Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
proeliari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
proeliator auch noch Formen von:
proeliator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proelior
|
|
| 2. Person Singular |
proeliaris proeliare
|
|
| 3. Person Singular |
proeliatur
|
|
| 1. Person Plural |
proeliamur
|
|
| 2. Person Plural |
proeliamini
|
|
| 3. Person Plural |
proeliantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proelier
|
|
| 2. Person Singular |
proelieris proeliere
|
|
| 3. Person Singular |
proelietur
|
|
| 1. Person Plural |
proeliemur
|
|
| 2. Person Plural |
proeliemini
|
|
| 3. Person Plural |
proelientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliabar
|
|
| 2. Person Singular |
proeliabaris proeliabare
|
|
| 3. Person Singular |
proeliabatur
|
|
| 1. Person Plural |
proeliabamur
|
|
| 2. Person Plural |
proeliabamini
|
|
| 3. Person Plural |
proeliabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliarer
|
|
| 2. Person Singular |
proeliareris proeliarere
|
|
| 3. Person Singular |
proeliaretur
|
|
| 1. Person Plural |
proeliaremur
|
|
| 2. Person Plural |
proeliaremini
|
|
| 3. Person Plural |
proeliarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliabor
|
|
| 2. Person Singular |
proeliaberis proeliabere
|
|
| 3. Person Singular |
proeliabitur
|
|
| 1. Person Plural |
proeliabimur
|
|
| 2. Person Plural |
proeliabimini
|
|
| 3. Person Plural |
proeliabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
proeliatus es
|
|
| 3. Person Singular |
proeliatus est
|
|
| 1. Person Plural |
proeliati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
proeliati estis
|
|
| 3. Person Plural |
proeliati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
proeliatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
proeliatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
proeliati simus
|
|
| 2. Person Plural |
proeliati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
proeliati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
proeliatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
proeliatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
proeliati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
proeliati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
proeliati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
proeliatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
proeliatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
proeliati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
proeliati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
proeliati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
proeliatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
proeliatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
proeliati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
proeliati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
proeliati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
proeliari proeliarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
proeliatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
proeliaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
proeliare
|
! |
| 2. Person Plural |
proeliamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
proeliator
|
| 3. Person Singular |
proeliator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
proeliantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
proeliari proeliarier
|
|
| Genitiv |
proeliandi
|
|
| Dativ |
proeliando
|
|
| Akkusativ |
proeliandum
|
|
| Ablativ |
proeliando
|
|
| Vokativ |
proeliande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proeliandus
|
proelianda
|
proeliandum
|
| Genitiv |
proeliandi
|
proeliandae
|
proeliandi
|
| Dativ |
proeliando
|
proeliandae
|
proeliando
|
| Akkusativ |
proeliandum
|
proeliandam
|
proeliandum
|
| Ablativ |
proeliando
|
proelianda
|
proeliando
|
| Vokativ |
proeliande
|
proelianda
|
proeliandum
|
Plural
| Nominativ |
proeliandi
|
proeliandae
|
proelianda
|
| Genitiv |
proeliandorum
|
proeliandarum
|
proeliandorum
|
| Dativ |
proeliandis
|
proeliandis
|
proeliandis
|
| Akkusativ |
proeliandos
|
proeliandas
|
proelianda
|
| Ablativ |
proeliandis
|
proeliandis
|
proeliandis
|
| Vokativ |
proeliandi
|
proeliandae
|
proelianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proelians
|
proelians
|
proelians
|
| Genitiv |
proeliantis
|
proeliantis
|
proeliantis
|
| Dativ |
proelianti
|
proelianti
|
proelianti
|
| Akkusativ |
proeliantem
|
proeliantem
|
proelians
|
| Ablativ |
proelianti proeliante
|
proelianti proeliante
|
proelianti proeliante
|
| Vokativ |
proelians
|
proelians
|
proelians
|
Plural
| Nominativ |
proeliantes
|
proeliantes
|
proeliantia
|
| Genitiv |
proeliantium proeliantum
|
proeliantium proeliantum
|
proeliantium proeliantum
|
| Dativ |
proeliantibus
|
proeliantibus
|
proeliantibus
|
| Akkusativ |
proeliantes
|
proeliantes
|
proeliantia
|
| Ablativ |
proeliantibus
|
proeliantibus
|
proeliantibus
|
| Vokativ |
proeliantes
|
proeliantes
|
proeliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proeliatus
|
proeliata
|
proeliatum
|
| Genitiv |
proeliati
|
proeliatae
|
proeliati
|
| Dativ |
proeliato
|
proeliatae
|
proeliato
|
| Akkusativ |
proeliatum
|
proeliatam
|
proeliatum
|
| Ablativ |
proeliato
|
proeliata
|
proeliato
|
| Vokativ |
proeliate
|
proeliata
|
proeliatum
|
Plural
| Nominativ |
proeliati
|
proeliatae
|
proeliata
|
| Genitiv |
proeliatorum
|
proeliatarum
|
proeliatorum
|
| Dativ |
proeliatis
|
proeliatis
|
proeliatis
|
| Akkusativ |
proeliatos
|
proeliatas
|
proeliata
|
| Ablativ |
proeliatis
|
proeliatis
|
proeliatis
|
| Vokativ |
proeliati
|
proeliatae
|
proeliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proeliaturus
|
proeliatura
|
proeliaturum
|
| Genitiv |
proeliaturi
|
proeliaturae
|
proeliaturi
|
| Dativ |
proeliaturo
|
proeliaturae
|
proeliaturo
|
| Akkusativ |
proeliaturum
|
proeliaturam
|
proeliaturum
|
| Ablativ |
proeliaturo
|
proeliatura
|
proeliaturo
|
| Vokativ |
proeliature
|
proeliatura
|
proeliaturum
|
Plural
| Nominativ |
proeliaturi
|
proeliaturae
|
proeliatura
|
| Genitiv |
proeliaturorum
|
proeliaturarum
|
proeliaturorum
|
| Dativ |
proeliaturis
|
proeliaturis
|
proeliaturis
|
| Akkusativ |
proeliaturos
|
proeliaturas
|
proeliatura
|
| Ablativ |
proeliaturis
|
proeliaturis
|
proeliaturis
|
| Vokativ |
proeliaturi
|
proeliaturae
|
proeliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
proeliatum
|
proeliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proelior
|
ich fechte |
| 2. Person Singular |
proeliaris proeliare
|
du fichtst |
| 3. Person Singular |
proeliatur
|
er/sie/es ficht |
| 1. Person Plural |
proeliamur
|
wir fechten |
| 2. Person Plural |
proeliamini
|
ihr fechtet |
| 3. Person Plural |
proeliantur
|
sie fechten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proelier
|
ich fechte |
| 2. Person Singular |
proelieris proeliere
|
du fechtest |
| 3. Person Singular |
proelietur
|
er/sie/es fechte |
| 1. Person Plural |
proeliemur
|
wir fechten |
| 2. Person Plural |
proeliemini
|
ihr fechtet |
| 3. Person Plural |
proelientur
|
sie fechten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliabar
|
ich focht |
| 2. Person Singular |
proeliabaris proeliabare
|
du fochtest |
| 3. Person Singular |
proeliabatur
|
er/sie/es focht |
| 1. Person Plural |
proeliabamur
|
wir fochten |
| 2. Person Plural |
proeliabamini
|
ihr fochtet |
| 3. Person Plural |
proeliabantur
|
sie fochten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliarer
|
ich föchte |
| 2. Person Singular |
proeliareris proeliarere
|
du föchtest |
| 3. Person Singular |
proeliaretur
|
er/sie/es föchte |
| 1. Person Plural |
proeliaremur
|
wir föchten |
| 2. Person Plural |
proeliaremini
|
ihr föchtet |
| 3. Person Plural |
proeliarentur
|
sie föchten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliabor
|
ich werde fechten |
| 2. Person Singular |
proeliaberis proeliabere
|
du wirst fechten |
| 3. Person Singular |
proeliabitur
|
er/sie/es wird fechten |
| 1. Person Plural |
proeliabimur
|
wir werden fechten |
| 2. Person Plural |
proeliabimini
|
ihr werdet fechten |
| 3. Person Plural |
proeliabuntur
|
sie werden fechten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus sum
|
ich habe gefochten |
| 2. Person Singular |
proeliatus es
|
du hast gefochten |
| 3. Person Singular |
proeliatus est
|
er/sie/es hat gefochten |
| 1. Person Plural |
proeliati sumus
|
wir haben gefochten |
| 2. Person Plural |
proeliati estis
|
ihr habt gefochten |
| 3. Person Plural |
proeliati sunt
|
sie haben gefochten |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus sim
|
ich habe gefochten |
| 2. Person Singular |
proeliatus sis
|
du habest gefochten |
| 3. Person Singular |
proeliatus sit
|
er/sie/es habe gefochten |
| 1. Person Plural |
proeliati simus
|
wir haben gefochten |
| 2. Person Plural |
proeliati sitis
|
ihr habet gefochten |
| 3. Person Plural |
proeliati sint
|
sie haben gefochten |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus eram
|
ich hatte gefochten |
| 2. Person Singular |
proeliatus eras
|
du hattest gefochten |
| 3. Person Singular |
proeliatus erat
|
er/sie/es hatte gefochten |
| 1. Person Plural |
proeliati eramus
|
wir hatten gefochten |
| 2. Person Plural |
proeliati eratis
|
ihr hattet gefochten |
| 3. Person Plural |
proeliati erant
|
sie hatten gefochten |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus essem
|
ich hätte gefochten |
| 2. Person Singular |
proeliatus esses
|
du hättest gefochten |
| 3. Person Singular |
proeliatus esset
|
er/sie/es hätte gefochten |
| 1. Person Plural |
proeliati essemus
|
wir hätten gefochten |
| 2. Person Plural |
proeliati essetis
|
ihr hättet gefochten |
| 3. Person Plural |
proeliati essent
|
sie hätten gefochten |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus ero
|
ich werde gefochten haben |
| 2. Person Singular |
proeliatus eris
|
du wirst gefochten haben |
| 3. Person Singular |
proeliatus erit
|
er/sie/es wird gefochten haben |
| 1. Person Plural |
proeliati erimus
|
wir werden gefochten haben |
| 2. Person Plural |
proeliati eritis
|
ihr werdet gefochten haben |
| 3. Person Plural |
proeliati erunt
|
sie werden gefochten haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
proeliari proeliarier
|
fechten |
| Vorzeitigkeit |
proeliatus esse
|
gefochten haben |
| Nachzeitigkeit |
proeliaturum esse
|
fechten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
proeliare
|
ficht! |
| 2. Person Plural |
proeliamini
|
fechtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
proeliator
|
| 3. Person Singular |
proeliator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
proeliantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
proeliari proeliarier
|
das Fechten |
| Genitiv |
proeliandi
|
des Fechtens |
| Dativ |
proeliando
|
dem Fechten |
| Akkusativ |
proeliandum
|
das Fechten |
| Ablativ |
proeliando
|
durch das Fechten |
| Vokativ |
proeliande
|
Fechten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proeliandus
|
proelianda
|
proeliandum
|
| Genitiv |
proeliandi
|
proeliandae
|
proeliandi
|
| Dativ |
proeliando
|
proeliandae
|
proeliando
|
| Akkusativ |
proeliandum
|
proeliandam
|
proeliandum
|
| Ablativ |
proeliando
|
proelianda
|
proeliando
|
| Vokativ |
proeliande
|
proelianda
|
proeliandum
|
Plural
| Nominativ |
proeliandi
|
proeliandae
|
proelianda
|
| Genitiv |
proeliandorum
|
proeliandarum
|
proeliandorum
|
| Dativ |
proeliandis
|
proeliandis
|
proeliandis
|
| Akkusativ |
proeliandos
|
proeliandas
|
proelianda
|
| Ablativ |
proeliandis
|
proeliandis
|
proeliandis
|
| Vokativ |
proeliandi
|
proeliandae
|
proelianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proelians
|
proelians
|
proelians
|
| Genitiv |
proeliantis
|
proeliantis
|
proeliantis
|
| Dativ |
proelianti
|
proelianti
|
proelianti
|
| Akkusativ |
proeliantem
|
proeliantem
|
proelians
|
| Ablativ |
proelianti proeliante
|
proelianti proeliante
|
proelianti proeliante
|
| Vokativ |
proelians
|
proelians
|
proelians
|
Plural
| Nominativ |
proeliantes
|
proeliantes
|
proeliantia
|
| Genitiv |
proeliantium proeliantum
|
proeliantium proeliantum
|
proeliantium proeliantum
|
| Dativ |
proeliantibus
|
proeliantibus
|
proeliantibus
|
| Akkusativ |
proeliantes
|
proeliantes
|
proeliantia
|
| Ablativ |
proeliantibus
|
proeliantibus
|
proeliantibus
|
| Vokativ |
proeliantes
|
proeliantes
|
proeliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proeliatus
|
proeliata
|
proeliatum
|
| Genitiv |
proeliati
|
proeliatae
|
proeliati
|
| Dativ |
proeliato
|
proeliatae
|
proeliato
|
| Akkusativ |
proeliatum
|
proeliatam
|
proeliatum
|
| Ablativ |
proeliato
|
proeliata
|
proeliato
|
| Vokativ |
proeliate
|
proeliata
|
proeliatum
|
Plural
| Nominativ |
proeliati
|
proeliatae
|
proeliata
|
| Genitiv |
proeliatorum
|
proeliatarum
|
proeliatorum
|
| Dativ |
proeliatis
|
proeliatis
|
proeliatis
|
| Akkusativ |
proeliatos
|
proeliatas
|
proeliata
|
| Ablativ |
proeliatis
|
proeliatis
|
proeliatis
|
| Vokativ |
proeliati
|
proeliatae
|
proeliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proeliaturus
|
proeliatura
|
proeliaturum
|
| Genitiv |
proeliaturi
|
proeliaturae
|
proeliaturi
|
| Dativ |
proeliaturo
|
proeliaturae
|
proeliaturo
|
| Akkusativ |
proeliaturum
|
proeliaturam
|
proeliaturum
|
| Ablativ |
proeliaturo
|
proeliatura
|
proeliaturo
|
| Vokativ |
proeliature
|
proeliatura
|
proeliaturum
|
Plural
| Nominativ |
proeliaturi
|
proeliaturae
|
proeliatura
|
| Genitiv |
proeliaturorum
|
proeliaturarum
|
proeliaturorum
|
| Dativ |
proeliaturis
|
proeliaturis
|
proeliaturis
|
| Akkusativ |
proeliaturos
|
proeliaturas
|
proeliatura
|
| Ablativ |
proeliaturis
|
proeliaturis
|
proeliaturis
|
| Vokativ |
proeliaturi
|
proeliaturae
|
proeliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
proeliatum
|
proeliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proelior
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
proeliaris proeliare
|
du kämpfst |
| 3. Person Singular |
proeliatur
|
er/sie/es kämpft |
| 1. Person Plural |
proeliamur
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
proeliamini
|
ihr kämpft |
| 3. Person Plural |
proeliantur
|
sie kämpfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proelier
|
ich kämpfe |
| 2. Person Singular |
proelieris proeliere
|
du kämpfest |
| 3. Person Singular |
proelietur
|
er/sie/es kämpfe |
| 1. Person Plural |
proeliemur
|
wir kämpfen |
| 2. Person Plural |
proeliemini
|
ihr kämpfet |
| 3. Person Plural |
proelientur
|
sie kämpfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliabar
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
proeliabaris proeliabare
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
proeliabatur
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
proeliabamur
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
proeliabamini
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
proeliabantur
|
sie kämpften |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliarer
|
ich kämpfte |
| 2. Person Singular |
proeliareris proeliarere
|
du kämpftest |
| 3. Person Singular |
proeliaretur
|
er/sie/es kämpfte |
| 1. Person Plural |
proeliaremur
|
wir kämpften |
| 2. Person Plural |
proeliaremini
|
ihr kämpftet |
| 3. Person Plural |
proeliarentur
|
sie kämpften |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliabor
|
ich werde kämpfen |
| 2. Person Singular |
proeliaberis proeliabere
|
du wirst kämpfen |
| 3. Person Singular |
proeliabitur
|
er/sie/es wird kämpfen |
| 1. Person Plural |
proeliabimur
|
wir werden kämpfen |
| 2. Person Plural |
proeliabimini
|
ihr werdet kämpfen |
| 3. Person Plural |
proeliabuntur
|
sie werden kämpfen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus sum
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
proeliatus es
|
du hast gekämpft |
| 3. Person Singular |
proeliatus est
|
er/sie/es hat gekämpft |
| 1. Person Plural |
proeliati sumus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
proeliati estis
|
ihr habt gekämpft |
| 3. Person Plural |
proeliati sunt
|
sie haben gekämpft |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus sim
|
ich habe gekämpft |
| 2. Person Singular |
proeliatus sis
|
du habest gekämpft |
| 3. Person Singular |
proeliatus sit
|
er/sie/es habe gekämpft |
| 1. Person Plural |
proeliati simus
|
wir haben gekämpft |
| 2. Person Plural |
proeliati sitis
|
ihr habet gekämpft |
| 3. Person Plural |
proeliati sint
|
sie haben gekämpft |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus eram
|
ich hatte gekämpft |
| 2. Person Singular |
proeliatus eras
|
du hattest gekämpft |
| 3. Person Singular |
proeliatus erat
|
er/sie/es hatte gekämpft |
| 1. Person Plural |
proeliati eramus
|
wir hatten gekämpft |
| 2. Person Plural |
proeliati eratis
|
ihr hattet gekämpft |
| 3. Person Plural |
proeliati erant
|
sie hatten gekämpft |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus essem
|
ich hätte gekämpft |
| 2. Person Singular |
proeliatus esses
|
du hättest gekämpft |
| 3. Person Singular |
proeliatus esset
|
er/sie/es hätte gekämpft |
| 1. Person Plural |
proeliati essemus
|
wir hätten gekämpft |
| 2. Person Plural |
proeliati essetis
|
ihr hättet gekämpft |
| 3. Person Plural |
proeliati essent
|
sie hätten gekämpft |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proeliatus ero
|
ich werde gekämpft haben |
| 2. Person Singular |
proeliatus eris
|
du wirst gekämpft haben |
| 3. Person Singular |
proeliatus erit
|
er/sie/es wird gekämpft haben |
| 1. Person Plural |
proeliati erimus
|
wir werden gekämpft haben |
| 2. Person Plural |
proeliati eritis
|
ihr werdet gekämpft haben |
| 3. Person Plural |
proeliati erunt
|
sie werden gekämpft haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
proeliari proeliarier
|
kämpfen |
| Vorzeitigkeit |
proeliatus esse
|
gekämpft haben |
| Nachzeitigkeit |
proeliaturum esse
|
kämpfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
proeliare
|
kämpfe; kämpf! |
| 2. Person Plural |
proeliamini
|
kämpft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
proeliator
|
| 3. Person Singular |
proeliator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
proeliantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
proeliari proeliarier
|
das Kämpfen |
| Genitiv |
proeliandi
|
des Kämpfens |
| Dativ |
proeliando
|
dem Kämpfen |
| Akkusativ |
proeliandum
|
das Kämpfen |
| Ablativ |
proeliando
|
durch das Kämpfen |
| Vokativ |
proeliande
|
Kämpfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proeliandus
|
proelianda
|
proeliandum
|
| Genitiv |
proeliandi
|
proeliandae
|
proeliandi
|
| Dativ |
proeliando
|
proeliandae
|
proeliando
|
| Akkusativ |
proeliandum
|
proeliandam
|
proeliandum
|
| Ablativ |
proeliando
|
proelianda
|
proeliando
|
| Vokativ |
proeliande
|
proelianda
|
proeliandum
|
Plural
| Nominativ |
proeliandi
|
proeliandae
|
proelianda
|
| Genitiv |
proeliandorum
|
proeliandarum
|
proeliandorum
|
| Dativ |
proeliandis
|
proeliandis
|
proeliandis
|
| Akkusativ |
proeliandos
|
proeliandas
|
proelianda
|
| Ablativ |
proeliandis
|
proeliandis
|
proeliandis
|
| Vokativ |
proeliandi
|
proeliandae
|
proelianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proelians
|
proelians
|
proelians
|
| Genitiv |
proeliantis
|
proeliantis
|
proeliantis
|
| Dativ |
proelianti
|
proelianti
|
proelianti
|
| Akkusativ |
proeliantem
|
proeliantem
|
proelians
|
| Ablativ |
proelianti proeliante
|
proelianti proeliante
|
proelianti proeliante
|
| Vokativ |
proelians
|
proelians
|
proelians
|
Plural
| Nominativ |
proeliantes
|
proeliantes
|
proeliantia
|
| Genitiv |
proeliantium proeliantum
|
proeliantium proeliantum
|
proeliantium proeliantum
|
| Dativ |
proeliantibus
|
proeliantibus
|
proeliantibus
|
| Akkusativ |
proeliantes
|
proeliantes
|
proeliantia
|
| Ablativ |
proeliantibus
|
proeliantibus
|
proeliantibus
|
| Vokativ |
proeliantes
|
proeliantes
|
proeliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proeliatus
|
proeliata
|
proeliatum
|
| Genitiv |
proeliati
|
proeliatae
|
proeliati
|
| Dativ |
proeliato
|
proeliatae
|
proeliato
|
| Akkusativ |
proeliatum
|
proeliatam
|
proeliatum
|
| Ablativ |
proeliato
|
proeliata
|
proeliato
|
| Vokativ |
proeliate
|
proeliata
|
proeliatum
|
Plural
| Nominativ |
proeliati
|
proeliatae
|
proeliata
|
| Genitiv |
proeliatorum
|
proeliatarum
|
proeliatorum
|
| Dativ |
proeliatis
|
proeliatis
|
proeliatis
|
| Akkusativ |
proeliatos
|
proeliatas
|
proeliata
|
| Ablativ |
proeliatis
|
proeliatis
|
proeliatis
|
| Vokativ |
proeliati
|
proeliatae
|
proeliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
proeliaturus
|
proeliatura
|
proeliaturum
|
| Genitiv |
proeliaturi
|
proeliaturae
|
proeliaturi
|
| Dativ |
proeliaturo
|
proeliaturae
|
proeliaturo
|
| Akkusativ |
proeliaturum
|
proeliaturam
|
proeliaturum
|
| Ablativ |
proeliaturo
|
proeliatura
|
proeliaturo
|
| Vokativ |
proeliature
|
proeliatura
|
proeliaturum
|
Plural
| Nominativ |
proeliaturi
|
proeliaturae
|
proeliatura
|
| Genitiv |
proeliaturorum
|
proeliaturarum
|
proeliaturorum
|
| Dativ |
proeliaturis
|
proeliaturis
|
proeliaturis
|
| Akkusativ |
proeliaturos
|
proeliaturas
|
proeliatura
|
| Ablativ |
proeliaturis
|
proeliaturis
|
proeliaturis
|
| Vokativ |
proeliaturi
|
proeliaturae
|
proeliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
proeliatum
|
proeliatu
|