Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
veröffentlichen
bekanntmachen
dem Volke bekanntmachen
durch öffentliche Bekanntmachung bekannt machen
durch öffentlichen Anschlag zur vorläufigen Kenntnis bringen
lehren
öffentlich anschlagen
verkündigen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgo
ich veröffentliche
2. Person Singular
promulgas
du veröffentlichst
3. Person Singular
promulgat
er/sie/es veröffentlicht
1. Person Plural
promulgamus
wir veröffentlichen
2. Person Plural
promulgatis
ihr veröffentlicht
3. Person Plural
promulgant
sie veröffentlichen
Passiv
1. Person Singular
promulgor
ich werde veröffentlicht
2. Person Singular
promulgaris promulgare
du wirst veröffentlicht
3. Person Singular
promulgatur
er/sie/es wird veröffentlicht
1. Person Plural
promulgamur
wir werden veröffentlicht
2. Person Plural
promulgamini
ihr werdet veröffentlicht
3. Person Plural
promulgantur
sie werden veröffentlicht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgem
ich veröffentliche
2. Person Singular
promulges
du veröffentlichest
3. Person Singular
promulget
er/sie/es veröffentliche
1. Person Plural
promulgemus
wir veröffentlichen
2. Person Plural
promulgetis
ihr veröffentlichet
3. Person Plural
promulgent
sie veröffentlichen
Passiv
1. Person Singular
promulger
ich werde veröffentlicht
2. Person Singular
promulgeris promulgere
du werdest veröffentlicht
3. Person Singular
promulgetur
er/sie/es werde veröffentlicht
1. Person Plural
promulgemur
wir werden veröffentlicht
2. Person Plural
promulgemini
ihr werdet veröffentlicht
3. Person Plural
promulgentur
sie werden veröffentlicht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgabam
ich veröffentlichte
2. Person Singular
promulgabas
du veröffentlichtest
3. Person Singular
promulgabat
er/sie/es veröffentlichte
1. Person Plural
promulgabamus
wir veröffentlichten
2. Person Plural
promulgabatis
ihr veröffentlichtet
3. Person Plural
promulgabant
sie veröffentlichten
Passiv
1. Person Singular
promulgabar
ich wurde veröffentlicht
2. Person Singular
promulgabaris promulgabare
du wurdest veröffentlicht
3. Person Singular
promulgabatur
er/sie/es wurde veröffentlicht
1. Person Plural
promulgabamur
wir wurden veröffentlicht
2. Person Plural
promulgabamini
ihr wurdet veröffentlicht
3. Person Plural
promulgabantur
sie wurden veröffentlicht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgarem
ich veröffentlichte
2. Person Singular
promulgares
du veröffentlichtest
3. Person Singular
promulgaret
er/sie/es veröffentlichte
1. Person Plural
promulgaremus
wir veröffentlichten
2. Person Plural
promulgaretis
ihr veröffentlichtet
3. Person Plural
promulgarent
sie veröffentlichten
Passiv
1. Person Singular
promulgarer
ich würde veröffentlicht
2. Person Singular
promulgareris promulgarere
du würdest veröffentlicht
3. Person Singular
promulgaretur
er/sie/es würde veröffentlicht
1. Person Plural
promulgaremur
wir würden veröffentlicht
2. Person Plural
promulgaremini
ihr würdet veröffentlicht
3. Person Plural
promulgarentur
sie würden veröffentlicht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
promulgabo
ich werde veröffentlichen
2. Person Singular
promulgabis
du wirst veröffentlichen
3. Person Singular
promulgabit
er/sie/es wird veröffentlichen
1. Person Plural
promulgabimus
wir werden veröffentlichen
2. Person Plural
promulgabitis
ihr werdet veröffentlichen
3. Person Plural
promulgabunt
sie werden veröffentlichen
Passiv
1. Person Singular
promulgabor
ich werde veröffentlicht werden
2. Person Singular
promulgaberis promulgabere
du wirst veröffentlicht werden
3. Person Singular
promulgabitur
er/sie/es wird veröffentlicht werden
1. Person Plural
promulgabimur
wir werden veröffentlicht werden
2. Person Plural
promulgabimini
ihr werdet veröffentlicht werden
3. Person Plural
promulgabuntur
sie werden veröffentlicht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgavi
ich habe veröffentlicht
2. Person Singular
promulgavisti
du hast veröffentlicht
3. Person Singular
promulgavit
er/sie/es hat veröffentlicht
1. Person Plural
promulgavimus
wir haben veröffentlicht
2. Person Plural
promulgavistis
ihr habt veröffentlicht
3. Person Plural
promulgaverunt promulgavere
sie haben veröffentlicht
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sum
ich bin veröffentlicht worden
2. Person Singular
promulgatus es
du bist veröffentlicht worden
3. Person Singular
promulgatus est
er/sie/es ist veröffentlicht worden
1. Person Plural
promulgati sumus
wir sind veröffentlicht worden
2. Person Plural
promulgati estis
ihr seid veröffentlicht worden
3. Person Plural
promulgati sunt
sie sind veröffentlicht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgaverim
ich habe veröffentlicht
2. Person Singular
promulgaveris
du habest veröffentlicht
3. Person Singular
promulgaverit
er/sie/es habe veröffentlicht
1. Person Plural
promulgaverimus
wir haben veröffentlicht
2. Person Plural
promulgaveritis
ihr habet veröffentlicht
3. Person Plural
promulgaverint
sie haben veröffentlicht
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sim
ich sei veröffentlicht worden
2. Person Singular
promulgatus sis
du seiest veröffentlicht worden
3. Person Singular
promulgatus sit
er/sie/es sei veröffentlicht worden
1. Person Plural
promulgati simus
wir seien veröffentlicht worden
2. Person Plural
promulgati sitis
ihr seiet veröffentlicht worden
3. Person Plural
promulgati sint
sie seien veröffentlicht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgaveram
ich hatte veröffentlicht
2. Person Singular
promulgaveras
du hattest veröffentlicht
3. Person Singular
promulgaverat
er/sie/es hatte veröffentlicht
1. Person Plural
promulgaveramus
wir hatten veröffentlicht
2. Person Plural
promulgaveratis
ihr hattet veröffentlicht
3. Person Plural
promulgaverant
sie hatten veröffentlicht
Passiv
1. Person Singular
promulgatus eram
ich war veröffentlicht worden
2. Person Singular
promulgatus eras
du warst veröffentlicht worden
3. Person Singular
promulgatus erat
er/sie/es war veröffentlicht worden
1. Person Plural
promulgati eramus
wir waren veröffentlicht worden
2. Person Plural
promulgati eratis
ihr wart veröffentlicht worden
3. Person Plural
promulgati erant
sie waren veröffentlicht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgavissem
ich hätte veröffentlicht
2. Person Singular
promulgavisses
du hättest veröffentlicht
3. Person Singular
promulgavisset
er/sie/es hätte veröffentlicht
1. Person Plural
promulgavissemus
wir hätten veröffentlicht
2. Person Plural
promulgavissetis
ihr hättet veröffentlicht
3. Person Plural
promulgavissent
sie hätten veröffentlicht
Passiv
1. Person Singular
promulgatus essem
ich wäre veröffentlicht worden
2. Person Singular
promulgatus esses
du wärest veröffentlicht worden
3. Person Singular
promulgatus esset
er/sie/es wäre veröffentlicht worden
1. Person Plural
promulgati essemus
wir wären veröffentlicht worden
2. Person Plural
promulgati essetis
ihr wäret veröffentlicht worden
3. Person Plural
promulgati essent
sie wären veröffentlicht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
promulgavero
ich werde veröffentlicht haben
2. Person Singular
promulgaveris
du wirst veröffentlicht haben
3. Person Singular
promulgaverit
er/sie/es wird veröffentlicht haben
1. Person Plural
promulgaverimus
wir werden veröffentlicht haben
2. Person Plural
promulgaveritis
ihr werdet veröffentlicht haben
3. Person Plural
promulgaverint
sie werden veröffentlicht haben
Passiv
1. Person Singular
promulgatus ero
ich werde veröffentlicht worden sein
2. Person Singular
promulgatus eris
du wirst veröffentlicht worden sein
3. Person Singular
promulgatus erit
er/sie/es wird veröffentlicht worden sein
1. Person Plural
promulgati erimus
wir werden veröffentlicht worden sein
2. Person Plural
promulgati eritis
ihr werdet veröffentlicht worden sein
3. Person Plural
promulgati erunt
sie werden veröffentlicht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
promulgare
veröffentlichen
Vorzeitigkeit
promulgavisse
veröffentlicht haben
Nachzeitigkeit
promulgaturum esse
veröffentlichen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
promulgari promulgarier
veröffentlicht werden
Vorzeitigkeit
promulgatum esse
veröffentlicht worden sein
Nachzeitigkeit
promulgatum iri
künftig veröffentlicht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
promulga
veröffentliche; veröffentlich!
2. Person Plural
promulgate
veröffentlicht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
promulgato
3. Person Singular
promulgato
2. Person Plural
promulgatote
3. Person Plural
promulganto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
promulgare
das Veröffentlichen
Genitiv
promulgandi
des Veröffentlichens
Dativ
promulgando
dem Veröffentlichen
Akkusativ
promulgandum
das Veröffentlichen
Ablativ
promulgando
durch das Veröffentlichen
Vokativ
promulgande
Veröffentlichen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgandus
promulganda
promulgandum
Genitiv
promulgandi
promulgandae
promulgandi
Dativ
promulgando
promulgandae
promulgando
Akkusativ
promulgandum
promulgandam
promulgandum
Ablativ
promulgando
promulganda
promulgando
Vokativ
promulgande
promulganda
promulgandum
Plural
Nominativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Genitiv
promulgandorum
promulgandarum
promulgandorum
Dativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Akkusativ
promulgandos
promulgandas
promulganda
Ablativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Vokativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgans
promulgans
promulgans
Genitiv
promulgantis
promulgantis
promulgantis
Dativ
promulganti
promulganti
promulganti
Akkusativ
promulgantem
promulgantem
promulgans
Ablativ
promulganti promulgante
promulganti promulgante
promulganti promulgante
Vokativ
promulgans
promulgans
promulgans
Plural
Nominativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Genitiv
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
Dativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Akkusativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Ablativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Vokativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgatus
promulgata
promulgatum
Genitiv
promulgati
promulgatae
promulgati
Dativ
promulgato
promulgatae
promulgato
Akkusativ
promulgatum
promulgatam
promulgatum
Ablativ
promulgato
promulgata
promulgato
Vokativ
promulgate
promulgata
promulgatum
Plural
Nominativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Genitiv
promulgatorum
promulgatarum
promulgatorum
Dativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Akkusativ
promulgatos
promulgatas
promulgata
Ablativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Vokativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgaturus
promulgatura
promulgaturum
Genitiv
promulgaturi
promulgaturae
promulgaturi
Dativ
promulgaturo
promulgaturae
promulgaturo
Akkusativ
promulgaturum
promulgaturam
promulgaturum
Ablativ
promulgaturo
promulgatura
promulgaturo
Vokativ
promulgature
promulgatura
promulgaturum
Plural
Nominativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Genitiv
promulgaturorum
promulgaturarum
promulgaturorum
Dativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Akkusativ
promulgaturos
promulgaturas
promulgatura
Ablativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Vokativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Supina
Supin I
Supin II
promulgatum
promulgatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgo
ich mache bekannt
2. Person Singular
promulgas
du machst bekannt
3. Person Singular
promulgat
er/sie/es macht bekannt
1. Person Plural
promulgamus
wir machen bekannt
2. Person Plural
promulgatis
ihr macht bekannt
3. Person Plural
promulgant
sie machen bekannt
Passiv
1. Person Singular
promulgor
ich werde bekanntgemacht
2. Person Singular
promulgaris promulgare
du wirst bekanntgemacht
3. Person Singular
promulgatur
er/sie/es wird bekanntgemacht
1. Person Plural
promulgamur
wir werden bekanntgemacht
2. Person Plural
promulgamini
ihr werdet bekanntgemacht
3. Person Plural
promulgantur
sie werden bekanntgemacht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgem
ich mache bekannt
2. Person Singular
promulges
du machest bekannt
3. Person Singular
promulget
er/sie/es mache bekannt
1. Person Plural
promulgemus
wir machen bekannt
2. Person Plural
promulgetis
ihr machet bekannt
3. Person Plural
promulgent
sie machen bekannt
Passiv
1. Person Singular
promulger
ich werde bekanntgemacht
2. Person Singular
promulgeris promulgere
du werdest bekanntgemacht
3. Person Singular
promulgetur
er/sie/es werde bekanntgemacht
1. Person Plural
promulgemur
wir werden bekanntgemacht
2. Person Plural
promulgemini
ihr werdet bekanntgemacht
3. Person Plural
promulgentur
sie werden bekanntgemacht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgabam
ich machte bekannt
2. Person Singular
promulgabas
du machtest bekannt
3. Person Singular
promulgabat
er/sie/es machte bekannt
1. Person Plural
promulgabamus
wir machten bekannt
2. Person Plural
promulgabatis
ihr machtet bekannt
3. Person Plural
promulgabant
sie machten bekannt
Passiv
1. Person Singular
promulgabar
ich wurde bekanntgemacht
2. Person Singular
promulgabaris promulgabare
du wurdest bekanntgemacht
3. Person Singular
promulgabatur
er/sie/es wurde bekanntgemacht
1. Person Plural
promulgabamur
wir wurden bekanntgemacht
2. Person Plural
promulgabamini
ihr wurdet bekanntgemacht
3. Person Plural
promulgabantur
sie wurden bekanntgemacht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgarem
ich machte bekannt
2. Person Singular
promulgares
du machtest bekannt
3. Person Singular
promulgaret
er/sie/es machte bekannt
1. Person Plural
promulgaremus
wir machten bekannt
2. Person Plural
promulgaretis
ihr machtet bekannt
3. Person Plural
promulgarent
sie machten bekannt
Passiv
1. Person Singular
promulgarer
ich würde bekanntgemacht
2. Person Singular
promulgareris promulgarere
du würdest bekanntgemacht
3. Person Singular
promulgaretur
er/sie/es würde bekanntgemacht
1. Person Plural
promulgaremur
wir würden bekanntgemacht
2. Person Plural
promulgaremini
ihr würdet bekanntgemacht
3. Person Plural
promulgarentur
sie würden bekanntgemacht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
promulgabo
ich werde bekanntmachen
2. Person Singular
promulgabis
du wirst bekanntmachen
3. Person Singular
promulgabit
er/sie/es wird bekanntmachen
1. Person Plural
promulgabimus
wir werden bekanntmachen
2. Person Plural
promulgabitis
ihr werdet bekanntmachen
3. Person Plural
promulgabunt
sie werden bekanntmachen
Passiv
1. Person Singular
promulgabor
ich werde bekanntgemacht werden
2. Person Singular
promulgaberis promulgabere
du wirst bekanntgemacht werden
3. Person Singular
promulgabitur
er/sie/es wird bekanntgemacht werden
1. Person Plural
promulgabimur
wir werden bekanntgemacht werden
2. Person Plural
promulgabimini
ihr werdet bekanntgemacht werden
3. Person Plural
promulgabuntur
sie werden bekanntgemacht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgavi
ich habe bekanntgemacht
2. Person Singular
promulgavisti
du hast bekanntgemacht
3. Person Singular
promulgavit
er/sie/es hat bekanntgemacht
1. Person Plural
promulgavimus
wir haben bekanntgemacht
2. Person Plural
promulgavistis
ihr habt bekanntgemacht
3. Person Plural
promulgaverunt promulgavere
sie haben bekanntgemacht
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sum
ich bin bekanntgemacht worden
2. Person Singular
promulgatus es
du bist bekanntgemacht worden
3. Person Singular
promulgatus est
er/sie/es ist bekanntgemacht worden
1. Person Plural
promulgati sumus
wir sind bekanntgemacht worden
2. Person Plural
promulgati estis
ihr seid bekanntgemacht worden
3. Person Plural
promulgati sunt
sie sind bekanntgemacht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgaverim
ich habe bekanntgemacht
2. Person Singular
promulgaveris
du habest bekanntgemacht
3. Person Singular
promulgaverit
er/sie/es habe bekanntgemacht
1. Person Plural
promulgaverimus
wir haben bekanntgemacht
2. Person Plural
promulgaveritis
ihr habet bekanntgemacht
3. Person Plural
promulgaverint
sie haben bekanntgemacht
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sim
ich sei bekanntgemacht worden
2. Person Singular
promulgatus sis
du seiest bekanntgemacht worden
3. Person Singular
promulgatus sit
er/sie/es sei bekanntgemacht worden
1. Person Plural
promulgati simus
wir seien bekanntgemacht worden
2. Person Plural
promulgati sitis
ihr seiet bekanntgemacht worden
3. Person Plural
promulgati sint
sie seien bekanntgemacht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgaveram
ich hatte bekanntgemacht
2. Person Singular
promulgaveras
du hattest bekanntgemacht
3. Person Singular
promulgaverat
er/sie/es hatte bekanntgemacht
1. Person Plural
promulgaveramus
wir hatten bekanntgemacht
2. Person Plural
promulgaveratis
ihr hattet bekanntgemacht
3. Person Plural
promulgaverant
sie hatten bekanntgemacht
Passiv
1. Person Singular
promulgatus eram
ich war bekanntgemacht worden
2. Person Singular
promulgatus eras
du warst bekanntgemacht worden
3. Person Singular
promulgatus erat
er/sie/es war bekanntgemacht worden
1. Person Plural
promulgati eramus
wir waren bekanntgemacht worden
2. Person Plural
promulgati eratis
ihr wart bekanntgemacht worden
3. Person Plural
promulgati erant
sie waren bekanntgemacht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgavissem
ich hätte bekanntgemacht
2. Person Singular
promulgavisses
du hättest bekanntgemacht
3. Person Singular
promulgavisset
er/sie/es hätte bekanntgemacht
1. Person Plural
promulgavissemus
wir hätten bekanntgemacht
2. Person Plural
promulgavissetis
ihr hättet bekanntgemacht
3. Person Plural
promulgavissent
sie hätten bekanntgemacht
Passiv
1. Person Singular
promulgatus essem
ich wäre bekanntgemacht worden
2. Person Singular
promulgatus esses
du wärest bekanntgemacht worden
3. Person Singular
promulgatus esset
er/sie/es wäre bekanntgemacht worden
1. Person Plural
promulgati essemus
wir wären bekanntgemacht worden
2. Person Plural
promulgati essetis
ihr wäret bekanntgemacht worden
3. Person Plural
promulgati essent
sie wären bekanntgemacht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
promulgavero
ich werde bekanntgemacht haben
2. Person Singular
promulgaveris
du wirst bekanntgemacht haben
3. Person Singular
promulgaverit
er/sie/es wird bekanntgemacht haben
1. Person Plural
promulgaverimus
wir werden bekanntgemacht haben
2. Person Plural
promulgaveritis
ihr werdet bekanntgemacht haben
3. Person Plural
promulgaverint
sie werden bekanntgemacht haben
Passiv
1. Person Singular
promulgatus ero
ich werde bekanntgemacht worden sein
2. Person Singular
promulgatus eris
du wirst bekanntgemacht worden sein
3. Person Singular
promulgatus erit
er/sie/es wird bekanntgemacht worden sein
1. Person Plural
promulgati erimus
wir werden bekanntgemacht worden sein
2. Person Plural
promulgati eritis
ihr werdet bekanntgemacht worden sein
3. Person Plural
promulgati erunt
sie werden bekanntgemacht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
promulgare
bekanntmachen
Vorzeitigkeit
promulgavisse
bekanntgemacht haben
Nachzeitigkeit
promulgaturum esse
bekanntmachen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
promulgari promulgarier
bekanntgemacht werden
Vorzeitigkeit
promulgatum esse
bekanntgemacht worden sein
Nachzeitigkeit
promulgatum iri
künftig bekanntgemacht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
promulga
mache bekannt; mach bekannt!
2. Person Plural
promulgate
macht bekannt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
promulgato
3. Person Singular
promulgato
2. Person Plural
promulgatote
3. Person Plural
promulganto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
promulgare
das Bekanntmachen
Genitiv
promulgandi
des Bekanntmachens
Dativ
promulgando
dem Bekanntmachen
Akkusativ
promulgandum
das Bekanntmachen
Ablativ
promulgando
durch das Bekanntmachen
Vokativ
promulgande
Bekanntmachen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgandus
promulganda
promulgandum
Genitiv
promulgandi
promulgandae
promulgandi
Dativ
promulgando
promulgandae
promulgando
Akkusativ
promulgandum
promulgandam
promulgandum
Ablativ
promulgando
promulganda
promulgando
Vokativ
promulgande
promulganda
promulgandum
Plural
Nominativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Genitiv
promulgandorum
promulgandarum
promulgandorum
Dativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Akkusativ
promulgandos
promulgandas
promulganda
Ablativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Vokativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgans
promulgans
promulgans
Genitiv
promulgantis
promulgantis
promulgantis
Dativ
promulganti
promulganti
promulganti
Akkusativ
promulgantem
promulgantem
promulgans
Ablativ
promulganti promulgante
promulganti promulgante
promulganti promulgante
Vokativ
promulgans
promulgans
promulgans
Plural
Nominativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Genitiv
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
Dativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Akkusativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Ablativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Vokativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgatus
promulgata
promulgatum
Genitiv
promulgati
promulgatae
promulgati
Dativ
promulgato
promulgatae
promulgato
Akkusativ
promulgatum
promulgatam
promulgatum
Ablativ
promulgato
promulgata
promulgato
Vokativ
promulgate
promulgata
promulgatum
Plural
Nominativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Genitiv
promulgatorum
promulgatarum
promulgatorum
Dativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Akkusativ
promulgatos
promulgatas
promulgata
Ablativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Vokativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgaturus
promulgatura
promulgaturum
Genitiv
promulgaturi
promulgaturae
promulgaturi
Dativ
promulgaturo
promulgaturae
promulgaturo
Akkusativ
promulgaturum
promulgaturam
promulgaturum
Ablativ
promulgaturo
promulgatura
promulgaturo
Vokativ
promulgature
promulgatura
promulgaturum
Plural
Nominativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Genitiv
promulgaturorum
promulgaturarum
promulgaturorum
Dativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Akkusativ
promulgaturos
promulgaturas
promulgatura
Ablativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Vokativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Supina
Supin I
Supin II
promulgatum
promulgatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgo
2. Person Singular
promulgas
3. Person Singular
promulgat
1. Person Plural
promulgamus
2. Person Plural
promulgatis
3. Person Plural
promulgant
Passiv
1. Person Singular
promulgor
2. Person Singular
promulgaris promulgare
3. Person Singular
promulgatur
1. Person Plural
promulgamur
2. Person Plural
promulgamini
3. Person Plural
promulgantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgem
2. Person Singular
promulges
3. Person Singular
promulget
1. Person Plural
promulgemus
2. Person Plural
promulgetis
3. Person Plural
promulgent
Passiv
1. Person Singular
promulger
2. Person Singular
promulgeris promulgere
3. Person Singular
promulgetur
1. Person Plural
promulgemur
2. Person Plural
promulgemini
3. Person Plural
promulgentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgabam
2. Person Singular
promulgabas
3. Person Singular
promulgabat
1. Person Plural
promulgabamus
2. Person Plural
promulgabatis
3. Person Plural
promulgabant
Passiv
1. Person Singular
promulgabar
2. Person Singular
promulgabaris promulgabare
3. Person Singular
promulgabatur
1. Person Plural
promulgabamur
2. Person Plural
promulgabamini
3. Person Plural
promulgabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgarem
2. Person Singular
promulgares
3. Person Singular
promulgaret
1. Person Plural
promulgaremus
2. Person Plural
promulgaretis
3. Person Plural
promulgarent
Passiv
1. Person Singular
promulgarer
2. Person Singular
promulgareris promulgarere
3. Person Singular
promulgaretur
1. Person Plural
promulgaremur
2. Person Plural
promulgaremini
3. Person Plural
promulgarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
promulgabo
2. Person Singular
promulgabis
3. Person Singular
promulgabit
1. Person Plural
promulgabimus
2. Person Plural
promulgabitis
3. Person Plural
promulgabunt
Passiv
1. Person Singular
promulgabor
2. Person Singular
promulgaberis promulgabere
3. Person Singular
promulgabitur
1. Person Plural
promulgabimur
2. Person Plural
promulgabimini
3. Person Plural
promulgabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgavi
2. Person Singular
promulgavisti
3. Person Singular
promulgavit
1. Person Plural
promulgavimus
2. Person Plural
promulgavistis
3. Person Plural
promulgaverunt promulgavere
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sum
2. Person Singular
promulgatus es
3. Person Singular
promulgatus est
1. Person Plural
promulgati sumus
2. Person Plural
promulgati estis
3. Person Plural
promulgati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgaverim
2. Person Singular
promulgaveris
3. Person Singular
promulgaverit
1. Person Plural
promulgaverimus
2. Person Plural
promulgaveritis
3. Person Plural
promulgaverint
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sim
2. Person Singular
promulgatus sis
3. Person Singular
promulgatus sit
1. Person Plural
promulgati simus
2. Person Plural
promulgati sitis
3. Person Plural
promulgati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgaveram
2. Person Singular
promulgaveras
3. Person Singular
promulgaverat
1. Person Plural
promulgaveramus
2. Person Plural
promulgaveratis
3. Person Plural
promulgaverant
Passiv
1. Person Singular
promulgatus eram
2. Person Singular
promulgatus eras
3. Person Singular
promulgatus erat
1. Person Plural
promulgati eramus
2. Person Plural
promulgati eratis
3. Person Plural
promulgati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgavissem
2. Person Singular
promulgavisses
3. Person Singular
promulgavisset
1. Person Plural
promulgavissemus
2. Person Plural
promulgavissetis
3. Person Plural
promulgavissent
Passiv
1. Person Singular
promulgatus essem
2. Person Singular
promulgatus esses
3. Person Singular
promulgatus esset
1. Person Plural
promulgati essemus
2. Person Plural
promulgati essetis
3. Person Plural
promulgati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
promulgavero
2. Person Singular
promulgaveris
3. Person Singular
promulgaverit
1. Person Plural
promulgaverimus
2. Person Plural
promulgaveritis
3. Person Plural
promulgaverint
Passiv
1. Person Singular
promulgatus ero
2. Person Singular
promulgatus eris
3. Person Singular
promulgatus erit
1. Person Plural
promulgati erimus
2. Person Plural
promulgati eritis
3. Person Plural
promulgati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
promulgare
Vorzeitigkeit
promulgavisse
Nachzeitigkeit
promulgaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
promulgari promulgarier
Vorzeitigkeit
promulgatum esse
Nachzeitigkeit
promulgatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
promulga
!
2. Person Plural
promulgate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
promulgato
3. Person Singular
promulgato
2. Person Plural
promulgatote
3. Person Plural
promulganto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
promulgare
Genitiv
promulgandi
Dativ
promulgando
Akkusativ
promulgandum
Ablativ
promulgando
Vokativ
promulgande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgandus
promulganda
promulgandum
Genitiv
promulgandi
promulgandae
promulgandi
Dativ
promulgando
promulgandae
promulgando
Akkusativ
promulgandum
promulgandam
promulgandum
Ablativ
promulgando
promulganda
promulgando
Vokativ
promulgande
promulganda
promulgandum
Plural
Nominativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Genitiv
promulgandorum
promulgandarum
promulgandorum
Dativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Akkusativ
promulgandos
promulgandas
promulganda
Ablativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Vokativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgans
promulgans
promulgans
Genitiv
promulgantis
promulgantis
promulgantis
Dativ
promulganti
promulganti
promulganti
Akkusativ
promulgantem
promulgantem
promulgans
Ablativ
promulganti promulgante
promulganti promulgante
promulganti promulgante
Vokativ
promulgans
promulgans
promulgans
Plural
Nominativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Genitiv
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
Dativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Akkusativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Ablativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Vokativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgatus
promulgata
promulgatum
Genitiv
promulgati
promulgatae
promulgati
Dativ
promulgato
promulgatae
promulgato
Akkusativ
promulgatum
promulgatam
promulgatum
Ablativ
promulgato
promulgata
promulgato
Vokativ
promulgate
promulgata
promulgatum
Plural
Nominativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Genitiv
promulgatorum
promulgatarum
promulgatorum
Dativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Akkusativ
promulgatos
promulgatas
promulgata
Ablativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Vokativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgaturus
promulgatura
promulgaturum
Genitiv
promulgaturi
promulgaturae
promulgaturi
Dativ
promulgaturo
promulgaturae
promulgaturo
Akkusativ
promulgaturum
promulgaturam
promulgaturum
Ablativ
promulgaturo
promulgatura
promulgaturo
Vokativ
promulgature
promulgatura
promulgaturum
Plural
Nominativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Genitiv
promulgaturorum
promulgaturarum
promulgaturorum
Dativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Akkusativ
promulgaturos
promulgaturas
promulgatura
Ablativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Vokativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Supina
Supin I
Supin II
promulgatum
promulgatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgo
2. Person Singular
promulgas
3. Person Singular
promulgat
1. Person Plural
promulgamus
2. Person Plural
promulgatis
3. Person Plural
promulgant
Passiv
1. Person Singular
promulgor
2. Person Singular
promulgaris promulgare
3. Person Singular
promulgatur
1. Person Plural
promulgamur
2. Person Plural
promulgamini
3. Person Plural
promulgantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgem
2. Person Singular
promulges
3. Person Singular
promulget
1. Person Plural
promulgemus
2. Person Plural
promulgetis
3. Person Plural
promulgent
Passiv
1. Person Singular
promulger
2. Person Singular
promulgeris promulgere
3. Person Singular
promulgetur
1. Person Plural
promulgemur
2. Person Plural
promulgemini
3. Person Plural
promulgentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgabam
2. Person Singular
promulgabas
3. Person Singular
promulgabat
1. Person Plural
promulgabamus
2. Person Plural
promulgabatis
3. Person Plural
promulgabant
Passiv
1. Person Singular
promulgabar
2. Person Singular
promulgabaris promulgabare
3. Person Singular
promulgabatur
1. Person Plural
promulgabamur
2. Person Plural
promulgabamini
3. Person Plural
promulgabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgarem
2. Person Singular
promulgares
3. Person Singular
promulgaret
1. Person Plural
promulgaremus
2. Person Plural
promulgaretis
3. Person Plural
promulgarent
Passiv
1. Person Singular
promulgarer
2. Person Singular
promulgareris promulgarere
3. Person Singular
promulgaretur
1. Person Plural
promulgaremur
2. Person Plural
promulgaremini
3. Person Plural
promulgarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
promulgabo
2. Person Singular
promulgabis
3. Person Singular
promulgabit
1. Person Plural
promulgabimus
2. Person Plural
promulgabitis
3. Person Plural
promulgabunt
Passiv
1. Person Singular
promulgabor
2. Person Singular
promulgaberis promulgabere
3. Person Singular
promulgabitur
1. Person Plural
promulgabimur
2. Person Plural
promulgabimini
3. Person Plural
promulgabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgavi
2. Person Singular
promulgavisti
3. Person Singular
promulgavit
1. Person Plural
promulgavimus
2. Person Plural
promulgavistis
3. Person Plural
promulgaverunt promulgavere
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sum
2. Person Singular
promulgatus es
3. Person Singular
promulgatus est
1. Person Plural
promulgati sumus
2. Person Plural
promulgati estis
3. Person Plural
promulgati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgaverim
2. Person Singular
promulgaveris
3. Person Singular
promulgaverit
1. Person Plural
promulgaverimus
2. Person Plural
promulgaveritis
3. Person Plural
promulgaverint
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sim
2. Person Singular
promulgatus sis
3. Person Singular
promulgatus sit
1. Person Plural
promulgati simus
2. Person Plural
promulgati sitis
3. Person Plural
promulgati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgaveram
2. Person Singular
promulgaveras
3. Person Singular
promulgaverat
1. Person Plural
promulgaveramus
2. Person Plural
promulgaveratis
3. Person Plural
promulgaverant
Passiv
1. Person Singular
promulgatus eram
2. Person Singular
promulgatus eras
3. Person Singular
promulgatus erat
1. Person Plural
promulgati eramus
2. Person Plural
promulgati eratis
3. Person Plural
promulgati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgavissem
2. Person Singular
promulgavisses
3. Person Singular
promulgavisset
1. Person Plural
promulgavissemus
2. Person Plural
promulgavissetis
3. Person Plural
promulgavissent
Passiv
1. Person Singular
promulgatus essem
2. Person Singular
promulgatus esses
3. Person Singular
promulgatus esset
1. Person Plural
promulgati essemus
2. Person Plural
promulgati essetis
3. Person Plural
promulgati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
promulgavero
2. Person Singular
promulgaveris
3. Person Singular
promulgaverit
1. Person Plural
promulgaverimus
2. Person Plural
promulgaveritis
3. Person Plural
promulgaverint
Passiv
1. Person Singular
promulgatus ero
2. Person Singular
promulgatus eris
3. Person Singular
promulgatus erit
1. Person Plural
promulgati erimus
2. Person Plural
promulgati eritis
3. Person Plural
promulgati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
promulgare
Vorzeitigkeit
promulgavisse
Nachzeitigkeit
promulgaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
promulgari promulgarier
Vorzeitigkeit
promulgatum esse
Nachzeitigkeit
promulgatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
promulga
!
2. Person Plural
promulgate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
promulgato
3. Person Singular
promulgato
2. Person Plural
promulgatote
3. Person Plural
promulganto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
promulgare
Genitiv
promulgandi
Dativ
promulgando
Akkusativ
promulgandum
Ablativ
promulgando
Vokativ
promulgande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgandus
promulganda
promulgandum
Genitiv
promulgandi
promulgandae
promulgandi
Dativ
promulgando
promulgandae
promulgando
Akkusativ
promulgandum
promulgandam
promulgandum
Ablativ
promulgando
promulganda
promulgando
Vokativ
promulgande
promulganda
promulgandum
Plural
Nominativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Genitiv
promulgandorum
promulgandarum
promulgandorum
Dativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Akkusativ
promulgandos
promulgandas
promulganda
Ablativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Vokativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgans
promulgans
promulgans
Genitiv
promulgantis
promulgantis
promulgantis
Dativ
promulganti
promulganti
promulganti
Akkusativ
promulgantem
promulgantem
promulgans
Ablativ
promulganti promulgante
promulganti promulgante
promulganti promulgante
Vokativ
promulgans
promulgans
promulgans
Plural
Nominativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Genitiv
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
Dativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Akkusativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Ablativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Vokativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgatus
promulgata
promulgatum
Genitiv
promulgati
promulgatae
promulgati
Dativ
promulgato
promulgatae
promulgato
Akkusativ
promulgatum
promulgatam
promulgatum
Ablativ
promulgato
promulgata
promulgato
Vokativ
promulgate
promulgata
promulgatum
Plural
Nominativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Genitiv
promulgatorum
promulgatarum
promulgatorum
Dativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Akkusativ
promulgatos
promulgatas
promulgata
Ablativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Vokativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgaturus
promulgatura
promulgaturum
Genitiv
promulgaturi
promulgaturae
promulgaturi
Dativ
promulgaturo
promulgaturae
promulgaturo
Akkusativ
promulgaturum
promulgaturam
promulgaturum
Ablativ
promulgaturo
promulgatura
promulgaturo
Vokativ
promulgature
promulgatura
promulgaturum
Plural
Nominativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Genitiv
promulgaturorum
promulgaturarum
promulgaturorum
Dativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Akkusativ
promulgaturos
promulgaturas
promulgatura
Ablativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Vokativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Supina
Supin I
Supin II
promulgatum
promulgatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgo
2. Person Singular
promulgas
3. Person Singular
promulgat
1. Person Plural
promulgamus
2. Person Plural
promulgatis
3. Person Plural
promulgant
Passiv
1. Person Singular
promulgor
2. Person Singular
promulgaris promulgare
3. Person Singular
promulgatur
1. Person Plural
promulgamur
2. Person Plural
promulgamini
3. Person Plural
promulgantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgem
2. Person Singular
promulges
3. Person Singular
promulget
1. Person Plural
promulgemus
2. Person Plural
promulgetis
3. Person Plural
promulgent
Passiv
1. Person Singular
promulger
2. Person Singular
promulgeris promulgere
3. Person Singular
promulgetur
1. Person Plural
promulgemur
2. Person Plural
promulgemini
3. Person Plural
promulgentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgabam
2. Person Singular
promulgabas
3. Person Singular
promulgabat
1. Person Plural
promulgabamus
2. Person Plural
promulgabatis
3. Person Plural
promulgabant
Passiv
1. Person Singular
promulgabar
2. Person Singular
promulgabaris promulgabare
3. Person Singular
promulgabatur
1. Person Plural
promulgabamur
2. Person Plural
promulgabamini
3. Person Plural
promulgabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgarem
2. Person Singular
promulgares
3. Person Singular
promulgaret
1. Person Plural
promulgaremus
2. Person Plural
promulgaretis
3. Person Plural
promulgarent
Passiv
1. Person Singular
promulgarer
2. Person Singular
promulgareris promulgarere
3. Person Singular
promulgaretur
1. Person Plural
promulgaremur
2. Person Plural
promulgaremini
3. Person Plural
promulgarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
promulgabo
2. Person Singular
promulgabis
3. Person Singular
promulgabit
1. Person Plural
promulgabimus
2. Person Plural
promulgabitis
3. Person Plural
promulgabunt
Passiv
1. Person Singular
promulgabor
2. Person Singular
promulgaberis promulgabere
3. Person Singular
promulgabitur
1. Person Plural
promulgabimur
2. Person Plural
promulgabimini
3. Person Plural
promulgabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgavi
2. Person Singular
promulgavisti
3. Person Singular
promulgavit
1. Person Plural
promulgavimus
2. Person Plural
promulgavistis
3. Person Plural
promulgaverunt promulgavere
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sum
2. Person Singular
promulgatus es
3. Person Singular
promulgatus est
1. Person Plural
promulgati sumus
2. Person Plural
promulgati estis
3. Person Plural
promulgati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgaverim
2. Person Singular
promulgaveris
3. Person Singular
promulgaverit
1. Person Plural
promulgaverimus
2. Person Plural
promulgaveritis
3. Person Plural
promulgaverint
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sim
2. Person Singular
promulgatus sis
3. Person Singular
promulgatus sit
1. Person Plural
promulgati simus
2. Person Plural
promulgati sitis
3. Person Plural
promulgati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgaveram
2. Person Singular
promulgaveras
3. Person Singular
promulgaverat
1. Person Plural
promulgaveramus
2. Person Plural
promulgaveratis
3. Person Plural
promulgaverant
Passiv
1. Person Singular
promulgatus eram
2. Person Singular
promulgatus eras
3. Person Singular
promulgatus erat
1. Person Plural
promulgati eramus
2. Person Plural
promulgati eratis
3. Person Plural
promulgati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgavissem
2. Person Singular
promulgavisses
3. Person Singular
promulgavisset
1. Person Plural
promulgavissemus
2. Person Plural
promulgavissetis
3. Person Plural
promulgavissent
Passiv
1. Person Singular
promulgatus essem
2. Person Singular
promulgatus esses
3. Person Singular
promulgatus esset
1. Person Plural
promulgati essemus
2. Person Plural
promulgati essetis
3. Person Plural
promulgati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
promulgavero
2. Person Singular
promulgaveris
3. Person Singular
promulgaverit
1. Person Plural
promulgaverimus
2. Person Plural
promulgaveritis
3. Person Plural
promulgaverint
Passiv
1. Person Singular
promulgatus ero
2. Person Singular
promulgatus eris
3. Person Singular
promulgatus erit
1. Person Plural
promulgati erimus
2. Person Plural
promulgati eritis
3. Person Plural
promulgati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
promulgare
Vorzeitigkeit
promulgavisse
Nachzeitigkeit
promulgaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
promulgari promulgarier
Vorzeitigkeit
promulgatum esse
Nachzeitigkeit
promulgatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
promulga
!
2. Person Plural
promulgate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
promulgato
3. Person Singular
promulgato
2. Person Plural
promulgatote
3. Person Plural
promulganto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
promulgare
Genitiv
promulgandi
Dativ
promulgando
Akkusativ
promulgandum
Ablativ
promulgando
Vokativ
promulgande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgandus
promulganda
promulgandum
Genitiv
promulgandi
promulgandae
promulgandi
Dativ
promulgando
promulgandae
promulgando
Akkusativ
promulgandum
promulgandam
promulgandum
Ablativ
promulgando
promulganda
promulgando
Vokativ
promulgande
promulganda
promulgandum
Plural
Nominativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Genitiv
promulgandorum
promulgandarum
promulgandorum
Dativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Akkusativ
promulgandos
promulgandas
promulganda
Ablativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Vokativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgans
promulgans
promulgans
Genitiv
promulgantis
promulgantis
promulgantis
Dativ
promulganti
promulganti
promulganti
Akkusativ
promulgantem
promulgantem
promulgans
Ablativ
promulganti promulgante
promulganti promulgante
promulganti promulgante
Vokativ
promulgans
promulgans
promulgans
Plural
Nominativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Genitiv
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
Dativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Akkusativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Ablativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Vokativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgatus
promulgata
promulgatum
Genitiv
promulgati
promulgatae
promulgati
Dativ
promulgato
promulgatae
promulgato
Akkusativ
promulgatum
promulgatam
promulgatum
Ablativ
promulgato
promulgata
promulgato
Vokativ
promulgate
promulgata
promulgatum
Plural
Nominativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Genitiv
promulgatorum
promulgatarum
promulgatorum
Dativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Akkusativ
promulgatos
promulgatas
promulgata
Ablativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Vokativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgaturus
promulgatura
promulgaturum
Genitiv
promulgaturi
promulgaturae
promulgaturi
Dativ
promulgaturo
promulgaturae
promulgaturo
Akkusativ
promulgaturum
promulgaturam
promulgaturum
Ablativ
promulgaturo
promulgatura
promulgaturo
Vokativ
promulgature
promulgatura
promulgaturum
Plural
Nominativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Genitiv
promulgaturorum
promulgaturarum
promulgaturorum
Dativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Akkusativ
promulgaturos
promulgaturas
promulgatura
Ablativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Vokativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Supina
Supin I
Supin II
promulgatum
promulgatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgo
ich lehre
2. Person Singular
promulgas
du lehrst
3. Person Singular
promulgat
er/sie/es lehrt
1. Person Plural
promulgamus
wir lehren
2. Person Plural
promulgatis
ihr lehrt
3. Person Plural
promulgant
sie lehren
Passiv
1. Person Singular
promulgor
ich werde gelehrt
2. Person Singular
promulgaris promulgare
du wirst gelehrt
3. Person Singular
promulgatur
er/sie/es wird gelehrt
1. Person Plural
promulgamur
wir werden gelehrt
2. Person Plural
promulgamini
ihr werdet gelehrt
3. Person Plural
promulgantur
sie werden gelehrt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgem
ich lehre
2. Person Singular
promulges
du lehrest
3. Person Singular
promulget
er/sie/es lehre
1. Person Plural
promulgemus
wir lehren
2. Person Plural
promulgetis
ihr lehret
3. Person Plural
promulgent
sie lehren
Passiv
1. Person Singular
promulger
ich werde gelehrt
2. Person Singular
promulgeris promulgere
du werdest gelehrt
3. Person Singular
promulgetur
er/sie/es werde gelehrt
1. Person Plural
promulgemur
wir werden gelehrt
2. Person Plural
promulgemini
ihr werdet gelehrt
3. Person Plural
promulgentur
sie werden gelehrt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgabam
ich lehrte
2. Person Singular
promulgabas
du lehrtest
3. Person Singular
promulgabat
er/sie/es lehrte
1. Person Plural
promulgabamus
wir lehrten
2. Person Plural
promulgabatis
ihr lehrtet
3. Person Plural
promulgabant
sie lehrten
Passiv
1. Person Singular
promulgabar
ich wurde gelehrt
2. Person Singular
promulgabaris promulgabare
du wurdest gelehrt
3. Person Singular
promulgabatur
er/sie/es wurde gelehrt
1. Person Plural
promulgabamur
wir wurden gelehrt
2. Person Plural
promulgabamini
ihr wurdet gelehrt
3. Person Plural
promulgabantur
sie wurden gelehrt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgarem
ich lehrte
2. Person Singular
promulgares
du lehrtest
3. Person Singular
promulgaret
er/sie/es lehrte
1. Person Plural
promulgaremus
wir lehrten
2. Person Plural
promulgaretis
ihr lehrtet
3. Person Plural
promulgarent
sie lehrten
Passiv
1. Person Singular
promulgarer
ich würde gelehrt
2. Person Singular
promulgareris promulgarere
du würdest gelehrt
3. Person Singular
promulgaretur
er/sie/es würde gelehrt
1. Person Plural
promulgaremur
wir würden gelehrt
2. Person Plural
promulgaremini
ihr würdet gelehrt
3. Person Plural
promulgarentur
sie würden gelehrt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
promulgabo
ich werde lehren
2. Person Singular
promulgabis
du wirst lehren
3. Person Singular
promulgabit
er/sie/es wird lehren
1. Person Plural
promulgabimus
wir werden lehren
2. Person Plural
promulgabitis
ihr werdet lehren
3. Person Plural
promulgabunt
sie werden lehren
Passiv
1. Person Singular
promulgabor
ich werde gelehrt werden
2. Person Singular
promulgaberis promulgabere
du wirst gelehrt werden
3. Person Singular
promulgabitur
er/sie/es wird gelehrt werden
1. Person Plural
promulgabimur
wir werden gelehrt werden
2. Person Plural
promulgabimini
ihr werdet gelehrt werden
3. Person Plural
promulgabuntur
sie werden gelehrt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgavi
ich habe gelehrt
2. Person Singular
promulgavisti
du hast gelehrt
3. Person Singular
promulgavit
er/sie/es hat gelehrt
1. Person Plural
promulgavimus
wir haben gelehrt
2. Person Plural
promulgavistis
ihr habt gelehrt
3. Person Plural
promulgaverunt promulgavere
sie haben gelehrt
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sum
ich bin gelehrt worden
2. Person Singular
promulgatus es
du bist gelehrt worden
3. Person Singular
promulgatus est
er/sie/es ist gelehrt worden
1. Person Plural
promulgati sumus
wir sind gelehrt worden
2. Person Plural
promulgati estis
ihr seid gelehrt worden
3. Person Plural
promulgati sunt
sie sind gelehrt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgaverim
ich habe gelehrt
2. Person Singular
promulgaveris
du habest gelehrt
3. Person Singular
promulgaverit
er/sie/es habe gelehrt
1. Person Plural
promulgaverimus
wir haben gelehrt
2. Person Plural
promulgaveritis
ihr habet gelehrt
3. Person Plural
promulgaverint
sie haben gelehrt
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sim
ich sei gelehrt worden
2. Person Singular
promulgatus sis
du seiest gelehrt worden
3. Person Singular
promulgatus sit
er/sie/es sei gelehrt worden
1. Person Plural
promulgati simus
wir seien gelehrt worden
2. Person Plural
promulgati sitis
ihr seiet gelehrt worden
3. Person Plural
promulgati sint
sie seien gelehrt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgaveram
ich hatte gelehrt
2. Person Singular
promulgaveras
du hattest gelehrt
3. Person Singular
promulgaverat
er/sie/es hatte gelehrt
1. Person Plural
promulgaveramus
wir hatten gelehrt
2. Person Plural
promulgaveratis
ihr hattet gelehrt
3. Person Plural
promulgaverant
sie hatten gelehrt
Passiv
1. Person Singular
promulgatus eram
ich war gelehrt worden
2. Person Singular
promulgatus eras
du warst gelehrt worden
3. Person Singular
promulgatus erat
er/sie/es war gelehrt worden
1. Person Plural
promulgati eramus
wir waren gelehrt worden
2. Person Plural
promulgati eratis
ihr wart gelehrt worden
3. Person Plural
promulgati erant
sie waren gelehrt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgavissem
ich hätte gelehrt
2. Person Singular
promulgavisses
du hättest gelehrt
3. Person Singular
promulgavisset
er/sie/es hätte gelehrt
1. Person Plural
promulgavissemus
wir hätten gelehrt
2. Person Plural
promulgavissetis
ihr hättet gelehrt
3. Person Plural
promulgavissent
sie hätten gelehrt
Passiv
1. Person Singular
promulgatus essem
ich wäre gelehrt worden
2. Person Singular
promulgatus esses
du wärest gelehrt worden
3. Person Singular
promulgatus esset
er/sie/es wäre gelehrt worden
1. Person Plural
promulgati essemus
wir wären gelehrt worden
2. Person Plural
promulgati essetis
ihr wäret gelehrt worden
3. Person Plural
promulgati essent
sie wären gelehrt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
promulgavero
ich werde gelehrt haben
2. Person Singular
promulgaveris
du wirst gelehrt haben
3. Person Singular
promulgaverit
er/sie/es wird gelehrt haben
1. Person Plural
promulgaverimus
wir werden gelehrt haben
2. Person Plural
promulgaveritis
ihr werdet gelehrt haben
3. Person Plural
promulgaverint
sie werden gelehrt haben
Passiv
1. Person Singular
promulgatus ero
ich werde gelehrt worden sein
2. Person Singular
promulgatus eris
du wirst gelehrt worden sein
3. Person Singular
promulgatus erit
er/sie/es wird gelehrt worden sein
1. Person Plural
promulgati erimus
wir werden gelehrt worden sein
2. Person Plural
promulgati eritis
ihr werdet gelehrt worden sein
3. Person Plural
promulgati erunt
sie werden gelehrt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
promulgare
lehren
Vorzeitigkeit
promulgavisse
gelehrt haben
Nachzeitigkeit
promulgaturum esse
lehren werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
promulgari promulgarier
gelehrt werden
Vorzeitigkeit
promulgatum esse
gelehrt worden sein
Nachzeitigkeit
promulgatum iri
künftig gelehrt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
promulga
lehre; lehr!
2. Person Plural
promulgate
lehrt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
promulgato
3. Person Singular
promulgato
2. Person Plural
promulgatote
3. Person Plural
promulganto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
promulgare
das Lehren
Genitiv
promulgandi
des Lehrens
Dativ
promulgando
dem Lehren
Akkusativ
promulgandum
das Lehren
Ablativ
promulgando
durch das Lehren
Vokativ
promulgande
Lehren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgandus
promulganda
promulgandum
Genitiv
promulgandi
promulgandae
promulgandi
Dativ
promulgando
promulgandae
promulgando
Akkusativ
promulgandum
promulgandam
promulgandum
Ablativ
promulgando
promulganda
promulgando
Vokativ
promulgande
promulganda
promulgandum
Plural
Nominativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Genitiv
promulgandorum
promulgandarum
promulgandorum
Dativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Akkusativ
promulgandos
promulgandas
promulganda
Ablativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Vokativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgans
promulgans
promulgans
Genitiv
promulgantis
promulgantis
promulgantis
Dativ
promulganti
promulganti
promulganti
Akkusativ
promulgantem
promulgantem
promulgans
Ablativ
promulganti promulgante
promulganti promulgante
promulganti promulgante
Vokativ
promulgans
promulgans
promulgans
Plural
Nominativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Genitiv
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
Dativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Akkusativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Ablativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Vokativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgatus
promulgata
promulgatum
Genitiv
promulgati
promulgatae
promulgati
Dativ
promulgato
promulgatae
promulgato
Akkusativ
promulgatum
promulgatam
promulgatum
Ablativ
promulgato
promulgata
promulgato
Vokativ
promulgate
promulgata
promulgatum
Plural
Nominativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Genitiv
promulgatorum
promulgatarum
promulgatorum
Dativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Akkusativ
promulgatos
promulgatas
promulgata
Ablativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Vokativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgaturus
promulgatura
promulgaturum
Genitiv
promulgaturi
promulgaturae
promulgaturi
Dativ
promulgaturo
promulgaturae
promulgaturo
Akkusativ
promulgaturum
promulgaturam
promulgaturum
Ablativ
promulgaturo
promulgatura
promulgaturo
Vokativ
promulgature
promulgatura
promulgaturum
Plural
Nominativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Genitiv
promulgaturorum
promulgaturarum
promulgaturorum
Dativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Akkusativ
promulgaturos
promulgaturas
promulgatura
Ablativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Vokativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Supina
Supin I
Supin II
promulgatum
promulgatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgo
2. Person Singular
promulgas
3. Person Singular
promulgat
1. Person Plural
promulgamus
2. Person Plural
promulgatis
3. Person Plural
promulgant
Passiv
1. Person Singular
promulgor
2. Person Singular
promulgaris promulgare
3. Person Singular
promulgatur
1. Person Plural
promulgamur
2. Person Plural
promulgamini
3. Person Plural
promulgantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgem
2. Person Singular
promulges
3. Person Singular
promulget
1. Person Plural
promulgemus
2. Person Plural
promulgetis
3. Person Plural
promulgent
Passiv
1. Person Singular
promulger
2. Person Singular
promulgeris promulgere
3. Person Singular
promulgetur
1. Person Plural
promulgemur
2. Person Plural
promulgemini
3. Person Plural
promulgentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgabam
2. Person Singular
promulgabas
3. Person Singular
promulgabat
1. Person Plural
promulgabamus
2. Person Plural
promulgabatis
3. Person Plural
promulgabant
Passiv
1. Person Singular
promulgabar
2. Person Singular
promulgabaris promulgabare
3. Person Singular
promulgabatur
1. Person Plural
promulgabamur
2. Person Plural
promulgabamini
3. Person Plural
promulgabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgarem
2. Person Singular
promulgares
3. Person Singular
promulgaret
1. Person Plural
promulgaremus
2. Person Plural
promulgaretis
3. Person Plural
promulgarent
Passiv
1. Person Singular
promulgarer
2. Person Singular
promulgareris promulgarere
3. Person Singular
promulgaretur
1. Person Plural
promulgaremur
2. Person Plural
promulgaremini
3. Person Plural
promulgarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
promulgabo
2. Person Singular
promulgabis
3. Person Singular
promulgabit
1. Person Plural
promulgabimus
2. Person Plural
promulgabitis
3. Person Plural
promulgabunt
Passiv
1. Person Singular
promulgabor
2. Person Singular
promulgaberis promulgabere
3. Person Singular
promulgabitur
1. Person Plural
promulgabimur
2. Person Plural
promulgabimini
3. Person Plural
promulgabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgavi
2. Person Singular
promulgavisti
3. Person Singular
promulgavit
1. Person Plural
promulgavimus
2. Person Plural
promulgavistis
3. Person Plural
promulgaverunt promulgavere
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sum
2. Person Singular
promulgatus es
3. Person Singular
promulgatus est
1. Person Plural
promulgati sumus
2. Person Plural
promulgati estis
3. Person Plural
promulgati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgaverim
2. Person Singular
promulgaveris
3. Person Singular
promulgaverit
1. Person Plural
promulgaverimus
2. Person Plural
promulgaveritis
3. Person Plural
promulgaverint
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sim
2. Person Singular
promulgatus sis
3. Person Singular
promulgatus sit
1. Person Plural
promulgati simus
2. Person Plural
promulgati sitis
3. Person Plural
promulgati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgaveram
2. Person Singular
promulgaveras
3. Person Singular
promulgaverat
1. Person Plural
promulgaveramus
2. Person Plural
promulgaveratis
3. Person Plural
promulgaverant
Passiv
1. Person Singular
promulgatus eram
2. Person Singular
promulgatus eras
3. Person Singular
promulgatus erat
1. Person Plural
promulgati eramus
2. Person Plural
promulgati eratis
3. Person Plural
promulgati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgavissem
2. Person Singular
promulgavisses
3. Person Singular
promulgavisset
1. Person Plural
promulgavissemus
2. Person Plural
promulgavissetis
3. Person Plural
promulgavissent
Passiv
1. Person Singular
promulgatus essem
2. Person Singular
promulgatus esses
3. Person Singular
promulgatus esset
1. Person Plural
promulgati essemus
2. Person Plural
promulgati essetis
3. Person Plural
promulgati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
promulgavero
2. Person Singular
promulgaveris
3. Person Singular
promulgaverit
1. Person Plural
promulgaverimus
2. Person Plural
promulgaveritis
3. Person Plural
promulgaverint
Passiv
1. Person Singular
promulgatus ero
2. Person Singular
promulgatus eris
3. Person Singular
promulgatus erit
1. Person Plural
promulgati erimus
2. Person Plural
promulgati eritis
3. Person Plural
promulgati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
promulgare
Vorzeitigkeit
promulgavisse
Nachzeitigkeit
promulgaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
promulgari promulgarier
Vorzeitigkeit
promulgatum esse
Nachzeitigkeit
promulgatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
promulga
!
2. Person Plural
promulgate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
promulgato
3. Person Singular
promulgato
2. Person Plural
promulgatote
3. Person Plural
promulganto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
promulgare
Genitiv
promulgandi
Dativ
promulgando
Akkusativ
promulgandum
Ablativ
promulgando
Vokativ
promulgande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgandus
promulganda
promulgandum
Genitiv
promulgandi
promulgandae
promulgandi
Dativ
promulgando
promulgandae
promulgando
Akkusativ
promulgandum
promulgandam
promulgandum
Ablativ
promulgando
promulganda
promulgando
Vokativ
promulgande
promulganda
promulgandum
Plural
Nominativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Genitiv
promulgandorum
promulgandarum
promulgandorum
Dativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Akkusativ
promulgandos
promulgandas
promulganda
Ablativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Vokativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgans
promulgans
promulgans
Genitiv
promulgantis
promulgantis
promulgantis
Dativ
promulganti
promulganti
promulganti
Akkusativ
promulgantem
promulgantem
promulgans
Ablativ
promulganti promulgante
promulganti promulgante
promulganti promulgante
Vokativ
promulgans
promulgans
promulgans
Plural
Nominativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Genitiv
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
Dativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Akkusativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Ablativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Vokativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgatus
promulgata
promulgatum
Genitiv
promulgati
promulgatae
promulgati
Dativ
promulgato
promulgatae
promulgato
Akkusativ
promulgatum
promulgatam
promulgatum
Ablativ
promulgato
promulgata
promulgato
Vokativ
promulgate
promulgata
promulgatum
Plural
Nominativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Genitiv
promulgatorum
promulgatarum
promulgatorum
Dativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Akkusativ
promulgatos
promulgatas
promulgata
Ablativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Vokativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgaturus
promulgatura
promulgaturum
Genitiv
promulgaturi
promulgaturae
promulgaturi
Dativ
promulgaturo
promulgaturae
promulgaturo
Akkusativ
promulgaturum
promulgaturam
promulgaturum
Ablativ
promulgaturo
promulgatura
promulgaturo
Vokativ
promulgature
promulgatura
promulgaturum
Plural
Nominativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Genitiv
promulgaturorum
promulgaturarum
promulgaturorum
Dativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Akkusativ
promulgaturos
promulgaturas
promulgatura
Ablativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Vokativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Supina
Supin I
Supin II
promulgatum
promulgatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgo
ich verkündige
2. Person Singular
promulgas
du verkündigst
3. Person Singular
promulgat
er/sie/es verkündigt
1. Person Plural
promulgamus
wir verkündigen
2. Person Plural
promulgatis
ihr verkündigt
3. Person Plural
promulgant
sie verkündigen
Passiv
1. Person Singular
promulgor
ich werde verkündigt
2. Person Singular
promulgaris promulgare
du wirst verkündigt
3. Person Singular
promulgatur
er/sie/es wird verkündigt
1. Person Plural
promulgamur
wir werden verkündigt
2. Person Plural
promulgamini
ihr werdet verkündigt
3. Person Plural
promulgantur
sie werden verkündigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgem
ich verkündige
2. Person Singular
promulges
du verkündigest
3. Person Singular
promulget
er/sie/es verkündige
1. Person Plural
promulgemus
wir verkündigen
2. Person Plural
promulgetis
ihr verkündiget
3. Person Plural
promulgent
sie verkündigen
Passiv
1. Person Singular
promulger
ich werde verkündigt
2. Person Singular
promulgeris promulgere
du werdest verkündigt
3. Person Singular
promulgetur
er/sie/es werde verkündigt
1. Person Plural
promulgemur
wir werden verkündigt
2. Person Plural
promulgemini
ihr werdet verkündigt
3. Person Plural
promulgentur
sie werden verkündigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgabam
ich verkündigte
2. Person Singular
promulgabas
du verkündigtest
3. Person Singular
promulgabat
er/sie/es verkündigte
1. Person Plural
promulgabamus
wir verkündigten
2. Person Plural
promulgabatis
ihr verkündigtet
3. Person Plural
promulgabant
sie verkündigten
Passiv
1. Person Singular
promulgabar
ich wurde verkündigt
2. Person Singular
promulgabaris promulgabare
du wurdest verkündigt
3. Person Singular
promulgabatur
er/sie/es wurde verkündigt
1. Person Plural
promulgabamur
wir wurden verkündigt
2. Person Plural
promulgabamini
ihr wurdet verkündigt
3. Person Plural
promulgabantur
sie wurden verkündigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgarem
ich verkündigte
2. Person Singular
promulgares
du verkündigtest
3. Person Singular
promulgaret
er/sie/es verkündigte
1. Person Plural
promulgaremus
wir verkündigten
2. Person Plural
promulgaretis
ihr verkündigtet
3. Person Plural
promulgarent
sie verkündigten
Passiv
1. Person Singular
promulgarer
ich würde verkündigt
2. Person Singular
promulgareris promulgarere
du würdest verkündigt
3. Person Singular
promulgaretur
er/sie/es würde verkündigt
1. Person Plural
promulgaremur
wir würden verkündigt
2. Person Plural
promulgaremini
ihr würdet verkündigt
3. Person Plural
promulgarentur
sie würden verkündigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
promulgabo
ich werde verkündigen
2. Person Singular
promulgabis
du wirst verkündigen
3. Person Singular
promulgabit
er/sie/es wird verkündigen
1. Person Plural
promulgabimus
wir werden verkündigen
2. Person Plural
promulgabitis
ihr werdet verkündigen
3. Person Plural
promulgabunt
sie werden verkündigen
Passiv
1. Person Singular
promulgabor
ich werde verkündigt werden
2. Person Singular
promulgaberis promulgabere
du wirst verkündigt werden
3. Person Singular
promulgabitur
er/sie/es wird verkündigt werden
1. Person Plural
promulgabimur
wir werden verkündigt werden
2. Person Plural
promulgabimini
ihr werdet verkündigt werden
3. Person Plural
promulgabuntur
sie werden verkündigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgavi
ich habe verkündigt
2. Person Singular
promulgavisti
du hast verkündigt
3. Person Singular
promulgavit
er/sie/es hat verkündigt
1. Person Plural
promulgavimus
wir haben verkündigt
2. Person Plural
promulgavistis
ihr habt verkündigt
3. Person Plural
promulgaverunt promulgavere
sie haben verkündigt
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sum
ich bin verkündigt worden
2. Person Singular
promulgatus es
du bist verkündigt worden
3. Person Singular
promulgatus est
er/sie/es ist verkündigt worden
1. Person Plural
promulgati sumus
wir sind verkündigt worden
2. Person Plural
promulgati estis
ihr seid verkündigt worden
3. Person Plural
promulgati sunt
sie sind verkündigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgaverim
ich habe verkündigt
2. Person Singular
promulgaveris
du habest verkündigt
3. Person Singular
promulgaverit
er/sie/es habe verkündigt
1. Person Plural
promulgaverimus
wir haben verkündigt
2. Person Plural
promulgaveritis
ihr habet verkündigt
3. Person Plural
promulgaverint
sie haben verkündigt
Passiv
1. Person Singular
promulgatus sim
ich sei verkündigt worden
2. Person Singular
promulgatus sis
du seiest verkündigt worden
3. Person Singular
promulgatus sit
er/sie/es sei verkündigt worden
1. Person Plural
promulgati simus
wir seien verkündigt worden
2. Person Plural
promulgati sitis
ihr seiet verkündigt worden
3. Person Plural
promulgati sint
sie seien verkündigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
promulgaveram
ich hatte verkündigt
2. Person Singular
promulgaveras
du hattest verkündigt
3. Person Singular
promulgaverat
er/sie/es hatte verkündigt
1. Person Plural
promulgaveramus
wir hatten verkündigt
2. Person Plural
promulgaveratis
ihr hattet verkündigt
3. Person Plural
promulgaverant
sie hatten verkündigt
Passiv
1. Person Singular
promulgatus eram
ich war verkündigt worden
2. Person Singular
promulgatus eras
du warst verkündigt worden
3. Person Singular
promulgatus erat
er/sie/es war verkündigt worden
1. Person Plural
promulgati eramus
wir waren verkündigt worden
2. Person Plural
promulgati eratis
ihr wart verkündigt worden
3. Person Plural
promulgati erant
sie waren verkündigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
promulgavissem
ich hätte verkündigt
2. Person Singular
promulgavisses
du hättest verkündigt
3. Person Singular
promulgavisset
er/sie/es hätte verkündigt
1. Person Plural
promulgavissemus
wir hätten verkündigt
2. Person Plural
promulgavissetis
ihr hättet verkündigt
3. Person Plural
promulgavissent
sie hätten verkündigt
Passiv
1. Person Singular
promulgatus essem
ich wäre verkündigt worden
2. Person Singular
promulgatus esses
du wärest verkündigt worden
3. Person Singular
promulgatus esset
er/sie/es wäre verkündigt worden
1. Person Plural
promulgati essemus
wir wären verkündigt worden
2. Person Plural
promulgati essetis
ihr wäret verkündigt worden
3. Person Plural
promulgati essent
sie wären verkündigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
promulgavero
ich werde verkündigt haben
2. Person Singular
promulgaveris
du wirst verkündigt haben
3. Person Singular
promulgaverit
er/sie/es wird verkündigt haben
1. Person Plural
promulgaverimus
wir werden verkündigt haben
2. Person Plural
promulgaveritis
ihr werdet verkündigt haben
3. Person Plural
promulgaverint
sie werden verkündigt haben
Passiv
1. Person Singular
promulgatus ero
ich werde verkündigt worden sein
2. Person Singular
promulgatus eris
du wirst verkündigt worden sein
3. Person Singular
promulgatus erit
er/sie/es wird verkündigt worden sein
1. Person Plural
promulgati erimus
wir werden verkündigt worden sein
2. Person Plural
promulgati eritis
ihr werdet verkündigt worden sein
3. Person Plural
promulgati erunt
sie werden verkündigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
promulgare
verkündigen
Vorzeitigkeit
promulgavisse
verkündigt haben
Nachzeitigkeit
promulgaturum esse
verkündigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
promulgari promulgarier
verkündigt werden
Vorzeitigkeit
promulgatum esse
verkündigt worden sein
Nachzeitigkeit
promulgatum iri
künftig verkündigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
promulga
verkündige; verkündig!
2. Person Plural
promulgate
verkündigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
promulgato
3. Person Singular
promulgato
2. Person Plural
promulgatote
3. Person Plural
promulganto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
promulgare
das Verkündigen
Genitiv
promulgandi
des Verkündigens
Dativ
promulgando
dem Verkündigen
Akkusativ
promulgandum
das Verkündigen
Ablativ
promulgando
durch das Verkündigen
Vokativ
promulgande
Verkündigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgandus
promulganda
promulgandum
Genitiv
promulgandi
promulgandae
promulgandi
Dativ
promulgando
promulgandae
promulgando
Akkusativ
promulgandum
promulgandam
promulgandum
Ablativ
promulgando
promulganda
promulgando
Vokativ
promulgande
promulganda
promulgandum
Plural
Nominativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Genitiv
promulgandorum
promulgandarum
promulgandorum
Dativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Akkusativ
promulgandos
promulgandas
promulganda
Ablativ
promulgandis
promulgandis
promulgandis
Vokativ
promulgandi
promulgandae
promulganda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgans
promulgans
promulgans
Genitiv
promulgantis
promulgantis
promulgantis
Dativ
promulganti
promulganti
promulganti
Akkusativ
promulgantem
promulgantem
promulgans
Ablativ
promulganti promulgante
promulganti promulgante
promulganti promulgante
Vokativ
promulgans
promulgans
promulgans
Plural
Nominativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Genitiv
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
promulgantium promulgantum
Dativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Akkusativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Ablativ
promulgantibus
promulgantibus
promulgantibus
Vokativ
promulgantes
promulgantes
promulgantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgatus
promulgata
promulgatum
Genitiv
promulgati
promulgatae
promulgati
Dativ
promulgato
promulgatae
promulgato
Akkusativ
promulgatum
promulgatam
promulgatum
Ablativ
promulgato
promulgata
promulgato
Vokativ
promulgate
promulgata
promulgatum
Plural
Nominativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Genitiv
promulgatorum
promulgatarum
promulgatorum
Dativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Akkusativ
promulgatos
promulgatas
promulgata
Ablativ
promulgatis
promulgatis
promulgatis
Vokativ
promulgati
promulgatae
promulgata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
promulgaturus
promulgatura
promulgaturum
Genitiv
promulgaturi
promulgaturae
promulgaturi
Dativ
promulgaturo
promulgaturae
promulgaturo
Akkusativ
promulgaturum
promulgaturam
promulgaturum
Ablativ
promulgaturo
promulgatura
promulgaturo
Vokativ
promulgature
promulgatura
promulgaturum
Plural
Nominativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Genitiv
promulgaturorum
promulgaturarum
promulgaturorum
Dativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Akkusativ
promulgaturos
promulgaturas
promulgatura
Ablativ
promulgaturis
promulgaturis
promulgaturis
Vokativ
promulgaturi
promulgaturae
promulgatura
Supina
Supin I
Supin II
promulgatum
promulgatu