Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
properare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
properato auch noch Formen von:
properare (Verb im Partizip) |
properato (Adverb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
beschleunigen
eilen
beeilen
schnell sein
sich beeilen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
propero
ich beschleunige
2. Person Singular
properas
du beschleunigst
3. Person Singular
properat
er/sie/es beschleunigt
1. Person Plural
properamus
wir beschleunigen
2. Person Plural
properatis
ihr beschleunigt
3. Person Plural
properant
sie beschleunigen
Passiv
1. Person Singular
properor
ich werde beschleunigt
2. Person Singular
properaris properare
du wirst beschleunigt
3. Person Singular
properatur
er/sie/es wird beschleunigt
1. Person Plural
properamur
wir werden beschleunigt
2. Person Plural
properamini
ihr werdet beschleunigt
3. Person Plural
properantur
sie werden beschleunigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properem
ich beschleunige
2. Person Singular
properes
du beschleunigest
3. Person Singular
properet
er/sie/es beschleunige
1. Person Plural
properemus
wir beschleunigen
2. Person Plural
properetis
ihr beschleuniget
3. Person Plural
properent
sie beschleunigen
Passiv
1. Person Singular
properer
ich werde beschleunigt
2. Person Singular
propereris properere
du werdest beschleunigt
3. Person Singular
properetur
er/sie/es werde beschleunigt
1. Person Plural
properemur
wir werden beschleunigt
2. Person Plural
properemini
ihr werdet beschleunigt
3. Person Plural
properentur
sie werden beschleunigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properabam
ich beschleunigte
2. Person Singular
properabas
du beschleunigtest
3. Person Singular
properabat
er/sie/es beschleunigte
1. Person Plural
properabamus
wir beschleunigten
2. Person Plural
properabatis
ihr beschleunigtet
3. Person Plural
properabant
sie beschleunigten
Passiv
1. Person Singular
properabar
ich wurde beschleunigt
2. Person Singular
properabaris properabare
du wurdest beschleunigt
3. Person Singular
properabatur
er/sie/es wurde beschleunigt
1. Person Plural
properabamur
wir wurden beschleunigt
2. Person Plural
properabamini
ihr wurdet beschleunigt
3. Person Plural
properabantur
sie wurden beschleunigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properarem
ich beschleunigte
2. Person Singular
properares
du beschleunigtest
3. Person Singular
properaret
er/sie/es beschleunigte
1. Person Plural
properaremus
wir beschleunigten
2. Person Plural
properaretis
ihr beschleunigtet
3. Person Plural
properarent
sie beschleunigten
Passiv
1. Person Singular
properarer
ich würde beschleunigt
2. Person Singular
properareris properarere
du würdest beschleunigt
3. Person Singular
properaretur
er/sie/es würde beschleunigt
1. Person Plural
properaremur
wir würden beschleunigt
2. Person Plural
properaremini
ihr würdet beschleunigt
3. Person Plural
properarentur
sie würden beschleunigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
properabo
ich werde beschleunigen
2. Person Singular
properabis
du wirst beschleunigen
3. Person Singular
properabit
er/sie/es wird beschleunigen
1. Person Plural
properabimus
wir werden beschleunigen
2. Person Plural
properabitis
ihr werdet beschleunigen
3. Person Plural
properabunt
sie werden beschleunigen
Passiv
1. Person Singular
properabor
ich werde beschleunigt werden
2. Person Singular
properaberis properabere
du wirst beschleunigt werden
3. Person Singular
properabitur
er/sie/es wird beschleunigt werden
1. Person Plural
properabimur
wir werden beschleunigt werden
2. Person Plural
properabimini
ihr werdet beschleunigt werden
3. Person Plural
properabuntur
sie werden beschleunigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properavi
ich habe beschleunigt
2. Person Singular
properavisti
du hast beschleunigt
3. Person Singular
properavit
er/sie/es hat beschleunigt
1. Person Plural
properavimus
wir haben beschleunigt
2. Person Plural
properavistis
ihr habt beschleunigt
3. Person Plural
properaverunt properavere
sie haben beschleunigt
Passiv
1. Person Singular
properatus sum
ich bin beschleunigt worden
2. Person Singular
properatus es
du bist beschleunigt worden
3. Person Singular
properatus est
er/sie/es ist beschleunigt worden
1. Person Plural
properati sumus
wir sind beschleunigt worden
2. Person Plural
properati estis
ihr seid beschleunigt worden
3. Person Plural
properati sunt
sie sind beschleunigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properaverim
ich habe beschleunigt
2. Person Singular
properaveris
du habest beschleunigt
3. Person Singular
properaverit
er/sie/es habe beschleunigt
1. Person Plural
properaverimus
wir haben beschleunigt
2. Person Plural
properaveritis
ihr habet beschleunigt
3. Person Plural
properaverint
sie haben beschleunigt
Passiv
1. Person Singular
properatus sim
ich sei beschleunigt worden
2. Person Singular
properatus sis
du seiest beschleunigt worden
3. Person Singular
properatus sit
er/sie/es sei beschleunigt worden
1. Person Plural
properati simus
wir seien beschleunigt worden
2. Person Plural
properati sitis
ihr seiet beschleunigt worden
3. Person Plural
properati sint
sie seien beschleunigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properaveram
ich hatte beschleunigt
2. Person Singular
properaveras
du hattest beschleunigt
3. Person Singular
properaverat
er/sie/es hatte beschleunigt
1. Person Plural
properaveramus
wir hatten beschleunigt
2. Person Plural
properaveratis
ihr hattet beschleunigt
3. Person Plural
properaverant
sie hatten beschleunigt
Passiv
1. Person Singular
properatus eram
ich war beschleunigt worden
2. Person Singular
properatus eras
du warst beschleunigt worden
3. Person Singular
properatus erat
er/sie/es war beschleunigt worden
1. Person Plural
properati eramus
wir waren beschleunigt worden
2. Person Plural
properati eratis
ihr wart beschleunigt worden
3. Person Plural
properati erant
sie waren beschleunigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properavissem
ich hätte beschleunigt
2. Person Singular
properavisses
du hättest beschleunigt
3. Person Singular
properavisset
er/sie/es hätte beschleunigt
1. Person Plural
properavissemus
wir hätten beschleunigt
2. Person Plural
properavissetis
ihr hättet beschleunigt
3. Person Plural
properavissent
sie hätten beschleunigt
Passiv
1. Person Singular
properatus essem
ich wäre beschleunigt worden
2. Person Singular
properatus esses
du wärest beschleunigt worden
3. Person Singular
properatus esset
er/sie/es wäre beschleunigt worden
1. Person Plural
properati essemus
wir wären beschleunigt worden
2. Person Plural
properati essetis
ihr wäret beschleunigt worden
3. Person Plural
properati essent
sie wären beschleunigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
properavero
ich werde beschleunigt haben
2. Person Singular
properaveris
du wirst beschleunigt haben
3. Person Singular
properaverit
er/sie/es wird beschleunigt haben
1. Person Plural
properaverimus
wir werden beschleunigt haben
2. Person Plural
properaveritis
ihr werdet beschleunigt haben
3. Person Plural
properaverint
sie werden beschleunigt haben
Passiv
1. Person Singular
properatus ero
ich werde beschleunigt worden sein
2. Person Singular
properatus eris
du wirst beschleunigt worden sein
3. Person Singular
properatus erit
er/sie/es wird beschleunigt worden sein
1. Person Plural
properati erimus
wir werden beschleunigt worden sein
2. Person Plural
properati eritis
ihr werdet beschleunigt worden sein
3. Person Plural
properati erunt
sie werden beschleunigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
properare
beschleunigen
Vorzeitigkeit
properavisse
beschleunigt haben
Nachzeitigkeit
properaturum esse
beschleunigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
properari properarier
beschleunigt werden
Vorzeitigkeit
properatum esse
beschleunigt worden sein
Nachzeitigkeit
properatum iri
künftig beschleunigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
propera
beschleunige; beschleunig!
2. Person Plural
properate
beschleunigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
properato
3. Person Singular
properato
2. Person Plural
properatote
3. Person Plural
properanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
properare
das Beschleunigen
Genitiv
properandi
des Beschleunigens
Dativ
properando
dem Beschleunigen
Akkusativ
properandum
das Beschleunigen
Ablativ
properando
durch das Beschleunigen
Vokativ
properande
Beschleunigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properandus
properanda
properandum
Genitiv
properandi
properandae
properandi
Dativ
properando
properandae
properando
Akkusativ
properandum
properandam
properandum
Ablativ
properando
properanda
properando
Vokativ
properande
properanda
properandum
Plural
Nominativ
properandi
properandae
properanda
Genitiv
properandorum
properandarum
properandorum
Dativ
properandis
properandis
properandis
Akkusativ
properandos
properandas
properanda
Ablativ
properandis
properandis
properandis
Vokativ
properandi
properandae
properanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properans
properans
properans
Genitiv
properantis
properantis
properantis
Dativ
properanti
properanti
properanti
Akkusativ
properantem
properantem
properans
Ablativ
properanti properante
properanti properante
properanti properante
Vokativ
properans
properans
properans
Plural
Nominativ
properantes
properantes
properantia
Genitiv
properantium properantum
properantium properantum
properantium properantum
Dativ
properantibus
properantibus
properantibus
Akkusativ
properantes
properantes
properantia
Ablativ
properantibus
properantibus
properantibus
Vokativ
properantes
properantes
properantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properatus
properata
properatum
Genitiv
properati
properatae
properati
Dativ
properato
properatae
properato
Akkusativ
properatum
properatam
properatum
Ablativ
properato
properata
properato
Vokativ
properate
properata
properatum
Plural
Nominativ
properati
properatae
properata
Genitiv
properatorum
properatarum
properatorum
Dativ
properatis
properatis
properatis
Akkusativ
properatos
properatas
properata
Ablativ
properatis
properatis
properatis
Vokativ
properati
properatae
properata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properaturus
properatura
properaturum
Genitiv
properaturi
properaturae
properaturi
Dativ
properaturo
properaturae
properaturo
Akkusativ
properaturum
properaturam
properaturum
Ablativ
properaturo
properatura
properaturo
Vokativ
properature
properatura
properaturum
Plural
Nominativ
properaturi
properaturae
properatura
Genitiv
properaturorum
properaturarum
properaturorum
Dativ
properaturis
properaturis
properaturis
Akkusativ
properaturos
properaturas
properatura
Ablativ
properaturis
properaturis
properaturis
Vokativ
properaturi
properaturae
properatura
Supina
Supin I
Supin II
properatum
properatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
propero
ich eile
2. Person Singular
properas
du eilst
3. Person Singular
properat
er/sie/es eilt
1. Person Plural
properamus
wir eilen
2. Person Plural
properatis
ihr eilt
3. Person Plural
properant
sie eilen
Passiv
1. Person Singular
properor
2. Person Singular
properaris properare
3. Person Singular
properatur
1. Person Plural
properamur
2. Person Plural
properamini
3. Person Plural
properantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properem
ich eile
2. Person Singular
properes
du eilest
3. Person Singular
properet
er/sie/es eile
1. Person Plural
properemus
wir eilen
2. Person Plural
properetis
ihr eilet
3. Person Plural
properent
sie eilen
Passiv
1. Person Singular
properer
2. Person Singular
propereris properere
3. Person Singular
properetur
1. Person Plural
properemur
2. Person Plural
properemini
3. Person Plural
properentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properabam
ich eilte
2. Person Singular
properabas
du eiltest
3. Person Singular
properabat
er/sie/es eilte
1. Person Plural
properabamus
wir eilten
2. Person Plural
properabatis
ihr eiltet
3. Person Plural
properabant
sie eilten
Passiv
1. Person Singular
properabar
2. Person Singular
properabaris properabare
3. Person Singular
properabatur
1. Person Plural
properabamur
2. Person Plural
properabamini
3. Person Plural
properabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properarem
ich eilte
2. Person Singular
properares
du eiltest
3. Person Singular
properaret
er/sie/es eilte
1. Person Plural
properaremus
wir eilten
2. Person Plural
properaretis
ihr eiltet
3. Person Plural
properarent
sie eilten
Passiv
1. Person Singular
properarer
2. Person Singular
properareris properarere
3. Person Singular
properaretur
1. Person Plural
properaremur
2. Person Plural
properaremini
3. Person Plural
properarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
properabo
ich werde eilen
2. Person Singular
properabis
du wirst eilen
3. Person Singular
properabit
er/sie/es wird eilen
1. Person Plural
properabimus
wir werden eilen
2. Person Plural
properabitis
ihr werdet eilen
3. Person Plural
properabunt
sie werden eilen
Passiv
1. Person Singular
properabor
2. Person Singular
properaberis properabere
3. Person Singular
properabitur
1. Person Plural
properabimur
2. Person Plural
properabimini
3. Person Plural
properabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properavi
ich bin geeilt
2. Person Singular
properavisti
du bist geeilt
3. Person Singular
properavit
er/sie/es ist geeilt
1. Person Plural
properavimus
wir sind geeilt
2. Person Plural
properavistis
ihr seid geeilt
3. Person Plural
properaverunt properavere
sie sind geeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus sum
2. Person Singular
properatus es
3. Person Singular
properatus est
1. Person Plural
properati sumus
2. Person Plural
properati estis
3. Person Plural
properati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properaverim
ich sei geeilt
2. Person Singular
properaveris
du seiest geeilt
3. Person Singular
properaverit
er/sie/es sei geeilt
1. Person Plural
properaverimus
wir seien geeilt
2. Person Plural
properaveritis
ihr seiet geeilt
3. Person Plural
properaverint
sie seien geeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus sim
2. Person Singular
properatus sis
3. Person Singular
properatus sit
1. Person Plural
properati simus
2. Person Plural
properati sitis
3. Person Plural
properati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properaveram
ich war geeilt
2. Person Singular
properaveras
du warst geeilt
3. Person Singular
properaverat
er/sie/es war geeilt
1. Person Plural
properaveramus
wir waren geeilt
2. Person Plural
properaveratis
ihr wart geeilt
3. Person Plural
properaverant
sie waren geeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus eram
2. Person Singular
properatus eras
3. Person Singular
properatus erat
1. Person Plural
properati eramus
2. Person Plural
properati eratis
3. Person Plural
properati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properavissem
ich wäre geeilt
2. Person Singular
properavisses
du wärest geeilt
3. Person Singular
properavisset
er/sie/es wäre geeilt
1. Person Plural
properavissemus
wir wären geeilt
2. Person Plural
properavissetis
ihr wäret geeilt
3. Person Plural
properavissent
sie wären geeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus essem
2. Person Singular
properatus esses
3. Person Singular
properatus esset
1. Person Plural
properati essemus
2. Person Plural
properati essetis
3. Person Plural
properati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
properavero
ich werde geeilt sein
2. Person Singular
properaveris
du wirst geeilt sein
3. Person Singular
properaverit
er/sie/es wird geeilt sein
1. Person Plural
properaverimus
wir werden geeilt sein
2. Person Plural
properaveritis
ihr werdet geeilt sein
3. Person Plural
properaverint
sie werden geeilt sein
Passiv
1. Person Singular
properatus ero
2. Person Singular
properatus eris
3. Person Singular
properatus erit
1. Person Plural
properati erimus
2. Person Plural
properati eritis
3. Person Plural
properati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
properare
eilen
Vorzeitigkeit
properavisse
geeilt sein
Nachzeitigkeit
properaturum esse
eilen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
properari properarier
Vorzeitigkeit
properatum esse
Nachzeitigkeit
properatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
propera
eile; eil!
2. Person Plural
properate
eilt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
properato
3. Person Singular
properato
2. Person Plural
properatote
3. Person Plural
properanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
properare
das Eilen
Genitiv
properandi
des Eilens
Dativ
properando
dem Eilen
Akkusativ
properandum
das Eilen
Ablativ
properando
durch das Eilen
Vokativ
properande
Eilen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properandus
properanda
properandum
Genitiv
properandi
properandae
properandi
Dativ
properando
properandae
properando
Akkusativ
properandum
properandam
properandum
Ablativ
properando
properanda
properando
Vokativ
properande
properanda
properandum
Plural
Nominativ
properandi
properandae
properanda
Genitiv
properandorum
properandarum
properandorum
Dativ
properandis
properandis
properandis
Akkusativ
properandos
properandas
properanda
Ablativ
properandis
properandis
properandis
Vokativ
properandi
properandae
properanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properans
properans
properans
Genitiv
properantis
properantis
properantis
Dativ
properanti
properanti
properanti
Akkusativ
properantem
properantem
properans
Ablativ
properanti properante
properanti properante
properanti properante
Vokativ
properans
properans
properans
Plural
Nominativ
properantes
properantes
properantia
Genitiv
properantium properantum
properantium properantum
properantium properantum
Dativ
properantibus
properantibus
properantibus
Akkusativ
properantes
properantes
properantia
Ablativ
properantibus
properantibus
properantibus
Vokativ
properantes
properantes
properantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properatus
properata
properatum
Genitiv
properati
properatae
properati
Dativ
properato
properatae
properato
Akkusativ
properatum
properatam
properatum
Ablativ
properato
properata
properato
Vokativ
properate
properata
properatum
Plural
Nominativ
properati
properatae
properata
Genitiv
properatorum
properatarum
properatorum
Dativ
properatis
properatis
properatis
Akkusativ
properatos
properatas
properata
Ablativ
properatis
properatis
properatis
Vokativ
properati
properatae
properata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properaturus
properatura
properaturum
Genitiv
properaturi
properaturae
properaturi
Dativ
properaturo
properaturae
properaturo
Akkusativ
properaturum
properaturam
properaturum
Ablativ
properaturo
properatura
properaturo
Vokativ
properature
properatura
properaturum
Plural
Nominativ
properaturi
properaturae
properatura
Genitiv
properaturorum
properaturarum
properaturorum
Dativ
properaturis
properaturis
properaturis
Akkusativ
properaturos
properaturas
properatura
Ablativ
properaturis
properaturis
properaturis
Vokativ
properaturi
properaturae
properatura
Supina
Supin I
Supin II
properatum
properatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
propero
ich beeile mich
2. Person Singular
properas
du beeilst dich
3. Person Singular
properat
er/sie/es beeilt sich
1. Person Plural
properamus
wir beeilen uns
2. Person Plural
properatis
ihr beeilt euch
3. Person Plural
properant
sie beeilen sich
Passiv
1. Person Singular
properor
2. Person Singular
properaris properare
3. Person Singular
properatur
1. Person Plural
properamur
2. Person Plural
properamini
3. Person Plural
properantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properem
ich beeile mich
2. Person Singular
properes
du beeilest dich
3. Person Singular
properet
er/sie/es beeile sich
1. Person Plural
properemus
wir beeilen uns
2. Person Plural
properetis
ihr beeilet euch
3. Person Plural
properent
sie beeilen sich
Passiv
1. Person Singular
properer
2. Person Singular
propereris properere
3. Person Singular
properetur
1. Person Plural
properemur
2. Person Plural
properemini
3. Person Plural
properentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properabam
ich beeilte mich
2. Person Singular
properabas
du beeiltest dich
3. Person Singular
properabat
er/sie/es beeilte sich
1. Person Plural
properabamus
wir beeilten uns
2. Person Plural
properabatis
ihr beeiltet euch
3. Person Plural
properabant
sie beeilten sich
Passiv
1. Person Singular
properabar
2. Person Singular
properabaris properabare
3. Person Singular
properabatur
1. Person Plural
properabamur
2. Person Plural
properabamini
3. Person Plural
properabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properarem
ich beeilte mich
2. Person Singular
properares
du beeiltest dich
3. Person Singular
properaret
er/sie/es beeilte sich
1. Person Plural
properaremus
wir beeilten uns
2. Person Plural
properaretis
ihr beeiltet euch
3. Person Plural
properarent
sie beeilten sich
Passiv
1. Person Singular
properarer
2. Person Singular
properareris properarere
3. Person Singular
properaretur
1. Person Plural
properaremur
2. Person Plural
properaremini
3. Person Plural
properarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
properabo
ich werde mich beeilen
2. Person Singular
properabis
du wirst dich beeilen
3. Person Singular
properabit
er/sie/es wird sich beeilen
1. Person Plural
properabimus
wir werden uns beeilen
2. Person Plural
properabitis
ihr werdet euch beeilen
3. Person Plural
properabunt
sie werden sich beeilen
Passiv
1. Person Singular
properabor
2. Person Singular
properaberis properabere
3. Person Singular
properabitur
1. Person Plural
properabimur
2. Person Plural
properabimini
3. Person Plural
properabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properavi
ich habe mich beeilt
2. Person Singular
properavisti
du hast dich beeilt
3. Person Singular
properavit
er/sie/es hat sich beeilt
1. Person Plural
properavimus
wir haben uns beeilt
2. Person Plural
properavistis
ihr habt euch beeilt
3. Person Plural
properaverunt properavere
sie haben sich beeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus sum
2. Person Singular
properatus es
3. Person Singular
properatus est
1. Person Plural
properati sumus
2. Person Plural
properati estis
3. Person Plural
properati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properaverim
ich habe mich beeilt
2. Person Singular
properaveris
du habest dich beeilt
3. Person Singular
properaverit
er/sie/es habe sich beeilt
1. Person Plural
properaverimus
wir haben uns beeilt
2. Person Plural
properaveritis
ihr habet euch beeilt
3. Person Plural
properaverint
sie haben sich beeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus sim
2. Person Singular
properatus sis
3. Person Singular
properatus sit
1. Person Plural
properati simus
2. Person Plural
properati sitis
3. Person Plural
properati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properaveram
ich hatte mich beeilt
2. Person Singular
properaveras
du hattest dich beeilt
3. Person Singular
properaverat
er/sie/es hatte sich beeilt
1. Person Plural
properaveramus
wir hatten uns beeilt
2. Person Plural
properaveratis
ihr hattet euch beeilt
3. Person Plural
properaverant
sie hatten sich beeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus eram
2. Person Singular
properatus eras
3. Person Singular
properatus erat
1. Person Plural
properati eramus
2. Person Plural
properati eratis
3. Person Plural
properati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properavissem
ich hätte mich beeilt
2. Person Singular
properavisses
du hättest dich beeilt
3. Person Singular
properavisset
er/sie/es hätte sich beeilt
1. Person Plural
properavissemus
wir hätten uns beeilt
2. Person Plural
properavissetis
ihr hättet euch beeilt
3. Person Plural
properavissent
sie hätten sich beeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus essem
2. Person Singular
properatus esses
3. Person Singular
properatus esset
1. Person Plural
properati essemus
2. Person Plural
properati essetis
3. Person Plural
properati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
properavero
ich werde mich beeilt haben
2. Person Singular
properaveris
du wirst dich beeilt haben
3. Person Singular
properaverit
er/sie/es wird sich beeilt haben
1. Person Plural
properaverimus
wir werden uns beeilt haben
2. Person Plural
properaveritis
ihr werdet euch beeilt haben
3. Person Plural
properaverint
sie werden sich beeilt haben
Passiv
1. Person Singular
properatus ero
2. Person Singular
properatus eris
3. Person Singular
properatus erit
1. Person Plural
properati erimus
2. Person Plural
properati eritis
3. Person Plural
properati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
properare
sich beeilen
Vorzeitigkeit
properavisse
sich beeilt haben
Nachzeitigkeit
properaturum esse
sich beeilen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
properari properarier
Vorzeitigkeit
properatum esse
Nachzeitigkeit
properatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
propera
beeile dich; beeil dich!
2. Person Plural
properate
beeilt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
properato
3. Person Singular
properato
2. Person Plural
properatote
3. Person Plural
properanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
properare
das Sich beeilen
Genitiv
properandi
des Sich beeilens
Dativ
properando
dem Sich beeilen
Akkusativ
properandum
das Sich beeilen
Ablativ
properando
durch das Sich beeilen
Vokativ
properande
Sich beeilen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properandus
properanda
properandum
Genitiv
properandi
properandae
properandi
Dativ
properando
properandae
properando
Akkusativ
properandum
properandam
properandum
Ablativ
properando
properanda
properando
Vokativ
properande
properanda
properandum
Plural
Nominativ
properandi
properandae
properanda
Genitiv
properandorum
properandarum
properandorum
Dativ
properandis
properandis
properandis
Akkusativ
properandos
properandas
properanda
Ablativ
properandis
properandis
properandis
Vokativ
properandi
properandae
properanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properans
properans
properans
Genitiv
properantis
properantis
properantis
Dativ
properanti
properanti
properanti
Akkusativ
properantem
properantem
properans
Ablativ
properanti properante
properanti properante
properanti properante
Vokativ
properans
properans
properans
Plural
Nominativ
properantes
properantes
properantia
Genitiv
properantium properantum
properantium properantum
properantium properantum
Dativ
properantibus
properantibus
properantibus
Akkusativ
properantes
properantes
properantia
Ablativ
properantibus
properantibus
properantibus
Vokativ
properantes
properantes
properantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properatus
properata
properatum
Genitiv
properati
properatae
properati
Dativ
properato
properatae
properato
Akkusativ
properatum
properatam
properatum
Ablativ
properato
properata
properato
Vokativ
properate
properata
properatum
Plural
Nominativ
properati
properatae
properata
Genitiv
properatorum
properatarum
properatorum
Dativ
properatis
properatis
properatis
Akkusativ
properatos
properatas
properata
Ablativ
properatis
properatis
properatis
Vokativ
properati
properatae
properata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properaturus
properatura
properaturum
Genitiv
properaturi
properaturae
properaturi
Dativ
properaturo
properaturae
properaturo
Akkusativ
properaturum
properaturam
properaturum
Ablativ
properaturo
properatura
properaturo
Vokativ
properature
properatura
properaturum
Plural
Nominativ
properaturi
properaturae
properatura
Genitiv
properaturorum
properaturarum
properaturorum
Dativ
properaturis
properaturis
properaturis
Akkusativ
properaturos
properaturas
properatura
Ablativ
properaturis
properaturis
properaturis
Vokativ
properaturi
properaturae
properatura
Supina
Supin I
Supin II
properatum
properatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
propero
2. Person Singular
properas
3. Person Singular
properat
1. Person Plural
properamus
2. Person Plural
properatis
3. Person Plural
properant
Passiv
1. Person Singular
properor
2. Person Singular
properaris properare
3. Person Singular
properatur
1. Person Plural
properamur
2. Person Plural
properamini
3. Person Plural
properantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properem
2. Person Singular
properes
3. Person Singular
properet
1. Person Plural
properemus
2. Person Plural
properetis
3. Person Plural
properent
Passiv
1. Person Singular
properer
2. Person Singular
propereris properere
3. Person Singular
properetur
1. Person Plural
properemur
2. Person Plural
properemini
3. Person Plural
properentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properabam
2. Person Singular
properabas
3. Person Singular
properabat
1. Person Plural
properabamus
2. Person Plural
properabatis
3. Person Plural
properabant
Passiv
1. Person Singular
properabar
2. Person Singular
properabaris properabare
3. Person Singular
properabatur
1. Person Plural
properabamur
2. Person Plural
properabamini
3. Person Plural
properabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properarem
2. Person Singular
properares
3. Person Singular
properaret
1. Person Plural
properaremus
2. Person Plural
properaretis
3. Person Plural
properarent
Passiv
1. Person Singular
properarer
2. Person Singular
properareris properarere
3. Person Singular
properaretur
1. Person Plural
properaremur
2. Person Plural
properaremini
3. Person Plural
properarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
properabo
2. Person Singular
properabis
3. Person Singular
properabit
1. Person Plural
properabimus
2. Person Plural
properabitis
3. Person Plural
properabunt
Passiv
1. Person Singular
properabor
2. Person Singular
properaberis properabere
3. Person Singular
properabitur
1. Person Plural
properabimur
2. Person Plural
properabimini
3. Person Plural
properabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properavi
2. Person Singular
properavisti
3. Person Singular
properavit
1. Person Plural
properavimus
2. Person Plural
properavistis
3. Person Plural
properaverunt properavere
Passiv
1. Person Singular
properatus sum
2. Person Singular
properatus es
3. Person Singular
properatus est
1. Person Plural
properati sumus
2. Person Plural
properati estis
3. Person Plural
properati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properaverim
2. Person Singular
properaveris
3. Person Singular
properaverit
1. Person Plural
properaverimus
2. Person Plural
properaveritis
3. Person Plural
properaverint
Passiv
1. Person Singular
properatus sim
2. Person Singular
properatus sis
3. Person Singular
properatus sit
1. Person Plural
properati simus
2. Person Plural
properati sitis
3. Person Plural
properati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properaveram
2. Person Singular
properaveras
3. Person Singular
properaverat
1. Person Plural
properaveramus
2. Person Plural
properaveratis
3. Person Plural
properaverant
Passiv
1. Person Singular
properatus eram
2. Person Singular
properatus eras
3. Person Singular
properatus erat
1. Person Plural
properati eramus
2. Person Plural
properati eratis
3. Person Plural
properati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properavissem
2. Person Singular
properavisses
3. Person Singular
properavisset
1. Person Plural
properavissemus
2. Person Plural
properavissetis
3. Person Plural
properavissent
Passiv
1. Person Singular
properatus essem
2. Person Singular
properatus esses
3. Person Singular
properatus esset
1. Person Plural
properati essemus
2. Person Plural
properati essetis
3. Person Plural
properati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
properavero
2. Person Singular
properaveris
3. Person Singular
properaverit
1. Person Plural
properaverimus
2. Person Plural
properaveritis
3. Person Plural
properaverint
Passiv
1. Person Singular
properatus ero
2. Person Singular
properatus eris
3. Person Singular
properatus erit
1. Person Plural
properati erimus
2. Person Plural
properati eritis
3. Person Plural
properati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
properare
Vorzeitigkeit
properavisse
Nachzeitigkeit
properaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
properari properarier
Vorzeitigkeit
properatum esse
Nachzeitigkeit
properatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
propera
!
2. Person Plural
properate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
properato
3. Person Singular
properato
2. Person Plural
properatote
3. Person Plural
properanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
properare
Genitiv
properandi
Dativ
properando
Akkusativ
properandum
Ablativ
properando
Vokativ
properande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properandus
properanda
properandum
Genitiv
properandi
properandae
properandi
Dativ
properando
properandae
properando
Akkusativ
properandum
properandam
properandum
Ablativ
properando
properanda
properando
Vokativ
properande
properanda
properandum
Plural
Nominativ
properandi
properandae
properanda
Genitiv
properandorum
properandarum
properandorum
Dativ
properandis
properandis
properandis
Akkusativ
properandos
properandas
properanda
Ablativ
properandis
properandis
properandis
Vokativ
properandi
properandae
properanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properans
properans
properans
Genitiv
properantis
properantis
properantis
Dativ
properanti
properanti
properanti
Akkusativ
properantem
properantem
properans
Ablativ
properanti properante
properanti properante
properanti properante
Vokativ
properans
properans
properans
Plural
Nominativ
properantes
properantes
properantia
Genitiv
properantium properantum
properantium properantum
properantium properantum
Dativ
properantibus
properantibus
properantibus
Akkusativ
properantes
properantes
properantia
Ablativ
properantibus
properantibus
properantibus
Vokativ
properantes
properantes
properantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properatus
properata
properatum
Genitiv
properati
properatae
properati
Dativ
properato
properatae
properato
Akkusativ
properatum
properatam
properatum
Ablativ
properato
properata
properato
Vokativ
properate
properata
properatum
Plural
Nominativ
properati
properatae
properata
Genitiv
properatorum
properatarum
properatorum
Dativ
properatis
properatis
properatis
Akkusativ
properatos
properatas
properata
Ablativ
properatis
properatis
properatis
Vokativ
properati
properatae
properata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properaturus
properatura
properaturum
Genitiv
properaturi
properaturae
properaturi
Dativ
properaturo
properaturae
properaturo
Akkusativ
properaturum
properaturam
properaturum
Ablativ
properaturo
properatura
properaturo
Vokativ
properature
properatura
properaturum
Plural
Nominativ
properaturi
properaturae
properatura
Genitiv
properaturorum
properaturarum
properaturorum
Dativ
properaturis
properaturis
properaturis
Akkusativ
properaturos
properaturas
properatura
Ablativ
properaturis
properaturis
properaturis
Vokativ
properaturi
properaturae
properatura
Supina
Supin I
Supin II
properatum
properatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
propero
ich beeile mich
2. Person Singular
properas
du beeilst dich
3. Person Singular
properat
er/sie/es beeilt sich
1. Person Plural
properamus
wir beeilen uns
2. Person Plural
properatis
ihr beeilt euch
3. Person Plural
properant
sie beeilen sich
Passiv
1. Person Singular
properor
2. Person Singular
properaris properare
3. Person Singular
properatur
1. Person Plural
properamur
2. Person Plural
properamini
3. Person Plural
properantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properem
ich beeile mich
2. Person Singular
properes
du beeilest dich
3. Person Singular
properet
er/sie/es beeile sich
1. Person Plural
properemus
wir beeilen uns
2. Person Plural
properetis
ihr beeilet euch
3. Person Plural
properent
sie beeilen sich
Passiv
1. Person Singular
properer
2. Person Singular
propereris properere
3. Person Singular
properetur
1. Person Plural
properemur
2. Person Plural
properemini
3. Person Plural
properentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properabam
ich beeilte mich
2. Person Singular
properabas
du beeiltest dich
3. Person Singular
properabat
er/sie/es beeilte sich
1. Person Plural
properabamus
wir beeilten uns
2. Person Plural
properabatis
ihr beeiltet euch
3. Person Plural
properabant
sie beeilten sich
Passiv
1. Person Singular
properabar
2. Person Singular
properabaris properabare
3. Person Singular
properabatur
1. Person Plural
properabamur
2. Person Plural
properabamini
3. Person Plural
properabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properarem
ich beeilte mich
2. Person Singular
properares
du beeiltest dich
3. Person Singular
properaret
er/sie/es beeilte sich
1. Person Plural
properaremus
wir beeilten uns
2. Person Plural
properaretis
ihr beeiltet euch
3. Person Plural
properarent
sie beeilten sich
Passiv
1. Person Singular
properarer
2. Person Singular
properareris properarere
3. Person Singular
properaretur
1. Person Plural
properaremur
2. Person Plural
properaremini
3. Person Plural
properarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
properabo
ich werde mich beeilen
2. Person Singular
properabis
du wirst dich beeilen
3. Person Singular
properabit
er/sie/es wird sich beeilen
1. Person Plural
properabimus
wir werden uns beeilen
2. Person Plural
properabitis
ihr werdet euch beeilen
3. Person Plural
properabunt
sie werden sich beeilen
Passiv
1. Person Singular
properabor
2. Person Singular
properaberis properabere
3. Person Singular
properabitur
1. Person Plural
properabimur
2. Person Plural
properabimini
3. Person Plural
properabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properavi
ich habe mich beeilt
2. Person Singular
properavisti
du hast dich beeilt
3. Person Singular
properavit
er/sie/es hat sich beeilt
1. Person Plural
properavimus
wir haben uns beeilt
2. Person Plural
properavistis
ihr habt euch beeilt
3. Person Plural
properaverunt properavere
sie haben sich beeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus sum
2. Person Singular
properatus es
3. Person Singular
properatus est
1. Person Plural
properati sumus
2. Person Plural
properati estis
3. Person Plural
properati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properaverim
ich habe mich beeilt
2. Person Singular
properaveris
du habest dich beeilt
3. Person Singular
properaverit
er/sie/es habe sich beeilt
1. Person Plural
properaverimus
wir haben uns beeilt
2. Person Plural
properaveritis
ihr habet euch beeilt
3. Person Plural
properaverint
sie haben sich beeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus sim
2. Person Singular
properatus sis
3. Person Singular
properatus sit
1. Person Plural
properati simus
2. Person Plural
properati sitis
3. Person Plural
properati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
properaveram
ich hatte mich beeilt
2. Person Singular
properaveras
du hattest dich beeilt
3. Person Singular
properaverat
er/sie/es hatte sich beeilt
1. Person Plural
properaveramus
wir hatten uns beeilt
2. Person Plural
properaveratis
ihr hattet euch beeilt
3. Person Plural
properaverant
sie hatten sich beeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus eram
2. Person Singular
properatus eras
3. Person Singular
properatus erat
1. Person Plural
properati eramus
2. Person Plural
properati eratis
3. Person Plural
properati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
properavissem
ich hätte mich beeilt
2. Person Singular
properavisses
du hättest dich beeilt
3. Person Singular
properavisset
er/sie/es hätte sich beeilt
1. Person Plural
properavissemus
wir hätten uns beeilt
2. Person Plural
properavissetis
ihr hättet euch beeilt
3. Person Plural
properavissent
sie hätten sich beeilt
Passiv
1. Person Singular
properatus essem
2. Person Singular
properatus esses
3. Person Singular
properatus esset
1. Person Plural
properati essemus
2. Person Plural
properati essetis
3. Person Plural
properati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
properavero
ich werde mich beeilt haben
2. Person Singular
properaveris
du wirst dich beeilt haben
3. Person Singular
properaverit
er/sie/es wird sich beeilt haben
1. Person Plural
properaverimus
wir werden uns beeilt haben
2. Person Plural
properaveritis
ihr werdet euch beeilt haben
3. Person Plural
properaverint
sie werden sich beeilt haben
Passiv
1. Person Singular
properatus ero
2. Person Singular
properatus eris
3. Person Singular
properatus erit
1. Person Plural
properati erimus
2. Person Plural
properati eritis
3. Person Plural
properati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
properare
sich beeilen
Vorzeitigkeit
properavisse
sich beeilt haben
Nachzeitigkeit
properaturum esse
sich beeilen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
properari properarier
Vorzeitigkeit
properatum esse
Nachzeitigkeit
properatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
propera
beeile dich; beeil dich!
2. Person Plural
properate
beeilt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
properato
3. Person Singular
properato
2. Person Plural
properatote
3. Person Plural
properanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
properare
das Sich beeilen
Genitiv
properandi
des Sich beeilens
Dativ
properando
dem Sich beeilen
Akkusativ
properandum
das Sich beeilen
Ablativ
properando
durch das Sich beeilen
Vokativ
properande
Sich beeilen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properandus
properanda
properandum
Genitiv
properandi
properandae
properandi
Dativ
properando
properandae
properando
Akkusativ
properandum
properandam
properandum
Ablativ
properando
properanda
properando
Vokativ
properande
properanda
properandum
Plural
Nominativ
properandi
properandae
properanda
Genitiv
properandorum
properandarum
properandorum
Dativ
properandis
properandis
properandis
Akkusativ
properandos
properandas
properanda
Ablativ
properandis
properandis
properandis
Vokativ
properandi
properandae
properanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properans
properans
properans
Genitiv
properantis
properantis
properantis
Dativ
properanti
properanti
properanti
Akkusativ
properantem
properantem
properans
Ablativ
properanti properante
properanti properante
properanti properante
Vokativ
properans
properans
properans
Plural
Nominativ
properantes
properantes
properantia
Genitiv
properantium properantum
properantium properantum
properantium properantum
Dativ
properantibus
properantibus
properantibus
Akkusativ
properantes
properantes
properantia
Ablativ
properantibus
properantibus
properantibus
Vokativ
properantes
properantes
properantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properatus
properata
properatum
Genitiv
properati
properatae
properati
Dativ
properato
properatae
properato
Akkusativ
properatum
properatam
properatum
Ablativ
properato
properata
properato
Vokativ
properate
properata
properatum
Plural
Nominativ
properati
properatae
properata
Genitiv
properatorum
properatarum
properatorum
Dativ
properatis
properatis
properatis
Akkusativ
properatos
properatas
properata
Ablativ
properatis
properatis
properatis
Vokativ
properati
properatae
properata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
properaturus
properatura
properaturum
Genitiv
properaturi
properaturae
properaturi
Dativ
properaturo
properaturae
properaturo
Akkusativ
properaturum
properaturam
properaturum
Ablativ
properaturo
properatura
properaturo
Vokativ
properature
properatura
properaturum
Plural
Nominativ
properaturi
properaturae
properatura
Genitiv
properaturorum
properaturarum
properaturorum
Dativ
properaturis
properaturis
properaturis
Akkusativ
properaturos
properaturas
properatura
Ablativ
properaturis
properaturis
properaturis
Vokativ
properaturi
properaturae
properatura
Supina
Supin I
Supin II
properatum
properatu