Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promico
|
ich dehne aus |
| 2. Person Singular |
promicas
|
du dehnst aus |
| 3. Person Singular |
promicat
|
er/sie/es dehnt aus |
| 1. Person Plural |
promicamus
|
wir dehnen aus |
| 2. Person Plural |
promicatis
|
ihr dehnt aus |
| 3. Person Plural |
promicant
|
sie dehnen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicor
|
ich werde ausgedehnt |
| 2. Person Singular |
promicaris promicare
|
du wirst ausgedehnt |
| 3. Person Singular |
promicatur
|
er/sie/es wird ausgedehnt |
| 1. Person Plural |
promicamur
|
wir werden ausgedehnt |
| 2. Person Plural |
promicamini
|
ihr werdet ausgedehnt |
| 3. Person Plural |
promicantur
|
sie werden ausgedehnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicem
|
ich dehne aus |
| 2. Person Singular |
promices
|
du dehnest aus |
| 3. Person Singular |
promicet
|
er/sie/es dehne aus |
| 1. Person Plural |
promicemus
|
wir dehnen aus |
| 2. Person Plural |
promicetis
|
ihr dehnet aus |
| 3. Person Plural |
promicent
|
sie dehnen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicer
|
ich werde ausgedehnt |
| 2. Person Singular |
promiceris promicere
|
du werdest ausgedehnt |
| 3. Person Singular |
promicetur
|
er/sie/es werde ausgedehnt |
| 1. Person Plural |
promicemur
|
wir werden ausgedehnt |
| 2. Person Plural |
promicemini
|
ihr werdet ausgedehnt |
| 3. Person Plural |
promicentur
|
sie werden ausgedehnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabam
|
ich dehnte aus |
| 2. Person Singular |
promicabas
|
du dehntest aus |
| 3. Person Singular |
promicabat
|
er/sie/es dehnte aus |
| 1. Person Plural |
promicabamus
|
wir dehnten aus |
| 2. Person Plural |
promicabatis
|
ihr dehntet aus |
| 3. Person Plural |
promicabant
|
sie dehnten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabar
|
ich wurde ausgedehnt |
| 2. Person Singular |
promicabaris promicabare
|
du wurdest ausgedehnt |
| 3. Person Singular |
promicabatur
|
er/sie/es wurde ausgedehnt |
| 1. Person Plural |
promicabamur
|
wir wurden ausgedehnt |
| 2. Person Plural |
promicabamini
|
ihr wurdet ausgedehnt |
| 3. Person Plural |
promicabantur
|
sie wurden ausgedehnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicarem
|
ich dehnte aus |
| 2. Person Singular |
promicares
|
du dehntest aus |
| 3. Person Singular |
promicaret
|
er/sie/es dehnte aus |
| 1. Person Plural |
promicaremus
|
wir dehnten aus |
| 2. Person Plural |
promicaretis
|
ihr dehntet aus |
| 3. Person Plural |
promicarent
|
sie dehnten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicarer
|
ich würde ausgedehnt |
| 2. Person Singular |
promicareris promicarere
|
du würdest ausgedehnt |
| 3. Person Singular |
promicaretur
|
er/sie/es würde ausgedehnt |
| 1. Person Plural |
promicaremur
|
wir würden ausgedehnt |
| 2. Person Plural |
promicaremini
|
ihr würdet ausgedehnt |
| 3. Person Plural |
promicarentur
|
sie würden ausgedehnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabo
|
ich werde ausdehnen |
| 2. Person Singular |
promicabis
|
du wirst ausdehnen |
| 3. Person Singular |
promicabit
|
er/sie/es wird ausdehnen |
| 1. Person Plural |
promicabimus
|
wir werden ausdehnen |
| 2. Person Plural |
promicabitis
|
ihr werdet ausdehnen |
| 3. Person Plural |
promicabunt
|
sie werden ausdehnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabor
|
ich werde ausgedehnt werden |
| 2. Person Singular |
promicaberis promicabere
|
du wirst ausgedehnt werden |
| 3. Person Singular |
promicabitur
|
er/sie/es wird ausgedehnt werden |
| 1. Person Plural |
promicabimur
|
wir werden ausgedehnt werden |
| 2. Person Plural |
promicabimini
|
ihr werdet ausgedehnt werden |
| 3. Person Plural |
promicabuntur
|
sie werden ausgedehnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicavi
|
ich habe ausgedehnt |
| 2. Person Singular |
promicavisti
|
du hast ausgedehnt |
| 3. Person Singular |
promicavit
|
er/sie/es hat ausgedehnt |
| 1. Person Plural |
promicavimus
|
wir haben ausgedehnt |
| 2. Person Plural |
promicavistis
|
ihr habt ausgedehnt |
| 3. Person Plural |
promicaverunt promicavere
|
sie haben ausgedehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus sum
|
ich bin ausgedehnt worden |
| 2. Person Singular |
promicatus es
|
du bist ausgedehnt worden |
| 3. Person Singular |
promicatus est
|
er/sie/es ist ausgedehnt worden |
| 1. Person Plural |
promicati sumus
|
wir sind ausgedehnt worden |
| 2. Person Plural |
promicati estis
|
ihr seid ausgedehnt worden |
| 3. Person Plural |
promicati sunt
|
sie sind ausgedehnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicaverim
|
ich habe ausgedehnt |
| 2. Person Singular |
promicaveris
|
du habest ausgedehnt |
| 3. Person Singular |
promicaverit
|
er/sie/es habe ausgedehnt |
| 1. Person Plural |
promicaverimus
|
wir haben ausgedehnt |
| 2. Person Plural |
promicaveritis
|
ihr habet ausgedehnt |
| 3. Person Plural |
promicaverint
|
sie haben ausgedehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus sim
|
ich sei ausgedehnt worden |
| 2. Person Singular |
promicatus sis
|
du seiest ausgedehnt worden |
| 3. Person Singular |
promicatus sit
|
er/sie/es sei ausgedehnt worden |
| 1. Person Plural |
promicati simus
|
wir seien ausgedehnt worden |
| 2. Person Plural |
promicati sitis
|
ihr seiet ausgedehnt worden |
| 3. Person Plural |
promicati sint
|
sie seien ausgedehnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicaveram
|
ich hatte ausgedehnt |
| 2. Person Singular |
promicaveras
|
du hattest ausgedehnt |
| 3. Person Singular |
promicaverat
|
er/sie/es hatte ausgedehnt |
| 1. Person Plural |
promicaveramus
|
wir hatten ausgedehnt |
| 2. Person Plural |
promicaveratis
|
ihr hattet ausgedehnt |
| 3. Person Plural |
promicaverant
|
sie hatten ausgedehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus eram
|
ich war ausgedehnt worden |
| 2. Person Singular |
promicatus eras
|
du warst ausgedehnt worden |
| 3. Person Singular |
promicatus erat
|
er/sie/es war ausgedehnt worden |
| 1. Person Plural |
promicati eramus
|
wir waren ausgedehnt worden |
| 2. Person Plural |
promicati eratis
|
ihr wart ausgedehnt worden |
| 3. Person Plural |
promicati erant
|
sie waren ausgedehnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicavissem
|
ich hätte ausgedehnt |
| 2. Person Singular |
promicavisses
|
du hättest ausgedehnt |
| 3. Person Singular |
promicavisset
|
er/sie/es hätte ausgedehnt |
| 1. Person Plural |
promicavissemus
|
wir hätten ausgedehnt |
| 2. Person Plural |
promicavissetis
|
ihr hättet ausgedehnt |
| 3. Person Plural |
promicavissent
|
sie hätten ausgedehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus essem
|
ich wäre ausgedehnt worden |
| 2. Person Singular |
promicatus esses
|
du wärest ausgedehnt worden |
| 3. Person Singular |
promicatus esset
|
er/sie/es wäre ausgedehnt worden |
| 1. Person Plural |
promicati essemus
|
wir wären ausgedehnt worden |
| 2. Person Plural |
promicati essetis
|
ihr wäret ausgedehnt worden |
| 3. Person Plural |
promicati essent
|
sie wären ausgedehnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicavero
|
ich werde ausgedehnt haben |
| 2. Person Singular |
promicaveris
|
du wirst ausgedehnt haben |
| 3. Person Singular |
promicaverit
|
er/sie/es wird ausgedehnt haben |
| 1. Person Plural |
promicaverimus
|
wir werden ausgedehnt haben |
| 2. Person Plural |
promicaveritis
|
ihr werdet ausgedehnt haben |
| 3. Person Plural |
promicaverint
|
sie werden ausgedehnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus ero
|
ich werde ausgedehnt worden sein |
| 2. Person Singular |
promicatus eris
|
du wirst ausgedehnt worden sein |
| 3. Person Singular |
promicatus erit
|
er/sie/es wird ausgedehnt worden sein |
| 1. Person Plural |
promicati erimus
|
wir werden ausgedehnt worden sein |
| 2. Person Plural |
promicati eritis
|
ihr werdet ausgedehnt worden sein |
| 3. Person Plural |
promicati erunt
|
sie werden ausgedehnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
promicare
|
ausdehnen |
| Vorzeitigkeit |
promicavisse
|
ausgedehnt haben |
| Nachzeitigkeit |
promicaturum esse
|
ausdehnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
promicari promicarier
|
ausgedehnt werden |
| Vorzeitigkeit |
promicatum esse
|
ausgedehnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
promicatum iri
|
künftig ausgedehnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
promica
|
dehne aus; dehn aus! |
| 2. Person Plural |
promicate
|
dehnt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
promicato
|
| 3. Person Singular |
promicato
|
| 2. Person Plural |
promicatote
|
| 3. Person Plural |
promicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
promicare
|
das Ausdehnen |
| Genitiv |
promicandi
|
des Ausdehnens |
| Dativ |
promicando
|
dem Ausdehnen |
| Akkusativ |
promicandum
|
das Ausdehnen |
| Ablativ |
promicando
|
durch das Ausdehnen |
| Vokativ |
promicande
|
Ausdehnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicandus
|
promicanda
|
promicandum
|
| Genitiv |
promicandi
|
promicandae
|
promicandi
|
| Dativ |
promicando
|
promicandae
|
promicando
|
| Akkusativ |
promicandum
|
promicandam
|
promicandum
|
| Ablativ |
promicando
|
promicanda
|
promicando
|
| Vokativ |
promicande
|
promicanda
|
promicandum
|
Plural
| Nominativ |
promicandi
|
promicandae
|
promicanda
|
| Genitiv |
promicandorum
|
promicandarum
|
promicandorum
|
| Dativ |
promicandis
|
promicandis
|
promicandis
|
| Akkusativ |
promicandos
|
promicandas
|
promicanda
|
| Ablativ |
promicandis
|
promicandis
|
promicandis
|
| Vokativ |
promicandi
|
promicandae
|
promicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicans
|
promicans
|
promicans
|
| Genitiv |
promicantis
|
promicantis
|
promicantis
|
| Dativ |
promicanti
|
promicanti
|
promicanti
|
| Akkusativ |
promicantem
|
promicantem
|
promicans
|
| Ablativ |
promicanti promicante
|
promicanti promicante
|
promicanti promicante
|
| Vokativ |
promicans
|
promicans
|
promicans
|
Plural
| Nominativ |
promicantes
|
promicantes
|
promicantia
|
| Genitiv |
promicantium promicantum
|
promicantium promicantum
|
promicantium promicantum
|
| Dativ |
promicantibus
|
promicantibus
|
promicantibus
|
| Akkusativ |
promicantes
|
promicantes
|
promicantia
|
| Ablativ |
promicantibus
|
promicantibus
|
promicantibus
|
| Vokativ |
promicantes
|
promicantes
|
promicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicatus
|
promicata
|
promicatum
|
| Genitiv |
promicati
|
promicatae
|
promicati
|
| Dativ |
promicato
|
promicatae
|
promicato
|
| Akkusativ |
promicatum
|
promicatam
|
promicatum
|
| Ablativ |
promicato
|
promicata
|
promicato
|
| Vokativ |
promicate
|
promicata
|
promicatum
|
Plural
| Nominativ |
promicati
|
promicatae
|
promicata
|
| Genitiv |
promicatorum
|
promicatarum
|
promicatorum
|
| Dativ |
promicatis
|
promicatis
|
promicatis
|
| Akkusativ |
promicatos
|
promicatas
|
promicata
|
| Ablativ |
promicatis
|
promicatis
|
promicatis
|
| Vokativ |
promicati
|
promicatae
|
promicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicaturus
|
promicatura
|
promicaturum
|
| Genitiv |
promicaturi
|
promicaturae
|
promicaturi
|
| Dativ |
promicaturo
|
promicaturae
|
promicaturo
|
| Akkusativ |
promicaturum
|
promicaturam
|
promicaturum
|
| Ablativ |
promicaturo
|
promicatura
|
promicaturo
|
| Vokativ |
promicature
|
promicatura
|
promicaturum
|
Plural
| Nominativ |
promicaturi
|
promicaturae
|
promicatura
|
| Genitiv |
promicaturorum
|
promicaturarum
|
promicaturorum
|
| Dativ |
promicaturis
|
promicaturis
|
promicaturis
|
| Akkusativ |
promicaturos
|
promicaturas
|
promicatura
|
| Ablativ |
promicaturis
|
promicaturis
|
promicaturis
|
| Vokativ |
promicaturi
|
promicaturae
|
promicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
promicatum
|
promicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promico
|
|
| 2. Person Singular |
promicas
|
|
| 3. Person Singular |
promicat
|
|
| 1. Person Plural |
promicamus
|
|
| 2. Person Plural |
promicatis
|
|
| 3. Person Plural |
promicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicor
|
|
| 2. Person Singular |
promicaris promicare
|
|
| 3. Person Singular |
promicatur
|
|
| 1. Person Plural |
promicamur
|
|
| 2. Person Plural |
promicamini
|
|
| 3. Person Plural |
promicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicem
|
|
| 2. Person Singular |
promices
|
|
| 3. Person Singular |
promicet
|
|
| 1. Person Plural |
promicemus
|
|
| 2. Person Plural |
promicetis
|
|
| 3. Person Plural |
promicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicer
|
|
| 2. Person Singular |
promiceris promicere
|
|
| 3. Person Singular |
promicetur
|
|
| 1. Person Plural |
promicemur
|
|
| 2. Person Plural |
promicemini
|
|
| 3. Person Plural |
promicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabam
|
|
| 2. Person Singular |
promicabas
|
|
| 3. Person Singular |
promicabat
|
|
| 1. Person Plural |
promicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
promicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
promicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabar
|
|
| 2. Person Singular |
promicabaris promicabare
|
|
| 3. Person Singular |
promicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
promicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
promicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
promicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicarem
|
|
| 2. Person Singular |
promicares
|
|
| 3. Person Singular |
promicaret
|
|
| 1. Person Plural |
promicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
promicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
promicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicarer
|
|
| 2. Person Singular |
promicareris promicarere
|
|
| 3. Person Singular |
promicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
promicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
promicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
promicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabo
|
|
| 2. Person Singular |
promicabis
|
|
| 3. Person Singular |
promicabit
|
|
| 1. Person Plural |
promicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
promicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabor
|
|
| 2. Person Singular |
promicaberis promicabere
|
|
| 3. Person Singular |
promicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
promicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
promicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
promicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicavi
|
|
| 2. Person Singular |
promicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
promicavit
|
|
| 1. Person Plural |
promicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
promicaverunt promicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
promicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
promicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
promicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
promicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
promicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
promicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
promicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
promicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
promicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
promicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
promicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
promicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
promicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
promicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
promicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
promicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
promicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
promicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicavero
|
|
| 2. Person Singular |
promicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
promicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
promicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
promicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
promicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
promicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
promicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
promicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
promicari promicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
promicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
promicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
promica
|
! |
| 2. Person Plural |
promicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
promicato
|
| 3. Person Singular |
promicato
|
| 2. Person Plural |
promicatote
|
| 3. Person Plural |
promicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
promicare
|
|
| Genitiv |
promicandi
|
|
| Dativ |
promicando
|
|
| Akkusativ |
promicandum
|
|
| Ablativ |
promicando
|
|
| Vokativ |
promicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicandus
|
promicanda
|
promicandum
|
| Genitiv |
promicandi
|
promicandae
|
promicandi
|
| Dativ |
promicando
|
promicandae
|
promicando
|
| Akkusativ |
promicandum
|
promicandam
|
promicandum
|
| Ablativ |
promicando
|
promicanda
|
promicando
|
| Vokativ |
promicande
|
promicanda
|
promicandum
|
Plural
| Nominativ |
promicandi
|
promicandae
|
promicanda
|
| Genitiv |
promicandorum
|
promicandarum
|
promicandorum
|
| Dativ |
promicandis
|
promicandis
|
promicandis
|
| Akkusativ |
promicandos
|
promicandas
|
promicanda
|
| Ablativ |
promicandis
|
promicandis
|
promicandis
|
| Vokativ |
promicandi
|
promicandae
|
promicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicans
|
promicans
|
promicans
|
| Genitiv |
promicantis
|
promicantis
|
promicantis
|
| Dativ |
promicanti
|
promicanti
|
promicanti
|
| Akkusativ |
promicantem
|
promicantem
|
promicans
|
| Ablativ |
promicanti promicante
|
promicanti promicante
|
promicanti promicante
|
| Vokativ |
promicans
|
promicans
|
promicans
|
Plural
| Nominativ |
promicantes
|
promicantes
|
promicantia
|
| Genitiv |
promicantium promicantum
|
promicantium promicantum
|
promicantium promicantum
|
| Dativ |
promicantibus
|
promicantibus
|
promicantibus
|
| Akkusativ |
promicantes
|
promicantes
|
promicantia
|
| Ablativ |
promicantibus
|
promicantibus
|
promicantibus
|
| Vokativ |
promicantes
|
promicantes
|
promicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicatus
|
promicata
|
promicatum
|
| Genitiv |
promicati
|
promicatae
|
promicati
|
| Dativ |
promicato
|
promicatae
|
promicato
|
| Akkusativ |
promicatum
|
promicatam
|
promicatum
|
| Ablativ |
promicato
|
promicata
|
promicato
|
| Vokativ |
promicate
|
promicata
|
promicatum
|
Plural
| Nominativ |
promicati
|
promicatae
|
promicata
|
| Genitiv |
promicatorum
|
promicatarum
|
promicatorum
|
| Dativ |
promicatis
|
promicatis
|
promicatis
|
| Akkusativ |
promicatos
|
promicatas
|
promicata
|
| Ablativ |
promicatis
|
promicatis
|
promicatis
|
| Vokativ |
promicati
|
promicatae
|
promicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicaturus
|
promicatura
|
promicaturum
|
| Genitiv |
promicaturi
|
promicaturae
|
promicaturi
|
| Dativ |
promicaturo
|
promicaturae
|
promicaturo
|
| Akkusativ |
promicaturum
|
promicaturam
|
promicaturum
|
| Ablativ |
promicaturo
|
promicatura
|
promicaturo
|
| Vokativ |
promicature
|
promicatura
|
promicaturum
|
Plural
| Nominativ |
promicaturi
|
promicaturae
|
promicatura
|
| Genitiv |
promicaturorum
|
promicaturarum
|
promicaturorum
|
| Dativ |
promicaturis
|
promicaturis
|
promicaturis
|
| Akkusativ |
promicaturos
|
promicaturas
|
promicatura
|
| Ablativ |
promicaturis
|
promicaturis
|
promicaturis
|
| Vokativ |
promicaturi
|
promicaturae
|
promicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
promicatum
|
promicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promico
|
|
| 2. Person Singular |
promicas
|
|
| 3. Person Singular |
promicat
|
|
| 1. Person Plural |
promicamus
|
|
| 2. Person Plural |
promicatis
|
|
| 3. Person Plural |
promicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicor
|
|
| 2. Person Singular |
promicaris promicare
|
|
| 3. Person Singular |
promicatur
|
|
| 1. Person Plural |
promicamur
|
|
| 2. Person Plural |
promicamini
|
|
| 3. Person Plural |
promicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicem
|
|
| 2. Person Singular |
promices
|
|
| 3. Person Singular |
promicet
|
|
| 1. Person Plural |
promicemus
|
|
| 2. Person Plural |
promicetis
|
|
| 3. Person Plural |
promicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicer
|
|
| 2. Person Singular |
promiceris promicere
|
|
| 3. Person Singular |
promicetur
|
|
| 1. Person Plural |
promicemur
|
|
| 2. Person Plural |
promicemini
|
|
| 3. Person Plural |
promicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabam
|
|
| 2. Person Singular |
promicabas
|
|
| 3. Person Singular |
promicabat
|
|
| 1. Person Plural |
promicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
promicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
promicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabar
|
|
| 2. Person Singular |
promicabaris promicabare
|
|
| 3. Person Singular |
promicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
promicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
promicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
promicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicarem
|
|
| 2. Person Singular |
promicares
|
|
| 3. Person Singular |
promicaret
|
|
| 1. Person Plural |
promicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
promicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
promicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicarer
|
|
| 2. Person Singular |
promicareris promicarere
|
|
| 3. Person Singular |
promicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
promicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
promicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
promicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabo
|
|
| 2. Person Singular |
promicabis
|
|
| 3. Person Singular |
promicabit
|
|
| 1. Person Plural |
promicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
promicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicabor
|
|
| 2. Person Singular |
promicaberis promicabere
|
|
| 3. Person Singular |
promicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
promicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
promicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
promicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicavi
|
|
| 2. Person Singular |
promicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
promicavit
|
|
| 1. Person Plural |
promicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
promicaverunt promicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
promicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
promicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
promicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
promicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
promicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
promicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
promicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
promicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
promicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
promicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
promicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
promicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
promicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
promicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
promicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
promicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
promicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
promicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
promicavero
|
|
| 2. Person Singular |
promicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
promicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
promicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
promicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
promicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
promicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
promicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
promicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
promicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
promicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
promicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
promicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
promicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
promicari promicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
promicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
promicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
promica
|
! |
| 2. Person Plural |
promicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
promicato
|
| 3. Person Singular |
promicato
|
| 2. Person Plural |
promicatote
|
| 3. Person Plural |
promicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
promicare
|
|
| Genitiv |
promicandi
|
|
| Dativ |
promicando
|
|
| Akkusativ |
promicandum
|
|
| Ablativ |
promicando
|
|
| Vokativ |
promicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicandus
|
promicanda
|
promicandum
|
| Genitiv |
promicandi
|
promicandae
|
promicandi
|
| Dativ |
promicando
|
promicandae
|
promicando
|
| Akkusativ |
promicandum
|
promicandam
|
promicandum
|
| Ablativ |
promicando
|
promicanda
|
promicando
|
| Vokativ |
promicande
|
promicanda
|
promicandum
|
Plural
| Nominativ |
promicandi
|
promicandae
|
promicanda
|
| Genitiv |
promicandorum
|
promicandarum
|
promicandorum
|
| Dativ |
promicandis
|
promicandis
|
promicandis
|
| Akkusativ |
promicandos
|
promicandas
|
promicanda
|
| Ablativ |
promicandis
|
promicandis
|
promicandis
|
| Vokativ |
promicandi
|
promicandae
|
promicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicans
|
promicans
|
promicans
|
| Genitiv |
promicantis
|
promicantis
|
promicantis
|
| Dativ |
promicanti
|
promicanti
|
promicanti
|
| Akkusativ |
promicantem
|
promicantem
|
promicans
|
| Ablativ |
promicanti promicante
|
promicanti promicante
|
promicanti promicante
|
| Vokativ |
promicans
|
promicans
|
promicans
|
Plural
| Nominativ |
promicantes
|
promicantes
|
promicantia
|
| Genitiv |
promicantium promicantum
|
promicantium promicantum
|
promicantium promicantum
|
| Dativ |
promicantibus
|
promicantibus
|
promicantibus
|
| Akkusativ |
promicantes
|
promicantes
|
promicantia
|
| Ablativ |
promicantibus
|
promicantibus
|
promicantibus
|
| Vokativ |
promicantes
|
promicantes
|
promicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicatus
|
promicata
|
promicatum
|
| Genitiv |
promicati
|
promicatae
|
promicati
|
| Dativ |
promicato
|
promicatae
|
promicato
|
| Akkusativ |
promicatum
|
promicatam
|
promicatum
|
| Ablativ |
promicato
|
promicata
|
promicato
|
| Vokativ |
promicate
|
promicata
|
promicatum
|
Plural
| Nominativ |
promicati
|
promicatae
|
promicata
|
| Genitiv |
promicatorum
|
promicatarum
|
promicatorum
|
| Dativ |
promicatis
|
promicatis
|
promicatis
|
| Akkusativ |
promicatos
|
promicatas
|
promicata
|
| Ablativ |
promicatis
|
promicatis
|
promicatis
|
| Vokativ |
promicati
|
promicatae
|
promicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
promicaturus
|
promicatura
|
promicaturum
|
| Genitiv |
promicaturi
|
promicaturae
|
promicaturi
|
| Dativ |
promicaturo
|
promicaturae
|
promicaturo
|
| Akkusativ |
promicaturum
|
promicaturam
|
promicaturum
|
| Ablativ |
promicaturo
|
promicatura
|
promicaturo
|
| Vokativ |
promicature
|
promicatura
|
promicaturum
|
Plural
| Nominativ |
promicaturi
|
promicaturae
|
promicatura
|
| Genitiv |
promicaturorum
|
promicaturarum
|
promicaturorum
|
| Dativ |
promicaturis
|
promicaturis
|
promicaturis
|
| Akkusativ |
promicaturos
|
promicaturas
|
promicatura
|
| Ablativ |
promicaturis
|
promicaturis
|
promicaturis
|
| Vokativ |
promicaturi
|
promicaturae
|
promicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
promicatum
|
promicatu
|