Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
procari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
procare auch noch Formen von:
procare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procor
|
ich dränge |
| 2. Person Singular |
procaris procare
|
du drängst |
| 3. Person Singular |
procatur
|
er/sie/es drängt |
| 1. Person Plural |
procamur
|
wir drängen |
| 2. Person Plural |
procamini
|
ihr drängt |
| 3. Person Plural |
procantur
|
sie drängen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procer
|
ich dränge |
| 2. Person Singular |
proceris procere
|
du drängest |
| 3. Person Singular |
procetur
|
er/sie/es dränge |
| 1. Person Plural |
procemur
|
wir drängen |
| 2. Person Plural |
procemini
|
ihr dränget |
| 3. Person Plural |
procentur
|
sie drängen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabar
|
ich drängte |
| 2. Person Singular |
procabaris procabare
|
du drängtest |
| 3. Person Singular |
procabatur
|
er/sie/es drängte |
| 1. Person Plural |
procabamur
|
wir drängten |
| 2. Person Plural |
procabamini
|
ihr drängtet |
| 3. Person Plural |
procabantur
|
sie drängten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procarer
|
ich drängte |
| 2. Person Singular |
procareris procarere
|
du drängtest |
| 3. Person Singular |
procaretur
|
er/sie/es drängte |
| 1. Person Plural |
procaremur
|
wir drängten |
| 2. Person Plural |
procaremini
|
ihr drängtet |
| 3. Person Plural |
procarentur
|
sie drängten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabor
|
ich werde drängen |
| 2. Person Singular |
procaberis procabere
|
du wirst drängen |
| 3. Person Singular |
procabitur
|
er/sie/es wird drängen |
| 1. Person Plural |
procabimur
|
wir werden drängen |
| 2. Person Plural |
procabimini
|
ihr werdet drängen |
| 3. Person Plural |
procabuntur
|
sie werden drängen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sum
|
ich habe gedrängt |
| 2. Person Singular |
procoratus es
|
du hast gedrängt |
| 3. Person Singular |
procoratus est
|
er/sie/es hat gedrängt |
| 1. Person Plural |
procorati sumus
|
wir haben gedrängt |
| 2. Person Plural |
procorati estis
|
ihr habt gedrängt |
| 3. Person Plural |
procorati sunt
|
sie haben gedrängt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sim
|
ich habe gedrängt |
| 2. Person Singular |
procoratus sis
|
du habest gedrängt |
| 3. Person Singular |
procoratus sit
|
er/sie/es habe gedrängt |
| 1. Person Plural |
procorati simus
|
wir haben gedrängt |
| 2. Person Plural |
procorati sitis
|
ihr habet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procorati sint
|
sie haben gedrängt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus eram
|
ich hatte gedrängt |
| 2. Person Singular |
procoratus eras
|
du hattest gedrängt |
| 3. Person Singular |
procoratus erat
|
er/sie/es hatte gedrängt |
| 1. Person Plural |
procorati eramus
|
wir hatten gedrängt |
| 2. Person Plural |
procorati eratis
|
ihr hattet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procorati erant
|
sie hatten gedrängt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus essem
|
ich hätte gedrängt |
| 2. Person Singular |
procoratus esses
|
du hättest gedrängt |
| 3. Person Singular |
procoratus esset
|
er/sie/es hätte gedrängt |
| 1. Person Plural |
procorati essemus
|
wir hätten gedrängt |
| 2. Person Plural |
procorati essetis
|
ihr hättet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procorati essent
|
sie hätten gedrängt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus ero
|
ich werde gedrängt haben |
| 2. Person Singular |
procoratus eris
|
du wirst gedrängt haben |
| 3. Person Singular |
procoratus erit
|
er/sie/es wird gedrängt haben |
| 1. Person Plural |
procorati erimus
|
wir werden gedrängt haben |
| 2. Person Plural |
procorati eritis
|
ihr werdet gedrängt haben |
| 3. Person Plural |
procorati erunt
|
sie werden gedrängt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procari procarier
|
drängen |
| Vorzeitigkeit |
procoratus esse
|
gedrängt haben |
| Nachzeitigkeit |
procoraturum esse
|
drängen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
procare
|
dränge; dräng! |
| 2. Person Plural |
procamini
|
drängt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
procator
|
| 3. Person Singular |
procator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
procantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
procari procarier
|
das Drängen |
| Genitiv |
procandi
|
des Drängens |
| Dativ |
procando
|
dem Drängen |
| Akkusativ |
procandum
|
das Drängen |
| Ablativ |
procando
|
durch das Drängen |
| Vokativ |
procande
|
Drängen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procandus
|
procanda
|
procandum
|
| Genitiv |
procandi
|
procandae
|
procandi
|
| Dativ |
procando
|
procandae
|
procando
|
| Akkusativ |
procandum
|
procandam
|
procandum
|
| Ablativ |
procando
|
procanda
|
procando
|
| Vokativ |
procande
|
procanda
|
procandum
|
Plural
| Nominativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
| Genitiv |
procandorum
|
procandarum
|
procandorum
|
| Dativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Akkusativ |
procandos
|
procandas
|
procanda
|
| Ablativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Vokativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procans
|
procans
|
procans
|
| Genitiv |
procantis
|
procantis
|
procantis
|
| Dativ |
procanti
|
procanti
|
procanti
|
| Akkusativ |
procantem
|
procantem
|
procans
|
| Ablativ |
procanti procante
|
procanti procante
|
procanti procante
|
| Vokativ |
procans
|
procans
|
procans
|
Plural
| Nominativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Genitiv |
procantium procantum
|
procantium procantum
|
procantium procantum
|
| Dativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Akkusativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Ablativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Vokativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoratus
|
procorata
|
procoratum
|
| Genitiv |
procorati
|
procoratae
|
procorati
|
| Dativ |
procorato
|
procoratae
|
procorato
|
| Akkusativ |
procoratum
|
procoratam
|
procoratum
|
| Ablativ |
procorato
|
procorata
|
procorato
|
| Vokativ |
procorate
|
procorata
|
procoratum
|
Plural
| Nominativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
| Genitiv |
procoratorum
|
procoratarum
|
procoratorum
|
| Dativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Akkusativ |
procoratos
|
procoratas
|
procorata
|
| Ablativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Vokativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoraturus
|
procoratura
|
procoraturum
|
| Genitiv |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoraturi
|
| Dativ |
procoraturo
|
procoraturae
|
procoraturo
|
| Akkusativ |
procoraturum
|
procoraturam
|
procoraturum
|
| Ablativ |
procoraturo
|
procoratura
|
procoraturo
|
| Vokativ |
procorature
|
procoratura
|
procoraturum
|
Plural
| Nominativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
| Genitiv |
procoraturorum
|
procoraturarum
|
procoraturorum
|
| Dativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Akkusativ |
procoraturos
|
procoraturas
|
procoratura
|
| Ablativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Vokativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
procoratum
|
procoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procor
|
ich ersuche |
| 2. Person Singular |
procaris procare
|
du ersuchst |
| 3. Person Singular |
procatur
|
er/sie/es ersucht |
| 1. Person Plural |
procamur
|
wir ersuchen |
| 2. Person Plural |
procamini
|
ihr ersucht |
| 3. Person Plural |
procantur
|
sie ersuchen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procer
|
ich ersuche |
| 2. Person Singular |
proceris procere
|
du ersuchest |
| 3. Person Singular |
procetur
|
er/sie/es ersuche |
| 1. Person Plural |
procemur
|
wir ersuchen |
| 2. Person Plural |
procemini
|
ihr ersuchet |
| 3. Person Plural |
procentur
|
sie ersuchen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabar
|
ich ersuchte |
| 2. Person Singular |
procabaris procabare
|
du ersuchtest |
| 3. Person Singular |
procabatur
|
er/sie/es ersuchte |
| 1. Person Plural |
procabamur
|
wir ersuchten |
| 2. Person Plural |
procabamini
|
ihr ersuchtet |
| 3. Person Plural |
procabantur
|
sie ersuchten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procarer
|
ich ersuchte |
| 2. Person Singular |
procareris procarere
|
du ersuchtest |
| 3. Person Singular |
procaretur
|
er/sie/es ersuchte |
| 1. Person Plural |
procaremur
|
wir ersuchten |
| 2. Person Plural |
procaremini
|
ihr ersuchtet |
| 3. Person Plural |
procarentur
|
sie ersuchten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabor
|
ich werde ersuchen |
| 2. Person Singular |
procaberis procabere
|
du wirst ersuchen |
| 3. Person Singular |
procabitur
|
er/sie/es wird ersuchen |
| 1. Person Plural |
procabimur
|
wir werden ersuchen |
| 2. Person Plural |
procabimini
|
ihr werdet ersuchen |
| 3. Person Plural |
procabuntur
|
sie werden ersuchen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sum
|
ich habe ersucht |
| 2. Person Singular |
procoratus es
|
du hast ersucht |
| 3. Person Singular |
procoratus est
|
er/sie/es hat ersucht |
| 1. Person Plural |
procorati sumus
|
wir haben ersucht |
| 2. Person Plural |
procorati estis
|
ihr habt ersucht |
| 3. Person Plural |
procorati sunt
|
sie haben ersucht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sim
|
ich habe ersucht |
| 2. Person Singular |
procoratus sis
|
du habest ersucht |
| 3. Person Singular |
procoratus sit
|
er/sie/es habe ersucht |
| 1. Person Plural |
procorati simus
|
wir haben ersucht |
| 2. Person Plural |
procorati sitis
|
ihr habet ersucht |
| 3. Person Plural |
procorati sint
|
sie haben ersucht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus eram
|
ich hatte ersucht |
| 2. Person Singular |
procoratus eras
|
du hattest ersucht |
| 3. Person Singular |
procoratus erat
|
er/sie/es hatte ersucht |
| 1. Person Plural |
procorati eramus
|
wir hatten ersucht |
| 2. Person Plural |
procorati eratis
|
ihr hattet ersucht |
| 3. Person Plural |
procorati erant
|
sie hatten ersucht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus essem
|
ich hätte ersucht |
| 2. Person Singular |
procoratus esses
|
du hättest ersucht |
| 3. Person Singular |
procoratus esset
|
er/sie/es hätte ersucht |
| 1. Person Plural |
procorati essemus
|
wir hätten ersucht |
| 2. Person Plural |
procorati essetis
|
ihr hättet ersucht |
| 3. Person Plural |
procorati essent
|
sie hätten ersucht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus ero
|
ich werde ersucht haben |
| 2. Person Singular |
procoratus eris
|
du wirst ersucht haben |
| 3. Person Singular |
procoratus erit
|
er/sie/es wird ersucht haben |
| 1. Person Plural |
procorati erimus
|
wir werden ersucht haben |
| 2. Person Plural |
procorati eritis
|
ihr werdet ersucht haben |
| 3. Person Plural |
procorati erunt
|
sie werden ersucht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procari procarier
|
ersuchen |
| Vorzeitigkeit |
procoratus esse
|
ersucht haben |
| Nachzeitigkeit |
procoraturum esse
|
ersuchen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
procare
|
ersuche; ersuch! |
| 2. Person Plural |
procamini
|
ersucht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
procator
|
| 3. Person Singular |
procator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
procantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
procari procarier
|
das Ersuchen |
| Genitiv |
procandi
|
des Ersuchens |
| Dativ |
procando
|
dem Ersuchen |
| Akkusativ |
procandum
|
das Ersuchen |
| Ablativ |
procando
|
durch das Ersuchen |
| Vokativ |
procande
|
Ersuchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procandus
|
procanda
|
procandum
|
| Genitiv |
procandi
|
procandae
|
procandi
|
| Dativ |
procando
|
procandae
|
procando
|
| Akkusativ |
procandum
|
procandam
|
procandum
|
| Ablativ |
procando
|
procanda
|
procando
|
| Vokativ |
procande
|
procanda
|
procandum
|
Plural
| Nominativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
| Genitiv |
procandorum
|
procandarum
|
procandorum
|
| Dativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Akkusativ |
procandos
|
procandas
|
procanda
|
| Ablativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Vokativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procans
|
procans
|
procans
|
| Genitiv |
procantis
|
procantis
|
procantis
|
| Dativ |
procanti
|
procanti
|
procanti
|
| Akkusativ |
procantem
|
procantem
|
procans
|
| Ablativ |
procanti procante
|
procanti procante
|
procanti procante
|
| Vokativ |
procans
|
procans
|
procans
|
Plural
| Nominativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Genitiv |
procantium procantum
|
procantium procantum
|
procantium procantum
|
| Dativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Akkusativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Ablativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Vokativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoratus
|
procorata
|
procoratum
|
| Genitiv |
procorati
|
procoratae
|
procorati
|
| Dativ |
procorato
|
procoratae
|
procorato
|
| Akkusativ |
procoratum
|
procoratam
|
procoratum
|
| Ablativ |
procorato
|
procorata
|
procorato
|
| Vokativ |
procorate
|
procorata
|
procoratum
|
Plural
| Nominativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
| Genitiv |
procoratorum
|
procoratarum
|
procoratorum
|
| Dativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Akkusativ |
procoratos
|
procoratas
|
procorata
|
| Ablativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Vokativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoraturus
|
procoratura
|
procoraturum
|
| Genitiv |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoraturi
|
| Dativ |
procoraturo
|
procoraturae
|
procoraturo
|
| Akkusativ |
procoraturum
|
procoraturam
|
procoraturum
|
| Ablativ |
procoraturo
|
procoratura
|
procoraturo
|
| Vokativ |
procorature
|
procoratura
|
procoraturum
|
Plural
| Nominativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
| Genitiv |
procoraturorum
|
procoraturarum
|
procoraturorum
|
| Dativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Akkusativ |
procoraturos
|
procoraturas
|
procoratura
|
| Ablativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Vokativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
procoratum
|
procoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procor
|
ich fordere |
| 2. Person Singular |
procaris procare
|
du forderst |
| 3. Person Singular |
procatur
|
er/sie/es fordert |
| 1. Person Plural |
procamur
|
wir fordern |
| 2. Person Plural |
procamini
|
ihr fordert |
| 3. Person Plural |
procantur
|
sie fordern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procer
|
ich fordere |
| 2. Person Singular |
proceris procere
|
du forderst |
| 3. Person Singular |
procetur
|
er/sie/es fordere |
| 1. Person Plural |
procemur
|
wir fordern |
| 2. Person Plural |
procemini
|
ihr fordert |
| 3. Person Plural |
procentur
|
sie fordern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabar
|
ich forderte |
| 2. Person Singular |
procabaris procabare
|
du fordertest |
| 3. Person Singular |
procabatur
|
er/sie/es forderte |
| 1. Person Plural |
procabamur
|
wir forderten |
| 2. Person Plural |
procabamini
|
ihr fordertet |
| 3. Person Plural |
procabantur
|
sie forderten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procarer
|
ich forderte |
| 2. Person Singular |
procareris procarere
|
du fordertest |
| 3. Person Singular |
procaretur
|
er/sie/es forderte |
| 1. Person Plural |
procaremur
|
wir forderten |
| 2. Person Plural |
procaremini
|
ihr fordertet |
| 3. Person Plural |
procarentur
|
sie forderten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabor
|
ich werde fordern |
| 2. Person Singular |
procaberis procabere
|
du wirst fordern |
| 3. Person Singular |
procabitur
|
er/sie/es wird fordern |
| 1. Person Plural |
procabimur
|
wir werden fordern |
| 2. Person Plural |
procabimini
|
ihr werdet fordern |
| 3. Person Plural |
procabuntur
|
sie werden fordern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sum
|
ich habe gefordert |
| 2. Person Singular |
procoratus es
|
du hast gefordert |
| 3. Person Singular |
procoratus est
|
er/sie/es hat gefordert |
| 1. Person Plural |
procorati sumus
|
wir haben gefordert |
| 2. Person Plural |
procorati estis
|
ihr habt gefordert |
| 3. Person Plural |
procorati sunt
|
sie haben gefordert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sim
|
ich habe gefordert |
| 2. Person Singular |
procoratus sis
|
du habest gefordert |
| 3. Person Singular |
procoratus sit
|
er/sie/es habe gefordert |
| 1. Person Plural |
procorati simus
|
wir haben gefordert |
| 2. Person Plural |
procorati sitis
|
ihr habet gefordert |
| 3. Person Plural |
procorati sint
|
sie haben gefordert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus eram
|
ich hatte gefordert |
| 2. Person Singular |
procoratus eras
|
du hattest gefordert |
| 3. Person Singular |
procoratus erat
|
er/sie/es hatte gefordert |
| 1. Person Plural |
procorati eramus
|
wir hatten gefordert |
| 2. Person Plural |
procorati eratis
|
ihr hattet gefordert |
| 3. Person Plural |
procorati erant
|
sie hatten gefordert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus essem
|
ich hätte gefordert |
| 2. Person Singular |
procoratus esses
|
du hättest gefordert |
| 3. Person Singular |
procoratus esset
|
er/sie/es hätte gefordert |
| 1. Person Plural |
procorati essemus
|
wir hätten gefordert |
| 2. Person Plural |
procorati essetis
|
ihr hättet gefordert |
| 3. Person Plural |
procorati essent
|
sie hätten gefordert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus ero
|
ich werde gefordert haben |
| 2. Person Singular |
procoratus eris
|
du wirst gefordert haben |
| 3. Person Singular |
procoratus erit
|
er/sie/es wird gefordert haben |
| 1. Person Plural |
procorati erimus
|
wir werden gefordert haben |
| 2. Person Plural |
procorati eritis
|
ihr werdet gefordert haben |
| 3. Person Plural |
procorati erunt
|
sie werden gefordert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procari procarier
|
fordern |
| Vorzeitigkeit |
procoratus esse
|
gefordert haben |
| Nachzeitigkeit |
procoraturum esse
|
fordern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
procare
|
fordere! |
| 2. Person Plural |
procamini
|
fordert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
procator
|
| 3. Person Singular |
procator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
procantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
procari procarier
|
das Fordern |
| Genitiv |
procandi
|
des Fordernes |
| Dativ |
procando
|
dem Fordern |
| Akkusativ |
procandum
|
das Fordern |
| Ablativ |
procando
|
durch das Fordern |
| Vokativ |
procande
|
Fordern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procandus
|
procanda
|
procandum
|
| Genitiv |
procandi
|
procandae
|
procandi
|
| Dativ |
procando
|
procandae
|
procando
|
| Akkusativ |
procandum
|
procandam
|
procandum
|
| Ablativ |
procando
|
procanda
|
procando
|
| Vokativ |
procande
|
procanda
|
procandum
|
Plural
| Nominativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
| Genitiv |
procandorum
|
procandarum
|
procandorum
|
| Dativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Akkusativ |
procandos
|
procandas
|
procanda
|
| Ablativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Vokativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procans
|
procans
|
procans
|
| Genitiv |
procantis
|
procantis
|
procantis
|
| Dativ |
procanti
|
procanti
|
procanti
|
| Akkusativ |
procantem
|
procantem
|
procans
|
| Ablativ |
procanti procante
|
procanti procante
|
procanti procante
|
| Vokativ |
procans
|
procans
|
procans
|
Plural
| Nominativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Genitiv |
procantium procantum
|
procantium procantum
|
procantium procantum
|
| Dativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Akkusativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Ablativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Vokativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoratus
|
procorata
|
procoratum
|
| Genitiv |
procorati
|
procoratae
|
procorati
|
| Dativ |
procorato
|
procoratae
|
procorato
|
| Akkusativ |
procoratum
|
procoratam
|
procoratum
|
| Ablativ |
procorato
|
procorata
|
procorato
|
| Vokativ |
procorate
|
procorata
|
procoratum
|
Plural
| Nominativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
| Genitiv |
procoratorum
|
procoratarum
|
procoratorum
|
| Dativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Akkusativ |
procoratos
|
procoratas
|
procorata
|
| Ablativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Vokativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoraturus
|
procoratura
|
procoraturum
|
| Genitiv |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoraturi
|
| Dativ |
procoraturo
|
procoraturae
|
procoraturo
|
| Akkusativ |
procoraturum
|
procoraturam
|
procoraturum
|
| Ablativ |
procoraturo
|
procoratura
|
procoraturo
|
| Vokativ |
procorature
|
procoratura
|
procoraturum
|
Plural
| Nominativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
| Genitiv |
procoraturorum
|
procoraturarum
|
procoraturorum
|
| Dativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Akkusativ |
procoraturos
|
procoraturas
|
procoratura
|
| Ablativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Vokativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
procoratum
|
procoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procor
|
ich werbe |
| 2. Person Singular |
procaris procare
|
du wirbst |
| 3. Person Singular |
procatur
|
er/sie/es wirbt |
| 1. Person Plural |
procamur
|
wir werben |
| 2. Person Plural |
procamini
|
ihr werbt |
| 3. Person Plural |
procantur
|
sie werben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procer
|
ich werbe |
| 2. Person Singular |
proceris procere
|
du werbest |
| 3. Person Singular |
procetur
|
er/sie/es werbe |
| 1. Person Plural |
procemur
|
wir werben |
| 2. Person Plural |
procemini
|
ihr werbet |
| 3. Person Plural |
procentur
|
sie werben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabar
|
ich warb |
| 2. Person Singular |
procabaris procabare
|
du warbst |
| 3. Person Singular |
procabatur
|
er/sie/es warb |
| 1. Person Plural |
procabamur
|
wir warben |
| 2. Person Plural |
procabamini
|
ihr warbt |
| 3. Person Plural |
procabantur
|
sie warben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procarer
|
ich würbe |
| 2. Person Singular |
procareris procarere
|
du würbest |
| 3. Person Singular |
procaretur
|
er/sie/es würbe |
| 1. Person Plural |
procaremur
|
wir würben |
| 2. Person Plural |
procaremini
|
ihr würbet |
| 3. Person Plural |
procarentur
|
sie würben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabor
|
ich werde werben |
| 2. Person Singular |
procaberis procabere
|
du wirst werben |
| 3. Person Singular |
procabitur
|
er/sie/es wird werben |
| 1. Person Plural |
procabimur
|
wir werden werben |
| 2. Person Plural |
procabimini
|
ihr werdet werben |
| 3. Person Plural |
procabuntur
|
sie werden werben |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sum
|
ich habe geworben |
| 2. Person Singular |
procoratus es
|
du hast geworben |
| 3. Person Singular |
procoratus est
|
er/sie/es hat geworben |
| 1. Person Plural |
procorati sumus
|
wir haben geworben |
| 2. Person Plural |
procorati estis
|
ihr habt geworben |
| 3. Person Plural |
procorati sunt
|
sie haben geworben |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sim
|
ich habe geworben |
| 2. Person Singular |
procoratus sis
|
du habest geworben |
| 3. Person Singular |
procoratus sit
|
er/sie/es habe geworben |
| 1. Person Plural |
procorati simus
|
wir haben geworben |
| 2. Person Plural |
procorati sitis
|
ihr habet geworben |
| 3. Person Plural |
procorati sint
|
sie haben geworben |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus eram
|
ich hatte geworben |
| 2. Person Singular |
procoratus eras
|
du hattest geworben |
| 3. Person Singular |
procoratus erat
|
er/sie/es hatte geworben |
| 1. Person Plural |
procorati eramus
|
wir hatten geworben |
| 2. Person Plural |
procorati eratis
|
ihr hattet geworben |
| 3. Person Plural |
procorati erant
|
sie hatten geworben |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus essem
|
ich hätte geworben |
| 2. Person Singular |
procoratus esses
|
du hättest geworben |
| 3. Person Singular |
procoratus esset
|
er/sie/es hätte geworben |
| 1. Person Plural |
procorati essemus
|
wir hätten geworben |
| 2. Person Plural |
procorati essetis
|
ihr hättet geworben |
| 3. Person Plural |
procorati essent
|
sie hätten geworben |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus ero
|
ich werde geworben haben |
| 2. Person Singular |
procoratus eris
|
du wirst geworben haben |
| 3. Person Singular |
procoratus erit
|
er/sie/es wird geworben haben |
| 1. Person Plural |
procorati erimus
|
wir werden geworben haben |
| 2. Person Plural |
procorati eritis
|
ihr werdet geworben haben |
| 3. Person Plural |
procorati erunt
|
sie werden geworben haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procari procarier
|
werben |
| Vorzeitigkeit |
procoratus esse
|
geworben haben |
| Nachzeitigkeit |
procoraturum esse
|
werben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
procare
|
wirb! |
| 2. Person Plural |
procamini
|
werbt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
procator
|
| 3. Person Singular |
procator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
procantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
procari procarier
|
das Werben |
| Genitiv |
procandi
|
des Werbens |
| Dativ |
procando
|
dem Werben |
| Akkusativ |
procandum
|
das Werben |
| Ablativ |
procando
|
durch das Werben |
| Vokativ |
procande
|
Werben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procandus
|
procanda
|
procandum
|
| Genitiv |
procandi
|
procandae
|
procandi
|
| Dativ |
procando
|
procandae
|
procando
|
| Akkusativ |
procandum
|
procandam
|
procandum
|
| Ablativ |
procando
|
procanda
|
procando
|
| Vokativ |
procande
|
procanda
|
procandum
|
Plural
| Nominativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
| Genitiv |
procandorum
|
procandarum
|
procandorum
|
| Dativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Akkusativ |
procandos
|
procandas
|
procanda
|
| Ablativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Vokativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procans
|
procans
|
procans
|
| Genitiv |
procantis
|
procantis
|
procantis
|
| Dativ |
procanti
|
procanti
|
procanti
|
| Akkusativ |
procantem
|
procantem
|
procans
|
| Ablativ |
procanti procante
|
procanti procante
|
procanti procante
|
| Vokativ |
procans
|
procans
|
procans
|
Plural
| Nominativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Genitiv |
procantium procantum
|
procantium procantum
|
procantium procantum
|
| Dativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Akkusativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Ablativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Vokativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoratus
|
procorata
|
procoratum
|
| Genitiv |
procorati
|
procoratae
|
procorati
|
| Dativ |
procorato
|
procoratae
|
procorato
|
| Akkusativ |
procoratum
|
procoratam
|
procoratum
|
| Ablativ |
procorato
|
procorata
|
procorato
|
| Vokativ |
procorate
|
procorata
|
procoratum
|
Plural
| Nominativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
| Genitiv |
procoratorum
|
procoratarum
|
procoratorum
|
| Dativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Akkusativ |
procoratos
|
procoratas
|
procorata
|
| Ablativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Vokativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoraturus
|
procoratura
|
procoraturum
|
| Genitiv |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoraturi
|
| Dativ |
procoraturo
|
procoraturae
|
procoraturo
|
| Akkusativ |
procoraturum
|
procoraturam
|
procoraturum
|
| Ablativ |
procoraturo
|
procoratura
|
procoraturo
|
| Vokativ |
procorature
|
procoratura
|
procoraturum
|
Plural
| Nominativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
| Genitiv |
procoraturorum
|
procoraturarum
|
procoraturorum
|
| Dativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Akkusativ |
procoraturos
|
procoraturas
|
procoratura
|
| Ablativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Vokativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
procoratum
|
procoratu
|