nach
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde nachgewiesen
2. Person Singular
proberis probere
du werdest nachgewiesen
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde nachgewiesen
1. Person Plural
probemur
wir werden nachgewiesen
2. Person Plural
probemini
ihr werdet nachgewiesen
3. Person Plural
probentur
sie werden nachgewiesen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich wies nach
2. Person Singular
probabas
du wiesest nach
3. Person Singular
probabat
er/sie/es wies nach
1. Person Plural
probabamus
wir wiesen nach
2. Person Plural
probabatis
ihr wiest nach
3. Person Plural
probabant
sie wiesen nach
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde nachgewiesen
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest nachgewiesen
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde nachgewiesen
1. Person Plural
probabamur
wir wurden nachgewiesen
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet nachgewiesen
3. Person Plural
probabantur
sie wurden nachgewiesen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich wiese nach
2. Person Singular
probares
du wiesest nach
3. Person Singular
probaret
er/sie/es wiese nach
1. Person Plural
probaremus
wir wiesen nach
2. Person Plural
probaretis
ihr wieset nach
3. Person Plural
probarent
sie wiesen nach
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde nachgewiesen
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest nachgewiesen
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde nachgewiesen
1. Person Plural
probaremur
wir würden nachgewiesen
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet nachgewiesen
3. Person Plural
probarentur
sie würden nachgewiesen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde nachweisen
2. Person Singular
probabis
du wirst nachweisen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird nachweisen
1. Person Plural
probabimus
wir werden nachweisen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet nachweisen
3. Person Plural
probabunt
sie werden nachweisen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde nachgewiesen werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst nachgewiesen werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird nachgewiesen werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden nachgewiesen werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet nachgewiesen werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden nachgewiesen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe nachgewiesen
2. Person Singular
probavisti
du hast nachgewiesen
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat nachgewiesen
1. Person Plural
probavimus
wir haben nachgewiesen
2. Person Plural
probavistis
ihr habt nachgewiesen
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben nachgewiesen
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin nachgewiesen worden
2. Person Singular
probatus es
du bist nachgewiesen worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist nachgewiesen worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind nachgewiesen worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid nachgewiesen worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind nachgewiesen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe nachgewiesen
2. Person Singular
probaveris
du habest nachgewiesen
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe nachgewiesen
1. Person Plural
probaverimus
wir haben nachgewiesen
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet nachgewiesen
3. Person Plural
probaverint
sie haben nachgewiesen
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei nachgewiesen worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest nachgewiesen worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei nachgewiesen worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien nachgewiesen worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet nachgewiesen worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien nachgewiesen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte nachgewiesen
2. Person Singular
probaveras
du hattest nachgewiesen
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte nachgewiesen
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten nachgewiesen
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet nachgewiesen
3. Person Plural
probaverant
sie hatten nachgewiesen
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war nachgewiesen worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst nachgewiesen worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war nachgewiesen worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren nachgewiesen worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart nachgewiesen worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren nachgewiesen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte nachgewiesen
2. Person Singular
probavisses
du hättest nachgewiesen
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte nachgewiesen
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten nachgewiesen
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet nachgewiesen
3. Person Plural
probavissent
sie hätten nachgewiesen
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre nachgewiesen worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest nachgewiesen worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre nachgewiesen worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären nachgewiesen worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret nachgewiesen worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären nachgewiesen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde nachgewiesen haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst nachgewiesen haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird nachgewiesen haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden nachgewiesen haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet nachgewiesen haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden nachgewiesen haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde nachgewiesen worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst nachgewiesen worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird nachgewiesen worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden nachgewiesen worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet nachgewiesen worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden nachgewiesen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
nachweisen
Vorzeitigkeit
probavisse
nachgewiesen haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
nachweisen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
nachgewiesen werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
nachgewiesen worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig nachgewiesen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
weise nach; weis nach!
2. Person Plural
probate
weist nach!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Nachweisen
Genitiv
probandi
des Nachweisens
Dativ
probando
dem Nachweisen
Akkusativ
probandum
das Nachweisen
Ablativ
probando
durch das Nachweisen
Vokativ
probande
Nachweisen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich prüfe
2. Person Singular
probas
du prüfst
3. Person Singular
probat
er/sie/es prüft
1. Person Plural
probamus
wir prüfen
2. Person Plural
probatis
ihr prüft
3. Person Plural
probant
sie prüfen
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde geprüft
2. Person Singular
probaris probare
du wirst geprüft
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird geprüft
1. Person Plural
probamur
wir werden geprüft
2. Person Plural
probamini
ihr werdet geprüft
3. Person Plural
probantur
sie werden geprüft
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich prüfe
2. Person Singular
probes
du prüfest
3. Person Singular
probet
er/sie/es prüfe
1. Person Plural
probemus
wir prüfen
2. Person Plural
probetis
ihr prüfet
3. Person Plural
probent
sie prüfen
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde geprüft
2. Person Singular
proberis probere
du werdest geprüft
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde geprüft
1. Person Plural
probemur
wir werden geprüft
2. Person Plural
probemini
ihr werdet geprüft
3. Person Plural
probentur
sie werden geprüft
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich prüfte
2. Person Singular
probabas
du prüftest
3. Person Singular
probabat
er/sie/es prüfte
1. Person Plural
probabamus
wir prüften
2. Person Plural
probabatis
ihr prüftet
3. Person Plural
probabant
sie prüften
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde geprüft
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest geprüft
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde geprüft
1. Person Plural
probabamur
wir wurden geprüft
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet geprüft
3. Person Plural
probabantur
sie wurden geprüft
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich prüfte
2. Person Singular
probares
du prüftest
3. Person Singular
probaret
er/sie/es prüfte
1. Person Plural
probaremus
wir prüften
2. Person Plural
probaretis
ihr prüftet
3. Person Plural
probarent
sie prüften
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde geprüft
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest geprüft
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde geprüft
1. Person Plural
probaremur
wir würden geprüft
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet geprüft
3. Person Plural
probarentur
sie würden geprüft
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde prüfen
2. Person Singular
probabis
du wirst prüfen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird prüfen
1. Person Plural
probabimus
wir werden prüfen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet prüfen
3. Person Plural
probabunt
sie werden prüfen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde geprüft werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst geprüft werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird geprüft werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden geprüft werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet geprüft werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden geprüft werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe geprüft
2. Person Singular
probavisti
du hast geprüft
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat geprüft
1. Person Plural
probavimus
wir haben geprüft
2. Person Plural
probavistis
ihr habt geprüft
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben geprüft
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin geprüft worden
2. Person Singular
probatus es
du bist geprüft worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist geprüft worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind geprüft worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid geprüft worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind geprüft worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe geprüft
2. Person Singular
probaveris
du habest geprüft
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe geprüft
1. Person Plural
probaverimus
wir haben geprüft
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet geprüft
3. Person Plural
probaverint
sie haben geprüft
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei geprüft worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest geprüft worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei geprüft worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien geprüft worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet geprüft worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien geprüft worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte geprüft
2. Person Singular
probaveras
du hattest geprüft
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte geprüft
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten geprüft
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet geprüft
3. Person Plural
probaverant
sie hatten geprüft
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war geprüft worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst geprüft worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war geprüft worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren geprüft worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart geprüft worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren geprüft worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte geprüft
2. Person Singular
probavisses
du hättest geprüft
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte geprüft
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten geprüft
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet geprüft
3. Person Plural
probavissent
sie hätten geprüft
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre geprüft worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest geprüft worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre geprüft worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären geprüft worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret geprüft worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären geprüft worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde geprüft haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst geprüft haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird geprüft haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden geprüft haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet geprüft haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden geprüft haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde geprüft worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst geprüft worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird geprüft worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden geprüft worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet geprüft worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden geprüft worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
prüfen
Vorzeitigkeit
probavisse
geprüft haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
prüfen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
geprüft werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
geprüft worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig geprüft werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
prüfe; prüf!
2. Person Plural
probate
prüft!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Prüfen
Genitiv
probandi
des Prüfens
Dativ
probando
dem Prüfen
Akkusativ
probandum
das Prüfen
Ablativ
probando
durch das Prüfen
Vokativ
probande
Prüfen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich schätze
2. Person Singular
probas
du schätzt
3. Person Singular
probat
er/sie/es schätzt
1. Person Plural
probamus
wir schätzen
2. Person Plural
probatis
ihr schätzt
3. Person Plural
probant
sie schätzen
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde geschätzt
2. Person Singular
probaris probare
du wirst geschätzt
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird geschätzt
1. Person Plural
probamur
wir werden geschätzt
2. Person Plural
probamini
ihr werdet geschätzt
3. Person Plural
probantur
sie werden geschätzt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich schätze
2. Person Singular
probes
du schätzest
3. Person Singular
probet
er/sie/es schätze
1. Person Plural
probemus
wir schätzen
2. Person Plural
probetis
ihr schätzet
3. Person Plural
probent
sie schätzen
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde geschätzt
2. Person Singular
proberis probere
du werdest geschätzt
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde geschätzt
1. Person Plural
probemur
wir werden geschätzt
2. Person Plural
probemini
ihr werdet geschätzt
3. Person Plural
probentur
sie werden geschätzt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich schätzte
2. Person Singular
probabas
du schätztest
3. Person Singular
probabat
er/sie/es schätzte
1. Person Plural
probabamus
wir schätzten
2. Person Plural
probabatis
ihr schätztet
3. Person Plural
probabant
sie schätzten
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde geschätzt
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest geschätzt
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde geschätzt
1. Person Plural
probabamur
wir wurden geschätzt
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet geschätzt
3. Person Plural
probabantur
sie wurden geschätzt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich schätzte
2. Person Singular
probares
du schätztest
3. Person Singular
probaret
er/sie/es schätzte
1. Person Plural
probaremus
wir schätzten
2. Person Plural
probaretis
ihr schätztet
3. Person Plural
probarent
sie schätzten
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde geschätzt
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest geschätzt
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde geschätzt
1. Person Plural
probaremur
wir würden geschätzt
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet geschätzt
3. Person Plural
probarentur
sie würden geschätzt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde schätzen
2. Person Singular
probabis
du wirst schätzen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird schätzen
1. Person Plural
probabimus
wir werden schätzen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet schätzen
3. Person Plural
probabunt
sie werden schätzen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde geschätzt werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst geschätzt werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird geschätzt werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden geschätzt werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet geschätzt werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden geschätzt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe geschätzt
2. Person Singular
probavisti
du hast geschätzt
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat geschätzt
1. Person Plural
probavimus
wir haben geschätzt
2. Person Plural
probavistis
ihr habt geschätzt
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben geschätzt
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin geschätzt worden
2. Person Singular
probatus es
du bist geschätzt worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist geschätzt worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind geschätzt worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid geschätzt worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind geschätzt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe geschätzt
2. Person Singular
probaveris
du habest geschätzt
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe geschätzt
1. Person Plural
probaverimus
wir haben geschätzt
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet geschätzt
3. Person Plural
probaverint
sie haben geschätzt
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei geschätzt worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest geschätzt worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei geschätzt worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien geschätzt worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet geschätzt worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien geschätzt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte geschätzt
2. Person Singular
probaveras
du hattest geschätzt
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte geschätzt
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten geschätzt
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet geschätzt
3. Person Plural
probaverant
sie hatten geschätzt
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war geschätzt worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst geschätzt worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war geschätzt worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren geschätzt worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart geschätzt worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren geschätzt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte geschätzt
2. Person Singular
probavisses
du hättest geschätzt
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte geschätzt
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten geschätzt
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet geschätzt
3. Person Plural
probavissent
sie hätten geschätzt
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre geschätzt worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest geschätzt worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre geschätzt worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären geschätzt worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret geschätzt worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären geschätzt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde geschätzt haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst geschätzt haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird geschätzt haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden geschätzt haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet geschätzt haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden geschätzt haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde geschätzt worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst geschätzt worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird geschätzt worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden geschätzt worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet geschätzt worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden geschätzt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
schätzen
Vorzeitigkeit
probavisse
geschätzt haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
schätzen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
geschätzt werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
geschätzt worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig geschätzt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
schätze; schätz!
2. Person Plural
probate
schätzt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Schätzen
Genitiv
probandi
des Schätzens
Dativ
probando
dem Schätzen
Akkusativ
probandum
das Schätzen
Ablativ
probando
durch das Schätzen
Vokativ
probande
Schätzen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich lasse zu
2. Person Singular
probas
du lässt zu
3. Person Singular
probat
er/sie/es lässt zu
1. Person Plural
probamus
wir lassen zu
2. Person Plural
probatis
ihr lasst zu
3. Person Plural
probant
sie lassen zu
Passiv
1. Person Singular
probor
ich werde zugelassen
2. Person Singular
probaris probare
du wirst zugelassen
3. Person Singular
probatur
er/sie/es wird zugelassen
1. Person Plural
probamur
wir werden zugelassen
2. Person Plural
probamini
ihr werdet zugelassen
3. Person Plural
probantur
sie werden zugelassen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich lasse zu
2. Person Singular
probes
du lassest zu
3. Person Singular
probet
er/sie/es lasse zu
1. Person Plural
probemus
wir lassen zu
2. Person Plural
probetis
ihr lasset zu
3. Person Plural
probent
sie lassen zu
Passiv
1. Person Singular
prober
ich werde zugelassen
2. Person Singular
proberis probere
du werdest zugelassen
3. Person Singular
probetur
er/sie/es werde zugelassen
1. Person Plural
probemur
wir werden zugelassen
2. Person Plural
probemini
ihr werdet zugelassen
3. Person Plural
probentur
sie werden zugelassen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich ließ zu
2. Person Singular
probabas
du ließest zu
3. Person Singular
probabat
er/sie/es ließ zu
1. Person Plural
probabamus
wir ließen zu
2. Person Plural
probabatis
ihr ließt zu
3. Person Plural
probabant
sie ließen zu
Passiv
1. Person Singular
probabar
ich wurde zugelassen
2. Person Singular
probabaris probabare
du wurdest zugelassen
3. Person Singular
probabatur
er/sie/es wurde zugelassen
1. Person Plural
probabamur
wir wurden zugelassen
2. Person Plural
probabamini
ihr wurdet zugelassen
3. Person Plural
probabantur
sie wurden zugelassen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich ließe zu
2. Person Singular
probares
du ließest zu
3. Person Singular
probaret
er/sie/es ließe zu
1. Person Plural
probaremus
wir ließen zu
2. Person Plural
probaretis
ihr ließet zu
3. Person Plural
probarent
sie ließen zu
Passiv
1. Person Singular
probarer
ich würde zugelassen
2. Person Singular
probareris probarere
du würdest zugelassen
3. Person Singular
probaretur
er/sie/es würde zugelassen
1. Person Plural
probaremur
wir würden zugelassen
2. Person Plural
probaremini
ihr würdet zugelassen
3. Person Plural
probarentur
sie würden zugelassen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde zulassen
2. Person Singular
probabis
du wirst zulassen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird zulassen
1. Person Plural
probabimus
wir werden zulassen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet zulassen
3. Person Plural
probabunt
sie werden zulassen
Passiv
1. Person Singular
probabor
ich werde zugelassen werden
2. Person Singular
probaberis probabere
du wirst zugelassen werden
3. Person Singular
probabitur
er/sie/es wird zugelassen werden
1. Person Plural
probabimur
wir werden zugelassen werden
2. Person Plural
probabimini
ihr werdet zugelassen werden
3. Person Plural
probabuntur
sie werden zugelassen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe zugelassen
2. Person Singular
probavisti
du hast zugelassen
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat zugelassen
1. Person Plural
probavimus
wir haben zugelassen
2. Person Plural
probavistis
ihr habt zugelassen
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben zugelassen
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
ich bin zugelassen worden
2. Person Singular
probatus es
du bist zugelassen worden
3. Person Singular
probatus est
er/sie/es ist zugelassen worden
1. Person Plural
probati sumus
wir sind zugelassen worden
2. Person Plural
probati estis
ihr seid zugelassen worden
3. Person Plural
probati sunt
sie sind zugelassen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe zugelassen
2. Person Singular
probaveris
du habest zugelassen
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe zugelassen
1. Person Plural
probaverimus
wir haben zugelassen
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet zugelassen
3. Person Plural
probaverint
sie haben zugelassen
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
ich sei zugelassen worden
2. Person Singular
probatus sis
du seiest zugelassen worden
3. Person Singular
probatus sit
er/sie/es sei zugelassen worden
1. Person Plural
probati simus
wir seien zugelassen worden
2. Person Plural
probati sitis
ihr seiet zugelassen worden
3. Person Plural
probati sint
sie seien zugelassen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte zugelassen
2. Person Singular
probaveras
du hattest zugelassen
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte zugelassen
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten zugelassen
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet zugelassen
3. Person Plural
probaverant
sie hatten zugelassen
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
ich war zugelassen worden
2. Person Singular
probatus eras
du warst zugelassen worden
3. Person Singular
probatus erat
er/sie/es war zugelassen worden
1. Person Plural
probati eramus
wir waren zugelassen worden
2. Person Plural
probati eratis
ihr wart zugelassen worden
3. Person Plural
probati erant
sie waren zugelassen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte zugelassen
2. Person Singular
probavisses
du hättest zugelassen
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte zugelassen
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten zugelassen
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet zugelassen
3. Person Plural
probavissent
sie hätten zugelassen
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
ich wäre zugelassen worden
2. Person Singular
probatus esses
du wärest zugelassen worden
3. Person Singular
probatus esset
er/sie/es wäre zugelassen worden
1. Person Plural
probati essemus
wir wären zugelassen worden
2. Person Plural
probati essetis
ihr wäret zugelassen worden
3. Person Plural
probati essent
sie wären zugelassen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde zugelassen haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst zugelassen haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird zugelassen haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden zugelassen haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet zugelassen haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden zugelassen haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
ich werde zugelassen worden sein
2. Person Singular
probatus eris
du wirst zugelassen worden sein
3. Person Singular
probatus erit
er/sie/es wird zugelassen worden sein
1. Person Plural
probati erimus
wir werden zugelassen worden sein
2. Person Plural
probati eritis
ihr werdet zugelassen worden sein
3. Person Plural
probati erunt
sie werden zugelassen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
zulassen
Vorzeitigkeit
probavisse
zugelassen haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
zulassen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
zugelassen werden
Vorzeitigkeit
probatum esse
zugelassen worden sein
Nachzeitigkeit
probatum iri
künftig zugelassen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
lass zu!
2. Person Plural
probate
lasst zu!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Zulassen
Genitiv
probandi
des Zulassens
Dativ
probando
dem Zulassen
Akkusativ
probandum
das Zulassen
Ablativ
probando
durch das Zulassen
Vokativ
probande
Zulassen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probo
ich stimme zu
2. Person Singular
probas
du stimmst zu
3. Person Singular
probat
er/sie/es stimmt zu
1. Person Plural
probamus
wir stimmen zu
2. Person Plural
probatis
ihr stimmt zu
3. Person Plural
probant
sie stimmen zu
Passiv
1. Person Singular
probor
2. Person Singular
probaris probare
3. Person Singular
probatur
1. Person Plural
probamur
2. Person Plural
probamini
3. Person Plural
probantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probem
ich stimme zu
2. Person Singular
probes
du stimmest zu
3. Person Singular
probet
er/sie/es stimme zu
1. Person Plural
probemus
wir stimmen zu
2. Person Plural
probetis
ihr stimmet zu
3. Person Plural
probent
sie stimmen zu
Passiv
1. Person Singular
prober
2. Person Singular
proberis probere
3. Person Singular
probetur
1. Person Plural
probemur
2. Person Plural
probemini
3. Person Plural
probentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probabam
ich stimmte zu
2. Person Singular
probabas
du stimmtest zu
3. Person Singular
probabat
er/sie/es stimmte zu
1. Person Plural
probabamus
wir stimmten zu
2. Person Plural
probabatis
ihr stimmtet zu
3. Person Plural
probabant
sie stimmten zu
Passiv
1. Person Singular
probabar
2. Person Singular
probabaris probabare
3. Person Singular
probabatur
1. Person Plural
probabamur
2. Person Plural
probabamini
3. Person Plural
probabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probarem
ich stimmte zu
2. Person Singular
probares
du stimmtest zu
3. Person Singular
probaret
er/sie/es stimmte zu
1. Person Plural
probaremus
wir stimmten zu
2. Person Plural
probaretis
ihr stimmtet zu
3. Person Plural
probarent
sie stimmten zu
Passiv
1. Person Singular
probarer
2. Person Singular
probareris probarere
3. Person Singular
probaretur
1. Person Plural
probaremur
2. Person Plural
probaremini
3. Person Plural
probarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
probabo
ich werde zustimmen
2. Person Singular
probabis
du wirst zustimmen
3. Person Singular
probabit
er/sie/es wird zustimmen
1. Person Plural
probabimus
wir werden zustimmen
2. Person Plural
probabitis
ihr werdet zustimmen
3. Person Plural
probabunt
sie werden zustimmen
Passiv
1. Person Singular
probabor
2. Person Singular
probaberis probabere
3. Person Singular
probabitur
1. Person Plural
probabimur
2. Person Plural
probabimini
3. Person Plural
probabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probavi
ich habe zugestimmt
2. Person Singular
probavisti
du hast zugestimmt
3. Person Singular
probavit
er/sie/es hat zugestimmt
1. Person Plural
probavimus
wir haben zugestimmt
2. Person Plural
probavistis
ihr habt zugestimmt
3. Person Plural
probaverunt probavere
sie haben zugestimmt
Passiv
1. Person Singular
probatus sum
2. Person Singular
probatus es
3. Person Singular
probatus est
1. Person Plural
probati sumus
2. Person Plural
probati estis
3. Person Plural
probati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probaverim
ich habe zugestimmt
2. Person Singular
probaveris
du habest zugestimmt
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es habe zugestimmt
1. Person Plural
probaverimus
wir haben zugestimmt
2. Person Plural
probaveritis
ihr habet zugestimmt
3. Person Plural
probaverint
sie haben zugestimmt
Passiv
1. Person Singular
probatus sim
2. Person Singular
probatus sis
3. Person Singular
probatus sit
1. Person Plural
probati simus
2. Person Plural
probati sitis
3. Person Plural
probati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
probaveram
ich hatte zugestimmt
2. Person Singular
probaveras
du hattest zugestimmt
3. Person Singular
probaverat
er/sie/es hatte zugestimmt
1. Person Plural
probaveramus
wir hatten zugestimmt
2. Person Plural
probaveratis
ihr hattet zugestimmt
3. Person Plural
probaverant
sie hatten zugestimmt
Passiv
1. Person Singular
probatus eram
2. Person Singular
probatus eras
3. Person Singular
probatus erat
1. Person Plural
probati eramus
2. Person Plural
probati eratis
3. Person Plural
probati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
probavissem
ich hätte zugestimmt
2. Person Singular
probavisses
du hättest zugestimmt
3. Person Singular
probavisset
er/sie/es hätte zugestimmt
1. Person Plural
probavissemus
wir hätten zugestimmt
2. Person Plural
probavissetis
ihr hättet zugestimmt
3. Person Plural
probavissent
sie hätten zugestimmt
Passiv
1. Person Singular
probatus essem
2. Person Singular
probatus esses
3. Person Singular
probatus esset
1. Person Plural
probati essemus
2. Person Plural
probati essetis
3. Person Plural
probati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
probavero
ich werde zugestimmt haben
2. Person Singular
probaveris
du wirst zugestimmt haben
3. Person Singular
probaverit
er/sie/es wird zugestimmt haben
1. Person Plural
probaverimus
wir werden zugestimmt haben
2. Person Plural
probaveritis
ihr werdet zugestimmt haben
3. Person Plural
probaverint
sie werden zugestimmt haben
Passiv
1. Person Singular
probatus ero
2. Person Singular
probatus eris
3. Person Singular
probatus erit
1. Person Plural
probati erimus
2. Person Plural
probati eritis
3. Person Plural
probati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
probare
zustimmen
Vorzeitigkeit
probavisse
zugestimmt haben
Nachzeitigkeit
probaturum esse
zustimmen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
probari probarier
Vorzeitigkeit
probatum esse
Nachzeitigkeit
probatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
proba
stimme zu; stimm zu!
2. Person Plural
probate
stimmt zu!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
probato
3. Person Singular
probato
2. Person Plural
probatote
3. Person Plural
probanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
probare
das Zustimmen
Genitiv
probandi
des Zustimmens
Dativ
probando
dem Zustimmen
Akkusativ
probandum
das Zustimmen
Ablativ
probando
durch das Zustimmen
Vokativ
probande
Zustimmen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probandus
probanda
probandum
Genitiv
probandi
probandae
probandi
Dativ
probando
probandae
probando
Akkusativ
probandum
probandam
probandum
Ablativ
probando
probanda
probando
Vokativ
probande
probanda
probandum
Plural
Nominativ
probandi
probandae
probanda
Genitiv
probandorum
probandarum
probandorum
Dativ
probandis
probandis
probandis
Akkusativ
probandos
probandas
probanda
Ablativ
probandis
probandis
probandis
Vokativ
probandi
probandae
probanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probans
probans
probans
Genitiv
probantis
probantis
probantis
Dativ
probanti
probanti
probanti
Akkusativ
probantem
probantem
probans
Ablativ
probanti probante
probanti probante
probanti probante
Vokativ
probans
probans
probans
Plural
Nominativ
probantes
probantes
probantia
Genitiv
probantium probantum
probantium probantum
probantium probantum
Dativ
probantibus
probantibus
probantibus
Akkusativ
probantes
probantes
probantia
Ablativ
probantibus
probantibus
probantibus
Vokativ
probantes
probantes
probantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probatus
probata
probatum
Genitiv
probati
probatae
probati
Dativ
probato
probatae
probato
Akkusativ
probatum
probatam
probatum
Ablativ
probato
probata
probato
Vokativ
probate
probata
probatum
Plural
Nominativ
probati
probatae
probata
Genitiv
probatorum
probatarum
probatorum
Dativ
probatis
probatis
probatis
Akkusativ
probatos
probatas
probata
Ablativ
probatis
probatis
probatis
Vokativ
probati
probatae
probata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
probaturus
probatura
probaturum
Genitiv
probaturi
probaturae
probaturi
Dativ
probaturo
probaturae
probaturo
Akkusativ
probaturum
probaturam
probaturum
Ablativ
probaturo
probatura
probaturo
Vokativ
probature
probatura
probaturum
Plural
Nominativ
probaturi
probaturae
probatura
Genitiv
probaturorum
probaturarum
probaturorum
Dativ
probaturis
probaturis
probaturis
Akkusativ
probaturos
probaturas
probatura
Ablativ
probaturis
probaturis
probaturis
Vokativ
probaturi
probaturae
probatura
Supina
Supin I
Supin II
probatum
probatu